Μα τι είδους πολιτική ειμαρμένη είναι αυτή ;


1533_large.jpg

(Lucy Orchard, Cahooting with Caravaggio)

Το να απαντάς αυτές τις εποχές σε πολιτικά ερωτήματα είναι σαν να αποτολμάς να μιλάς για ποίηση, ενώ δεν έχεις αποστηθίσει ούτε καν έναν στίχο του Σεφέρη. Το να τρέχεις στο κατόπι του πολιτικού στίγματος ενός μεγάλου κόμματος είναι κι αυτό εξίσου δύσκολο. Είναι σαν να προσπαθείς να μπολιάσεις ένα άγριο δένδρο, ενώ δεν έχει φτάσει η κατάλληλη χρονική περίοδος. Το να βγάζεις δε συμπεράσματα για την εκλογική ετυμηγορία των μελών του μεγάλου κόμματος είναι το ίδιο δυσβάσταχτη δουλειά. Μοιάζει σαν να προσπαθείς να εντοπίσεις έναν ανθεκτικό ιό σε ευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα. Πού να τα βρεις τα ενδεδειγμένα φάρμακα;

Από συστάσεως του ελληνικού κράτους, η πολιτική υπήρξε σαρξ εκ της σαρκός του Ελληνα, σύμπλεγμα ιδεών και πράξεων που πολλές φορές κατάφερναν να υπερακοντίσουν ακόμη και τον τρέχοντα (τότε) ιστορικό χρόνο. Να ξεπεράσουν την τουρκοκρατία, την επανάσταση στη συνέχεια, τις έριδες των πρώτων ηγετών και τους βασιλείς αργότερα. Συνέβαλε σ’ αυτό η ρωμιοσύνη και το μεσογειακό ταμπεραμέντο, η επιδεξιότητα του πολίτη να δρασκελίζει πυρπολημένες γέφυρες, επιστρέφοντας ξανά και ξανά στη μόνιμη ερωμένη, καθότι σούπερ η κυρία!

Κάπως έτσι πορεύθηκε η ελληνική πραγματικότητα, με αρχηγούς φθονερούς και αδιάφορους απέναντι στον πολίτη, με πολιτικούς που έδειχναν να νοιάζονται για τούτο τον τόπο, κι ας υπηρετούσαν συμφέροντα εκτός συνόρων, με προσωπικότητες που έγραψαν ιστορία κι ας φορτώθηκαν χαμένες πατρίδες, πολιτικοί με έντονη την αυτοσυνειδησία και την αποστολή τους, σαν έτοιμοι από καιρό, παρότι οι καιροί ήταν συχνά ανέτοιμοι.

Και να ’μαστε σήμερα εδώ. Να ζούμε την εποποιία του αναγεννημένου ΠΑΣΟΚ, το αποκορύφωμα της ελληνικής πολιτικής φαντασίωσης και ταυτοχρόνως να μιλάμε για πολιτική. Για ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές, για Τρίτους, πιθανόν και… Τέταρτους Δρόμους. Αλλά, για σταθείτε, ώς εδώ φτάνουν οι ιαχές των οπαδών. Τι έγινε; Επιστρέφει ο Μαρξ και ο Ενγκελς; Α, μπα. Ο καβγάς για το πάπλωμα, μου φαίνεται. Πάντως, ο Γιώργος καταστρώνει καινούργια σχέδια εντός του κόμματος και… εκτός. Ενδεχομένως θέλει να πείσει την αριστερή Ελλάδα – αυτήν που υπήρξε πάντοτε αριστερή, ακόμη κι αν έριχνε ψήφο στη δεξιά – να επαναλάβουν μαζί το επίτευγμα του Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε που ο Ανδρέας, πληθωρικός και ανατρεπτικός καθώς ήταν, αλώνιζε τον γηγενή τόπο, κέρδιζε ανθρώπους και καρδιές και αυγάτιζε τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ. Μα, καλά, όταν ο Ανδρέας σάρωνε ό,τι εύρισκε μπροστά του, οι εποχές ήταν ακόμη τέσσερις και οι άνθρωποι πίστευαν στα θαύματα. Ομως, ακόμη και η επαναστατική εποχή που έσπρωχνε τον λαό στην εξουσία δεν άντεξε στον χρόνο και η πορεία της ελληνικής περεστρόικα ήταν τελικά προδιαγεγραμμένη.

Οι σημερινές συνθήκες δεν έχουν τίποτα κοινό με τη δεκαετία του ’80.

1_1_large.jpg

(Rebecca Swaintston, girl with flying bird dress)

Ούτε ιδεολογικά ούτε οικονομικά, ούτε κοινωνικά. Τους ίδιους προβληματισμούς με το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζουν πολλά από τα κεντροαριστερά κόμματα της Ευρώπης και φυσικά στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει Τειρεσίας, δεν υπάρχει Πυθία. Πειραματισμός υπάρχει στα τυφλά. Λέξεις, όπως σοσιαλδημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, κοινωνικό κράτος έρχονται να αντιπαρατεθούν στην κεντροδεξιά, στο λιγότερο κράτος, στην παγκοσμιοποίηση και τον νεοφιλελευθερισμό. Η ευέλικτη αγορά εργασίας, τα περισσότερα χρόνια στη δουλειά, οι χαμηλότερες συντάξεις και οι μακροχρόνια άνεργοι γίνονται ψηφίδες στον εχθρικό κύκλο. Στοχοποιούνται.

Μας παροτρύνουν να μιλήσουμε πολιτικά γιατί μια αριστερόστροφη χώρα, όπως η Ελλάδα υποχρεούται να επιστρέφει συχνά στην πολιτική. Μα πότε κατέφυγαν σε σαφή πολιτικό λόγο οι υποψήφιοι, εκτός από τις μέρες που έλεγαν στον κόσμο για το αριστερό όραμά τους; Τη λέξη όραμα την πετούσαν λες και πετούσαν πετρούλες στη λίμνη! Πότε επιχειρηματολόγησαν ουσιαστικά πάνω στις διαφωνίες τους, ώστε ο κόσμος του κόμματος να αποφασίσει ποιός τον καλύπτει καλύτερα; Ζήσαμε έναν άκρατο λαϊκιστικό συναισθηματισμό του προεδρικού ΠΑΣΟΚ, αυτού που μίσησε αν και επωφελήθηκε από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Αντανακλαστικά νοσταλγίας για τον Ανδρέα Παπανδρέου κι όχι για τον Γιώργο, αποκάλεσαν το σύνδρομο. Αδικο ακούγεται για κείνον και με θλίβει, γιατί δεν συνθέτει πολιτική αυτή η διαπίστωση.

Στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές χώρες, η προσωπικότητα του αρχηγού ενός κόμματος είναι καθοριστική. Ο Κώστας Καραμανλής έπαιξε σημαντικό, αν όχι πρωταρχικό λόγο στην επιλογή του ελληνικού λαού. Το ίδιο και ο θείος του παλαιότερα, ο Ανδρέας και ο Σημίτης ή ο Μητσοτάκης αργότερα. Η πατρίδα εκτρέφει προσωποπαγή – αρχηγικά κόμματα. Εντάξει, εκτρέφει και νεποτισμό. Το εμπεδώσαμε, φτάνει. Ο ηγέτης ενός κόμματος οφείλει να τοποθετεί τα πάντα στη σωστή τους διάσταση και να συνδυάζει με τρόπο φυσικό όλες τις ψηφίδες της εξουσίας. Ένας μεγάλος πολιτικός ηγέτης, όμως, μπορεί να αναλάβει στα χέρια του την τύχη του έθνους, του κράτους ή των πολιτικών ρευμάτων. Μπορεί να έχει τέτοια ατομική απόδοση, ώστε να μην ισοσκελίζεται από τις συντονισμένες προσπάθειες κοινών εγκεφάλων, όσο μεγάλος κι αν είναι ο αριθμός τους.

Αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει προσωποπαγές κόμμα. Θα ήθελα όμως να μάθω τι άλλο, εκτός από προσωποπαγές, θέλει να είναι το ΠΑΣΟΚ. Διάβασα για τον άψογο τρόπο διεξαγωγής της εκλογικής διαδικασίας (σωστό), για το ότι κανείς πια δεν αμφισβητεί τον Γιώργο (σωστό), κατάλαβα ότι ο Βενιζέλος βάζει υποθήκη για το μέλλον (σωστό και αυτό, αν και του τραβούν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια), άκουσα ότι τώρα η Ν.Δ. πρέπει να προσέχει γιατί αρκετά αυθαιρέτησε (ακόμη πιο σωστό). Άκουσα κάτι και για ρήξεις; Με ποιους;

Δεν άκουσα, όμως, για το αν το ΠΑΣΟΚ είναι εκφραστής – κομιστής καινοτόμων ιδεών και στρατηγικών. Πώς θα αντιμετωπίσει το συνταξιοδοτικό; Διά της αποχώρησης; Τις σοβαρές πτυχές της απασχόλησης; Με απεργίες; Τι θα απαντήσει στην έννοια της ηθικής της εργασίας και της ευθύνης που θα ανταγωνίζεται την έννοια των κεκτημένων δικαιωμάτων; Θα βάλει μπροστάρηδες τα συνδικάτα; Κανείς δεν λέει τι θα γίνει με τα παιδιά που θα μοιράζονται ανάμεσα στις καταλήψεις και στις πορείες στους δρόμους (προφανώς και δικαίως), αλλά το απόγευμα θα σπεύδουν στο φροντιστήριο. Οπως δεν άκουσα πώς θα αντιμετωπιστεί η Σορβόννη που κατηφορίζει κατά κάτω, τι θα γίνει με τα πρόστιμα της Ε.Ε. για τα πτυχία;

Μα τι είδους πολιτική ειμαρμένη είναι αυτή;

1452_small.jpg 1450_small.jpg

hendrik Smit

ΥΓ. Προσπερνάμε τα σπασμένα κράσπεδα, κοιτάζοντας κατ’ ευθείαν μπροστά. Ας μην αναρωτηθούμε γιατί.

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή, 18-11-2007

32 thoughts on “Μα τι είδους πολιτική ειμαρμένη είναι αυτή ;

  1. Καλησπέρα, αν και όταν το δεις θα είναι καλημέρα και θα τρέχεις με τα χαλιά και τα κυλίμια, αλλά δεν είναι της παρούσης…

    Λοιπόν πρόσφατα με απεκάλεσες συγγραφέα σκοταδιστικών σχολίων, θα αποτολμούσα να πω ότι ενίοτε η αλήθεια έχει πολλές όψεις και συχνά, όχι εκείνη που φαίνεται. Ανέφερες τον Ανδρέα και ειλικρινά αναρωτιέμαι τί τελικά προσέφερε στον τόπο… Κληροδοτήσαμε την κομματική ταυτότητα, το Νταβός, το mea culpa, τη… Μιμή (!) μια χάλια οικονομία, (ξεχάσαμε το Τσοβόλα δώστα όλα, μου φαίνεται) για να περάσουμε στην πλήρους πολιτική επιχειρηματολογία της Αυριανής και του… «προδότη», για να συνεχιστεί το έργο με το θαύμα του χρηματιστηρίου.
    Σε ποιά περίοδο της ιστορίας του Πασοκ, τήρησε τα προσχήματα έστω, για να μην πω τις πολιτικές του αρχές; ΕΟΚ; ΝΑΤΟ; Μόνο με κάτι απίθανους τύπους σαν το Καντάφι, είδαμε φωτογραφίες και τις ζεμπεκιές του Ανδρέα, μετέπειτα δε και του υιού…
    Για ποιά πολτική μιλάμε; Αυτή της ανταμοιβής με υπουργικές θέσεις, τραπεζοϋπαλλήλων; Πότε έιχε θέσεις και άποψη το Πασοκ για να έχει και τώρα;
    Πέρα όμως από αυτό, να παρατηρήσω το εξής… Παρακολουθώντας έστω και εξ αποστάσεως τα των εσωκομματικών εκλογών, άκουσα κυρίως το Βενιζέλο και το Γιωργάκη, να λένε ότι θα νικήσουμε στις εκλογές, θα κερδίσουμε τη Δεξιά και άλλα τέτοια… Δεν βρέθηκε ένας να το σχολιάσει αυτο; Ότι τελικά είναι μια παραμύθα και τίποτε άλλο; Σιγά μη νοιάζονταν για τον τόπο… Για να ξαναγυρίσουν στις καρέκλες της εξουσίας έχουν την πρεμούρα…

    Συγγνώμη και για το επιθετικό ύφος και για την πολυλογία, αλλά συγχίστικα. Αυτά. Πάω για ύπνο. Αύριο busy. Πολύ busy!

  2. Οποιος δεν εθελοτυφλει εκουσια ή δεν ηρθε ουρανοκατεβατος στην Ελλαδα του 2007 , ξερει πως το μοναδικο κινημα που οχι μονο ειχε θεσεις και οραμα , αλλα το εκανε και πραξη ειναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

    Ποιος εκανε δημοσια και δωρεαν παιδεια ;

    Ποιος εκανε το ΕΣΥ;

    Ποιος εδωσε συνταξεις;

    Ποιος νοιαστηκε για τους αγροτες ;

    Φιλτατε dimosthenis μην λες οτι ολοι νοιαζονται για την καρεκλα και μονο.Μην κρινεις -ισως- εξ’ιδίων τα αλλοτρια. Μην χρησιμοποιεις ως επιχειρημα την κονιορτοποιηση,γιατι ετσι ισως φτασεις και εσυ κονιορτοποιημενος.

  3. @Dimosthenis….Πρώτον, στο σπίτι μου δεν εχω κιλιμια,,,,,εχω χειροποίητα χαλιά πανάκριβα και πολλά φερμένα από την Τουρκια.
    Δευτερον, τον Ανδρεα τον ανέφερα μαζί με τους άλλους για να δεσω τα γεγονότα και τις σκέψεις μου μεταξύ τους.
    Τρίτον, το θέμα ειναι ότι δεν συζητησαν οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ για πολιτική ολο αυτό το διαστημα. Απειχαν της πολιτικής κουβέντας. Αντίθετα επελεξαν τα συντροφικά μαχαιρώματα και επιδοθηκαν σε έναν ανελέητο πολεμο για την καρέκλα.
    Αυτά επισημαίνω και το κενό της πολιτικής με τρομάζει. Εμένα που εχω συνηθίσει να σκέπτομαι πολιτικά ( ενιοτε, δηλαδή )
    σε φιλω
    καλημερα, θα τρεχω, θα μαζευτώ αργά το απόγευμα.
    ριτς

  4. @Tooktheredpill Καλως ορισατε και απο δω.\Να τονίσω ότι δεν κατηγορώ το ΠΑΣΟΚ κανενός. Δεν υποτιμώ τη δουλειά κανενός. Δεν είναι αυτό το θέμα μου. Οπως ειπα και στο Δημοσθένη, με τρομάζει ότι δεν συζητάμε πολιτικά πια σ αυτή τη χωρα,….ενώ για παράδειγμα σπευδουμε στο Πολυτεχνείο και καλά κάνουμε , βεβαίως.
    Είναι σωστό ένα κειμενο να μην διαβάζεται αποσπασματικά, γιατί χάνεται η ουσία και το νόημα πισω απο τις λέξεις.
    καλημερα σας…Εδω θα ειμαι το βραδυ για ανταλλαγή απόψεων
    ριτς

  5. @ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ
    ΣΗΜΕΡΑ Η ΦΙΛΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ
    ΚΑΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΙ.
    ΡΙΤς

  6. Ακόμα ένα αιχμηρό άρθρο
    που αντιμετωπίζει το θέμα της πολιτικής στις σωστές του διαστάσεις.

    Η αντιπαράθεση αυτή φίλε tooktheredpill
    δεν σηματοδοτεί την ουσία του θέματος
    δημιουργεί απλά έναν κοινότυπο αντίλογο
    του είδους
    ναι μεν δωρεάν παιδεία αλλά με την παραπαιδεία να ανθεί
    ναι μεν ΕΣΥ αλλά ΕΜΕΙΣ να πεθαίνουμε σωρηδόν
    ναι μεν συντάξεις αλλά τα γερόντια να βγαίνουν στους δρόμους εξαθλιωμένα σ αυτή την τόσο κρίσιμη ηλικία
    Ναι με ευνοημένοι οι αγρότες αλλά η αγροτική οικονομία να αιμορραγεί

    Νοιάζομαι σημαίνει οχι απλά κατανοοώ τα προβλήματα αλλά δίνω λύσεις που έχουν μακροπρόθεσμη αξία, δημιουργώ ποιότητα
    και φροντίζω να διασφαλίσω τα κεκτημένα
    Ολα αυτά προϋποθέτουν όραμα , ηθική δέσμευση , ικανότητα να βλέπω τις επόμενες δεκαετίες πως θα εξελιχθούν φτιάχνοντας το παρόν σαν θεματοφύλακα του μέλλοντος.

    Εύγε Ρίτσα για το άρθρο
    Τα σπασμένα κράσπεδα μου έφεραν ως συνειρμό την εποχή που οι οικοδόμοι έδιναν μ αυτόν τον τρόπο την δυναμική τους παρουσία στα πολιτικά δρώμενα.
    Ωραίες αγωνιστικές εποχές

  7. @tooktheredpill:
    1. Δεν γνωριζόμαστε για να είμαι φίλτατος
    2. Επειδή το μπλογκ της Ρίτσας το έχω ρημάξει με αντιπαραθέσεις, δεν θα κάτσω να καβγαδίσω μαζί σου.
    3. Τα της πολιτικής του Πασοκ, νομίζω ότι την βιώνουμε, το αν συμφωνείς, εσυ ή ο οποιοσδήποτε, λίγο με νοιάζει…
    Καλημέρα σας κύριε και καλή εβδομάδα στους υπόλοιπους, θα απέχω των διαδικασιών.

  8. Αν η γκαρνταρόμπα μου διέθετε καπέλα, θα τα φορούσα ένα ένα για να στα βγάλω, μετά. Θαυμάσιο άρθρο, από τις λίγες φορές τελευταίως που μπορώ να ταυτιστώ με τα καθαρά ερωτήματα που θέτει, όπως και κάθε αμερόληπτος αναγνώστης, νομίζω, ανεξαρτήτως πολιτικών επιλογών ή προτιμήσεων.

    Και μ΄ένα touch από ποίηση: Μα, καλά, όταν ο Ανδρέας σάρωνε ό,τι εύρισκε μπροστά του, οι εποχές ήταν ακόμη τέσσερις και οι άνθρωποι πίστευαν στα θαύματα!!!

    [Κι εγώ να ψάχνω ακόμη την απάντησή μου και το ποιημά μου ;)]

    Καλή καινούργια εβδομάδα.

    (Α! και τα εικαστικά εκπληκτικά όπως πάντα).

  9. rits για όλα τα ανωτέρω υπάρχουν 770,000 απαντήσεις!!!! κακό να νοιαζόμαστε για τον λαό και να τον αγνούμε στην μαζικότητά του, όταν αυτό που αποφάσισε δεν μας άρεσε. Καλές οι θεωρίες για ικανούς και φωτισμένους. Ποτέ δεν υπήρξαν!!!! Η ιδεαλιστική σου θεώρηση της ιστορίας είναι συναισθηματική όχι η ιστορία. Και είναι πολύ κακό στη σχετικότητα της πολιτικής να ψάχνεις θεούς και «δαίμονες».
    http://koukios.wordpress.com

  10. [Εγώ περίμενα να βρω χρόνο, να το διαβάσω στην εφημερίδα, όπως πάντα..😉 ]

    Σ’ αυτή τη φράση θα σταθώ κι εγώ : Μα, καλά, όταν ο Ανδρέας σάρωνε ό,τι εύρισκε μπροστά του, οι εποχές ήταν ακόμη τέσσερις και οι άνθρωποι πίστευαν στα θαύματα!!!
    Άλλαξαν όμως οι εποχές, κι αυτό που οι άνθρωποι πίστεψαν τότε, άλλαξε επίσης…
    Και είναι πια δύσκολο να μιλάμε για «πολιτική» όπως παλιά – έχουν αλλάξει ακόμα και οι τρόποι που συζητάμε. Και το θέμα είναι – ό,τι και να συζητάμε εμείς – ότι τις αποφάσεις πια τις παίρνουν αλλού – πολύ μακρυά μας.
    Δεν ξέρω αν η εποχή μας έχει ξανά την ανάγκη ενός «Αντρέα» – δεν ξέρω και αν θα τον άντεχε, τώρα.
    (περιττό να πω ξανά «καταπληκτικό άρθρο και αφορμή για σκέψεις», ε; 😉 )

  11. εμένα που δε μου αρέσει ιδιαίτερα ο Σεφέρης, αλλά λατρεύω τον Καββαδία και έχω αποστηθίσει όχι στίχους αλλά ολόκληρα ποίηματα (και δε μιλάμε για τα μελοποιημένα) δικαιούμαι να μιλήσω για ποίηση???

  12. @meniek…. να μιλησετε, να μιλήσετε και να χρησιμοποιήσετε οποιον ποιητή σας παει καλύτερα;

    @Νατασσακι….σ ευχαριστώ εκ βαθέων…Ετσι φαντάστηκα μια από τις διαφορές μας, εννοώ μεταφορικά βεβαίως και όχι επί της ουσίας.Αν και εγω προτιμώ την υποσημείωση στο τέλος,..για τα κρασπεδα.

  13. @Sotiris Koukios….μακάρι να μπορούσα να σας διαθέσω τόσο χώρο ώστε να δώσετε τόσες πολλές απαντήσεις μαζί. Ευχαριστώ πάντως, παρ ότι θεωρώ ότι το κειμενο δεν ειναι ουτοπικό , είναι φρικτά ρεαλιστικό
    χαιρετω
    ριτς

    @ just me Καλησπέρα, καλησπέρα… Εντάξει, ελπίζω να βρείς στοιχεία που να σε οδηγήσουν σε περαιτέρω σκέψεις. Αυτός είναι άλλωστε ο ρόλος μου. Τα λέμε…

  14. @Dimosthenis Εντάξει, ο καθένας μπορεί να εκφράζει τις σκέψεις του και την άποψή του χωρίς να τον λογοκρίνει κανείς, αρκεί να μην υπάρχει άγονη αντιπαράθεση. Κι αυτό θέλει δουλειά πολλή.
    σε φιλω/

    @Evaggelia .. Είναι πολλά τα ερωτηματικά γι όσα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια ή για όσα θα μπορούσαν να γίνουν και δεν έγιναν. Ας μην σταυρώσουμε κανένα. Σημασία εχει αν μπορούμε κάτι να δρομολογήσουμε που δεν θα είναι λαϊκιστικό και θα έχει σχέση με την πολιτική, την καινοτόμο πολιτική που ναι μεν ακουγεται ουτοπική, αλλά που αν ενδιαφερθούμε μπορεί να αποδώσει καρπούς πάνω στα μεγάλα θεματα που μας ταλανίζουν
    σε φιλω
    ριτς

  15. Μιλάμε για μι πολύ «πυρπολημένη γέφυρα» τόσο που αν δεν διαλέξουν τα σωστά υλικά δόμησης (και όχι αποδόμησης όπως τώρα) θα τη πάρει το ποτάμι πάλι και …μετά πάλι οι άλλοι θα φταίνε!

    καλό σου βραδάκι Ριτσάκι καλή εβδομάδα να έχεις! 🙂

    υγ.ολα καλά σήμερα αλλά νυστάζω πολύ γιατί εφυγα 6:30 ζζζζζζζζζζζζζζ

  16. @Θαλασσινή…να με ενημερώσεις τί εγινε….. Η Ελένη τόχει παρει το άλλο και μαλλον σε μια ή σε δύο Κυριακές θα ειναι οκ.
    ριτς

  17. Ma bien aimée να πάω άυριο στο γραφείο να δώ και το feedback και θα σου στείλω μαιλ. και άυριο έχουμε τρεχάματα γιατί είναι η παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης και ελπίζω κάποιοι να ξυπνήσουν επιτέλους!!

    καλό βραδάκι! Μόλις σιδέρωσα ένα πληντήριο στο τσακ μπαμ, εφτιαξα ένα earl grey και στρογγυλοκάθησα!

    υγ.αλήθεια; ευχαριστώ.Διάβασα τη σημερινή της παρουσίαση και σκέφτκα ότι ΄το δικό μου μπροστά σε αυτά που παρουσιάζει είναι πολύ «λίγο». Και άλλα φιλάκια!

  18. Η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Σε όλη την Ευρώπη το ίδιο πρόβλημα έχει και συνδέεται με την έλλειψη πειστικής πρότασης ή οράματος αν θες και πραγματικής πολιτικής (οχι μίντιο ή μικρο πολιτική) συζήτησης. Στις σημερινές συνθήκες η διέξοδος περνάει αναγκαστικά από την διεθνή συνεργασία και ειδικότερα την Ευρωπαική ολοκλήρωση.
    Προς το παρόν τέτοιου είδους αναζήτηση δεν γίνεται στην Ελλάδα αλλά ούτε και αλλού.
    ΥΓ. Με εντυπωσίασαν οι πίνακες της Lucy Orchard

  19. Dearest Rits νομίζω ότι είναι ενα από τα πιο καλά σου άρθρα well crafted και ζουμερό. Θυμάμαι πρίν 15 χρόνια ήθελα λεξικό για να διαβάζω αυτού του είδους των άρθρων σου!
    Αυτό νομίζω έχει αγγίξει την τελειότητα ενός accomplished journalist.
    Καληνύχτα και καλή εβδομάδα

  20. Αγαπητή Ριτς, μάλλον δεν ζούμε σε μια δεκαετία ή ένα αιώνα απόλυτα διαφορετικό από άλλους !!! Κάποτε θα λένε ότι ίσως αυτή η δεκαετία είχε πολλά κοινά με αυτή του ’80…
    Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι εποχές είναι ακόμη τέσσερις και οι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν στα θαύματα…. ( πράγμα όχι πάντα ή ..απαραίτητα κακό)
    Έχεις δίκιο όμως όταν λες ότι η πολιτική και αυτής ίσως της εποχής «στοχοποιεί» τις λέξεις «κλειδιά», κατασκευάζει ίσως πολιτικές διεκδικήσεις, όπως οι αθλητικές (και όχι μόνο) εφημερίδες κατασκευάζουν τον τίτλο της …ημέρας… Στοχοποιούνται (Η ευέλικτη αγορά εργασίας, τα περισσότερα χρόνια στη δουλειά, οι χαμηλότερες συντάξεις και οι μακροχρόνια άνεργοι) χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη τις ενστικτώδεις ή πραγματικές ανάγκες επιβίωσης, τις εμπεδωμένες ή επιβεβλημένες καταναλωτικές συνήθειες, τις ορισμένες ή κατεστημένες θεμελιώδεις, «φυσικές», αξίες και «κεκτημένα» δικαιώματα… Αυτή είναι όντως απουσία πολιτικής, είναι «παιχνίδι» με αφορμή την πολιτική, είναι παρα-πολιτική, είναι ακόμη κακέκτυπο ενός είδους «άρτου και θεάματος»… Αυτό ίσως εξηγεί και την υποχώρηση των Σοσιαλιστικών κομμάτων και της Σοσιαλδημοκρατίας…
    Τα ερωτήματα που θέτεις στο τέλος του σχολίου σου είναι μεταξύ αυτών που είναι ΣΠΟΥΔΑΙΑ σε μια συνομιλία μεταξύ πολιτών και όσων έχουν ή ευαγγελίζονται εξουσία. Είναι δηλαδή …αυτονόητα. Και είναι τουλάχιστο ΑΝΟΗΤΟ ότι κανένα κόμμα (που να «μπορεί να» ή «είναι» εξουσία) ΔΕΝ τα ΑΠΑΝΤΗΣΕ με πληρότητα και σαφήνεια…
    Αυτή ίσως να είναι και η χρυσή ευκαιρία για το νέο ΠΑΣΟΚ. Ας το αποδείξει αν αυτή τη φορά ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ.
    Και επειδή τελικά …οι εποχές είναι ακόμη τέσσερις και οι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν στα θαύματα…., αυτή είναι και η ευκαιρία των ΠΟΛΙΤΩΝ, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση, να ΡΩΤΟΥΝ και στη συνέχεια να επιλέγουν ανάλογα με τα έργα και τις απαντήσεις! (….και όχι απαραίτητα τις πιο ευχάριστες ή τις πιο «ρεαλιστικές»)

  21. @Chrisni ,καλημέρα. Απ ότι είδες το περι κρίσης της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη το επισημαίνω στο κείμενο. Προφανώς πρέπει να δουμε και εκεί πώς το αντιμετωπίζουν. Τίποτα πια σε τούτο τον κόσμο δεν λειτουργεί μονο του. υπάρχει η αλληλένδεση, που λεω, ενας ορος οικονομικός νομίζω, αλλά που εμένα που πάει.
    Χαίρομαι που σου αρέσουν οι πινακες.
    ριτς, φιλια

  22. @ Penelope….Καλημερούδια σας αγαπητή μου. Πώς διάγετε το βίο σας;
    Εμείς εδω ζούμε τις συνέπειες των καλοκαιρινών πυρκαγιών, αλλά και των συχνών επισκέψεων των ασχημων καιρικών φαινομένων. Εως και ανεμοστροβιλοι κτύπησαν χωριά στην Αιτωλοακαρνανία και στη βοιωτία! Welcome to the Amecican Beauty
    Penelope….αυτό που λες για τα κειμενα μου και το λεξικό εχει διττή ερμηνεία : ή εσύ ωρίμασες, αρα μπορείς και να αφομοιώνεις ή εγω παρέμεινα στάσιμη. Υπάρχει όμως και μια τρίτη εκδοχή που λεει ότι κατάφερα να απλοποιησω το λόγο μου ώστε να γίνεται κατανοητός, χωρίς να κάνω εκπτώσεις στις σκέψεις μου.
    Πάντως, για την ιστορία να σου πω ότι δεχομαι πολλά τηλεφωνηματα από φοιτητές και νεους ανθρώπους που ήδη εχουν μπει στην παραγωγική διαδικασια που με ρωτούν τί σημαίνει το ένα και τί σημαίνει το άλλο.
    σε φιλώ, καλές βολτες στο υπέροχο Μπαθ.
    ριτς

  23. @ΠΟΛΙΣ…ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σας. Παρακολουθώ το μπλογκ σας κι εχει μεγάλο ενδιαφέρον… Επισημαίνω στο κειμενο πραγματα που θα επεσήμανε και ο οποιοσδήποτε πολίτης. Είναι σκέψεις – αγωνίες όλων μας. Τώρα, πώς το ΠΑΣΟΚ θα διαχειριστεί το θέμα μένει να φανεί και από υπομονή όλοι έχουμε μπόλικη.
    Για τις εποχές αμφιβάλλω λίγο στην κυριολεξία βεβαίως και ως προς το θαυματα κρατω μικρό καλάθι.
    Τα προβληματα είναι τεράστια και οι αξίες υπό κρίση. Ηθικές, πολιτικές, εργασιακές αξίες : ολες!!!

  24. το διάβασα το άρθρο πρώτη φορά πρώτα στην εφημερίδα και μετά το είδα εδώ. Πολύ καλά ανάλυση Ρίτσα.

  25. compassocap σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως. Ξέρεις, δεν μπορώ καθε κυριακή να το κάνω. Θέλω και να υπερίπταμαι σε διεθνείς χώρους αρκετά συχνά.
    ριτς

  26. Το διάβασα, λοιπόν. Αν και το κυριακάτικο κείμενο είναι κάπως μεγάλο, είχε πολύ ωραία ροή και διαβάζεται με ευχαρίστηση -όπως όλα σου τα κείμενα.

    Στο προκείμενο τώρα. Στα περισσότερα θα με βρεις σύμφωνο. Το πρόβλημα, δυστυχώς, σήμερα είναι ότι δεν παράγεται πολιτική. Βρισκόμαστε στο αντίποδα της πολιτικής, όπου πρωθυπουργοί επιλέγουν τον επόμενο αρχηγό του κόμματός τους βάση δημοσκοπήσεων. Όπου κοιτάζουν τις σφυγμομετρήσεις για να πάρουν αποφάσεις και όχι τι τους λέει το πολιτικό τους ένστικτο (ή η κοινή λογική). Η επικοινωνία έχει θριαμβεύσει έναντι της πολιτικής.

    Νομίζω τα λέει όλα η φράση που έχεις πάνω δεξιά: «Τα ανθρώπινα δεν είναι τόσο άψογα διευθετημένα, ώστε τα καλύτερα πράγματα να αρέσουν στην πλειοψηφία». Ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά δε γίνεται. Πάντα θα υπάρχουν δυσαρεστημένοι. Και πολιτική χωρίς θέσεις επίσης δεν γίνεται…

  27. δ.τζ…. Σ ευχαριστώ για τα ωραια σου λογια. Ξέρω ότι ειμαι λίγο ιδεαλίστρια, αλλά μου αρέσει να τσιγγλάω τα πράγματα και ναχω συνεχώς απαιτήσεις. Με ενδιαφέρει η πολιτική ως εργαλείο ζωής και οργάνωσης των κοινωνιών. και δεν μ αρεσει ότι πουλιέται στο δρόμο.Αυτό.
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s