Κάνε κάτι να μην με πατήσει το TGV, σε παρακαλώ!

neworleans6-6.jpgneworleans

Ας μιλήσουμε λίγο για τη μετέωρη γνώση. Η ιδέα δεν είναι καινούργια και φυσικά ούτε κατά διάνοια δική μου. Αλιεύω από δω κι από εκεί ειδησούλες, πληροφορίες και προσπαθώ στη συνέχεια να τις διυλίζω με τον τρόπο μου. Continue reading «Κάνε κάτι να μην με πατήσει το TGV, σε παρακαλώ!»

Advertisements

Δραπέτες της πραγματικότητας

whales0.jpg

chef.jpgΞέρω ότι είναι «αφελές» εκ μέρους μου να ανεβάζω αυτού του είδους τα ποστ. Πρώτον δεν έχω τις ανάλογες γνώσεις. Δεύτερον δεν είναι το φόρτε μου και τρίτον, κάθε φορά που παραπαίω, θυμάμαι τον Ρίτσο και τα φρέσκα φασολάκια του.Ίσως ακουστεί υπερβολικά σκληρό, αλλά ακόμη και για τον ωραιότερο γκ…δεν θα πήγαινα σε μαγαζί με σούσι. Οι αντιρρήσεις μου έχουν να κάνουν με τη γεύση κυριως. Η ιαπωνική κουζίνα δεν ταιριάζει στο DNA μου.Έτυχε και δεν πέτυχε, που λένε. Είναι αλήθεια ότι δεν έχω κάτι ιδεολογικό με το σούσι. Το λέω γιατί θα μπορούσα να έχω, από τη στιγμή που θεωρείται πολύ «ινατο» φαγητό και η πόλη βρίθει από σουσάδικα.Όμως διάβασα στην «Ελευθεροτυπία» το κείμενο που ακολουθεί και φούντωσε μέσα μου το…οικολογικό μου. Continue reading «Δραπέτες της πραγματικότητας»

Πρόσφυγες του πρότερου κόσμου.

Salvador Dali. Dali’s dream of a virgin.dali.jpg

Πότε πότε επιστρέφω στην τέχνη και στους εκφραστές της σαν τους αλκοολικούς που ‘χουν μπει σε καραντίνα. Σκαρφαλώνω σε βιβλιοθήκες, χάνομαι σε βιβλιοπωλεία, αναζητώ σημειώσεις παλιές, βυθίζομαι στον πρότερο χρόνο για να βρω κάτι που θα με βοηθήσει να παρουσιάσω το θέμα που έχω επιλέξει. Να το τεκμηριώσω και να το κάνω αποδοτικότερο. Continue reading «Πρόσφυγες του πρότερου κόσμου.»

Ο σύγχρονος Γκιούλιβερ, ο κουμπαράς και η τραπεζορητορεία

11.jpg

(Σπύρος Βασιλείου) …. Η ζωή μας όλη μια αντιπαροχή.

Ως σκέψη παραμένει πρόωρη και σε πλήρη αναντιστοιχία με τα τρέχοντα γεγονότα. Ωστόσο λίγοι θα τολμούσαν να την απορρίψουν, χωρίς τουλάχιστον να της ρίξουν μια βιαστική ματιά. Μήπως, τελικά, μετουσιωθεί σε πραγματικότητα το ουτοπικό όνειρο του Γάλλου φιλοσόφου Ανρί Μπεργκσόν που ήθελε τον μέλλοντα άνθρωπο απαλλαγμένο από τον κατάφωρο υλισμό και προσηλωμένο στην αναζήτηση πεδίων πνευματικών και ψυχικών; Μήπως στο απώτερο μέλλον θα ζούμε λυτρωμένοι από την αγωνία της καθημερινής επιβίωσης, τον φόβο της καταπάτησης των πολιτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή την απάλειψη από προσώπου γης των σεξιστικών διακρίσεων; Continue reading «Ο σύγχρονος Γκιούλιβερ, ο κουμπαράς και η τραπεζορητορεία»

Άνδρας είναι…..

400_f_87136_wdexqdrnklzvxfhuwnb7vj1pcvmo6u.jpg

Του άντρα του πολλά βαρύ Θέμης Ανδρεάδης (Ερρίκος Θαλασσινός – Γιάννης Μαρκόπουλος)

Το βρήκα στο «Ε» της Ελευθεροτυπίας. Μάλλον ανάλαφρο και ουχί προς προβληματισμόν και τα τοιαύτα.Σκέψεις και υποθέσεις που όλοι κάνουμε κατά καιρούς και απλώς προσπερνάμε, καθώς το βεβαρημένο ωράριο, ο πέλεκυς της επιβίωσης, οι αγωνίες μας να αντέξουμε ακόμη μια μέρα δεν μας αφήνουν να εμβαθύνουμε. Όχι ότι θα βρούμε τίποτα στο βάθος του πηγαδιού, αλλά καμιά φορά που ξέρετε; Ενίοτε και τα θαύματα γίνονται αποδεκτά…. Continue reading «Άνδρας είναι…..»

Το ωραιοποιημένο εγώ μας

721_large.jpg

Lucy Orchard – Undergrowth

Χθες και προχθές , κάποια στιγμή της μέρας βρέθηκα να διασχίζω την Αττική Οδό σε ένα από τα υπέργεια τμήματά της. Τμήματα δρόμου με θέα, τα λέω. Κι έτσι όπως το βλέμμα μου απλώθηκε μακριά από την ευθεία του τιμονιού (σε ποιόν οδηγό δεν συμβαίνει συχνά αυτό;) συνέλαβα την εικόνα του κόσμου της ομοιόμορφης μεζονέτας των βορείων δυτικών προαστίων. Ξεκινώντας από τις παρυφές της Πεντέλης και κατηφορίζοντας ως την Κάντζα μια τεράστια οικοδομική λίμνη με λευκά-μπεζ σπίτια και κεραμοσκεπές. Continue reading «Το ωραιοποιημένο εγώ μας»

Μα τι είδους πολιτική ειμαρμένη είναι αυτή ;

1533_large.jpg

(Lucy Orchard, Cahooting with Caravaggio)

Το να απαντάς αυτές τις εποχές σε πολιτικά ερωτήματα είναι σαν να αποτολμάς να μιλάς για ποίηση, ενώ δεν έχεις αποστηθίσει ούτε καν έναν στίχο του Σεφέρη. Το να τρέχεις στο κατόπι του πολιτικού στίγματος ενός μεγάλου κόμματος είναι κι αυτό εξίσου δύσκολο. Είναι σαν να προσπαθείς να μπολιάσεις ένα άγριο δένδρο, ενώ δεν έχει φτάσει η κατάλληλη χρονική περίοδος. Το να βγάζεις δε συμπεράσματα για την εκλογική ετυμηγορία των μελών του μεγάλου κόμματος είναι το ίδιο δυσβάσταχτη δουλειά. Μοιάζει σαν να προσπαθείς να εντοπίσεις έναν ανθεκτικό ιό σε ευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα. Πού να τα βρεις τα ενδεδειγμένα φάρμακα; Continue reading «Μα τι είδους πολιτική ειμαρμένη είναι αυτή ;»

Εδώ Πολυτεχνείο… Αναγκαία μνήμη!

Ηχητικό ντοκουμέντο : Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο

polytexneio.jpg

Το κείμενο έχει δημοσιευτεί στο Βήμα. Η αναγκαία μνήμη το επαναφέρει στο σήμερα
Ντρέπομαι γι αυτό που ήμουν και γι αυτό που έκανα. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους «μαυροσκούφηδες», στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια», όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. » Continue reading «Εδώ Πολυτεχνείο… Αναγκαία μνήμη!»

Το αδιαπέραστο αύριο των Παλαιστινίων

 

Associated Press

Πώς να το διατυπώσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια; Οι Παλαιστίνιοι ζουν σταθερά πλέον σ’ ένα κόσμο ενδεχομένων. Ποτέ το αύριο δεν υπήρξε τόσο αινιγματικό και τόσο αδιαπέραστο γι’ αυτούς. Υπό κανονικές συνθήκες, η τρίτη επέτειος του θανάτου του Γιάσερ Αραφάτ θα ’πρεπε να ’χει κυλήσει μέσα σε κλίμα ομοψυχίας. Continue reading «Το αδιαπέραστο αύριο των Παλαιστινίων»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: