Μπέρτολντ Μπρέχτ, μετάφραση Οδυσσέας Ελύτης, μουσική Μάνος Χατζιδάκις.
Τραγουδά η Μαρία Δημητριάδη, παίζει κιθάρα η Στέλλα Κυπραίου.
Bertolt Brecht-The Caucasian Chalk Circle.
Translation: Odysseas Elytis, music: Manos Hadjidakis.
Maria Dimitriadi sings and plays guitar Stella Kypraiou.
————————-
Εφυγε στα 58 της η μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρία Δημητριάδη,χάνοντας την μάχη για τη ζωή ενάντια στην σπάνια ασθένεια από την οποία έπασχε.Πολλοί γιατροί τη συνδέουν με το υπερβολικό κάπνισμα και άλλοι σε-άγνωστο γιατί-μετάλλαξη του DNA.Η μεγάλη ερμηνεύτρια είχε ερμηνεύσει τραγούδια μεγάλων συνθετών,όπως ο Μίκης Θεοδωράκης,ο Μάνος Χατζιδάκις,ο Μάνος Λοΐζος και άλλοι.
Η Μαρία Δημητριάδη γεννήθηκε στον Ταύρο και βγήκε στο τραγούδι τη δεκαετία του ’60 με το άλμπουμ του Γιάννη Μαρκόπουλου «Ήλιος ο πρώτος». Αναδείχθηκε με το πολιτικό τραγούδι την περίοδο της μεταπολίτευσης, ερμηνεύοντας στίχους Ναζίμ Χίκμετ, μελοποιημένους από το Θάνο Μικρούτσικο.Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η Μαρία Δημητριάδη τραγούδησε το “Ήλιος ο πρώτος” του Μαρκόπουλου, σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης συνέδεσε τη φωνή της με το λεγόμενο «πολιτικό τραγούδι». Η φωνή της ήταν το σήμα κατατεθέν σε όλες τις συγκεντρώσεις της Αριστεράς, από το 1974 ώς και τα μέσα της δεκαετίας του ’80 που τα πολιτικά τραγούδια είχαν ακόμα την τιμητική τους.
Στα νεανικά της χρόνια ανήκε στο μαοϊκό ΕΚΚΕ. Ηταν η εποχή που εμφανιζόταν με καφτάνια σε μπουάτ της Πλάκας και τραγουδούσε, μεταξύ των άλλων, και τα περίφημα πολιτικά τραγούδια «Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα / η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται…» σε στίχους Ναζίμ Χικμέτ και μουσική Θάνου Μικρούτσικου, όπως και το «Δελτίο καιρού» των Μήτσου Κασόλα και Γιάννη Μαρκόπουλου.Η Μαρία Δημητριάδη ήταν παντρεμένη με τον Ανδρέα Μικρούτσικο την περίοδο που ξεκινούσε την καριέρα του στη σύνθεση και στο τραγούδι. Απέκτησαν έναν γιο, τον Στέργιο, για το μεγάλωμα του οποίου η ίδια έβαλε σε δεύτερη μοίρα την καριέρα της.










Ακριβώς ίδιες σκέψεις. Συγκλονιστική φωνή και ο πρώτος μου δίσκος μετά τη χούντα. Τον έχω ακόμα…
Καληνύχτα Ρόζα!
Μοναδική, αυτή είναι η λέξη….
Καλό της ταξίδι.
Και συγκλονιστικό πλάσμα! Από τις συνεντεύξεις (και συναντήσεις) που ποτέ δεν ξεχνώ! Γενναία, και την εποχή της αρρώστειας της. Και αδελφή της Αφροδίτης Μάνου, το ταλέντο κληρονομικό. Αχ τί καλά Ριτσάκι πόυ γράφεις για τη Μαρία!
Τεράστια φωνή αλλά και πόσο διακριτική παρουσία…
Φεύγουν…
Φτωχαίνουμε…
Eίχα στο νου να σου γράψω τόσα για τη Μαίρη, αλλά θα μείνω σε αυτά που σου έγραψε ο AFM…
Είναι το συμπέρασμα, τελικά…
Δυστυχώς
Κώστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com
Η Καραπάνου, ο Πίντερ, η Δημητριάδη…
…
… με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το κίτρινο ποτάμι…
Στο καλό Μαρία.
ΦΤΩΧΥΝΑΜΕ ΚΑΛΑ ΤΟ ΕΙΠΕ Ο ΦΑΝ ΜΑΡΞ
και μια άλλη διάσταση ρίτσα μου,
η φωνή της
ήταν οι αγώνες,
ήταν ο έρωτας,
ήταν το τότε γυναικείο κίνημα,
ήταν η χούντα και η μεταπολίτευση,
ήταν κομμάτι του τότε κινήματος.
Καλό ταξίδι Μαρία …
Άφησε θησαυρούς πίσω της. Καλό της ταξίδι
Με έκπληξη πληροφορήθηκα το θάνατό της… Μια μεγάλη απώλεια για τον πολιτισμό μας. Υπήρξε κορυφαία ερμηνεύτρια που δεν υπέκυψε στις σειρήνες του αγοραίου τραγουδιού. Όμορφο το αφιέρωμά σου ριτσάκι
το πιο λυπηρό απ’ όλα είναι το πόσο παιδεύτηκε πριν φύγει. Αλλά η Μαρία Δημητριάδη αποδείχτηκε πιο αξιοπρεπής και από τον θάνατο. Φιλιά Ρίτσα μου.
καλό της ταξίδι…
Εγω μια καλησπέρα να πω σε όλους και όλες. Κι ας τη θυμόμαστε όπως ήταν. Σοβαρή, ζωντανή και ωραία. Οπως λεει και το Νατασσακι ας μη μάθουμε και στα παιδιά που δεν την ξέρουν…
Δεν θα απαντήσω χωριστά. ολους σας χωράει η σκέψη μου
ριτς
[...] -στης Ρίτσας Μασούρα [...]
Καληνύχτα Μαρία. Τουλάχιστον απόψε κοιτα να είσαι με τον Κεμάλ του Μάνου….
Τούτος ο κόσμος ποτέ δεν αλλάξει
Μικρόκοσμος
Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.
Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε
Αξέχαστη… Άλλη μια σημαντική προσωπικότητα του καλλιτεχνικού και πολιτικοποιημένου χώρου φεύγει νωρίς, οπως συμβαίνει συχνά.
@@tsalapeteinos….
μηπως αυτό που λες είναι εμμέσως κι ένα μήνυμα ; Λέω εγώ τώρα…
@@@Καναλιώτης… ευχαριστούμε για τη συμμετοχή
Καλό ταξίδι σε εκείνη και καλή συνέχεια σε αυτούς που μένουν
Αν έλειπαν και τα αφιερώματα από τα μεσημβρινάδικα… Τέλος πάντων, ας είναι αλαφρύ το χώμα. Καλησπέρες, Ριτσάκι.
Koptoraptou…..Μη μου πεις. Ειχαμε εκεί αφιέρωματα ; Λόγω του Σέργιου να υποθεσω και του Μικρούτσικου ε;
@island….καλό της ταξίδι
..Πολλοί ‘αποχαιρετισμοί’ τελευταία..
Καλό της ταξίδι….
@roadartist….
Πόσο δίκιο έχεις ! Αλλά, μήπως αυτή δεν ειναι η πορεία μας ;
Πράγματι μοναδική!
Κι εγώ έχω ακόμη τον πρώτο δίσκο της μετά τη χούντα!
Πολύ ωραίο αφιέρωμα ρίτς!!
@marianaonice
σ’ ευχαριστώ πολύ. Καλή σου μέρα.
Πόσο υπέροχη φωνή διέθετε, τι χρωματισμό και τι πάθος. Θα ψάξω να βρω ότι τραγούδησε, θα τα αποκτήσω όλα. Είμαι 31 και θα γυρίσω το χρόνο πίσω. Καλό ταξίδι. θα σε ακούω πάντα!
@antonis…
χαιρομαι που το ακούω. Εννοώ ότι θα γυρίσεις πίσω το χρονο, ενώ είσαι τόσο νέος. Αλλοι ν εοι δεν ξερουν καν την υπαρξή της!
“Και να τι θέλω τώρα να σας πω…”
Δύο παιδιά που δεν γνώρισαν την Μαρία,
που δεν είχαν ακούσει ποτέ ένα της τραγούδι,
που δεν είχαν μυρίσει το μπαρούτι του αντιδικτατορικού αγώνα και την επαναστατική έξαψη της μεταπολίτευσης,
που δεν ξέρουν ακριβώς
από που έρχονται
και που πηγαίνουν…
άκουσαν εχθές τα πρώτα τραγούδια της Μαρίας
και έμαθαν για εκείνη
και μαθαίνουν κι’ άλλα
και θα ξανακούσουν…
Είναι η Αθηνά, 16 χρονών
και ο Γιώργος, 13.
Το πικάπ στο σπίτι δουλεύει ρολόϊ.
Τώρα δεν σταματά με τίποτα!
Η Μαρία είναι μέσα μας…
Μεταδώστε την φωτιά της ψυχής της!
“Θα γελάσεις
απ’ τα βάθη
των χρυσών σου ματιών,
είμαστε μεσ’ στο δικό μας κόσμο…
Οι πιο όμορφες θάλασσες
ειν’ αυτές που δεν έχουμε ακόμα ταξειδέψει.
Τα πιο όμορφα παιδιά
δεν έχουν γεννηθεί ακόμα.
Τις πιο όμορφες ‘μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.
Κι’ αυτό που θέλω να σου πω,
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δεν σ’ το ‘χω πει ακόμα…”
@@Αντωνης… Με συγκινείς!
αργησα ,ευχομαι να ταξιδευεις τωρα στις πιο ομορφες θαλασσες.Μαρια δεν λεω αντιο,θα ξαναβρεθουμε……Χριστινα απτην Τηνο .