Daniel Richter, ο ζωγράφος


drm145bigvt5.jpgdaniel-richter-gedion.jpg

Τον γνωρισα πολύ πρόσφατα μέσα από δημοσιεύματα στον γερμανικό Τύπο και με ξετρέλλανε. Τωρα βρηκα αυτό το αρθρακι στα ΝΕΑ και σας δινω μερικές πληροφοριες για το στυλ του ζωγραφου

Είναι αλήθεια πως στα πορτρέτα του Ρίχτερ δύσκολα αναγνωρίζεις το μοντέλο, όμως danielrichter_2.jpg

είναι πολλοί αυτοί που θα πλήρωναν σημαντικά ποσά για να αποκτήσουν το παραμικρό σκίτσο με την υπογραφή του. Και ακόμη περισσότεροι θα στενοχωρηθούν διαβάζοντας τα παρακάτω, επειδή δεν βρέθηκαν την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος.
Η ιστορία, η οποία δημοσιεύτηκε στη «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», έχει ως εξής: Ο Ντάνιελ Ρίχτερ,dr.jpg ο οποίος θεωρείται σήμερα, μαζί με τον Νέο Ράουχ, ο πιο προικισμένος Γερμανός ζωγράφος της γενιάς του, πήγε ινκόγκνιτο στην πλατεία μπροστά στο Πολιτιστικό Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, στην καλλιτεχνική και τουριστική καρδιά του Παρισιού, έστησε δύο πτυσσόμενα σκαμνιά, έβγαλε το μπλοκ, ετοίμασε τα μολύβια του και πρότεινε στους περαστικούς τουρίστες να φτιάξει το πορτρέτο τους για 5 ευρώ- ακόμη και δωρεάν. Ένα σκίτσο του Ρίχτερ κοστίζει τουλάχιστον 6.500 ευρώ, διαβεβαιώνουν οι γκαλερίστες. Όμως στην ανωνυμία και μπροστά στο Κέντρο Πομπιντού, η τιμή του δεν υπερβαίνει τα 5 ευρώ…
Αυτό που ήθελε ο καλλιτέχνης ήταν να ρισκάρει. Κατ΄ αρχάς, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αμβούργου όπου έχει φοιτήσει, δεν διδάχθηκε την τέχνη του πορτρέτου. Επίσης ήταν η πρώτη φορά που άφηνε την άνεση των ατελιέ και των γκαλερί για να πάει κάπου όπου δεν τον γνώριζαν, όπου όλοι κοιτούσαν τι κάνει πάνω από τον ώμο του και μπορούσαν να βλέπουν όχι μόνον το τελειωμένο έργο, αλλά και όλες τις αποτυχημένες προσπάθειες. Στο Παρίσι, ο φτασμένος Ρίχτερ εμφανίσθηκε ως αρχάριος που μαθαίνει να κολυμπάει στα βαθιά, συγχρωτιζόμενος με το πλήθος των ζωγράφων που κερδίζουν τη ζωή τους στο δρόμο. Και καθώς δεν γνώριζε κανέναν από τους κανόνες των πορτρέτων, έπρεπε να ανακαλύψει ξανά την Αμερική και να βρεθεί αναπόφευκτα μπροστά στο κλασικό δίλημμα- άραγε θα μιμούνταν όσο το δυνατόν καλύτερα το μοντέλο του ή θα άφηνε τη ματαιοδοξία του να μιλήσει;
Έπειτα από πολλές δοκιμές, ο Ρίχτερ βρήκε τη λύση του σκίτσου των κόμικς. Άρχιζε από τα μάτια, σκιτσάριζε την άκρη της μύτης και προχωρούσε με αποφασιστικότητα στο περίγραμμα του προσώπου. Οι αντιδράσεις των μοντέλων ήταν ποικίλες. Πολλοί θεώρησαν πως το πορτρέτο τους έγινε γρήγορα, ενώ δυσπιστούσαν μπροστά στη φανερή άνεση του ζωγράφου και σε δηλώσεις του όπως, «Τελείωσε, δεν μπορώ να βγάλω τίποτε άλλο από το πρόσωπό σου» ή «Οι λεπτομέρειες απέτυχαν, όμως το σύνολο είναι καλό». Πολλοί αρνήθηκαν μάλιστα να παραλάβουν το πορτρέτο τους, κάνοντας φανερό πως η ιδιοφυΐα χάνεται μπροστά στο παραδοσιακό κριτήριο ότι «η καλή δουλειά παίρνει χρόνο»…(Από τα ΝΕΑ,Αγγελόπουλος)

http://images.google.com/images?q=daniel+Richter

42 thoughts on “Daniel Richter, ο ζωγράφος

  1. Καλημερα Δημοσθένη. Ελπίζω να περνάς καλά και ήσυχα. Ο Ντανιελ Ριχτερ, πάντως, προχωράει με χιλια απ ότι λενε οι εφημερίδες και το δειχνει,αλλωστε και η δουλειά του.
    Πολλές φορές ποστάρω θεματα λίγο εκτός πεπατημένης, όχι από ελιτισμό ή κάτι άλλο, αλλά από την επιθυμία μου να μοιραστώ με φίλους θέματα και πράγματα που νομίζω ότι κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας….αν και είναι για πολύ λίγους. Ειδα με μεγαλη πίκρα , θα έλεγα, ότι ενα από τα ποστ που βρίσκονται στην κορφή , αφορά τον σκυλοκαυγά του Κούγια με τη γυναίκα του. ( Πολλές φορές αναρωτιέμαι για το επίπεδο της τηλεόρασης και αν αυτή μας καθορίζει ή μας ορίζει. Φαινεται όμως ότι συχνά πυκνά εμείς την οδηγουμε εκεί που βρισκεται σήμερα).
    σε χαιρετω και κοιτα , να προσεχεις τους παγωμενους δρόμους.

  2. Εχω βρει κάτι εκπληκτικά έργα στο Παρίσι γτόιστωτική για να κάνω ένα γενναιο shopping!

    Εξιλεώθηκες με αυτό το ποστ..😉

  3. Το ότι δεν δίστασε να ρισκάρει δείχνει πως είναι ανοιχτός σαν καλλιτέχνης και δεν επαναπαύεται στη φήμη του! 😀

    Όσο για τα ποστ της λίστας μην πικραίνεσαι, Ρίτσα μου! Τα διαμάντια ξεχωρίζουν έτσι κι αλλιώς! Τώρα αν ο καθένας κουβαλάει σκεπτικό και πρακτικό «Τατιάνας» εδώ μέσα για να δει τ΄όνομά του στην κορυφή, είναι (πως να το πω κομψά ?) καμένος εγκεφαλικά! 😉

    Καλημερούδιααα!😀

  4. @Ρενατάκι μου, δεν με απασχολούν τα της λίστας. Το ξέρεις ότι δεν εχω κάτι να κερδίσω. Ωστόσο δεν παυει να με εντυπωσιάζει ως αντίληψη και να με προβληματίζει. Να θετω δηλαδή στον εαυτό μου το κοινοτο ερωτημα : «εκανε η κότα το αυγό ή το αυτό την κότα….» , γιατί περι αυτού πρόκεται, καλό μου.
    Καλημερούδια,…..

  5. Κάτι παρόμοιο με αυτό που βίωσε ο Ρίχτερ. Μια μικρή ιστορία για ένα ζευγάρι… γραφίστες πολύ καλοί στη δουλειά τους (έχουν ευχέρια στο σχέδιο φυσικά…) που όμως πολλές φορές αυτό «το χάρισμα» τους έφερε σε δύσκολη θέση. Κάποιες φορές όταν αναλάμβαναν μια δουλειά καθόταν και «την έστηναν» μαζί με τον πελάτη… λόγω του ότι ήταν πάρα πολύ καλοί με πολλές ιδέες και λύσεις το αποτέλεσμα που ήθελε ο πελάτης ερχόταν σε πολύ λίγη ώρα… και τότε ο πελάτης πίστευε ότι «σιγά τι δουλεια έκαναν μωρέ…σκιτσάκια στο χαρτί…» χωρίς να λαμβάνει υπόψιν ότι η ευχέρεια στις λύσεις η ποιότητα και οι ιδέες αυτών των ανθρώπων είναι αποτέλεσμα πολλής πολλής δουλειάς προσωπικής για να είναι συνεχώς μέσα στα πράγματα. Παρόλαυτα ο πελάτης κρίνοντας από το «λίγο χρόνο» που τους πήρε να τον εξυπηρετήσουν και να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα ήθελε να τους πληρώσει ένα πολύ μικρό ποσό. Είναι συχνό να σε κρίνουν με βάσει το «χρόνο δουλειάς» χωρίς να συνειδητοποιούν ότι δεν πληρώνουν το χρόνο αλλά «την ιδέα+την ποιότητα».

  6. @Christiana , καλώς όρισες στο σπιτικό μου. Εισαι καλλιτέχνης μήπως ; Αν ναι, σου ευχομαι καθε επιτυχία. Αν όχι, η ιστοριούλα αυτή ειναι αντιπροσωπευτική της συγχρονης αντίληψης των πραγματων που τη συναντάμε όχι μονο σε ανθρωπους της τέχνης, αλλά και αλλού.
    Καλημερα, καλημέρα

  7. Lenaki για το παραπάνω σχόλιο…

    πάλι ξέχασα να κάνω login με το όνομα μου.

    Καλημέρες Ρίτσα. Όλα καλά εδώ. Φάση εύρεσης νέας εργασίας…

  8. @ Lenaki mou, καλημερα, με μπερδεψες.Δεν πειράζει καλό μου, οπως θες να εμφανίζεσαι. Τωρα δεν θα ξανακάνω λαθος
    Τί εργασία ψάχνεις ;

  9. Να συστηθούμε properly για να μη σε μπερδεύουμε🙂
    Χριστιάνα. Τέλειωσε στην Καλών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη Θεατρολογία-Σκηνογραφία. Νέες σπουδές… interior design.
    Λενάκι τέλειωσε στη Θεσσαλονίκη πολιτικός μηχανικός. Νέες σπουδές… graphic design. Ήμουν σε μελετητικό Ρίτσα μου. Τώρα ψάχνω νέο γραφείο/εταίρια κτλ.

  10. Όταν γράφουμε «νέες σπουδές» εννούμε ότι μας έλλειψε το σχολείο… χαχαχα…και είπαμε να ξεκινήσουμε κάτι νέο τώρα και οι δύο μας.

  11. Σ΄ευχαριστώ μαζί με τους υπόλοιπους που μοιράζεσαι τέτοια θέματα. Με συγκινεί και με ιντριγκάρει το αίσθημα της μοιρασιάς στην πληροφορία, στο πνευματικό βίωμα, στη γνώση _ίσως γι’ αυτό με γοητεύει το Διαδίκτυο και ως εργαλείο και ως επικοινωνία, με όλες τις παρενέργειες και περιπλοκές που, αναπόφευκτα, έχει.
    Ο Ρίχτερ μού φαίνεται πολύ ενδιαφέρων, και εικαστικά και ως καλλιτεχνική προσωπικότητα.
    (αν υποψιαστώ ότι τα έκανε αυτά στο Παρίσι τον Ιούνιο που μας πέρασε, θα πεθάνωωωω!)

    Καλό σου σαββατοκύριακο

  12. Καλημέρα Ρίτσα,
    Ας μην αφήσω το συνηθισμένο μου σχόλιο που αφήνω κάθε φορά που μας μαθαίνεις κάτι.
    Σ΄ευχαριστούμε.

  13. εξαιρετικό!
    αποδεικνύονται έτσι δύο πράγματα.
    πόσο πολλοί κάνουν πως ξέρουν από τέχνη ενώ δεν σκαμπάζουν μία!
    και πόσο πολλοί ντρέπονται να ομολογήσουν πως δεν τους αρέσουν κάποιοι που θεωρούνται κορυφές, ενώ όταν πρόκειται για άσημους τους απορρίπτουν εύκολα.

    εξαιρετικό άρθρο, μπράβο!

  14. Πόσοι άραγε θα είχαν τα κότσια να το κάνου?

    Υ.Γ. την συνταγή την περιμένω, δεν θα γλιτώσεις έτσι εύκολα χαχαχαχα

  15. @Dimosthenis….A, καλέ δεν τάμαθες; ξεκατινιαστήκανε το ζευγος Κουγια. Αστυνομίες , μηνύσεις, δικαστήρια κλπ κλπ…. Τί, πώς και γιατί, ειμαι εντελώς ακατάλληλη. Τοπαιζε συνεχώς το Star απ ότι μου ειπαν και μερικά μπλογκ. Δε βαριέσαι. Συνηθισμένα πράγματα.

    @ Pavlos. Εμείς, φαντάζομαι , όχι.
    Συνταγή θες ; Καλα,μη μου κολλάς γιατι θα στη στείλω, ενταξει και θα ειναι η δική μου πρασσοπιτα.

    @ Krot….ακριβώς γι αυτούς τους λόγους το επέλεξα. Γιατί τις περισσότερες φορές, αυτό συμβαίνει.

    @ Ινδικτε… εισαι καλά ξενύχτη μου ;

    @ ioeu …. Σωστά. Ποιός να τον αναγνωρίσει ;

  16. εννοούσα το εξής :

    Είναι αλήθεια πως στα πορτρέτα του Ρίχτερ δύσκολα αναγνωρίζεις το μοντέλο

    ποιος άραγε αναγνωρίζει σήμερα το δικό του πρόσωπο? τον ίδιο τον εαυτό του?
    🙂

  17. Αγγελία:
    «Γυμνός τοίχος επιθυμεί να ντυθεί με πορτέτο της οικοδέσποινας. Παρακαλώ αποστείλατε πληροφορίες στο ….»

    Μοναδικά πάραδοξος!!

    Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ να έχεις!

  18. Μπήκα να σου πω «τί όμορφα» και «πόσο χάρηκα απόψε» κι έπεσα επάνω στο πεντάευρω της ανωνυμίας! Απαιχτο! Ο,τι πουλάς αγοράζουν! Και το αληθινό, και το σπουδαίο, κρυμμένο για τους μυημένους ή τους «ανοιχτούς». Ομορφα έτσι, να χρειαστεί να κοπιάσεις, να απαιτηθεί να ρισκάρεις, να πρέπει να έχεις τα μάτια της ψυχής, ανοιχτά! Ευχαριστώ, Ρίτσα, για όλα, υπέροχα ήταν! Πιο παρηγορητικά και στοργικά και φιλικά και αγαπητικά δε θα μπορούσα να το φανταστώ!

  19. alef ,καλησπέρα. Δεν τόξερα ότι δεν σ αρεσουν οι ξανθές, γιατί ναι εγω ειμαι βαμμένη ξανθια , αλλά εχω και κατι από τη χαζομάρα των ανεκδοτικών ξανθών. Α, και η Ρόδος, καλή ακούγεται ως μυθιστορηματική ιδέα, θελω να πω.

    Ωραίο το ποστ, ναι. Με σημασία και νόημα.
    φιλια,
    τα λεμε σουν

  20. Για να είμαι ειλικρινής κι εγώ «κόλλησα» με το θέμα της ανωνυμίας.
    Σε ένα κόσμο που το Life Style κυριαρχεί, μοιάζει να έχουν πάει στην άκρη οι συζητήσεις που αφορούν στην Τέχνη.
    Ας δεχτούμε ότι δεν έχει παραμεριστεί και η ανάγκη να εκφραζόμαστε μέσα από αυτή.

    Καλό σου βράδυ.

  21. Ριτσάκι μου είναι μονάχα… μυθιστόρημα! Οχι εγώ, αυτή, δηλαδή η ηρωίδα! Εξάλλου ήταν πάντα πριν από μένα, με έναν δαιμονικό τρόπο, στην καρδιά «εκείνου» (του όποιου εκείνου) το… αντίπαλον δέος (Μαρίες και… ξανθές, κολλητές μου ή «ή άλλη», φρίκη μιλάμε, με κυνηγά μια ζωή, φτού κακά πια μακριά από μένα), ε αν βάλεις και το ότι η ηρωίδα μου τα λέει… ) αλλά κι εσύ «κόβω φλέβες» πάλι σαββατιάτικα….

  22. Alef μου, άσε με να πλάθω στο μυαλό μου ο,τι νομίζω. Τωρα γιατί κόβεις φλεβες ; Μην αφήνεις τα πράγματα στην τύχη. Κάνε παρεμβάσεις δυνατές.
    Να σε παρω για μια καλησπέρα ;

  23. Καλησπέρα Ριτσάκι
    Με προβλημάτισε το «πάθημα» του Ρίχτερ στο Παρίσι.
    Αλήθεια, γιατί θα πρέπει να αξίζουν χρυσάφι ακόμα και οι μουντζούρες ενός ακριβοπληρωμένου καλλιτέχνη;

  24. Αλλου, προφανώς γιατί δεν θα πρεπει να ηταν μουτζουρες, Εμπειριες αναζητούσε ο άνθρωπος, αλλά οντας οχι ιδιαίτερα γνωστός φυσιογνωμικά τουλάχιστον , δεν του εδινε κανείς σημασία….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s