Τιμής Ένεκεν


124x200_b76706.jpg 2631347.jpg

biblio.gifΧτες ήταν μια ακόμη βραδυά αφιερωμένη στην Ποίηση. Ειχε προηγηθεί η Δεύτερα του Γιάννη Ευθυμιάδη στην αίθουσα τέχνης Αργω. Χτες ήταν η σειρά ενός από τους πιο ευαίσθητους φίλους που έχω, του Γιώργου Δουατζή. Εκεί στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελεύθερη Εκφραση» ,πισω από το Χίλτον, ( όπου και η έκθεση της ζωγραφου Ηλέκτρας Τεγοπούλου), ανάμεσα σε εκλεκτούς προσκεκλημένους προβλήθηκε αρχικά η εκπομπή «Τιμης Ενεκεν – Γιώργος Δουατζής «του δημοσιογράφου και μουσικού Δαβίδ Ναχμία. Μια πλούσια από όλες τις πλευρές ταινία που έχει μεταδοθεί από την ψηφιακή τηλεόραση ΕΡΤ CINE+, υπό την αυστηρή επιβλεψη της παλιάς συναδέλφου μου Δήμητρας Κουντούνα. Στη συνέχεια μίλησε ο γνωστός σκηνοθέτης Νίκος Αλευράς – τάκανε λίγο μπάχαλο, αλλά ενταξει – ο Δαβίδ Ναχμία – τυπικός λογοτεχνικός λόγος – και η αφεντιά μου Ρίτσα Μασούρα – εκ βαθέων κατα τα ειωθότα.

Επειδή δεν έχω καμια άλλη ομιλία στα χέρια μου, παραθέτω τη δική μου.

«Λένε ότι μια καλή κριτική σ’ ένα ποίημα μπορεί να γραφτεί από κάποιον που
δεν είναι ο ίδιος ποιητής. Αυτή η άποψη εξαγρίωνε κατά καιρούς τον Εντγκαρ
Αλαν Πόε. Διακατεχόταν από τέτοιο φόβο απέναντι στους κριτικούς, πίστευε ότι
αυτοί οι τύποι ειχαν τέτοια ικανότητα να γκρεμίζουν τα όνειρά του, ώστε μια
ζωή τους πάλευε και τους αντιμετώπιζε παλληκαρίσια.

Δεν είμαι κριτικός και αυτό με απαλλάσσει από πολλές αγωνίες. Βρίσκομαι εδώ
υπό την ιδιότητα της φίλης του ποιητή Γιώργου Δουατζή … αλλά να σας πω
κάτι ; Και κριτικός νάμουνα, πάλι θετικά θα έγραφα για τον συνάδελφο που
πρώτα ένοιωσε μέσα του το ποιητικό σκίρτημα ( έφηβος σχεδόν με δάσκαλο τον
σπουδαίο Κώστα Γεωργουσόπουλο ) και στη συνέχεια στράφηκε προς τη
δημοσιογραφία. Βιοπορισμός γαρ : μητέρα όλων των κακών.

Τί είναι, όμως, ο ποιητής; Είναι άραγε ένας κοινός, συνηθισμένος άνθρωπος
που μπορεί και μεταφέρει με τέχνη στο χαρτί τις σκέψεις του; Είναι κάποιος
ιδιαίτερα προικισμένος ; Είναι αιθεροβάμων, έχει έλλειψη ρεαλισμού; Του
ξεφεύγουν οι σκληρές αλήθειες της ζωής; Ζει και δουλεύει μακράν της
καθημερινότητας ;

Ερωτήματα που απασχολούν πολύ όσους δεν ασχολούνται με την ποίηση και να σας
θυμίσω εκείνο το ακραίο και προσβλητικό του Κούβελα παλιότερα ότι…. «οι
ποιητές είναι λαπάδες».
Αλλά, να σας θυμίσω επίσης τί έλεγε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι για τους
ποιητές.
Ο ποιητής μένει πάντοτε χρεώστης
απέναντι στον κόσμο.
Πληρώνει πάντα τόκους και πρόστιμα
για τον πόνο των ανθρώπων.

O Γιώργος Δουατζής λέει ότι τη Θρησκεία μου ονόμασαν Ποίηση. Εκεί δεν έχει θεούς. Μόνο πίστη!
Είναι επομένως ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στη ζωή και φυσικά στον ίδιο τον
πολυμήχανο άνθρωπο. Η ζωή, που μπορεί να τον πονά, που μπορεί να τον
παιδεύει, να τον κανακεύει και να τον μαστιγώνει συγχρόνως. Και φυσικά η
ελίτ της ζωής, οι άνθρωποι, κατεργασμένο ή ακατέργαστο μείγμα καλού και
κακού, για το οποίο ο ποιητής διαθέτει μοναδική δεξιοτεχνία στο να το
περιγράφει και να μας το δίνει να το καταλάβουμε. Γράφει συχνά και για τον
έρωτα, δηλαδή για την ορχιδέα του Έβερεστ και το κυκλάμινο στη γη της
Αργολίδας. Μα μήπως η ίδια η ποίηση δεν είναι πράξη ερωτική, δεν είναι
πολλές φορές πράξη απόγνωσης, όπως συμβαίνει και στον αρνητικό έρωτα; Δεν
είναι κραυγή χαράς, μα και κραυγή πόνου;
Κακά τα ψέματα. Η ποίηση και ο ποιητής που την αποτυπώνει, είναι ο άλλος μας
υπόγειος εαυτός.

Ο Μπόρχες έλεγε ότι όταν διαβάζουμε ένα καλό ποίημα φανταζόμαστε πως κι
εμείς θα μπορούσαμε να το έχουμε γράψει, πως το ποίημα προϋπήρχε μέσα μας.
Και αυτόν τον εαυτό , αυτό το ποίημα που προϋπήρχε μέσα μας καταφέρνει ο
Γιώργος Δουατζής να τσιγκλάει κάθε φορά που νομίζουμε ότι έχουμε τελειώσει
με όλα τούτα και τίποτα πια δεν μπορεί να μας αγγίξει.

Το έπαθα με τις «Σπονδές» , ποιητική συλλογή του 2004. Δεν ξέρω, κόλλησα σ’
αυτές. Ήταν πολύ σύγχρονες, αλλά και ενθαρρυντικές. Ψαχνόμουν εκείνες τις
μέρες κι έλεγα ότι πρέπει να προχωρήσω να μην ρίξω άγκυρα πουθενά. Δεν μου
πάει, σκεπτόμουν. Κι ήρθε θεόσταλτη η ποιητική συλλογή….Ποίηση σκληρή ανελέητη, αγαπημένη, μας λεει ο Γιωργος Δουατζής. Πόσες σπονδές χωράνε ακόμη τα ιερά σου, αναρωτιέται.
Κι εγώ ξαπόστασα στις
σελίδες, στις σκέψεις, στις προτροπές και διάλεξα να αφομοιώσω το
«Είμαι παντού » ,
ενα απόσμασμα σας διαβάζω…


Με την αμφιβολία δηλητήριο
και τις υποχρεώσεις άλλοθι
σε τραβούν μισάνοιχτες πόρτες
Οι ώρες φωνάζουν
ότι χρειάστηκε μισός αιώνας
για να φτάσεις σε κείνο
που οι άλλοι ονομάζουν υπέρβαση
κι εσύ πορεία φυσική

Πολύμοχθες αναβάσεις
εκεί που φτάνουν οι γενναίοι
Εκεί που η οδύνη άγνωστη
οι φοβίες μακριά
και η πίστη μας κάθαρσης τόπος
……
Ο,τι κι αν συμβεί
η ζωή θα συνεχίζεται
χωρίς τέλμα
χωρίς αιδώ
αισιόδοξη για την επόμενη μέρα
που ξημερώνει πάλι και ξανά
με άλλα χρώματα
γι αυτό δεν είναι ίδια

Θαμαι παντού, είμαι παντού
για να σου δείξω τη χαρά μου
όταν θα βρεις τη δύναμη να μην μ’ έχεις ανάγκη
αλλά απλά να μ’ αγαπάς…

Πολλοί επιχειρούν να δώσουν έναν ορισμό στην ποίηση. Έλα, όμως , που αυτή
παραμένει απρόσιτη και αρνείται τις ταμπελίτσες; \Ο Γιώργος λέει πως είναι η σκυτάλη που δεν φθάρθηκε ποτε, νοτισμένη από χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές
Ενδεχομένως να της πηγαίνει και
μια κουβέντα του Μανώλη Αναγνωστάκη που λέει ότι η ποίηση δεν είναι ο τρόπος
να μιλήσουμε, αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας….

Κι εγώ που θέλω να κρύψω το πρόσωπό μου,
θα τον συμπληρώσω και πάλι με
στίχο του Γιώργου από τα «Μικρά» του, γραμμένα το 1996

Καθημερινότητα
που θρυμματίζει τα όνειρα
ακινησία και διαλογισμός
Από το πλαϊνό δωμάτιο
ζητάνε ψωμί
Πεινάνε.

Ο Γιώργος Δουατζής είναι ένας από μας. Οικείος και συναισθηματικός, με
αυτογνωσία, δοτικός και αυθεντικός. Το ύφος του στη ζωή αποτυπώνεται και στη δουλειά του. Μιλάμε τώρα για έναν άνθρωπο που βρέθηκε πολύ κοντά στην εξουσία και θα μπορούσε πολύ εύκολα να λοξοδρομήσει. Βρέθηκαν οι σειρήνες στο δρόμο του, αλλά προτίμησε να μείνει ανάμεσά μας για να μας ταρακουνάει και να μας προβληματίζει.
Νομίζω ότι δεν κάνει κάτι για να μας αρέσει ντε και καλά, αλλά μας δείχνει τον τρόπο που παλεύει με τον εαυτό του, με τις αγωνίες του και τις ελπίδες πουναι και δικές μας όλες, μα ολες.
Αν κάποιος διαβάσει το Προς δέκα επιστολή. Τα Ανεπίδοτα θα καταλάβει, Σε ποιον άραγε να επιδώσεις ένα γράμμα για τον έρωτα, για την τέχνη ;

Ο Γιώργος Δουατζής σ’ αυτό το βιβλίο που είναι πεζό και ποίημα μαζί,
απευθύνεται στον ή στην αγαπημένη του :

Αν είχα παιδί, θα ήταν αυτό αποδέκτης των χαρτιών που γεμίζω τις νύχτες. Θα μου πεις, τα παιδιά όλου του κόσμου δεν είναι παιδιά σου ; Ναι αλλά τα χαρτιά μου δεν μπορώ να τα στείλω σε όλα τα παιδιά του κόσμου. Γι αυτό διαλέγω τον ευκολότερο τρόπο. Τα στέλνω σε σένα. Αφού χωρίς αποδέκτη, τελικά δεν υπάρχει τίποτα. Έκφραση, λόγος, μουσική, συναίσθημα….

Ο Δουατζής έχει αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού στον στίχο και στις
ανεξίτηλες προτάσεις. Έχει όμως το προσόν και τη γνώση να μας κάνει
θεατές της εσωτερικότητας του. Κι αυτό για τα δικά μου δεδομένα και
γνωρίζοντας καλά τί σημαίνει «εκτίθεμαι», το θεωρώ πολύ θαρραλέο. Αλλά απο την άλλη πλευρά, οπως ο ίδιος μας προτρέπει, είναι ευλογία να μπορείς να πετάξεις μ ‘ ένα μολύβι κι ένα χαρτί

Τον ευχαριστώ που είμαι εδώ απόψε μαζί σας.

ΥΓ Βιογραφικό

00douanzis.jpg

Ο Γιώργος Δουατζής γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1948. Σπούδασε οικονομία στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης και Κοινωνιολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο στο Παρίσι. Δημοσιογράφος από το 1974 εργάστηκε σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, ως ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολιτικός αναλυτής, διευθυντής. Δίδαξε σε Σχολές Δημοσιογραφίας και ήταν εισηγητής σε συνέδρια για θέματα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Γράφει συστηματικά από την εφηβεία του. Πρώτη του εμφάνιση το 1971 στην Ποιητική Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Γενιάς των εκδόσεων ‘Aγκυρα. Δεύτερη εμφάνιση, η παράσταση χοροδράματος, βασισμένη στο ποίημά του «Αντικρουόμενα σύμβολα και πορεία στο φως» τον Μάϊο 1973 σε μουσική Γ. Τσαγκάρη και χορογραφία Έλλης Παρασκευά. Ακολουθούν τα έργα 1. Γραφτά – 1976 2. Τοπική Αυτοδιοίκηση – 1986 3. Τα Μικρά – 1996 4. Απάνθισμα Τάσου Λειβαδίτη – 1997 5. Προς Δέκα Επιστολή – 2001 6. Προς Δέκα Επιστολή – Τα Ανεπίδοτα – 2003, 2004 7. Σπονδές – 2004 8. Τα Μικρά β’ – 2004 9. Τα κόκκινα παπούτσια – 2004 10. Το Κουμπί – θεατρικό – 2004 .

Advertisements

49 thoughts on “Τιμής Ένεκεν

  1. Εγώ Ρίτσα μου είμαι απαίδευτος με την ποιήση και δυστυχώς δεν έχω το υπόβαθρο. Όμως, δεν μπορώ να μην σε εξάρω για αυτά που μας κάνεις και νοιώθουμε διαβάζοντας, αυτές τις γραμμές…

  2. Dimosthenis… Η ποίηση ειναι σαν το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Αυτό που προκύπτει ειναι σχεδόν αθώο, κανείς δεν ξέρει την προέλευση του, τον τρόπο που έγινε, το γιατί. Η μάλλον τα ξέρει μονον ο ιδιοκτήτης του. Ετσι και η ποιηση. Είναι δυσκολη υπόθεση, σκληρή και τρυφερή μαζί.
    Κι αν θες, πολλες φορές ειναι και πιο ρεαλιστική από τον πεζό λογο.

    ΥΓ Εκεινο το αβαταρ της Αλεφ, τί ειναι καλε;
    ριτς

  3. καλα, παω σε εκθεση με πανακριβα εργα τεχνης μετα τη δουλειά. Πολυ ωραιο πράγμα. Οχι μεγαρο και τα τοιαυτα….Γκαλερι και τα τοιαυτα

  4. Κατ αρχήν, Ρίτσα μου
    είναι ο λόγος σου
    που μιλάει στην ψυχή μας
    και την κάνει να συναντιέται με άλλες ψυχές
    μετατρέποντας μοναξιές, αποστάσεις
    σε παράδεισο συμμετοχής.
    Τόσο υπέροχος ο λόγος σου !!!
    Αναδεικνύει την ποίηση μέσα απο τον ποιητή και το ανάποδο
    Δουατζής άγνωστος σε μένα εως τώρα
    Παροτρύνει να γνωρίσουμε οτι δεν ξέρουμε
    Αγγίζει κατάβαθα , μας εξοικειώνει με τον εαυτό μας
    Συμφωνώ , δεν ορίζεται η ποίηση
    είναι αυτό που χάνεται στην μετάφραση της σιωπής , είναι η γλώσσα της καρδιάς
    Νάσαι καλά που προσφέρεις μοναδικές συγκινήσεις

  5. evaggelia mou Με συγκινείς με τον ωραίο σου λόγο, ειναι ενθαρρυντικός για μενα παντα. Ναι, μου αρέσει να δίνω ο,τι μαθαίνω, ό,τι αγγιζω. Και τιμώ τους φίλους που με επιλέγουν. Απλά πραγματα Ευαγγελια μου που μεσα στη δινη της καθημερινότητας τα ξεχνάμε.
    Ειναι ωραιος ο ποιητικός και ο πεζός λόγος του Γιωργου Δουατζή. Καναμε μαζί τηλεόραση πολύ παλιά. Συναδελφοι στην κρατική ΕΡΤ. Εγω στο εξωτερικό δελτίο, ασημη και αδιάφοη κι εκεινος με τα δελτία ειδησεων με τις σπανιες συνεντεύξεις και ποιον δεν εχει ανακρίνει… Κανεις ομως δεν ηξερε ότι γραφει απο μικρό παιδί…μαθητής του Κώστα Γεωργουσοπουλου γαρ…. Κι αυτός ο Ναχμία που του πηρε τη συνεντευξη φοβερός τυπος. Και πιανιστας μαζί.

  6. ioeu…Ναι,έτσι είναι. Ο δημιουργός χρειάζεται τις καλές και ουσιαστικές κουβέντες για να προχωράει , να παίρνει θάρρος και δύναμη. Αν δεν εχεις κοινό δεν μπορεις να παιξεις θέατρο, αν δεν εχεις αναγνώστες δεν μπορεις να γράψεις ένα βιβλίο ή ένα ποιημα….κι ας λετε εσεις οι ποιητές ότι γράφετε μονο για τον εαυτό σας, για τη δική σας λύτρωση.Πολύ θελετε να ξέρετε αν λυτρώνεται και καποιος άλλος.
    σας χαιρετω και χαρηκα που ήρθατε.
    Να τα λεμε,οποτε μας προκύπτει. Κανουμε και κατι φιλολογικές βραδυές. θα δουμε

  7. Ωραία ομιλία Ριτσάκι…
    Ξεχειλίζει από αγάπη και για τον ποιητή Δουατζή, αλλά και για την ποίηση γενικότερα.
    .
    .
    .
    .
    (Τελικά βρε συ, γράφεις καλά όταν θέλεις…)
    🙂
    😉

  8. Allu….θα σε πνιξω, αμα θέλω, να το ξέρεις… Ο Δουατζής ειναι φιλος και συνάδελφος σε εποχές δυσκολες και πονηρές. Αντέξαμε, αυτό εχει σημασία. ΚΙ αμα τον διαβάσεις θα σ αρεσει και σένα. Τερας.

  9. Άσχετο ίσως με το θέμα, ΣΧΕΤΙΚΟ όμως με την πολιτεία που ζούμε:

    Δείτε τί έκανε ο κ. KILL-τίδης, ο υφυπουργός Αγρανάπτυξης καλέ: Μόλις το ΣτΕ ακύρωσε απόφασή του για το κυνήγι (με το σκεπτικό ότι φέτος χάθηκαν πολλά ζώα από τις πυρκαγιές, να μην σκοτώσουν οι κυνηγοί όσα διασώθηκαν) αυτός ο λαμπρός και πολλά υποσχόμενος (στους κομπλεξικούς και φασίστες) νέος έβγαλε «αστραπιαία» νέα διαταγή ξαναεπιτρέποντας το κυνήγι!

    Γειά σας.
    Εγώ πάω τώρα να «KILL» κι αλλού, τον κ. KILL-τίδη… Κι είναι και γιατρός, τρομάρα του…

  10. Ατρευς…. Θα μου σκοτώσετε την ποίηση, αγαπητέ μου. Προσοχή..
    Ν αι, την ξερω την αποφαση, γελαει το συμπαν
    Διαβαζα στο μπλογκ του Δημοσθένη τί γινεται με το κυνηγι στη Σουηδία. εχει ενδιαφερον. Αλλά σιγά σιγά , κι εμείς θα μάθουμε.
    καληνυχτα
    ριτς

  11. Σπουδαία η παρουσίασή σου, σε έναν επίσης σπουδαίο ποιητή.
    Όταν πριν αρκετά χρόνια είχα διαβάσει για την ποίηση του Δουατζή, είχα ξαφνιαστεί μια και τον είχα συνδέσει με τα δελτία ειδήσεων και τον καθόλου ευαίσθητο κόσμο της πολιτικής.

    Είναι όντως πολύ καλός και η δική σου εισήγηση πολύ όμορφη…
    Καλησπέρα

  12. @ Sotiris K… Καλημέρα Σωτηρη. Ναι, ειδες καμιά φορά πόσο διαφορετικοί ειναι οι άνθρωποι στην πραγματικότητα; Κρύβουν έναν άλλον εαυτό, Ο Δουατζης γραφει απο πολυ νέος, αλλα επρεπε να κανει κατι για να ζήσει.

  13. :Κροτ…. Τί έχασες βρε μικρό; Ηθελες να σου στείλουμε προσκληση στις Βρυξέλλες, ή να έχουμε ανοικτή ακρόαση και ιντερ …ταδε….

  14. @Ινδικτος… Ηταν πραγματικά ωραια βραδυά .
    Εσυ είσαι καλα; Δενπεριγραφεις πια τα κατορθώματα των μικρων ; Ησυχασαν ;
    ριτς

  15. Ριτσάκι μου, καλό και γλυκό και σοφό, Καλημέρα! Τι κρίμα να μην είμαι εκεί να σε καμαρώσω! Αλλά θα μας δοθούν πολλές ευκαιρίες γι’ αυτό, ναι?

  16. @ σπυρος σεραφειμ…. Το θυμάσαι αυτό το φοβερό με τον Κούβελα; οι ποιητές ειναι λαπάδες. Καλά , εγραψε ο τύπος….
    Σ ευχαριστώ για το σχόλιο. Νομίζω ότι ο ποιητής περιγράφει τον αλλο μας εαυτό, αυτόν που σπανίως γνωρίζουμε ότι υπάρχει μέσα μας.Κι όμως τελικα υπάρχει.
    Σημειωτέον, εγω δεν διαβάζω αρκετά ποιηση. Παρα ταυτα με συγκινεί
    Καλημερα.
    ριτς..
    Σε ποιον οροφο εισαι ;

  17. @ Alef , μικρο μου Αλεφ καλημέρα. Δεν πειράζει που δεν ήρθες. Ξέρω από δουλειά. Μια άλλη φορά θα εισαι εκεί και θα με ακούσεις. Εντάξει;
    Κοιτα να σπρωχνεις τωρα τα θέματα να τελειώνεις και να ξεκουραστείς μετά.
    φιλια
    τα λεμε
    ριτς

  18. Είναι αλήθεια πως συχνά, διαβάζοντας κριτικές παρουσιάσεις με τον τρόπο που νομίζω ότι είθισται να γίνονται στις μέρες μας και στον τόπο μας, νιώθω αμήχανα. Δύσκολα ξεχωρίζεις μερικές φορές (εγώ τουλάχιστον) την πραγματική κριτική αποτίμηση και ανάλυση από τις (ανθρώπινα αλλά και επαγγελματικά _δεν το υποτιμώ) αναγκαίες φιλοφρονήσεις και υποστηρίξεις.

    Επίσης, από τη μια η λαχτάρα για την οποία έχουμε ξανασυζητήσει, να διαβάσεις Ο,ΤΙ έχουν γράψει οι άνθρωποι ποτέ, κι από την άλλη, με δοσμένο το πεπερασμένο του χρόνου (του προσωπικού σου χρόνου και του άλλου, του Χρόνου), τι προτεραιότητες να βάλεις! Και, παράλληλα μ’ αυτό, η αποκτημένη πια εμπειρία ό,τι, εντάξει, μπορεί να βλέπεις με συμπάθεια και στοργή την ιδιόμορφη και οδυνηρή αυτή έκθεση της ψυχής κάποιου σε κοινή θέα, αλλά δεν σημαίνει ότι πάντα σε αφορά κιόλας.

    Μέσα σ΄αυτό το φλύαρο context, θέλω να πω ότι μαζί με δεκάδες ή ΄΄ισως εκατοντάδες συγκαιρινούς μας ανθρώπους της γραφής που δεν έχει τύχει να τους διαβάσω, είναι και ο Γιώργος Δουατζής.

    Η ομιλία σου (και δεν το λέω έτσι) με έπεισε. Γιατί ήταν ουσιαστική και περιεκτική, αλλά επίσης, αντί για τις συνήθεις πόζες, είχε ζεστασία και μέτρο. Και, βέβαια, την αγάπη για την ποίηση που μοιραζόμαστε.

    Και βέβαια, με έπεισαν οι στίχοι του ποιητή που παραθέτεις. Όθεν, πηγαίνω πάραυτα στο βιβλιοπωλείο…
    🙂

    Καλή σου μέρα,
    πάντα τέτοια.

  19. Πρέπει να ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή και για σένα και για εκείνον.
    Μπράβο Ριτσάκι.Η αλήθεια είναι οτι δεν τον ήξερα.Μου έβαλες φυτιλιές και θα τρέχω σε βιβλιοπωλεία μετά!
    Μια όμρφη μέρα να έχεις! Σε φιλώ!

  20. …και σε μένα έβαλες φυτίλια και ΔΕΝ είναι η πρώτη φορά! (…που να ‘ξερα ότι μια μέρα θα είχα την τύχη να συνομιλώ έστω και διαδικτυακώς με την «μία-από-τις-αγαπημένες-μου-στήλες» της εφημερίδας (..).

    Μέχρι και αποκόμματα κρατούσα βρε!!
    Τα έκοβα, τα κράταγα σε ντοσιεδάκι…

    Να σε ρωτήσω κάτι;
    Με τη Νένα Ευθυμιάδη υπάρχει σχέση;
    Ήθελα να σε ρωτήσω και πρόσφατα αλλά το μυαλό του μετεωρίτη είναι λίγο φευγάτο και από αλλού ξεκινάει, αλλού πάει…

    Να είσαι πάντα καλά και να μας μεταφέρεις τα ωραία σου!
    Καλησπέρες!
    (κρίμα δεν είναι μετά τις 12.00 η λέξη καλημέρα να μετατρέπεται σε καλησπέρα;! Η καλημέρα είναι πάντα πιο γλυκιά!)

  21. O Woody Allen κάποια στιγμή από τα πολλά που έχει πεί είπε και το εξής «αν είχα καλύτερη μόρφωση θα είχα γίνει ποιητής, γιατί η κωμωδία κρύβει παρόμοια στοιχεία …»! Σε φιλώ.

  22. Αχ Ριτσάκι μου!
    Μας έβαλες όλους να τρέχουμε στα βιβλιοπωλεία – (άλλο που δεν θέλαμε, δηλαδή, αλλά λέμε τώρα! 😉 )
    Πολύ όμορφη η δική σου παρουσίαση – κι εγώ δεν τον ήξερα, αλλά θα επανορθώσω! 🙂

    (και η στοίβα με τα αδιάβαστα μεγαλώνει πάλι…)

    Καλησπέρα 🙂

  23. @ Just me….Καλησπέρα. Αργησα, αλλά γυρισα.Ο,τι έγραψα το έγραψα από καρδιάς για τη δουλειά ενός φίλου που ειναι και ποιητής και αγγίζει χορδές ξεχασμένες.

    @ Thalassinimatia….Τί κανεις μικρούλη μου ;Προωθω οσο μπορώ την υπόθεση της Κορίνθου.
    να τρέξεις στα βιβλιοπωλεία να αγοράσεις τις Σπονδές και ο,τι άλλο ξεφυλισσεις και σου αρέσει. θα βγαλει και καινουργιο υλικό σε λίγο καιρό.

  24. @Φαιη… Γεια σου Μετεωρίτη μου καλέ. Εισαι αναγνωριστρια των Προσώπων; Χαιρομαι. Ελπίζω να σε γεμίζει η σκεψη και η προσεγγιση που εχω στα πράγματα. εχω μια φίλη που κοβει το συμπερασμα των κομματιών μου και το βαζει στο πορτοφόλι της και μολις βρεθεί με κόσμο τους το πασαρει κι αρχίζει η κουβέντα.
    Να αγοράσεις κατι, αξίζει τον κόπο. Τουλάχιστον ετσι νομίζω εγω..

  25. @ EnteKa…..Καλησπέρα και ευχαριστώ πολύ . Και η πολη σου ειναι ομορφη κι εχει τετοια. θαχει και ριτσες μπολικες..

    @ Dimosthenis…καλορίζικο, νομίζω ότι αφησα σχολιο εκει ή κάνω λαθος ;

  26. @Penelope…. To κρατώ γιατί μου άρεσει. Και εγω σε φιλω καλή μου.

    @ Νατασσακι μου…Καλησπέρα και ευχαριστώ γενικώς… Ναι, κατι να παρεις από τον ποιητή, δεν πειραζει ολοι στοιβες ταχουμε αδιαβαστα, αλλά θαρθει η στιγμή τους.
    ριτς

  27. Καλησπέρα.
    Είναι η 2η φορά που συμπίπτουμε στα ποστ!
    Το ίδιο ρητορικό ερώτημα «τί είναι ποιητής;» έθεσα κι εγώ λίγες μέρες νωρίτερα. Ξέροντας όμως ότι η απάντηση εμπεριέχεται στην ίδια τη λέξη Ποίηση.

  28. @Παραξένος ελκυστής….Μηπως ειχατε έρθει στην εκδήλωση για τον Γιωργο Δουατζη; Εγω με αφορμή την ομιλία μου εκεί, ανέβασα το σχετικό ποστ που …περιοριζεται άλλωστε στην ομιλία μου.
    Τί είναι ποίηση; Τί να σας πω. Νομιζω ο άλλος ο κρυμμένος εαυτός μας.
    ριτς

  29. Δυστυχώς ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος και δυσκολεύομαι να παρευρεθώ σε τέτοιες εκδηλώσεις (ακόμα και σ’αυτές που οργανώνει η μάνα μου). Τον Δουατζή δεν τον ξέρω καθόλου. Υπάρχουν πολλοί ορισμοί για την ποίηση. Τους καλύτερους τους έχουν δώσει οι ίδιοι οι ποιητές. Για μένα πάντως ποιητής είναι ελεύθερη, βασανισμένη ύπαρξη, γεμάτη αγωνία που, όπως λέει κι ο Σαχτούρης, μπορεί» φωτιά να βάζει μες στις λέξεις, να τις πυροδοτεί, με κρότο και με Θεό μαζί να εκρήγνυνται, στο αχανές».

  30. Παράθεμα: ,

  31. Γιάννη μου, εγώ δεν ειμαι καλή σ αυτά. Στο μπλα μπλα κάτι λεω, στα κειμενάκια μου επισης κατι λιγα προσπαθώ να πω…τωρα στα ποιηματα, τί να σου πω..σου μοιάζω για ποιητική φύση ;
    σε χαιρετω
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s