Καρποί μοναξιάς


miro27.JPG

Joan Miró – Ciurana, the Path. 1917. Oil on canvas. 60 x 73 cm

Στιγμές περισυλλογής .

Πολλά είναι τα πράγματα που πρέπει να χαϊδεύουμε μ έναν ξεχωριστό τρόπο. Κι ένα απ αυτά είναι ο Χρόνος.

«Με τίποτα δεν έχουμε την τάση να είμαστε περισσότερο σπάταλοι απ’ ότι με το Χρόνο, ενώ με τίποτα δεν θα ‘πρεπε να είμαστε πιο συνετοί. Γιατί χωρίς αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα σε τούτο τον κόσμο. Το Χρόνο λαχταρούμε περισσότερο από καθετί , όμως αλίμονο, τον χρησιμοποιούμε με τον χειρότερο τρόπο. Και γι αυτή τη σπατάλη είναι βέβαιο ότι ο θεός θα μας κρίνει πιο αυστηρά όταν ο Χρόνος δεν θα υπάρχει πια »

William Penn Καρποί Μοναξιάς

Advertisements

30 thoughts on “Καρποί μοναξιάς

  1. κι ας μας κρίνει…
    ο χρόνος δε θα σταματήσει να υπάρχει πριν τον άνθρωπο.
    εμείς, όλοι, όλες, έρμαια πολλές φορές του χρόνου, σπαταλούμε το ένδον σε χρόνους.

    αξίζει όμως τον κόπο, ε;
    μάλλον ναι…

    αξίζει.

    καλημέρα, ρίτσα μου.

  2. Ο χρόνος είναι σχετικό πράγμα Ρίτσα μου.
    Γιά άλλους ο Χρόνος είναι χρήμα, για μένα όμως η δουλειά είναι χρόνος κλεμμένος από την ζωή μου.
    Άλλοι διαβάζουν ένα βιβλίο για να «σκοτώσουν» τον χρόνο τους, εγώ δεν βρίσκω χρόνο για να διαβάσω αυτά που θέλω.

    Ας είμαστε αισιόδοξοι και ας πούμε αυτό που λέγαν οι Rolling Stones.
    Time is on my side.

  3. Aχ Ριτσάκι μου, καμία σημασία δεν του δίνουμε δυστυχώς…
    υπέροχος και ο πίνακας…
    (πότε θα δουμε την αυτόματη γραφή σου, που μας αρεσει πολύ?)
    φιλάκια πολλά πολλά…

  4. @ Δημητρης Αθηνάκης … Το ένδον με τρελλαίνει και με αποσυντονίζει ειναι η αλήθεια. Ο χρόνος τώρα είναι μια υποκειμενιά του ανθρώπου συγκλονιστική. Ο ανθρωπινος χρόνος, γιατί ο συμπαντικός, δεν μπορεί , κάτι διαφορετικό θάναι.
    Αν ρίξει καποιος μια ματιά στο βιβλίο του Γιωργου Γραμματικάκη «Αυτοβιογραφία του Φωτός «, ενδεχομένως να αντιληφθεί καποια πράγματα.
    Καλημερα, καλημερα

    @Indictos
    Αγαπημένε μου Ινδικτε, τί να σου απαντήσω τώρα. Οπως πάντα με πηγαίνεις στην απέναντι πλευρά του ποταμού. Και να θέλω να μείνω από δω, εσύ το βιολί σου.Ναι, κανείς δεν μπορεί με όρους ανθρωπινους να μας εξηγήσει τί ειναι ο χρόνος ο δικός μας. Θα μελετήσω τους ροκάδες σε λίγο. Σ ευχαριστώ που με παραπέμπεις , γιατί εγω ψιλοδυσκολεύομαι σ αυτά ή μάλλον…..δεν εχω χρονο γι αυτά.

  5. @Sotiris k. Τί να σου πω Σωτήρη μου; Στο μυαλό μου, στα χέρια μου, στις καθημερινές μου ανάγκες και σκέψεις είναι υπαρκτός, για να μην σου πω χειροπιαστός. Αυτός ο εκλογικευμένος χρόνος.

    @ onionfava . Ο πινακας ειναι Μιρό μωρό μου αγαπημένο που σε νοιωθω μια χαρά.
    Τώρα, τι αυθόρμητη γραμμή θέλεις ; από εκεινα τα δυσνόητα κατεβατά που ούτε εγω δεν βρισκω άκρη; Αμ, γλυκειά μου, πρεπει ναχω και ενα ερέθισμα, κατι να μ εχει τσιγκλίσει σαν την αλογομυγα του Σωκράτη που σας ειχα γραψει μια φορά.
    Ποτέ δεν ξέρεις όμως πώς θα μου τη δώσει.
    Σε θέλω καλα, να το θυμάσαι αυτό

  6. Καλημέρα! Ριτσάκι, δεν πιστεύω στην κρίση του θεού, πιστεύω όμως αυτό που είχα διαβάσει κάποτε και δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιός το είχε πει, ότι «… δεν έχει σημασία αν είσαι μόνος, αλλά πώς εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο αυτό…»
    ΥΓ. Απείχα εξαιτίας συνεδρίου στο εξωτερικό. Ακολουθεί ποστ σχετικό…

  7. Dimosthenis…καλως τονε το Βορειο, τον ξενιτεμένο.
    Αν προσέξεις στο ονομα του συγγραφεα και πατήσεις στα μπλε γραμματα θα δεις δυο τρια βιογραφικα του και θα καταλάβεις.
    Δεν εχει σημασία αν πιστεύεις , αν δεν πιστευεις, όλα αυτά ειναι τόσο υποκειμενικά…σίγουρα όμως ο άνθρωπος κατασπαταλά ατσαλα το χρονο του και στο τέλος μένει πάλι μονος, παρ οτι τον σπαταλάει για να μην αισθάνεται μονος.

  8. Δεν έχουμε αίσθηση του χρόνου Ριτσάκι γιατί δεν είναι χειροπιαστός.Αέρας είναι και φέυγει από παντού…… άντε να τον προλάβεις μετά….

    Φιλιά πολλά και καλημέρα θαλασσινή σου στέλνω!!!

  9. @Thalassini μου, καλη σου μέρα. Τί να προλάβεις, άραγε; Το χρόνο που φεύγει; Τις σκέψεις που χάνονται μέσα στο χρονο; Τις φιλίες που σβήνουν από τη φθορά του χρόνου ; Το δέρμα που ο χρόνος το συρρικνώνει ; Το… Τα….Τις… ατελειωτα κατεβατά με απορίες και ερωτηματικά.

  10. Να το ελαφρύνω (;) λίγο, με το ρεφρέν από ένα παλιό τραγουδάκι της (σε μένα) πολύ αγαπημένης τραγουδοποιού Αφροδίτης Μάνου;

    δεν είναι ο χρόνος χρήμα, και μην τ’ ακούς αυτά, ο χρόνος είναι ΚΡΙΜΑ, κι αν έχεις και λεφτά

    …το κρίμα της σπατάλης του!

    Μέχρι τόσο μου φτάνει, δυστυχώς, σήμερα ο χρόνος μου να σχολιάσω.
    🙂
    Όμορφη (και καλοξοδεμένη) υπόλοιπη μέρα να έχεις!

  11. Ο Χρόνος πάει κι έρχεται κι εμείς ακίνητοι προσπαθούμε να τον εντοπίσουμε, να τον πιάσουμε. Δεν έχουμε καταλάβει ότι ο Χρόνος δεν είναι ούτε το μακρινό παρελθόν, ούτε το αιώνιο μέλλον. Ο Χρόνος μας είναι αυτό που ζούμε τώρα!
    Αν καταλάβουμε ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε το πριν και το μετά, θα χαρούμε την κάθε μας στιγμή… τώρα! 😉
    Καλημέρα Ριτς

  12. Adonios….Μ αρεσει που ολα εσεις τα νεα παιδιά εχετε αντιληφθεί πολύ ουσιαστικά πράγματα της ζωής. Εμένα που πηρε χρονια ( χρονος !) και ακομη παιδευομαι με χιλια μυρια που δυστυχως σχετιζονται με το χρονο ( αγωνίες θα τα έλεγα0
    Καλημερα Αντουάν
    ριτς

  13. ριτσακι, θεμα φλεγον ο Χρονος… μαζι του εχω μια σχεση και μια θεση δυστροπη. τον ανεχομαι και με ανεχεται ενιοτε. αλλα παντα τον κοιτω και με κοιτα στα ματια. και εκει ειναι που χανομαι, που διαλυομαι. γιατι ενω εγω εχω περιγραμμα, ορια και περιθωρια αυτος ο προστυχος (ας μου επιτραπει η εκφραση…) ειναι αχρονος, αυλος και αιωνιος…

    πως ετσι να εχεις μια ισοτιμη σχεση;
    πες μου πως;

  14. @ Βασιλική μου….. επειδή έχεις δίκιο που να πάρει, προτεινω να οργανώσουμε μια συνωμοσία, αλλά κάπως να τον ξεγελάσουμε, γιατί έμαθα στο μεταξύ ότι παμπονηρος και καταχθόνιος και μοχθηρός και λειτουργεί σαν τις αριθμομηχανές.

    σε φιλώ γλυκειά Βασιλικουλα με τους υπέροχους στοχασμούς σου.

  15. Συμφωνώ με αυτό που ανταπαντάς, αλλά ανοίγεις μεγάλη κουβέντα… Σηκωνει πολύ συζήτηση και έτσι όπως το θέτεις θεωρώ ότι το κειμενάκι εμπεριέχει πληθώρα συμβολισμών, που χρήζουν ψυχοδυναμικής / υπαρξιακής προσέγγισης. Λέω εγώ τώρα…

  16. Dimosthenis σε ανακαλώ στην τάξη. ειμαστε παιδιά εργαζόμενα, του μεροκάματου ψυχές βασανισμένες. λοιπόν, εγω θετω θεματα, αλλα ναχω και χρονο να τα συζητάω ε, ;
    Αισθάνεσαι μονος Δημοσθένη μου ; Γιατρε μου , τί λετε ; θα αντέξω την προσωπική μοναξιά μου ή σας μουρλάνω πρώτα ;

    Οκ.λιγο χιουμορακι για το καλο της μερας γιατί ακουω ότι ερχονται τα δυσκολα

  17. Αααααααααα Ριτσάκι, με τσιγκλάς τ’ωρα…

    Που λες, όπως έγραψα και πιο πάνω το θέμα δεν είναι να είσαι μόνος, αλλά πώς εκμεταλλεύεσαι τη μοναξιά σου.
    Πέρα από αυτό, μόνος δεν νοιώθω, μέσα έξω. Εσύ γιατί έτσι, προσωπική μοναξιά;;;;;;;;;

    Να αρχίσω τα δύσκολα τώρα ή αναβάλλεται η ψυχοθεραπεία για μετά;;;;; (έχουμε και παράδοση σε αυτά εμείς εδώ στο βορρά…)

  18. Dimosthenis… Οχι, αγαπη μου καλή, προσωπική μοναξιά δεν εχω, κοινωνική μοναξιά δεν εχω, αλλά εχω υιοθετήσει το θεώρημα του «μονοι μας γεννιόμαστε και μόνοι μας πεθαίνουμε¨
    Πολλές φορές λαχταρώ τη μοναξιά, αλλά με την έννοια να συζητησω με τον εαυτό μου, να τον βρισω και να τον χαϊδεψω, ακομη κι αν δεν του αξίζει…να μειωθεί η ένταση που προκαλεί η πολυλογία , η ακατάσχετη πολυλογία που με χαρακτηριζει τωρα που μεγάλωσα, γιατί παιδί ημουν σιωπηλό.
    Καλημερα καλέ μου, ας μην σοβαρευουμε πολύ

  19. Έχω την άισθηση ότι ο βιωμένος χρόνος είναι που κάνει τη διαφορά: πολύς ή λίγος, δεν είναι ποτέ σπαταλημένος.
    [Το ποστ σου μου θύμισε πολύ το «Άραξε» της Μελίνας Τανάγρη, δυστυχώς δε το βρήκα στο ίντερνετ για να σου αφήσω κι εγώ λινκ…]

  20. @ Κώστας καλως ορισες . Αρκεί να συνειδητοποιήμουμε τί ακριβως εχουμε βιώσει και τι ακριβώς έχουμε διανύσει. Γιατί ακομη κι εκει υπάρχει μεγάλη σύγχυση.
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s