Η Αλντα απ’ το Σεράγεβο.


Θεός αν είναι – (Goran Bregovic – Λίνα Νικολακοπούλου) Άλκιστη Πρωτοψάλτη-Παραδέχτηκα (1991)37827923bosnia2004_pict5450.jpg

Η Αλντα καθόταν απέναντι μου σ’ ένα κομψό καφενέ του Σεράγεβου, από εκείνους πού ‘χαν καταστραφεί στον πόλεμο της δεκαετίας του ’90 και σήμερα, ξαναφτιαγμένος απ’ την αρχή, διεκδικεί ό,τι του στέρησαν τότε οι βόμβες και τα πολυβόλα : το δικαίωμα στη ζωή. Η Αλντα μιλούσε συνεχώς, κινούσε τα χέρια της, σκούπιζε πότε πότε μερικές σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπό της και πάσχιζε να μεταφέρει στους συνομιλητές της τα μύρια όσα συναισθήματα που την κατέκλυζαν σε δέκατα δευτερολέπτου.37828221bosnia2004_pict5661.jpg

Ήταν μόλις 16 χρονών όταν τα πολεμικά αεροσκάφη σφυροκοπούσαν τις πόλεις και τα χωριά, όταν Σέρβοι, Μουσουλμάνοι και Κροάτες συναγωνίζονταν σε πράξεις βίας κι όταν η νοτισμένη γη δεχόταν αδιάκοπα στην αγκαλιά της τους προσφιλείς νεκρούς. Ένα κορίτσι σαν όλα τ’ άλλα, η Άλντα είχε όνειρα, ενδεχομένως ακριβά, αλλά τι μπορεί να ‘ναι φτηνό σ’ αυτές τις άγριες, εφηβικές ηλικίες ; Ήθελε, λέει, να σπουδάσει στο εξωτερικό, να ταξιδέψει, να εργαστεί κι όταν οι μπαταρίες της ψυχής θα γέμιζαν, θα ‘στηνε την οικογένειά της, θα ζούσε ειρηνικά χωρίς την έγνοια των γεωπολιτικών συμφερόντων που τελικά ήρθαν και έβαλαν φρένο στα όνειρά της.

Κι αναρωτιόταν, όταν μιλούσε η Άλντα, «ποιος διέκοψε αυτή την πορεία, ποιος έκρινε ότι η πόλη της έπρεπε να καταστραφεί, και σήμερα να βλέπεις τις οπές του πολέμου να χάσκουν ξεδιάντροπα μπροστά σου;» Κανείς από την ολιγομελή δημοσιογραφική ομάδα που βρισκόταν απέναντι από την Άλντα δεν τολμούσε να διακόψει την ορμή του λόγου της. Και η καστρανόχρωμη Βόσνια, απαγκιστρωμένη από εθνικισμούς και θρησκευτικές αγκυλώσεις, συνέχιζε να ξετυλίγει το νήμα της δικής της εσωτερικότητας. Σήμερα, μας είπε, έχω καταφέρει να βγάλω κάποια χρήματα, χρησιμοποιώντας τα αγγλικά μου. Ο φιλος όμως, όμως, ένας νεος 29 χρόνων, δουλεύει σε ιδιωτική εταιρεία και ο μισθός του δεν ξεπερνά τα 90 δολάρια το μήνα. Πείτε μου εσείς πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα μίνιμουμ αξιοπρεπούς ζωής με αυτά τα χρήματα ;

Κι ύστερα η Αλντα χαμήλωσε τους τόνους για να μας πει, σχεδόν ψιθυριστά, ότι εκείνο που σήμερα πια την ενδιαφέρει, είναι μόνον οι αξίες της ζωής. Η βελτίωση του εαυτού της, οι μικρές χαρές, ο σεβασμός προς τους συνανθρώπους της, η αναζήτηση καλών φίλων, η επικοινωνία, όχι για χαβαλέ ….αλλά για το στήσιμο σταθερής γέφυρας με τους ανθρώπους που εξακολουθούν να πιστεύουν στα θαύματα.

Φεύγοντας από το Σεράγεβο και στον απόηχο της φορτισμένης κουβέντας με την Αλντα συνειδητοποίησα για μια ακόμη φορά πως μέσα από τη συμφορά , μέσα από τον πόνο ξεπετάγονται άνθρωποι μοναδικοί και αξίες ξεχασμένες σε μας τους βιαστικούς, αδιάφορους πολίτες των δυτικών κοινωνιών. Κι αυτό έχει ομορφιά και τραγικότητα συγχρόνως.

ΥΓ. Δεν έχω νέα από την Αλντα, παρ’ ότι για ένα διάστημα κρατήσαμε κάποια επαφή. Κι ύστερα σιωπή. Ελπίζω νάχει φύγει για κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Είχε όλα τα φόντα για να σπουδάσει και να προχωρήσει.

ΥΓ….. Το κείμενο ανέσυρα από το σεντούκι του 2004 , όταν είχα ταξίδευσει στη Βοσνία- Ερζεγοβίνη κι είχα εισχωρήσει βαθιά στα μέρη του Κάρατζιτς και του Μπλάντιτς στο σερβο-βοσνιακό κομμάτι που συνορεύει με τη Σερβία. Τότε είχα γίνει μάρτυρας των ταπεινωτικών εισβολών των νατοϊκών στρατιωτών σε χωριά σερβοβοσνιακά για έλεγχο όπλων. Ανατριχίλα. Ακόμη θυμάμαι το βλέμμα των παιδιών.


Τώρα το θέμα της Βοσνίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Τα πράγματα παραμένουν θολά, όπως και τότε. Διχασμός, ασυμφωνία, φτώχεια και πλούτος…ο καθένας παίζει έναν ρόλο και η Βοσνία αγωνιά για το μέλλον της που δεν θά ‘θελε να το δει εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσο όμως πλησιάζει η ώρα της πιθανής ανεξαρτητοποίησης του Κοσόβου, τόσο κάποιοι σιγοψιθυρίζουν τον διαμελισμό της Βοσνίας. Λύση ή καταστροφή; Και εν πάση περιπτώσει , ως πού θα φτάσει ο κατακερματισμός των Βαλκανίων ;Και με τί κόστος , τελικά;

ριτς.

(Κάτι σαν νοσταλγία μοιάζει, ε ; )

scan00011.jpg

scan0003.jpg


Advertisements

99 thoughts on “Η Αλντα απ’ το Σεράγεβο.

  1. Τι όμορφο και σημαντικό κείμενο! Και σου κάνω ποδαρικό, ε? Καληνύχτα, Ριτσάκι, σε φιλώ (βρε, το ξέρεις ότι γράφεις υπέροχα?) (τώρα τί σου λέω, ε?)

  2. Αλεφ, καλησπέρα και καληνυχτα
    Σ ευχαριστώ μωρό μου για τα ομορφα λογια σουλ Εχει μια νοσταλγία το κομματι. Ψιλοκλαίω. Παραέγινα ευαισθητη. Νυσαφι πια.

  3. Ρίτσα μας, κανέναν δεν έβλαψε ποτέ η ευαισθησία, άσε που είναι δύναμη λέμε! Βέβαια, το κλάμα το υπερβολικό…τα ταγκαλάκια, όπως έλεγε ο Παίσιος! (καλέ, εγώ τα ξέχασα πάλι τα διαλυτικά!) Σμουτς, πάλι (άντε, νανάκια!)

  4. Πολύ όμορφο, Ρίτσα μου – και θα συμφωνήσω με την alef – κανέναν δεν έβλαψε λίγη παραπάνω ευαισθησία….
    καληνύχτα, καλή ξεκούραση
    (τα λέμε αύριο)

  5. Μην απαντάς! Την έβαψες! Θα…. ξαναπαντήσω! (αν δεν σε βάλω για ύπνο, δεν ησυχάζω απόψε!) άλεφ- μαμά!

  6. Κούνια που σε κούναγε! (α δεν με ξερεις καλά!) Γρήγορα στα κρεβάτια σας! (κι εσύ κι εγώ λέμε!)
    ΥΓ. Καλά, το πρωί δεν θα έχουμε… μούτρα να κυκλοφορήσουμε!

  7. Κείμενο με ευαισθησία, ανθρωπιά και τον βασικό προβληματισμό.
    Ποιοι είναι αυτοί, οι όποιοι, που αποφασίζουν για τις τύχες των ανθρώπων και για τα όνειρά τους

    Να είστε καλά, και να μας κεντρίζετε και τις δικές μας ευαισθησίες.

    Καλό σας ξημέρωμα..

  8. Ρίτσα κάθε νέο σου ποστ βγαίνει και πιό πικρό και πιο μελαγχολικό.
    Ελπίζω όλα να είναι καλά.

    Καλή σου νύχτα.

  9. Καλημέρα Ριτσάκι
    Για να επικεντρωθώ στο πολιτικό σκέλος του κειμένου, θα σου θυμησω αυτό που είχε πει κάποτε ο μακαρίτης ο Αβέρωφ «έξω από το μαντρί τα τρώει ο λύκος» κι επειδή, δεν μπορούν όλες αυτές οι χώρες να γίνουν ούτε Μάλτα, ούτε Μόντε Κάρλο, βέβαια, όλο αυτό με τους διαμελισμούς και τις αυτονομίες, μου ακούγεται και λίγο ανεδαφικό. Είναι πολύ νωρίς, φευ, αλλά νομίζω με τα χρόνια (τα πολλά χρόνια) δούμε άλλες ενώσεις και αλλαγές των συνόρων.

  10. Να ανασύρεις πιο συχνά τέτοιους θυσαυρούς από το σεντούκι σου Ριτσάκι, να αναλογιζόμαστε τι έχουμε. τα δεδομένα μας δεν είναι και δεδομέναν άλλων….
    ελπίζω να τα κατάφερε η Αλντα και η κάθε Αλντα……

    Σε φιλώ καλημέρα!

  11. Άλεφ, η ιστορία του ονόματος φτιάχνει ποστ από μόνη της. Καλημέρα σε σας και στο Ριτσάκι.

  12. Πω πω κάτι πρωινοί τύποι! Ριτσάκι μου, μάλλον κοιμάσαι ακόμα τον ύπνο του δικαίου?
    @ Dimosthenis μας, κι εσείς πρωινός? (για τα δικά μας δεδομένα!)
    @ Thalassini, ισχύει και για σας, ό,τι και για την
    @ skupitsa> Μ’ ενδιαφέρει το όνομά σας (που κάνει από μόνο του ποστ) αλλά και το μπλογκ (και λόγω… επαγγελματικής διαστροφής αλλά και στήλης), απ’ το ριτσάκι μας θα μάθετε το μέιλ μου για να δω το δικό σας και να σας στείλω μέιλ, ή μάλλον το μέιλ μου το νυχτερινό είναι: alef5@otenet.gr (και θα σας εξηγήσει η Ρίτσα).
    Σας ασπάζομαι, άπαντες, να έχετε μιαν υπέροχη μέρα (που θα έχετε, διότι οι ευχές μου, πιάνουν!)
    Ριτσάκι μου, καλό, Καλημέρα!

  13. Kαλημέρα σε όλους. Βλέπω ότι μια χαρά το πάτε το μπλογκ και χωρίς εμένα. Με βολεύει .Με βολεύει. Θα ανεβάζω πόστ και στη συνέχεια θα το αναλαμβάνετε. Η μια ράβει και η άλλη κεντάει. Χαίρομαι που εχω τέτοιες φίλες.

    Λοιπόν :
    @ Σκουπίτσα…. το πήρες το μειλ μου ;
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Χτες έγραψε συνάδελφος μου κατι για τη Βοσνία και με παρακάλεσε να κοιτάξω στοιχεία σχετικά με το σημερινό καθεστώς κι εγώ βρέθηκα στο χθες. Κάπως έτσι έφτασα ξανά στην Αλντα. Αν είχα τεχνικές γνώσεις θα σας πέρναγα και φωτο με τους στρατιώτες και τα παιδιά κλπ κλπ.

    @ Sotiris K Ναι, ειναι σπουδαία όλα αυτά τα θέματα που αναδεικνύουν τον μεταπολεμικό άνθρωπο. Αλλά ξέρεις, Σωτήρη, δεν εχουμε συχνά την ευκαιρία να πηγαίνουμε στις εστίες πολέμου. Τώρα στέλνουν τους πολύ νέους, δήθεν ατρομητους. Απλά πολύ φιλοδοξους, θα το πω εγώ.

  14. @ Αλεφ…. Καλημερα. Τί ώρα βρε ξυπνήσατε ολοι σας ; Σε ψάχνει ο Δημοσθενης, ξυπνιος, απ ότι διαβάζω από τις 5! Μα τί εβλεπες χριστιανέ μου στις 5; ονειρα με την Αλντα , εβλεπες ;

  15. @Thalassini μου καλημερα και σε σένα. Θα βρεθούμε μάλλον, αν εχω καταλαβει καλά. Πάμε για τέχνη, ή μηπως κανω λάθος ;
    Ευχαριστώ για τη ζεστή του κουβέντα. Ναι, εχει το σεντουκι, αλλά η Ρίτς δεν εχει χρονο, η καημένη. Την κυνηγάνε κάτι λεοπαρδάλεις, μα κάτι λεοπαρδάλεις, πού να σου λεω….

  16. @ Δημοσθένης….. Δεν ξέρω αν ευελπιστούν να γίνουν Μαλτες και Μοντε Κάρλο. Υπάρχει πολύς πονος πανω κει στα βαλκάνια. Πόνος, αιμα και σκληρές αναμνήσεις. Αυτό να το θυμάσαι. Η μουσική του Μπρεγκοβιτς
    ( Νατασσαααααα Μουσική ωρεεεεεε ) αποδιδει σε μεγάλο βαθμό αυτή την κουλτούρα της θλίψης που εγω λεω και που θυμαμαι την είχα αντικρύσει λιγο μετα τον πολεμο στα μάτια των Σέρβων στο βελιγράδι.
    Η αλλαγή των συνόρων είναι το φετίχ του 21ου αιώνα. Ας το κρατήσουμε αυτό.
    Φιλια

  17. @ Δημοσθένης… Α, σε βλέπω ταχύτατο. λεπτό δεν χανεις. Σήμερα,η Αλντα πρέπει ναχει 3ορησει. Δεν θυμαμαι κιολας. 16 ηταν το 1994 στους βομβαρδισμους.
    καλημερα

  18. @ ΙΝδικτος…. ναι, καλά καταλαβαίνεις. Εχω μια διαχυτη μελαγχολια. Αλλά ειναι και πολυτιμο κομμάτι του εαυτού μου αυτό, μιας και ανήκω στην παράγραφω που μιλαει η Αλντα για τις αξίες.
    Δυστυχώς, αν και μεγάλωσα, δεν αποκόπηκα από αυτά που με μπορούσαν να με συνεπάρουν μικρή.
    σε φιλω.
    να προσεχεις παντα τα κοριτσια. και σου ειπα για τον εργολάβο. Να τον τρομάξεις, εντάξει ;

  19. Σε αυτό που λες δεν διαφωνώ καθόλου, όμως η ανθρώπινη φύση, έχει την τάση να τα ξεχνάει όλα αυτά, για να μπορέσει να επιβιώσει. Δεν πιστεύω ότι θα αλλάξουν τα πράγματα προς τιο καλύτερο σε ένα δύο χρόνια, αλλά ακόμη αργότερα, θα αρχίσουν οι μικτοί γάμοι πιο έντονα, θα βγει και καμιά τηλεοπτική σειρά, σε μεγάλο…. κανάλι, ε, κάτι θα αλλάξει, θα λιάνουν οι γωνίες κα΄ποτε…

  20. @ Δημοσθένης… προφανώς η ζωή προχωράει με τον αλφα ή τον βήτα τροπο. Και οι γωνίες στρογγυλεύουν, δεν υπάρχει αμφιβολία.
    Αλλά καλόν ειναι να θυμόμαστε πού και πού. Καλό μας κάνει. Η μάλλον μας κάνει λίγο πιο ανθρώπινους η θύμηση, ξέρεις.
    Καλημερα, καλημερα.
    ριτς

  21. Αυτό σου ελειπε και να διαφωνείς κι από πάνω!!!!! Καλημερα, καλημερα.Πρόσεχε τους ασθενείς σου, ενταξει; Μη τους μιλήσεις για την Αλντα και μπερδευτούν οι άνθρωποι. Δεν καταλαβαίνουν που δεν καταλαβαίνουν απο τις εγνοιες τους, μην τους αποπροσανατολίσεις τελείως.

  22. @ Δημοσθενης…Α,μα τότε , θα γειάνουν, αγαπητέ μου. Θα γειάνουν οι άνθρωποι έτσι και μάθουν τί τρέλλα κουβαλάω.
    Ετοιμαζομαι να παω γραφείο και βαριέμαι τις φατσες τους. Ιδιες καθημερινά, βρε αδελφέ μου.Τί πληξη κι αυτή!

  23. Την καλησπέρα μου Ρίτσα!
    Με έβγαλες για λίγο από τις σκέψεις της δουλειάς μου με αυτό το όμορφο κείμενο.
    Αλήθεια εσύ δεν θα έφευγες για ταξίδι τέτοιες μέρες? Σε μέρη πιο ζεστά?

  24. Thalasinimatia….. περιμένω κι εγω διαταγές άνωθεν.

    philos καλημερα, καλημερα. Ακυρώθηκε το ταξιδι στην Τυνησία από την πρεσβεία. Κάτι φοβήθηκαν. Καταλαβαίνεις, φαντάζομαι

    dimosthenis Το βαραω εχει και ψυχιατρική θέωρηση /?

  25. Πολύ όμορφο, Ρίτσα, πάρα πολύ… Γιατί έχει στο κέντρο του τον άνθρωπο, γιατί έχει ευαισθησία, γιατί μερικές φορές το να γράφεις για Τον άνθρωπο είναι πιο σημαντική πολιτική ανάλυση απ’ οτιδήποτε άλλο…
    Μου θύμισες και το τέλος της ταινίας «Underground» που το βρήκα και σπαρακτικό (εντάξει, και λίγο αισιόδοξο) με εκείνη τη χώρα που σκιζόταν στα πολλά κομμάτια της…
    Να είσαι καλά

  26. @ aaduck νασαι καλά για το σχόλιο σου. Κι εσύ, οπως και ολοι μας διακρίνεις την αναγκαία ευαισθήσια. Μα, μας χρειάζεται περα από πολιτικες και οικονομικές συζητήσεις γιατί ο άνθρωπος – νους ειναι φλεγόμενη βάτος, ούτως ή άλλως.
    Καλησπερα

  27. Pavlos…Τί κάνεις αστέρι μου; Είσαι καλά ; Το ελπίζω για να περνάς από δω, μάλλον καλά θα είσαι. Ναι, παραμένω σε πεισμα των καιρών με ιδιαίτερες ευαισθησίες. Και με αυτές θα αποχωρήσω, σε διαβεβαιώ.
    καλησπέρα και καληνυχτα συγχρονως.
    ριτς

  28. Πολύ πονεμένοι άνθρωποι υπάρχουνκαι θα υπάρχουν σε αυτή την «Αγρια Ανατολική Ευρώπη » και για πολύ καιρό ακόμα….Η κυρία που κάνει παρέα στη μαμά μου στην Ελλάδα είναι μία από αυτά τα μέρη και το επάγγελμα της στη χώρα της ήταν δασκάλα βιολογίας. Κάποια στιγμή είπε λοιπόν «Τώρα είμαστε πια ελεύθεροι , να καθαρίσουμε όλα τα σπίτια της Ελλάδας …. !» Καλή σου νύχτα dearest Rits

  29. penelope…εγω ελεγα επ αυτού ότι οι γυναίκες της ανατολικής Ευρώπης ( με την εννοια των πρώην κομμουνιστικών χωρων και όχι γεωγραφικά) ξεσκάτωσαν και ντάντεψαν όλα τα περήφανα ελληνικά γηρατειά. Κι αυτό, αν θες τη γνώμη μου, είναι έργο ζωής ανεπανάληπτο. Τους οφείλουμε παρα πολλά και πάνω απ όλα σεβασμό.

  30. Ξέρεις όμως πόσο κατάθλιψη μπορεί να σου προκαλέσει αυτή του είδους η δουλειά όταν δεν σου πάει αλλά πρέπει να την κάνεις γιατί είναι η πιο καλοπληρωμένη, και πολλά στόματα περιμένουν από σένα να τα ταίσεις πίσω στη ρημαγμένη πατρίδα!

  31. penelope…ναι, συμφωνώ και επαυξανω. Γιαυτο μιλάω και για σεβασμό, επειδή καταλαβαίνω το πώς αισθάνονται ολες αυτές οι γυναίκες που δικαιως καποιες από αυτές προσπαθούν κάπου να ακουμπήσουν.

  32. Για να αλλάξουμε το κλίμα τώρα γιατί πολύ στεναχώρια δεν την αντέχω .. Η ιδια κυρία λοιπόν μου ζητάει κάθε λίγο και λιγάκι «καλέ κυρία Πηνελόπη πάρτε με στην Αγγλία μαζί σας» Τι να κάνεις στην Αγγλία βρε Ραίσα της λέω εγώ «να προσέχω τον κύριο Τζώνυ» μου απαντάει με πονηρό ύφος και μόνο πηγολαμπίδες δεν βγαίνουν από τα μάτια της!!

  33. @ Penelope…..Η σε λέμε Cruz και συμπεριφέρεσαι ως Cruz ή σε λέμε απλώς Πηνελόπη. Να της πεις της Ραϊσα κομμενα τα πολλά πολλά και κάτω τα χέρια από τον Τζόνι.
    σε φιλώ

  34. @ Koptoraptou Μ ενθαρρρύνεις και σε ευχαριστώ. Εμένα δεν θυμαμαι αν μ αφησε βαθιά πίκρα για τα μίση και την απληστία και τους εθνικισμούς των ανθρώπων ή μου άφησε μεγάλη χαρά που είδα ανθρώπους να βγαίνουν με τετοιες ιδεες μεσα από την τεφρα/
    φιλια
    Ριτς

  35. Σπουδαίο κείμενο στ’ αλήθεια. Μου θύμισες πολλά από μια χώρα που όταν επισκέφθηκα με κέρδισαν πολλά και μ’ έχασαν λίγα. Να ‘σαι γερή να βγάζεις απ’ το σεντούκι τέτοια κείμενα. Φιλιά.

  36. Penelope….. βαμπ γλυκειά μου και ελέγχουμε αφ’ υψηλού, αφ υψηλού!!!!!! Μια ματιά ρίχνουμε και όλα ΟΚ. Η Πηνελόπη κινδυνεύει πάντα να εκδηλώσει την ελληνική της πλευρά, τις ανησυχίες της, τις υπερβολικές τρυφερότητες της, τις φροντίδες της, τα νταντέματα της και πάει λέγοντας….
    Μην με παίρνεις στα σοβαρά. Λέω εγω και οποιος με ακουσει κερδισμενος θαναι.
    φιλια μικρό μου φοιτητριούλι
    ριτς

  37. Αχ Ριτς μπορείς να πεφτεις μέσα μπορεί και όχι!
    Πριν 15 χρόνια και περισσότερα ίσως, μία κυρία πολύ φινετσάτη δεν θυμάμαι το προσωπό της τώρα μόνο την φιγούρα της και τον αέρα της, ήρθε στο γραφείο μου και μου ζήτησε αν μπορεί να κάνει ένα τηλεφώνημα, της παραχώρησα το τηλεφώνο μου και το γραφείο μου γιατί είχε πολύ γοητευτική παρουσία και σηκώθηκα να κάνω μία βόλτα. Η συνάδελφός μου και φίλη μου που την ήξερε και μάλλον είχε κάποια σχέση μαζί της, μου είπε ξέρεις αυτή είναι η Ρίτσα η Μασούρα είναι αστέρι πολύ καλή δημοσιογράφος αξίζει να την διαβάζεις ….So Rits, you can count isn’t it? και αλλά πολλά…..

  38. Pen elope…. Θυμησε μου πού εχουμε συναντηθεί και μαλιστα πριν απο 15 χρονια ; Βοηθησε με γιατί ειλικρινά δεν θυμαμαι . Μπηκα στο γραφείο σου και χρησιμοποιησα το τηλεφωνο σου ;
    Εισαι συνάδελφος ; Μάλλον όχι. Είσαι δικηγόρος μήπως ; Θα σκασω ρε Πηνελοπη.
    Και με διαβάζεις; Δραμα δηλδή και κοκκινιζω γιατί πριν από 15 χρονια εγραφα κατω του μετρίου.
    περιμενω εναγωνίως
    ριτς

  39. @elafini Καλησπέρα σου.Ναι, το ξερω ότι γραφω κοινότοπα πράγματα, αλλά πολλές φορές αυτά ειναι που κουβαλούν μεγαλα φορτία πάνω τους. Και αυτό αισθάνθηκα φεύγοντας από το Σεραγεβο, τότε, τεσσερα χρονια μικρότερη.

  40. @Δημοσθένης.. Με τί ειμαι προκατηλειμμένη καλέ μου ; Τί σου ειπα περιεργο;
    Ειδα το καινουργιο σου ποστ. Μ αρεσει που τα πράγματα τα βαζεις σε κουτάκια.

  41. penelope…Θα μου πεις πια είσαι; Δεν θυμαμαι ναχω καμια γνωστή στο Μπαθ. Και τί κάνεις στο Μπαθ καλή μου ; Σπουδάζεις ; Κάνεις καποιο μεταπτυχιακό ;

  42. Dimosthenis….να κανεις ο,τι σε ευχαριστεί και θεωρείς ότι σε βοηθαει να αντεχεις τον εαυτό σου και να αντέχεις και τους άλλους. Τόσο απλά.Εγω, ως μαμα, λεω κατι παραπάνω. Κανε οτι δεν ακους.
    ριτς
    Το Αλεφ εχει εξοδο απόψε και ειναι χαμένο γενικώς με διαφορα.

  43. Δεν συστηθήκαμε ποτε dearest Rits απλώς έχω καλή μνήμη θυμάμαι ονόματα. Ζω και βασιλεύω στη γηραιά Αλβιώνα τα έχω περάσει όλα αυτά τα στάδια και γυρίζω σε εκθέσεις τώρα . και αλλα πολλά….

  44. Καλα, δεν θα μου πεις ποια ειναι η κοινή γνωστή; Βρε Πηνελοπη μου, ως δημοσιογραφος ειμαι περιεργος ανθρωπος. Οι εκθεσεις με τρελλαίνουν, να το ξέρεις. Βαλε να γυριζω σαν το χαχα γυρω γυρω, να καθομαι οκλαδόν να κραταω σημειωσεις για μενα, να ψιλοσκιτσάρω κι υστερα με ολο το χαρτομάνι ναπηγαινω στον καφενέ και να βουτάω μεσα στο μαγικό υλικό
    Περιμενω ετσι ;

  45. @ Dimosthenis.Βρηκες. Και μη μου πεις ότι σου πέφτει ασχημη αυτή η μαμα. Διαβασε την Penelope που με περιγραφει και θα καταλάβεις.
    φιλακια

  46. Κάτσε να βράσεις στο ζουμί σου darling Rits. It is not so important. The important is που καθόμαστε και κουβεντιάζομαι έτσι ωραία και απλά, εσύ βάζεις ωράια θέματα και ο καθένας μας μοιράζεται της εμπειρίες του τις ανησυχίες του,τις γνώσεις και ακόμα το χιούμορ του. Τι πιο καλύτερο! thanks to Nicola Negreponte του συμπατριώτη μας et al.. που ανέπτυξαν αυτό το περίφημο μέσον που λέγεται internet!
    Σε αφήνω τώρα γιατί πρέπει να απαντήσω σε κάποια e-mail και να παρακολουθήσω το Tudor me τον Johnny ο οποίος έχει νευριάσει που είμαι καρφωμένη στο laptop!

  47. @Dimosthenis…Ε, όχι και να τα χαλάσουμε σε θέματα διαφορετικής αισθητικής ! Χα, χα…
    Καληνυχτα. λεω να παω για υπνο. το αλεφ εχει βγει, οι αλλοι κοιμούνται. Τί να κανω κι εγω; εχω ως συνηθως κοσμικό Σ/Κ. και αποψε ειχα, αλλά δεν αντεχα, καλέ. Τί νομιζει ο κόσμος; ότι αντεχω να τρεχω παντού ;

  48. Η Άλντα δεν είναι τίποτα περισσότερο από έν λουλούδι που μεγάλωσε στις στάχτες ενός άδικου πολέμου, γιατί άδικος είναι κάθε πόλεμος που γίνεται για θρησκευτικούς λόγους. Μέσα όμως από το σκληρό της χέρσας γης ξεφυτρώνουν χρυσάνθεμα, που θα μπολιάσουν τη νέα γη. Της Βοσνίας της αξίζει ένα καλύτερο παρόν και μέλλον και της ‘Ελντας ακόμα περισσότερο. Ωραίο ποστ άλλη μια φορά Ρίτσα Καλό ΣΚ

  49. Vasilis… Καλησπέρα Βασίλη μου. Και βεβαια θα συμφωνήσω για το λουλούδι, την Αλντα και τις τόσες Αλντες που φυτρώνουν ανάμεσα στα άπειρα ζιζάνια. Αν δεν το δεις, δεν το μπορείς.

    Topapei Σ ευχαριστώ πολύ.
    Καλως ορισες και απο δώ.

  50. Καλά είμαι Ρίτσα μου, ανησύχησες; Είναι το μεγάλο μου το κορίτσι εδώ απόψε, τώρα κοιμάται δίπλα μου και παίζαμε , διασκεδάζαμε και ξεχάστηκα κι εγω…

  51. Μια χαρα και τρεις τρομάρες. Δηλαδή, χθες απεφυγα ενα κοσμικο κάλεσμα γιατί βαριόμουνα. Σήμερα, απ τα νευρα μου πηρα το πρωί το ψαλίδι και κουρευτηκα. Χαλι μαυρο. Φευγω παω στο κομμωτηριο, τους τρελλαίνω, με αποκουρεύουν και μετα ψωνιζω ρουχα για Κωσταντίνο που κατι ήθελε και ηρθα και κλειδαμπαροθυκα. Πώς θα κυκλοφορήσω, δεν καταλαβαινω.
    Αχ βρε Ραφαέλα, μην κανεις τις βλακειες μου όταν μεγαλώσεις. Να αντιδρας συγκροτημένα κοριτσι μου καλό.
    Αυτά Δημοσθένη.Εσεις δεν ειχατε ιατρείον την σημερον ημεραν ;
    Ανεβασαμαν καινουργιον ποστιον’

  52. Διονυσ….. αν πας κατω κατω στην Αλντα, θα δεις πρωτα τη φωτο με το παιδί και τους νατοϊκούς που περιγραφω στο κειμενο και πιο κατω εμενα ( το πιτσιρίκι) μαζί με τον αναπληρωτη πρεσβη των ΗΠΑ στις Βρυξέλλες και κατι νατοϊκούς που δουλευαν τοτε στο Σεραγεβο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s