Κυνηγι Μαγισσών


.

Patrick Pye, the virgin

Ο Ελύτης τόλμησε μέσα στην Κατοχή να γράψει τον Ήλιο τον Πρώτο. Κι όλες τις δύσκολες στιγμές που αναγκάστηκε να ζήσει πριν και μετά, τις φανερώνει μέσα σε επτά στίχους από τον Ήλιο

Με τί πέτρες, τί αίμα και τί σίδερο

Και τί φωτιά είμαστε καμωμένοι

Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο

Και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν

Αεροβάτες

Το πώς περνάμε τις μέρες και τις νύχτες μας.

Ένας θεός το ξέρει.

.

Χιλιάδες οι στίχοι που γράφτηκαν για τους βαρβάρους εκείνου του καιρού. Μα φύγανε οι βάρβαροι και χάθηκαν οι στίχοι. Μείνανε μόνον οι «βάρβαροι που δεν φτάσανε ποτέ» του Κωνσταντίνου Καβάφη. Γιατί τους εφηύρε. Δεν τους φωτογράφισε

( Από το «Ο Καθρέφτης και το Μαχαίρι«, του Μάνου, εκδόσεις Ίκαρος )

Νομίζω ότι υπάρχει ένας συμβολισμός ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Εξακολουθούμε να ψάχνουμε για τους Βαρβάρους που όμως δεν ήρθαν ποτέ. Θα το έλεγα λίγο διαφορετικά: ζούμε ένα κυνήγι μαγισσών. Ως πότε όμως ;

ριτς

Advertisements

50 thoughts on “Κυνηγι Μαγισσών

Add yours

  1. Ως πότε;
    Ίσως όσο έχουμε την πολυτέλεια να κυνηγάμε τις μάγισσες και να αποφεύγουμε τους κακοτράχαλους δρόμους αλλά και τη «μαγεία» της ίδιας τη ζωή!

    Καλησπέρα.

  2. @ Sotiris K. Καλησπέρα .Καλα εγω νομίζω ότι οι μαγισες ειναι πιο δυσκολες από τους βαρβάρους. Κάνουν κατι μαγικά,μα κατι μαγικά. θαχεις δει τις τρεις μαγισες στο αμερικανικό σιριαλ.

  3. Αγαπημένοι μου στίχοι, υπήρξαν εποχές που κοιμόμουν και ξυπνούσα μαζί του. Τα άπαντά του, απέξω και ανακατωτά! Θυμάμαι την μέρα της κηδείας, μόνη στην εφημερίδα να «θάβω» και να κλαίω ενώ μόνο θα ήθελα να κλαίω. Μετά από αντίδραση, ενδεχομένως όπως ακριβώς συμβαίνει με όλους τους αγαπημένους, τον εγκατέλειψα μετά. Διαβάζω άλλους και κλαίω, πια! Αλλά αυτοί οι στίχοι, για χρόνια, αγαπημένοι! Εξάλλου όταν το βιβλίο που αγαπάς, γίνει δουλειά, παρά την ευτυχία σου, να ζεις – και να έχεις και άλλοθι κιόλας- με ό,τι αγαπάς, αισθάνεσαι στο βάθος βάθος μια τοσοδούλα τύψη, όπως όταν πας και παντρεύεσαι τον έρωτά σου, κάπως έτσι. Θα μου πεις τόσα χρόνια, δεν έμαθες πια; Μάλλον ποτέ δεν μαθαίνεις, αρκετά! Καληνύχτα

  4. @alef το ότι δεν μαθαίνεις αρκετά είναι η πεμπτουσία της ίδιας της ζωής μας. Οσο θα μεγαλώνεις -μεγαλώνω θα διαπιστώνουμε ότι ξέρουμε ολο και λιγότερα κι αυτά που μαθαμε μοιάζουν με καρφιτσες στο βυθό της θαλασσας.
    Καληνυχτα

  5. Μάλλον θέλω να εξηγηθώ αλλά δεν βλέπω μέιλ, αν μου γράψετε στο alef5@otenet.gr, έχω να σας κάνω μια μικρούλα πρόταση, διαφορετικά θα ψαχτούμε από την εφημερίδα.

  6. Ρίτσα μου, το είπε καθαρά-παρακάτω – ο ποιητής (λέω εγώ, η αισιόδοξη) :

    Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

    Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

    Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι

    Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά

    Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

    και σε άλλο ποίημα:

    Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ΄ τα χέρια
    Κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν
    Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης, το γνωρίζουμε
    Κι αν είναι αυτό που μας πονάει κακό, το ‘χουμε νιώσει
    Εμείς τη λέμε τη ζωή, πηγαίνουμε μπροστά
    Και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε.

    Είμαστε από καλή γενιά.

  7. Η κυρία στον πρώτο πίνακα δε μου φαίνεται πολύ παρθένα. Νομίζω, δηλαδή είμαι σίγουρη ότι την έχει κάνει τη μαλαγανιά της! Λίγο φουσκωμένη είναι! 😀

  8. @ Φουρφουρι….Ειπα κι εγω. Ποιος θα κάνει πρώτος την παρατήρηση ; Αλλά ο ζωγράφος ειναι Ιρλανδός, αν δεν κάνω λάθος και επειδή στην Ιρλανδια η εγκυμοσυνη εκτός γαμου ηταν φοβερό και τρομερό ( καθολικισμός γαρ) τοκανε τέχνη ο άνθρωπος. Οπως συνηθως κανουμε και θεωρούμε σημερα τεχνη ο,τι πιο ακραίο. ( Αλλη κουβεντα κι αυτή )
    Καληνυχτα Φουρφουριιιιιι

  9. Το ξερα ότι κάποιο λάκο είχε η φάβα!!!! Είχα δει κι ένα έργο με τα καθολικά σχολεία και την Ιρλανδία και μπορώ με σιγουριά να πω ότι όντως δεν περνούσαν καλά! Καληνύχτα! 😀

  10. Με προλάβαν και μένα όσον αφορά την παρατήρηση για την παρθένα.
    😀
    Θα κάνω μία αλλη ερώτηση λοιπον..
    Ρίτσα εσύ επιλέγεις όλα αυτά τα υπέροχα έργα τέχνης που κοσμουν τα διάφορα άρθρα μες την εφημερίδα, όπως πχ του Παντελή Μπουκαλά?
    Καληνύχτα και καλή ξεκούραση …

  11. Όλο και πιό επίκαιρο μου φαίνεται τα τελευταία χρόνια το 1984 του Όργουελ, ειδικά όσον αφορά τούς Νέους Εχθρούς, την Νέα Γλώσσα κλπ.

  12. Ρίτσα λές:
    «Οπως συνηθως κανουμε και θεωρούμε σημερα τεχνη ο,τι πιο ακραίο. »

    Νόμιζα ότι με τον Τζαρά και τους Ντανταϊστές, αυτό είχε τελειώσει.

  13. Indictos…Καλημερα καλε μου φίλε. Αν εβλεπες, παράδειγμα λέω, το Destroy Athens στη Μπιενάλε θα αναθεωρούσες άποψη.
    Τώρα, όσον αφορά στον Οργουελ, σωστό είναι αυτό που λες, νομίζω όμως ότι έχει προ καιρου πάψει να αποτελει σημειο αναφοράς ο Οργουελ.Δεν ξέρω, βρέθηκε κανένας καινούργιος, πολύ πιο περίπλοκος ;

  14. @ PHILOS….Μάλλον όχι. Ο καθένας διαλέγει τα δικά του και εχει και την ευθύνη των επιλογών του. Εντάξει, μπορεί να το συζητήσουμε μεταξύ μας, αλλά προτάσσεται η προσωπική άποψη του αρθρογράφου. Ολα καλα τελικά ;

  15. @Φουρφουρι εισαι ζουζουνι .Γλωσσα δε βάζεις μεσα… Αν παρακολουθήσεις προσεκτικά την ιστορία των Ιρλανδων θα χύσεις δακρυ με την οκα. Πολυ δραμα. Κι ομως σημερα κινούνται με τέτοιες ταχύτητες σε ολα τα επίπεδα που δεν το πιστεύει κανείς.
    Καλημερα Φουρφουρικι

  16. @ Πάνος…. Γι αυτό και ο Χατζιδάκις που κάνει τον σχολιασμό των στιχων του Ελύτη, αναφέρει ότι ο Καβάφης τους εφηυρε. Και το κυνήγι των Μαγισσών που εγω προσθέτω, ειναι ακριβώς αυτό : το κυνηγι του δικού μας κόσμου, του εαυτού μας.
    Ελπίζω ναχω γίνει κατανοητή Πάνο.
    Καλημέρα και καλή συνεχεια στους αγώνες σου.

  17. Όμως και πίσω απ’ όλα αυτά χαμογελάς ανέγνια
    Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου
    Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος
    Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.

    Με πρόλαβες … Ήθελα να το ανεβάσω και γω. Καλό Σ/Κ

  18. Όμως και πίσω απ’ όλα αυτά χαμογελάς ανέγνια
    Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου
    Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος
    Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.

    Με πρόλαβες … Ήθελα να το ανεβάσω και γω. Καλό Σ/Κ

  19. Όμως και πίσω απ’ όλα αυτά χαμογελάς ανέγνια
    Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου
    Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος
    Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.

    Με πρόλαβες … Ήθελα να το ανεβάσω και γω. Καλό Σ/Κ

  20. @ Pavlos. Γιατί δεν το ανεβάζεις ; Βρες εναν άλλο στιχο από την ιδια ενότητα και κάντο. Δεν πειράζει, γινόμαστε τελικά πολλοί που αναζητούμε διεξόδους ζωής , μεχρις οτου να ξαναβρουμε την αθανατη ωρα μας

  21. και μου το ξανάβγαλε και 4η φορά. μου έβγαζε συνεχώς error, αλλά το είχα σε όλα τα blogs του wordpress. Ε το ανέβασα λοιπόν από εδώ τόσες φόρες χαχαχαχα

  22. Pavlos…. xaxaxa.. ταφτυσε το συστηματάκι. συχνα το κάνει… Τωρα με απασχολεί ποιο ειναι το πολιτικο στιγμα του ΠΑΣΟΚ. Εχει το κινημα στιγμα , καλε;

  23. σου είχα αφήσει ένα σχόλιο για την Μαριάνθη..

    για την τρελλή γενιά στην οποία και ανήκω
    και γι’ αυτό το
    «οι βάρβαροι που δεν φτάσανε πολύ»
    είναι για μένα η πεμπτουσία της αλήθειας.

    ΚαλήσουΜέρα.

  24. Ρίτσα, καλημέρα!

    Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κύτταρο ζωντανό -από άτομο έως κοινωνία ολόκληρη- που να μην επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών. Πολλοί οι λόγοι, δεν θέλω να κουράσω.

    Α, και όσον αφορά τον Duchamp… Το Νταντά ήταν μόνο η αρχή…

    Καλημέρα σε όλους!! 🙂

  25. @ Industrialdaisies Καλημερα, καλημέρα. Οταν πρωτοσυναντήθηκα με αυτή την εκφραση ειχα αναστατωθεί. Με φόβιζε και περνούσε σε άλλες διαστάσεις ζωής. Τώρα, ενταγμένη καλά στην καθημερινότητα, μοιάζει να την απομυζουμε κανονικά.

  26. Κι εκεί που το κυνήγι των μαγισσών ψάχνει τα μονοπάτια του και τις αποχρώσεις του γκρι για να στολιστεί, έρχεται το «Είμαι η μαμά του!» και τα φωτίζει όλα..

    Έτσι δεν είναι; 🙂

    Τέτοια πάντα χαμόγελα και χρώματα από όλο το φάσμα του φωτός…

    Καλό μεσημέρι.

  27. Ως πότε; Μα μέχρι τότε που θα μπορούμε να «δαγκώνουμε» τους διώκτες, τους βαρβάρους και τους κυνηγούς της ζωής μας, αγαπημένη μου! Είναι φυσικός νόμος! Σε φιλώ!

  28. @Indictos….Με εντόπισες τερατάκι. Προσπάθησα να σου περάσω καποιο μηνυμα και μουπες θυμαμαι ότι από πλευράς ηχογράφησης δεν ειναι εντάξει. Ξέρω ότι η εταιρεία τοστειλε στην Αμερική επ αυτού. και δυστυχώς ειμαι κι ασχετη.

    @ Sotiris K. Ν αι, μετα το κυνήγι, η παραδοχή του αυτονόητου, μα τόσο γλυκου αυτονόητου.

  29. @ Koptoraptou Σε φιλώ κορίτσι μου. Εχεις δικιο, ιδιαιτερα εσύ που ζεις τόσο έντονα καποια πράγματα.

    @ Πάνος Εντάξει, χρησιμοποιησα μια λέξη κλισέ. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Καλησπέρα

  30. Μιας και το πήγες μέσω… Ελύτη, αλλού λέει «το κενό υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του». Οι βάρβαροι υπάρχουν όσο τους αναγνωρλίζουμε ως βαρβάρους και άρα δεν έχουμε γίνει σαν κι αυτούς. Αυτό δεν ακούγεται τόσο απαισιόδοξο -τι λες; Καλη σου μέρα !!

  31. Έχεις δίκιο ψάχνουμε ακόμα βαρβάρους και ονομάζουμε έτσι τους πάντες για να επιδείξουμε την «αθωότητά¨ μας. και ψάχνοντας την ισχύ μας. Πόσοι ποιητές δεν έχουν γράψει.

  32. Οι αληθινές μάγισσες μας τελείωσαν, οι βάρβαροι είμαστε εμείς και ένας μουσικός στην οικογένεια είναι η λύση.

  33. Skupitsa μου, καλημέρα. Να απολογηθώ πρώτον γιατι δεν κατάφερα να σε εξυπηρετησω για τον Κουμάντο.
    Και στη συνεχεια να πω ότι όλες οι μάγισσες κρατούν δέσμια την παιδικότητα του καθενός μας, μιας και οι βάρβαροι είναι βολεμένοι από δω κι απο εκει…οσο για το μουσικός…ο Γιάννης ειναι δημοσιογράφος στην Καθημερινή και επειδή ειναι ευαισθητούλης, εχει κι ενα συγκροτηματάκι να παίζει. Μονο που το συγκροτηματάκι εχει συμβολαιο με τη Sony GMB κι εχει κάτι ευθύνες…..
    σε φιλω, να περνας πιο συχνά από δω για ενα γεια μονο..καταλαβαίνεις τί εννοω

  34. Όχι και να απολογηθείς Ρίτσα. Εγώ είμαι καθημερνή σου επισκέπτρια. Και αν δεν αφήνω το λογάκι μου πάντα είναι γιατί βρίσκω αυτά που ήθελα να πω ειπωμένα. Θα αφήνω όμως την καλημέρα μου για να το ξέρεις και επειδή μ΄ αρέσει να στη λέω. Ο μουσικός της οικογένειας δεν είναι ανάγκη να είναι αποκλειστικής απασχόλησης. Αρκεί που κάποιες στιγμές το σπίτι γέμισε ή γεμίζει από τους ήχους του. Τού εύχομαι να τα κάνει όλα όπως θέλει στη ζωή του. Σε φιλώ, αύριο με περιμένει δύσκολη μέρα και ανασυντάσσω δυνάμεις.

  35. Ρίτσα μου χάζευα παλιά σου ποστ και έπεσα πάνω σε αυτό εδώ που με συγκίνησε… τους δύο πρώτους στιχους στίχους του ποιήματος τους έχω κατάσαρκα συντροφιά μου εδώ και χρόνια… 🙂

  36. Lenaki… Βρε Λενάκι μου, τόσο πίσω γύρισες ; Εγω σχεδόν ταχω ξεχάσει όλα τουτα μικρό μου..Νασαι καλα…συγκινουμαι κι ευκολα, θα το ξέρεις…
    καληνυχτα και καλή ξεκούραση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: