Καλά, εσύ Καβάφη διαβάζεις ακόμη ;


kamal5.jpg

Kamal Kr.Mukherjee Painters of India.

Δεν έχει νόημα η απορία. Ούτε οι πολλές ερωτήσεις οδηγούν πουθενά. Αδικαιολόγητη στάση, απρόβλεπτη συμπεριφορά. Ένας φίλος μου είπε «μην ψάχνεις, οι πολιτικοί είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο» . «Τι λες;» του απάντησα. «Κι εγώ νόμιζα ότι είναι κομμάτι του είναι μας, δικοί μας άνθρωποι τους οποίους ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν ή για να ασκήσουν μια κατά το δυνατόν αξιοπρεπή αντιπολίτευση». » Καλά, εσύ διαβάζεις ακόμη τον Καβάφη; Λάθος. Ο πολιτικός πολιτισμός που ψάχνεις , έχει εκμηδενιστεί ανάμεσα στα στουπιά και τα βρώμικα εργαλεία της εξουσίας, γρανάζια της. Τα πάντα γίνονται για την καρέκλα, για το θώκο, για την εξουσία. Πότε, επιτέλους, θα το καταλάβεις ; «

Τι θα μπορούσα να αντιτάξω σ’ αυτή την ξεκάθαρη και εκλογικευμένη απάντηση του φίλου; Ότι πολλοί από μας μεγαλώσαμε με την αγωνία του εκδημοκρατισμού της χώρας, με την ελπίδα να αποκτήσουμε παιδεία, με τη ζέση να καλλιεργήσουμε το πνεύμα και το λόγο, την αγωνία να στήσουμε αξιοκρατικές κοινωνίες και να εμφυσήσουμε αναμεταξύ μας την ευγένεια και τον σεβασμό; Ότι δεν στοχεύσαμε ποτέ στο να γίνουμε άμορφες μάζες, αδόμητες, άτακτες, δεν επιδιώξαμε να είμαστε εμείς το πρόσφορο έδαφος για την καλλιέργεια μαζικών ενστίκτων ; Ότι ορκιστήκαμε να εξασκήσουμε τα καλύτερα αντανακλαστικά μας για να βιώσουμε όσο το δυνατόν λιγότερο τις αλλεπάλληλες ηθικές κρίσεις των κοινωνιών μας, άρα και του πολιτικού μας βίου; Ότι όταν πρωτακούσαμε για τον πολιτικό πολιτισμό, κάναμε σαν τα μωρά που νοιώθουν μια ακατανόητη χαρά επειδή στάθηκαν στα δύο τους πόδια ;

Φαίνεται όμως ότι ελάχιστες από τις παραπάνω επιδιώξεις πέτυχαν το στόχο τους. Μεγαλώσαμε, αποκτήσαμε ίματζ, ενδεχομένως και χρήματα, αλλά δεν γίναμε καλύτεροι. Δουλέψαμε, ξοδευτήκαμε σε αναζητήσεις και συναισθήματα, αλλά σήμερα καλούμαστε να αποδεχτούμε τους κανόνες μιας νέας ηθικής. Γίναμε γραφιάδες, πολιτικοί, αρχιτέκτονες, δάσκαλοι, επιχειρηματίες, αλλά καταλήξαμε να γαντζωθούμε πάνω στο γνωμικό «ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος». Ενδεχομένως κάποιοι από μας να διδάχτηκαν Μολλιέρο και Καντ, αλλά σήμερα δίνουν ρέστα για θεατρικές αντικαταθλιπτικές παραστάσεις με φτηνό χιούμορ.Από το ένα άκρο πεταχτήκαμε στο άλλο και μάλιστα χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς.
Τον ίδιο δρόμο, επομένως, ακολουθούν και οι πολιτικοί . Σαρξ εκ της σαρκός μας είναι και αυτοί. Κοινοί θνητοί, όπως και εμείς. Χρυσές ή απλές μετριότητες, όπως κι εμείς. Με αίσθηση του επαγγελματισμού και του καθήκοντος, όπως κι εμείς, αλλά και με ξεχαρβαλωμένες συνειδήσεις, ακριβώς, όπως κι εμείς.

ΥΓ. Το κείμενο αντανακλά τις αγωνίες μου όχι μόνο πάνω στις μεθοδεύσεις του πολιτικού μας βίου, αλλά και στις μεθοδεύσεις της ατομικής ζωής του καθενός. Ακριβώς γιατί , η αντανάκλαση δεν μπορεί να αφήσει κανέναν εκτός, ούτε καν αυτόν που πάσχισε για να μείνει εκτός καταμέτρησης.
Ριτς

40 thoughts on “Καλά, εσύ Καβάφη διαβάζεις ακόμη ;

  1. «Από το ένα άκρο πεταχτήκαμε στο άλλο και μάλιστα χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς.»

    Το lifestyle Ρίτσα μου κάνει θαύματα.

  2. Kαλημέρα Ριτσάκι
    Και γιατί δεν του απάντησες του φίλου σου, ότι επειδή ακριβώς διαβάζεις Καβάφη, ξέρεις …
    —————-
    Ας φρόντιζαν

    Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
    Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
    όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
    αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

    Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
    Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
    (ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
    τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
    Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
    κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
    Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
    Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
    κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
    του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

    Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
    ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
    την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

    Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
    να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
    Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
    τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
    αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

    Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
    κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
    θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
    Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
    πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

    Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

    Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
    για το αψήφιστο της εκλογής.
    Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

    Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
    Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
    Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
    να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
    Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

  3. Allu πρωτον γιατί με εξενεύρισε, ειναι ο Θάνος Οικονομοπουλος που μου το είπε και δευτερον γιατί δεν ήμουν στη δουλειά με τον Καβάφη αγκαλιά. Τόν ειχα βάλει για υπνο στη βιβλιοθήκη, στο σπίτι. Να γι αυτό με θυμωσε. Κοιτα, όμως, το ποιημα θα το χρησιμοποιήσω μια μερα. Κάπου θα το στριμώξω για να μην ξεχνιόμαστε.
    καλημερα σου

  4. @ Ινδικτος… ναι παιδί μου. Ανθρωποι των άκρων ειμαστε κι ας παριστάνουμε τους διαφορετικούς.
    Αυτο αποκομίζω μερα τη μερα. Ευχομαι στο τέλος να διαψευστώ
    καλημερα σας.

  5. Ένα κομμάτι από μας είναι οι πολιτικοί, ναι Ρίτσα μου – και έχουν τα ίδια μ’ εμάς ελαττώματα – μα γιατί δεν έχουν και τα ίδια μ’ εμάς προτερήματα;;
    Γιατί δεν μοιάζουν με την εξαίρεση, με τους υπόλοιπους – που ακόμα διαβάζουν Καβάφη, όπως θα έπρεπε;;
    Φταίμε κι εμείς, φυσικά – μα μήπως φταίνε κι αυτοί, κυρίως (γιατί έχω δει πολλούς, κι εσύ περισσότερους, φαντάζομαι, να ξεκινούν στο ένα άκρο και να καταλήγουν στο άλλο…)

    Καλημέρα.

  6. @ Νατασσάκι…Γιατί εμείς δεν κάνουμε θόρυβο κοριτσάκι μου. βαδιζουμε σεμνά και με την αισθηση της σιωπής αναπτυγμένη. Γι αυτό. Εμείς θα προσμετρήσουμε το βιο μας παραμένοντας χρυσές μετριότητες.

  7. Το «χρυσές μετριότητες» δεν μου αρέσει – μα πάλι, από το «άκρα βλακεία» το προτιμώ…

    Έχω ελπίδες, πάντως στην επόμενη γενιά – κι ας με λένε αισιόδοξη, εγώ θα το λέω. Θα είναι καλύτεροι.

  8. Νατασσακι…Να το λες. Και βεβαια να το λες, να το γραφεις και να το φωνάζεις. Αλλιως δουλειά δεν γίνεται. Ο ορος χρυση μετριότητα εχει συμβολισμό, γλυκειά μου, γι αυτόν τον χρησιμοποιώ.

  9. Πάλι καλά που δεν τον άφησες να δει τα βιβλία του Σεφέρη ή του Ελύτη, φαντάσου τι θα σου έσερνε τότε…

    Κι αν το παραπάνω δεν βγαίνει όσο αυτο-σαρκαστικό θα ήθελα, λάθος μου. Πίστεψέ με, στον αυτοσαρκασμό στοχεύω κατ’ αρχήν.

  10. Και αν δεν είναι «δικό μας » ευαγγέλιο τίνος είναι; εμείς δεν τους ψηφίζουμε, εμείς δεν τους κυνηγάμε για ρουσφέτια, εμείς, εμείς…. και αν διαβάζουμε και Καβάφη και Ελύτη, και και… είναι για να ξαναπροσεγγίσουμε τα χαμένα,τα κρυμμένα, τα αμόλυντα!!!

    Φιλιά και περαστικούλια αν είσαι ακόμα αρρωστούλα! Ματσ😉

  11. rits , κάποιοι είναι σιωπηλοί γιατί τα περιθώρια είναι πολύ στενα. Το μέσο, η συγκατάβαση, το εύκολο χρήμα μετατράπηκαν από νοοτροπία σε τρόπο λειτουργίας ολόκληρου του συστήματος. Είναι πια φαύλος κύκλος. Στην παράκαμψη του λογικού, του δίκαιου ή του νόμιμου στηρίζεται όλη μας η καθημερινότητα.
    ο Αναγνωστάκης στο Λαυρέντη του, λέει «μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω πού ακριβά»

  12. Ευτυχώς που (συνεχίζεις να) διαβάζεις Καβάφη!!

    Και ίσως θα έπρεπε να πετάξεις κι εκείνες τις φυλλάδες που μιλάνε για «πολιτικό πολιτισμό».
    (και για τις άλλες για το νομικό, και τις τρίτες για το φιλοσοφικό και πάει λέγοντας με τους «πολιτισμούς» .)
    Ένα είμαστε όλοι και ο Πολιτισμός μας η εικόνα μας.
    Στην πολιτική, στην απονομή δικαιοσύνης παντού…

    Και ναι έχεις απόλυτο δίκιο.
    Οι πολιτικοί είναι σάρκα από τη σάρκα μας.
    Εμείς είμαστε.
    Κάθε προσπάθεια αποστασιοποίησής μας από τους «πολιτικούς», είναι προσπάθεια να απομακρύνουμε τις ενοχές μας …
    Γι αυτό που είμαστε εμείς..

  13. Η μετριότητα, ο ορθολογισμός και η ηρεμία είναι σαν το μεσαίο χώρο. Σε σπρώχνει προς τα άκρα δηλαδή. Προτιμώ το προηγούμενο άκρο πάντως. Έχει ένα στόχο… καλησπέρα σε όλους σας.

  14. Τις αμαρτίες μας όλοι τις γνωρίζουμε. Εδώ και καιρό. Αλλα έχουμε βολευτεί να ζουμε με αυτές και απλά ζητάμε άφεση μέχρι την επόμενη φορά που θα ξαναπέσουμε σε αυτές!

    Βολευόμαστε να υποδεικνύουμε ότι οι πολιτικοί μας πραγματοποιουν μεγαλυτερες αμαρτίες απο τις δικές μας.
    Βολευόμαστε να γνωρίζουμε το τι είναι σωστό και που το διαβάσαμε και να χαιρόμαστε που τυχαμε καλής μορφωσης και παιδείας, αλλά κάτα βάθος είμαστε απαίδευτοι.

    Και οι παπάδες μας άλλωστε που ξέρουν και απαγγέλουν καθημερινά όλο τον Λογο του Χριστού, δεν βλέπω να γινονται ποτέ καλοί Χριστιανοί, καλοί άνθρωποι…

    Στην τελική πολιτικούς έχουμε πάντα αυτους που μας αξίζουν!

  15. Αντι άλλης απάντησης που θα μπορούσα να καταθέσω, αναλυοντας έναν έναν τους σχολιασμούς σας, σας μεταφέρω την τελευταία παραγραφο αρθρου του Γιωργου Γραμματικάκη στην Ελευθεροτυπια.

    Κι ένα υστερόγραφο: Στην Ελλάδα της ευτέλειας και των κενών λόγων, αντιτάσσεται – από τοτε που γνωρίζουμε την ιστορία μας – η άλλη Ελλάδα, η παράλληλη Ελλάδα. Την παράλληλη Ελλάδα συνιστούν άνθρωποι ή αιχμές ανθρώπων, που σε πείσμα της περιρρέουσας ατμόσφαιρας εξακολουθούν να πράττουν το σωστό και το δύσκολο, να πορεύονται με ευθύνη και ήθος. Στα πανεπιστήμια, αλλά και σε μια δημόσια υπηρεσία, στον μικρόκοσμο της καθημερινότητας , αλλά και σε ένα νοσοκομείο, στον άνθρωπο της βιοπάλης ή σε κάποιο πολιτιστικό σύλλογο, η παράλληλη Ελλάδα είναι συχνά παρούσα. Κάποτε μάλιστα με τρόπο εκθαμβωτικό. Κανείς δεν ξέρει την ποσοτική δύναμη της, ούτε είναι δυνατόν να μετρηθεί η έκτασή της. Διερωτώμαι όμως μήπως ένα αίτημα προοδευτικό δεν απαιτεί καποια «αριστερή» στροφή, ούτε κρύβεται στις λέξεις κοινωνία ή πολιτικές. Το κύριο προοδευτικό αίτημα συνοψίζεται στην ανάγκη η Ελλάδα να συγκλίνει όσο περνάει ο καιρός με την άλλη Ελλάδα, την παράλληλη Ελλάδα.

    Σιγουρα ο Γραμματικάκης δεν απαντάει ακριβώς στο δικό μας θέμα, θεωρώ όμως ότι αξίζει να ακουστεί και αυτή η άποψη, η οποια νομιζω ότι υπάρχει,οπως και ότι η παράλληλη Ελλάδα υπάρχει.
    ριτς.

  16. Dearest Rits εσύ εκτελείς κοινωνικό λειτούργημα, γράφεις σε major greek newspaper, για ιδέες και ανοίγεις ορίζοντες σε πολλούς αναγνώστες σου so … έχεις ξεπεράσει κατά πολύ την χρυση μετριότητα ….Ενα λοιπόν το κρατούμενο το άλλο για το Γραμματικάκη και τα παράλληλα , το ίδιο μπορούμε να πούμε και για την Αμερική…. Οπου κλείνει πλάστιγγα .. μετράεις… darling Rits.
    Σε αφήνω τώρα πάνω κλείσω τον Johnny στην ντουλάπα (οπως ο Λογοθετίδης) γιατί έχω πολύ διάβασμα. Καλή σου νύχτα

  17. Penelope…προσεχε τις ντουλάπες. Εχουμε διαφορα ευτράπελα να συμβαίνουν μέσα στις ντουλάπες.
    Φυσικά και μπορούμε να το πούμε αυτό για την Αμερική, Ποτέ δεν ειχα αντίθετη άποψη και νομίζω ότι ειχα σημειώσει ότι στους αντι και στους -ισμούς εχω αλλεργία. Αλλά, ξέρεις, το παίζω και Γκόλφω, αν χρειαστεί.
    Δεν ήξερες ότι γραφω παρα πολλά χρονια ( αλήθεια πόσα ; ) σε μεγαλη ελληνική εφημερίδα; Ενταξει, δεν ειμαι κοινωνική λειτουργός, αλλά κατι σαν ψυχομάννα, κατα κει φέρνω.
    Καληνυχτα sugar

  18. Ριτσάκι μου, έτσι είναι μονάχα που εμείς είμαστε απείρως καλύτεροί τους! Οχι δεν είναι καθρέφτης μας, είναι ο χειρότερός μας εαυτός, η παραμορφωτική μας αντανάκλαση! Καβάφη να διαβάζεις εσύ, ακούς? Φιλί καλό, Καληνύχτα

  19. @ Αλεφ Παραμένω πιστή σ αυτά που έμαθα νεώτερη και τα απολαμβάνω σε πεισμα όσων τα απορρίπτουν. Η αίσθηση παντως που υπάρχει ειναι ακριβώς ότι ειναι κομματι εκ της σακρός μας και αυτοί. Προφανώς σε χειρότερη έκδοση, αλλά πάντως «δικοι» μας. Αυτό βεβαίως εχει τη δική του λογική και εδράζεται στη λογική των ισων δικαιωματων κλπ κλπ… Αλλά εντάξει, γι αυτό εβαλα και τον Γραμματικάκη , την παράλληλη Ελλαδα για να το ισορροπήσω.
    Καλημερα.

  20. @ Νεφελόεσα… Ξέρεις, εκει έξω στο δρόμο υπαρχουν τόσοι τοννοι κυνισμού και ισοπέδωσης που ειναι δύσκολο να προσπεράσεις. Θέλεις γκρέιντερ. Τώρα αν καποιοι μπορούμε να οδηγούμε και γκρέιντερ , αυτό ειναι απο μονο του σπουδαίο.
    Καλημερα
    ριτς

  21. penelope…καρδιά μου θα πρέπει να προετοιμάσεις πολύ καλά το έδαφος για μια τέτοια συνάντηση και μετά θα χρειαστείς δουλειά και κοπο για να του την διατηρήσεις. Παρ όλα αυτά, οφειλω να πω ότι ειμαστε και μεις περήφανοι για την πατρίδα μας που καποιοι εξυπνάκηδες την ποδοπατούν.
    καλημερα ωραία του Λονδίνου

  22. Δεν θελω να πω κατι που θα ακουστει ασχημο..
    Το μονο λοιπον που θα πω ειναι πως χαιρομαι για τον Καβαφη τον Ελύτη τον Ριτσο το Σεφερη κι αλλους τοσους πολλους . Μας τιμα να τους εχουμε στη βιβλιοθηκη μας..
    ΦΙλια και καλημερα ζεστη και ομορφη

  23. Μαρια μου, γι αυτό αναρτώ τετοια κομμάτια. Για να μοιραζόμαστε αυτή την αποψη. Αλλά ξέρεις, απέναντι μας βρίσκεται ο άλλος κόσμος. Και νομίζω ότι αν διαβάσεις τον Γραμματικάκη στο απαντητικό σχολιο μου θα δεις ότι κι αλλοι μαχονται κατα τον ιδιο τρόπο.
    Καλημερα ολη μέρα

  24. Καλημέρα, καλημέρα!

    Δεν φταίμε εμείς που διαβάζουμε Καβάφη, ούτε βεβαίως κι ο Καβάφης που τα έγραψε. Φυσικά δεβνφταίνε και οι απίθανοι αυτοί τύποι, που μη έχοντας καριέρα πουθενά, είδαν στην πολιτική, φως και μπήκαν.

    Στο συγκεκριμένο, μάλιστα, διαφωνώ με όσους υπερασπίζονται τον… πατριωτισμό των πολιτικών και πως προσπαθούν όσο ξέρουν και μπορούν. Τους θεωρώ λαμόγια και ανίκανους, που βλέπουν την πολιτική ως βιοποριστικό μέσο και δη με συνθήκες δημοσίου, του χειρίστου είδους κιόλας.
    Εν πάσι περιπτώσι, αν φταίμε σε κάτι, εμείς, γενικά και γενικώς, είναι αυτή η αμφιθυμία μας και ο διχασμός που μας χαρακτηρίζει ως έθνος, από τη μία ο Καβάφης κι από την άλλη το γρηγορόσημο… Δεν διεκδικήσαμε τα δικαιώματα μας κι ούτε το κάνουμε,κυρίως γιατί διεκδικώντας τα δικαιώματά σου, κληρονομείς και τις υποχρεώσεις σου και πιστεύω ότι, είμαστε όλοι «άμοιροι» ευθυνών. Στο βαθμό που αυτό μας βολεύει, το συντηρούμε και το διαιωνίζουμε.

    Ποιός τραβιέται, δηλαδή…

  25. μπορούσες να του πεις ότι, το να διαβάζεις καβάφη όσο θες και να πιστεύεις σε αυτό, έχει σαν αποτέλεσμα να μη φοβάσαι αυτή τη σκληρή και εκλογικευμένη πραγματικότητα. όταν δεν τη φοβάσαι τότε μπορείς να ονειρεύεσαι και αυτό είναι το πιο σημαντικό!😉

  26. Καλημέρα Ρίτσα,

    Η μεγάλη και πικρή αλήθεια είναι αυτή , της τελευταίας παραγράφου σου.
    Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να αγνοεί οτι στην σημερινή πολιτική σκηνή
    τα πάντα γίνονται για την καρέκλα, για το θώκο και για την εξουσία.
    Αυτό είναι γεγονός.
    Το πως θα έπρεπε και θα ήθελε, ο καθένας μας να λειτουργεί η πολιτική σκηνή είναι το βαραίνων θέμα .
    Σίγουρα οχι μ αυτόν τον τρόπο που βιώνουμε.
    Το savoire vivre στην πολιτική ζωή, το οποίο πρέπει να συνίσταται σε ένα ελάχιστο τρόπο ευγενείας και καλής συμπεριφοράς ιδιαίτερα απέναντι στους κομματικούς αντιπάλους
    προϋποθέτει την ύπαρξη κουλτούρας και παιδείας οχι μόνο στην συμπεριφορά των πολιτικών αλλά και των πολιτών που τους εκλέγουν.
    Ο Πολιτικός Πολιτισμός όμως πλήν των παραπάνω για να μην περιορισθεί η έννοιά του σε ρητορικό σχήμα , κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρέπει να διακατέχεται
    από περιφρούρηση των δημοκρατικών αρχών και οχι από περιφρόνησή τους , αυτό είναι θεσμικό έγκλημα.
    Εμμεσα φέρουμε ευθύνη ως πολίτες για τα πρόσωπα που επιλέγουμε και η αυτοκριτική
    είναι αναγκαία σ αυτή την περίπτωση , δεν είναι κακό να την κάνουμε , υποδηλώνει ήθος , υπευθυνότητα , θάρρος .
    Η πραγματική ζωή , όμως, εμπεριέχει πολλά σχήματα
    όμορφα, άσχημα, οξύμωρα , πολλά οχι σε συμβιβασμούς και καιροσκοπισμούς ,ηρωικές αδιαλλαξίες , μεγάλα αδιέξοδα
    ανοίγει νέους ορίζοντες , γεννά νέες ελπίδες , νέους πόθους.
    Κάθε στιγμή προκύπτει μια νέα πραγματικότητα. Πρέπει , Ρίτσα μου, η πάλη μας να είναι μια συνεχής προσπάθεια η δική μας γενιά το ξέρει καλά αυτό.
    Για να μεταθέσουμε τις ελπίδες μας στις νέες γενιές και για να μην καταλήξουν μέσω αυτών μάταιες , θέλει πολλή δουλειά απο πλευράς μας και σοβαρή και αδιάκοπη.
    Η ιστορία η ίδια μας δείχνει πως ο Ελληνικός κόσμος κατόρθωσε μέσα από άσχημες περιστάσεις , να διατηρηθεί με ακμαίες πολλές απο τις δημιουργικές του δυνάμεις .

  27. Δεν είναι θλιβερό όμως, το θέμα της πολιτικής (και των πολιτικών) να είναι πλέον μόνο…ταξικό;
    Να ασχολούνται δηλαδή με το σπορ όχι αυτοί που μπορούν και τους θέλει ο κόσμος, αλλά αυτοί που δεν μπορούν (ούτε τα κορδόνια τους να σκύψουν να δέσουν) και τους θέλουν οι… χορηγοί;

  28. Συμφωνώ κι επαυξάνω σε όσα αναφέρεις αγαπητή φίλη, σχετικά με την λούμπεν εξουσιαστική κάστα των καιροσκόπων της ζωής, με μία μόνο αντίρρηση.

    Το απόφθεγμα “ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος” βρίσκω πως είναι μάλλον ατυχές.
    Ο λύκος, κατ’ εξοχήν ευγενές είδος του ζωικού βασιλείου, γνωρίζει να ζη μόνος υπερήφανα αποφεύγοντας «την πολλή συνάφεια του κόσμου του τες πολλές κινήσεις κι ομιλίες» , αλλά συνάμα συνυπάρχει αρμονικά μέσα στην αγέλη του, αναγνωρίζοντας την φυσική ιεραρχία και σεβόμενος την επακόλουθη τάξη.
    Ποτέ λύκος δεν κατασπαράζει λύκο.

    Αν όμως θα έπρεπε να παρομοιάσουμε τον ειδικό κοινωνικό τύπο που αναλύεις σήμερα, με κάποιο άλλο ον που να πλησιάζει προς την φύση του, θα πρότεινα την πτωματοβόρο ύαινα, χωρίς φυσικά να υποτιμώ τα κοράκια.

  29. @Φωτεινούλα,καλώς ορισες. Από τον σχολιασμό σου να υποθέσω ότι εισαι νεος και γεμάτος ονειρα άνθρωπος ; Κι εγω πάντως περίπου ετσι του απαντησα λίγο αργότερα, όταν ειχα συνέλθει από το πρώτο σοκ. Εγω ομως ειμαι μεγαλουτσικη, τελικά.
    χαιρετω και να περνάς.
    ριτς

  30. @ Αναμοχλευτής… Τί να σας πω, το γνωμικό λεει ακριβώς αυτό και μάλιστα εχει χρησιμοποιηθεί σε παλιά κείμενα εγκριτων συγγραφέων. Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω πολλά γύρω από τη συμπεριφορά των ζωων. Σεβομαι όμως την αποψη σας.
    Χαιρετω
    ριτς

  31. @ Evaggelia…Πάντοτε εξαιρετικές οι παρεμβάσεις σου
    » Η πραγματική ζωή , όμως, εμπεριέχει πολλά σχήματα
    όμορφα, άσχημα, οξύμωρα , πολλά οχι σε συμβιβασμούς και καιροσκοπισμούς ,ηρωικές αδιαλλαξίες , μεγάλα αδιέξοδα
    ανοίγει νέους ορίζοντες , γεννά νέες ελπίδες , νέους πόθους.
    Κάθε στιγμή προκύπτει μια νέα πραγματικότητα. Πρέπει , Ρίτσα μου, η πάλη μας να είναι μια συνεχής προσπάθεια η δική μας γενιά το ξέρει καλά αυτό»….
    Με εκφράζει και μοιαζει με μια σημαία που τη σηκωνεις την κατάλληλη στιγμή.
    Καλησπερα και καληνυχτα ταυτοχρονως
    Τωρα μαζεύτηκα.Ημουν στην παρουσιαση βιβλιου στον Ιανό. Ομορφα,
    Ριτς

  32. @ Dimosthenis….Θελω να πιστευω ότι ακομη και μεταξύ των πολιτικών , των ανεπάγγελτων ή των αταλαντων ή δεν ξερω τί αλλο, υπαρχει και η παραλληλη Ελλαδα. Δηλαδή καποιοι πολιτικοί, οι οποίοι δεν θα κοιμούνται τόσο ησυχα τα βράδια.

    Λοιπον, τωρα το θυμήθηκα,. Κατι τέτοιο σαν του Γραμματικάκη ειχα γραψει προ πολλών ετών στην Καθημερινή. Θα το βρω και θα το ανεβάσω.
    σε φιλω
    Ημουν με το Αλεφ.

  33. Μια χαρά. Ναι, ειχε πολυ ωραιο και αισθησιακό κείμενο,οπως παντα αλλωστε.
    χαιρετώ, ελπιζω να εισαι καλά και να μην εχεις εφημερία.

  34. Ρίτσα, νομίζω ότι παρεξήγησες και αδίκως ένοιωσες θιγμένη. Δεν εννόησα ότι είναι δική σου αστοχία να βάλης το συγκεκριμένο γνωμικό, που άλλωστε χρησιμοποιείται ευρύτατα, όπως σωστά λες.

    Απλώς εξέφρασα τη γνώμη ότι το ίδιο το γνωμικό είναι ατυχές ως σκεπτικό. Μπορείς να το δης ως μία προσπάθεια να αναδείξω ότι θεωρώ αυτή τη συμπεριφορά που περιγράφεις πλησιέστερη στο χαρακτήρα της ύαινας.

    Λυπάμαι για την παρεξήγηση που προέκυψε από τη δική μου ασάφεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s