«Μη φεύγετε Κύριε Ευχέτη»


art_modern_art-merello_transparent_portrait.jpg
Μικρό απόσπασμα από το υπό έκδοση βιβλίο του Γιώργου Δουατζή με τίτλο «Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη» (Εκδόσεις Λιβάνη) που θα μπορούσαν να έχουν υπότιτλο «Ποιητές και δημιουργία»

– Να ξέρατε πως άλλαξε η έκφραση, το πρόσωπο, το στήσιμο του κορμιού σας, τώρα που μιλούσατε για τους ομοτέχνους σας. Λες και δεν σας χωρίζει τίποτα. Ούτε γλώσσα, ούτε χώρες, τίποτα.

– Είναι αλήθεια. Δεν μας χωρίζει τίποτα. Είμαστε συμπαντικά
αδέρφια. Μαζί αιωρούμαστε εκεί, στην απόλυτη μοναξιά, στις οδύνες της
γέννας, στο σκληρό σκάψιμο, στην ευθύνη, στο βάρος του καθαρτήριου λόγου,
στις τεράστιες ανάσες των καταδύσεων, στην κατάργηση του χρόνου, στο άπειρο.

– Ξέρετε. τώρα μιλάμε για το δημιουργό.

– .ναι για το δημιουργό. Είναι βεβαίως όπως είπες, άνθρωπος
σαν όλους, υποτιμημένος συχνά. Με τους άλλους να νιώθουν, αν όχι ίδιοι,
ανώτεροι, στην αδυναμία τους να δουν όχι μόνο το δημιουργό, αλλά κυρίως το
έργο του. Αγνοούν όμως μια μικρή, αλλά ουσιώδη διαφορά.

– Μία μόνο;

– Τη σημαντικότερη της διαφοροποίησης του. Ο δημιουργός ζει στιγμές που δεν περιγράφονται. Μια δίνη τον ωθεί με ασύλληπτες ταχύτητες, σε εικόνες, σκέψεις. Τότε παράγεται το μεγάλο έργο. Αυτό είναι το στίγμα και η οδύνη του. Χωρίς να ενοχλεί, να επιβάλλει, να κραυγάζει, υπάρχει με το έργο του. Η απόσταση και το μέγεθός του, προκαλούν. Αυτά ωθούν τους μικρόψυχους στην προσπάθεια απαξίωσης έργου και δημιουργού.

– Προσπάθεια που επιτυγχάνει καμιά φορά. Κι αυτό συνήθως είναι απόπειρα των ομοτέχνων του στη χώρα μας. Λες και υπάρχει μια κατάρα που επιβάλλει να λιθοβολούμε τους μεγάλους μας.
art_modern_art-merello_yellow_flowers.jpg
– Ξέρεις, πάντα έβλεπα το φόβο ή τη ντροπή τους να κουβεντιάσουν αληθινά. Κουβαλούν τα προσωπικά τους βαθιά κρυμμένα, δεν γλιτώνουν από αυτά ποτέ. Πονάνε, τα κρύβουν και διψάνε για επίδειξη μιας εικόνας, που δεν έχει συχνά καμιά σχέση με τον εαυτό τους. Γι αυτό κατέληξα ότι αξίζει να αγαπώ όλον τον κόσμο και όσους με εχθρεύονται ακόμα, αλλά μπορώ να εκτιμώ, μόνον αυτούς που έχουν σχέση με τη δημιουργία. Όπως κι αν εκφράζεται αυτή, σε κάθε τομέα, από οποιονδήποτε.

– Τελικά, ίσως μόνο εκεί γράφεται η μεγάλη, μοναδική, ανθρώπινη ιστορία.

– Σε βεβαιώ, πως η αίσθηση της δημιουργίας έχει πάθος και ένταση και δεν ανταλλάσσεται με τίποτα στον κόσμο. Με τίποτα. Ακούς; Δεν νιώθω γέρος τώρα, ώριμος τάχα και αγορεύω υποθήκες. Αντίθετα, νιώθω πολύ νέος. Διότι η δημιουργία κάνει ακριβώς αυτό. Χαρίζει την αίσθηση μιας ισόβιας νεότητας.

– Σκέφτομαι, ότι υπάρχει μιζέρια στον τόπο μας. Πολλές φορές, τρέφεται και από δημοσιογράφους. Όμως σε αυτούς οφείλουμε ότι είναι γνωστοί κάποιοι δημιουργοί. Κάποιοι τους προβάλλουν, για αυτό τους γνωρίζουμε. Έτσι δεν είναι;

– Και συγχρόνως αυτοί είναι, που δεν συγχωρούν το δόσιμο,
την προσφορά του πνευματικού μόχθου των δημιουργών.

– Ίσως γιατί το να δίνεις, έχει σημαίνουσες την υπεροχή και
τη δύναμη.

– Γενικότερα στις ανθρώπινες σχέσεις ισχύει αυτό. Για να σου προσφέρω, είμαι ισχυρότερος από σένα. Για να σε βοηθάω τις κρίσιμες στιγμές είμαι δυνατότερος από σένα, υγιέστερος. Ε, αυτό δεν το αντέχουν οι πολλοί.

00douanzis.jpg(Με σήκωσαν στα χέρια και με πήγαν ψηλά και κει φυσάει πολύ ο άνεμος της ευθύνης και με βλέπουν σε άλλη διάσταση, το νιώθω από τα λόγια, τα βλέμματα, την ανάσα τους κι εγώ ήμουν πάντα εδώ, ως απών ή παρών δεν έχει σημασία και αφουγκραζόμουν τους στεναγμούς και την πίκρα τους με τρυφερότητα, στο ορκίζομαι στους θεούς μου κι εκείνοι με ζέσταναν με αγάπη κι ήθελαν να με ρουφήξουν στην υπερβολή μιας ταύτισης που δεν υπήρξε ποτέ κι εγώ με το βλέμμα πάντα ψηλά, στερέωσα καλύτερα τα πόδια στο έδαφος και τραγούδησα με φωνή βραχνή, αδύνατη ακουγόταν, αλλά ισχυρή πολύ στο βάθος της, τραγούδησα τον ύμνο στον άνθρωπο που πετάει όλο και περισσότερα από το δισάκι του για να βαδίζει ακόμα πιο ανάλαφρα, μέχρι να φτάσει κάθε βήμα να είναι κι ένα πέταγμα και στο υπόσχομαι είναι δυνατό, δεν είναι ονειρική υπέρβαση, μα αλήθεια επιβίωσης και ανάτασης, γιατί η πορεία πάντα ίδια και μεγάλη, ανεξάρτητα από διάρκεια, αυτή που αρχίζει με τη γέννηση και πάει σε ατραπούς που δεν κατάλαβε κανείς τη δυσκολία τους, γιατί η μνήμη διώχνει επιλεκτικά κι αυτή φορτίο για να συνεχίσει να υπάρχει, όπως κάθε ζωντανός που σέβεται τη ζωή που του χαρίστηκε και δεν τον εγκλώβισαν κι έτσι θα πορεύεται καθώς φαίνεται εις τον αιώνα, εις τον αιώνα θα πορεύεται.)

Για την αντιγραφή

ριτς

Advertisements

31 thoughts on “«Μη φεύγετε Κύριε Ευχέτη»

  1. @@@@Δημοσθένης….Καιρός να γίνουμε ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
    καλημερα γρινιάρη Σουηδέ

  2. τελικα απο το ποστ το δικο σου αλλα και απο αλλων μαθαινω και κανενα βιβλιο εδω στην μακρινη αργεντινη που ειμαι…ευτυχως ερχομαι και πρεπει να αγορασω κανενα καινουργιο βιβλιο…besitos..

  3. @lenaki : Η φωτό τον αδικεί.. Ο Δουατζής είναι ο ωραιότερος άντρας πού πέρασε από την ελληνική τηλεόραση.. Από τούς ελάχιστους καλούς και ευαίσθητους δημοσιογράφους.. Σήμερα «ποιητεύει» εξ ίσου σπουδαία..

  4. Παράξενος τίτλος…
    «Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη»
    Μυθιστόρημα είναι;
    Πάντως , ένα από τα θέματα που αγγίζει αυτό το απόσπασμα, η σχέση δηλαδή δημιουργών και δημοσιογράφων, σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
    Υπάρχουν δημιουργοί που είναι υπερτιμημένοι από τα ΜΜΕ και δημιουργοί που πνίγηκαν στην ασφυκτική αποσιώπηση του έργου τους από τα ΜΜΕ.

  5. Τώρα εγώ καλά θυμάμαι ότι κάπου είχες πεις ότι το όνομά σου βγαίνει από το Βαρβάρα και το Μαρία; Ή είμαι λίγο αλλού γι’ αλλού;

    Αν είναι έτσι, μιας και σήμερα είναι της Αγίας Βαρβάρας, διάλεξε τους αγαπημένους σου στίχους απ’ τον Δουατζή κι εγώ με την αγάπη μου θα σου τους αφιερώσω, μαζί με χίλιες ευχές για χρόνια πολλά και καλά…!

    Καλημέρα και ό,τι άλλο θες…

  6. Δημητρης Αθηνάκης…. Με συγκινείς που το θυμηθηκες. Ναι Βαρβαρα Μαρια με λένε και φυσικά γιορτάζω μαζί με όλο το πυροβολικό, αν και ποτέ δεν αισθάνθηκα βαρύ πυροβολολικό.
    Να διαλέξω στίχους από τον Δουατζή λες ;
    Οκ….
    ΤΩΡΑ
    Εχει τόσα μυστικά τούτο το κορμί
    τόσα τούτη η ψυχ’η
    και η υπομονή μεγάλη
    με ελπίδα ταυτισης
    στιγμιαίας ευτυχίας
    κτημα μας δικαιωματικά

    Τωρα

    Ο χρόνος στον έρωτα
    σε άλλη διάσταση
    περιμένει ως αναλώσιμο διαρκείας
    ατελεύτητο πρόσκαιρο επικερδές
    μα πάντα αναλωσιμο.

    Τωρα
    δεν θλεω πάλι και ξανά
    Γιατι η κούραη βαθιά
    και τα ματια διψασμένα
    με ριζωμένες σκιές μελαγχολίας….

    Ευχαριστώ πολύ Δημητρη,

  7. @@@Ινδικτος Πού να τοξερα ότι ειναι μεγάλο θέμα και θελει και ανάλυση, που να παρει ; Εγω τόβαλα έτσι, ως δειγμα εν όψει της έκδοσης του βιβλίου για όσους ενδιαφέρονται δηλαδή.
    Τωρα που το ξανασκέφτομαι, όμως, νομίζω ότι εχεις απολυτο δίκιο. Οπότε περιμενω συνεχεια.
    ριτς

  8. @Krot -Allu Fan Marx
    Γιατί πότε υπήρξε δίκαιη η δική μας κοινωνία ώστε να μην εχει μπολικα τετοια φαινόμενα παθογένειας ; Μην τρελλαθούμε τωρα. Οποιος εχει καποιο δόντι, ολα καλά. Οποιος δεν έχει περιμένει στην ουρά, κανα θαυμα, κανα ευχελαιο, τετοια πράγματα δυστυχώς… Τοχω νοιωσει στο πετσί μου, αλλά και στο πετσί των φίλων μου και παρ όλα αυτά εξακολουθώ να απορώ και να αναρωτιέμαι.
    φιλω σας
    Ριτς….εορτάζουσα ως Βαρβαρα -Μαρια

  9. @ Lenaki λενάκι μου μια χαρά ανθρωπος είναι και πολύ καλός φίλος και πολυ καλός ποιητής – συγγραφέας. Είσαι μικρή και δεν τον θυμάσαι. Εσκιζε παλιά στην Τιβουλα

    @Damian Είσαι μακριά, αλλά απολαμβάνεις τη γευση της πατρίδας σου. Ναι,και εδω μπορείς να βρεις ομορφα πραγματα, αρκεί να ξέρεις να ψάξεις.
    besitos

    @Sofistis Ευχαριστώ εκ μέρους του Γιώργου. Ησουν στην παρουσιαση ή όχι ; Γιατί αν ήσουν θαπρεπε ναχουμε μιλήσει και δεν θυμαμαι κατι τέτοιο.
    Καλημερα
    ριτς

  10. @Μανος…. και μονον το ότι περνάς και καταθέτεις τις απορίες σου και τους δισταγμούς σου ειναι από μονο του σημαντικό.
    Καλημερα χαζομπαμπά
    ριτς

  11. Νατασσακι μου, Καλημέρα και ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές σου.
    Σοκολάτες; Α μαν τί πάθαμε . Και η διαιτα που λεγαμε; Ομως διαβαζα χθες ότι η σοκολατα και το σεξ βοηθούν πολυ στην ανανέωση του εγκεφάλου ! Τώρα, δεν ξέρω αν το εννοουν μαζί ή πριν ή μετά. Να μας πουνε να ξέρουμε δηλαδή
    Καλημερα μικρό
    ριτς

  12. Ευχέτης κι εγώ, υπηρετώντας την κυριολεξία του τίτλου (μη φεύγετε κύριε ευχέτη), επανέρχομαι για να ευχηθώ στην ιστο-δέσποινα του blog.
    Ριτσάκι μου, εύχομαι υγεία και ευτυχία για σένα και για όλους τους ανθρώπους που αγαπάς.
    Χρόνια Πολλά

  13. Allu σευχαριστώ πολύ καλέ μου. Να μας δίνεις πάντα τέτοιο υλικό για σκέψη.
    αν θες περνας το σχολιο στο νεο ποστ οπου εχουμε και τα γλυκακια και τα ανεκδοτάκια
    ευχαριστω
    ριτς

  14. Εύχομαι ολόψυχα
    Πολλά Χρόνια με φως και χρώματα , Ριτσάκι,
    Να παίρνεις και να δίνεις αγάπη
    Να είναι δημιουργική η κάθε στιγμή σου
    Να είναι ζεστή και φιλόξενη η καρδιά σου
    Να σε χαιρόμαστε !!

  15. @ritsmas : Ρίτσα μου δεν θέλω ..ρουσφέτια(!) Γιαυτό δεν σου συστήθηκα.. Πρώτα θα με αποδεχθείς ως Sofisti και μετά θα σού πω ποιός είμαι.. Επειδή εκτιμώ τη γνώμη σου θέλω να είσαι αντικειμενική μαζί μου..

  16. @@evaggelia….Χιλια ευχαριστώ Ευαγγελια μου για το εξάστιχό σου.

    @@sofistis …Καλά, ε, τί να σου πω. Εγω ειμαι πρώτη στα ρουσφετια. Ειμαι αντικειμενική επί σταθερής βάσεως. Ενταξει, πότε ποτε λοξοδρομώ, αλλά δε βαριέσαι….
    σε φιλω
    τα λεμε
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s