Τρελλαίνομαι για μπουρζουάδες!


19.jpg

Marc Chagall Calvary 1912

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι αποφασίζει κάποια στιγμή το 1862 , αρχές καλοκαιριού να…πεταχτεί μέχρι την Εσπερία. Για τους Ρώσους διανοουμένους, το ταξίδι προς τη Δύση ήταν ένα πραγματικό ιδεολογικό εφόδιο. Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο…το κέντρο του κόσμου μιας εποχής σκληρών ανακατατάξεων , λίγο μετά την κοινωνική επανάσταση του 1848 (τη χρονιά της «Άνοιξης των Λαών») και ο Ρώσος συγγραφέας τολμά να αγνοήσει τα αξιοθέατα και να στοχεύσει κατ’ ευθείαν στον άνθρωπο, αυτόν που ζει στη Δύση , «τη χώρα των αγίων θαυμάτων» ( Κορύφωση της ειρωνικής διάθεσής του). Οι άνθρωποι και τα ήθη γίνονται το κέντρο της σάτιρας στο βιβλίο του «Χειμερινές σημειώσεις πάνω σε καλοκαιρινές εντυπώσεις » Συχνά είναι απόλυτος στους αφορισμούς του: «Τον Γερμανό πρέπει να τον συνηθίζει κανείς σταδιακά, γιατί, αν δεν το κάνει, πολύ δύσκολα μπορεί να τον ανεχτεί σε μεγάλες δόσεις». Όσο για τις Γερμανίδες, τις βρίσκει «κάτι παραπάνω από αηδιαστικές»!

Αλλά εκεί που δίνει ρέστα αυτός είναι με τους Γάλλους. Τέτοια απέχθεια, εντύπωση μου κάνει. Άσε που πιάνει στο στόμα του τους Γάλλους μπουρζουάδες , τους οποίους και πετροβολάει κανονικά. ( Δηλαδή εγώ που αισθάνομαι μπουρζουαζία, πρέπει να φορέσω κράνος; ) Όλοι τους, λέει ο συγγραφεύς, έναν σκοπό έχουν: το παραδάκι. Εμείς το λέμε πιο κομψά στις μέρες μας : money , money….»Ας καταφέρω να αποταμιεύσω λίγα λεφτουδάκια και apres moi le deluge.» ( Ας μην το κάνουμε θέμα, αλλά κι εγώ κάπως έτσι σκέφτομαι τώρα που είμαι καταχρεωμένη σε πέντε τράπεζες!).

180px-dostoevsky_1872.jpgΚαι γιατί όλοι αυτοί ζαρώνουν και θέλουν να περάσουν απαρατήρητοι, να γίνουν μικροσκοπικοί, να εξαφανιστούν ; Δεν είμαι εδώ, δεν υπάρχω, έχω κρυφτεί, προσπεράστε, σας παρακαλώ, και μη με προσέχετε, κάντε ότι δεν με βλέπετε…..» Μα για ποιο πράγμα μιλάτε;» » Ποιος ζαρώνει ; » » Μα ο μπουρζουάς φυσικά» . » Τι λέτε τώρα;» Αυτός είναι βασιλιάς, είναι το παν, (η Τρίτη Τάξη είναι το παν), κι εσείς μου λέτε ότι ζαρώνει ; » Τότε γιατί κρύβεται πίσω από τον Ναπολέοντα ; Γιατί δεν θέλει να θυμάται και κουνάει τα χέρια του όταν του υπενθυμίζουν το παρελθόν ; Γιατί έκρυψε όλους τους φτωχούς και καμώνεται πως δεν υπάρχουν ; Γιατί συμφωνεί να πληρώνει τόσα χρήματα για χαφιέδες ; Γιατί ακόμη και στις θεατρικές παραστάσεις οι σύζυγοι είναι ευγενείς και πλούσιοι, ενώ οι εραστές κουρελιάρηδες, χωρίς εργασία, ασήμαντοι ζωγραφοι, πωλητές, γενικώς ελεεινοί ; Γιατί φαντάζεται ότι οι σύζυγοι είναι πιστές μέχρι θανάτου, ότι η οικογενειακή εστία ευημερεί και το κεράτωμα είναι το καλύτερο που μπορεί να σκεφτεί κανείς ;

Σχετικά με το κεράτωμα πάντως , η απόφαση έχει βγει από μόνη της, έχει καθιερωθεί υποχρεωτικά έτσι, χωρίς πολλά πολλά, αν και κάθε λεπτό στους δρόμους περνούν άμαξες με κατεβασμένα τα κουρτινάκια, αν και παντού υπάρχουν άσυλα για ειδικές ανάγκες και οι τουαλέτες των συζύγων συχνά είναι πιο ακριβές απ’ ότι μπορεί να υποθέσει κανείς, γνωρίζοντας το πορτοφόλι του συζύγου…… ( Τελικά λίγα πράγματα έχουν αλλάξει σ’ αυτή τη ζωή )

ΥΓ… Είναι φανταστικός στις περιγραφές του ο Ντοστογιέφσκι και πέρα από το ηθικοπλαστικό σκέλος των αναφορών του, παρουσιάζει εν τάχει την εικόνα μιας Ευρώπης που εμείς παλεύουμε να ξεχάσουμε, στο όνομα της Ένωσης και της συλλογικής λήθης.

ριτς

Advertisements

55 thoughts on “Τρελλαίνομαι για μπουρζουάδες!

  1. Θαυμάσια Ριτς! Φοβερός ο ταξιδιώτης-παρατηρητής, φοβερή κι η εποχή, λίγο μετά το 1848! Δεν είχα ιδέα για το βιβλίο αυτό, κυκλοφορεί ακόμα και από ποιον εκδότη;

  2. Αντίστοιχες περιγραφές κάνει και στον Ηλίθιο, έξι χρόνια μετά.

    Νομίζω πάντως ότι οι Ρώσοι καταφέρνουν να κάνουν φοβερές περιγραφές της Δύσης.
    Από τα αγαπημένα μου περιηγητικά βιβλία είναι το Αμέρικα (ή Η Ανακάλυψη της Αμερικής) του Μαγιακόφσκι.

  3. @@Chumba Πολυ καλημέρα σας. Ναι κυκλοφορεί.
    » Φιοντιορ Ντοστογιέφσκι : Χειμερινές σημειώσεις πάνω σε καλοκαιρινές εντυπώσεις»
    Μετάφραση Αναστασία Μεσσηνη
    Εκδόσεις Καστανιώτη ( Ελάσσονα.Φιλοσοφικά)
    Απολαυστικό θα έλεγα….

    @ Ιndictos… Μα θα θυμάσαι και τον Μ. Πέτρο που ουσιαστικά ήθελε να επεκταθεί προς την Ευρώπη, τρόπον τινά θεωρούσε την Ευρωπη ζωτικό του χώρο ( Εκδυτικισμός κλπ).
    Η Δύση προκαλούσε στους σλάβους δεος , φόβο, αλλά και εχθρότητα.
    Ναι, Μαγιακόφσκι, ατελειωτος και αυτός.

  4. Αυτό το κόλλημα που έχει με τους Γάλλους το κατάλαβα διαβάζοντας «Τον Παίχτη».
    Είναι αληθινή η απέχθειά του προς αυτούς!
    Τους ονομάζει κατώτερους και πολλά άλλα!

    Καλημέρα Ριτς
    Έχεις πρόσκληση 🙂

  5. @ Αντώνιε…εχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά ειναι ωραίος. Αξίζει να τον διαβάσεις σ αυτό το βιβλίο.
    Ευχαριστώ για την πρόσκληση.
    ριτς

  6. ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον , θα φροντίσω να το διαβάσω. Μια καλή μου φίλη Ρωσίδα , που ομως μιλά εξαιρετικά και διαβάζει την ελληνική, παραπονιέται (και φοβάμαι πως όχι άδικα) ότι οι μεταφράσεις που εχουν πέσει στα χέρια της απο Ντοστογιέφσκι Μαγιακόφκι και άλλων είναι εξαιρετικά «φτωχές». Φοβούμαι πως στην ελλάδα λίγοι εχουν κατανοήσει πως η μετάφραση στη λογοτεχνία είναι τέχνη ανάλογη του συγγραφέως..

    την καλημέρα μας και ευχαριστούμε!

  7. Με τους μαθητές μου μελετάμε τώρα το Bourgeois Gentihomme του πολυαγαπημένου μου …… όπου και η μάχη του ‘είναι και του φαίνεσθαι’…..
    έτυχε να πάω πρόσφτα και σε μια εκδήλωση γνωστής εταιρείς πολυτελών αυτ/των στο Αdventure Park στη Μαλακάσα και είδα κυριούλες με ύφος χιλίων Richelieu και πάνω, να προσπαθούν να ορθοποδήσουν με τη Louis Vuitton γοβίτσα σε λασπώδες, πέτρινο, έδαφος ….. μα τι ωραία ισορροπία ήταν αυτή, τι chic …… εντελώς off road κατάσταση… τι να πω λάλησα Ριτς !!!! Φιλιά

  8. Ριτσάκι,

    κοίτα να δεις σύμπτωση -σε λίγες ώρες πετάω για Παρίσι! Χιχιχι, θα τους απευθύνομαι ως «monsieur le bourgeois»!! (Θα φάω σουτ με τη μία)!! (Άσε που θυμήθηκα Bunuel τώρα…)

    Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το έχω διαβάσει. Πιστεύω ότι ο Ντοστογιέφσκι δεν είχε πρόβλημα απλά με την Δύση, και κυρίως τους Γάλλους -εξίσου επικριτικός είναι με αυτές τις τάξεις και τα φαινόμενα με τους συμπατριώτες του. Εξ ού και η διαχρονικότητα των έργων του -εντοπίζει κοινωνικές και οικονομικές συμπεριφορές και συνθήκες σταθερές…

    Όντως πολλά δεν αλλάζουν. Ίσως αυτό δείχνει πως άσχετα από το πολιτικοοικονομικό σύστημα η ανθρώπινη κοινωνία, και ο άνθρωπος συγκεκριμένα, διέπεται από βασικά χαρακτηριστικά. (Γαμώτο, μεγάλη συζήτηση και δεν προλαβαίνω)

    Επίσης, αναπνοή, από όσα έχουν πέσει στα χέρια μου (και χωρίς να ξέρω ρώσικα) η μετάφραση του Ελύτη πάνω στον Μαγιακόφσκι παρουσιάζει φοβερό ενδιαφέρον σε σχέση με άλλες. Και, όντως, η μετάφραση είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα και όταν γίνεται σωστά προσεγγίζει την συγγραφή παρά το λεξικό.

    Ριτσάκι καλό Σαββατοκύριακο και να ξεκουραστείς,ε; Σε φιλώ!!! Au revoir! 🙂

  9. Κατ’ αρχήν τα έχω πάρει τώρα με την κυρία industrial από πάνω… άκου εκεί «πετάω για παρίσι σε λίγες ώρες»! τσ τσ τσ τσ (καλά να περάσεις κοριτσάκι!!! 🙂 ζηλεύω! )
    Στα δικά μας τώρα (και συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου)… η αλήθεια είναι ότι ένα δίκιο για τους Γάλλους το έχει ο αγαπητός! Κυρίως της εποχής εκείνης. Πιστεύω όμως ότι τώρα, αν μπορούσε να ξαναταξιδέψει στη Γαλλία, θα άλλαζε λίιιιιιγο τις απόψεις του. 🙂

  10. Εγώ είμαι φαν του Φιοντόρ και νομίζω ότι μεροληπτώ μιλώντας για αυτόν και για το έργο του, που άλλαξε την μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

  11. @Philos….Καλημερα. Προσπάθησα να σου αφήσω σχόλιο στον Ποντικουλη, αλλά δεν άνοιγε. Δεν ξερω γιατί. Ειδες το πιτσιρίκι ; Και πού νάρθει και το άλλο, να δεις τί εχει να γίνει.
    Καλη δυναμη, μπαμπά των παιδιών.

    ΥΓ Περί Μπαλζακ, Παρασκευή απογευμα,το βρίσκω λίγο βαρύ και ασήκωτο να συζητήσω. Μου θυμίζει τη γαλλικού στο Γαλλικο Ινστιτουτο στη Σίνα. Ωχ, παναϊα μου…

  12. Μαρια μου, καλό σου απόγευμα. Κι εγω ζηλεύω μεχρις εσχάτων, θα έλεγα. Αλλά δεν το δειχνω. Κυρια, άλλωστε.
    Εντάξει, θα έλεγα ότι πολλά εχουν αλλάξει , αλλά οι Ρώσοι εξακολουθούν να προτιμούν τη Γαλλία ( οι παμπλουτοι Ρωσοι εννοω) και να της τα ψέλνουν κι απο πάνω. Είχα διαβάσει ένα άρθρο για την καταληψη της Κυανής Ακτής από τους Ρώσους στο Λ Εξπρες….Μου ρθε να τους πω, για ελατε από Γλυφάδα μεριά,…. βελόνα δεν πέφτει.
    Να περνάς όμορφα.

  13. Thalassinimatia….. θα προσπεράσω το πού ήσουνα και θα συμφωνήσω στο σχόλιο σου. Κάπως έτσι εχουν τα πράγματα στο Ελλάντα.
    Φιλια, καλό Σ/Κ

  14. @ Αναπνοή…καλώς ορισες και από εδώ. Βαρύ το κλίμα με τον Ρώσο διανοούμενο. Αλλά νομίζω ότι αποδίδει όμορφα κάποιες καθιερωμένες συμπεριφορές, τις οποίες εμεις τις είχαμε στα σχολεία μας περι πολλού. (Εγω, δηλαδή, για να μη παρεξηγηθούμε)
    να περνάς καλά
    Ριτς

  15. Ξέρεις τη συγκλονιστική απάντηση του Ντοστογιέφσκι όταν τον ρωτήσανε ποιό είναι το νόημα της ζωής: «προτιμώ τη ζωή από το νόημα της»!

  16. @ Ρενατάκι…. Σωστήηηη!!!!

    @Sofistis…. Ηξερε πού πατούσε ο άνθρωπος. Οχι, σαν κι εμάς που πνιγόμαστε μέσα στα νοήματα της ζωής και δεν είμαστε ποτέ έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε

  17. Μια γενικότερη παρατήρηση, ή μάλλον καλύτερα δύο:
    1) Κανείς δεν πρόσεξε ότι θέλω να είμαι μπουρζουαζία. Δεν διάβασα κανένα σχόλιο επ αυτού.
    και 2) και το σπουδαιότερον…Κανείς δεν πρόσεξε ότι ειμαι καταχρεωμένη…..

    Μα χρησιμοποίησα ολοκληρο Ντοστογιεφσκι για να σας πω τον πονο μου και εσείς τον προσπέράσατε/////Φίλοι να σου πετύχουν!!!!!

  18. Τι σε απασχολεί Ριτσάκι μου; Οι πέντε τράπεζες; Δες τη θετική πλευρά, θα μπορούσε να ήταν έξι…

    Γύρισα επιτέλους, φιλιά πολλά!

  19. Επανερχόμαστε στα χρώματα της Ιρίδας που λέγαμε …. There is a legendary question from a comic presenter in British TV to a beautiful girl ‘starlet’ who was just married :
    «what made you get married with this billionaire, old, ugly man?»!!

  20. Penepole….Καλησπέρα από την Ελλάδα του σήμερα. Τα χρώματα της Ιριδας τα βλέπουμε όλο και πιο σπάνια…. αλλά αυτό που λες είναι όμορφο. Τί να θέλει, αραγε, το σταρλετάκι με τον μεγάλο κυριο ; Εγώ λεω τον θέλει για τα λεφτά του. Εσύ τί λες ;

    Σου περνώ ενα ανέκδοτο που μου εστειλαν σημερα :

    Γιά όσους δουλεύουν πολύ….!!!!

    Είναι απόγευμα και ο μπάρμπας απο το ωραιο νησάκι του Αιγαίου έχει πάει
    για ψάρεμα στην αμμουδιά. Αφού ρίχνει την πετονιά ξαπλώνει προς τα πίσω
    στηριζόμενος στους αγκώνες του και αρχίζει να αγναντεύει περιμένοντας
    κάποιο τσίμπημα. Σε λίγο εμφανίζεται ένας επιχειρηματίας στην αμμουδιά
    που είχε πάει βόλτα για να αποβάλει λίγο από το στρες που του
    δημιουργούσαν οι δουλειές του.
    Βλέποντας τον ψαρά να ψαρεύει τόσο νωχελικά, τον πλησιάζει και του λέει:
    Δεν κάνεις καλά, με αυτό τον τρόπο δεν θα πιάσεις ψάρια. Πρέπει να
    βρέξεις κώλο αν θέλεις να πιάσεις ψάρια…
    Για ποιο λόγο; τον ρωτάει ο ψαράς.
    Θα τα πουλάς και θα βγάζεις κέρδος.
    Μετά από λίγο καιρό με τα κέρδη θα πάρεις δίχτυα ώστε να πιάνεις
    περισσότερα ψάρια…
    Για ποιο λόγο; λέει και πάλι ο ψαράς.
    Λίγο ενοχλημένος, ο επιχειρηματίας Πιάνοντας περισσότερα ψάρια θα μπορέσεις να πάρεις μία βάρκα και να
    βγάλεις περισσότερα χρήματα…
    Για ποιο λόγο; ξαναλέει ο ψαράς.
    Έχει αρχίσει να του την δίνει του επιχειρηματία η μονότονη απάντηση του ψαρά αλλά υπομονετικά του εξηγεί:
    Με τα χρήματα θα αγοράσεις ένα μεγαλύτερο πλοίο και θα προσλάβεις
    ανθρώπους να σε βοηθούν!
    Για ποιο λόγο; ρωτάει και πάλι ο ψαράς.
    Ο επιχειρηματίας είναι πλέον κατακόκκινος, γεμάτος θυμό!
    Μα δεν καταλαβαίνεις; Σε λίγα χρόνια θα έχεις έναν ολόκληρο στόλο από
    ψαράδικα, με πολλούς υπαλλήλους, που θα ψαρεύουν σε όλες τις θάλασσες
    του κόσμου, για λογαριασμό σου!!
    Για ποιο λόγο;
    ‘Ετσι, θα μπορέσεις να εισάγεις την εταιρεία σου στο χρηματιστήριο. Θα
    θησαυρίσεις και μετά, χωρίς να σκας, το μόνο που θα έχεις να κάνεις
    είναι να κάθεσαι στην αμμουδιά και να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα!!
    Γιατί, τώρα τι κάνω;…

  21. @ Δημοσθένη…Καλησπέρα. Λες να με στενοχωρούν οι πέντε ή οι έξι τράπεζες; Μην πω τι τις έχω, οπως κι εκεινες άλλωστε.
    σε φιλώ , νυχτα καλή και ήσυχη. να χαιρεσαι τη Ραφαέλα.

  22. Αααααααα Ριτσάκι μου έχεις χάσει επισόδια! Ρίξε μια ματιά ντε και σε κανενα άλλο μπλόγκ! Είπαμε μπουρζουαζία, όχι σνομπαρία…

  23. Ρίτσα μου, είμαστε διακριτικοί άνθρωποι εμείς!
    ΔΕΝ ήθελα να σχολιάσω την «μπουρζουαζία» σου, γιατί σε αγαπάω, βρε! 🙂
    τις τράπεζες…άστο καλύτερα! 🙂

    Ο Ντοστογιέφσκι, και δική μου αγάπη – κάποια στιγμή, θα καταφέρω να μάθω ρώσσικα, να τον διαβάσω από το πρωτότυπο…!

    🙂

  24. @Δημοσθένη, δεν ξέρω τί λες, ούτε και καταλαβαίνω. Εμενα με νοιαζει που δεν νοιαστηκε κανενας για τους πόνους μου. Τέρμα.

    Το ανεκδοτο, βρε, το διάβασε κανείς ;

    @ Νατασσακι μου, το ξερω ότι εισαι διακριτικό παιδί και σε τσιγκλάω με αυτά που λεω …. γιατί τί εχουν οι τράπεζες; ξερω ολους τους διοικητες, τους διευθυντάδες, του υπαλληλους…πού να δεις τεμενάδες. τους εχωω πει ότι περιμενω καποια περιουσία και ότι θα επενδύσω σε κλειστούς λογαριασμούς κλπ

    Μπορείς να μάθεις ρωσικα μαζί με τον Ακη. Εχω μια φίλη μου που μαθαίνει γερμανικά με την κορη της.
    σε φιλω μικρουλη

  25. Αμα θέλω, ετσι ; Γιατί λεω να παω να την πεσω. Ημουν σε επιδειξη μόδας στο Ζαππειο και εκαψα όλες τις μπαταρίες.

  26. Θα μάθω με τον Άκη, αλλά τι να πρωτομάθει κι αυτό το παιδάκι;; Θα το τρελάνω στο τέλος, Ρίτσα μου, με όλα αυτά που θέλω εγώ να μάθω..! Πάντως, τα Ρώσσικα είναι σίγουρα στους στόχους μου – και ποτέ δεν είναι αργά!

    (Καλέ ποια Νατάσσα να ρωτήσει , εγώ τπτ δεν κατάλαβα… )

  27. O ψαρας δεν ήταν καταχρεωμένος όμως… ούτε ήθελε να γίνει μπουρζουά …!!
    Οσο για την σταρλετίτσα λές να ήταν το billionaire που την τράβηξε?! Να μου πεις.. να κάτι λογαριασμοί ..να κάτι aspiration for bourgeoisie…Μια λύση είναι και αυτή..
    Να πω την αλήθεια μου πήρε και μένα χρόνο να καταλάβω the British cool sense of humour!

  28. Penelope Καλην εσπέραν αρχοντισα. Ο ψαράς δεν φαίνεται να ένοιωθε ενοχές για τίποτα σε σχεση με όλους εμάς τους υπόλοιπους που ειμαστε υπηρέτες του συστήματος..

    Αληθεια η σταρλετίτσα δεν τον ηθελε τον τον γεροντα για τα λεφτά ; Υπαρχει κατι άλλο δηλαδή που δεν καταλαβα την κρυαδα των αγγλων ;

  29. Εννοείται πως μ΄αρέσει κι ο Ντοστογιέφσκι. Κλασσικό ανάγνωσμα της εφηβείας.
    Απλά πέρσι διάβασα ένα βιβλίο για το Σαγκάλ και μ΄αρέσουν πολύ τα έργα του. 🙂

  30. Με τον ψαρά? Ναι. Αυτός καλά κάνει.
    Εμείς να το ΄χουμε στη σκέψη μας πως η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη! 😉
    Καλό βράδυ, Ρίτσα 🙂

  31. @ Ρενατα ….καλό βράδυ. Σοφή η παρατήρησή σου.

    @ Δημοσθενης… Ναι, πάω και σε events εξω από την εργασιακή μου ψυχασθένεια. Ειδα ενα υπεροχο φόρεμα που θα το πάρω. Τωρα, αν θα το φορέσω, δεν με ενδιαφέρει, αλλά θέλω να περασω δύο ώρες στον καθρέφτη παρέα με το συγκεκριμένο φόρεμα. Τί να κάνουμε. Τάχει αυτά η τρέλα.

  32. Οχι, μωρέ. Εσύ στ αυγά σου, εντάξει….Ο αγροτικός συνεταιρισμός κτίζει Mall σε προαστειο της Λλλλαρισας. Εχει πάρει δάνειο και ελπίζει να κάνει κατι αντιστοιχο με το μολ του Αμαρουσίου.
    Εχουν πέσει πάνω τους να τους φάνε.///

  33. Κι αυτό έχει να κάνει με την επίδειξη μόδας;

    Τί εννοεί η ποιήτρια με το να κάτσω στα αυγά μου παρακαλώ; Ελεύθερο παιδί είμαι…

  34. Οχι, δεν εχει σχεση με την επιδειξη στο Ζαππειο.
    Η ποιητρια δεν εννοεί κάτι ιδιαίτερο… Να θυμασαι Ραφαέλα, Δημήτρης και….?

  35. Πολύ καπιταλιστική προσφώνηση darling Rits (καλομελέτα και έρχεται με το nickname sou ‘reach’!) Σωστό είναι, αλλά απλώς είναι σχήμα λόγου και δεν δίνουμε απάντηση.
    Anyway thanks και πρέπει να ανταποδώσω και να πω την αλήθεια συγχρόνως «Εξοχη αρθρογραφία» Ριτς

  36. Penelope ευχαριστώ για το » εξοχη αρθρογραφία». Προσπαθώ γενικώς… Η καπιταλιστική προσφωνηση ήταν για το αρχόντισα; Ε, ετσι μουρθε χωρίς ιδιαίτερο λόγο.
    Καλημερα στο Λονδίνο.
    ριτς

  37. Κάποτε ένας φίλος ,μου έδειξε μια υπέροχη φωτογραφία που απεικόνιζε ένα δάσος πανέμορφο σ ένα βουνό και μια όμορφη ξύλινη καλύβα χωμένη στην καρδιά του.
    Μου είπε γοητευμένος από το θέαμα
    Οταν γίνω πλούσιος μια τέτοια καλύβα θα φτιάξω
    Απορημένη του ανταπάντησα
    Χρειάζεται να γίνεις πλούσιος για ν αποκτήσεις μια τέτοια καλύβα στο βουνό??

    Γίγαντας ο Φιοντόρ , αθάνατος…
    Από την μπουρζουαζία μου αρέσει η κρυφή γοητεία της

    Φιλιά πολλά Ρίτσα

  38. @ Evaggelia…καλημερα και ευχαριστω. Πολύ ομορφο αυτό με το φίλο…
    Ο Φιοντόρ εκθέτει τους πάντες και τα πάντα, χωρίς τυψεις, χωρίς αιδώ, με καθαρή ρωσική σκέψη.
    Μπουρζουαζία ειπες ; Α, ναι ,στα μέτρα μου. Αυτά τους λέω και τους κάνω να απορούν μαζί μου.
    Μα, αφού είμαι, να μην το πω;
    φιλια, εκτιμηση
    Ριτς

  39. Γειά σου Ριτσάκι. Δεν φοβόμαστε τη επανάσταση σήμερα βλέπω, μάλλον είδες που μάς τέλειωσαν οι επαναστάτες και ομολογείς πίστη στη μπουρζουαζία. Μόνο που οι μπουρζουάδες έχουν όλα τα εφόδια να γίνουν πολύ γοητευτικοί όταν το θελήσουν, ε;
    ΥΓ. Ευχαριστώ για τα φιλιά προς την κόρη και στέλνω τα δικά μου.

  40. skupitsa… Γεια σου Σκουπίτσα. Φοβάμαι και τη σκιά μου, αλλά δεν το φωνάζω.
    Μ’ αρέσει οτιδήποτε μπουρζουαζιστικό. Α, και δεν σου κρύβω ότι παραμένω γοητευτική!
    Νασαι καλα κι εσύ και το παδί.
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s