Εμιλ Ζολά και σφιγγοκολάριοι της εξουσίας


accuse-titre.gif

man_zola.jpg

Ο Εμίλ Ζολά θεωρούσε ότι κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε γιατί αναζητώντας την αλήθεια , έκανε το λάθος να δυσαρεστήσει κάποιους. Εν ολίγοις, όπως είπε ο ίδιος το 1866 , φάνηκε απάνθρωπος, ηλίθιος , αδαής, αιρετικός και βλάσφημος, γιατί είχε βαρεθεί το ψέμα και τη μετριότητα.

Δεν ξέρω πόσο ευάλωτος στις πιέσεις της εποχής του ήταν ο Ζολά ή πόσο ευαίσθητο ψυχισμό είχε. Απεχθανόταν όμως το ψέμα και τη μετριότητα και αναζητούσε απαντήσεις στις μεγάλες μας απορίες, όχι μόνο σκαλίζοντας με τα νύχια τον πυθμένα της εσωτερικότητας του, αλλά και εξωτερικεύοντας συχνά τις πιο βαθιές του σκέψεις.

Σήμερα έχω την αίσθηση ότι πολλοί αισθάνονται κολλημένοι στον τοίχο της επικαιρότητας, ακριβώς για τους ίδιους λόγους. ΠΑΣΟΚ, Ζωνιανά, ασφαλιστικό, μαθητές στους δρόμους….. Γιατί βαρέθηκαν το ψέμα και τη μετριότητα. Γιατί δεν θέλουν άλλο τους σφιγγοκολάριους της εξουσίας, δεν θέλουν άλλο να τους βλέπουν να ξερογλείφονται μπροστά στ’ απομεινάρια ενός ξαναζεσταμένου, στο φούρνο μικροκυμάτων, φαγητού. Γιατί αρνούνται να βουλιάξουν στην αποκρουστική λάσπη, να δείχνουν απαθείς και καλοθρεμμένοι, να μοιάζουν όλο και πιο πολύ με τυπικό κρετίνο. Μόνο που αντί για οποιαδήποτε άλλη αντίδραση, κυρίως όμως αυτήν της εξωτερίκευσης του Ζολά, προτιμούν να ψάχνουν για Εξοδο Διαφυγής.

Μπορεί να τη βρίσκουν στο πρόσωπο κάποιας γυναίκας ή άνδρα, σε μονοήμερη εκδρομή ως το Ναύπλιο – στο σπίτι της κυρίας Χαράς – σε βραδινή έξοδο ως την Αθηναϊδα, σε μια βόλτα στην επίκαιρη Διονυσίου Αρεοπαγίτου , στο αστυνομικό μυθιστόρημα του του Δ. Μαμαλούκα (Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δ. Μόστρα) , σε ποίημα του Γ.Ευθυμιάδη (Καινός Διαιρέτης ), του Γ. Δουατζή (Σπονδές ), σε ασκήσεις γιόγκα με την Πετρουλάκη ή σε άλλες της ψυχής θεραπευτικές σεάνς…Και επιχειρούν να πνίξουν το θυμό τους ( υπολειπόμενος καθωσπρεπισμός σε μια κοινωνία που βιώνει τον μετα- καθωσπρεπισμό της , βουτώντας στην παραμελημένη απ’ τους πολλούς εσωτερικότητά τους).

Μισώ τους ανίκανους και τους τιποτένιους, έλεγε ο Ζολά.

photo-emile-zola-21.jpg

Οδός Εμίλ Ζολά στην Εξ αν Προβένς.

Μισώ το σκοτάδι, όταν επιμένει να περιορίζει το φως, λέω εγώ.

J» ACCUSE

90 thoughts on “Εμιλ Ζολά και σφιγγοκολάριοι της εξουσίας

  1. Μονο που σημερα οι σφουγγοκολαριοι εχουν αριστοτεχνικα διασπειρει σε offshore καθε ιχνος ενοχης, εχουν αλωσει καθε υγιες κυταρρο στο ονομα μιας συμπληγαδειας αναπτυξης,εχουν θαμπωσει με αγρια χαρα ολες τις αισθητικες μας δεσμες.Δε ξερω αν ψαχνουμε για εξοδο διαφυγης.Ειναι αφθονο το ψευτικο ενδιαμεσο και οι περισσοτεροι αυτο επιθυμουν αγαπητη Ριτς μου..

  2. @ greekgaylolita Καλώς ήλθες και ευχαριστώ για το σχόλιο. Ρεαλισμό αποπνεει και ποιός θα μπορούσε να πει το αντίθετο. Γ ι αυτό και το έθεσα, ας πούμε όσο πιο κομψά και ανώδυνα μπορουσα. Αλλά αυτό το ψεύτικο ενδιάμεσο δεν μπορούμε να το γκρεμίσουμε ; Μια βαριοπούλα βρε αδελφε, θα κανει λες τη δουλειά της ;
    Ριτς
    καληνυχτα

  3. Για να υπάρξει αντίδραση θέλει πολλά πράγματα, θέλει υπόβαθρο, θέλει όραμα, θέλει «τρέλα», θέλει θάρρος, θέλει συνειδητοποίηση της θέσης μας, κάποτε θέλει και απόγνωση. Το σύστημα βέβαια, φροντίζει να τα χορηγεί αυτά σε μέτριες (άρα ακίνδυνες) δόσεις και τα ΜΜΕ να τα κρύβουν πίσω από την «επικαιρότητα».

    (υπάρχουν βέβαια και αυτοί που χρειάζονται απλά έναν ηγέτη)

  4. Τι να σου πω τώρα, μες στα μαύρα μεσάνυχτα (πρώτη φορά κιόλας ξενυχτώ έτσι μπλογκάροντας);
    Για το ποστ θα σχολιάσω αύριο, αλλά διαισθάνομαι ότι το ποστ είναι δευτερεύον αυτή τη στιγμή. Δεν παραιτιέμαι εύκολα: εύχομαι οι εξελίξεις να είναι οι καλύτερες (να είναι ΚΑΛΕΣ!) για τα όχι καλύτερα νέα σου.
    Και σε θαυμάζω που το αντιμετωπίζεις έτσι απλά, στωικά και γενναία (καμία αντίφαση, ο ιδανικός συνδυασμός) όπως μου έγραψες πριν.
    Σε φιλώ κι από δώ. Μικρή σημασία έχει που δεν γνωριστήκαμε… φατσικώς, και δεν το λεώ συχνά αυτό (εξάλλου μπορεί και να συμβεί κάποια στιγμή). Θα τα λέμε από δω και θα σε σκέφτομαι, όπως όλοι οι πουάριθμοι φίλοι σου.
    Καλό σου ξημέρωμα

  5. Πόσο δίκιο έχεις ritsmas. Το πρόβλημα σήμερα νομίζω εστιάζεται στο ότι λίγοι από μας «ψάχνονται». Σε ένα πρώτο επίπεδο μπορεί να φαίνονται πολλόι, αλλά στ’ αλήθεια πόσοι από μας αναζητούν απαντήσεις «στις μεγάλες μας απορίες» χωρίς να βγάζουν ένα είδος αρνητισού;

    Δυστυχώς, το μέτριο έχει γίνει κανόνας. Άκουσα κάποτε κάποιον να λέει ότι «οι μεγάλες αξίες είναι θύμτατα της δικτατορίας των μετρίων». Στην αρχή μου φάνηκε πολύ πομπώδες και άνεφ νοήματος. Μήπως όμως τελικά ισχύει;

    ΥΓ. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις και σκέφτεσαι, σε διαβάζω και στην «Κ». Keep walking…

  6. Ευχες και σκεψεις καλες κι απο μενα[γερνουν οι δεκαετιες,μαζι τους γερναμε κι εμεις,η ζωη δεν ειναι παντα ομαλη,περισσοτερο θα της ταιριαζε το ατιθαση.Ειναι ομως κι ο λογος που ακομα αντεχουμε.Ε?]

  7. Και επιχειρούν να πνίξουν το θυμό τους ( υπολειπόμενος καθωσπρεπισμός σε μια κοινωνία που βιώνει τον μετα- καθωσπρεπισμό της, βουτώντας στην παραμελημένη απ’ τους πολλούς εσωτερικότητά τους).

    Πόσο χρεώνετε τη συνεδρία, γιατρέ; Γιατί αν τα βρούμε στα οικονομικά, θα ήθελα πολύ να με αναλάβετε!
    :)))
    Kαλή σου μέρα

  8. just me…. Μολις γραψω κατι, θα σας απαντήσω. Δεν χρεώνω πολλά, πάντως, γιατί ως γνωστόν …..δεν εχω και αναγκη, βεβαιως βεβαιως.
    Ελα, τωρα, μη μου πεις ότι αυτά περι καθωσπρεπισμού δεν ειναι λίγο out of order ?

  9. καλημέρα αγαπητή rits,
    εξαίρετο το σχόλιο, ο παραλληλισμός…
    Τα είπες όλα!
    Γλυκές καλημέρες και να έχεις ένα δημιουργικό σαββατοκύριακο-εδώ θα ‘μαστε..!

  10. πολύ καλός ο Ζολά, αλλά εν προκειμένω θα προτιμήσω εσάς: «Μισώ το σκοτάδι, όταν επιμένει να περιορίζει το φως» .
    δυστυχώς ζούμε τη δικτατορία όχι των μέτριων και των τιποτένιων, αλλά του συστήματος που σε επιβραβεύει κυρίως, αν γίνεσαι τέτοιος.

  11. Just me Ξέρεις, όλοι τα βλέπουμε αυτά. Ολοι τα σκεπτόμαστε και τα συζητάμε. Αλλά, δεν ξέρω, τί γίνεται. Εχουμε αυτοφιμωθεί, ίσως γιατί λεμε ότι , «ενταξει, καποιος άλλος θα ορθώσει το ανάστημα του».Αν ηταν ανάμεσα μας η Λιάνα η Κανέλη θα κτυπιόταν ολοκληρη. Αλλά ας μη γελιόμαστε. Οι επαναστάσεις αυτής της μορφής δεν εχουν αποτελέσματα για πολλού λόγους. Εχει όμως αποτέλεσμα η σθεναρή στάση στα μεγάλα ζητήματα του ίδιου του ατόμου. Ο καθένας χωριστά και στο τέλος ένα μεγάλο κομματι του κόσμου μαζί.
    Εγω γράφω, εσύ κεντάς, ο άλλος ψέλνει και ο παρ αλλος καθαρίζει τους δρόμους. Εχουμε επομενως με τον τρόπο μας φωνή. Δεν είναι στεντόρεια, ειναι όμως μια φωνή, βρε αδελφέ. Να την υψώσουμε λίγο ψηλότερα, ίσως ; Η μήπως φταίει ο καθωπρεπισμός μας;

  12. @ Το Βυτίο…Ω, μη με κάνετε να νοιώθω άσχημα. Τί σχέση εχω με τον Ζολά; ενας σεμνός γραφιάς ειμαι και δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ τις σκέψεις μου. Αλλά , ευτυχώς, εχω μια καλή βιβλιοθήκη και ψαρεύω σκέψεις άλλων, Μεγάλων.

    ΥΓ… Τωρα ακουω στο ραδιόφωνο ότι η εγγονή του Χιμλερ είναι παντρεμένη με Εβραίο και γράφει βιβλίο για τον παππού! Νυχτες Κρυστάλλων ανεστραμμένες.

  13. Δεν μπορώ να αφουγκραστώ καλά την ελληνική πραγματικότητα καθότι τα media δεν φτάνουν για αυτή τη δουλειά. Αλλά τουλάχιστον η ελληνική κοινωνία έχει κάνει βήματα μπροστά με την έννοια ότι τίναξε από πάνω της αυτό το bully state δηλαδή το εκφοβισμό από πολίτη σε πολίτη τώρα χρειάζεται πιο πολύ εκδημοκρατισμό δηλαδή να υπάρχουν και να εφαρμόζονται οι Νομοι!
    Για τις μετριότητες, υπάρχουν παντού (βλέπε Bush, Major … για το Sarko δεν ξέρω ακόμα τίποτε, εκτός βέβαια ότι τον χώρισε η Cecilia και αυτό ίσως λέει πολλά!) Phewwww ! τα έγραψε! τώρα πάω για ποδηλατάδα darling Rits

  14. @ Φαίη…. Καλημερα Φαίη. Ολα καλά, εκτός φυσικά από τον πατσά που με κάνει και ανατριχιάζω; σκεψου να συναντήσω κάποτε τον Ινδικτο και να με πάει για πατσά…. Θα πνιγώ στο Θερμαικό , θα πέσω από το Λευκό Πύργο, εστω από το Μακεδονία!

  15. Dearest Penelope …Με τις ποδηλατάδες σας τα παίρνω στο κρανίο.. Δεν μπορεί εγω να σκεπτομαι Αισχύλο, να ψάχνω ανάμεσα στην κλασσική αρχαιότητα, να διαβάζω το κομμουνιστικό μανιφέστο να βρω καμια προτασουλα της προκοπής, να διαβάζω βαλερύ, αλλά και τα Χερουβειμ της Μοκέτας – Ελένη Γιαννακάκη ( πολύ σκληρό βιβλιο, αν το διαβάσεις, θα προβληματιστείς γιατί αναφέρεται στα ανοικεια βάθη ενός αλλου γυναικείου εαυτού….. μπορεί και να στο στείλω, αν εχω στοιχεία )

    Η ελληνική πραγματικότητα δεν χύμα στο κύμα. Γίνονται προσπάθειες χρονια τώρα, δεν μπορώ να πω. Αλλά δεν φαίνονται, γιατί το ρεύμα είναι με το…κύμα , καλή μου Πενελοπε.

  16. @δ.τζ….Αφησα για το τέλος τον ή την καινούργια φίλη. Σ ‘ ευχαριστώ πρώτον που με διαβάζεις στην εφημερίδα. Εμείς οι δημοσιογράφοι χρειαζόμαστε αναγνώστες, τί να κάνουμε. Μόνο που εγώ θέλω και καλούς αναγνώστες, επίσης τί να κάνουμε.
    Θα συμφωνήσω για το μέτριο που απλώνεται παντού. Πολλοί από μας είμαστε της ήσσονος προσπάθειας, όμως όχι γιατί ντε και καλά είμαστε φτιαγμένοι έτσι, αλλά γιατί δεν μας δίνουν την ευκαιρία για κάτι πιο προχωρημένο, λίγο διαφορετικό. Κι αυτό αρχίζει από τα νέα παιδιά που κανείς δεν τ αγαπαει που να πάρει. Τα πυροβολούμε, τα κατηγορούμε , γιατί όμως ; Επειδή δεν θέλουν να μας μοιάσουν; Κι εγώ δεν θυμάμαι να ήθελα να μοιάσω των γονιών μου τότε. Αλλά μετά ήρθε ο κοινωνικός καθωσπρεπισμός και μας τα πήρε όλα.Ας μην γίνει το ίδιο και με τους νέους. Επιμένω σ αυτό, γιατί η διαφορά δεν θα προέλθει από εμάς τους πιο μεγάλους, τους ψιλοσιτεμένους, αλλά από τα νέα παιδιά που δεν μας αντέχουν.
    Θυμάμαι προ μηνός είχα δημοσιευσει ένα κειμενο στην «Κ» της μπλόγκερ Industrialdaisies με τίτλο «Θελω μια πατρίδα που να με νοιάζεται» Εισέπραξα ομως από έναν Κοζανίτη φυσιοθεραπευτή μια επιστολή -δραμα. Μου είπε ότι το κείμενο ( της κοπέλας και το δικό μου) ήταν δακρύβρεχτο και τα τοιαύτα και ότι δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα και να ρίχνουμε ευθύνες στους πολιτικούς και στους γονείς μας. Πρέπει εμείς να προσπαθήσουμε. Μάλιστα ο Κοζανίτης επιστολογράφος μου πρότεινε αντί για τον τιτλο «Θέλω μια πατρίδα που να με νοιάζεται» να βάλω τον τίτλο «Θέλω να φτιάξω μια πατρίδα που να με μοιάζεται»
    Καταλαβαίνετε τις τάσεις και τις διχογνωμίες μπροστά σ’ έναν κόσμο που δεν έχει μπούσουλα σήμερα.
    Χαιρετώ, συγγνώμη για το μπλα μπλα μπλα.
    Keep walking you too.

    are you ready boots ?

  17. Προτιμώ τις ποδηλατάδς από το vetex της Γιαννάκακης το οποίο το βρήκα καλλογραμένο βέβαια αλλά μόνο αυτό. Και πολλές φορές αναρωτιέμαι ότι βιβλία εκδίδονται με βάση της καλής γραφής και μόνο! Τί μπορεί να σου δώσεις ένα βιβλίο σαν και αυτό εκτός από την ικανοποίηση ότι phew ευτυχώς δεν είμαι σαν και αυτήν!

  18. Την ιδιορυθμία του. Και χαιρομαι που το διάβασες, γιατί εδω θεωρήθηκε πολύ σκληρό, εως και αποκρουστικό. Χα, τα βετέξ. Εχω μια αδυναμία στα βετέξ. Να σου δωσω να καταλάβεις, ειμαι σπιτι πχ και γραφω, οπότε με πιάνει μια τρέλα και αρπαζω το βετεξ και πανε οι τοιχοι, τα πατώματα, οι σκάλες… Γι αυτό σου το πρότεινα.
    Σε φιλώ. Ερχεται κακοκαιρία στο Κέντ,αλλά δεν σε πιανει, εισαι από την άλλη πλευρά.
    Εμεις θαρθουμε μεσα στις γιορτές. ετσι λεμε δηλαδή. ελπιζω να μην εχει πολύ κακό καιρό, γιατί δεν αντέχω το αεροπλάνο/
    φιλια dearest Penelope

    Keep walking you too.

  19. Εγώ τώρα ξύπνησα…
    Λοιπόν δεν ξέρω πόσο μπορώ να κρίνω το Ζολά, αν μη τί άλλο τον θαυμάζω για το κουράγιο του…
    Είμαι «αμαρτωλός» με την έννοιαότι έχω πει ψέματα, έχω κοροϊδέψει και δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι δεν θα το κάνω και στο μέλλον… Αλλά αυτό με τους ανίκανους… Σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Πώς ορίζεις τον ανίκανο;
    Εγ’ω προσωπικά όταν ξεκίνησα την ειδικότητα σαφώς δεν είχα την ίδια ικανότητα να αντιμετωπίσω ένα ασθενή, όπως τώρα και σίγουρα θα αλλάξει και στο μέλλον… Ίσως να είναι υπεραπλουστευμένη άποψη, αλλά μου δημιουργεί μια απορία… Anyways…

  20. Δημοσθένη….δεν εννοώ την ανικανότητα που μπορεί να προερχεται από την απειρία ή και τον εγγενή φόβο καποιου ανθρώπου. Πρεπει( υποχρεωτικά ) να διαβασεις τους σχολιασμούς για να καταλάβεις τον προβληματισμό μου ( μας).

  21. Μπορώ να πω κάτι; Ευχαριστώ!

    Λοιπόν συχνά ακούω να γίνεται λόγος για τους μέτριους και τις μετριότητες και πιστεύω ότιέχουμε βρει τον «αποδιοπομπαιο τράγο» των προβλημάτων μας.
    Εδώ που περνάω τη ζωή μου, η διάχυτη αντίληψη είναι πως το καλό και δέον είναι να είσαι μέτριος (lågom) με την ευθεία παραπομπή του «παν μέτρον άριστον», αν μας θυμίζει κάτι.
    Θα αναρωτηθείτε, ότι αφορά σε αυτούς που είναι μέτριοι στη δουλειά τους στην παραγωγικότητα τους, για να θυμηθούμε και την κουβέντα που είχε αναπτυχθεί στο τελευταίο σου ποστ;
    Όχι βέβαια! Γιατί απλά, αυτό δεν λέγεται μετριότητα, αλλά έλλειψη γνώσεων το αντικειμένου, ανικανότητα, αντιεπαγγελματισμός, ή ό,τιδήποτε άλλο μπορεί να βρει κανείς να περιγράψει αντίστοιχα.
    Για άλλη μια φορά θα στιλώσω τα ποδάρια και θα επιμείνω, ότι όσο η έλλειψη παιδείας, τόσο σε επίπεδο γνώσεων, όσο και ψυχικής καλλιέργειας, περιορίζεται στο ,αντε να βγαλουμε την τάξη, το έτος και στην Αθλ. Ηχώ και κάθε Ηχώ, τόσο τα λαμόγια, οι «ανίκανοι» οι τιποτένιοι», οι αήθεις, θα κυκλοφορούν ελεύθεροι και κυρίως χωρίς πίσσα και πούπουλα…

  22. Ο Ζολά και το κατηγορώ. Θυμάμαι στην εφηβεία το διάβασα όπως και την υπόθεση Ντρέιφους. Αν έχει κανείς έμφυτη την αίσθηση δικαίου δεν του κάθονται όλα αυτά καλά κι είναι φυσιολογικό.

    Η κατακλείδα σου όνειρο! 😉 Φιλιά

  23. @Dimosthenis…Νομιζω ότι αν μου μιλούσες ότι προσπαθούμε όλοι να γινουμε χρυσές μετριότητες θα δεχομουν τον σχολιασμό σου. Απλώς μέτριοι και σε συνδυασμό με το παν μετρον αριστον, δεν με βρίσκει συμφωνη. Αλλωστε, όταν μιλάμε για μετριότητες, ελπίζω να καταλαβαίνεις και τί εννοώ.
    Καλημερα από την Αθήνα.. ( θυμιζει παλιές καλες εποχές με γιουροβίζιον και Δαφνη Μποκοτα)

  24. renata Καλημέρα Ρενατάκι. Σχολείο μεγάλο ολοι αυτοί οι άνθρωποι. Και τί δεν έχουν πει που να ταιριάζει και στο σήμερα. Σ ευχαριστώ για την κατακλείδα. προτιμώ κλασσικα το φως. Κοιτα τα αγάλματα για παράδειγμα. Πόσο ευδιάκριτα ειναι τα σημάδια πάνω τους. Το σκοτάδι τα κρύβει, αποπροσανατολιζει.Κρύβει βεβαια ρομαντισμό. Ο,τι δεν βλέπεις καθαρά, το φτιάχνεις κατα το δοκουν στο νου σου. Αλλα….
    καλημερα

  25. Εμεις εδώ νομίζω ότι συγχέουμε τις έννοιες. Το μέτριο με την ημιμάθεια και την ανικανότητα. Να είμαστε όλοι οι καλύτεροι δεν γίνεται, όμως το να μην ξέρουμε το αντικείμενο της δουλειάς μας, να ζούμε με πρωτόγονες ακόμα αντιλήψεις, για να ανελιχθούμε κυρίως οικονομικά, δεν μας κάνει μέτριους… Κι άλλωστε κι η μετριότητα είναι θέμα ποιότητας. Αν ο πήχυς είναι ψηλά και το μέτριο θα είναι πολύ ποιοτικό.

  26. Ρίτσα μου – λες «Μισώ το σκοτάδι, όταν επιμένει να περιορίζει το φως»…
    Δεν μπορώ τη «σκοτεινιά» – τα κρυφά, τα κρυμμένα, τις σκιές…
    Φωτεινά,ξεκάθαρα όλα – αυτό είναι. Κι όποιος το αντέχει.
    Και σου έχω ξαναπεί για το «μέτρο» και τη μετριότητα – δεν μου αρέσει, παρά μόνο στο «μέτρον άριστον» – άντε και στη μουσική. Οι μέτριοι άνθρωποι, με την έννοια που δώσαμε εδώ, δεν μου κάνουν. Άλλο να είσαι καλός και να προσπαθείς για το καλύτερο, κι άλλο να είσαι καλός και να επαναπαύεσαι σ’ αυτό – να, τη βρήκα τη λέξη : να επαναπαύεσαι. Αυτούς τους ανθρώπους δεν θέλω – τους εφησυχασμένους πολίτες – σε κάθε χώρο, είτε δουλειάς, είτε συντροφιάς, είτε πολιτικής – παντού.

    Καλησπέρα 🙂
    (έχουμε και την ίδια συμπάθεια στο wetex, να ξέρεις!😉 )

    Φιλιά – αν είμαστε καλά, θα τα πούμε από κοντά αύριο.

  27. Ριτσάκι μου ο καθένας με το ρόλο του: Εμείς να κυνηγάμε σφογγοκωλάριους (επίσημος τίτλος εκείνου πού σκούπιζε τον κώλο του αυτοκράτορα στο Βυζάντιο μετά την αφόδευση) και σύ να μας επαναφέρεις στην ανθρώπινη διάσταση..με την ποίηση, με ένα καλό σου λόγο.. Τώρα εγώ τάχω βάλει με την οπλοκατοχή.. τι τα θές..βράστα..

  28. Γιατί καλέ penelope, από που είσαι; Και δεν λες; Σάματι θα παρεξηγηθεί;

    @Νατάσσα μου έγραψα, αλλά δηλαδή δεν μπορώ να ασχολούμαι και με άλλα;

  29. @Dimostheni εισαι φιλος και εγώ τους φίλους εστω και της μπλογκοσφαίρας δεν θέλω να τους πληγώνω με αυτά που τους αρέσουν!

  30. Κι εγώ επίσης Πηνελόπη..!🙂 Αλλά δεν μου είπες κιόλας από που προκύψαμε κοντοχωριανοί; Εννοείς την Αλβιώνα με τη Σουηδία;

  31. Ασε Δημοσθένη τώρα πρέπει να φύγω γιατί όπως είπε ο Johnny έχουμε γεύμα με ένα διάσημο film director Nicolas Roeg τον ξέρεις? ο Johnny μου είπε να μην ζητήσω αυτογραφο γιατί είναι πολύ embarassing και εγώ του είπα γιατί να του ζητήσω τον ξέρω,δεν τον ξέρω και βέβαια ο Johnny μου είπε, βέβαια που να τον ξερεις έλληνας είναι ?Κατ΄εμέ ολοι οι διάσημοι είναι μόνο έλληνες !!!

  32. Ε, εντάξει όλοι Έλληνες δεν είναι, αλλά έχουν κάνουν με Ελλάδα!

    Πχ. Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ιταλικής καταγωγής… Τί είναι η Ιταλία; Παλιό π;αραμάγαζο της Ελλάδας!.. Κατάλαβες;

  33. Την καλήνυχτα μου Δημοσθένη Νατασσάκι και πες και στη Ριτς όταν έρθει, αμα θέλετε θα ζητήσω αυτόγραφα για σας!

  34. @ Penelope. από χθες έχουμε προβλήματα με τις συνδέσεις στην Ελλάδα – μάλλον γι’ αυτό χάθηκε κι η Ρίτσα…
    Από το σκηνοθέτη δεν θέλω αυτόγραφο – από τον Hugh θέλω! 😉

    Καλά να περάσεις !

    @ Δημοσθένη, τέλειωνε λέμε! Έχεις και φασίνα, άντε!

  35. ΗΡΘΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

    Τί έγινε εδώ; καλοκαιρινό το μαγαζί; Το σκουπόξυλο Σκουπίτσα πού είσαι ; Εκαναν κατάληξη. Και νάλεγαν και κάτι της προκοπής. Μπερδέψανε τα μπούτια τους με τους ηθοποιούς, τις χώρες , τους αρχαίους Ελληνες, τα βετέξ, Κόλαση Σκουπίτσα, Κόλαση. Αφου σκέπτομαι στο εξης να παιρνω μαζί μου το λαπτοπ για να προλαβαίνω τέτοιες καταλήψεις.
    Ειδες που λενε : Κοιτα , καημένε, ετσι και σηκωθείς απ την καρέκλα σου, δεν θα την βρεις στην επιστροφή.
    Καπως ετσι αισθάνομαι, λοιπόν
    χαιρετω τους καταλήψιες/
    ριτς

    ΥΓ. Σιγά μην σας απαντήσω κι απόπάνω.
    παλι Ριτς

  36. @ Dimosthenis….Καλά βρε κοντοχωριανέ του Χιου. Είναι δυνατόν να μπαινεις στο μπλόγκ μου και να αρχίζεις θυμωμένα να μιλάς στη Νατάσσσα;
    Και μετά σχολιάκια για το Rιτσάκι;

  37. Μια διευκρινηση για να μην γινουν παρεξηγησεις. Εγραψα σφιγγοκωλάριοι της εξουσίας και όχι από το σφογγος γιατί με ενδιεφερε να τονισω το σφιγγω και όχι το άλλο που σχετίζεται με τις αφοδεύσεις. Ελπιζω να μην αλλαξα πολύ το νοημα.
    ευχαριστω πολύ
    ριτς

  38. Πω πω, σήμερα νοιώθω να με έχετε σε μια γωνία όλοι και να βγάζετε τα απωθημένα σας…
    Θα σας κόψω ταρίφα μου φαίνεται…:)

  39. @dimosthenis…Οποιος εχει τη μυγα μυγιάζεται. Γιατί το νομίζεις αυτό; εισαι λίγο θορυβοποιός και είπα να σε ησυχάσω. αυτό. τιποτ άλλο, λεω.
    ριτς

  40. Καλά , ενταξει. Κι εγω εχω εντονη και το Αλεφ να δεις . Ολες εμεις οι κυράδες της Αθήνας εχουμε το κατι τις μας δηλαδής….

  41. Να συμφωνήσω, αν και άλλα περνάνε κατά καιρούς και τελευταία όλο και πιο συχνά από το μυαλό μου, πως η φυγή είναι μια σκέψη.

    Ξέρω όμως ότι δεν είναι η λύση!
    Τώρα πόσο και για πόσο μπορεί κανείς να στέκεται και να φυλάσσει Θερμοπύλες, είναι θέμα μεγάλης συζήτησης..
    Όπως και το «μισώ τους ανίκανους και τους τιποτένιους» του Ζολά.
    Κι αυτό θέλει συζήτηση…
    Δεν ξέρω δηλαδή αν το μίσος μπορεί να είναι κινητήρια δύναμη ή το θεμέλιο για να χτίσεις επάνω του καλύτερες προοπτικές…
    Καλό σου βράδυ.

  42. Ρίτσα μου, Φράου άλεφ εδώ, χρειάζεσαι μήπως ενισχύσεις?
    Αχ πόσο χαίρομαι αλήθεια όταν τ’ αγόρια κάνουν φασίνα και τα κορίτσια θα πίνουν καφέ και θα τρώνε σοκολάτες στο μπουντουάρ!
    Ριτσάκι μου, εντάξει, καθάρισα τώρα?
    Αντε, Καληνύχτα λέμε, φιλιά

  43. Sotiris. K. Περαστικά σου Σωτηρη.
    Πολλές φορές ανεβάζω τέτοια κειμενα στην προσπάθεια μου να αφουγκραστώ την ανάσα της κοινωνίας μας. Αν ακουω μια ανασα ασθμαινουσα, ήσυχη, γρηγορη, νεανική, γεροντίστικη…δεν ξερω τί άλλο. πάντως ψάχνω συνεχώς. Καταλαβαινω ότι δεν υπάρχουν απαντήσεις. Υπαρχει ομως μια αντίδραση. Υγιη αντιδραση τη βρισκω
    χαιρετω σας

  44. @ Ριτσάκι, Καλημέρα, σε αναμένω!
    @ Dimosthenis> Καλέ, ακόμα να αρχίσετε τα ..δέοντα εσείς! Ολες θα τις φάμε! Καλημέρα και σε σας και φιλιά και στους δυο
    ΥΓ. Εγώ πάντως έμαθα το καλοκαίρι τι είναι… βετέξ! Και μ’ αρέεεεσει! Βίδα, παιδί μου! Α, να το βλέπω έτσι χρώματα – χρώματα! Υπάρχει κι ένα βίβλιαράκι μέσ’ τα βετέξ! Της Ελενας Γιαννακάκη το τελευταίο, καταπληκτικό «Τα χερουβείμ της μοκέτας». Να μη ξεχνιόμαστε κιόλας, τζάμπα διαβάζουμε ένα βιβλίο το βράδυ! Α καλά αυτό παλιά πια, πολύ παλιά… τώρα!

  45. My apologies dearest Rits για χθές.Εχω τύψεις!
    Ενδιαφέρον το καινούργιο ποστ (αυτά ακριβώς σκεφτόμουν και εγώ στο blog μου expat and immigrant
    @Dimostheni καλημέρα τώρα έχω πονοκέφαλο …θα τα πούμε αργότερα

  46. penelope….Πολυ καλημέρα σου dearest! Αυτό δα σουλειπε και να μην έχεις τύψεις…
    Οκ. αστειευομαι και το εννοώ.
    Το θεμα των μεταναστών εχει ενδιαφερον και για τη Βρετανία με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις και τα λανθασμενα στατιστικά στοιχεία.
    Το ερωτημα ειναι : αυτες οι κυβερνήσεις της ελευθερης αγοράς θέλουν ανάπτυξη και φτηνα εργατικά χέρια και τίποτ αλλο; Θέλουν να έχουν δουλειά οι γηγενείς μιας χώρας και οι άλλοι να ψωμολυσσανε και να δίνουν τροφη στην εγκληματικότητα ; Δεν ξέρω, ας αποφασίσουν κι ας μας πουνε για να ξέρουμε τί μας περιμένει.
    Φευγω παω σε φιλολογικές συναντήσεις στις εκδοσεις Αγκυρα. Εχουμε και ΄τετοια βιτσια.
    Α, α προπο , το Φιλνετ εχει τωρα αφιερωμα στην Penelope Cruz και στον καινούργιο της έρωτα. Εσύ σφιχτά τον Τζονι ετσι;
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s