Ο σύγχρονος Γκιούλιβερ, ο κουμπαράς και η τραπεζορητορεία


11.jpg

(Σπύρος Βασιλείου) …. Η ζωή μας όλη μια αντιπαροχή.

Ως σκέψη παραμένει πρόωρη και σε πλήρη αναντιστοιχία με τα τρέχοντα γεγονότα. Ωστόσο λίγοι θα τολμούσαν να την απορρίψουν, χωρίς τουλάχιστον να της ρίξουν μια βιαστική ματιά. Μήπως, τελικά, μετουσιωθεί σε πραγματικότητα το ουτοπικό όνειρο του Γάλλου φιλοσόφου Ανρί Μπεργκσόν που ήθελε τον μέλλοντα άνθρωπο απαλλαγμένο από τον κατάφωρο υλισμό και προσηλωμένο στην αναζήτηση πεδίων πνευματικών και ψυχικών; Μήπως στο απώτερο μέλλον θα ζούμε λυτρωμένοι από την αγωνία της καθημερινής επιβίωσης, τον φόβο της καταπάτησης των πολιτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή την απάλειψη από προσώπου γης των σεξιστικών διακρίσεων;

Με δεδομένο τον κόσμο γύρω μας, όμως, θα ήταν προσβλητικό να ξεπεράσουμε εν λευκώ τις διαχωριστικές γραμμές της τρέχουσας λογικής και να διεισδύσουμε στον χώρο του φανταστικού. Για έναν απλούστατο λόγο: τα προβλήματα είναι στον παρόντα χρόνο και ουδείς δικαιούται να τα προσπερνά, χωρίς να επιδιώκει άμεσες απαντήσεις.

douveri5.jpg

Αγγελική Δουβέρη ( Ο Γκιούλιβερ στην Ευρώπη)

Είναι αλήθεια ότι οι δυτικές κοινωνίες βρίσκονται πλέον στο μέσον πολυδαίδαλου ανισόπεδου κόμβου και αδυνατούν να επιλέξουν ποια γέφυρα πρέπει να ακολουθήσουν για να φτάσουν στον προορισμό τους. Ο συντηρητισμός αντιπαλεύει την πρόοδο, η οπισθοδρομικότητα την εξέλιξη. Εννοιες βαριά υποκειμενικές, γιατί σήμερα παραμένει αδιευκρίνιστο ποιος είναι ο κοινωνικά συντηρητικός και ποιος ο προοδευτικός; Πού στοχεύει ο ένας και πού ο άλλος;

Οι περισσότεροι από μας παρακολουθούμε τις παλινδρομήσεις σε ξεπερασμένες αφετηρίες, ενώ καταγράφουμε ελάχιστες εκτοξεύσεις προς άγνωστους τερματισμούς. Είναι προφανές ότι ο πολίτης νιώθει ευάλωτος, εκτεθειμένος σε «κατασκευασμένες» δυνάμεις, αυτός που χρόνια τώρα αγωνίζεται με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα να κατακτήσει τον μέσο όρο της ορατής ευημερίας. Μόνος μέσα στην εικονική γύμνια του. Αυτός και τα αιτήματά του, αυτός και τα ακριβά όνειρά του. Κατεβαίνει στους δρόμους, προσκολλάται σε συνδικάτα και συλλογικές οργανώσεις (βλ. Γαλλία, Γερμανία). Από λιλιπούτειος άνθρωπος γίνεται Γκιούλιβερ. «Το ποντίκι που βρυχάται», απαντούν οι ιθύνοντες και συντάσσουν νομοθετήματα. «Ο κουμπαράς, ο προϋπολογισμός», επαναλαμβάνουν οι ίδιοι στο πλαίσιο της τηλεοπτικής τραπεζορητορείας.

Παντού ανιχνεύονται ορύγματα, παρότι ζούμε πολύ καλύτερα σε σχέση με το παρελθόν. Ο,τι κερδήθηκε μέσ’ από την εκμετάλλευση του κρατισμού, την άναρχη αναδιανομή του πλούτου ζητείται να επιστραφεί και μάλιστα εντόκως. Κι αν κάποιος πληρώνει το …μάρμαρο είναι η ως χθες πολλαπλώς ευνοημένη μεσαία τάξη.

Κάποιοι διατείνονται ότι οι ξεχασμένες εργασιακές αντιπαλότητες επανέρχονται, σαν τους λύκους που εισβάλλουν στο Παρίσι. Η αλληλεγγύη που κυριάρχησε στον προηγούμενο αιώνα, αποτέλεσμα των πολέμων και του πόνου που φέρνει η απώλεια, τείνει να περιοριστεί και παραμένει ζωντανή μόνο σε κοινωνίες με δυνατό συνεκτικό ιστό, όπως η Ελλάδα. Η εικόνα του ξένου – μετανάστη αποκτά τρομακτικές διαστάσεις. Ο μετανάστης «φυλακίζεται» σε αυστηρά νομοσχέδια και περιθωριοποιείται όταν δεν έχει τις αντοχές να υπερβεί τον εαυτό του, παρότι συνέβαλε στη γιγάντωση του μεταπολεμικού ευρωπαϊσμού.

Ακόμη κι έτσι, όμως, η πορεία είναι μη αναστρέψιμη. Με απώλειες, αλλά και κέρδη. Με αναζητήσεις και ισορροπίες σε διαφορετικά επίπεδα. Ακόμη κι αν συνεχίσουμε να θεωρούμε ουτοπικό τον κόσμο του Ανρί Μπεργκσόν.

ac05.jpg

Αγγελική Δουβέρη ( Another Cosmos)

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 22/11/2007

ριτς

Advertisements

45 thoughts on “Ο σύγχρονος Γκιούλιβερ, ο κουμπαράς και η τραπεζορητορεία

  1. Δεν μπορώ παρά να σχολιάσω με τα λόγια του ίδιου του Μπεργκσον (πόσο χαίρομαι που δεν τον γράφεις με ξ , όπως συνηθίζεται… δε σου περιγράφω!!)
    …Να υπάρχεις σημαίνει να αλλάζεις, να αλλάζεις σημάινει να ωριμάζεις, να ωριμάζεις σημαίνει να επαναδημιουργείσαι ακατάπαυστα…
    (αχ, κυρία μου! τι μου κάνατε με τον Μπεργκσον σας….) 🙂

  2. Δεν βλέπω ουτοπικό τον Μπεργκσόν.
    Προφητικό στο πολύ πολύ απώτερο μέλλον. Η πορεία όπως λες είναι μη αναστρέψιμη…
    Απλα για να επιταχύνουμε την πορεία, χρειάζεται να αλλάξουν κάποια πράγματάκια…

  3. Θα σε στενοχωρήσω, αλλά για την ώρα μόνο ζημιές μπορώ να διακρίνω. Οι τελευταίοι που φιλοσοφούσαν άνευ… ανησυχίας ήταν οι αρχαίοι ημών. Μεταγενέστεροι αυτών οι μπαστουνόβλαχοι με τα καγιέν στο Κολωνάκι. Αλλά αυτοί δεν φιλοσοφούν. Ψωνίζουν.

    ΥΓ: Όντως είναι μεγαλη χαρά ο Μπεργκσόν χωρίς «ξ». Ας τα βλέπουν αυτά κάτι μεταφραστές της δεκάρας. Φιλιά, καλό μου

    ΥΓ2: Θα σε πάρω σύντομα. Για την ώρα έχω βάλει τα καινούρια μου παπά και τρέχω. Ξέρεις εσύ γιατί..

  4. @Philos…..μα γι αυτο το κανω εργαλείο κειμένου, για να υπάρξει και μια τέτοια απάντηση.
    καλα ολοι ; τα μωρά, οι γυναικες; ολα ;

    Koptoraptou
    Καλως το το κορίτσι. Ζημιές υπάρχουν πολλές. Ζουμε καλύτερα από χθες , αλλά σε άλλα πια επιπεδα, μακριά από την καρδιά και το συναισθημα, την κοινωνική αλληλεγγυη, το νοιαξιμο, το δεσιμο των ανθρωπων..Αλλα τα σημερινά μας μειον…….
    Ναι, τον Μπεργκσον δεν θα μπορουσα να τον γραψω με Ξ, θα εβγαζε ματι…
    Περιμενω να δω να καινουργια παπα σου
    ριτς

  5. Μια δική μου παρατηρηση! Είδα τα χρωματα του header (βροχερά), ειδα τα χρωματα της αντιπαροχής του Σ.Βασιλείου (μουντά) και ειπα μεσα μου : λες βρε να χειμωνιάζει ; Κι ύστερα σκέφτηκα ότι στις νεανικές ψυχές, οποιας ηλικίας κι αν ειναι, ο χειμώνας απέχει των εργασιών του γενικώς.
    Λεμε τωρα.
    Ριτς

  6. άψογο!!!

    ο πολίτης είναι γυμνός και εκτεθειμένος, ο πολίτης όμως δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο αν είχε επιλογή, «αλλοι» γδύνουν τον πολίτη και τον αφήνουν ανήμπορο να αντιδράσει…
    Όταν κάτι δεν πάει καλά,
    σημαίνει ότι κάποιοι πρέπει να πάρουν επιτέλους την ευθύνη πάνω τους,
    και αφού πραδεχτούν ότι είναι οι φταίχτες,
    να αλλάξουν τα δεδομένα και να (αφού μπορούν τα πάντα να ορίσουν) κάνουν κάτι!

    Να ήταν μόνο οι μετανάστες…!!
    Γιατί, για εμάς τους πολίτες -τους κάθε πολίτες- δεν είναι σκληρή η αντιμετώπιση που έχουμε από τους λίγους-κάποιους;

    Ακόμα και μία ουσιαστική επανάσταση στις μέρες μας μοιάζει με… «γκρίνια» ή «παραφωνία» για τα media και που να τρέχεις τώρα… και αν τρέξεις… θα απογοητευτείς, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σκλάβοι της ματαιοδοξίας τους…

    Καλησπέρα
    (με νταούνιασες κάργα (!) αλλά ΄τα ‘θελα κι εγώ…)

  7. Καλησπέρα
    Ριτσάκι, εν πρώτοις, υποκλίνομαι στον τίτλο του ποστ. Μια ιδιαίτερη αδυναμία στους τίτλους-σπαγγέτι, ομολογώ ότι την έχω…

    🙂

  8. άκουγα σήμερα πάντως στις ειδήσεις ότι οι κλιματολογικές αλλαγές θα επισύρουν ένα κυκεώνα συνεπειών, ανάμεσα στις οποίες φιγουράρουν πόλεμοι, λοιμοί, καταστροφές και τέτοια. Ζούμε σε ένα μεσαίωνα έλεγε το ρεπορτάζ.
    βλέποντας λίγο πριν το ντοκυμαντέρ του Κούλογλου για τον πόλεμο στο Ιράκ, το απεμπλουτισμένο ουράνιο και τις πυρηνικές βόμβε ςπου χρησιμοποιήθηκαν από το Ισραήλ στο Λίβανο, διαπίστωσα πως όσο κι αν επρόκειτο για υπερβολή λεκτική, χάριν εντυπωσιασμού δημοσιαγραφικού, δεν απέχει από την αλήθεια.
    αντιπαθώ τις νομοτελειακές ερμηνείες, αλλά δεν μπορώ παρά να αποδεχτώ ότι κρύβεται μια αλήθεια εδώ.

    και δεν είμαι και τόσο αισιόδοξη.

    ασχετο το σχόλιο, μάλλον.

  9. Η εικόνα που παρουσιάζει ο Μπεργκσόν, φαντάζει μακρινή, ωστόσο νομίζω ότι μπορεί να πραγματωθεί κάποτε. Μέχρι τότε, όμως, θα ασχολούμαστε με τα «καθημερινά» πράγματα, τη ρουτίνα της ζωής και μόνο στον ελεύθερο χρόνο μας -όσοι από μας ενδιαφερόμαστε- θα έχουμε τη δυνατότητα να καλλιεργηθούμε πνευματικά, πέρα απ’ τις υλικές «αναζητήσεις». Μέχρι τότε, τέλος, οι πολίτες θα αισθάνονται το χάσμα μεταξύ αυτών και των πολιτικών τους ταγών να διογκώνεται. Και εδώ καλείται να παίξει ένα σημαντικό ρόλο ο πνευματικός άνθρωπος. Να αφυπνίσει…

    Την καλησπέρα μου αγαπητή ριτς

  10. Ριτσάκι,

    ο Μάνος κάποτε έγραψε ένα από τα ελάχιστα πράγματα που πιστεύω απόλυτα. Σε δύο στίχους έκλεισε την ανθρώπινη μοίρα. Την αιώνια αντίφαση του ατόμου και του ατόμου στο σύνολο, την ίδια την αντίφαση που περικλείει ο άνθρωπος. Ευλογία και καταδίκη.

    «Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί… Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.»

    Κι αν προχωρεί Ριτσάκι… Ποτέ δεν θα αλλάξει.

    Σε φιλώ.

  11. Καλημέρα!

    Εγώ πάλι νομίζω, όσο κι αν ακούγεται ρομαντικό ή ουτοπικό, ότι η Ευρώπη σηκώνει τον σταυρό της πνευματικής και ηθικής μεταρρύθμισης (η λέξη δεν είναι τυχαία). Με αφορμή ένα άρθρο που διάβασα μάλλον στο φύλλο της Τρίτης στην Καθημερινή, για την επίσκεψη σε κάποια οικογένεια, εύπορη, της Αμερικής από τη συντάκτρια του άρθρου (ζητώ συγγνώμη, δεν θυμάμαι το όνομά της) , μου επιβεβαιώθηκε αυτό που ανέκαθεν πίστευα και υποψιαζόμουν, ότι δηλαδή, οι άνθρωποι δεν ξέρουν τη γίνεται έξω από τη γειτονιά τους. Με μια ελάχιστα μικρή μερίδα ανθρώπων, κυρίως στη Νέα Υόρκη, πέραν τούτου ουδέν.
    Ο κόσμος μας πια είναι υπερβολικά μεγάλος και τα ερεθίσματα όπως κι οι κίνδυνοι αρκετοί και σοβαροί. Ζούμε μια σειρά μεταβατικών σταδίων και αλλαγών τόσο στο σκέπτεσθαι όσο και στο φέρεσθαι. Όλο αυτό που συμβαίνει (εργασιακά, μεταναστευτικό κλπ) πιο πολύ μου κάνει μια προσπάθεια, απενοχοποίησης ή και άρνησης εξαιτίας ενοχών, που ξυπνούν αυτόματα, κυρίως γιατί η Ευρώπη κουβαλάει μέσα της πολιτισμό. Και ως μια ήπειρος με πολλά βιώματα και συμπλέγματα, προσπαθεί να βρει μια διέξοδο και ηρεμία. Το λυπηρό είναι ότι προσπαθεί να χορέψει όπως της βαράνε άλλλοι κι ο ρυθμός αυτός της είναι ξένος και δύσκολος. Αν μπορούσε έστω και για λίγο, να ακούσει τη δική της φωνή, τις δικές της ανάγκες, τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ καλύτερα, αλλά έχουμε εμπλακεί σε ένα βλαχορόκ, αμερικανικής προέλευσης…

  12. @ ΦΑΙΗ, κατα την ταπεινή μου γνώμη οι ευθύνες ειναι μοιρασμένες. Ολοι μαζί έχουμε φτιάξει τη σημερινή σούπα. Η λέξη πάντως «ευθύνη» δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στον τρέχοντα ελληνικό χρόνο, καθότι μπαλάκι του τένις προς κάθε κατεύθυνση, πλην του εαυτού μας. Φυσικά, ο πολιτικός κόσμος έχει μεγάλο μερίδιο, αλλά κι εμείς Φαίη μου και εμείς…
    Μου αρέσει το «σκλάβοι της ματαιοδοξίας τους » Ωραιο. Μεχρι και ποστ ανεβαίνει με αυτό τον τίτλο…Για να σε δω…
    Καλημερα.
    ριτς

  13. Allu…. αυτό το είδος του τίτλου, μου το έμαθε προ ετών ο Αντώνης Καρακούσης ( πρωην διευθυντής της Κ και νυν διευθυντής του Βήματος). Τί είναι ο άνθρωπος – δημοσιογράφος: μεταφερόμενη άμμος!!!
    Το κείμενο βρε δεν σου άρεσε;

  14. @Κροτ…. δεν είναι ασχετο το σχόλιο σου. Νομίζω ότι είναι απορροια της προηγουμενης ευφορίας από την οποία δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, καθ ότι, οπως λεει και η Φαιη, ανθρωποι ματαιόδοξοι… Οτι τα πράγματα θα χειροτερέψουν ειναι γεγονός, μεχρι να ανακαλυφθούν νέοι, αποτελεσματικότεροι τρόποι αντιμετωπισης τους.

    ΥΓ .Προ ολίγου ηταν η Νινα ( ως συγχρονη Αγκάθα Κριστι ) στο ΜΕΓΚΑ, με αφορμή και τη χθεσινοβραδυνή παρουσιαση των βιβλιων που ασχολούνται με το εγκλημα….

  15. @δ.τζ….η νεανική αισιοδοξία και πόσο την πάω δεν λέγεται. Προφανώς τα οραματα ενιοτε γίνονται και πραγματικότητα. Εχει σημασία όμως να τα βγάλουμε πέρα με τις δυσκολίες του σήμερα. Αν δεν λύσουμε καποια πολύ ουσιώδη θέματα, πώς θα προχωρήσουμε παρακάτω ; Δια της συσσώρευσης ; Μπα, θα μας σκεπάσουν τα παπλώματα , τελικά.
    καλημερα
    ριτς

  16. @Industrialdaisies Ε, ναι, μικρό μου. Σωστός ο Μάνος. Πάντα έτσι πορεύεται η οικουμένη. Με τα πανω της και τα κάτω της. Με φωτιά και με μαχαίρι, αλλά και με τρυφερότητα και αγάπη. Ολα για μας τους τόσο γήινους ανθρώπους που στο αιμα κυλάει η απληστία και το παράτολμο, αλλά και η παρρησία και ο συγκρατημός.
    καλημερα μας

  17. @ Dimosthenis… Ωραια ανάλυση , αγαπητέ μου γιατρέ. Υπάρχει ένα ενδιαφερον βιβλίο του Μπρυκνέρ ( θεοπάλαβος κατα τα άλλα) με τον τίτλο «Η τυραννια της Μεταμέλειας», όπου μιλάει για τις ενοχές της Ευρωπης ,γενικότερα ομως, και πώς θέλει να θυματοποιηθεί η ιδια πια, προκειμένου να απαλλαγεί από αυτές….
    καλημέρα σας

  18. Ε, αφού το είπες…
    να που βγήκε το post, αλλά… ξέρεις!!
    Στο πιο τρελο-μπουρδουκλέ (μου -γνωστό «υφάκι» μου…)

    Η πλάκα είναι ότι το ανέβασα ΠΡΙΝ διαβάσω την απάντησή σου!!
    Κρίμα, αν το είχα διαβάσει, θα το έκανα και τίτλο..

    Καλημέρα,
    όλα καλά με την ευθύνη που αναφέρεις,
    αλλά, κακά τα ψέμματα, άλλη ευθύνη έχει ο λύκος και άλλη το αρνί..
    Ο λύκος έχει την ευθύνη τού να «μαλακώνει» πότε-πότε, το αρνί έχει την ευθύνη του να προστατεύεται.
    ΠΟΙΟΣ είναι πιο απροστάτευτος;!

  19. @matinaritouvounou…..Πρώτον, σε ποια ποικιλία μανιταριού ανήκεις, καθότι παμπολλες..Και δεύτερον, νομίζω ότι η φωτο ταιριάζει με το ποστ… Λέμε τωρα/….

    @ Μετεωριτης Αυτό δα σουλειπε και να μην κάτσεις κάτω να φτιάξεις το δικό σου. Γι αυτό υπάρχουν τα ερεθίσματα. Τωρα, το θέμα του λύκου και των αρνιών ειναι περισσότερο περιπλοκο από αυτο που πολλοί νομίζουν. Μια άλλη φορά θα το συζητήσουμε και θα πουμε και τα περι προστατευόμενου και μη..
    σε φιλω
    ριτς

  20. @ ritsmas η φωτό βεβαίως ταιριαζει με το πόστ…

    Το τι μανιτάρι είμαι; Ε αυτη την ερώτηση δεν μπορ=ώ να την απαντήσω ο ίδιος…

    Όσοι δοκιμάσετε στα θέματα και συνεχίζετε να ζείτε θα καταλάβετε.. Αν όχι, το κρίμα στο λαιμόμου…. χαχαχαχχα

  21. ristmas
    σε ευχαριστώ
    (για όλα)!

    Ξέρεις εσύ..
    και άσε τους λύκους να αλωνίζουν…
    Περιμένω πάντως την σκοπιά σου-σίγουρα ένας άνθρωπος βλέπει μονοδιάστατα μέχρι κάποιος να του αλλάξει τον ορίζοντα…
    Είσαι άψογη (και κυρίως σωστή!0 σε αυτό!
    σε φιλώ!

  22. Ω φίλοι! Ξυπνώ κάθε πρωί και αναζητώ, αλλά ψάχνω τα πεδία… Με ένα μολύβι και χαρτιά γεμάτα πεντάγραμμα όλη η προσπάθεια έγκειται στο διαχωρισμό της χειρωνακτικής δουλειάς από τη δημιουργία δηλ. «την αναζήτηση πεδίων πνευματικών και ψυχικών». Δεν πρόκειται για ενασχόληση στον ελεύθερο χρόνο αλλά για καθημερινή υποχρέωση, συνειδητά αποφασισμένη και μέγιστη ευχαρίστηση.
    Κάποια στιγμή θα κατέβω να ανοίξω το γραμματοκιβώτιο για να βρω κάποιο φέσι από οποιαδήποτε εταιρεία, συν προσφορές από κάθε κατασκευαστικό, εμπορικό, ηλεκτρονικό κλπ. κλπ. κολοσσό. Επιβίωση, κατανάλωση και ξανά επιβίωση, συμβόλαια, δάνεια για κινητά με κάμερες από δω κάμερες από κει, αϊπόδια (που έχω κι εγώ τι να κάνω…), τηλεοράσεις φλατ κ.ο.κ. Περάστε κόσμε, πάρτε κόσμε. Περί ασφαλιστικού επίσης κάτι δελεαστικά ιδιωτικά. Ε! Βέβαια αφού τα ταμεία δεν έχουν… Χρωστάνε. Οπότε κάνουμε ιδιωτική ασφάλιση. Έχουν όλοι την άνεση να ασφαλιστούν ιδιωτικά; Και γιατί να τα δώσω σε έναν ιδιώτη, αφού τα δικαιούμαι από το κράτος που μου τα παίρνει; Και γιατί δεν έχει το κράτος; Επειδή έχει αλισβερίσια με τα μεγαλοκαπιταλίκια; Ή επειδή ο ουρανίσκος των εκλεκτών σε Σύνταγμα και Βρυξέλλες ευφραίνεται μόνο με αστακούς στις δεξιώσεις;
    Σε τρία επίπεδα έχει να κινηθεί ο άνθρωπος στην καθημερινότητά του. Αυτά της επιβίωσης, της εξασφάλισης και «της αναζήτησης πεδίων πνευματικών και ψυχικών». Για τέταρτο και πέμπτο δε συζητάμε… Έρχεται όμως το κράτος και μας αφαιρεί το δεύτερο επίπεδο. Δηλαδή; …πέφτω από το τρίτο κατευθείαν στο πρώτο. Και εκεί που αγωνίζομαι για επιβίωση μου δίνει το τελειωτικό και αποβλακωτικό χτύπημα με τα κινητά, τα 4χ4 κ.ο.κ. Και τα έχω και τα χρωστάω. «Τι θες;» σε ρωτάει ο εκλεκτός, «αφού κι εσύ έχεις…» Πως τα έχεις όμως;
    Δε θέλω να κουράζω άλλο, ο Μπεργκσόν δεν είναι για όλους. Ο κόσμος έξω ενδιαφέρεται για την επιβίωση του και κάποια μέσα για την καλοπέραση του. Σταδιακά βέβαια αυτό περνάει σε όλες τις πτυχές τις συμπεριφοράς, εξ’ ου και οι συμβατικές ερωτικές καταστάσεις, οι σεξιστικές διακρίσεις κλπ. Συρρικνωμένη εικόνα για τον έρωτα – καταστροφή και τέλος του πολιτισμού μας, όπως έγραψε ο Πας. Πιστεύω ότι κάποια πράγματα πρέπει να ειπωθούν πιο απλά για να αφυπνίσουν. Απλά μεν αλλά διαχυτικά.

    #δ.τζ. …ποιος πνευματικός άνθρωπος; Ο σύγχρονος δημιουργός, ο ματεριαλιστής;

    #κροτ. μόνο Ιράκ και Λίβανος; Ξέρεις τι καρκίνος θερίζει ήδη στην πρώην Γιουγκοσλαβία;

    Ίσως υπήρξε πιο προφητική, ουσιαστική και κατανοητή στα κείμενα της στο Konkret πριν 40 χρόνια η Ulrike Meinhof. Αποφεύγουμε να ασχοληθούμε μαζί της, λόγω της μετέπειτα πορείας της; Οι άνθρωποι αλλάζουν δεν είπαμε;

  23. Μολις επέστρεψα στο σπίτι. Ευχαριστώ όλους κι έναν έναν χωριστά για τα σχόλια… Ας γίνουμε για μια στιγμή οι τροβαδούροι των πρωτοποριακών, ας γινουμε ένα κομματι από το νεο-ιμπρεσιονισμό ( της σκεψης , φυσικά, για αν μην μας παρεξηγήσει κανένας ζωγράφος) κι ας υποθέσουμε ότι μπορούμε να αγγίξουμε τα ανώτερα ψυχικά και πνευματικά πεδία του φιλόσοφου… Στο κάτω κατω, φίλοι μου, τσάμπα ειναι, δεν χρειάζεται να παμε για ενα ακομη θαλασσοδάνειο…
    Καληνύχτα
    ριτς

  24. καλημερα…ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ οικονομικο κραχ και τελος πλεον η μεσαια ταξη που ξερουμε στην ελλαδα…ποιες οι συνεπειες θα φανει στο μελλον…τωρα που ειμαι εδω καταλαβαινω την διαφορα…ζουμε σε μια ουτοπια και ακομα δεν ειδαμε τιποτα…δεν εχουμε δει ακομα την απαξιωση ακομα και ερχεται βαρυς γενικα ο καιρος…ολα αλλαζουν οπως και ο καιρος…ηρθα εδω και ανατριχιασα απο την φτωχεια που υπαρχει και οποιος πει οτι δεν θα φτασει σε μας να μην με λενε Damian…ισως οταν φτασουμε σε τετοιο σημειο που το ρολοι θα δειχνει μηδεν ισως τοτε αναζητησουμε πνευματικα πεδια τωρα απλα ακονιζουμε το μυαλο μας μας περικλειουν πολλα πραγματα γυρω μας..πρεπει να κινηθουμε πριν ειναι αργα…besitos εξαιρετικο ποστ…

  25. @ Damian Καλημερα σου. Σωστά οπως τα θέτεις. Ας ελπίσουμε κάτι να πάει καλυτερα και να μην περάσουμε το κραχ της Αργεντινής. Φαντάζομαι το γεγονός ότι ειμαστε στην Ευρωπαική Ενωση θα λειτουργήσει προς τη θετική κατεύθυνση για παρα πολλούς λόγους που δεν χωράνε , τωρα, σε ένα σχολιο να τους αναλύσω
    θα τα λεμε , ομως.
    ριτς

  26. @ penelope…. Πολύ καλημέρα σας lady…tell me Penelope «» The lady magazine»»»», the oldest weekly magazine for women is alive ?
    Περασα το λινκ, αλλά ήθελα να πω Penelope ..οπως Cruz , αλλά δεν ξέρω αν το απέδωσα σωστα.

  27. @dimosthenis….Καλέ, γιατί να σε πάρω από τα μούτρα ; καλημέρα, καλημέρα…. κατεβαινω Αθήνα με Αλεφ για συναθροισεις φιλολογικές!!!
    σε φιλω, να προσεχεις τον εαυτό σου.
    ριτς

  28. @Δημοσθένη, μια χαρά ήμουν και παραμένω μια χαρά και δυό τρομάρες… Πέρασα για να σου ευχηθώ καλή επάνοδο στον κόσμο και νάχεις υπομονή και αυτοπειθαρχία
    ριτς

  29. Πολύ ωραίο το άρθρο σου.
    Η ζωή μας αντιπαροχή και αυτή με εξουσιοδότηση μέσω αντιπροσώπου!!
    Δε ξέρω βέβαια αν είναι καλό να ανακαλείς την εξουσιοδότηση έστω και αργά ή να κοιμάσαι εν αγνοία

  30. Chrisni mou, καλως την…. ξέρεις η προσέγγιση της γνώσης δεν εχει μονον καλές πλευρές, εχει και κακες!!! Ο καθενας κρίνει κατα το δοκούν, με τις διαθέσεις του, τους μυθους του, τους μυστικοσυμβούλους του… Εξαρτάται πού εσύ, τελικά, τοποθετείς τον εαυτό σου
    Φιλια και εκτιμηση
    ριτς

  31. Η απαλλαγή του ανθρώπου από τον κατάφωρο υλισμό πιστεύω ότι είναι όνειρο πολλών. Η στροφή στα πνευματικά αγαθά κάποια στιγμή θα γίνει αναγκαιότητα. Είναι αργά καληνύχτα σου ριτσάκι

  32. vasilis…μολις μπηκα Βασίλη…. Πώς θα απεξαρτηθούμε από τον υλισμό, δεν μπορώ να καταλάβω. Μονο μεσω μιας μεγάλης καταστροφής, ενός πολέμου… κατι που ισχυρό εν παση περιπτώσει. Και βεβαια τα πνευματικά αγαθά ειναι αναγκαιότητα και μάλιστα άμεση.
    σε φιλω
    ριτς

  33. @ δ.τζ….Αυτό που γραφω στην εφημεριδα ειναι για μια εκθεση ζωγραφικής…δεν εχει κοινωνιολογία , δεν εχει πολιτική. Μια αλλαγή δεν εβλαψε ποτέ κανένα.
    ριτς

  34. καληνυχτα Νατασσακι….ολα καλά, πηγαμε στον Ηλια στο παγκρατι, ταβερνα δηθεν κουλτουριάρικη. ( Ηταν παλιότερα). Εντάξει, δεν συγκινήθηκε το ειναι μου .
    αλλα θα κοιμηθώ, λεμε τωρα
    ριτς
    ευχαριστω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s