Κάνε κάτι να μην με πατήσει το TGV, σε παρακαλώ!


neworleans6-6.jpgneworleans

Ας μιλήσουμε λίγο για τη μετέωρη γνώση. Η ιδέα δεν είναι καινούργια και φυσικά ούτε κατά διάνοια δική μου. Αλιεύω από δω κι από εκεί ειδησούλες, πληροφορίες και προσπαθώ στη συνέχεια να τις διυλίζω με τον τρόπο μου.

Σήμερα ο νέος άνθρωπος, ο μαθητής, ο έφηβος συγκεντρώνει απίστευτες πληροφορίες σε σχέση με το παρελθόν. Είναι φυσικό. Όλος ο κόσμος είναι στο γραφείο του, στα πόδια του, στην ευθεία των ματιών του. Πώς να μην τον κατακτήσει, όταν του προσφέρεται αφειδώς; Όμως όλα είναι πιο αναιμικά. Πιο επιφανειακά, επιδερμικά που ‘λεγαν παλιά οι σπουδαίοι δάσκαλοι. Λείπει η συνείδηση του βάθους. Το πασάλειμμα έχει άλλη γεύση και το επόμενο θέμα είναι πολύ πιο δελεαστικό.

Οι σύγχρονες ανάγκες παίζουν καταλυτικό ρόλο. Ποιος λογικός άνθρωπος θα αποτολμήσει να μιλήσει για περισυλλογή ; Λίγοι, πολύ λίγοι. Όλοι κάθονται στο…τσουνί τους, που λένε. Μια από δω, μια από κει, η χαρά της είδησης, οποιασδήποτε είδησης και χωρίς κόστος, παρακαλώ. Χρειάζεται ηρωισμός για να μπορέσει κανείς να αποτρέψει τη διάσπαση της εσωτερικότητας, να αφιερωθεί ολοκληρωτικά σε κάποιο έργο, να αναλάβει μια αποστολή ζωής, να υπακούσει σ΄ένα αίτημα διάρκειας, κατά πως λέει ο ποιητής. Μα, ποια διάρκεια; Δεν έχουμε ομαδικά χάσει τη συνείδηση της διάρκειας;

Η επιπόλαιη γνωριμία είναι η συνηθέστερη. Κι όμως , πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν κατορθώναμε να επιστρέψουμε λίγο στις πηγές, αντλώντας το ύδωρ το ζων και επικοινωνώντας με τα έργα που άντεξαν μέσα στη σιωπή και στάθηκαν ακατάλυτα μέσα στο χρόνο.

Μετέωρη γνώση, λοιπόν, σε μια εποχή όπου τα πάντα είναι επείγοντα και συγχρόνως φθαρτά. Κι όλοι εμείς μαθαίνουμε νωρίς (ή διδάσκουμε τα παιδιά μας) να προσπερνάμε βιαστικά και μέσα μας να μην απομένει παρά μόνον ένα θαμπό φευγαλέο απείκασμα που επιτείνει την αβεβαιότητα των καιρών. Κατακερματισμένη μνήμη και γνώση μαζί.moma_pixar_jan_06.jpg

ριτς

71 thoughts on “Κάνε κάτι να μην με πατήσει το TGV, σε παρακαλώ!

  1. Συμφωνώ και νοσταλγώ την εποχή που άκουγα τη γιαγιά μου να διηγείται ιστορίες. Γιατί έλειπε η τηλεόραση και τα παραμύθια δεν ήταν αρκετά για να γεμίσουν το χρόνο μου. Μαζί με τις ιστορίες εισέπραττα και το αίσθημα της συνέχειας που τώρα έχει κατακερματιστεί, αφού εγώ δεν προλαβαίνω να το μεταβιβάσω στην επόμενη γενιά, και το σεβασμό για ό,τι οι άνθρωποι είχαν κάνει πριν από μένα.

  2. Καλησπέρα αγαπητή μου ριτς

    Θα συμφωνήσω με αυτά που λέτε. Δυστυχώς στην εποχή μας (κλισεδιάρικη φράση, αλλά τέλος πάντων) δε συζητάμε, ή τουλάχιστον όταν το κάνουμε συζητάμε περί ανέμων και υδάτων και πάντως επί ελαφρών ζητημάτων. Σπάνια υπάρχει διάθεση (γιατί χρόνος πάντα υπάρχει) για βαθύτερες αναζητήσεις.

    Σε μια περίοδο όπου οι πληροφορίες είναι στο πιάτο μας και ο όγκος τους τεράστιος, δυστυχώς δε τις φιλτράρουμε καθόλου, αλλά τις μασάμε βουλιμικά. Οποία παραδοξότις…

  3. @@ Βασίλω … Ναι, νομίζω ότι η συνεχεια είναι αυτή που έχει χαθεί ή εχει κατακερματιστεί. Και δεν μπορεί να επανέλθει , γιατί πραγματικά η ταχύτητα της πληροφόρησης ειναι τέτοια που δεν επιτρέπει την αφομοίωση. Και η συνέχεια προϋποθέτει την αφομοίωση.

    @@@ ζελιγκ… Το είδα και το διόρθωσα. Προφανως πάτησα κατι κατα λαθος και φαγώθηκε το «με» . Ευχαριστώ πολύ.

  4. @ δ.τζ Κανείς δεν έχει διάθεση για βαθύτερες συζητήσεις. Ο Γιώργος ( ο δασκαλος σας) μουχει προτεινει να συμμετέχω σε κατι ας πούμε φιλολογικές βραδιές οπου καμια δεκαριά άνθρωποι καταθετουν την αποψη τους για ένα θέμα…πχ…ο ερωτισμός στην τέχνη. Κι εκεί ακους διαφορες σκέψεις που δεν ειναι άντε να τελειώνουμε,αλλά πηγαίνουν βαθιά στην ουσία του θέματος… Δεν ταχω ακομη καταφέρει να πάω, κι αυτό με λυπεί αφάνταστα, καθ ότι και εγω ανήκω στην κατηγορία την οποια περιγραφω.
    χαιρετω
    ριτς

  5. Συμφωνώ Ρίτσα, αλλά (ανάλογα με το πως το διαχειρίζεται ο καθένας) έχει το καλό ότι δεν υπάρχουν πιά Πρόσωπα θρύλοι/μύθοι που κάθε κουβέντα τους είναι θέσφατο. Όλοι πλέον κρίνονται.
    Από την άλλη βέβαια,την ύπαρξη τέτοιων προσώπων κάποιοι την έχουν ανάγκη.

  6. μα και βεβαια την εχουμε ανάγκη. Γιατί στη ζωή πρεπει να υπάρχουν τα ρυμουλκά που θα τραβούν τα καράβια στο λιμάνι. δεν γίνεται διαφορετικά ή μάλλον γίνεται , αλλά το αποτέλεσμα ειναι μετέωρο. Αυτο το ψεκαστε σκουπιστε τελειωσατε με προβληματίζει. Ακολουθώ γιατί δεν με παιρνει, αλλά θαθελα εναν Ελύτη ξανά, έναν Καζαντζάκη ξανά, έναν Μυριβίλη, έναν Καραγάτση… δεν μου φτάνει ο χ Λαζοπουλος και η Σμύρνα ( δεν ξερω πώς την λενε κιόλας ) Δεν μου φτάνει ενας Παντελής Βούλγαρης, δεν μπορεί να μου μεταδώσει τη σωστή δόση της γνώσης που χρειάζομαι…
    σουπα στο μπλογκ σου χρονια πολλά. παιδευτηκα μεχρι να φτασω τόσο κατω…βρε παιδί μου κι εσύ
    ριτς

  7. πω πω, τι είπες…
    και έτσι τελικά κυριαρχεί η ημιμάθεια και η επιπόλαιη πληροφορία εις βάρος της εμβάθυνσης και της ουσιαστικής γνώσης.

    κάτι αρκετά σχετικό ανέβασε και η industrial daisies σήμερα, δες το, άξιζει.

  8. Κροτ, δεν το ήξερα. θα περάσω πριν κοιμηθώ να δω τη μικρή μου φίλη.
    Η ημιμάθεια…,Υπαρχει ενα βιβλίο ( θα το βρω) που αναπτυσσει τη θεωρία της ημιμόρφωσης. Ες αυριον τα σπουδία, όμως, γιατί τωρα μουρθε νύστα. Αμα παρεις σκυλί ναναι αρσενικό Κροτ, ακους ;

  9. Καλημέρα Ριτσάκι μου
    Πλήθος πληροφοριών – και δύσκολα να βρεις την ουσία…
    ξέρεις ότι μου αρέσει που μπορώ να έχω πρόσβαση σε όποια πληροφορία θέλω, από το γραφείο μου – αλλά είναι αυτό που λένε παραπάνω: να μπορείς – και να προλαβαίνεις να επιλέγεις..
    Με τέτοιον καταιγισμό, δύσκολο – αλλά όχι ακατόρθωτο.
    Προσπαθείς, τουλάχιστον, να διαλέξεις – και να μην φορτώνεις το μυαλό σου με περιττά – είναι και το θέμα του χρόνου που έχεις να διαχειριστείς.

    Όσο για την ποιότητα των «προσφερομένων» πληροφοριών, κι αυτή την επιλέγεις – δύσκολα, αλλά τα καταφέρνεις στο τέλος.

    Καλημέρα (το βράδυ πάλι – :-* )

  10. Ριτσάκι μου, Καλημέρα! Τι όμορφο ποστ και πόσο μας αφορά! Ενδεχομένως να είναι κι εκείνο που με πονά τόσο: αύριο με άλλους, αύριο ένα άλλο βιβλίο, αύριο αλλού! Σιωπή και να κοιτάξουμε μέσα μας, χρόνος και «αφιερώνομαι- σε- ό,τι -αξίζει- ή- σε- ό,τι -αγαπάω» αλλά πού! Οι γρήγοροι ρυθμοί μας κλέβουν την ψυχή μας (και τη ζωή μας, δεν το συζητώ) και την αλήθεια των πραγμάτων, ναι πολύ φοβούμαι ότι θα πρέπει ν’ αλλάξουμε ζωή, αν θέλουμε να μην πάμε… αδιάβαστοι, εντελώς αδιάβαστοι παρακάτω, θα πεθάνουμε και δε θα καταλάβουμε γιατί ζήσαμε. Για το ποστ σου και μόνο, σήμερα όλα θα τα κάνω αργά. Καλημέρα, Φιλάκια
    Υγ. Προτείνω για ανάγνωση ημέρας του Κούντερα την «Βραδύτητα», ναι?

  11. Καλημέρα
    Η άποψη ενός πτωχού πλην τίμιου, (όχι και τόσο) νέου, που πλατσουρίζει στη μετέωρη γνώση:
    Ας βρισκόμαστε σε μια διαρκή αναζήτηση γνώσεων κι ας μη γίνουμε ποτέ οι βαθιά και ολοκληρωτικά αφιερωμένοι κάτοχοι της Γνώσης.
    Το θέμα είναι να αναγνωρίζουμε την ημιμάθειά μας, να παραδεχόμαστε τα κενά που έχουμε και να προσπαθούμε να τα καλύψουμε, όσο το επιτρέπουν οι δυνατότητές μας και οι συνθήκες στις οποίες ζούμε.
    Όπως και να ‘χει πάντως, πάλι στο «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» θα καταλήξουμε.🙂

  12. @@@ Allu καλημέρα. Ελπίζω όλα να είναι υπό τον απολυτο έλεγχο σου, ακόμη και η γνώση!
    Ζώντας χρονια στο δημοσιογραφικό ημισφαίριο της γρηγορης πληροφορίας, της επιφανειακής προσέγγισης οποιουδήποτε θέματος, χωρίς ποτέ τη δυνατότητα εμβάθυνσης ( γιατί λειπει ο ανάλογος χρόνος ) τολμώ να τα πω ότι η ημιμάθεια, η ημιμόρφωση ειναι πολυ χειρότερη από την παντελή έλλειψη γνώσης. Οι ερμηνείες που δίνουμε στα πράγματα-γεγονότα – ιδέες εμεις οι ημιμαθείς ειναι σχεδόν καταστρεπτικές για όσους μας ακούνε και μας παρακολουθούν.. Γι αυτό, μικρό καλάθι όλοι γιατί σίγουρα θα καταλήξουμε στο εν οιδα ότι ουδεν οίδα, από την άλλη όμως και το αδιαβαστοι της Αλεφ ειναι το ίδιο συγκλονιστικό
    Καλημερα σας

  13. «πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν κατορθώναμε να επιστρέψουμε λίγο στις πηγές, αντλώντας το ύδωρ το ζων και επικοινωνώντας με τα έργα που άντεξαν μέσα στη σιωπή και στάθηκαν ακατάλυτα μέσα στο χρόνο.»

    και

    «κατακερματισμένη μνήμη και γνώση μαζί»

    πλέον ουδέν…
    καλημέρα με την αγάπη μου, σε σένα ρίτσα μου και σ’ όλη την παρέα!

  14. @@@Alef …καλως το παιδί του βιβλίου. Εσύ δεν ανήκεις σ αυτήν την κατηγορία. Βουτάς για τα καλά στα βιβλία και τα αφομοιώνεις, γιατί αν δεν τα αφομοιώσεις δεν θα κάνεις καλά τη δουλειά σου,Δεν σε παιρνει καλο μου παιδί, δεν σε παίρνει. Συμφωνώ ομως ότι τελικά θα παμε αδιάβαστοι ( συμβολισμός μεγάλος αυτός )
    καλημερα ,μικρο μου
    ριτς

  15. @@@Δημήτρης Αθηνάκης…. ξεσπασμα ενοχών Δημήτρη, δικών μου ενοχών και σας καθιστώ μαρτυρες -κοινωνούς αυτών των ενοχών.
    Με πονάει πολύ και δεν εχω απαντηση, δεν εχω αντιπρόταση.
    Καλημερα Δημητρη
    ριτς

  16. @@ Νατασσακι … Ναι, προσπαθούμε να διαλέξουμε. Κι αυτό είναι κάτι, αλλά ποιο είναι το κριτήριο; Η μάλλον ποσο υποκειμενικό ειναι το κριτιριο της επιλογής; Κι εδω συμφωνείς με το σχολιο του ΠΑΥΛΟΥ που λεει για επιλεκτική μνημη.
    καλημερα
    σε φιλω, ριτς

  17. @@Pavlos.,,δεν εχεις καθόλου άδικο. Παίζει κι αυτό. Η επιλεκτική μνήμη. Ο εγκέφαλος αντιδρά επιλεγοντας ό,τι τον ενδιαφέρει (υποκειμενικό,οπως λεω και στη Νατασσα) προκειμένου να το επεξεργαστεί λίγο καλύτερα.
    Απλώς , έτσι δεν επιτυγχάνεται σωστά η φυγή προς τα εμπρός του ανθρώπου.
    καλημερα σου
    ριτς

  18. θα βάλουμε όλοι από λίγο…
    εκόντες άκοντες, κατά τα φαινόμενα.

    μπας και φτάσουν τα πράγματα στο απροχώρητο και γίνει το μεγάλο μπαμ.

    ή, τελικά, οι νομοτέλειες είναι καλογραμμένες και καλοχωνεμένες αρλούμπες;

    καιρός δείξεται…

  19. @@@ Κροτ…. Το βιβλίο που προσπαθούσα να θυμηθώ χθες ειναι το Theodor Adorno H Θεωρία της Ημιμόρφωσης, εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
    καλημερα στις βρυξέλες
    ριτς

  20. καλημερα…εχεις δει την νεολαια που κοντευει να χαζεψει απο την γρηγορη απεικονιση εικονων και ηχων και δεν λενε μονο για τα παιχνιδια αλλα και για την πραγματικοτητα της σημερινης τηλεορασης…ολα περνανε σε ταχυτητα πιο μεγαλη απο τον εγκεφαλο και δεν μπορει πλεον να αποθηκευει πολυτιμες αλλα ευχρηστες πληροφοριες για την ζωη…χανομαστε και δεν ξερω που παμε…besitos και ωραια σκεψη για ποστ ειχες….

  21. @@damian καλημερα και από εμένα. Τα βλέπω και από τη μια παρακολουθώ με το στόμα ανοικτό και προσπαθώ να την προλάβω( τη νεολαία), από την άλλη νοιωθω και μια ανατριχίλα για το τί μπορεί να μεινει από αυτή την ταχύτητα…..
    besitos.
    rits

  22. μνήμη χρυσόψαρου, μνήμη ελέφαντα (τοποθετημένα αντίστροφα όμως και σε λάθος πράγματα), ατολμία κουνελιού και ανεκτική «παχυδερμία» ιπποπόταμου..αυτό νιώθω πως χαρακτηρίζει τους περισσότερους…τη μετατροπη σε άλλο ζώο ας τη βρεί ο καθένας μέσα του…

    μια όμορφη μέρα να έχεις

  23. (Χμ… σχολιάζουμε τώρα ή την κάνουμε… ελαφροπατητί, προσέχοντας να μη χτυπήσουμε την πόρτα;)

    Πονάει το θέμα… αληθινά πονάει. Πονάει όμως και που εγώ δεν έχω απάντηση στην απόφανσή σου ότι «η ημιμάθεια, η ημιμόρφωση ειναι πολυ χειρότερη από την παντελή έλλειψη γνώσης» _σε προσωπικό και εξατοκιμευμένο επίπεδο εξετάζοντάς την. Δεν ξέρω τι θα ΄’θελα για μένα πιο πολύ (εκτός από την εκδοχή «και/i> βάθος και πλάτος» που μόνο στην κλασική αρχαιότητα και στην Αναγέννηση, και με πολλές αξιωματικές παραδοχές, θα μπορούσε να την έχει κάποιος).

    H προσωπική μου αλήθεια είναι ότι το διαδίκτυο και τα παραφερνάλιά του απλώς μου απαντούν σε μια ακόρεστη να την πω, ανεξέλγκτη να την πω, νευρωσική να την πω, ανάγκη να πληροφορούμαι τουλάχιστον την ύπαρξη διαφορων _αλλά και να έχω την πρόσβαση σε περισσότερες πηγές. Με τη βοήθειά του (του διαδικτύου) υποκύπτω στη σχιζοφρένεια (μάλλον … πολυφρένεια) της πληροφόρησης.

    Τι μου λες για τους νέους, όταν το παθαίνουν ανίατα οι πενηντάρες… Βέβαια κάποια στιγμή, αυτός ο «μισός αιώνας» (προσέχεις τον κομψό εξορκισμό με τα εισαγωγικά;) διεκδικεί τις δικές του παραμέτρους, την ουσία, το βάθος, την ενδοσκόπηση, την εγνωσμένη απόλαυση, και τότε ξεσπάει η κρίση… και μετά από την αρχή· με περισσότερη δίψα, με λιγότερο αντικειμενικό και υποκειμενικό χρόνο… vicious circle!

    Αμαρτία εξομολογημένη. Προεξοφλώ την άφεσή σου και επιστρέφω στον πιο πιστό φίλο του ανθρώπου… τον Mr. Google!
    Καλό καλό σου απόγευμα!🙂🙂🙂

  24. Χμμμμ….
    Η πληροφορία δεν σημαίνει «γνώση» , έτσι;
    Το ότι σήμερα καταιγιζόμαστε από πληροφορίες δεν σημαίνει ότι γνωρίζουμε, ε;
    Διότι η γνώση προϋποθέτει και κάποια κριτική λειτουργία. Σημαίνει επεξεργασία της πληροφορίας, της όποιας πληροφορίας, και ταξινόμησή της.
    Ίσως παλιότερα, το εκπαιδευτικό σύστημα – γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα: πρώτα μαθαίνεις να μαθαίνεις κι έπειτα μαθαίνεις, όπως μας έλεγε κι ο Γκράμσι – να έκανε καλύτερα τη δουλειά του. Ακόμα κι αν εκπαίδευε σε ένα τρόπο σκέψης αντιδραστικό/κακό/θρησκόληπτο – name it what yoy will – μάθαινε σε κάποιον να μαθαίνει. Άρα και να μαθαίνει να απορρίπτει .
    Ίσως αυτό να είναι ένας βαθύτερος λόγος, τελικά, για να συμπαραστέκεται κανείς σε όσους αγωνίζονται για μια καλύτερη παιδεία. Ο αγώνας, λέω, σαν ένδειξη της συνειδητοποίησης -τουλάχιστον -ότι το μπούκωμα με πληροφορίες, είναι κουραστικό , άχρηστο και επικίνδυνο.
    Την καλησπέρα μου.
    Υ.Γ. Είστε ευπρόσδεκτη στο http://regimientocinqo.wordpress.com

  25. λοιπόν κυρία μου, άλλη μια φορά πατήσατε το κουμπί μου!!! Διότι αυτή την εποχή αυτό ακριβώς διαβάζω, τι είναι γνώση (με τη βοήθεια των Φουκό, Ντελέζ και Μπερνστάιν) και όντως είναι μια τεράστια (και ενδιαφέρουσα) συζήτηση, με πολλές παραμέτρους, πολιτικής, κοινωνικής αναπαραγωγής, εξουσίας και υποκειμενικότητας.
    Αλλά αντί να σας ζαλίσω με όλα αυτά, μπορώ να γράψω (σε ελεύθερη απόδοση, γιατί οι έννοιες δεν έχουν ακριβή αντιστοίχιση στα ελληνικά) μια φρασούλα του D. Rowe, που έπεσα πάνω της και μου αρέσει πολύ???
    «Οι δρόμοι της πληροφόρησης είναι διάπλατοι, αλλά οι δρόμοι της γνώσης έχουν ακριβά διόδια»

  26. @ fuzzy-burlesque …Νομίζω ότι όλα πλέον τείνουν να αποτελέσουν μια αδιευκρίνιστη ενότητα, πλην εκείνων που έχουν εξιδείκευση σε καποιο γνωστικό αντικείμενο.

    @ meniek… Τί έχω κάνω και πατάω αυτό το κουμπί ; καμιά αμαρτία παλιά ;
    Ακριβώς αυτό εννοώ κι ας μην έχω διαβάσει τον δοκτορα. Τόχω καταλάβει όμως μέσα από τη διαρκή ενασχόληση μου με την πληροφορία και την αίσθηση που κατά καιρούς έχω : αδυναμη μπροστά σε ολο αυτό τον όγκο, με κίνδυνο να ξεχάσω και όσα καλά γνωρίζω απο νωρίς.
    χαιρετώ
    ριτς

  27. @@@ regimientocinqo Καλησπερα σας. Απολύτως κατανοητό αυτο που υποστηρίζετε και ευτυχώς εμείς τουλάχιστον δεν συγχέουμε τη γνώση με την πληροφορία. Αλλά εμείς δεν είμαστε – ενδεχομένως – το μέτρο. Ο πολύς κόσμος χάνεται μεσα στην πληροφορία την οποίαν θεωρεί και γνώση, γι αυτό και ακούμε πολλους να αραδιάζουν οτιδήποτε επί παντός επιστητού , όντας βεβαιοι ότι κατέχουν. Μη μου πείτε ότι δεν τοχετε βιώσει καποια στιγμή ;
    Κι επειτα , ειδικά στους νεώτερους , ποιός δάσκαλος θα τους επισημάνει τί πρέπει να κρατάνε, πώς και πώς στη συνεχεια αυτό να το αναλύουν; Φυσικά, ενα τμήμα της ευθύνης πεφτει την εκπαίδευση που παιρνουμε στα σχολεία, αλλά θα πρέπει να ομονοήσουμε ότι η πληροφόρηση στη σημερινή της μορφή έρχεται να υποβαθμίσει τη γνώση
    Θα περασω από τη διεύθυνση σας
    χαιρετω
    ριτς

  28. Πάντως εγώ μπλέχτηκα….
    Τι είναι η μετέωρη γνώση;
    Πάντως δεν είναι η επιφανειακή γνώση!
    (Άσε δηλαδή που επιφανειακή και γνώση είναι έννοιες ασύμβατες…)

    Να το πάω και παρακάτω;
    Οι έννοιες γνώση και σοφία ταυτίζονται;
    Αν ναι, γιατί θα έπρεπε να είμαστε όλοι σοφοί;

    Και αν μας προκύψει εδώ στην παρέα κανένας καλός χριστιανός (κυριολεκτικά) και μας πει «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι», ποία η θέσις μας;

    Σκέφτομαι ότι τέτοια θέματα, που τα θεωρώ εξαιρετικά σοβαρά και πάρα πολύ ενδιαφέροντα, θα πρέπει να τα βλέπει κανείς με όλες τους τις διαστάσεις και ενδεχομένως εκτός των συμβατικών πλαισίων. Πιθανόν δε να χρειάζεται να ανατρέψει και παγιωμένες ή τείνουσες να παγιωθούν πεποιθήσεις.
    Γράφει για παράδειγμα η meniek λίγο πιο πάνω μια φρασούλα του D. Rowe (δεν τον γνωρίζω) “Οι δρόμοι της πληροφόρησης είναι διάπλατοι, αλλά οι δρόμοι της γνώσης έχουν ακριβά διόδια” με την οποία φαίνεται να συμφωνεί.
    Αλλά σκέφτηκε αν οι δρόμοι της πληροφόρησης, είναι όντως μεταφορικά και κυριολεκτικά διάπλατοι;.
    Έχουν, ή μπορεί να έχουν δηλαδή όλοι πρόσβαση στις πληροφορίες;
    Για να το σκεφτούμε λιγάκι….

    (Έτσι μια και άνοιξες το θέμα της σε βάθος προσέγγισης των θεμάτων, είπα έστω και πρόχειρα, να ξύσω την επιφάνεια των φαινομένων 🙂 )
    Καλησπέρα

  29. @ Sotiris K..Καθ υλην αρμόδιος, να υποθέσω ; Μη μου πείτε ότι αρνείστε αυτό το πολύ απλό που αναφέρω στο ποστ : ότι είναι τέτοιος ο βομβαρδισμός μας από τις πληροφορίες ώστε μαθαινουμε βιαστικά και επιφανειακά κάτι ( ναι, αποκτούμε μια προχειρη γνωση, πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να το διατυπωσουμε ) και μεχρι να κατανοήσουμε περί τινος πρόκειται ερχεται η επομενη και η επόμενη. Ο νους, φαντάζομαι, ότι αδυνατεί να κανει ολο το κουμάντο με τις δυνατότητες του και αρχίζει να διώχνει. Τί διώχνει όμως ; Το σωστό, το λαθος, το ήπιο, το υπερβολικό, αυτό που ενδεχομένως αυριο θα το χρειαστεί ; Υποκειμενική η προσέγγιση.
    Ποιός από τους πολλούς, έτσι και τεθεί ένα θεμα πχ περί δημοκρατικού πολιτεύματος θα κάτσει να ψάξει ( αν δεν ειναι το αντικείμενο του, βεβαιως ) να δει τί λεει ο Μοντεσκιέ και ο ένας ή ο άλλος. \\
    Σωτηρη, βλεπεις ότι κι εγω καταφεύγω σε βιαστικές σκέψεις για να σου απαντήσω.
    Και βεβαια είναι σημαντικό να έχουν όλοι πρόσβαση στην πληροφορία. Αλλοιμονο, αν θα υποστηριζα το αντίθετο. Αλλά Σωτήρη ειναι αρκετό κατα τη γνώμη σου αυτό ;

    Αυτό το μακάριοι οι πτωχοι τω πνευματι ότι αυτοί….. μου αρέσει γιατί ειναι βουτυγμένο στην απλότητα και στην άγνοια. και η αγνοια, ως γνωστόν ειναι προτιμότερη από την τραγική ημιμάθειά μας.Το λεω με προσοχή αυτό το τελευταίο.
    καληνυχτα και εδω ειμαστε για τον αντιλογο
    ριτς

  30. Η υπερκατανάλωση είναι η ασθένεια της εποχής. Μόνο που δεν σταματά στο σούπερ μάρκετ και στα ψώνια του Σαββάτου, αλλά έχει παρεισφρήσει ύπουλα και σε άλλους τομείς της (καθημερινής μας) ζωής. Συσσωρεύουμε άκριτα εικόνες και πληροφορίες σε βάρος της κρίσης και της ανάλυσης. Πληροφορούμεθα σε βάρος της γνώσης. Δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα κατακερματισμού της γνώσης αλλά, αντιθέτως, έλλειψής της. Πλουτίζουμε ως προς το πολύ και πενόμεθα ως προς το ευ.

  31. @ Νεφελόεσσα… Καλησπέρα. Ελπιζω όλα να είναι καλά. Για τη συσσωρευση μιλώ πιο πολύ σε βάρος της ανάλυσης, της εμπέδωσης. Η γνώση θέλει δουλειά και χρόνο και διάθεση και ψάξιμο. Κι όταν παραθέτω τη λέξη κατακερματισμός της γνώσης, εννοώ ότι πολλές φορές γνωρίζουμε λίγο από διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα. ( Δεν ξέρω αν το αποδίδω σωστά, προσπαθώ ομως )

    Το τελευταίο πολύ μου αρέσει : πλουτιζουμε ως προς το πολύ και πενόμεθα ως προς το ευ.! Αχ, τι μου θυμίζει…
    ρτις

  32. @@@ Just me..Δύσκολα τα βρίσκουμε έτσι; Παρομοίως και χωρίς απαντήσεις, παρακαλώ. Ο καημός ο μεγάλος, σε διαβεβαιώ.
    Με τους νέους ; Μα σε όλους αναφέρομαι, απλώς σκεφτομαι το κομφουζιο στο μυαλό των νεων, παρ ΄ότι ενας φίλος μου ειπε ότι παιδί μου, ετσι προχωράει ο κόσμος και διευρύνεται ο εγκεφαλος, δηλαδή μαθαίνει να χρησιμοποιεί ενα χιλιοστό πιο πάνω απο τις δεδομένες σημερινές δυνατότητες του .Α, μπα, ειπα εγω! Κοιτα τί μαθαίνεις ξαφνικά ; Και δωστου στο διαδίκτυο για να δω πόση βαση εχει αυτό το επιχείρημα… καταλαβαίνεις, δηλαδή, τί θελω να πω. Χάος. Κοντευω να ξεχάσω πώς με λενε.

    ΥΓ Κρατώ σφιχτά τον «μισό αιώνα», τα παραφερνάλια, τη πολυφρένεια κι εκεινο το τελειωτικό το vicious circle!
    Καλο γουγλισμα, να σου ευχηθώ ;
    ριτς

  33. Καθ ύλην αρμόδιος; Μπα…
    Επιφανειακός παρατηρητής και η αφεντιά μου.

    Και βέβαια συμφωνώ ότι βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες. Όπως φαντάζομαι κι εσύ συμφωνείς, μας αποκλείουν από ακόμα περισσότερες!!!
    (άρα θα χρειαζόταν ίσως να δει κανείς, τι είδους είναι οι πληροφορίες που μας βομβαρδίζουν και για ποιο σκοπό γίνεται αυτό, όπως και ποιες σκοπιμότητες μας αποκλείουν από άλλες και ποιες πληροφορίες και ποιοι είναι αυτοί που επιβάλλουν τους αποκλεισμούς. Και επίσης θα παραδεχτείς μου φαίνεται κι εσύ ότι αυτό το «είναι σημαντικό να έχουν όλοι πρόσβαση στην πληροφορία» είναι ηθικολογικό, αλλά δεν είναι ρεαλιστικό … )

    Από τη γνώση πέρασες στη μάθηση.. Οι έννοιες σαφώς δεν είναι ταυτόσημες.
    Τα χαρακτηριστικά τους βέβαια ταιριάζουν. Όσο ασύμβατα είναι το επιφανειακή και το γνώση, άλλο τόσο ασύμβατα είναι το επιφανειακά-βιαστικά και το μάθηση, αν το μάθηση το δούμε ως αλλαγή συμπεριφοράς!

    Και τέλος, (γι αυτό το γύρο🙂 ) και για να προκαλέσω όλη την ομήγυρη, θα αναρωτηθώ φωναχτά γιατί είναι κακή η .. ημιμάθεια;
    Για ποιον είναι κακή;

    Δεκτή η λογοτεχνική προσέγγιση της έκφρασης Μετέωρη γνώση, αλλά ε, τι είδους γνώση είναι αυτή που δεν πατάει σε γερές βάσεις;
    Ή είναι γνώση και πατάει σε γερές, -έστω πρόσκαιρα γερές-, βάσεις, ή δεν είναι γνώση!!
    Παραέγινα προκλητικός ε;🙂 🙂

  34. Χα, χα….και βεβαια γίνεσαι προκλητικός πάνω σε ένα θεμα που κυλάει εκ των πραγματων στο πετσί μου. Φυσικά η γνωση αρχιζει με τη μαθηση. Πώς αλλιως δηλαδή; Και φυσικα΄ολη η πληροφόρηση μπορεί να εχει τη μια μορφή ( πχ, καταναλωτική) , αλλά μπορεί να εχει κι αλλη μορφή ( ενημερωτική).
    Ξέρεις, όταν αναφέρομαι σε αυτό το θέμα, μουρχεται στο μυαλό ενα σημαντικό γεγονός, ενας σεισμός, ας πούμε/Και εκεί βλέπεις ο καθένας , σαν μην πω, πετάγεται στην Τιβουλα για παραδειγμα και λεει ο,τι του κατεβαίνει. και βγαινει μετα ο δημοσιογραφος, ως αλλος παντογνώστης και κανει και μια ανάλυση, την οποιαν βιαστικά εχει αποστηθίσει, λίγο πριν μπει στην αιθουσα…. Ξέρεις, πρέπει να λειτουργεί και η αιδώς ( αξια ακριβή), τελος πάντων. ( Αυτά που γραφω ειναι μια απλουστευτική παράμετρος του θεματος στο οποίο αναφέρομαι )

  35. Μία αδιαμφιβήτητη διαπίστωση. Μία ανώφελη παράκληση. Μία δυσεύρετη λύση.

    Και ένα πολύ ωραίο post, βέβαια.🙂

  36. @@ Ασμοδαίος… Τί ωραία που τα λέτε! Σας ευχαριστώ πολύ για την έλευσή σας στο μπλόγκ.
    Καλημερα στη μεση Ελλάδα
    ριτς

  37. δεν είναι ωραίο την ώρα που πίνεις τον καφέ σου και κάνεις τις σύνtoμες βόλτες σου, απλά να ανοίγεις τη πόρτα, να βάζεις κεφαλάκι μέσα και να λες απλά μια καλημέρα?

    καλημέρα🙂

    (αν και δεν έχω καμιά σχέση με το γράψιμο – ένας φτωχός κακοφωνίξ είμαι – μου άρεσε το σχόλιο στις γάτες…και δε δέρνω…ποτέ :P)

  38. Ριτσάκι μου καλησπέρα,
    με το συμπάθειο επέτρεψέ μου να κάνω μια διόρθωση στην ερμηνεία που δίνεται σήμερα στη γραφική φράση μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι οτι….

    Η συγκεκριμένη φράση εαν μεταφραστεί «κυριολεκτικά » σήμερα , δίνει εντελώς αντίθετο και λάθος νόημα , απο το πραγματικό που περικλείει, στην εποχή και γλώσσα που γράφτηκε .
    Σημαίνει Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν την πνευματική τους κατωτερότητα απέναντι στην σοφία του Θεού.
    Επειδή κάποτε με είχε απασχολήσει ,το έψαξα σε πολυ παλιές μεταφράσεις και αναλύσεις και το επιβεβαίωσα με φίλο ακαδημαϊκό ιστορικό ,βυζαντινολόγο.
    Εγώ πιστεύω οτι η πληροφόρηση , όταν δεν είναι ελεγχόμενη ή κατευθυνόμενη, δεν κάνει απαραίτητα και τόσο κακό.
    Βέβαια βρισκόμαστε στην χρονική στιγμή ενός χάους που αποτελείται από κατακλυσμό ειδήσεων και εικόνων χωρίς να προλαβαίνουμε να ξεχωρίσουμε τι μας ενδιαφέρει και τι όχι για να το αφομοιώσουμε.
    Οποιος όμως έχει γνώση των γνώσεών του, δηλαδή ξέρει να τις διαχειρίζεται, με απόθεμα γνώσεων, μπορεί και αντλεί απο τις πληροφορίες οι οποίες των κατακλύζουν ένα μεγαλύτερο αριθμό συγκριτικώς γνώσεων από έναν ο οποίος είναι αδαής.

    Μπέρδεψα και μπερδεύτηκα κι εγώ μ αυτά που έγραψα , δεν βαριέσαι μεταβατικό στάδιο είναι κι αυτό θα μάθουμε να το διαχειριζόμαστε !!!
    Φιλιά

  39. @@evaggelia Ιδού το ερώτημα : «Οποιος όμως έχει γνώση των γνώσεών του, δηλαδή ξέρει να τις διαχειρίζεται, με απόθεμα γνώσεων, μπορεί και αντλεί απο τις πληροφορίες οι οποίες των κατακλύζουν ένα μεγαλύτερο αριθμό συγκριτικώς γνώσεων από έναν ο οποίος είναι αδαής» Πόσοι έχουν τη γνώση να…

    To αλλο με τους πτωχούς μου αρέσει και ειναι κατι που δεν το ξερω και ποτέ δεν το εψαξα.
    σε φιλω
    ριτς

    @@Penelope…. Περαστικά. Μη βιάζεσαι. Ελπίζω να είμαι εδώ γενικώς.
    φιλια και στα παιδιά
    ριτς

  40. Είμαστε η γενιά της πληροφορίας και ακόμη μαθαίνουμε να την διαχειριζόμαστε Ρίτσα.

    Όταν έδινα Πανελλήνιες ένας δασκαλος της Φυσικής μας έλεγε….
    «Στην ζωή δεν πρέπει να ξέρεις τι να διαβάζεις… αλλά τι να μην διαβάζεις!»
    Σπουδαία λόγια!

  41. Έχει προηγηθεί μεγάλη συζήτηση την οποία δεν πρόλαβα. Να προσθέσω ότι διάβασα πριν από λίγο καιρό ότι επιστήμονες σε έρευνα που έκαναν βρήκαν ότι η υπερπληροφόρηση κάνει μεγαλύτερο κακό στα εγκεφαλικά κύτταρα από ότι η ινδική κάνναβη. Αντί να τρέχουμε στα Ζωνιανά λες να αρχίσουμε τις εφόδους στα κανάλια;😉

    Σε φιλώ Ριτσάκι!

  42. @@@Philos Το τί να διαβάζεις είναι όλα τα λεφτά. Αλλά ακόμη κι έτσι, δύσκολη η δουλειά. Το ζω καθημερινά και δεν ξέρω πώς να γλυτώσω, να βρω έναν δρόμο γνώσης να πορευτώ. Δύσκολα να εξηγήσω τί ακριβώς εννοώ, αλλά στο κατω κατω μας δίνεται η ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις κι αυτό είναι θετικό.

  43. @ Penelope…. cool baby, cool!!!!

    @@ Industrialdaisies….Καλως το φιλοσοφημένο το παραμορφωμένο παιδί. Μπα, ενταξει, δεν έχασες τίποτα, Μια κουβέντα εγινε.
    Περιμένω μια πιο εμπεριστατωμένη αποψη από σένα.

  44. @@ Στρατος….καλησπέρα και καλως όρισες στο μπλογκ. Σε είδα στον Ινδικτο. Ηταν η μονη φωτο- αβαταρ που φαινόταν. Κι ειχε πραγματικά μεγάλη πλάκα, γιατί φιγουράριζες ως κάτι μοναδικό. Καλό!!
    Στο θέμα μας τωρα, μα ολοι μας αν το προσέξεις, αποφεύγουμε να αγγίξουμε οτιδηποτε κατω από την επιφάνεια. Ακόμη και στις μεταξύ μας σχέσεις. Ολα αρχίζουν και τελειώνουν εκεί. Το ίδιο φαντάζομαι κατ επεκτασιν ισχύει και με την υπερπληροφόρηση. Ειναι τετοια η ταχύτητα με την οποία πληττει τον εγκέφαλο που κι αυτος βιαζεται να απαλλαγεί ή να κρατήσει κατι λίγο απ αυτήν
    Νομιζω ότι δεν απεχουν αυτά που λεω από την αλήθεια. Σίγουρα ομως καποιοι μπορούν να αντιμετωπίζουν το θεμα διαφορετικά και ξεφεύγοντας εγκαίρως από την υπερπληροφόρηση βυθίζονται στη γνώση.
    χαιρετω
    ριτς

  45. Ελα Ριτς τώρα αφού υπάρχουμε ας μην το κάνουμε θέμα όπως είπες και εσύ. Περνάμε μία μεταβατική περίοδο from the text to visual society και επωμιζόμαστε και όλα τα κακά αυτής μέχρι να κατακάτσει η σκόνη και δούμε πιο καθαρά την κατάσταση (δες γυναικεία απελευθέρωση κλπ.). Επανήλθα με Beecham!
    φιλιά

  46. @@@@@ habemus Penelope(m) .Περαστικά αλβιωνάκι μικρό. Ναι, το ποστ το ανέβασα, όμως, για να το κάνουμε θέμα και να γίνει κουβέντα για τη μετέωρη γνώση. Εντάξει, δεν εγινε η κουβέντα που προσδοκούσα, αλλά νομίζω ότι κατανοήσαμε τί ήθελε ο καθένας να πει.
    Ναι, ας δούμε με προσοχή και τα καλά αυτής της υπερταχείας.
    xaireto
    rits

  47. @@@Dimosthenis….. Τί εγινε παιδί μου ; Είσαι καλά ή να βαλω τις φωνές νυχτιάτικα ; Πάλι τις μαύρες σου έχεις ; Ελα, μωρέ, ρίξε τις αγωνιες σου στις λίμνες και κανε αντίστροφη πορεία.
    ριτς

  48. θα ερθει κι αυτο. εσυ τι γινεται; με φωναξες να βγαλω τη καραμπινα, για πες, ποιος σε πειραξε να λογαριαστουμε τριπολιτσιωτικα;

  49. @@@dimosthenis…. δεν με πείραξε κανείς, αλλά υποτονικά τα βλέπω ολα και ανησυχώ για τον τρόπο που σκεπτόμαστε γενικότερα. Ξέρεις, νοιάζομαι για όσα αφομοιώνουμε, γι αυτά που αφήνουμε πίσω μας, για όσα προσπαθούμε να περάσουμε στους νεώτερους. Δεν λεω, όκ, εγω δεν εχω ανάγκη και γαια πυρί μειχθήτω. Ομως , οι αντιδράσεις ενώ υπάρχουν ειναι χλιαρές.
    Να αυτό μου συμβαίνει
    ασημαντο αλλα συμβαίνει
    ριτς

  50. Ε, εντάξει. Για τους πολλούς ειναι μάλλον ασήμαντο αυτό που με στενοχωρεί. Για καποιους μπορεί να μην είναι. Εντάξει, θα μου περάσει. Αλλά εχω διαστροφές περιεργες, που λένε.

  51. @@@@ Κείμενο προς όσους ενδιαφέρονται για το θέμα του ποστ.

    O Orwell, ήταν άδικος με τον μέσο άνθρωπο του Mεσαίωνα. Στο σύστημα πίστης στον Mεσαίωνα υπήρχε μια κανονιστική και κατανοητή όψη του κόσμου, η οποία ξεκινούσε από την ιδέα ότι όλη η γνώση και όλη η αρετή πηγάζει από τον Θεό… Oι απλοί άνθρωποι δεν καταλάβαιναν ξεκάθαρα πως η δύσκολη πραγματικότητα της ζωής τους χωρούσε στο μεγάλο και αγαθό σχέδιο, αλλά δεν αμφέβαλαν ότι υπήρχε ένα τέτοιο σχέδιο. Oι ιερείς του ήταν ικανοί δια της μεθόδου της αναγωγής από μερικά αξιώματα, να κάνουν αυτό το σχέδιο, αν όχι λογικό, τουλάχιστον συνεκτικό.

    H κατάσταση είναι πλέον πολύ διαφορετική. Θα μπορούσα να πω: περισσότερο λυπηρή, περισσότερο μπερδεμένη και σίγουρα πιο μυστηριώδης… Δεν υπάρχει συνεκτική, ενοποιημένη αντίληψη του κόσμου που θα λειτουργήσει ως θεμέλιο πάνω στο οποίο θα στηριχθεί το οικοδόμημα της πίστης μας. Έτσι, κατά μια άποψη, είμαστε περισσότερο αφελείς από τους ανθρώπους του μεσαίωνα, περισσότερο τρομαγμένοι και μπορούμε να πιστέψουμε οτιδήποτε.

    Yπάρχει και κάτι ακόμη. Aυτό που κάποτε ήταν φίλος μας στράφηκε επίσης εναντίον μας. Aναφέρομαι στην πληροφορία. Kάποτε η πληροφορία ήταν πηγή λύσης προβλημάτων του περιβάλλοντος των ανθρώπινων όντων. Eίναι αλήθεια ότι στον Mεσαίωνα υπήρχε σπάνη πληροφορίας, αλλά αυτή η σπάνη έκανε την πληροφορία σημαντική και χρήσιμη. Aυτή η κατάσταση, όπως ξέρουμε όλοι μας, άρχισε να αλλάζει στα τέλη του 15ου αιώνα, όταν ένας σιδηρουργός ονόματι Γουτεμβέργιος από το Mainz, μετέτρεψε μια οινοποιητική πρέσα σε τυπογραφική. Kάνοντας αυτό δημιούργησε κάτι που σήμερα ονομάζουμε πληροφοριακή έκρηξη. Σαράντα χρόνια μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας, υπήρχαν τυπογραφικές μηχανές σε 100 πόλεις έξι διαφορετικών κρατών. Πενήντα χρόνια μετά, είχαν τυπωθεί οκτώ εκατομμύρια βιβλία, γεμάτα πληροφορίες που δεν ήταν διαθέσιμες στον μέσο άνθρωπο. Eίναι παραπλανητικό να πιστεύουμε ότι ο υπολογιστής μας οδήγησε στην εποχή της πληροφορίας. H τυπογραφική μηχανή μας οδήγησε εκεί , κι από τότε δεν έχουμε απελευθερωθεί απ’ αυτή.

    Aυτό όμως που ξεκίνησε ως απελευθερωτικό ρεύμα, μεταλλάχθηκε σε χείμαρο χάους. Aκούστε τι αντιμετωπίζουμε, αν πάρουμε ως παράδειγμα τις ΗΠΑ: Στις HΠA υπάρχουν σήμερα 260.000 πίνακες ανακοινώσεων, 11.520 εφημερίδες, 11.556 περιοδικά, 27.000 καταστήματα που νοικιάζουν βιντεοκασέτες, 362 εκατομμύρια τηλεοπτικές συσκευές, και πάνω από 400.000 εκατομμύρια ραδιόφωνα. Kάθε χρόνο εκδίδονται πάνω από 40.000 τίτλοι βιβλίων (300.000 σε όλο τον κόσμο). Kάθε μέρα στην Aμερική τραβάνε 41 εκατομμύρια φωτογραφίες και (απλώς για να υπάρχει ως στοιχείο) κάθε μέρα φτάνουν στα σπίτια μας 60 εκατομμύρια διαφημιστικά φυλλάδια…

    O δεσμός μεταξύ πληροφορίας και δράσης έχει διαρραγεί. H πληροφορία είναι τώρα εμπόρευμα που μπορεί να αγοραστεί και να πουληθεί, να χρησιμοποιηθεί ως μορφή ψυχαγωγίας, ή να φορεθεί ως ένδυμα για να αυξήσει το κύρος κάποιου. H πληροφορία έρχεται αδιάκριτα. Δεν απευθύνεται σε κάποιον συγκεκριμένα. Eίναι ασύνδετη από την χρησιμότητά της. Έχουμε κορεσθεί από πληροφορία, πνιγόμαστε μέσα σ’ αυτή, δεν την ελέγχουμε και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε μ’ αυτή… Tο πληροφοριακό ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν δουλεύει πια. Δεν ξέρουμε πως να φιλτράρουμε αυτή την πλημμύρα πληροφοριών, δεν ξέρουμε πως να την μειώσουμε, δεν ξέρουμε πως να την χρησιμοποιήσουμε. Πάσχουμε από ένα είδος πολιτιστικού AIDS.

    Mέσα σ’ αυτή την κατάσταση έρχεται και ο υπολογιστής… Aυτά όμως που μας πληγώνουν, αυτά που μας προκαλούν μιζέρια και πόνο –σε πολιτιστικό και σε προσωπικό επίπεδο – δεν έχουν να κάνουν με το είδος της πληροφορίας που μας δίνει ο υπολογιστής. O υπολογιστής και η πληροφορία του δεν μπορούν να μας απαντήσουν στα θεμελιώδη ερωτήματα, σ’ αυτά που πρέπει να απαντήσουμε για να δώσουμε νόημα στην ζωή μας και να την κάνουμε πιο ανθρώπινη. O υπολογιστής δεν μπορεί να μας παράσχει ένα οργανωμένο ηθικό πλαίσιο. Δεν μπορεί να μας πει ποιες ερωτήσεις αξίζει να υποβάλλουμε. Δεν μπορεί να μας προσφέρει τα μέσα να κατανοήσουμε για ποιόν λόγο βρισκόμαστε εδώ, ή γιατί πολεμάμε ο ένας τον άλλο, ή γιατί φθίνει τόσο συχνά η ευπρέπεια – ειδικά τώρα που την χρειαζόμαστε περισσότερο. O υπολογιστής, κατα κάποιο τρόπο, είναι ένα εκπληκτικό παιχνίδι που μας αποσπά από όλα εκείνα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε: το πνευματικό κενό, την γνώση του εαυτού μας, τις χρήσιμες αντιλήψεις για το παρελθόν και το μέλλον μας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s