Στοιχηματίζω στο φιλότιμο του καθενός μας


neptune1.jpg

Neptune Calming the Waves
Musée du Louvre, Paris

ADAM, Lambert-Sigisbert

(b. 1700, Nancy, d. 1759, Nancy)

Ας βάλουμε, λοιπόν, ένα στοίχημα. Ο ένας με τον άλλον, μεταξύ μας , σε μικρούς αναγνωρίσιμους κύκλους. Ενα στοίχημα στο οποίο θα επανερχόμαστε συχνά και θα ελέγχουμε το αποτέλεσμα του, πάντα στο μέτρο του δυνατού. Να στοιχηματίσουμε στη δύναμη της γενναιοδωρίας του πολίτη και της ισχύος του κράτους – αρωγού. Κατά πόσον αυτός ο συνδυασμός, αναγκαίος κάτω από εξαιρετικά επιλεγμένες καταστάσεις, θα μπορέσει να εμφυσήσει ζωή, όχι μονο στους ανθρώπους που μαζεύουν όπως όπως τα μισοκαμμένα υπάρχοντά τους, αλλά και στην ιδια τη γη που σήμερα μετράει πια μόνο τους δικούς μας σφυγμούς. Οι δικοί της θυμίζουν το απρόσωπο μηχάνημα στα χειρουργεία ή στην εντατική που πότε πότε κυριαρχείται από την ευθεία γραμμή και είναι ζήτημα χρόνου να σταματήσει ή ν’ αρχίσει τα σκαμπανεβάσματα του.

Το στοίχημα θα μπορούσε ενδεχομένως να λάβει τη μορφή ελέγχου της εξουσίας και των εξαγγελιών της, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης του καθενός και ανεξαρτήτως του ποιός θα είναι στην κυβέρνηση σε λίγες ημέρες. Κάτι αντίστοιχο με το παρατηρητήριο της Πάρνηθας ή της Πεντέλης, αλλά στο μικροκλίμα το δικό μας. Σε χαμηλότερο επίπεδο. Οχι, ας μην κοροϊδεύουν κάποιοι που θεωρούν αυτή τη σκέψη παιδιάστικη αναλαμπή της στιγμής.Τα μεγάλα πράγματα ξεκινούν πάντα από άσημους, συνηθισμένους, καθημερινούς ανθρώπους που κάποια στιγμή ξυπνούν και βρίσκονται κλειδαμπαρωμένοι σε τεράστια μουχλιασμένα κάστρα, σαν αυτά των Σκωτσεζων αρχόντων που φυλάκιζαν όσους ανθίσταντο στις επιταγές τους. Τί θα κάνεις; Θα συμβιβαστείς; Θα το αποδεχθείς;Δεν θα αντιδράσεις ; Δεν θα προσπαθήσεις τουλάχιστον να δραπετευσεις ;

1expuls1.jpg

The Expulsion of Heliodorus from the Temple (detail)
Fresco
Stanza di Eliodoro, Palazzi Pontifici, Vatican

Εκείνο που αποκτά , αιφνης, μεγάλη σημασία δεν είναι να επικρίνουμε τους ιθύνοντες, να κουνάμε το δάχτυλο προς κάθε κατεύθυνση ( κριτική του καναπέ) και στη συνέχεια να κατεβάζουμε ρολά, λέγοντας με ύφος χιλίων καρδιναλίων » δουλειά του κράτους ειναι….». Προφανώς το κράτος έχει το δικό μου μερίδιο ευθύνης, αλλά γιατί νομίζω ότι κι εμείς έχουμε άλλο τόσο ; Μήπως με τις πράξεις ή τις παραλείψεις μας δεν έχουμε φτάσει προ καιρού να κινούμεθα στην κόψη του ξυραφιού και να μας αρέσει κιόλας; Η να ξυνόμαστε ναζιάρικα στη γκλίτσα του τσοπάνη ( συγγνωμη για την εκφραση ) χωρίς στιγμή να αναλογιζόμαστε τις συνέπειες της…γκλίτσας και του τσοπάνη βεβαίως. Ενας φίλος μου είπε ότι το «εμεις» τον ενοχλεί, γιατί εκείνος κάνει παρά πολλά για να σταθεί στο ύψος της δικής του συνείδησης. Εχει δίκιο ο φίλος. Πολλοί από εμάς κατα καιρούς επιχειρούμε άλματα ατομικά τόσο σε θέματα περιβάλλοντος , όσο και σε θέματα αγωγής και συμπεριφοράς. Αλλά ελάχιστες από τις ενέργειες αυτές αθροίζονται. Στην πραγματικότητα εξανεμίζονται γιατί ακριβώς δεν εχουν αποκτήσει τη συλλογική μορφή που χρειάζονται.

Οι περιοχές της Ηλείας δοκιμάζονται σκληρά και θα συνεχίσουν να διεκδικούν την προσοχή μας.Οι εξαγγελίες είναι το ενα σκέλος της υπόθεσης. Η υλοποιηση τους ειναι το δεύτερο, πάνω στο οποίο εμείς οφείλουμε να θέσουμε το στοίχημα. Υπάρχει όμως κι ένα τρίτο που αφορά στην αλλαγή νοοτροπίας, όχι μονο των ανθρώπων που υπέστησαν ο,τι υπέστησαν, αλλά και όλων ημών των ευδαιμονιστών που εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως το «κακό» δεν θαρθει σε μας, γιατί εμείς είμαστε «μαγκες»

.

selfport.jpg

self portrait
Drawing
Ashmolean Museum, Oxford

Ακούω τις τελευταίες ημέρες μεγαλοσχημες κουβέντες , καθώς ερχομαι σε επαφή με αξιωματούχους σε νευραλγικούς τομείς, οι οποίοι απλώνουν μπροστά μου δεκάδες σχεδια.Και ομολογώ ότι εκπλήσσομαι με την ποικιλία και την… τελειότητα της σκέψης των εμπνευστών τους. Ακούω ότι άνθρωποι από το Ισραήλ σκοπεύουν, λέει, να ξανακτίσουν ένα χωριό και να το αναδείξουν σε αυτόνομη οικιστική μονάδα, με δικά της φωτοβολταϊκά, με δικα της συστήματα ύδρευσης κλπ. ( Ενας κακεντρεχής στον οποίον μίλησα για το πρόγραμμα, μου είπε, α, οκ, θα πουλήσουν τα φωτοβολταικά και θα βάλουν τα λεφτά στην τσέπη). Για δες,είπα, μέσα μου, έτσι σκεφτόμαστε για τους άλλους, προφανώς γιατί σε αντιστοιχη περίπτωση θα κάναμε ακριβώς το ίδιο. Κι εδώ ειναι που χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας.

Μου είπαν ότι παρόμοια σχέδια έχει κατα νου η ελληνική κοινότητα της Αδελαίδας και ξέρετε τώρα ο Ελληνας της ξενιτειάς πόσο παθιάζεται με τέτοιες καταστροφές και πόσο πιο σωστός και αυθόρμητος γίνεται σε σχέση με μας τους αλλοτριωμένους ελληνάρες. Ακουσα, όπως ακούσατε κι εσεις, ότι μεγαλες εταιρείες , μεγαλοβιομηχανοι, μεγαλοτραπεζίτες θα αναλάβουν να μας ξαναθυμίσουν πως ο,τι σπουδαίο παραμένει σήμερα ως άξιον προσοχής είναι το έργο των ευεργετών μας. Τους οποίους ενίοτε μαστιγώνουμε και μάλιστα αλύπητα.Με μια διαφορά : ούτε τότε οι ευεργέτες, ούτε σήμερα οι μεγαλοκύριοι μπορούν να μας αλλάξουν τη νοοτροπία,την αχίλλειο φτέρνα μιας πατρίδας που όφειλε να φυσάει γενικώς.

Στις συζητήσεις με τους αξιωματούχους άκουσα μεταξύ άλλων ότι θα τεθεί , ευθέως πλέον, θέμα αλλαγής των καλλιεργειών στην Ηλεία ( Εχει ξανατεθεί , βεβαίως). Ενα από τα σοβαρότερα προβλήματα που απασχολούν τις κυβερνήσεις της τελευταίας 15ετίας, αλλά που για λόγους ωφελιμιστικούς – ψηφοθηρικούς δεν προχωράει γοργά. Ιδού , λοιπον , η ευκαιρία. Υπάρχει η δυνατότητα καλλιέργειας μονάδων βιοκαυσίμων από συγκεκριμένο φυτό, το οποίο ευνοείται ιδιαίτερα από το μικροκλίμα της Ηλείας, έχει ζωή έξι μηνών και χρησιμοποιείται στη συνεχεια για την παραγωγή ενέργειας. Προτείνεται μάλιστα το κτίσιμο μικρών εργοστασιακών μονάδων σε λογικές αποστάσεις από τον τοπο παραγωγής.Παραλληλα δίνεται στον αγρότη η ευκαιρία να καλλιεργήσει με άλλο προϊον τη γη του για τους επόμενους έξι μηνες και να επωφεληφθεί διπλά μέσα στην ίδια χρονιά.

Τις τελευταίες ημέρες ακούω τέτοιες ιδέες. Δεν ξέρω αν ειναι σωστές, αν κινούνται στα όρια της τρέχουσας λογικής, αν είναι υπερβάσεις. Ξέρω όμως ότι όπου τις είπα, εβγαλαν σπυριά, με την έννοια ότι άρχισαν να μιλάνε για περιβαλλοντικά προβλήματα (!) για απουσία σωστών σχεδιασμών, για εκμετάλλευση του αγρότη και άλλα φαιδρά, κατα την ταπεινή μου γνώμη. Μου θύμισαν την παλιότερη ιστορία με τις ανεμογεννήτριες στη Σπάρτη και τις….προβατίνες, έναν από τους λόγους που το δημοτικό συμβούλιο κωμόπολης του νομού Λακωνίας επικαλέστηκε για να απορρίψει το σχέδιο. Και επανέρχομαι : πώς αλλάζουμε νοοτροπία; Πώς αντιλαμβανόμαστε ότι τούτο το κακό ειναι μοναδική ευκαιρία για να ψαχτούμε και να ανασυνταχθούμε ; Ποιός θα αναλάβει να πείσει τους ανθρώπους ότι ό,τι ήξεραν μας τελείωσε; Ποιός θα τους στηρίξει ψυχολογικά, βοηθώντας τους να περάσουν τις καμμένες κορυφογραμμές ;

Δεν πιστευω ότι το κράτος, απροσωπο και φαυλο οπως ειναι , θα μπορούσε από μονο του να διεισδύσει στον κουρασμένο εγκεφαλο του ενος και του άλλου, στην απαυδυσμένη νοοτροπία του. Χρειάζεται η δική μας βοήθεια, η συνεχής ροή όχι της ιδεας «επιστρέ φω στον υλισμό «, αλλά της ιδέας «σκοτώνω προκαταλήψεις «, «εξαφανίζω φοβίες και αγκυλώσεις παλιές». Ζούμε σε εποχή αναθεωρητική και έχει ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσον οι ιδέες έχουν τη δύναμη να γίνουν ζωή ( που λεει ο ποιητής) και να μεταπλάσουν την κινούμενη ολόγυρα μας και μέσα μας πραγματικότητα.

.

233472093_1f1d235e7b.jpg

Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει ο πυρήνας του στοιχήματος ;

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 9-9-2007

ριτς

24 thoughts on “Στοιχηματίζω στο φιλότιμο του καθενός μας

  1. κακός που εισαι πεπονάκι μου. Δεν σχολιάζεις κουβεντα για το στοιχημα, παρα μονον αυτή τη οχιά σε νοιάζει. Ξέρεις, γλυκειέ μου, αν με απολυσουν, φυσικά και δεν θα με ξαναδιαβάσεις. Σκεψου κι αυτή την πιθανή εκδοχή και ΖΗΤΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗΗΗΗΗ
    Η Νατασσα είναι καλα ;

  2. Δεν θα σε απολύσουν εσένα…! Βλάκες είναι;;;
    Ξέρεις πως σου κάνω πλάκα…εδώ μου έγινες συνήθεια και θα παίρνω την εφημερίδα για χάρη σου (και κανα 2 άλλων που κατασυμπάθησα)!
    Μια χαρά είμαστε, είχαμε πάει θέατρο με τη Ρενάτα όλοι!

  3. @ Pavlos Καλημέρα. Τί γίνεται ; Δεν πήγαμε Ναυπλιο το Σαββατοκύριακο ;
    Οσον αφορά την πρόταση που στέκεσαι, νομίζω ότι ισχύει για μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων στον δυτικο κόσμο. Πάντα, τα πάντα συμβαίνουν στους αλλους και ποτέ σε μας.

  4. Νομίζω ότι οι πολυπαθείς κάτοικοι έχουν ήδη αλλάξει νοοτροπία. Από την άλλη δεν γίνεται να μην είσαι καχύποπτος όταν βγαίνει εταιρία και σου λέει δίνω 1εκατ. ευρώ αλλά θα χτίσω και 2 γαλακτομικές μονάδες για να σου παίρνω το γάλα και να σε κάνω υπάλληλο.

    Την καλημέρα μου στο team. Το ξαναάλαξες το theme ε;😉

  5. Πάμε στοίχημα πως ότι έγινε θα ξαναγίνει κι ότι δεν έγινε δεν θα γίνει; Πολύ απλά γιατί όπως σωστά έγραψες κουνάμε το δάχτυλο προς κάθε κατεύθυνση ( κριτική του καναπέ).
    Όλα πρέπει να είναι έξω από εμάς, όμως όλα θα έχουν κριτική άπο εμάς.
    Αδιάκοπα άκοποι δικαστές… αυτό καταντήσαμε!
    Καλή σου μέρα Ριτς… πάμε στοίχημα😉

  6. @ arammos. καλημερα , καλημέρα εκ μέρους της ομάδας των προβληματισμένων. Η καχυποψία ειναι ίδιον της φυλης που αποκτήθηκε λόγω συνθηκών κάτι αιώνες τώρα.

    @Adonios. Είναι η ευκολη λύση να κριτικάρουμε και μαλιστα από το σαλόνι μας, χωρίς να καταναλώνουμε δυνάμεις, ούτε όμως και φαια ουσία. Αυτά τα δυό τα έχουμε για δική μας χρηση ( η έκρηξη της ατομικότητας, ενδεχομένως ). Ενταξει, δεν ειναι όλοι έτσι. Παντού και πάντα θα υπάρχουν διαβαθμίσεις. Αλλά μήπως αυτή είναι η τάση ?
    Καλημερα και από στοιχήματα αλλο τθποτα.

  7. Άκου Ρίτσα μιά ιστορία. Δέκα και χρόνια πρίν, ο Δήμος Θεσσαλονίκης μοίρασε μπλέ σακούλες σκουπιδιών γιά ανακύκλωση χαρτιού, το ειδικό απορριμματοφόρο θα περνούσε κάθε Πέμπτη. Θυμάμαι την Μάνα μου αλλά και όσους ήξερα από την γειτονιά να μαζεύουν ακόμα και τις αποδείξεις από τα Σ/Μ για να τα ανακυκλώσουν. Την πρώτη Πέμπτη λοιπόν σε όλο τον δρόμο οι μπλέ σακούλες ίσως να ήταν περισσότερες και από αυτές των σκουπιδιών. Η γειτονιά (που μετά από πολλά χρόνια έμοιαζε με γειτονιά, από την άποψη της συλλογικότητας) περίμενε να έρθει το όχημα, λές και ήταν και εγώ δεν ξέρω τι. Αντί αυτού ήρθε ένα κανονικό απορριμματοφόρο και άρχισε να μαζεύει όλες τις σακούλες μαζί, σαν να ήταν κανονικά σκουπίδια. Όταν καμιά δεκαριά κυρίες προσπάθησαν να τον σταματήσουν, ο οδηγός είπε ότι δεν τον είχε ενημερώσει κανένας!!! Λίγο αργότερα όντως ήρθε το ειδικό όχημα το οποίο μάζεψε γύρω στις δέκα σακούλες, από τις πάνω από εκατό λέμε, μας είπε ότι γέμισε και έφυγε. Τις υπόλοιπες σακούλες τις μάζεψαν τις επόμενες μέρες με τα κανονικά σκουπίδια. Την επόμενη Πέμπτη από την απογοήτευση, δεν ανακύκλωσε κανένας.

    Σόρρυ για το σεντόνι, απλά θέλω να δείξω ότι στο σημείο που γράφεις «Αλλά ελάχιστες από τις ενέργειες αυτές αθροίζονται. Στην πραγματικότητα εξανεμίζονται γιατί ακριβώς δεν έχουν αποκτήσει τη συλλογική μορφή που χρειάζονται.» την ευθύνη και εδώ την έχει κυρίως το Κράτος.

    Την καλησπέρα μου.

    Υ.Γ. Περιττό να σου πω το πόσο χάρηκα που αναφέρθηκες στην «διαφωνία» μας. 🙂

  8. Αγαπητή Ρίτσα, συμφωνώ απόλυτα στην ουσία του προβληματισμού σου, δεν αρκούν ούτε η κριτική προς τα πάνω, ούτε οι ηρωισμοί της προσωπικής στάσης. Αν δεν έχουμε βέβαια ήδη βουλιάξει ως τον πάτο του καναπέ μας.
    Μια επιμέρους διαφωνία μόνο: δεν κατονομάζεις την καλλιέργεια και ίσως έχεις λόγο που το κάνεις. Το σέβομαι, αλλά αν αναφέρεσαι όμως στο ίδιο φυτό για το οποίο διάβασα κι εγώ κάποια στοιχεία, μιλάμε για καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, από συγκεκριμένη πολυεθνική, με πιθανές μακρόχρονες επιπτώσεις στο έδαφος και στις γειτονικές καλλιέργειες.

  9. @Αμμος….δεν τοκανα από καποια σκοπιμότητα. δεν χαμπαριάζω από αυτά. Τοχα κάπου γραψει, τοχασα, α λλά θα το βρω. Δεν ξέρω αν εχει επιπτώσεις το εδαφος. Απ ότι διάβασα πάντως, κατεβαίνουν στην Ηλεία γεωπονοι πανεπιστημιακοί κλπ. φαντάζομαι αυτοί να τα ελέγξουν ολα, να μην κάνουν κάτι σε βάρος του ανθρωπου/

  10. @ Ινδικτος .Τωρα μπηκε βρε θηρίο. Και τωρα μπορώ να απαντήσω. Ομορφη ιστορία, τυπικαλ γκρικ στόρι. Με τον ενθουσιασμό και την απογοήτευση του κλασσικου καθημερινού ελληνα…. Ρωτησα εναν συνάδελφο το απόγευμα, γιατί δεν θα μπορούσε να γινει ενας μεγάλος συνασπισμός στην Ελλάδα, οπως στη Γερμανία, για παραδειγμα. Και η απάντηση : δεν ειναι ετοιμη η ελληνική κοινωνία, δεν ειναι ώριμη ακομη για τέτοια γεγονότα… Πιαστ αυγό και κουρευτο ήθελα να του πω , αλλά το βουλωσα για λογους ευπρέπειας.
    Ετσι ειναι. Ο λαός θέλει, αλλά…. η συλλογικότητα παραμένει αυστηρά θέμα παιδείας και καλλιέργειας του ατόμου.
    Μ αρεσει να διαφωνούμε και δεν φοβάμαι να το δημοσιοοποιώ. Το άλατι του μπλογκ εισαι Ινδικτε

  11. e.e. Το στοιχημα το βάζω για να με ακολουθήσετε και να μπορούμε, ο καθένας με τον τρόπο του, να ελέγξουμε κατα πόσον ολες οι μεγαλες εξαγγελίες θα υλοποιηθούν. Γιατί εκει θα κριθούμε εμεις και οι άλλοι.

  12. Ρίτσα κι εγώ το βάζω μαζί σου. Αλλά οι μεγαλόσχημοι θα ρίξουν τα ζάρια και θα φέρουν… εφτάρες. Και θα χάσουμε, ως γνωρίζεις. Και θα τσαντιστώ. Πολύ!

  13. @ Indictos.. Μ αρεσει όταν στέλνεις φατσουλες χαμογελαστές και μισοκατσουφιασμένες. Σημαίνουν διάφορα που τα ερμηνευω ποικιλοτρόπως… καλημερα , καλημέρα.
    @ Koptoraptou Νομίζω ότι ειναι πρωτίστως αναφαιρετο δικαιωμα του καθενός να στοιχηματίζει και δεύτερον αποτελεί και ενα είδος υποχρέωσης, αν θέλουμε να ειμαστε συνεπείς με τις σκέψεις και τις απόψεις μας. Ναι, δεν θα γινουν ετσι, αλλά αν ξέρουν ότι η πιεση υπάρχει, ειναι εκει έξω και θα φουντώσει, τότε μπορεί να μετριαστεί το μεγεθος της μετριότητας.
    καλημερα, καλημερα

  14. @ e.e. Ελένη για καποιο λόγο σβηστηκε το σχολιο μου χθες το βραδυ στο δικο σου σχολιο. Εκτός αν μεσα στη νυχτα τογραψα αλλου, Ολα ειναι δυνατα με μενα…. Χαιρομαι να ακουω ανθρωπους να λένε ότι αγωνιούν, χαιρομαι να ακουω ανθρώπους να αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο της εξ αποστάσεως συστράτευσης, γιατί εδώ πρόκειται για συστράτευση σκέψης .
    Τώρα, τα στοιχήματα εχουν παντα μεγάλο ρίσκο. Η τα χάνεις ή τα κερδίζεις. Απλα
    Καλημερα, καλημερα ολη μερα

  15. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοούσα κάποια προσωπική σας σκοπιμότητα π.χ. ότι έχετε χωράφια στην Ηλεία ή ότι κάποιοι σας εμποδίζουν να γράψετε λεπτομέρειες. Απλά επειδή είχα διαβάσει στοιχεία για μια συγκεκριμένη καλλιέργεια, σκέφτηκα ότι μπορεί να μιλήσατε με κάποιον/α που σας ζήτησε να μην αποκαλύψετε ακόμη όλα τα στοιχεία που σας έδωσε. Σας παρακολουθώ αρκετό καιρό στην Καθημερινή, σε καμία περίπτωση δε μου έχετε δώσει την εντύπωση καιροσκόπου δημοσιογράφου, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

  16. @ Αμμος.. δεν υπάρχει θέμα , ουτε μπορώ ποτέ να παρεξηγήσω κανένα. Λειτουργώ μάλλον αυθόρμητα και στο γράψιμο, απλώς πολλές φορές βιαζομαι τόσο από το χρόνο που δεν προλαβαίνω να ψάξω για μια λεπτομέρεια. και να σκεφτεις ότι την ειχα πάνω στο γραφείο μου. Τί εγινε, αραγε ;
    Σ ευχαριστώ πολύ που με παρακολουθείς στην εφημερίδα και να μου μιλάς στον ενικό. Αισθάνομαι καλύτερα όταν νοιωθω καποια στοιχειωδη οικειότητα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s