Μόλις γύρισα από της Ιουστίνης. Ηταν να γίνει απόψε το συναπάντημα με τη γιαγιά τη Τζανή, με τη Μαργαρίτα, την Πατρικία, τον Αθανάση, τον άτιμο τον προδότη τον Γεράσιμο και όλους τους πρωταγωνιστές μιας μοναδικής ιστορίας της οικογένειας από τη Νίσυρο. Μιας ελληνικής νησιωτικής οικογένειας, με τις απώλειες, τους αλλεπάλληλους πόνους, τις χαρές, με το ένα και μοναδικό γαμπριάτικο κοστούμι που φόρεσαν έντεκα γαμπροί….
Από την Πόλη, στη Νίσυρο κι από εκεί σαν άλλη νύφη η Μαργαρίτα για την Αμερική. Η μοναξιά του χειμωνιάτικου Αιγαίου συγκλονιστική, αφοπλιστική. Η εκκλησιά, η μικρή κοινωνία, οι ανύπαντρες κόρες και οι γιοί. Ιστορίες ζωής βγαλμένες μέσα από την αφήγηση της αφοπλιστικής, αφηγηματικής Δέσποινας ( ηταν η ανηψιά που από το πάνελ των ομιλητών άφησε άφωνο το πολυπληθές ακροατήριο) που εμπιστεύτηκε την ιστορία της μάνας του επιτυχημένου ελληνοαμερικανου επιχειρηματία Τζον Κατσιματίδη στην Ιουστίνη
. Στο βιβλίο της «Για την Αγάπη των Αλλων», η Ιουστίνη Φραγκούλη χρωματίζει στις αποχρώσεις του μπλε την ιστορία της ζωής δύο απίστευτων Ελληνίδων που τίμησαν πατρίδα και θρησκεία και οικογένεια. Μην το χάσετε. Θα ενθουσιαστείτε και θα ακολουθήσετε τις διαδρομές των γυναικών που ξενιτεύτηκαν κι αγάπησαν, λες και ήταν κι αυτό ένα καθήκον. Κι όμως!
Α, ναι, είχε έθρει όλη η οικογένεια από τον Καναδά και τις ΗΠΑ. Κι είχαν στα μάτια τους εκείνο που συχνά, όσοι ταξιδεύουμε, βλέπουμε στην ομογένεια. Την αγάπη γι αυτό τον τόπο.
Στο πάνελ ήταν και η αγαπημένη μου φιλη Ελένη Γκίκα. Κεντρική συντονίστρια ήταν η επίσης φίλη μου Ειρήνη Νικολοπούλου. Παρών στο κέντρο του πάνελ ο Τζον Κατσιματίδης.
Η επίσημη ανακοίνωση
“Για την Αγάπη των Αλλων”, της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, που βασίζεται στην προσωπική ιστορία της μητέρας του ελληνοαμερικανού μεγιστάνα Γιάννη Κατσιματίδη… Μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης, προδοσίας και αξιοπρέπειας που εξελίχθηκε στη μακρινή Νίσσυρο των άκαμπτων παραδόσεων ( Εκδόσεις Ψυχογιός)
8 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
Allu Fun Marx // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 12:16 πμ
Aν δεν είναι “αγιογραφία” θα είναι πολύ ενδιαφέρον.
Η ιστορία όπως την περιγράφεις με ωθεί να αγοράσω το βιβλίο…
Καλή νύχτα…
justinaki // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 8:51 πμ
Ηρθες εκεί μπροστά μου να διεκδικήσεις τη γνωριμία μας. Κι εγώ σε πέρασα για Λευκαδίτισσα. Πού να φανταστώ πως αυτό το δυναμικό πλάσμα με το νεανικό στύλ είναι η δική μας Ρίτσα!
Κι αμέσως να φέρεις τη βραδυά μου στη μπλοκγογειτονιά, να τη μοιραστείς με όλους. Πόσο δημοσιογράφος είσαι, τί αντανακλαστικά.
Σε ευχαριστώ που ήσουν εκεί, που κάθησες μέχρι το τέλος. Κι ας μην είχαμε χρόνο να τα πούμε . Θα βρεθούμε μετά. Γιατί είσαι υπέροχη, μοναδική, γιατί δοκιμάζεις τη φιλία με τον πιο υπέροχο αργόσυρτο τρόπο!
Σε εχυαριστώ για όλα. Τα λόγια δεν χωρούν τα συναισθήματα
ritsmas // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 11:41 πμ
@justinaki καλημερα Ιουστίνη. Η χθεσινή βραδιά ήταν πέρα από κάθε προσδοσκία. Βραδιά γεμάτη με ελληνικό φως, από το άλλο το φως που η σημερινή Ελλάδα έχει ξεχάσει.
Εγώ ευχαριστώ πολύ και να τρέχεις με χιλια προς το δικό σου φως
ritsmas // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 11:42 πμ
@Allu Fun Marx δε νομίζω ότι ειναι αγιογραφία. Μια ομορφη, μια αυθεντική ιστορία ανθρώπων που πόνεσαν κι αγάπησαν πολύ σε εποχές όπου ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια ήταν το αλφα και το ωμέγα της ζωής. Αξίζει.
Penelope // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 3:13 μμ
Καλα μαθαίνω μεγάλη η επιτυχία η βραδιά και η Ιουστίνη πια στο φόρτε της! Η υπόθεση του βιβλίου φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα και είναι μέσα στις ‘παραγγελιές’.Εύχομαι κάθε επιτυχία στην καλή και πληθωρική μπλογκοφίλη μας Ιουστίνη! φιλιά πολλά
τσουκνίδα // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 3:58 μμ
πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια;
πιστεύω να μην είναι για την παρεξηγημένη πλευρά των όρων!
ritsmas // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 6:31 μμ
@@τσουκνίδα
Ημουν βεβαιη ότι θα αντιδρούσες, αν τοβλεπες. Τί να σου πω. Μάλλον όχι με την έννοια που τρέχει σήμερα ανάμεσα μας…
ritsmas // Νοεμβρίου 7, 2009 στο 6:34 μμ
@@@penelope dearest
Συγκίνηση θα ελεγα. Αυτός ο νόστος διαχυτος. Πώς να στο πω, δεν ξέρω. Πρόσωπα αλλιώς. Η Ελενη μας απίθανη. Απιθανη όμως και η Δέσποινα, μια γυναίκα μάλλον με μεγάλη καρδιά που ανοιγει την αγκαλιά της και μαζεύει και μαζεύει. Η πηγή εμπνευσης για την Ιουστίνη, η οποία ελαμπε, στην κυριολεξία.