«Αγαλματα , φτιαγμένα από νερό»


img1-roy-deforest.jpg

Roy De Forest

ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΟΡΑ, μια φίλη απ’ τα παλιά

Η συνέντευξη δόθηκε στη συγγραφέα – δημοσιογράφο του «Έθνους» Ελένη Γκίκα. Για όσους δεν την ξέρουν ειναι το μικρό Alef που πότε πότε ρίχνει και κανα σχολιάκι στα δικά μου τα μέρη. Κι εγώ , βεβαια αντιστοίχως. Μιλάει ωραία η Μαρία Μήτσορα και η συνέντευξη ειναι όμορφα δομημένη. Σας προτείνω να τη διαβάσετε.

ριτς.

«Τα πιο αποκαλυπτικά ταξίδια τα έχω κάνει μέσα σε ανθρώπους», ισχυρίζεται. Αλλά η χάρη της έχει φτάσει από τον Πολικό Κύκλο έως την Αϊτή. Κι απ’ το Πεκίνο μέχρι τη Νικαράγουα των Σαντινίστας, τον Ορινόκο και τη Σάντα Φε ντε Μποκοτά. Το γράψιμο είναι και δεν είναι γι’ αυτήν επιλογή. Την παίρνουν «οι άνεμοι ενός άγνωστου ωκεανού», γράφοντας.
Εχει την αίσθηση ότι «είμαστε σαν τα αγάλματα, φτιαγμένα από νερό. Πάντα οι ίδιοι και πάντα άλλοι». Κι έτσι είναι η ίδια. Η ζωή και η γραφή της. Η Μαρία Μήτσορα, μύθος της εφηβείας μου και μια από τις σημαντικότερες ελληνίδες συγγραφείς που επιστρέφει. Ατμοσφαιρική, ποιητική, μαγική και μαγεμένη, ταυτοχρόνως. Επαναστατική και άφθαρτη μέσα στο χρόνο. Αφάνταστα αισιόδοξη, μεσ’ στο ολοκαίνουργιό της βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πατάκη». «Καλός Καιρός/ Μετακίνηση».
Ο καλύτερος καιρός, για τη Μαρία Μήτσορα.
Την θυμάμαι σα να ‘ναι τώρα έτσι πως έβγαινε παράξενη και αγέρωχη από το σπίτι της, στη Δημοχάρους τότε. Η γάτα της μονίμως σε φλερτ με τον Ερρίκο του «Αντί».
Συναντηθήκαμε… έχει καμιά σημασία πόσα χρόνια μετά; Στη Δεινοκράτους, τώρα. Στα μαύρα και τώρα, εδώ κι αλλού. Με τις λέξεις να κάνουν ταχυδακτυλουργικά κόλπα στα χέρια και το βλέμμα στραμμένο εκεί όπου το δικό μας, ενδεχομένως και να μη φτάσει ποτέ.
«Η αύρα σου μου λέει ότι θα έρθει η στιγμή που θα ανοίξει και πάλι ο καιρός και οι δρόμοι και οι φράσεις, πως θα βρεθεί η λέξη- κλειδί, που έρχεται, που προστάζει, που αποσαφηνίζει, και θα κάνει να υπάρξει κι άλλο καλοκαίρι.
Δε θα πεθάνουμε ούτε από κρύο ούτε από μοναξιά ούτε από τις καταστροφές του πολέμου αλλά ούτε και από ασάφεια». Υπόσχεται. Για περισσότερα, βέβαια, στην κουβέντα μας και στις σελίδες…

– «Αν το αιτούμενο είναι να σου αποκαλυφθεί το πραγματικό σου πρόσωπο, πρέπει να είσαι έτοιμος να παίξεις οτιδήποτε». Ζωή και ασφάλεια να υποθέσουμε, δεν βαδίζουν χέρι- χέρι…

– Ας μη μιλάμε για ασφάλεια. Ας μιλήσουμε για τα ελλείμματα που κινούν την ανθρώπινη ιστορία. Έχουμε ανασφάλεια όταν εγκλωβιστούμε σε ένα έλλειμμα. Διαφορετικά ένα έλλειμμα είναι πρόκληση.

– Γράφοντας, «είσαι έτοιμος να παίξεις οτιδήποτε»;

– Όχι, υποχρεωτικά. Άλλοι παίζουν επειδή η ίδια η δυναμική του παιχνιδιού τους εκπληρώνει. Άλλοι, επειδή η ζωή τους είναι αδιανόητη χωρίς τα ωφέλιμα του παιχνιδιού. Ποντάρουμε οτιδήποτε, στην περίπτωση που το παιχνίδι έχει γίνει ζήτημα ζωής ή θανάτου.

– Και δομικά ολόκληρο το βιβλίο είναι ένας έρωτας ζαριά- ζαριά. Δεδομένου του γεγονότος ότι «κάθε ζαριά καταλύει το Τυχαίο», κυρία Μήτσορα, έχετε γράψει για ένα μοιραίο έρωτα;

Στο «Καλός καιρός/ Μετακίνηση> γράφω για έναν έρωτα που είναι πλήρης. Κανένας έρωτας δεν περιγράφεται και δεν καταγράφεται ως μοιραίος εάν δεν περιέχει την καταστροφή τουλάχιστον του ενός. Έγραψα για έναν έρωτα που είναι το αναπόδραστο ενδεχόμενο της ζωής δύο ανθρώπων, που μέχρι πριν από λίγο δεν συνέκλιναν.

– Είναι ο έρωτας «Περιπέτεια της ψυχής»; Και σ’ έναν έρωτα μπαίνουμε αθέλητα ή ηθελημένα;

– Φυσικά ο έρωτας, αυτός ο αυτοδίδακτος σοφιστής σε οδηγεί σε περιπέτεια της ψυχής. Εσύ, διαλέγεις τις μάσκες σου, παίζεις τις ταυτίσεις του.

– «Την αγαπούσε κιόλας και τη χρειαζόταν, γι’ αυτό θα την έβρισκε». Ο,τι επιθυμούμε, βρίσκουμε;

– Δεν πιστεύω ότι βρίσκουμε όλα όσα επιθυμούμε. Αν είμαστε τυχεροί, βρίσκουμε ένα μεγάλο μέρος τους. Αν σε μια οποιαδήποτε φάση της ανθρώπινης εξέλιξης, εκπληρωνόταν απόλυτα η Επιθυμία, θα σταματούσε ίσως και να υπάρχει ζωή. Γιατί η ζωή είναι εξέλιξη, μέσα από προκλήσεις που υπάρχουν ανάμεσα στον άνθρωπο και στον προορισμό του. Προορισμός του ανθρώπου δεν είναι μόνο το θέλω του.

– «Ποτέ δε σου γράφω για να σκοτώσω το χρόνο, αλλά για να τον κάνω πολύτιμο». Εσείς γιατί γράφετε, κυρία Μήτσορα;

– Σίγουρα γράφω προσπαθώντας να σκοτώσω τον Χρόνο. Τουλάχιστον να τον νικήσω, μέσα στα μέτρα των δυνατοτήτων μου. Σίγουρα γράφοντας μετατρέπω τον χρόνο σε κάτι ουσιωδέστερο, κατ’ αυτήν την έννοια και πολύτιμο.

– Τι έχει αλλάξει και τι έχει παραμείνει όμοιο και απαράλλαχτο από τα διηγήματα «Αννα, να ένα άλλο» μέχρι το μυθιστόρημα «Καλός καιρός/ μετακίνηση»;

– Υπάρχει πάντα η περιήγηση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό τοπίο. Στο «Καλός καιρός/ Μετακίνηση» όμως η πόλη εμφανίζεται διαλυμένη, πολιορκημένη θα έλεγα, από το 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο κοινωνικός ιστός είναι σαθρός, το μόνο που κρατάει τα πράγματα σε στέρεη σχέση, είναι η αγάπη και ο έρωτας. Οι χαρακτήρες των προηγούμενων βιβλίων, ήταν τέτοιοι, που μιλούσαν για το ανθρώπινη περιβάλλον της πόλης, σαν ό,τι τελικά και υπερθετικά θα εξελιχθεί στο «Καλός καιρός/ Μετακίνηση».

– Υπάρχει έμμονη ιδέα γραφής; Ξέρετε, αυτό που λέμε ένα βιβλίο γράφουμε για μια ζωή, έναν πίνακα ζωγραφίζουμε, μια μουσική σύνθεση πασχίζουμε να ολοκληρώσουμε… εσείς έχετε εμμονές; Είναι αδιακρισία να ρωτήσουμε ποιες είναι;

– Η πόλη είναι το δοχείο των πιθανοτήτων. Έχω μια εμμονή με το εξωτερικό και εσωτερικό τοπίο, σαν κάτι που περιέχει πιθανότητες.

– Αλήθεια, πώς θα χαρακτηρίζατε το καινούργιο σας μυθιστόρημα; Ερωτική ιστορία; Υπαρξιακή; Μια ιστορία αυτογνωσίας…

– Είναι ένα ερωτικό μυθιστόρημα και συγχρόνως μια αλληγορία για την νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο. Αλληγορία για την ζωή της πόλης, όπως αυτή στις μέρες μας, περνάει σε μια φάση προθανάτιου ρόγχου απ’ τον εγκλωβισμό των πιθανοτήτων.

– Ο έρωτας εκτός από περιπέτεια ζωής, είναι αυτογνωσία;

new-1.jpg

– Είναι αυτογνωσία. Η γνώση που έχει ο άνθρωπος σχετικά με τον εαυτό του, αφορά και τις δυνάμεις που διαθέτει. Ανάμεσα στα στάδια, ανάμεσα στους μετασχηματισμούς, συνειδητοποιεί αυτήν ακριβώς την δύναμή του.

– Το άλλο μισό μας- πιστεύετε, υπάρχει κυρία Μήτσορα; Και εν τοιαύτη περιπτώσει μια φορά αγαπάμε έτσι δυνατά στη ζωή μας; Αν και οι εραστές του βιβλίου σας αγαπήθηκαν δυνατά και πολύ και σε άλλες ζωές. Πιστεύετε ότι είναι καρμικές κάποιες σχέσεις; («Εχουμε αγαπηθεί με τόσους τρόπους, που μόνο προσωρινά τους ξεχάσαμε, από τότε που για ένα λόγο ανεξήγητο υποχρεωθήκαμε ν’ αλλάξουμε πρόσωπα και σώματα, ονόματα και τόπους»)

– Αυτό είναι ένα τεράστιο φιλοσοφικό ζήτημα. Η κοινωνία κάνει αναγκαιότητα την αναζήτηση και την εύρεση του άλλου μισού. Αυτό όμως που είναι κοινωνικά συμφωνημένο ως ωφέλιμο, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι εξαντλεί τις ανθρώπινες δυνατότητες, ούτε ότι προσδιορίζει την ανθρώπινη μονάδα. Εδώ μπαίνει και η φαντασία. Το κάρμα, αν υπάρχει, για μένα σαν έννοια λειτουργεί καθησυχαστικά. Για άλλους λειτουργεί ανησυχητικά.

– Κι αν δεν είμαστε διαθέσιμοι; Υπάρχει περίπτωση να περάσει το άλλο μισό μας και να μην το πάρουμε είδηση; («Να σε θυσιάσω γιατί φοβάμαι το θαύμα όσο και το θάνατο»)

– Αυτό έχει σχέση, με την εσωτερική αφή, με την εσωτερική όραση.

– «Ηθος ανθρώπου δαίμων, ο χαρακτήρας είναι η μοίρα, αυτό ισχύει για όλους». Είναι αδιακρισία να σας ρωτήσουμε να μας πείτε κάποιες φορές που ο χαρακτήρας σας έχει πάρει διαστάσεις μοιραίες;

– «Ηθος Ανθρώπου Δαίμων». Έχω κι εγώ, όπως όλοι, μια μοιραία σχέση με τον εαυτό μου.

– Το γράψιμο έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μας; Και κατά πόσο παίζει ρόλο η επιλογή;

– Κατ’ αρχήν οι επιλογές δεν είναι το μόνο που περιγράφει τον χαρακτήρα μας. Μπορεί να ζούμε μια πολύ απλή ζωή και να έχουμε μια πολύ άγρια φαντασία. Σίγουρα όμως από τις επιλογές που κάνουμε γράφοντας διαφαίνονται στοιχεία του χαρακτήρα μας.
Το χάρισμα του γραψίματος απαντά σ’ ένα κάλεσμα από το άγνωστο. Γράφοντας τυχαίνει να αισθάνομαι ότι με παίρνουν οι άνεμοι ενός άγνωστου ωκεανού. Π.χ. το τελευταίο κεφάλαιο του «Καλός Καιρός/ Μετακίνηση», το έγραψα σχεδόν καθ’ υπαγόρευση, από έναν άλλο, άγνωστο εαυτό μου.

31 thoughts on “«Αγαλματα , φτιαγμένα από νερό»

  1. «Η κοινωνία κάνει αναγκαιότητα την αναζήτηση και την εύρεση του άλλου μισού. […] Το κάρμα, αν υπάρχει, για μένα σαν έννοια λειτουργεί καθησυχαστικά. Για άλλους λειτουργεί ανησυχητικά.»

    πολλοί/ες ψάχνουν ψυχαναγκαστικά για το «άλλο μισό» αλλά…

    «Καθ’οδόν βρίσκεις τον Οδυσσέα σου, και πάλι ζήτημα είναι. Θέλει να κοιμάσαι μ’ανοιχτά πανιά και μ’ανεβασμένη την άγκυρά σου.” Ελύτης

  2. @ Λενάκι , πολύ ποιητικό το σχόλιο σου. Μακάρι ναχα κι εγω λίγο απ αυτόν τον ημιρομαντισμό. Η Μήτσορα μου αρεσει γιατί ειναι πολυταξιδευμένη συγγραφέας κι έχει στυλ εντελώς προσωπικό όταν αραδιάζει συναισθήματα, εικόνες, κοινωνικές τοποθετήσεις. Εχει περασει πολλά στη ζωή της ( γονος εξαιρετικής οικογένειας, αλλά σε διαρκή επανάσταση ) και στην ηλικία της έχει ξεπερασει πολλά από τα μικρά, τα ασήμαντα που μπορεί να απασχολούν εμάς σήμερα.
    Γι αυτό την ανέβασα, παρ ότι το ποστ δεν ειναι δικό μου, αλλά της Ελένης Γκικα, από το Εθνος,
    Καλημερα σου

  3. @ Lenaki «Η πόλη είναι το δοχείο των πιθανοτήτων. Έχω μια εμμονή με το εξωτερικό και εσωτερικό τοπίο, σαν κάτι που περιέχει πιθανότητες.»
    Δεν ξέρω, αλλά αυτή η πρόταση με έχει συναρπάσσει. Θα μπορούσα να γράψω μερικά κατεβατά πάνω σ αυτή την ιδέα.

  4. Ριτσάκι μου καλό τί ευχάριστη έκπληξη! Και πως το υπέροχο χέρι σου έκανε την ίδια συνέντευξη μια άλλη συνέντευξη! Χαίρομαι που σε άγγιξε τόσο η συνέντευξη με την Μαρία (αυτό, κάτι μου λέει), η εικονογράφηση, σου κόβει την ανάσα, πολύ θα της αρέσει της Μαρίας, ευχαριστώ, συγκινήθηκα λέμε (κι ο τίτλος, άπαιχτος! Ναι, αγάλματα από νερό: πάντα οι ίδιοι και πάντα άλλοι), Καλημέρα, φιλιά, σε λατρεύω
    άλεφ συγκινημενο φόδρα λέμε (εξεπιτούτου χάθηκε το σίγμα εκ φοδρός).

  5. Alef – Ελένη,…..Καλημερα ξυπνοπούλι μικρό. Χαιρομαι που σου αρεσει η παρουσίαση και ο τίτλος. Πολλές φορές ένα στολίδι μικρο , ασήμαντο , μπορει να δώσει άλλο φως. Αλλά το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο δυνατό και άπαιχτο. Οχι, φοδρες δεν πουλάμε, ειναι αλήθεια. Αλλά κανα μπακίρι, κανα ασημικό της γιαγιάς, κανα χαλι΄εξ Ανατολίας….να βγάλουμε το πετρέλαιο του χειμωνα ….

  6. Ιέρεια του στυλ η Μήτσορα,
    την έχω διαβάσει στην περίληψη του κόσμου και ο ήλιος δύω
    αρρωσταίνω από έρωτα οταν διαβάζω τον χείμαρο των λέξεων που δίνουν ζωή στο τίποτα
    φτιάχνοντας κόσμους » περιληπτικά «.
    Με εκφράζει γιατί ερωτοτροπεί με την περιθωριακή ζωή με εσωτερικές επαναστάσεις.
    Μου αρέσει ο ωμός λυρισμός της η έντονη γραφή της που δεν μου αφήνει ανάσα με την ταχύτητα του λόγου της.
    Βαθειές οι αναφορές στην αγάπη στον έρωτα
    στην συναισθηματική υπέρβαση του άνθρώπου , που για να δει η καρδιά του το φως του έρωτα , πρέπει να ματώσει , να σπάσει
    για όποιον έρωτα όχι απαραίτητα για το άλλο μισό.

  7. @Eyagggelia

    @ Tsaperdona

    Εμ, γι αυτό κι εγώ προσπαθώ να σας τσιγγλάω , οδηγώντας σας σε ομορφα σχόλια, από τα οποία κι εγω εισπράττω πολλά.

    Εχω την αίσθηση ότι ο ανδρικός πληθυσμός σήμερα θα παει….για ψάρεμα. Τάχουν αυτοί οι δυνατοί έρωτες.

  8. Ριτσάκι μου κάτι άλλο.. Επειδή εσύ ξέρεις από τηλεόραση έγραψα ένα κείμενο για τον Φίλο Μανώλη Ανδριωτάκη που παραπονιέται ότι τον κάλεσαν στην τηλεόραση και τον έκαναν «γλάστρα»! Δες εδώ και πές μου τη γνώμη σου: http://www.sofistis.wordpress.com

  9. Κατ’ αρχήν οι επιλογές δεν είναι το μόνο που περιγράφει τον χαρακτήρα μας. Μπορεί να ζούμε μια πολύ απλή ζωή και να έχουμε μια πολύ άγρια φαντασία…

    Εγώ που δεν άφηνόμουν μέχρι τώρα στη λατρεία των συμπτώσεων, εδώ και κάποιο καιρό (εδώ και κάποιους ανθρώπους, επίσης), νομίζω ότι, πραγματικά, έχω αρχίσει ν’ ακούω φωνές.
    Στίχοι, σκόρπιες φράσεις σε συζητήσεις, σπαράγματα σκέψεων άλλων ανθρώπων εδώ κι εκεί γραμμένες, έρχονται να με συναντήσουν σε ένα τέλειο timing, απαντώντας σε συγκεκριμένες ανάγκες και αισθήματα της στιγμής.

    Τη Μαρία Μήτσορα την «ξέρω» από μακριά. Αυτό σημαίνει ότι, επειδή για χίλιους δέκα προσωπικούς λόγους με τρομάζει το υπερβολικό στιλ και η εκζήτηση στους ανθρώπους (για τον απλό λόγο ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ και δεν θα τολμούσα ποτέ να το υιοθετήσω _και όχι απαξιωτικά μιλώντας), δεν την είχα εντάξει συγγραφικά και ως περίπτωση στα ενδιαφέροντά μου.

    Και να, που με την παραπάνω φράση της, χτυπάει «κέντρο» στην υπαρξιακά ταραγμένη, αυτή την εποχή, καρδούλα μου! (Και παρακινούμαι να «χαλαρώσω» και να «ανοιχτώ» και στο «άλλο», το «ανόμοιο» μ’ εμένα _και να δικαιώσω ταυτοχρόνως την «πολύ απλή» ζωή μου).
    :))

    Καλό σου απόγευμα

  10. @ just me … Δηλαδή λειτούργησα λυτρωτικά ; ΟΧ, τί ευθύνη είναι κι αυτή ! Το κείμενο της φίλης μου ανέβασα, το καημένο. Ναι, θελει προσοχή όταν καποιος αποφασίσει να διαβάσει Μήτσορα. Και συγκέντρωση και απόφαση ότι θα συγκρουστεί κι αυτός με τα μέσα του.

  11. Δεν την είχα διαβάσει τη συνέντευξη για διάφορους λόγους που δεν είναι της στιγμής. Ο λόγος, η σκέψη και η ευστροφία (πάνω απ’ όλα) της Μαρίας πάντως είναι ζηλευτή. Καλησπέρα.

  12. Καλως ορισες Μαρια. Ειδα γιορτές και φωτα και εξαίσιες μουσικές και σταματησα για λίγο. Νασαι καλα, γερή.
    χαιρετω

  13. Kυρία Μασούρα, όλο υψηλές γνωριμίες είστε βλέπω: Ελένη Γκίκα, Μαρία Μήτσορα…
    Εσείς δεν διατηρείτε μπλόγκ … Φιλολογικό σαλόνι διατηρείτε.🙂

  14. Κι αν νομίζετε ότι θα περασετε κατα δω και δεν θα σχολιασετε το γυναικειο μας μπλογκ γελιεστε.
    Για να σας δω να μιλάτε περι ερωτος και αλλων δαιμονίων.

  15. Μα κι εγώ μαζί σας είμαι…
    Κι έχω και καλές συστάσεις…
    Στην βιβλιοθήκη μου έχω το πρώτο βιβλίο της κυρίας Μήτσορα στην 1η έκδοση του 1978…

  16. Ομολογώ ότι δεν τη γνωρίζω τη Μήτσορα.
    Με προβλημάτισε η συνέντευξη και όσα παρατίθενται και αν μη τι άλλο θα αναζητήσω πάραυτα το συζητούμενο βιβλίο…
    Μπορεί η περιέργεια να .. σκότωσε τη γάτα, αλλά η περίπτωσή μου εν ουδεμιά περιπτώσει εντάσσεται σ’ αυτήν την κατηγορία…

    Και η … γκρίνια της ημέρας…🙂
    Ομολογώ ότι δεν τα καταλαβαίνω όλα, και θα ήθελα μια δυο διευκρινίσεις.
    Ερωτήσεις του τύπου » … σ’ έναν έρωτα μπαίνουμε αθέλητα ή ηθελημένα; » μπορεί να έχουν θέση σε μια τέτοια συνέντευξη;
    Και εκείνο το
    «Ζωή και ασφάλεια να υποθέσουμε, δεν βαδίζουν χέρι- χέρι…», γιατί μου φαίνεται απόλυτο; Γιατί νομίζω το αντίθετο; Ότι δηλαδή η πορεία της ζωής είναι μια διαρκής κίνηση προς την αναζήτηση της ασφάλειας;
    Εντάξει δεν βαδίζουν χέρι – χέρι, αλλά η μια είναι αιτούμενο της άλλης επομένως ως δίπολο είναι απόλυτα συσχετισμένες…

    Κάτι δεν κατάλαβα και πάλι;

    Την καλησπέρα μου

  17. Το προηγουμενο μηνυμα ηταν απάντηση στον ΑΛΛΟΥ, αλλά μπηκε ενδιαμεσως ο Σωτηρης.
    Κορίτσια, εχει και ανδρες το σημερινο ποστ.

  18. @ Sotiris K. ΚΙ αν δεν κατάλαβες Σωτηρη μου, κι αυτό κέρδος ειναι, γιατί θα παιδευεσαι τις επόμενες ωρες και μέρες, για πράγματα που ανήκουν στο χώρο του φανταστικού.
    Πάντως το βιβλίο ειναι δυσκολο και καλο, νομίζω.

  19. Την εχετε ποτέ συναντήσει, μήπως ;
    ———————————————
    Mόνο την φωτογραφία της έχω δει στο οπισθόφυλλο του «Αννα, να ένα άλλο»

  20. ααα ναι..
    Και να θυμίσω τη ρήση του ΚΥΡ, κάπου το ..67 πρέπει να την είχε γράψει στην Μεσημβρινή.

    «Οι γυναίκες ψαρεύουν, οι άντρες κυνηγάνε!!»

    Έτσι, επειδή είπες ότι σήμερα οι άντρες θα πάμε για ..ψάρεμα..
    (Το ματς που κερδίσαμε τους Τούρκους έβλεπα🙂 )

  21. @ ΑΛΛΟΥ Δεν μπορώ να σας αποκαλυπτω επαγγελματικά μυστικά μου. Δεν δυναμαι…
    Σκισαμε στο ποδόσφαιρο με τους τουρκαλάδες ;

  22. @ Sotiris K αντε μωρε , σας επιτρέπουμε να βλέπετε κι εσεις πότε πότε κανα ματσάκι. Δε βαριέσαι. Αλλά και το ψάρεμα ειναι καλό. Εχεις δει εκεινο το γαλλικό κανάλι στη ΝΟVA αφιερωμένο μονο στο ψάρεμα ; μαγευτικο

  23. Ρίτσα, δεν μπορώ να μιλήσω για ποδόσφαιρο, όταν είμαι προσκεκλημένος σε φιλολογικό τέιο…
    (Ναι κερδίσαμε, αλλά δεν πρόλαβα να δω τον αγώνα)

  24. Έχω την εντύπωση (και δεν είναι απλή εντύπωση, βεβαιότητα είναι) ο ΚΥΡ το είπε χρησιμοποιώντας όρους της εποχής …
    Το … μεταφράζω για τις και τους νεότερους🙂

    Οι γυναίκες ψαρεύουν (συζύγους), οι άντρες κυνηγάνε (τον ποδόγυρο)🙂 🙂

    Ααα όσο για το γνωστό ψάρεμα, όχι δεν είναι της αρεσκείας μου. Όχι τα ντοκυμαντέρ. Αυτό καθ εαυτό το ψάρεμα.

  25. @ Allou Με τρελλαινουν αυτές οι απαντήσεις. Θυμαμαι μικρή στον Πειραίκό Συνδεσμο με …μαστίγωνε σχεδόν η μαμα για να παω σε εκεινα τα φιλολογικά τέια κι εγω είχα αλλου το νου μου. Στον πιτσιρικά απ εξω από το Γκαίτε.

    @ Sotiris K. Πολύ ανδροπαρέα πλάκωσε τελικά. Το κανατε επιτηδες επειδή γκρινιαξα.
    Ναι ετσι τοπε ο ΚΥΡ, αλλα΄ο ΚΥΡ μεγάλωσε κι αυτός, οπως ολοι μας και δεν ξέρει τί γινεται σημερα κι εγω δεν μαρτυράω…
    Δεν σου αρεσει το ψαρεμα-ψαρεμα ; Α, θα σε μαλώσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s