Η μιζερη ανθρωπότητα

Λέει, λοιπόν, ο Μπρυκνέρ στο βιβλίο του «Η Μιζέρια του Πλούτου» ότι περισσότερο από άλλοτε επαληθεύεται σήμερα το αξίωμα, σύμφωνα με το οποίο το να είσαι πλούσιος σημαίνει πρώτα απ’ όλα να χαίρεσαι αυτό που οι άλλοι δεν έχουν, να αναγαλλιάζεις που τόσοι άνθρωποι στερούνται αυτό που εσύ έχεις. Το χρήμα χρησιμεύει στο να αγοράζουμε κοινωνική απόσταση, αλλά και στο να τη σηματοδοτούμε καλύτερα. Και λοιπόν; Δεν αρκεί ότι οι φτωχοί βλέπουν τα εισοδήματά τους να αυξάνουν ή να πεθαίνουν πολύ λιγότερα παιδιά κάθε χρόνο; Προφανώς το ερώτημα είναι εύλογο και αντέχει σκληρή κριτική. Αλλά αποτελεί κανόνα εθιμικού δικαίου ότι καμιά δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να βαδίζει προς το μέλλον αν δεν συνυπολογίζει στο διάβα της το κοινωνικό συμβόλαιο με τα παιδιά της. Continue reading «Η μιζερη ανθρωπότητα»

Advertisements

Ο καπετάν Κεμάλ

imagedisplayphp.jpg

Οποιος θέλει,ας διαβάσει τη συνέντευξη στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και στη Μαρία Νικολάου του Καπεταν Κεμάλ.

«Καπετάν Κεμάλ, ένας Τούρκος στον ελληνικό εμφύλιο»

http://tribes.wordpress.com/2007/06/28/capetan-kemal/( η διεύθυνση του μπλογκ που τη βρήκα)

Μια διαφορετική νότα για πράγματα χιλιοειπωμένα και χιλιογραμμένα

Ρίτς

Summer moon

29610-1182009504-1.jpg

Επειδή υπάρχει και αυτό στη γήινη ζωή μας. Κι απόψε θα απλωθεί στον ουρανό για να «καλύψει» κι όχι να «φωτίσει» τις πυρπολημένες εκτάσεις.

Ρίτς

Tωρα τι λες ;

195649844_999927df6f_m.jpg

http://www.evonymos.org/greek/( Διευθυνση για ο,τιδηποτε σχετίζεται με την εξοικονομηση ενέργειαςκαι προστασία του περιβάλλοντος) Αντιγράψτε την

«Οι κοινωνίες μας δεν είναι πια συμβατές με τη φύση.» ( Μια σοφη και ρεαλιστικη προταση απο το κειμενο «Η Παρνηθα δεν υπαρχει πια» του μπλογκερ In love with life)

Σεναρια επιστημονικης φαντασιας που μερα με την ημερα καταληγουν να αποτελουν κομματια , σκορπια προς το παρον, της τρεχουσας πραγματικοτητας. Υπαρχει ένας στίχος του Μανωλη Αναγνωστάκη που λεει : Καλά τα φέραμε ως εδώ.Μικροκέρδη, μικροζημιες, ισοφαρίσματα. Τώρα τί λες….

Γράφω, φωνάζω, καλώ σε βοήθεια, υψώνω τα χέρια μέχρι εκεί που μπορουν να φτάσουν και απευθυνω έκκληση. Ακουει κανείς ;

Ριτς

το Ζαρκάδι από την Ηλιακτίδα ( Ηλιακτίνα ;)

Αναγνώριση προγενέστερου λάθους. Η Ηλιαχτίδα hliaxtina πέρασε στο πιο κάτω σχόλιο μου ( περισσευσαν…) τη διαφήμιση της Γιουρομπάνκ με το ελάφι. Μπορείτε να κάνετε «κλικ» στο πρώτο «κόμμεντ» και θα το δείτε. Είναι συγκλονιστικά όμορφο το ζαρκάδι, όπως και συγκλονιστικά φοβισμένο το βλέμμα του.

Και η γελοιογράφια του Γιάννη Καλαιτζη επίσης στη διάθεση σας , πάλι με κλικ του σχολίου

Ριτς

Περίσσευσαν τα λόγια και τα δάκρυα

Τί τραγική ειρωνεία! Η City Press – φαντάζομαι ηθελημένα – κυκλοφορεί με μια αφισα της Γιουρομπανκ για την Πάρνηθα.
«Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας
Ενας θησαυρός που ανήκει σε όλους μας»
φωτο Ζαρκάδι , κοιτάζοντας μας έκπληκτο
από κάτω:
«στην Πάρνηθα , μόλις 30χλμ από την Αθήνα, βρίσκουν ( εύρισκαν) καταφύγιο 1100 είδη φυτών ( πέντε είδη φυτων ) και 35 προστατευόμενα είδη θηλαστικων ( και κανα δυο είδη θηλαστικών ) , αλλά και χιλιάδες κάτοικοι τς πρωτεύουσας που αναζητούν εκεί ηρεμία και ψυχαγωγία ( Πάνε αυτά που ξέραμε ).
Στη συνέχεια,στην αφίσα υπάρχουν αναφορές στο WWF και στο πρόγραμμα «Γνωρίζω, Συμμετέχω, Προστατεύω – Εθνικος Δρυμός Πάρνηθας»

Περίσσευσαν τα λόγια και τα δάκρυα
Ρίτς

ΥΓ. Ενα πολύ ενδιαφέρον κομματι για την Πάρνηθα  http://inlovewithlife.wordpress.com/

Λυπη και οργή

1_251_2.jpgaustria_picture29.jpg

ιδανικές εικόνες μιας άλλης εποχής

Νοιώθω προσβεβλημένη

Είκονες αποκαλυψης σήμερα το πρωί στην Αθήνα. Στάχτες παντού, στα πεζοδρομια, στα αυτοκίνητα, στα τραπεζακια έξω, παντού. Κι ένα χρώμα, κόκκινο, σαν τον απόηχο του κόκκινου της φωτιάς…. α, ναι της φωτιάς που κατακαίει ότι μας κρατάει ζωντανούς. Εικόνες , βγαλμένες από τις κινηματογραφικές ταινίες που μας θυμίζουν πόσο ευάλωτοι τελικά είμαστε, πόσο ψυχρά εκτεθειμένοι παραμένουμε απέναντι στον επιθετικό ανθρώπινο παράγοντα, αλλά και στις βίαιες αντιδράσεις της φύσης. Continue reading «Λυπη και οργή»

Ο κυνισμός της διπλωματίας

87099995syxaee_ph.jpgαποψη της Γαζας σε στιγμές νηφαλιότητας

Αγκάθι στην καρδιά της Μέσης Ανατολής. Ρίτσα Μασούρα

Ζουν απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Μοναδικός τρόπος επικοινωνίας με «των ανθρώπων τις κοινότητες», μια χούφτα υπόγειων τούνελ, επτασφράγιστο μυστικό, όμως,για τους πολλούς. Συνθήκες γκέτο στον 21ο αιώνα. Δηλώνουν έκπληκτοι με τον τρόπο που η διεθνής κοινότητα διαχειρίζεται τα του τόπου τους και δεν αντιλαμβάνονται πώς ενώ ακολουθησαν τις συνταγές της περί δημοκρατίας, σήμερα γίνονται αποδέκτες μιας άνευ προηγουμένου ταπείνωσης. Προσβολή για τους ιδεαλιστές τούτου του πλανήτη. Ταμπουρώνονται πίσω από τα ερειπωμένα σπιτια τους και αποκτούν βίαια και επιθετικά αντανακλαστικά. Νέμεσις. Continue reading «Ο κυνισμός της διπλωματίας»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: