Ουασινγκτόνοι της ουμανιστικής σκέψης


O Μπέρτραντ Ράσελ λέει ότι, αν είναι να επιτευχθεί ο σοσιαλισμός, οι άνθρωποι θα πρέπει να πεισθούν να προσπαθούν από ελπίδα, κι όχι καθοδηγούμενοι από απόγνωση.

Για να αφοσιωθεί κάποιος σ’ ένα κίνημα ριζοσπαστικής αλλαγής με όλη την αβεβαιότητα και τους κινδύνους που αυτο συνεπάγεται, πρέπει να πιστεύει πολύ στην πιθανότητα δημιουργίας της νέας κοινωνικής τάξης πραγμάτων.

Ο Νόαμ Τσόμσκι, από τη δική του σκοπιά, υποστηρίζει ότι στην προηγμένη βιομηχανικά κοινωνία είναι αναληθές ότι οι εργάτες δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους. Αντίθετα, έχουν συμφέρον από τη διατήρηση της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων.

.

matisse dance

Και φυσικά, η Αριστερά δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένη απαριθμώντας μόνον τις αδικίες, αλλά προβάλλοντας προκλητικές απαντήσεις στο ερώτημα για το πώς θα ξεπεραστούν, είτε με επανάσταση, είτε με τεράστιας κλίμακας μεταρρυθμίσεις.

Τον όρο «ουμανισμός» εισάγει ο G. Voigt το 1859, χαρακτηρίζοντας την εποχή της Αναγέννησης πρώτο αιώνα του Humanismus (από το λατινικό humanitas = ανώτερη κλασσική μόρφωση που μέσα από την καλλιέργεια του ανθρώπινου λόγου ευνοεί το συναίσθημα της αξίας του ανθρώπου)

Ουασινγκτόνος : Μέλος μιας φυλής του Πότομακ που αντάλλαξε το προνόμιο να κυβερνά ο ίδιος τον εαυτό του με το πλεονέκτημα να τον κυβερνά μια καλή κυβέρνηση. Και για να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να πούμε πως δεν το ήθελε.

Advertisements

30 thoughts on “Ουασινγκτόνοι της ουμανιστικής σκέψης

  1. Δύο σχόλια
    α) μήπως οι αλυσίδες που έχουμε είναι ακριβώς αυτές; Τα καταναλωτικά αγαθά που έχουμε; η μήπως ακόμα χειρότερα η καταναλωτική μανία που μας έχουν εμφυσήσει;
    «Είμαι ότι έχω»;

    β)»Αντίθετα, έχουν συμφέρον από τη διατήρηση της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων.»

    Το τραγικό είναι ότι φτάσαμε σε σημείο αντί να διεκδικούμε το κάτι παραπάνω, να προσπαθούμε να διατηρήσουμε τα κεκτημένα μιάς που ο καπιταλισμός, έτσι αδηφάγος που είναι επιτίθεται από παντού, ασφαλιστικό, ελαστικό ωράριο, περιορισμός προσωπικών ελευθεριών, περιορισμός του κοινωνικού κράτους κλπ. και δεν μιλάω μόνο για την Ελλάδα αλλά παγκοσμίως.

    (λίγο «ξύλινο» μου βγήκε αλλά δεν πειράζει, που και που χρειάζεται και αυτό)

  2. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, αν και η ασάφεια είναι χαρακτηριστικό σχεδόν στις περισσότερες προσεγγίσεις..
    Γιατί είναι ασαφές να λες «..οι άνθρωποι θα πρέπει να πεισθούν να προσπαθούν από ελπίδα..», χωρίς να λες το από ποιον και πώς θα πεισθούν και να θέλεις να οριοθετήσεις την ελπίδα…

    Όπως και ότι «οι εργάτες δεν έχουν να χάσουν…» αφού ήδη έχουν μεταβληθεί οι εργασιακές σχέσεις… και συνεπώς, έχουν αλλάξει μορφή και οι αλυσίδες. Όταν το είπε αυτό ο Μαρξ, η οργάνωση της παραγωγής ήταν τελείως διαφορετική….

    Σκέφτομαι ότι οι πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις που βάζεις στο μπλογκ σου, είναι πρόκληση για να προχωρήσει κανείς τη σκέψη πολύ παραπέρα και να καταγράψει ότι πολλές από τις σκέψεις θεωρούμενων ιδιαίτερα ικανών διανοητών της εποχής, μπορεί αναλυόμενες να αποδειχτούν τουλάχιστον ατελείς.

    Καλό σου βράδυ

  3. Χμμμ ! Μάλλον έβαλα δύσκολα, χρησιμοποιώντας σκέψεις και τοποθετήσεις διανοητών εγνωσμένου κύρους. Αλλά , κακά τα ψέμματα, οι άνθρωποι αυτοι αποτελούν τυφλοσούρτι διαμόρφωσης ιδεών που ο καθένας μπορεί να κάνει , είτε πηγαίνοντας τες λιγο πιο μπροστά , είτε λίγο πιο πίσω, είτε τελος ανατρέποντας τες.
    Θυμαμαι μικρή με ειχε τρομερά εντυπωσιάσει αυτη η προτασουλα : » η εργατική τάξη δεν έχει τίποτα να χάσει εκτός από τις αλυσίδες της.
    Εχει να κερδίσει έναν ολόκληρο κόσμο» Σήμερα φαντάζει μετέωρη, για να μην πω φαυλη, Ινδικτε, και παρεξηγηθω.
    Λογικό είναι πολλές από τις σκέψεις αυτών των ανθρώπων, ακομη και η αριστερα πια ως συνολο ιδεών και τοποθετήσεων να φαντάζουν μετέωρες σ εναν κοσμο που διαθέτει πια εντελώς άλλα χαρακτηριστικά.

    καλημερα και στους δυό.

  4. Γιαυτό περνάω από εδώ 15 φορές την μέρα, γιατί βάζεις δύσκολα, άμα θέλαμε εύκολα καθόμασταν και σπίτι μας.
    (τα έχουμε ξαναπεί αυτά, τα ξαναλέω γιατί νομίζω ότι κάτι σε έχει πειράξει και νιώθεις άβολα, ΜΗΝ ΜΑΣΑΣ)
    Έχεις την καλημέρα μου και την εκτίμηση μου.

  5. Καλημέρα, γιαβρί μου, καλημέρα καλό μου!
    Μη μασάς παιδί και δώσε μας φουντ φορ θοτ.
    Άμα θέλουμε τσίχλα για τα μάτια, βλέπουμε και τηλεόραση.
    ΥΓ.: Περισσότερο ρασελικά θα εκφραζόμουν αν ήταν να ζορίσω πολύ τον εγκέφαλο μου, παρά παιδί του Τσόμσκι!

    Σε φιλώ!

  6. Με συγκινείτε. Και πρέπει να σας ευχαριστήσω απο τα βάθη της καρδιάς μου. Κι εσενα Ινδικτε και σε σενα Σωτηρη και σ ενα γαβρί μου. Πολλές φορές μπερδεύομαι και δεν ξέρω τί θαπρεπε να ανεβάζω στο μπλογκ. Αλλες πάλι φορές το ξεπερνώ, δεν κολλάει η βελόνα. Δεν ειναι βατός ο χώρος, όμως και ανταριάζει η ψυχή μου όταν βλέπω ότι επιπλέει η βωμολοχια και η κακώς νοουμενη εξυπνακιά. Ας κάνουμε κάτι να ξύσουμε λίγο κατω από την επιδερμίδα. Δεν θα ματώσει πολύ. Στο κατω κατω, να βάλουμε ενα χαζανπλαστ μετά.
    σας φιλω
    Ινδικτε σου στελνω μειλ για ενα τεχνικό θεματακι με αφορμή το κατέβασμα ενος Ιρανού φωτογράφου -ζωγραφου που θελω να ανεβασω στο μπλογκ, αλλα δεν τα καταφέρνω

  7. Η αριστερά μπορεί να προβάλλει μια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση των αδικιών… αλλά αυτά δύσκολα εφαρμόζονται… γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν πως «έχουν συμφέρον από τη διατήρηση της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων» και όταν προσπαθήσουν να την αλλάξουν θα το κάνουν (κατά πάσα πιθανότητα) «καθοδηγούμενοι από απόγνωση»

  8. Laxanaki mou Σωστά τοποθετείσαι. Αλλά η οποια αλλαγή χρειάζεται δουλειά και χρονο για να διεισδύσει στον κόσμο, να αφομοιωθεί, να γινει κατανοητή για να αποδώσει στη συνέχεια. Τα κεκτημενα, τα οποια κεκτημένα, ειναι το ένα σκελος της ζωής μας. Η απελευθέρωση από αυτά και η αναζήτηση νέων συντεταγμένων ειναι το δεύτερο σκέλος. Ολα εχουν κοστος Θαλασσινή και το ερώτημα ειναι αν απαιτείται μόνον ωριμότητα και γνώση για την ανάληψη του κόστους ή είναι θέμα ωριμανσης του χρονου ;

  9. Τον Ουανσιγκτόνο τον πέταξες εκεί στο τέλος και ούτε μια διευκρίνηση! Από τι καθοδηγήθηκε η φυλή του; Από απόγνωση;; Και πως ήταν η νέα κυβέρνηση; Τελικά καλύτερη; Ίσως, τολμώ να πω, σοσιαλιστική;;!! Καλημέρα!

  10. Φουρφουρί μου , τί να διευκρινησω στον Ουασινγκτόνο ; Πολιτης της Ουασιγκτον ειναι . Δεν ηταν τόσο η απογνωση που τον εκανε να θελει να κυβερνηθεί, όσο η τάση που εχουμε ολοι να αναφερόμαστε στην Αρχή. Από της συστάσεως των πρώτων κοινωνιών υπήρχε πάντα κάποιος που ηταν ή παριστανε πως ηταν η Αρχή. Μας έμεινε το κουσουρι στο διηνεκές…
    Σε ποια κυβέρνηση αναφέρεσαι ;

  11. οχι, φουρφουρι μου, ήταν όπως πάντα: αμερικαν στάιλ, δηλαδή δημοκρατική κυβέρνηση, αλλά με την έννοια που την ορίζει το αμερικανικό σύνταγμα.

  12. Νομίζω πως είναι περισσότερο θέμα ωριμότητας, γνώσης και χρόνου, γιατί για να ωριμάσει πρέπει να παρέλθει κάποιο σεβαστό χρόνικό διάστημα… Ένα άλλο πρόβλημα είναι πως θα αντιληφθούν πως έχουν ωριμάσει αρκετά…

  13. Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την ενίσχυση του υπαρκτού καπιταλισμού
    εχω έναν έντονο προβληματισμό σχετικά με την αριστερά και τις πρακτικές που θα εφάρμοζε εαν ήταν κυβέρνηση
    το ριζοσπαστικότερο κατ εμέ θα ήταν
    η αντικατάσταση της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων με μια α-ταξική κοινωνία
    βασισμένη στην ισότητα την αληθινή δημοκρατία και την ενεργή συμμετοχή

  14. Προτείνεται απο τον Μαρξ
    το Μανιφέστο , του οποίου ,είναι το Ευαγγέλιο
    της αριστεράς.
    Απλά πιστεύω οτι η αριστερά ( εστιάζω σ αυτήν επειδή αναφέρεται στο άρθρο)
    ούτε έχει ούτε μπορεί να προτείνει άλλη οπτική

  15. Δεν θυμάμαι να εφαρμόστηκε καπου , ώστε να εχουμε δείγματα της πραγματιστικής του μορφής. Τα όσα σημειώθηκαν στην πρωην ΕΣΣΔ ηταν μακράν του Μανιφέστου και της μαρξιστικής σκέψης

  16. evaggelia θα μου επιτρέψεις μια παρατήρηση;
    Καλή η ιδέα σου για «…αντικατάσταση (!!!) της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων με μια α-ταξική κοινωνία
    βασισμένη στην ισότητα την αληθινή δημοκρατία και την ενεργή συμμετοχή..»,
    αλλά ποιος θα την κάνει αυτή την αντικατάσταση;
    Εδώ, τσακωνόμαστε για την ουρά στο λεωφορείο, την δομή της κοινωνίας θα … αντικαταστήσουμε(!!);

    Και η ενεργή συμμετοχή είναι μια πολύ καλή επίσης πρόταση, (μακάρι να υπήρχε και τώρα), έχεις όμως πρόταση για το πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή;
    (Δεν αναφέρω προβλήματα του είδους, ποιος θα συμμετέχει και ποιος όχι, πχ ηλικίες, δεν αναφέρω το πότε και πού…., σκέψου τα ακόμα πιο απλά προβλήματα, τώρα γιατί είχαμε αποχή της τάξης του 30% από τις εκλογές; και γιατί τα ίδια επιχειρήματα δεν θα προβληθούν και στην περίπτωση που προτείνεις; )

    Συγνώμη για το κατεβατό 🙂
    Την καλησπέρα μου

  17. evaggelia θα μου επιτρέψεις μια παρατήρηση;
    Καλή η ιδέα σου για «…αντικατάσταση (!!!) της παρούσας κοινωνικής τάξης πραγμάτων με μια α-ταξική κοινωνία
    βασισμένη στην ισότητα την αληθινή δημοκρατία και την ενεργή συμμετοχή..»,
    αλλά ποιος θα την κάνει αυτή την αντικατάσταση;
    Εδώ, τσακωνόμαστε για την ουρά στο λεωφορείο, την δομή της κοινωνίας θα … αντικαταστήσουμε(!!);

    Και η ενεργή συμμετοχή είναι μια πολύ καλή επίσης πρόταση, (μακάρι να υπήρχε και τώρα), έχεις όμως πρόταση για το πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή;
    (Δεν αναφέρω προβλήματα του είδους, ποιος θα συμμετέχει και ποιος όχι, πχ ηλικίες, δεν αναφέρω το πότε και πού…., σκέψου τα ακόμα πιο απλά προβλήματα, τώρα γιατί είχαμε αποχή της τάξης του 30% από τις εκλογές; και γιατί τα ίδια επιχειρήματα δεν θα προβληθούν και στην περίπτωση που προτείνεις; )

    Συγνώμη για το … κατεβατό 🙂
    Την καλησπέρα μου

  18. Καλημέρα ritsmas,

    Δεν διατύπωσα με ακρίβεια το σκεπτικό μου και φοβάμαι οτι παρανοήθηκα

    το» ριζοσπαστικότερο», κατ εμέ, που θα περίμενα να κάνει η αριστερά εαν ήταν κυβέρνηση , θα ήταν
    να εφαρμόσει το μοντέλο
    της αταξικής κοινωνίας σύμφωνα με το ιδεολογικό της status. Ο χαρακτηρισμός ριζοσπαστικό έχει καυστική έννοια, για την αριστερά .
    Το ιστορικό γίγνεσθε όμως μας αποδεικνύει αυτό που σωστά αναφέρεις
    «Τα όσα σημειώθηκαν στην πρωην ΕΣΣΔ ηταν μακράν του Μανιφέστου και της μαρξιστικής σκέψης»
    Μια νέα προσπάθεια ορθής εφαρμογής του μοντέλου δεν ξέρω εαν θα ευδοκιμούσε.

    Συνήθως αυτός που βρίσκεται στην απέναντι όχθη απαριθμεί τις αδικίες κάνει σκληρή κριτική και οταν έρθει η ώρα του ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ πράττει με τον ίδιο ακριβως τρόπο διότι ουδέποτε δεν είχε πραγματικά ουσιαστικό σχέδιο δράσης .
    Με λύπη μου αγαπητέ sotiri έχω να πω οτι δεν βλέπω στο πολιτικό σκηνικό , τουλάχιστον σήμερα , κάποιον που να είναι διατεθειμένος να περιλάβει στην ιδεολογική του βάση και να εφαρμόσει την ισότητα την αληθινή δημοκρατία και την ενεργή συμμετοχή.

    Εγώ προσωπικά το μόνο μοντέλο που βλέπω ελκυστικό είναι το σκανδιναυικό μοντέλο.
    Για να φορεθεί όμως απο όλους τους Ελληνες
    προϋποθέτει αλλαγές στην κουλτούρα τους .
    Επίσης χρειαζόμαστε έναν ηγέτη με όραμα με ζήλο με ανοιχτούς ορίζοντες .
    Επί των παρόντων προβλημάτων χρειάζεται συλλογική δράση , ο καθένας μόνος του εαν ενεργήσει θα γίνει ο γραφικός του χωριού.
    Πχ πολύ θα μου άρεσε να συμμετείχα σ ενα μπουκοτάζ κατά της ακρίβειας…

    Ευχαριστώ ritsmas
    για τον χώρο που σας κατέλαβα

  19. Ευαγγελία…. η αταξική κοινωνία προϋποθετει βαθιά κουλτούρα , παιδεία και σεβασμό του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Η συλλογική δραση προϋποθετει κι αυτή με τη σειρά της παιδεία και βαθιά πίστη στον άνθρωπο.

    Οι ηγετες αναδεικνύονται μέσα από μεγάλες συγκρούσεις , μέσα από πονο και απώλειες.

    Το σκανδιναβικό μοντέλο ειναι αυτό που ειναι γιατί απευθύνεται στους Σκανδιναβούς. Αν απευθυνοταν στους Ελληνες – παρα το ότι συχνά αναφερόμαστε σ αυτό – πολύ φοβάμαι ότι δεν εχαιρε της ιδιας εκτίμησης
    Καλημερα σας

  20. Θα μου επιτρέψεις ένα εντελώς προσωπικό (και εκ της καθημερινής ζωής αντλούμενον) σχόλιο, ότι όταν οι εργάτες (οι «σκλάβοι» της μισθωτής εργασίας, εννοώντας) έχουν να χάσουν και άλλα πράγματα εκτός από τις αλυσίδες τους, επιλέγουν ενίοτε να χάσουν πρώτη πρώτη την αξιοπρέπειά τους.

    (Μη μου δίνεις σημασία, «ξεφορτώθηκα» φιλικά τον πόνο μου, επειδή νιώθω άνετα εδώ)
    🙂

  21. α, ΚΑΛΆ Ε! , Εδεσε το συκαλάκι. Κι εχουμε και γεννητούρια σήμερα. Πολύ χαιρομαι , πολυ χαιρομαι .
    Κάντε μου ομως τη χάρη. Δεν μπορώ να κατεβάζω ιδεες για να σας προκαλω καθε φορά. εχουμε και δουλειές ενταξει ;

  22. Ελένη μου, να μεινεις όπου εσύ νομίζεις. Ο χορος εχει τον συμβολισμό του και σχετίζεται με τον ουμανισμό. Δεν επελεξα τυχαια τον πινακα αυτό.
    κατα τα λοιπα ,ο ουμανισμός είναι υποκειμενική υπόθεση και ειναι στο χερι μας να τον δουλεύουμε οπως ο καθένας νομίζει και ανάλογα βεβαιως με τις προσδοκίες του.
    σε φιλω
    και ευχαριστώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s