The Four Stages of Cruelty by William Hogarth


Αφιερωμένο στη φίλη μου Кроткая, με αφορμή το ποστ που ανέβασε για τις θηριωδίες των ανθρώπων επί των ζώων.

519px-cruelty1.JPG

521px-cruelty2.JPG

506px-cruelty4.JPG

504px-cruelty3.JPG

The Four Stages of Cruelty is a series of four printed engravings published by William Hogarth in 1751. Each print depicts a different stage in the life of the fictional Tom Nero. Beginning with the torture of a dog as a child in the First stage of cruelty, Nero progresses to beating his horse as a man in the Second stage of cruelty, and then to robbery, seduction, and murder in Cruelty in perfection. Finally, in The reward of cruelty, he receives what Hogarth warns is the inevitable fate of those who start down the path Nero has followed: his body is taken from the gallows after his execution as a murderer and is mutilated by surgeons in the anatomical theatre.

Advertisements

17 comments

  1. Ευχαριστώ Ρίτσα, το είδα. Δεν άφησα σχόλιο. Κάποτε , όταν ήμουν παιδί σε μια εκδρομή στην επαρχία είχα δει κάτι χειρότερο. Κρεμούσαν τα σκυλιά την Καθαρή Δευτέρα, έθιμο που το σταμάτησαν χρόνια αργότερα, λίγο πριν τη μεταπολίτευση, μετά από απανωτά δημοσιεύματα της «ΓΥΝΑΙΚΑΣ», που προκάλεσαν διεθνή κατακραυγή. Ήμουν μικρή αλλά θυμάμαι ακόμη τη μανία αυτών που έπιαναν το σκύλο και το σαδιστικό γέλιο στο πρόσωπο των μικρών και των μεγάλων που παρακολουθούσαν το θέαμα. Όπως θυμάμαι και τον προπηλακισμό των γονιών μου που διαμαρτυρήθηκαν. Δεν έχει να κάνει με τη θέση μας απέναντι στα ζώα. Ούτε με το αν αυτό που κάνουν οι άνθρωποι σχετίζεται με τον υπερπληθυσμό των ζώων, τη διεκδίκηση χώρων και πόρων. Έχει να κάνει με τη ροπή μας προς τη βία που εκφράζεται ελεύθερα , όποτε μας επιτρέπεται. Το σαδισμό ως ικανοποίηση. Με αυτήν την έννοια οι γκραβούρες του Χόγκαρθ παρουσιάζουν το θέμα πληρέστερα, αν και στα πρόσωπα που σχεδίασε, απέφυγε να αποτυπώσει την έκφραση που εγώ αποτύπωσα στη μνήμη μου σχεδόν ανεξίτηλα.

  2. Ωραια απάντηση Σκουπιτσα. Ωραία με την έννοια ότι αγγίζεις την ουσία του θέματος και ωραία γιατί μπορείς και παρατηρείς λεπτομέρειες που ξεφεύγουν από τον συνηθη άνθρωπο.
    Πάντως, γενικά το θέμα της συμπεριφοράς του ανθρώπου προς το ζώο δεν την καταλαβαίνω. Και δεν ειναι θέμα μόρφωσης και πράσινα άλογα, ξερω πολυ μορφωμένους και καταξιωμενους κοινωνικά ανθρώπους που απεχθάνονται συσσωμο το ζωϊκό βασίλειο και στη σκέψη ενος σκύλου σου πετάνε κατάμουτρα αιτηση διαζυγίου ( Τόχω ζησει σε φιλικό ζευγάρι εγκριτων πανεπιστημιακών ).
    Είναι θεμα ατομισμού, είναι θέμα εγωισμού και έπαρσης; Δεν ξέρω. Δεν μπορει να χει σχεση με τον πρωτογονισμό της βίας.Πρέπει ναναι κάτι πολύ πιο πέρα απ αυτόν.

  3. Ως φυσική κατάληξη ή ως ανταμοιβή σ’ ό,τι του άξιζε βλέπω την 4η ξυλογραφία!

    Είμαι σ****ψυχη , το γνωρίζω! Καλησπέρα, Ρίτσα μου!

  4. Εντυπωσιακές εικόνες κάποια εποχής που ο πολιτισμός ήταν σχετική έννοια και η θρησκοληψία από τη μια και η εκδικητικότητα , η βία και ο βασανισμός σε ζώα και ανθρώπους από την άλλη ήταν ο κανόνας. Καλό μεσημέρι ριτσάκι!

  5. Ρίτσα μου, είναι επειδή θεωρώ απαράδεκτα τα όσα πράττει στις άλλες 3! Ξέρω έτσι κατεβαίνω στο δικό του επίπεδο, γίνομαι με τη σειρά μου «κτήνος»! Αλλά είμαι απόλυτη σε μερικά πράγματα !
    Της άποψης «όλα εδώ πληρώνονται»! 😉

  6. Φυσικά όλα εδω πληρώνονται. Η ζωή μας το αποδεικνύει με …περηφάνεια, θα έλεγα. Απλώς εγω αφελώς ελπίζω ότι ο άνθρωπος καποια στιγμή να απαλλαγεί από την ενστικτωδη βια

  7. Κι εγώ θα΄θελα να γίνει!
    Υποτίθεται πως με τη σωστή παιδεία, με την ευρύτερη έννοια του όρου , επικρατεί το «ηθικά σωστό» (εδώ χωράει πολλή κουβέντα!) επικρατούμε των βαθύτερων αταβιστικών ενστίκτων μας.

    Έχω χάσει όμως από καιρό τις αυταπάτες μου (αν και είμαι αισιόδοξο άτομο) , καθώς βλέπω να κυκλοφορούν πολλά εξανθρωπισμένα κτήνη και να κάνουν κακό σ’ ό,τι ζωντανό : ανθρώπους, ζώα, φυτά …

  8. @Ρενατάκι μου…. δεν απαντώ στο τελευταίο γιατί να ξεφύγω εντελώς και θα αραδιάσω σεντόνια. Αστο κι ειναι Κυριακή, ημερα ανάπαυσης και περισσυλογής. θα τα λέμε όμως

    @Ελενάκι μου, μόνο ανώτερο είδος δεν είμαστε. Βαυκαλιζόμαστε με εννοιες που μας εναποθεσαν στον προηγουμενο σε σχέση με τα αλλα εμβυα οντα νου μας και εμείς το πιστέψαμε. Μπα, δε νομίζω ότι θα ξεφύγουμε από τον ενστικτωδη εαυτόμας
    Περασα από εσενα, ειδα βιβλια , ειδα κλειστόν λογω ..ανακαίνισης κι έφυγα λυπημένη.
    Χτες, σε κατι κοσμικά που ήμουνα, γνωρισα και μια κυρια ονοματι Μπριγκιτα , η οποία μπαινει στα μπλογκς και σχολιαζει δεν εχει δικό της. Μου μιλησε λοιπον για τη Envain την Krot και άλλες κυριες του μπλογκοχωρου κι εδειχνε ενθουσιασμένη .Κι εγω μ εκεινο το ύφος μου ( δεν σου λεω πώς ειναι ) ειπα: μα είμαστε ολες φίλες ! Και να δεις που το πιστεύω κιολας
    Καλημερα Ελενάκι, τα λεμε. Αν εχεις δουλειά, με γεια σου και χαρα σου. Εδω ειμαστε

  9. Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση! Κι εμένα με συγκλόνισαν οι ειδήσεις που αποτέλεσαν την αφορμή για το ποστ μου και δεν μπορώ να τις βγάλω από το μυαλό μου, από την στιγμή που τις είδα.
    Θεωρώ πως οι γκραβούρες μας δείχνουν το πολύ απλό και αυτονόητο: όποιος μπορεί να βασανίσει και να σκοτώσει οποιοδήποτε πλάσμα, μπορεί να κάνει τα ίδια και σε έναν άνθρωπο.
    Υπάρχει δε μία έρευνα που έδειξε ότι ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που εξελίχθηκαν σε φριχτούς εγκληματίες, βασάνιζαν ζώα όταν ήταν παιδιά.
    Τα ξέρουμε: τζιτζίκια που εγχειρίζονται, μπαμπουρες κλεισμένοι σε σπιρτόκουτα, γάτες με τενεκεδάκια στην ουρά, παπάκια πνιγμένα, σκυλιά χτυπημένα. Ποιος από μας δεν τα έχει δει?
    Και η συμπεριφορά της πολιτείας δεν βοηθάει καθόλου. Θυμηθείτε την τύχη των αδέσποτων ζώων στους Ολυμπιακούς! (στην Ατλάντα βεβαια, παρόμοια είχαν φερθεί στους άστεγους -δεν τους σκότωσαν, τους μάντρωσαν να μην φαίνονται. Υπάρχουν πάντα και χειρότερα).
    Για μένα η μόρφωση δεν συνεπάγεται ούτε τον πολιτισμό ούτε την ανθρωπιά. Την σχολική και ακαδημαϊκή μόρφωση εννοώ. Γνωρίζω προσωπικά ανθρώπους που βγάζουν το ψωμί τους από την κλασική μουσική, αλλά η διασκέδασή τους είναι στα σκυλάδικα. Κια γνωριζω ανθρώπους με πτυχία και πανεπιστημιακή μόρφωση που μισούν τα ζώα , βρομίζουν την φύση και αυτονόητα έχουν αντικοινωνική συμπεριφορά και προς τους ανθρώπους.
    Δεν είναι θέμα φιλοζωίας και ευαίσθητης καρδιάς. Είτε είσαι άνθρωπος είτε δεν είσαι. Είτε έχεις πολιτισμό, είτε όχι.
    Και όπως ορθότατα είπε ο Μούργος στο ποστ μου: πολιτισμός είναι η συμπεριφορά μας προς τους συγκατοίκους μας στον πλανήτη.
    Είμαι πολύ απόλυτη σε αυτό.
    Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο της Σκουπίτσας. Με άγγιξε πολύ.

  10. Σεντόνι έγραψα -και γράφαμε και παράλληλα.

    Αυτό που είπεςμ ότι «Βαυκαλιζόμαστε με εννοιες που μας εναποθεσαν στον προηγουμενο σε σχέση με τα αλλα εμβυα οντα νου μας και εμείς το πιστέψαμε. Μπα, δε νομίζω ότι θα ξεφύγουμε από τον ενστικτωδη εαυτό μας»… αυτό είναι η ουσία…

    Θυμώνω γαμώτο μου!!

  11. Κροτάκι, συμφωνώ από την αρχή ως το τέλος με το σκεπτικό σου. Είναι ακριβως όπως το περιγράφεις και μάλλον περιορίζεις ακόμη περισσότερο το ορίζοντα μας

  12. ΄Ναι, ρε Κροτ, θυμώνεις, θυμωνω….αλλά τα χέρια μας ειναι δεμένα. καυτηριάζουμε τις πράξεις, κριτικάρουμε…αλλά στην πράξη είμαστε άχρηστοι μωρε Κι αυτό με θυμώνει περισσότερο. Οι αδυναμίες μας με σκοτώνουν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s