Από το μπλοκ Προχειρο Τετράδιο..για το Ιράν

Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, μου το πρότεινε ο φίλος Παναγιώτης Παπαχατζής και προτείνω να το μοιραστούμε.Η ζωή περνάει νομοτελειακά μέσα από τη ζωντάνια και τα θέλω της νεολαίας.

ριτς

“Είμαι 20 χρονών και φοβάμαι να ονειρευτώ!”

[Πέμπτη, Ιούνιος 18, 2009 |

Τον Adel, τον γνώρισα λίγες μέρες πριν, στο Twitter. Ψάχνοντας πληροφορίες για την κατάσταση στο Ιράν, έπεσα πάνω στον λογαριασμό του. Τον ακολούθησα, με ακολούθησε και μετά από πολλές συζητήσεις, είπε το "ναι" για την συνέντευξη.

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο, για να πειστεί ότι δεν είμαι πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών, και με παρακάλεσε να μην ακουστεί η φωνή του, γιατί φοβόταν για την οικογένεια του. "Οι γονείς μου, ανησυχούν για μένα. Η μητέρα μου, χθες, μου έκλεισε τον υπολογιστή με το ζόρι. Φοβάται, ότι θα με συλλάβουν. Την καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να σιωπήσω."
Στον Ιράν της επανάστασης, οι αντιθέσεις είναι μεγάλες. Τα 2/3 του πληθυσμού είναι κάτω από 30 ετών. Θέλουν αλλαγές, θέλουν μεταρρυθμίσεις και πάνω απ' όλα θέλουν το δικαίωμα στο όνειρο. Γι' αυτό βρίσκουν καταφύγιο στις φωτεινές λεωφόρους του διαδικτύου.

Είσαι μόλις 20 χρονών και αλλά έχεις καταφέρει να πρωταγωνιστείς στο Twitter, και να μεταφέρεις σε όλο τον κόσμο, το τι γίνεται στην πατρίδα σου. Πως νιώθεις γι' αυτό;

Πρώτα απ' όλα θέλω να σ' ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια. Θέλω να πιστεύω ότι είναι υποχρέωση μου, εκτός από το να βγαίνω στους δρόμους και να διαδηλώνω, να ενημερώνω τον κόσμο για το τι συμβαίνει στο Ιράν. Τα ΜΜΕ του Ιράν, προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει τίποτα και ότι όλα είναι καλά. Έτσι χρησιμοποιούμε τα social media για να δείξουμε την αλήθεια. Δεν αντέχω την κοροϊδία

Πως ήταν τα πράγματα σήμερα στο Ιράν; Έχουν ηρεμήσει ή συνεχίζονται οι μεγάλες διαδηλώσεις;

Οι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους της Τεχεράνης στις 4 μμ (τοπική ώρα), φορώντας μαύρα ρούχα και κρατώντας κεριά, στην μνήμη των 6 που σκοτώθηκαν από την αστυνομία την Δευτέρα. Στην αρχή ήταν κάποιες δεκάδες χιλιάδες που διαδήλωναν, ειρηνικά και σιωπηλά, αλλά όσο περνούσε η ώρα, η ροή του κόσμου αυξήθηκε . Οι διαδηλωτές δεν χρησιμοποιούν βία, όπως και χθες, έτσι και σήμερα έδωσαν λουλούδια στην αστυνομία, γιατί ο Mousavi είπε να μην φωνάζουν συνθήματα, απλά να κρατάνε πανό, ώστε να μην προκαλούν την βία.

Υπάρχει φόβος στους δρόμους της Τεχεράνης; Τι φοβάστε περισσότερο;

Η πρώτη μέρα ήταν δύσκολη. Ο φόβος του αγνώστου. Όσο περνάνε οι μέρες τόσο πιο γενναίοι γινόμαστε να διαδηλώνουμε. Έχουμε συνηθίσει την βία της αστυνομίας. Μπορούσες να δεις, νέα κορίτσια και μεγάλες γυναίκες, να είναι στους δρόμους και να προστατεύουν τους εαυτούς τους από την αστυνομία, και μερικές από αυτές πολύ σοβαρά χτυπημένες. Δεν φοβόμαστε την αστυνομία. Δεν μπορούν να μας κάνουν να μην σκεφτόμαστε, να μην θέλουμε Και το καλύτερο γι' αυτούς είναι να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τόση βία, γιατί εξαγριώνουν περισσότερο τον κόσμο. Δεν διαδηλώνουμε μόνο για το αποτέλεσμα των εκλογών. Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι.

Πιστεύεις ότι ο Δυτικός κόσμος έχει βοηθήσει το Ιράν; Τι μήνυμα θα ήθελες να μεταφέρεις σε όλους εμάς, που σας παρακολουθούμε από μακριά;

Βλέπω πολλούς ανθρώπους να με ακολουθούν στο twitter και να δίνουν σε εμένα και σε όλους τους Ιρανούς, πολύ κουράγιο. Το εκτιμώ αφάνταστα. Πολλοί από αυτούς, μας βοήθησαν με νέες τοποθεσίες, ώστε να προστατευτούν οι Ιρανοί Twitters από την Μυστική Υπηρεσία του Ιράν. Άλλαξαν το χρώμα των avatar τους σε πράσινο για να δείξουν την συμπαράσταση τους στους διαδηλωτές. Είδα ότι το Thepiratebay.com άλλαξε το logo του σε πράσινο χρώμα και άλλαξαν επίσης και την λέξη thepiratebay σε persianbay. Αλλά και πάλι είναι θέμα των ανθρώπων, όχι των κυβερνήσεων. Γιατί εύκολα η συμπαράσταση σε έναν λαό, μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί σαν επέμβαση στα εσωτερικά του.

Φοβάσαι για σένα;

Φοβάμαι πια. Χθες η μυστική αστυνομία, μπήκε στο σπίτι του φίλου μου και τον συνέλαβε για την συμμετοχή του στην πορεία της Τρίτης. Αλλά θα συνεχίσω να αγωνίζομαι! Θέλω να ξαναγίνουν εκλογές. Θέλω να αλλάξει κάτι στο Ιράν

Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον;

Αν με ρώταγες μερικούς μήνες πριν, θα σου έλεγα, "να τελειώσω σε ένα χρόνο, το πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και μετά να πάω στις ΗΠΑ και να συνεχίσω τις σπουδές μου". Αλλά όταν είδα την κλοπή των ψήφων μας, την εξαπάτηση, είπα στον εαυτό μου " Θα κάνω τα πάντα, για να δω ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν, πριν φύγω". Έτσι πια, ονειρεύομαι ένα καλύτερο μέλλον για το Ιράν.

Ποια πιστεύεις ότι θα είναι η συνέχεια; Που θα οδηγήσει όλη αυτή η ένταση;

Έχει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα. Τα πανεπιστήμια έχουν κλείσει και η εξεταστική έχει αναβληθεί. Αν η κυβέρνηση δεν ακούσει τους ανθρώπους, θα προκληθεί μια άσχημη κατάσταση. Και αν δεν γίνει κάτι άμεσα, στα επόμενα χρόνια προβλέπω ίσως και μια νέα επανάσταση

Τέλος, ποιο είναι το μήνυμά σου για όλους όσους σε διαβάζουν;

Το μήνυμά μου, είναι "Ποτέ μην το βάζετε κάτω, ποτέ!". Εμείς δεν θα το βάλουμε κάτω, θα μείνουμε ενωμένοι, θα συνεχίσουμε τις σιωπηλές μας πορείες, μέχρι να πάρουμε πίσω τις ψήφους μας, μέχρι να γίνει πρόεδρος ο Mousavi , ακόμα και αν η κυβέρνηση δεν μας ακούει. Φίλοι μας απ' όλο τον κόσμο θέλουμε την βοήθεια σας. Σκότωσαν αθώους φίλους μας, αλλά εμείς δεν το βάζουμε κάτω. Θέλουμε έναν δρόμο για την ελευθερία. Εμείς, οι άνθρωποι του Ιράν, δεν υποστηρίζουμε τρομοκρατικές οργανώσεις, θέλουμε μόνο φίλους! Θέλουμε εσάς στο πλευρό μας!

Υ. Γ Ο Adel μας παρακάλεσε, να μην δημοσιεύσουμε το όνομα του και τον λογαριασμό του στο twitter, γιατί φοβάται.

[Photo by Frosted_July]

Πάντα υποκειμενικά, Κυριακή Πετρίτη

Share on FriendFeed // Share on Facebook

Ο Ιρανός blogger Jadi μιλά στο “πρόχειρο τετράδιο”

Τρίτη, Ιούνιος 16, 2009

Ο Jadi, Ιρανός ακτιβιστής και blogger μεταδίδει απο τις πρώτες ώρες απο την Τεχεράνη όλα οσα συμβαίνουν στους δρόμους της πόλης του μέσα απο το blog του αλλά και το twitter account του. Μιλήσαμε μαζί του και μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα. Απορίες που, νομίζω υπήρχαν απο τις πρώτες ώρες της εξέγερσης για τις οποίες δεν είχε κανένα πρόβλημα να καταθέσει την γνώμη του, αλλά και γενικά στοιχεία που, προσωπικά αγνοούσα.
Χθες, είδαμε εκατομμύρια ανθρώπους να διαδηλώνουν, στο Ιράν. Επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν. Υπάρχουν, επίσης πληροφορίες για 100 φοιτητές που αγνοούνται μετά την εισβολή αστυνομικών στους κοιτώνες του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης. Ποια είναι τα τελευταία νέα;

Δεν έχουμε κάποια επίσημα στοιχεία, εκτός από την ενημέρωση που υπάρχει για τους 7 νεκρούς από την χθεσινή πορεία. Τα SMS δεν λειτουργούν, οι δρόμοι είναι κλειστοί και τα κινητά τηλέφωνα δεν λειτουργούν σε συγκεκριμένα “ευαίσθητα” σημεία της πόλης ώστε να μην μπορούμε να έχουμε πληροφόρηση για το τι γίνεται.

Είχατε εκλογές και ο Ahmadinejad κέρδισε. Ακούμε κάποιες φωνές να υποστηρίζουν ότι όλα αυτά γίνονται επειδή οι ΗΠΑ δεν τον θέλουν για πρόεδρο του Ιραν. Υπάρχει ακόμη και η φήμη ότι ο Mousavi, πήρε χρηματική βοήθεια από τις ΗΠΑ για την καμπάνια του. Ποια είναι η γνώμη σου;

Είχαμε 29 εκλογικές διαδικασίες, τα τελευταία 30 χρόνια. Πριν από 12 χρόνια ο Khatami κέρδισε σαν ρεφορμιστής και οι σκληροπυρηνικοί το δέχτηκαν. Πριν από 4 χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πήγαν να ψηφίσουν και ο Ahmadinejad εκλέχτηκε με 12 εκατομμύρια ψήφους και κάνεις δεν διαφώνησε. Στο Ιράν, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συμμετέχουν στην ψηφοφορία. Αυτή την φορά μιλήσαμε με πολλούς ανθρώπους και τους ζητήσαμε να ψηφίσουν έναν μεταρρυθμιστή και αυτοί το δέχτηκαν και το έκαναν. Ήμασταν στις ουρές σε διαφορετικές περιοχές του Ιράν και είδαμε αυτό το “Ναι”.

Περίπου το 80% των εκλογέων ψήφισε. Και είδαμε ότι ψήφισε τον Mousavi. Εγώ, προσωπικά ψήφισα τον Karroubi – το περιγράφω και στο blog μου – αλλά ήξερα ότι ο Karroubi δεν μπορούσε να νικήσει και έτσι πίστευα ότι νικητής έπρεπε να είναι ο Mousavi. Είδαμε πολλές παρατυπίες κατά την διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας και αμέσως μόλις τελείωσε, ακούσαμε από τα επίσημα νέα ότι ο Ahmadinejad ήταν ο νικητής! Αυτό ήταν ψέμα και οι άνθρωποι δεν το δέχτηκαν. Αυτές οι διαδηλώσεις δεν γίνονται γιατί “Ο Mousavi δεν κέρδισε” αλλά γιατί ήταν απάτη.

Έχουμε το παράδειγμα του Ιράκ (η πτώση του Σαντάμ Χουσείν και η νέα πολιτική κατάσταση). Τι πιστεύεις γι’ αυτό; Ποια είναι η γνώμη σου για την νέα πολιτική δομή στο Ιράκ;

Δεν υποστηρίζουμε την Αμερικανική εισβολή, γι’ αυτό τον λόγο ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να ψηφίσουν και εμείς ψηφίσαμε έναν μεταρρυθμιστή που δεν είναι ίσως και ο ιδανικός. Θέλουμε δημοκρατία αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν μπορούμε να την εισάγουμε μέσω του αμερικανικού στρατού. Πρέπει να την χτίσουμε εδώ με τα ίδια μας τα χέρια.

Το Ιράν είναι η 3η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο των bloggers. Ξέρουμε ότι γράφετε κάτω από δύσκολες συνθήκες. Πριν από δύο μήνες, ένας Ιρανός blogger πέθανε στην φυλακή. Γιατί πιστεύεις η Ιρανική κυβέρνηση “πολεμάει” το internet και τα blogs; Εσύ γιατί blogαρεις;

Ο Ahmadinejad θέλει να δείξει ότι όλοι οι Ιρανοί είναι μαζί του. Τα παραδοσιακά media θέλουν να δείχνουν το Ιράν σαν έναν ενωμένο εχθρό εναντίον της Δύσης. Αλλά το blogging μας επιτρέπει να φωνάξουμε ότι ” το Ιράν δεν είναι ο Ahmadinejad”. Πριν από 4 χρόνια δεχτήκαμε τον Ahmadinejad αλλά δεν ψηφίσαμε. Το δεχτήκαμε σαν πρόεδρο του Ιράν, αλλά όχι σαν εκπρόσωπο μας. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να δείξουμε στον κόσμο ότι είμαστε φυσιολογικά ανθρώπινα όντα, σαν όλους εσάς.

Πάμε στις δουλειές μας, ζούμε σε ίδια σπίτια με τα δικά σας, υποφέρουμε από αυτά που υποφέρεται και εσείς και όλα αυτά αντικατοπτρίζονται στα blogs μας, γιατί αυτά είναι τα δικά μας Media. Η επίσημη κρατική τηλεόραση μας , μας δείχνει χαρούμενους όταν ένας βομβιστής αυτοκτονίας σκοτώνει αθώους ανθρώπους. Πρέπει να έχουμε media που να λένε ” Κανείς δεν πρέπει να σκοτώνει χωρίς λόγο”. O Ahmadinejad λέει ότι “δεν υπάρχουν gay στο Ιράν”. Οι gay πρέπει να έχουν blog που να λένε ότι “υπάρχουμε”. Γι’ αυτό υπάρχουν και τόσα blogs στο Ιράν.

Η Ιρανική κυβέρνηση έχει κλείσει πολλά websites και σε μερικές περιοχές ακόμη και την πρόσβαση στο internet. Πιστεύεις ότι φοβούνται την γενιά των bloggers?

Φυσικά ναι. Υπάρχουν πολλοί νεότεροι που μεγάλωσαν κάτω από αυτό το καθεστώς αλλά σκέφτονται την αλλαγή. Στις μέρες μας, οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε ελεύθερα media (internet, δορυφορική τηλεόραση,..) και δεν δέχονται την κρατική προπαγάνδα σαν πραγματικότητα. Μπορούν να δουν ότι υπάρχουν και άλλες ιδέες στον κόσμο και τις ζητάνε.

Γράφεις επώνυμα στο blog σου. Είναι αυτό επικίνδυνο; Είχες ποτέ προβλήματα με την αστυνομία;

Ναι γράφω επώνυμα και αυτό το κάνω γιατί είναι πολύ σημαντικό για μένα να πω ” Είμαι αυτό το συγκεκριμένο άτομο και ζω στο Ιράν και πιστεύω στα ανθρώπινα δικαιώματα.” Αν γράφω ανώνυμα θα είναι σαν να αποδέχομαι ότι αυτό που κάνω είναι περίεργο. Δεν είμαι αντάρτης και δεν χρειάζεται να κρύβομαι. Και αν συλληφθώ…. και τι με αυτό; Χρησιμοποιώ τα βασικά μου ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είμαι εγκληματίας.

Το Twitter, τις τελευταίες μέρες είναι μια σπουδαία πηγή πληροφοριών. Πίστεύες ότι το social media στο σύνολο τους, σας βοήθησαν να μοιραστείτε με τον υπόλοιπο κόσμο τι γίνεται στο Ιράν;

Ω, ναι! Ο ψηφιακός κόσμος δεν έχει σύνορα και δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ μας, και ας είμαι εγώ στο Ιράν και εσύ στην Ελλάδα. Τις τελευταίες μέρες μας έκοψαν όλες τις επικοινωνίες, όχι sms, όχι κινητά τηλέφωνα σε συγκεκριμένες περιοχές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το γυρίσαμε στο Twitter και ευτυχώς δουλεύει.

Υ.Γ Αρχικά η συνέντευξη είχε προγραμματιστεί να γίνει με webcam μέσω skype. Οι εξαιρετικά αργές ταχύτητες , όμως, μας ανάγκασαν να μιλήσουμε μέσω chat.

[Photo by rezavaziri]

Πάντα υποκειμενικά, Παναγιώτης Παπαχατζή