Ελλάδα, Αύγουστος, 2004 , Ελλάδα ,Αύγουστος 2007


Θυμάμαι εκείνες τις άλλες μέρες του Αυγούστου. Ναι, Αύγουστος ήταν και τότε, εν έτει 2004. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες βρίσκονταν στο φόρτε τους, είχε προηγηθεί μια πολυδάπανη προετοιμασία και ο καθένας πάσχιζε -ανεξάρτητα από τα πιστεύω του- να αποδείξει ότι τούτος ο τόπος αξίζει τους επαίνους.

Θυμάμαι σαν να ‘ναι τώρα, λίγο μετά τη λήξη των αγώνων, το δημοσίευμα των «Τάιμς» του Λονδίνου (μια εφημερίδα που μας έσερνε πολλά καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας). Τίτλος του, «Ντροπή μας που τόσο λίγο πιστέψαμε σε σας. Οι Ελληνες τα κατάφεραν με στυλ».

Ηταν ένα απολογητικό άρθρο με την εξής κατάληξη: «Τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης σας υποτίμησαν. Είχαμε πει ότι αυτοί οι αγώνες θα είναι καταστροφή, αλλά ήταν θρίαμβος. Είχαμε πει ότι οι συγκοινωνίες θα κατέρρεαν εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού και αυτές δεν κατέρρευσαν. Είχαμε πει ότι τα στάδια δεν θα ολοκληρώνονταν, κι αυτά παραδόθηκαν στους αθλητές μικρά αριστουργήματα. Είχαμε πει ότι θα υπάρξουν προβλήματα ασφαλείας και δεν υπήρξαν. Και οι ίδιοι οι Ελληνες ήθελαν να κάνουν τους ξένους που συμμετείχαν στη λαμπρή τελετή έναρξης να αισθανθούν καλά. Εδειχναν να μην έχουν ενοχληθεί από τον τρόπο που ο ξένος Τύπος τους είχε αντιμετωπίσει. Γι’ αυτό κι εμείς, ως εφημερίδα, λέμε ότι τα επιτεύγματά τους μας έκαναν υπερήφανους».

Κι εμείς, οι Ελληνες πια, πραγματικά εξουθενωμένοι, τελειώσαμε πανηγυρικά, όπως τελείωναν στην Αρχαία Ρώμη τις ιπποδρομίες, με κραυγές και επαίνους για τους νικητές, τους διοργανωτές, ενώ προηγουμένως είχαμε επιτρέψει να μας κατασπαράξουν τα σύγχρονα άγρια θηρία. Είμαστε όμως μεγαλόψυχοι και γενναιόδωροι άνθρωποι. Στο κάτω κάτω, μπορεί να ‘χαμε ξοδέψει τα μαλλιοκέφαλά μας, μπορεί να ‘χαμε υποθηκεύσει το μέλλον μας, αλλα είχαμε κάνει το κομμάτι μας. Και ο Ελληνας, πολλές φορές ζει για να κάνει το κομμάτι του και μόνο.

Θυμάμαι ότι την επομένη της τελετής λήξης, αναρωτιόμουν στις συζητήσεις με φίλους κατά πόσον η φρενίτιδα εκείνων των τριών εβδομάδων, η αποθέωση της εθνικότητας, το κυνήγι της ποιότητας, η υπερβολή των πυροτεχνημάτων και η επίπλαστη ευφορία των πολλών, η εντυπωσιακή πάλη της ίδιας της Ελλαδος με τα πλοκάμια της διπλής προσωπικότητάς της, αν όλα αυτά θα αποτελούσαν την αφετηρία μιας ανοδικής πορείας. Αν η συσσωρευμένη πείρα εκείνης της εποχής θα μετουσιωνόταν στον αναγκαίο για τη διακυβέρνηση μιας μικρής χώρας ορθολογισμό.

Σήμερα, και πάλι καταμεσής του μήνα Αυγούστου, έχω την αίσθηση ότι εκείνος ο θρίαμβος ήταν το απόλυτο φιάσκο. Ενας αφελής, καλοκάγαθος γίγαντας με ξύλινα πόδια και η άτιμη η φωτιά, μια ύπουλη ερωμένη που ήρθε κι έκανε το ξύλο να λαμπαδιάσει. Σήμερα πια, σύγχρονα ήθη και μύθοι, πράξεις και παραλείψεις μας, σπουδή και ολιγωρία, κρατικό και κοινωνικό ενδιαφέρον τίθενται ξανά στο μικροσκόπιο της σκέψης. Η αέναη ευφορία, η καταφυγή σε ηδονιστικά σύνολα, σε βιταμινούχα σκευάσματα, σε γιόγκα και μπόντι μπίλντινγκ, η διαρκής απογύμνωση του πνεύματος, όλα πρότυπα μιας ντοπαρισμένης κοινωνίας οφείλουν να αναθεωρηθούν. Να τεθούν πάνω σε νέες πολύ πιο ισορροπημένες βάσεις, σε απόσταση ασφαλείας από τον συνήθη ευδαιμονισμό, ο οποίος, ίδιον ενός παρεξηγημένου καταναλωτισμού, υπάρχει για να ποδηγετεί τη βελτίωση του ακριβού εαυτού μας.

Σήμερα αισθάνομαι ότι η εικόνα της ισχυρής Ελλάδας, της πατρίδας που μπορεί να διεκδικεί θέση στον ισχυρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της χώρας που έχει κάθε λόγο να είναι μπροστάρισσα στα Βαλκάνια, που συνομιλεί χωρίς φόβο και πάθος με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, που αναλαμβάνει ρόλο εξισορροπητικό ανάμεσα στην Ε.Ε. και την Τουρκία και σπεύδει αρωγός στις συμφορές άλλων λαών, αυτή η εικόνα λοιπόν σκεπάστηκε από τη στάχτη.

Πασχίζω με τα δάχτυλά μου να την καθαρίσω, να την απαλλάξω από τη βρωμιά, μα αυτή έχει γίνει ένα με την εικόνα. Και πάνω που η σθεναρή μνήμη καταφεύγει στην Ελλάδα των Νόμπελ, του Καζαντζάκη, του Καβάφη, του Σικελιανού, του Ελύτη, αυτόματα κάνει στροφή και επιστρέφει στις διηγήσεις των χιλιάδων προσφύγων που έφτασαν κάποτε από τη Μικρά Ασία. Μόνοι, χωρίς νοικοκυριά, με λίγα κοσμήματα κρυμμένα στα εσώρουχα κάποιων παιδιών, κυνηγημένοι από θεούς κι ανθρώπους, θύματα πολιτικών λαθών και ιστορικών συγκυριών. Θυμίζει κάτι αυτό;

Τα χρόνια που ακολούθησαν τη σπουδαία περίοδο της μεταπολίτευσης, έγιναν αφορμή για μια ανοδική, οραματική πορεία της χώρας. Μόνο που γρήγορα μοιάσαμε με πρόβατα που ο βοσκός τάφησε να ροβολάνε στην ανοικτή πεδιάδα. Αρπάξαμε ό,τι μας τύχαινε μπροστά, δίκαια ή άδικα, λαδώσαμε το εντεράκι μας, ανεβήκαμε τις κλίμακες, υπερφαλλαγγίσαμε συναθρώπους μας εν ψυχρώ, αδιαφορήσαμε για το αναγκαίο ήθος, (πολιτικό και μη) διδάξαμε στα παιδιά μας να διεκδικούν επιθετικά, τα εθίσαμε στην απληστία, τους είπαμε ότι «όσα βλέπει το μάτι σας μπορούν να γίνουν δικά σας». Υποβαθμίσαμε τις σπουδές τους, ανακαλύψαμε τα ορθάδικα και τα διάφορα χορευτάδικα, κάνουμε επίγειους θεούς τις τράπεζες και χιλιοδανειστήκαμε για να ικανοποιήσουμε έναν άκρατο υλισμό, γίναμε φαύλοι, οικοπεδοφάγοι, καταπατητές, κομπιναδόροι, συνωμοσιολόγοι, άνθρωποι χωρίς οραματισμούς, κομματιασμένες ψυχές. Κι όλα αυτά σε βάρος μιας πατρίδας που δεν είχε τα φόντα για να μας κουβαλήσει στις πλάτες της.

Τώρα εφευρίσκουμε εξυπνακίστικες λέξεις για να δικαιολογήσουμε το ξεχείλωμα του είναι μας. Μιλάμε για «ασύμμετρη» απειλή από τη στιγμή που γίναμε μόνοι μας ασύμμετροι πολίτες, ασύμμετροι πολιτικοί, σ’ ένα ασύμμετρο κράτος και φυσικά ασύμμετρο περιβάλλον. Θέλω πίσω τον Αύγουστο του 2004, έστω και ως φάρσα. Να αναφερθώ στις εκλογές; Α, όχι, δεν δύναμαι.

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 2/9/2007

89 thoughts on “Ελλάδα, Αύγουστος, 2004 , Ελλάδα ,Αύγουστος 2007

  1. Γιατί ποιος δύναται γιαβρί μου; Με το ζόρι μας σέρνουν και εμείς που άλλη επιλογή από το δουλεμπορικό δεν φαίνεται (;) να έχουμε, πηγαίνουμε…
    Καλημέρες!

  2. @Thalasini mou, πολυ καλημέρα σου. Δεν θαθελες όμως to be true ? Εγω, ασχετα από την ιδεα των Ολυμπιακών Αγώνων, θα τοθελα πολύ ως προς την παράπλευρη εικονα της χωρας ( εννοώ)
    @Koptoraptou μου, πολύ καλημερα και σ ‘ εσενα. Αυτό το γιαβρίμ’ με σκοτώνει θηριάκι σπουδαίο. Οσο για το άλλο, ενταξει εκαστος εφ’ ω εταχθη και τα λοιπά αυτομαστιγώματα, που λέει και η Μπάμπω

  3. ωχ!!?? σας διάβαζα με απόλαυση εδώ και καιρό τις κυριακές και πριν πέντε λεπτά έπεσα τυχαία στο μπλογκ σας. Δε θα μπορούσα να είχα βρει καλύτερο google αποτέλεσμα στην αναζήτηση «ρίτσα μασούρα», ήταν πέρα από κάθε προσδοκία…
    πολύ χαίρομαι!

  4. Enteka.. Να πω και γω τωρα ΟΧ!!?? . Αντε πάλι αυτές οι ευθύνες μου. Πώς θα ανταπεξέλθω, μου λέτε ; Καλημέρα, καλως ορίσατε στη γειτονιά και στην φρουτοπαρέα οπως θα διαπιστώσετε με τον καιρό και η άποψη σας με χαρά θα φιλοξενείται ανεξαρτητα με τη δυνατότητα σας να ειστε καυστικός -η, απόλυτος-η, χαριεντίζων-ουσα ή οτιδήποτε εσείς κρίνετε
    Αλήθεια, ειστε ανήρ, μηπως ειστε γυνή ; Στατιστικές μελέτες κάνω ενδιαμέσως του γραψίματος.
    Καλημερα σας

  5. Ωραία, τώρα που δύο από τις αγαπημένες μου πένες (αλήθεια κάποτε θα λέμε «από τα αγαπημένα μου πληκτρολόγια»; ) ο έντεκα και η Ρίτσα γνωρίστηκαν αισθάνομαι χαρούμενος.

    Για το ποστ:
    Από εχθές που διάβασα το άρθρο σου αισθάνομαι ότι είναι μέσα στα πλαίσια της συλλογικής ευθύνης που ήταν και το προηγούμενο ποστ με το οποίο όπως σχολίασα δεν συμφωνώ καθόλου.

    Καλημέρα. 🙂

  6. Ινδικτε….καρδούλα μου, ειπα εγω να συμφωνήσεις μαζί μου ; Αν συμφωνουσες θα ηταν ανιαρή η δουλειά μου και θα εμοιαζα με τον…βασιλιά που περιβάλλεται από αυλοκόλακες. ( Ενταξει, ατυχές το παραδειγμα, γιατί δεν ειμαι βασιλιας και δεν παριστάνω τίποτα , αλλα για να ενισχυσω τη σκεψη μου και μονο καταφευγω εκεί). Ξέρεις, Ινδικτε, υπαρχει μια λαική παροιμία που λεει ότι κοντά στα ξερά καιγονται και τα χλωρά. Γι αυτό η έννοια της συλλογικής ευθύνης υπερτερεί.
    Ο Εντεκα ειναι φιλαράκι σου , λοιπον. ΠΟλυ χαιρομαι γι αυτό

  7. Άσε το σεξ και το πυρ αμελέτητα Ρίτσα μου δεν βοηθούν επί της παρούσης. Γιατί είμαστε καλύτεροι όταν θέλουμε να δειχτούμε, αυτή είναι η απάντηση και γιατί αυτός ο λαός δεν γνωρίζει από καταναγκασμό. Το να κάνει το καλό μόνο για το καλό δεν τού λέει τίποτε. Εξακολουθώ να έιμαι απαισιόδοξη για μας. Και επειδή θεωρώ την παρουσία μας στη γη συλλογική και όχι ατομική αποδέχομαι και το προηγούμενο ποστ ως είχε. Τι να το κάνω που δεν πετώ τα χαρτιά στους δρόμους όταν ανέχομαι τους άλλους να το κάνουν; Ώσπου να κατορθώσω να επιβάλω τη δική μου άποψη είμαι συνυθπεύθυνη στη διαμόρφωση της δικής τους.

  8. Skupitsa mou , αυτό προσπαθώ να αναλύσω, αλλά κομμάτι δύσκολο απ ότι βλέπω. Η εννοια της συλλογικής ευθύνης με απασχολεί παιδιοθεν, αλλά μεχρι σήμερα δεν εχω απαντήσεις

  9. Ευχαριστώ θαλασσινή μου. Είδες ότι κι αλλοι βλεπουν τα πράγματα οπως εμείς, αλλά εγω δεν δουλευω στην αμερικανική εφημερίδα, δουλευω στην Καθημερινούλα μου, με ο,τι αυτό μπορεί να σημαίνει..
    Καλημερα κοριτσι μου

  10. Σε διάβαζα χθές πίνοντας το καφεδάκι μου στο Ναύπλιο. Και γω θέλω πίσω τον Αύγουστο του 2004, και γω θέλω να ξανααισθανθώ αυτή την περηφάνια. Και γώ θέλω να μην ξανακούσω τίποτα για τις εκλογές.

  11. Αλίμονο στην χώρα που πρέπει να διοργανώνει πολυδάπανες φιέστες για να επιβεβαιώσει την υπόστασή της.
    Και πάλι αλίμονο στη χώρα που δεν ξέρει να διαφυλάξει όλα όσα επενδύθηκαν από το αίμα των φορολογούμενών της ,για την διοργάνωση μια τέτοιας φιέστας.
    Αλήθεια, πόσα ολυμπιακά ακίνητα ρημάζουν; Την άθλια εικόνα του παγκρήτιου σταδίου την είδατε χθες; Από ολυμπιακό στολίδι, κατάντησε χωράφι…

    ———————————————-
    @Εντεκα: Θα σε μαλώσω που δεν γνώριζες το blog της Ρίτσας!
    @Ρίτσα : θα σε μαλώσω που δεν γνώριζες το blog του enteka!

  12. @AFM μάλωσέ με που ήξερα το blog της Ρίτσας αλλά δεν είχα έρθει ποτέ.
    Ως κλασική νεοελληνίδα (sic) παίρνω την εφημερίδα τις τελευταίες 3 εβδομάδες λόγω της «Μαύρης Οχιάς» και μόνο χθες τη διάβασα και είδα…😳
    (ξέρω ντροπή μου, αλλά ως confused μου συγχωρείτε το «ακαταλόγιστο», ναι; )😛

  13. «Η εννοια της συλλογικής ευθύνης με απασχολεί παιδιοθεν, αλλά μεχρι σήμερα δεν εχω απαντήσεις»
    Υπάρχουν απαντήσεις? Καθε περίπτωση είναι διαφορετική… δεν ξέρω αν μπορει να μαζευτει ένα συμπέρασμα από όλα αυτά που μας κατακλύζουν. Βέβαια όλα απο τον άνθρωπο ξεκινάνε, αλλά αυτό δεν λέει κάτι…
    Καλημέρα Ριτσάκι μου… Μ΄αρεσει πολύ να σε διαβάζω🙂 Παω να δω τον εντεκα🙂

  14. Κι εγώ θα ήθελα την εικόνα της χώρα εκείνων των ημερών, αλλά χωρίς τους αγώνες…

    Καλημέρα Βανιλίτσα 🙂

    ———————————————————
    εγώ φταίω, Ρίτσα μου, που δεν σε ενημέρωσα για τον έντεκα.. 😳

  15. Αλληλομαλωθήκαμε, αλληλοσυγχωρεθήκαμε και …αλληλοαγαπηθήκαμε. Τελος καλό , όλα ΚΑΛΑ.
    Confused Καλώς ήρθες και να σου πω, ανεξάρτητα από τα πολιτικά πιστευω σου, η Κ είναι κάτι σαν ιδεα, ας πούμε. Υπερβολή, θα μου πεις, αλλά εκει μεγάλωσα, εκει καλλιεργήθηκε ο νους, εκεί γνώρισα πτυχές της ζωής που σε άλλη περιπτωση δεν θα μάθαινα ποτέ, εκεί ταξίδευσα πολύ..εκεί απέκτησα καλούς φίλους , εκει γνωρίστηκα με άγνωστους αναγνώστες που νομίζουν ότι με ξέρουν κλπ… κι αμα με γνωρισουν θα τρομάξουν κλπ κλπ κλπ
    Την αγαπη μου..

  16. Γλυκοπατατάκι… μου, δεν πηρα θεση υπερ των ολυμπιακών αγώνων, να μην ξεγελιόμαστε. Μου αρεσε ομως εκεινο το κρας τεστ ετοιμότητας. Για τον Εντεκα, ενταξει δεν πειράζει,…μικρή ειμαι ακόμη , πού θα πάει, θα γνωριστούμε.

  17. Το 2004 υποκριθήκαμε πολύ καλά ότι είμαστε κάποιοι άλλοι.
    Μόλις έφυγε και ο τελευταίος ξένος και μείναμε μεταξύ μας, κάναμε ακόμα ένα φραπόγαλο και αρχίσαμε να είμαστε πάλι οι εαυτοί μας.
    Οι μαλαγάνες…

  18. Ρίτσα γιατί αναφέρεσαι στο Διωγμό στη Μικρασία? Μεταμορφώθηκε η πυρκαγιά σε τουρκικό στρατό? Ή βιάστηκαν γυναίκες και παιδιά στην Ηλεία? Συγκρίνεις ανόμοια. Οι συνάθρωποι μας χάθηκαν άδικα εν καιρώ ειρήνης και εντός των συνόρων.

  19. Λενάκι μου περιγραφω εικονες προσφυγιάς στον τοπο μας…εικονες περιγράφω, τίποτ αλλο δεν λεω . Δυστυχώς ή ευτυχώς, το μυαλο μου συνθετει και συνδυαζει και δημιουργεί εικονες. Συγγνώμη αν παρερμηνευεται ο λόγος μου
    καλησπερα σου.

  20. Manos S….Aaaaaa, καλά να πάθεις βρε παλιοπεπονιασμένο κεφάλι. Μου θες και μπλακ άντερ, μη……..Αθλιε, φαλοκράτη, οπαδέ της περικλειου δικτατορίας… πουθελες η ζωή σου ειναι γεμάτη δουλους και δουλες κι εσυ να διατάσσεις…
    ( Ελπίζω να μην φριξεις αγαπημενε μου φίλε.Πλακα κανω )

  21. Μανο μου, ούτε για αστείο. Δεν αγαπώ την τηλεόραση. Την χρησιμοποιώ για να με πάρει ο υπνος. εχω νοβα και βλεπω ξενες ταινίες και μπι μπι σια κλπ και ταξιδια που τρελλαινομαι κι εχω το γιο μου που με βομβαρδιζει με ωραια(!) βιντεο , ολα με κάτι φοβερά υπαρξιακά προβληματα και γενικά έντονο προβληματισμό κι αστα λα βιστα μπειμπι… «»Hasta la vista»», ποιος τολεγε αυτό ; ο Σβαρζενέγκερ στον Εξολοθρευτή ;

  22. manos s… καλα πεπονακι μου, θα το επιχειρησω για να μη σου χαλασω το χατιρι αστερι μου.

    Γλυκοπατακι… ψαχνομαι λίγο και οι αλλαγές ειναι το…βιτσιο μου, Μη μου δωσεις στατικότητα, σβηνω σου λεω.
    Σ αρεσει αυτο; θα δοκιμασω κι αλλα πολλά πολλά

  23. Να δοκιμάσεις – αν μπορείς και όλα – να βρεις αυτό ου σου πάει….
    και να αλλάζεις συχνά «φουστάνια» δεν είναι κακό – αν και εγώ δεν είμαι πολύ των αλλαγών

    (δοκιμάζω διάφορα, αλλά αν βρω αυτό που μου πάει, «κολλάω» με logo – και δεν μιλάω μονο για τα «φουστάνια» του blog…😉 )

  24. Ψαχνω κατι ανάμεσα στο σεμνό και το προκλητικό. λες να κάτσει καποιο ; Η να επιστρεψω οικαδε; Και να σκεφθείς ότι εχω να γραψω κι εγω παιζωωωωωωα,αααα

  25. καλα, θα συμφωνήσω, συμφωνει μαζί σου και ο κωσταντινος που με προτιμάει ετσι και παραλληλα μου πετάει και μια αναλυση για το κλιμα νυχτιατικα.Ωχ η αμοιρη , ιντα επαθα

  26. Που να ξερω βρε? Αν μπορεις παντως, βαλτου ενα πιο γκριζαριστο αν θες ανοιχτο, αλλιως αν θες σκουρο βαλτου ενα σκουρο μπλε

  27. “Η εννοια της συλλογικής ευθύνης με απασχολεί παιδιοθεν, αλλά μεχρι σήμερα δεν εχω απαντήσεις”
    Υπάρχουν απαντήσεις? Καθε περίπτωση είναι διαφορετική… δεν ξέρω αν μπορει να μαζευτει ένα συμπέρασμα από όλα αυτά που μας κατακλύζουν. Βέβαια όλα απο τον άνθρωπο ξεκινάνε, αλλά αυτό δεν λέει κάτι…
    Καλημέρα Ριτσάκι μου… Μ΄αρεσει πολύ να σε διαβάζω🙂 Παω να δω τον εντεκα🙂

  28. υπαρχει ενας νεος πατριωτισμός και στην καπελίνα του εχει και λίγο εθνικισμό…εθνικοπατριωτισμός. ειναι της μοδός και στη Γαλλία

  29. Η εννοια της συλλογικής ευθύνης εχει να κάνει με το ότι αποδεχόμαστε χωρίς διαμαρτυρία κοινωνικές συμπεριφορές ( και όχι μονο) που δεν μας ταιριάζουν. προκειμενου όμως να μην χαλάσουμε τη ζαχαριενια μας, αντε…κι απανω τουρλα . Γι αυτό λεω ότι εχουμε ολοι ευθύνη για οσα συμβαινουν γύρω μας. Και οι μεν πανω πρεπει να παραιτηθούν, οι δε κατω να δραστηριοποιηθούν

  30. Και αμα οι κατω ειναι λιγοτεροι απο τους πανω και οι πανω ειναι στοκοι κ ανεκπαιδευτοι τι γινεται? Ξεκολαει ο ξερος στόκος? δεν ξεκολλάει!

  31. Λοιπόν, μια καλή ιδεα ειναι να αρχισουμε να μετριώμαστε. Κάτι θα σκεφτούμε. Τωρα για τον στόκο, θα πάω αυριο γιατί θελω κατι μερεμετια να κανω και θα ρωτήσω για ενα καινουργιο υλικό, τζαμι που ειπαν και θα το συζητήσουμε. Να οργανωθουμε ρε φαβα μου, αλλιως δεν γινεται. Πήγαινε κι εσύ στο πρακτικερ , κατι θα μαθεις . Α, εγω θα πάω στη γειτονιά μου που τους ξέρω και πιανω και το μπλα μπλα και μαθαινω και νεα και αφουγκράζομαι το σφυγμό στι…κοινωνία ρε γμτ

  32. ρε συ, τί θες να κάνουμε ; με ποιους να τα βάλουμε ; για λογικεψου. Να μαθουμε να παλευουμε με το υλικό που εχουμε στα χερια μας κι αν τυχει και ειναι πλαστελίνη ποιος τη χαρη μας. Μα , το προσεξε κανείς ;

  33. Ελα ντε, με ποιους να τα βαλουμε? Φτου γαμοτο! Ακρη δεν βγαινει!!! Τεσπα εμεις οπως παντα θα γκαριζουμε οσο αντεχουμε… αυτο δεν αλλαζει🙂
    και οτι γινει…

  34. Κοιταξε, με το λεκιασμενο με πας αλλου τωρα, αλλα θα παραβλεψω… Βάλε οποιο σου γουσταρει και βλέπουμε… απλα… γαλαζια, πρασινα και εντονα χρωματα στο background ειναι κουραστικα στο ματι για τον αναγνωστη. Καλυτερα πιο ουδετερα να προτιμας. Το στησιμο ειναι καλό.

  35. Ναι ρε μπουμπου, αλλα δεν ξερω να αλλαζω το φόντο το γαλάζιο. Και το νατασακι λεει ότι αυτό δεν αλλα΄ζει. αρα επιστρεφω στο αρχικό και το πολυ πολυ να βαλω απανω αυτη τη φωτο με τη βιλα μου και τον οδηγό μου ( Φαινεται ; )
    να ρωτησω κατι χαζό. Γιατί στα τοπ ποστ ειμαι στη 19 η θεση και στα τοπ μπλογκ βρεθηκα ξαφνικά στην 70η; Παρ ότι εχω επισκεψεις γυρω στους 400 σημερα, περιπου ο μεσος ορος ή και κατι παραπάνω. Ποιος ειναι ο δακτυλος και ποιος συνωμοτεί ;

  36. Επ! Δεν θέλω τέτοια… εδώ πρέπει να διαβάζουμε αισιόδοξα post! Καλά εγώ, ήμουν από αυτούς που δεν τους ήθελα για διάφορους λόγους (ήμουν και φάνταρος – ωραία εποχή). Αλλά αφού είπαμε να τους κάνουμε τι να κάνω το δέχτηκα. Και εμένα μου άρεσε που κάναμε το κομμάτι μας. Αλλά ένα διάλειμα ήταν απλά back to reality.

    Sorry που επεμβάινω αλλά δεν κρατιέμαι. Πολλά -ακι διαβάζω στο blog σου και ντρέπομαι😳

    Και μην ξεχάσω ωραίο το theme.

  37. Αραμμος….για εξηγήσου. Απαντάς στα περι συλλογικής ευθύνης και περι μετρήματος και στατιστικών ;

    Τα ακι…ειναι νατασσακι και κομπανι, αυτό λεες…γιατί ντρεπεσαι…θυμηθηκες τον προσφιλή , πλη γηρασμένο Ακη ;

    Το θεμα εννοεις το κοστουμάκι που προσπαθώ να αλλαξω ,γιατί ηταν λιγο λεκιασμενο το αλλο μας ;

  38. Μάλιστα! Μην με μαλώνεται😦
    Όχι απλώς βλέπω μια ωραία οικειότητα (το έσωσα άραγε;)
    Ναι ναι ωραίο το κουστουμάκι (να την καλόπιασα άραγε;)

  39. arammos….η προσωποποιηση της γαλιφιάς εισαι. Ποιος μωρε να τολμήσει να σε μαλώσει ; θα του βγαλω τα ματια ενα ενα και με τη σειρα. πρωτα το δεξι μετα το μεσαίο και μετα το αριστερό. αξιοκρατικά δηλαδή.
    Οικειότητα; αυτο μας ελειπε να μην εχουμε και οικειότητα. Γυναικες παιδί μου,τί περιμένεις;
    Το κοστουμάκι σ αρεσει ; επληττα λιγο και ειπα να αλλαξω. θα δουμε
    φιλια

  40. Κι όμως Ρίτσα το άρθρο των Ταιμς το επαινετικό δεν το αναδείξαμε . Δυστυχώς η δυσάρεστη είδηση (οι φόβοι των ξένων) ήταν το πρωτο θέμα

  41. arammos…. επανήλθα οπως ειδες, καθ ότι εστριμωχθην κατά τι και δεν αντεχω τα στριμωγματαααα…

    vasilis Να σου πω τη μαυρη αληθεια εμεις στην Καθημερινη καναμε ολοκληρη σελίδα, το λεω γιατι εγω την ειχα γραψει μαζί με αλλες ξενες εφημεριδες και τηλεορασεις… Βλεπεις ομως η εφημεριδα ειναι περιορισμενης ακτινας και δεν μεταδίδεται η γνωση, η σκεψη, η ειδηση. παραμενουμε προσδεδεμένοι στους τηλεοπτικούς μας δέκτες
    γεια σου βασιλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s