Ποιός θυμάται την Αμαλία ;

Αρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή

Hταν μεγάλο το πλήθος που συγκεντρώθηκε προχθές στον Αγνωστο Στρατιώτη. Μεγάλη και η οργή. Μα, βουβή. Πιο βουβή ίσως απ’ όσο πρέπει. Τουλάχιστον πολιτικά, με την ευρύτερη των κομμάτων έννοια της πολιτικής.

Πριν από μερικούς μήνες η μπλογκόσφαιρα συγκλονίστηκε από τον θάνατο της Αμαλίας Καλυβινού. Μια νεαρή γυναίκα πάλευε χρόνια με τον καρκίνο και κατέγραφε στο διαδικτυακό της ημερολόγιο τις εμπειρίες της από το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). «Οι γιατροί είναι ανεύθυνοι, ανίκανοι και άρπαγες στη συντριπτική τους πλειοψηφία», έγραφε στην προμετωπίδα. «Η μόνη τους έννοια είναι η “κονόμα”. Οι φαρμακευτικές κάνουν κουμάντο, η δικαιοσύνη τους αφήνει ατιμώρητους και ανθρώπινες ευτυχίες εξακολουθούν να χάνονται ΑΔΙΚΑ». Αυτή ήταν η κραυγή της και η αφαίρεση από μια σκληρή και σύνθετη πραγματικότητα.

Με τον θάνατό της το διαδικτυακό κίνημα πήρε φωτιά. Εκανε παντιέρα ένα απόσπασμα από την τελευταία της καταγραφή: «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες, ρε παιδιά, και όχι ο κανόνας». Το θέμα εμφανίστηκε στα κανάλια, γράφτηκε στις εφημερίδες, όλοι χειροκρότησαν την ευαισθησία του «e-κινήματος». Τρεις μήνες μετά παρέμειναν 1.832 αναρτημένοι όρκοι αλλαγής του ΕΣΥ στο ημερολόγιό της και το ΕΣΥ ανέπαφο. Δεν έφυγαν καν οι «αλμπάνηδες, ανεύθυνοι, ανίκανοι και άρπαγες», όποιοι και όσοι αν ήταν τελικά αυτοί.

Διαχέεται μια απολιτίκ στάση απέναντι στα προβλήματα. Μεταφράζεται ως καγχασμός για τη Βουλή, θέλει όλους τους πολιτικούς ίδιους, όλα τα κόμματα χωρίς θέσεις (και προθέσεις), ολόκληρη την πολιτική μια βρόμικη διαδικασία που δεν αξίζει να ασχολείται κανείς. Μόνο που αυτή είναι ρηχή προσέγγιση του καφενέ. Ακόμη κι αν οι καλύτεροι των πολιτικών είναι χειρότεροι των δικών μας προσδοκιών, δεν σημαίνει ότι δεν ιεραρχούνται ως καλύτεροι και χειρότεροι. Η μη επιλογή ενισχύει τους χειρότερους. Ακόμη κι αν οι θέσεις όλων των κομμάτων δεν ταυτίζονται με τις δικές μας, υπάρχει το μη χείρον βέλτιστον. Η μη επιλογή βοηθά το χείρον.

Στη Δημοκρατία η πολιτική είναι διαφορετική προσέγγιση στη λύση των προβλημάτων. Είναι αργόσυρτη διαδικασία γιατί απαιτεί ευρύτερες συναινέσεις. Δεν είναι ό,τι πιο αποτελεσματικό, αλλά είναι μια διαρκής διελκυστίνδα μεταξύ γρήγορων λύσεων και σοφών σε επίπεδο κοινωνικού κόστους λύσεων. Η Δημοκρατία κατά τον Τσόρτσιλ «είναι το χειρότερο πολίτευμα, αλλά το καλύτερο απ’ όσα δοκιμάσαμε μέχρι σήμερα». Γι’ αυτό δεν πρέπει να το απαξιώνουμε.

Η βουβή διαμαρτυρία στο Σύνταγμα ήταν συγκινητική. Ελπίζουμε να αποβεί και χρήσιμη. Να μεταφραστεί δηλαδή σε πολιτική στάση…

ΥΓ. Το αναρτώ γιατί το βρίσκω ρεαλιστικό. Στο κάτω κατω μια κουβέντα δεν εβλαψε ποτ έ κανένα.

ριτς

 

Αμάλγαμα ισλαμισμού και δημοκρατίας

images3.jpg
α21_wd_gul_wife_4.jpg

Οι ανατροπές είναι πλέον ίδιον των καιρών μας. Τις καταγράφουμε σε μεγάλα κεφάλαια της ζωής, τις αλιεύουμε μέσα από μικρά, καθημερινά γεγονότα, τις ανευρίσκομε όμως και στον παγκόσμιο πολιτικό ιστό. Μια τέτοια σημαντική ανατροπή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στην Τουρκία.

Η εκλογή του ώς χθες υπουργού Εξωτερικών της χώρας Αμπντουλάχ Γκιουλ στην προεδρία, ουσιαστικά διεμβολίζει την ιδέα πάνω στην οποία στηρίχθηκε συνταγματικά το στρατιωτικοπολιτικό κατεστημένο της Τουρκίας από το 1980 και μετά. Συνέχεια

Για σας που φύγατε

«Η Ηλεία εκπέμπτει SOS » ( Μπείτε σ αυτό το σάιτ » Εκπαιδευμένοι στοι οιδημα «)

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες

1bis12b.jpg

εκείνων που πεθάναν , ή εκείνων που είναι

για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε

κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό Συνέχεια

Δεν ξέρω αν ενδιαφέρει, εγώ πάντως το λέω και αμαρτίαν ουκ έχω

woman-sitting-at-desk-working-on-laptop-200161531-001.jpg

15 Οκτωβρίου 2007 : Blog Action Day

On October 15th, bloggers around the web will unite to put a single important issue on everyone’s mind – the environment. Every blogger will post about the environment in their own way and relating to their own topic. Our aim is to get everyone talking towards a better future. Συνέχεια

AΝΑΣΗΚΩΣΟΥ

Λενε πως ο άνθρωπος του καιρού μας έχει χάσει δύο πράγματα : την αξιοπρέπεια και την ευαισθησία, αν και πιστεύω ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ψυχές που κατοικούν σε εύθραυστο κέλυφος. Ψυχές που αντιλαμβάνονται και πονούν τον πόνο. Μόνο που η «επέλαση των βαρβάρων» είναι τόσο ορμητική , ώστε ο πάταγος της σβήνει τις φωνές τις γεμάτες κατάνυξη.

render_canvasphp.jpg

Gustav Klimt

Γι αυτό :

Aν λαχταράς τον ήλιο, ανασηκώσου

και με δαυλό άναψε τονε δικό σου.

Κώστας Βαρναλης (Οργή Λαού) Συνέχεια

ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΩ….ΤΗΣ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑΣ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΤΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ

» Θέλω να μείνω στον τόπο μου , γιατί τον αγαπάω , Βοηθήστε με » Η απίστευτα δυνατή κραυγή μιας γυναίκας απο το Λιοντάρι Αρκαδίας.image_mini-322.jpg

Γεννήθηκε στη Μεγαλοπολη, μεσα στα καυσαέρια, όπως λεει. Κι εφυγε για να παντρευτεί στο χωριό. Εζησε δίπλα στην πεθερά που σήμερα στα 81 της «αξιωθηκε » να δει όλο το βιός της κατεστραμμένο. Κι εκείνη, η νέα γυναίκα, η νύφη δέθηκε με την καινούργια γη, Αγάπησε το καταπράσινο λόφο που απλωνόταν ήρεμος πάνω από το σπίτι της πεθεράς. Αγάπησε τις ελιές που έγιναν τροφοδότρα πηγή ζωής. Αγάπησε τον κάμπο από κάτω. Αγάπησε και τους λιγοστούς κατοίκους. Εγιναν η οικογένεια της. Βιοπαλαιστής η ίδια, τα κατάφερε και μεγάλωσε τα παιδιά. Περηφανη για τον δικό της πια τόπο, για τον δικό της αγώνα, για τη δική της γη που της μιλούσε κάθε πρωί, εκει με τον πρωινό καφέ. Συνέχεια

Ημιθανής θλίψη και προτάσεις εξόδου

28451349.jpg

Καθόμουν και σκεφτόμουν μόνη, εκει ανάμεσα στις περσόνες της Τιβι , το κομπιούτερ μου και τον τεράστιο καθρέφτη στο μεγάλο δωμάτιο. Προσπαθούσα να δω τον εαυτό μου από το μηδέν.Αν αυτό ηταν εφικτό. Εθετα ένα σημείο με το νου και δειλά δειλά πήγαινα προς αυτό , ακουμπώντας πρώτα το δεξί το πόδι, όπως μουλεγε η μάνα κι ύστερα το αριστερό. Μετρούσα τις δυνάμεις μου, αν μπορούσα δηλαδή να ισορροπήσω και στα δυό μου πόδια, αν μπορούσα στη συνέχεια να υψώσω τη σπονδυλική στήλη και να σταθώ ολόισια μπροστά στο σκυφτό είδωλο μου στον καθρέφτη. Κάποια στιγμή, ύστερα από αλλεπάλληλες προσπάθειες και ασκήσεις το κατάφερα. Με κοίταξα έτσι όπως σκυφτή αναρωτιόμουν για όσα συνεβαιναν γύρω μου, μέσα μου, σε σας, στους δικούς μου, σ εκεινους τους ανθρώπους. Συνέχεια