Μήπως μεμψιμοιρούμε αδίκως;


sizerasp-iran-lomeli.jpg

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο για κάτι που κυλάει ανέξοδα στο αίμα μας; Μας τρέφει τελικά η μεμψιμοιρία. Γινόμαστε μονόχνωτοι και μισαλλόδοξοι, απογυμνωμένοι από τον προσωπικό στοχασμό. Γύρω μας διακρίνουμε μόνο ραγισμένες επιφάνειες. Κατακλυζόμαστε από φαντασιώσεις με πονηρά μοιρασμένους τους ρόλους φεουδάρχη και υπηκόου, ενώ εκφραζόμαστε αρνητικά για οτιδήποτε θετικό συμβαίνει στο περιβάλλον μας. Ζούμε με το όπλο παρά πόδα και με την πρώτη ευκαιρία αρχίζουμε τις μπαλοθιές. Δεν έχει σημασία αν ο στόχος είναι ο ενδεδειγμένος, αν το μπαρούτι θα κάνει την ανατροπή. Αρκεί να ξορκίσουμε το «καινούργιο», το «διαφορετικό», κι ύστερα, α, ύστερα να απολαύσουμε μέχρι θανάτου όλα τα αγαθά που μας προσφέρει ο πολιτισμός, τον οποίον χλευάζουμε.

Μήπως κάπου κάνουμε λάθος; Η αλήθεια είναι ότι σε όλες μεγάλες ενότητες της ζωής -πολίτευμα, θρήσκευμα, αξίες, ανθρώπινα δικαιώματα- η εξέλιξη αντιπαρατίθεται με την οπισθοδρομικότητα. Το χθες ποδηγετεί το αύριο, εκμεταλλευόμενο τον ενσωματωμένο στον άνθρωπο φόβο. «Αυτό που αγνοώ, το φοβάμαι». Επομένως, ποιοι θα τολμήσουν να συγκρουστούν με το συμπαγές περί δικαίου αίσθημα; Προφανώς, οι λιγοστοί, όχι απαραιτήτως όμως και εκλεκτοί.

Η εικόνα αυτή, παρακολούθημα της ζωής, σχεδόν από τον homo erectus είναι σε όλους μας οικεία. Στην Ελλάδα, την Ευρώπη, αλλού. Οι σοβαρές αναταράξεις στο μεταπολεμικό κοινωνικό κράτος, η επίθεση της ευέλικτης αγοράς εργασίας, οι ανεπαίσθητες αλλοιώσεις στα πολιτεύματα, η αναζήτηση νέων ιδεολογικοπολιτικών συντεταγμένων και ο κίνδυνος διολισθήσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεγείρουν τους αισθητήρες του φόβου και της ανασφάλειας, κρεμώντας απαξιωτικές ταμπελίτσες στις μελλοντικές δυτικές κοινωνίες.

Αν ωστόσο προσφύγουμε στην καρτεσιανή λογική, θα διαπιστώσουμε ότι όχι απλώς ζούμε πολύ καλύτερα συγκριτικά με το παρελθόν, αλλά είμαστε ξαπλωμένοι σαν τυπικοί μαχαραγιάδες πάνω σε αξίες και δικαιώματα που οι μουσουλμανικοί λαοί στερούνται αιώνες τώρα. Ή κάνω λάθος; Τον τελευταίο μήνα κατακλυστήκαμε από ειδήσεις για πράξεις προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας του λόγου σε χώρες του Τρίτου Κόσμου.

saudi-arabia1_r.jpg
Στη Σαουδική Αραβία , 19χρονη κοπέλα έπεσε θύμα βιασμού και τιμωρήθηκε με 290 βουρδουλιές και έξι μήνες φυλάκιση! Στο Σουδάν, Βρετανίδα δασκάλα επέτρεψε στους μαθητές της να ονομάσουν ένα λούτρινο αρκουδάκι Μωάμεθ, σύρθηκε στο δικαστήριο, με την κατηγορία της υποκίνησης θρησκευτικού μίσους και τελικά απελάθηκε ως «άπιστη». Στο Ιράν, νεαρή γυναίκα συνελήφθη, ενώ καθόταν με τον καλό της σε παγκάκι, κλείστηκε στη φυλακή και στη συνέχεια αυτοκτόνησε! Στην Τουρκία, μετά το κυνήγι του νομπελίστα συγγραφέα Ορχάν Παμούκ και τη δολοφονία του αρμενικής καταγωγής δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ, ο Ερολ Καραασλάν, εκδότης του μπεστ σέλερ του Ρίτσαρντ Ντόκινς, «Η περί Θεού αυταπάτη» μπορεί να διωχθεί ποινικά με το επιχείρημα ότι αποτολμά να προσβάλει τους πιστούς.
250px-lie_in_15_-_john_rehearses_give_peace_a_chance.jpg
Ο κατάλογος μακρύς και τα παράθυρα της αλλότριας σκέψης κλειστά. Γι’ αυτό, κάθε φορά που δεν αντέχω τη δική μας αδικαιολόγητη μεμψιμοιρία καταφεύγω στο ουτοπικό Imagine του Λένον: Φανταστείτε πως δεν υπάρχει κανένας παράδεισος, καμιά κόλαση… μόνο ο ουρανός. Φανταστείτε όλους τους ανθρώπους να μοιράζονται όλο τον κόσμο…

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 6/12/2007

61 thoughts on “Μήπως μεμψιμοιρούμε αδίκως;

  1. Στην Ελλάδα ο ένας μητροπολίτης «αφορίζει» βιβλίο ιστορίας και άλλος κάνει εξωτερική πολιτική, στην Ελλάδα απαγόρευσαν Καθολική Ελληνίδα Θεολόγο να διδάξει σε σχολείο, στην Ελλάδα καίνε βιβλία στην Πλατεία Αριστοτέλους, στην Ελλάδα δεν αφήνουν τους Μουσουλμάνους να έχουν τον δικό τους τόπο λατρείας, στην Ελλάδα η πρωινή προσευχή στα σχολεία είναι υποχρεωτική.

    Μεσαίωνας παντού, όχι με την ίδια δυναμική ίσως, αλλά μεσαίωνας.

  2. Ναι, αλλά ας μην συγκρινόμαστε. Μεμονωμένα περιστατικά υπάρχουν παντού , σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αλλά να δούμε λίγο και τις τάσεις; Δεν είναι οι ίδιες με την τριτοκοσμική μουσουλμανική αντίληψη και την υποβάθμιση της γυναίκας ; Εντάξει και στην αρχαιότητα η γυναικα ήταν αντικείμενο, αλλά τέλος πάντων, οι άνθρωποι δεν ήξεραν και δεν είχαν και ποιον να ρωτήσουν. Σήμερα δεν επιτρέπεται αυτή η διαρκής οπισθοδρόμηση.
    Με θυμωνουν ολα αυτά και οπου τα βρω να καυτηριάζω μιας και δεν μπορώ να προσφερω κάτι άλλο.
    Οφειλεις ομως να παραδεχτείς ότι γκρινιάζουμε ασυστόλως για τα πάντα και ποτέ δεν παραδεχόμαστε ότι συγκριτικά με το πρόσφατο παρελθόν περνάμε πολύ καλύτερα. Η βελτίωση της ζωής καποιων ομαδων ειναι αυτή τη στιγμή το άμεσο ζητούμενο και προς τα εκει πρέπει να στρέψουμε το πραγματικό ενδιαφέρον μας. Και για τους άλλους, η αναζήτηση της ποιοτικής ζωής.
    Καλημερα Ινδικτε!

  3. Είναι γελοίο…επειδή παρακολούθησα το θέμα με την δασκάλα και το κουκλάκι-Μωάμεθ που ήθελαν να την λιθοβολήσουν, είχα συγχιστεί. Ευτυχώς πρόλαβαν και την έστειλαν Αγγλία…
    Αλλά να ήταν μόνο αυτό…σε άλλο μπλογκ είδα πριν 3 μέρες φωτογραφία 8χρονου (το πολύ) παιδιού που του πατάει ρόδα αυτοκινήτου το χέρι επειδή έκλεψε κάτι (ένα φρούτο νομίζω) για να φάει…
    …τους τα επιτρέπει όλα αυτά η θρησκεία τους…ποιος είναι ο Θεός αυτός που τα επιτρέπει;;;

  4. Manos s… Εγραψα αυτό το κομμάτι ακριβώς για να πω ότι να γκρινιάζουμε μεν, γιατί ειναι υποχρεωση του ανθρωπου να προχωράει, αλλά να μην μεμψιμοιρούμε τόσο. Το βρίσκω υπερβολικό. Χιλιάδες θεματα εκκρεμούν και χρειάζονται την προσοχή μας. Αλλά ας έχουμε και καποια συγκριτικά στοιχεια κατα νου. Βεβαιως θελουμε να εφαρμόσουμε το Ο εχθρος του καλού ειναι το καλύτερο, αλλά μπαστα που λενε….Ειμαστε χιλιομετρα μπροστά σε πολλά. Ας φροντίσουμε για τα υπολοιπα με σεβασμό προς τον ιδιο μας τον εαυτό πρωτίστως
    χαιρετω
    ριτς

  5. Δεν κάνω σύγκριση Ρίτσα, αλλά όταν βλέπω στην Ευρώπη, την κοιτίδα του Ουμανισμού, επιστροφή σε ιδεοληψίες περί καθαρού ας πούμε DNA (αν δεν κάνω λάθος είχες γράψει σχετικά), Όταν βλέπω την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, όταν βλέπω εργασιακά δικαιώματα που με αγώνες αιώνων κατακτήθηκαν να αμφισβητούνται, όταν βλέπω την επαναφορά της θανατικής ποινής, όταν βλέπω να έρχονται στην Ευρώπη ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ φυλακές (με ότι αυτό σημαίνει για την απονομή της δικαιοσύνης) όταν βλέπω μιά υπερσυντηρητική στροφή με βάση την ξενοφοβία, την αύξηση της εγκληματικότητας (που τα ΜΜΕ προβάλουν, γιατί άραγε;) και τον μπαμπούλα της τρομοκρατίας, τότε και θλίβομαι και φοβάμαι για την Ευρώπη του Ανθρωπισμού (που παρεμπιπτόντως έχει τεράστιες ευθύνες για τα φαινόμενα φονταμενταλισμού στις ισλαμικές χώρες)

  6. Χάριν αντιλόγου.

    Σαφώς και η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ισλαμικό κόσμο είναι πολύ χειρότερη από την κατάσταση στη Δύση. Όμως, από αυτό δε συνάγεται ότι η κινητοποίηση για την ενίσχυση και διατήρηση των ελευθεριών που έχουν κατακυρωθεί στη Δύση -κινητοποίηση, η οποία πράγματι καθοδηγείται και από το θυμικό. Φοβάμαι όταν βλέπω ότι το habeas corpus καταργείται στην πράξη έστω για κάποιους.- είναι αδικαιολόγητη. Γιατί, η κριτική στην πραγματικότητα που βιώνουμε δεν αρθρώνεται με βάση τη σύγκριση με άλλες χειρότερες, αλλά σε σχέση με αυτά που έχουμε καθορίσει ως ορθά πρότυπα . Η δυσμενέστερη σχέση άλλων δεν μπορεί να αποτελεί αιτία για μετριασμό της κριτικής, αλλά έναυσμα για την εντατικότερη προσπάθεια για καθολική αποδοχή των ιδανικών της δημοκρατίας και της ελευθερίας, για τα οποία βέβαι θέλουμε πολύ δρόμο ακόμα.

    Και (χάριν ακριβείας, αυτή τη φορά) επαναλαμβάνω: δεν μεμψιμοιρούμε. Έλλογα υποστηρίζουμε απόψεις στο δημόσιο χώρο.

    @indictos:

    Ευρώπη του Ανθρωπισμού (που παρεμπιπτόντως έχει τεράστιες ευθύνες για τα φαινόμενα φονταμενταλισμού στις ισλαμικές χώρες

    Άι μπεγκ γιορ πάρντον, αλλά έλεος πια. Τι δουλειά έχει ο Έρασμος με το τζιχάντ του Οσάμα;

  7. Ξαναδιαβάζοντας, καταλήγω ότι το αποπάνω σχόλιο δεν το έγραψα εγώ, αλλά ο ανορθόγραφος κνίτης που κρύβω μέσα μου.

  8. Αγαπητέ μου, να διαβάσετε λίγο το βιβλιο του Πασκάλ Μπρυκνέρ για τη Μεταμέλεια.
    Αν δειτε δε καποιον από τους σχολιασμούς, θα δείτε ότι δεν διαφωνούμε σε κάτι. Το αντίθετο, θα έλεγα. Συμπλέουμε, αλλά φτάνουμε στο κοινό σημείο από διαφορετικές γωνίες.

  9. Ριτσάκι, καταλαβαίνω τι εννοείς με το κείμενό σου. Συμφωνώ αρκετά. Και ταυτίζομαι όσο δεν μπορείς να φανταστείς με τον επίλογό σου. Κυρίως λόγω του φρικτού μου μίσους για τα έθνη-κράτη.

    Να σημειώσω, όμως, ότι επειδή υπάρχει μία γυαλισμένη επίφαση στον δυτικό κόσμο δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει και να φωνάζουμε. Σε όλες τις εκφράσεις των διαφορετικών κόσμων νομίζω μερικά χαρακτηριστικά είναι κοινά. Μεγαλύτερο όλων, πιστεύω, η ασημαντότητα της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην παντοδυναμία και την διατήρηση της κυριαρχίας του κράτους. Στο μέλλον τι θα είναι άραγε πιο επικίνδυνο; Οι κάμερες καταστολής ή ο τριτοκοσμικός μπάτσος της Τεχεράνης; Το εργατικό 60ωρο ή η μαντίλα; Και προφανώς δεν εννοώ ότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι κατώτερης σημασίας, αλλά, από την άλλη, στη Δύση των τόσων διακηρύξεων ισότητας η γυναίκα τι θέση έχει;

    Τελικά, πολλές φορές σκέφτομαι ότι τίποτα δεν θεμελιώνει την ανωτερότητα του δυτικού τρόπου σκέψης και αξιών. Μα τίποτα.

    Χθες και προχθές δεν πρόλαβα να μπω καν Ριτσάκι, αλλά μέσα από την καρδιά μου σου εύχομαι να είσαι πάντα ευτυχισμένη, γερή και με ανθρωπους που λατρεύεις και σε λατρεύουν. Αν δεν έχει περισσέψει γλυκάκι δεν πειράζει, βολεύομαι και με ένα λικεράκι…😉

    Φιλιά!!

  10. καλησπερα…πολλες αποψεις υπαρχουν οσον αφορα το θεμα.ο γιος του αδερφου του πατριου μου ειναι αμερικανος…τα αδερφια του πατριου μου ζουν στην αμερικη 30 χρονια περιπου και φυσικα τα παιδια τους ειναι αμερικανακια…ο μεγαλος της οικογενειας υπηρετει αυτην την στιγμη στο ιρακ..εχω μια επαφη μαζι του στα αγγλικα,ισπανικα(η μητερα του ειναι πορτορικανα) και στα ελληνικα…τον βοηθαω να καταλαβει λιγο την κουλτουρα την ελληνικη γιατι θελει να ζησει στην ελλαδα…σας αναφερω λιγο την ιστορια του για να καταλαβετε μετα περιπου τι με γραφει στα εμαιλ…οταν πηγε σαουδικη αραβια για εκπαιδευση δεν ειχε την παραμικρη ιδεα τι σημαινει μουσουλμανος μονο οτι τους ειχαν πει στο στρατο οτι ειναι φανατικοι,σκοτωνουν ευκολα κακοι ανθρωποι,φανατικοι κτλ…μετα που εζησε κανα 3 μηνες εκει αρχισε να καταλαβαινει πολλα..1 μου ανεφερε οτι η θρησκεια δεν παιζει και παντα βασικο ρολο αυτοι ακολουθουν τον νομο τον νομαδικο γιατι για εκαντονταδες χρονια ηταν και θα ειναι η παραδοση τους απλα ο Μωαμεθ εβαλε πολα στοιχεια στην μουσουλμανικη θρησκεια απο τον νομαδικο νομο και πλεον υπαρχουν αυτες η ακραιες καταστασεις..σκεφτειτε τους τσιγγανους αλλα και του γυφτους τον νομο που επικρατει στην οικογενεια τους…δεν δεχονται κανεναν ξενο,ουτε για βοηθεια αλλα για να κρατησουν αυτην την παραδοση γινονται σκληροι…το ιδιο και οι εβραιοι ασχετα εαν παρουσιαζονται σαν κυνηγημενοι..το παληκαρι μετα απο καιρο στην σαουδικη αραβια πηρε μεταθεση στο ιρακ…ξερετε τι μου ειπε οτι η ιρακινοι ειναι πιο πολιτισμενοι απο τους σαουδαραβες πιο μορφωμενοι αλλα η πεινα και η μιζερια τους κανει να ειναι πιο κοντα στην θρησκεια με συνεπεια να υπαρχουν ανθρωποικαι ιερεις πους τους φανατιζουν…το ωραιο ειναι οτι το παιδι ερωτευτηκε μια ιρακινη και θελει να την φερει στην ελλαδα μολις τελειωσει την θητεια του…η οικογενεια της κοπελιας συμφωνησαν να την παρει ξεροντας πως θα της δωσει μια καλυτερη ζωη απο οτι εχει τωρα αλλα το προ0βλημα ειναι οτι δεν τις δινουν τα χαρτια απο το κρατος γιατι λενε οτι φευγει με εναν απιστο…εχω καταλαβει τοσα χρονια σαν καθολικος οτι η θρησκεια φανατιζει σκληρα οπως και να λεγεται ακομα και εγω στην ελλαδα το ενιωσα μικρος στο σχολειο…εκανα θρησκευτικα,εγραφα 20 ελεγα παντα μαθημα αλλα ειχα βαθμο 10 μεχρι που πηγε η μητερα μου και επιασε τον διευθυντη με συνεπεια η καθηγητρια να μου βαλει αυτο που αξιζω σαν βαθμο και να μην με κοιταει σαν καποιο με αλλη θρησκεια…ειδα πολλα και εμαθα πολλα η θρησκειες στα χερια κακων ανθρωπων γινονται εργαλεια εξουσιας,δυναμης με συνεπεια τον πολεμο,τον θανατο,την πεινα,την μιζερια, την φτωχεια κτλ… παντα θα υπαρχουν αυτα και πιστευω οτι πλεον βαδιζουμε σε σκοτεινα μονοπατια…besitos..

  11. Προσπαθώντας να το δω απλά (ίσως και απλοϊκά) υπάρχει σε όλους μας η τάση να παρηγορηθούμε με το «υπάρχουν και (πολύ) χειρότερα» όσο και η τάση να απαιτήσουμε όλο και περισσότερα ή καλύτερα, συχνά με τον κίνδυνο της απληστίας ή υπερβολής. Οι όποιες αξίες είναι που δίνουν βασικές απαντήσεις για τα όρια του εφησυχασμού και της επαναστικότητας. Στο καθαρά πολιτικό σκέλος βέβαια δε θα μπορούσα να το θέσω καλύτερα από τον Ασμοδαίο.

  12. Suzan Sontag , Παρατηρώντας τον πόνο των άλλων

    Συχνά –γραφει η Suzan Sontag -οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να συλλάβουν τα βάσανα των κοντινών τους προσώπων …μοιάζει φυσιολογικό να αποφεύγουν οι άνθρωποι να σκέφτονται τις δοκιμασίες των άλλων , ακόμα κι αν θα μπορούσαν ευκολότατα να ταυτισθούν μαζί τους «Μια κάτοικος του Σεράγεβου, την οποία γνώρισα λίγο μετά που πρωτόφτασα στην πόλη, τον Απρίλιο του 1993, μου είπε«Τον Οκτώβρη του 1991 ήμουν εδώ στο ωραίο μου διαμέρισμα στο ήρεμο Σεράγεβο όταν εισέβαλλαν οι Σέρβοι στην Κροατία, και θυμάμαι πως όταν οι βράδυνες είδηση έδειχναν σκηνές από την καταστροφή του Βουκοβαρ, κάτι χιλιόμετρα κοντά μας, έλεγα μέσα μου«Τι φοβερό»κι άλλαζα κανάλι. Πως λοιπόν να αγανακτώ τώρα αν κάποιος στη Γαλλία , ην Ιταλία ή τη Γερμανία βλέπει τους σκοτωμούς που γίνονται εδώ κάθε μέρα στις βράδυνες του ειδήσεις και λέει«Τι φοβερό »,και ψάχνει να βρει άλλο πρόγραμμα; Είναι φυσιολογικό. Είναι ανθρώπινο»… Η ακηδία των ξένων, απέναντι στους οποίους έδειχνε τόση επιείκεια, ήταν και αυτή συνέπεια του αισθήματος ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Η δική της απροθυμία να ασχοληθεί μ εκείνες τις προειδοποιητικές εικόνες του γειτονικού πολέμου ήταν έκφραση αδιεξόδου και φόβου….. Οι άνθρωποι γυρίζουν το κουμπί όχι μόνον επειδή η συνεχής διατροφή με εικόνες βίας τους όχι κάνει αδιάφορους αλλά και επειδή φοβούνται…»

  13. @ Damian…. Να το πάρει το κορίτσι και να το φέρει στην Ελλάδα. Γιατί όχι ; Εμείς εδω μια ζεστή αγκαλιά.. Εντάξει, ειναι γνωστός ο τρόπος που ζουνε παντού στις αυστηρά ισλαμικές χώρες. Περνούν τον μεσαιωνα τους ,οπως τον περάσαμε και εμείς. Αυτό θα χρειαστούν πολλά χρονια για να αμβλυνθεί.

    @ Industrial Daisies%
    @ Αμμος..

    Λέω και ξαναλέω ( τελικά κανενας δεν διαβάζει σωστά πίσω από τις γραμμές ; ) ότι δεν πρέπει να μεμψιμοιρούμε. Τί σημαίνει αυτό; Ας που πει καποιος για να συνεννοηθούμε.
    Και βεβαια πρέπει πολλά να γίνουν και βέβαια πρέπει να διατηρήσουμε όσα αποκτήθηκαν με αγώνες, αλλά να εκτιμήσουμε και κάποια πράγματα που μας ανήκουν μετα τον β ΄παγκοσμιο πολεμο. Ας τα εκτιμήσουμε κι ας δούμε τί γίνεται γύρω μας . Αυτό λεω και τίποτα περισσότερο.
    Ο ανθρωπισμός ειναι μια κατασκευή. Οι άνθρωποι φτιάχνουν νόμους για να τα καταφέρνουν να ζουν σε ομάδες. Από κει και πέρα ανθρωπισμό μπορεί να δεις σ έναν κενυάτη και σ εναν Ολλανδό,.( λεμε τωρα). Και επιμένω ότι δεν πρέπει η Ευρωπη να ζει στις τυψεις και τη μεταμέλεια επί αιώνες. Ούτε εχει λογική να μην καταλαβαίνουμε τί μας γίνεται σε πολλούς, μα παρα πολλούς τομείς της ζωης μας και να το παίζουμε ανέξοδα ρομαντικοί.
    Μικρό μου κορίτσι, ανάμεσα στο εξάωρο, οκταωρο, δεκάωρο , δωδεκάωρο ( που εγω εκανα σήμερα πχ, σαυ την την ηλικία) και την μανδήλα…αγαπουλα μου προτιμώ το δωδεκάωρο. Κουράστηκα δημιουργικά.
    Και φυσικά δεν θέτω θέμα ανωτερότητας του δυτικού τρόπου σκέψης. Θέτω θέμα ότι ζουμε καλύτερα από το παρελθόν. Αυτό
    χαιρετώ
    ριτς

  14. Νοσφεράτος… Τί εγινε; αποκτησαμε μπλογκ, αγαπητέ μου ;
    λοιπόν , τη Σουζαν την εχω απειρες φορές χρησιμοποιησει στα κειμενα μου και σχεδόν την εχω αποστηθίσει. Ξέρω πολύ καλά τί εννοεί. Βρέθηκε όσο ζουσε στο πλευρό των κυνηγημένων και καλά εκανε. Την ακολουθούν σημερα πολλοί, μα παρα πολλοί που πασχίζουν για κάτι καλύτερο στις γειτονιές του κόσμου που δοκιμάζονται.
    Ας μην μπλέκουμε τα πράγματα, γιατί τελικά αυτο κάναμε όλοι μαζι. Παρανόηση, φίλοι αγαπημένοι. Και να σας εξομολογηθώ κάτι : θεωρώ ότι επιβιώνει ο καθένας από μας καλύτερα όταν μπορεί να διαθέτει -πότε πότε – λιγα δράμια θετικής σκέψης. Μισογεμάτο το ποτήρι, για να προχωράμε καλύτερα.
    χαιρετω
    ριτς

  15. Dearest Dearest … εγώ ας σταθώ σε αυτό περί Richard Dawkins και θρησκειών. Η Δύση πάντα έδειχνε και δείχνει μία ευαισθησία στα διαφορα θρησκευτικά γκρούπ(γιατί έτσι ελέγχεται καλύτερα η αγέλη). Πάντα αυτοί έχουν το προβάδισμα και τις ευαισθησίες τους και την πίστη τους και όλα τα συνεπάγοντα… Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι ‘πιστοί ‘(οποιαδήποτε θρησκείας) αν έχουν ποτέ δείξει μία ευαισθησία σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε κάποια θρησκεία αν έχουν ποτέ σεβαστεί τις πεποιθήσεις των μη πιστών που είναι βαθιές όσων αυτών.Καθημερινώς τους εκφοβίζουν με τους καπελώνουν με τα δικά τους θέλω και πιστεύω(είτε αυτοί είναι μουσουλμάνοι, χριστιανοί, εβραίοι κλπ.)
    Εκτός θέματος η Πηνελόπη….. δεν πειράζει εγώ τα είπα… καληνύχτα και φιλιά

  16. Penelope…. dearest αν διαβάσεις τα σχολια ( βαριεσαι το ξερω) θα δεις ότι ο καθένας εχει αρπαχτεί από μια έννοια του μικρού κειμένου. αυτό με χαροποιεί γιατί ενα κειμενακι 350 λ. μπορεί και δημιουργηθεί διαφορετικά παλιρροϊκά κύματα.
    Οσο για τον Ντοκινς, ενταξει , κι αυτός οπως πάντα υπερβολικός είναι. Το τελευταίο βιβλίο περι αυταπάτης δεν μου ήρεσε ιδιαιτερως. Κάτι προσπαθεί να εξηγήσει αλλά δεν του βγαίνει. Παραμενει όμως κοκκινο πανί για τους πάντες , τους αρχοντες των θρησκειών εννοω.
    Πώς παει το εορταστικό Μπααθ ;
    ριτς , αρτι αφιχθείσα από τη δουλειά

  17. Ναι καταλαβαίνω και συμφωνώ περί Dawkins έχει καταντήσει γραφικός… διάβασε το Christopher Hitchens «God is not Great» good arguments… Πολύ αργά βρε παιδί μου τι κανετε χριστουγεννιάτικα παρτι στη καθημερινή? Το Bath είναι κουκλίστικό και εορταστικό με christmas market etc… Σε φιλώ και πρόσεχε με αυτές τις βραδυνές υπερωρίες!

  18. penelope….αστα, κανεις δεν σκεπτεται την ηλικια μου. με περνούν για τζοβενο. Πού να τους εξηγώ τωρα κι εγω… τους κανω και παιγνίδι που λενε, ξερεις, δήθεν μπορώ, δηθεν αντέχω και μετά δεν μπορω να βαλω τα ψηλοτάκουνα που ελεγα και στη Βιργινία με τίποτα…Απόψε ημουν καλεεσμενη με το Αλεφ σ εναν Νικο συγγραφεα. Δεν τα καταφερα να παω και ηθελα πολύ γιατί ειναι καλά παιδιά κι εγω δω σμου λογοτεχνικό περιβαλλον και μπλα μπλα και λυώνω…Αμ δε….

  19. Νοσφεράτος… Τί εγινε; αποκτησαμε μπλογκ, αγαπητέ μου ;
    Οχι αγαπητη μου… Ηταν μια απο τις συνηθισμένες» πλακίτσες» καποιου »κοινου μας »γνωστου…

    Πάντως , μιας και περι μεμψιμοιρίας .ο λόγος
    Δεν νομίζεις οτι και στη Δυση τα πραγματα πανε απο το κακό στο χειρότερο …;
    (ή μηπως μεμψιμοιρώ κι εγώ οταν θυμαμαι πραγματα που συμβαινουν και Εδώ και Τώρα ;(αν βεβαια θεωρουμαστε Δύση)

  20. Α, του Πάνου, γι αυτό ηταν κενόν και ετρομαξε το θηλυ.

    Οχι,μωρέ. Εντάξει, υπαρχει μια κριση αρχών και αξιών που τη ζούμε ολοι. Γεμήσαμε μπαζα το μυαλό και το στομάχι και ξερεις εχουμε φρακάρει Πιστευω ότι θα περασει λίγος καιρός μεχρι να ξεκαθαρίσει η ηρα απο το σταρι. Αν όχι, αγαπητέ μου Νόσφι, βλεπω μικρο επαναστάσεις της μεσαίας ταξης γιατί αυτήν θα θίξει η οποια προβληματική πολιτική.

    Θεωρω κλασσικα ότι Ανηκομεν εις την Δύσιν !!!!
    χα,χα

  21. Ρίτσα έχω την εντύπωση ότι δε σε παρερμήνευσα, περισσότερο συμπληρωματικά ήταν αυτά που έγραψα για το κείμενό σου. Δεν κατάλαβα πάντως να δίνεις κάποια συμβουλή είτε ότι πρέπει είτε ότι δεν πρέπει να μεμψιμοιρούμε. Την καληνύχτα μου.

  22. @@@@αμμος…ευχαριστώ για τη διευκρίνηση, γιατί νομίζω ότι δεν εγινα κατανοητή. Δεν πρεπει να ειμαστε τόσο αρνητικοί για τα πάντα και τους πάντες. Αυτη ειναι η θεση μου, παρ ότι και εγω διαμαρτυρομαι συχνά. Αλλά ειμαι της σχολης το ποτήρι μισογεμάτο παιδιά
    σ ευχαριτω πολυ και παλι
    ριτς

  23. καλησπέρα κι από μένα!

    εγώ συμφωνώ απόλυτα, πάντως, με την άποψη ότι το γεγονός ότι υπάρχουν χειρότερα δεν σημαίνει αυτόχρημα ότι η δική μας «κατάσταση» είναι καλή, αξιοπρεπής κ.λπ.

    απ’ την άλλη, όλα όσα αναφέρονται στο άρθρο αυτό με τα συγκλονιστικά στοιχεία των ισλαμικών χωρών, αποτελούν στοιχεία μιας σημαντικής προόδου έναντι αυτής της λογικής που με γνώμονα την όποια θεϊκή εντολή, καταπατά οποιασδήποτε μορφής ελάχιστη ελευθερία.

    [σημειωτέον δε ότι κατά απόλυτη πλειοψηφία τα θύματα είναι γυναίκες…]

    αλλά επιμένω: είναι βαρύτερη η ευθύνη των χωρών που παρουσιάζουν μια κάποια υποτιθέμενη πρόοδο ή δημοκρατία, έναντι των πολιτών τους και μόνο αυτών.
    εξάλλου εξαγωγή ελευθερίας και δημοκρατίας κανείς δεν μπόρεσε (και έτσι πρέπει) να κάνει ποτέ. όσες φορές έγινε αυτό, ήταν πασιφανώς προφάσεις εν αμαρτίαις…

    γιατί μια τέτοια «εξαγωγή» ονομάζεται αλλιώς και ιμπεριαλισμός.
    και η αντίστοιχη «εισαγωγή», υποταγή.

    ————————–
    «ουμανιστής είναι αυτός που αγαπά όλην την ανθρωπότητα γιατί δεν μπορεί να αγαπήσει τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά»

    albert camus – ειρήσθω εν παρόδω εντελώς…

  24. Δημητρης Αθηνάκης…. κρατώ τον Αλμπερ Καμύ για τον οποίον προκειται να ανεβάσω κατι με το ωραριο εργασίας και γενικα την εργασία στη Γαλλία του Σαρκοζί.
    Ναι, φυσικά εμεις πρεπει να κοιτάμε τα δικά μας κι όχι τα χειρότερα. Αλλά ξέρεις, ότι κοιτας και γυρω εκτιμάς και χειρίζεσαι λίγο καλύτερα τα δικά σου. Εννοώ καταφευγεις πιο βατά στη λογική , η οποία βοηθάει να κινείσαι με καθαρό μυαλό.
    Είμαι κατα της εξαγωγής της δημοκρατίας. Αυτό, ειναι γνωστό . και να μην μιλησω τωρα για το μεγα λεξανδρο και με παρουν με τα καρπούζια, ή για τις σταυροφοριες και μακουσει κανας χριστιανος ή για τους ελληνες και τα δήθεν εμπρορικά τους χουγια, για να μη με παρουν με τα πεπονια οι ελληνιστές///ασε εκεινο του γουιλσόνιο δογμα που τοκανε ο Μπους με τα κρεμμυδάκια…
    αυτα, αγαπητέ Δημητρη…
    {Παραμενω οπαδός του ουμανισμού και εβαλα λίγο Λενον στο τέλος για να το αποδωσω μουσικά.
    φιλια
    ριτς

  25. να πεις και για τον μέγα αλέκο και για τις σταυροφορίες και για τον άλλον τον καλό κύριο που πήγε να πνιγεί μ’ εκείνο το θεόσταλτο κουλουράκι, αλλά φευ!!!

    ίσως πρέπει να βαίνουμε στη λογική αποτίμηση όταν συνειδητοποιούμε τα χειρότερα, αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εφησυχάζουμε.
    είμαι σίγουρος ότι συμφωνούμε σ΄αυτό!

    και αν παραμένουμε στην αποτίμηση αυτών των «χειρότερων» και μόνο, νομίζω ότι ως πολιτισμός (ευρωπαϊκός ή όποιος άλλος) έχουμε βαθύτερο πρόβλημα τελικά…

    πολλά – πολλά φιλιά και από μένα, ρίτσα μου.

  26. Ευχαριστω πολύ , τα λεμε Και εσυ, τερμα για σημερα ενταξει;
    Ζητω συγγνωμη για τα λαθη που κανω, αλλα γραφω σαν σιφουνας

  27. Την καλησπέρα μου ριτς,

    Πολύ ωραίο κείμενο και με εκφράζει απόλυτα! Πάντα με προβλημάτιζε το ζήτημα. Σκεφτόμουν να γράψω κι εγώ κάτι για το θέμα, αν και σε πιο γενικό πλαίσιο. Δυστυχώς, οι δημοσιογράφοι (αλλά και η κοινωνία μας ολόκληρη) ρέπουν συχνά προς τη μεμψιμοιρία. Τίθεται η θετική πλευρά ενός ζητήματος και πάντα κάποιος θα βρει μερικά «αλλά». Και πάντως στις πιο πολλές συζητήσεις ο αρνητικός λόγος υπερισχύει του θετικού.

    Κλείνοντας, θα συμφωνήσω ότι ο δυτικός κόσμος έχει κατακτήσει πράγματα τα οποία πριν από 1 -2 αιώνες δε θεωρούνταν καθόλου δεδομένα. Αρκεί -σωστά το θέτεις- να δούμε τις πιέσεις που δέχεται ο πολίτης στις ισλαμικές χώρες. Φυσικά και εδώ δεν είναι όλα τέλεια. Αλλά νομίζω ότι η κοινωνία μας προοδεύει, οπότε ας μη μεμψιμοιρούμε με το παραμικρό…

  28. δ.τζ…ειδες εσυ που εισαι πιο νεος ότι μπορείς και ανασαίνεις λίγο πιο άνετα ; Κάτι βλεπεις θετικό. Κι ειναι ετσι ακριβως. Υπάρχει κατι θετικό, υπαρχει και το αρνητικό. Η πλαστιγγα γερνει καθε φορα προς διαφορετική πλευρά. Γι αυτό και μιλαω συχνα για τη διαπαλη εξελιξης και οπισθοδρομικότητας. Τώρα πού θέτει ο καθένας τον εαυτό του και πόσο υποκειμενικότητα περιεχουν οι λεξεις, ειναι αλλο κεφάλαιο
    καληνυχτα
    ριτς

  29. Μόλις γύρισα και εγώ από την δουλειά 5:15. (στην ηλικία μου και στην κατάσταση μου)
    Καλημέρα Ρίτσα (Καληνύχτα για μένα)

    @Ασμοδαίος
    «Άι μπεγκ γιορ πάρντον, αλλά έλεος πια. Τι δουλειά έχει ο Έρασμος με το τζιχάντ του Οσάμα;»

    Σωστά μιλάς, ξύπνησε μιά μέρα ο Οσάμα ή ο Σαντάμ ή ο οποιοσδήποτε νύν και τέως πράκτορας της CIA και της SIS, είδε γύρω του όπλα και είπε «κακό χριστιανό, μπουμ μπουμ μπουμ»

  30. Καλημέρα Ρίτσα μου…απο τη μια συμβαίνει το εξής παράδοξο…γκρινιάζουμε, αλλά τίποτα δεν κάνουμε. Δεν έχουμε κατανοήσει πως η δύναμη βρίσκεται στα χέρια μας (ακόμη και για πράγματα που φαινομενικά ορίζουν άλλοι – και το πιστεύω αυτό) και όταν έρχεται η οποιαδήποτε κρίσιμη στιγμή να το αποδείξουμε, ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους. Μαλλον από σύνδρομο μετατόπισης ευθυνών πάσχουμε και δειλία. Σίγουρα υπάρχουν δύσκολες καταστάσεις. Αλλά όλα λύνονται (γνώμη μου). Όσον αφορά το ότι υπάρχουν και χειρότερα, προτιμω τη σύγκριση με τα καλύτερα…

    (δύσκολη η φώτο αυτή τη στιγμή…live ;))

    φιλιά🙂

  31. elafini….καλημερα…. φυσικά, ο εχθρος του καλού το καλύτερο. Το αναφέρω, άλλωστε , σε καποιο από τα σχόλια…. Ξέρεις, αυτά τα αρθρα επειδή ειναι μικρά και σφιχτά κειμενάκια δεν προλαβαίνεις να αναλύσεις και καποιες πλευρές, γι αυτό και ο καθένας εισπράττει κατι διαφορετικό. Λογικό είναι….. Τα δυσάρεστα τα αναφέρω για να μας ταρακουνανε λιγάκι. Και καπου, για να πω την αλήθεια, εχω βαρεθεί με την καραμέλα των ενοχών της Δύσης κλπ…. Κάποια στιγμή αυτά τελειωσαν οσον αφορά την Ευρώπη, τουλάχιστον. Ωστόσο αυτοί που ανέλαβαν, παρέλαβαν τη σκυτάλη δεν εκαναν ποτε κατι θετικό για τις κοινωνίες τους.Απλώς βουτυξαν κι αυτοί με τη σειρά τους στο μέλι και αφησαν τον κοσμο στην τυχη του. Και τις γυναίκες στους κοιτώνες.
    καλημερα
    ριτς

  32. Ρίτσα μου καλησπέρα

    Δαιβάζω και ξαναδιαβάζω το ποστ σου και ενώ συμφωνώ με αυτά που λες, απόλυτα παράλληλα όμως κάτι δεν μου κάθεται καλά… Ναι μεμψιμοιρούμε και γκρινιάζουμε και το έχουμε στο αίμα μας και στο DNA μας ως ράτσα, όμως τα παραδείγματα που αναφέρεις, πιστεύω ότι πρέπει να τα δούμε και από μια άλλη προοπτική, με την έννοια, ότι όλο αυτό που περιγράφεις, έχει ρίζες πολιτισμικές, πολιτικές, αντίληψης και κοσμοθεωρείας. Δεν ξέρω αν ο Σαουδάραβας, θα τραβηχτεί να διαδηλώσει για ίσα δικαιώματαμεταξύ ανδρών και γυναικών, κυρίως γιατί δεν φτάνει το μυαλό του ως εκεί και εαν βρεθεί στα εξωτερικά, απλά το βλέπει ως κάτι παράξενο… Μπορεί να κάνω και λάθος, δεν έχω και τόσο βάθος γνώσης στα πολιτισμικά αυτών των δημοκρατικών χωρών, όπως η Τουρκία πχ. Κι έπειτα ακόμα και στην… ευρωπαϊκή Τουρκία, έχω την πεποίθηση ότι ακολουθούν τις ίδιες αντιλήψεις με την Σ. Αραβία αν και πιο εξωραΪσμένες και συγκαλλυμένες…

  33. Σε γενικές γραμμές, ναι. Έχεις δίκιο. Μεμψιμοιρούμε, αν και αυτό μπορείς να το συσχετίσεις με το αεί ανικανοποίητο και συνεπώς να του αποδώσεις και εύσημα.
    Οδηγεί σε νέες θέσεις ισορροπίας και βελτίωσης ανθρώπων και κοινωνιών.

    Η μικρή μου ένσταση (όχι που δεν θα έφερνα αντιρρήσεις τέτοιο πνεύμα αντιλογίας που είμαι) βρίσκεται στο ότι κάνεις συγκρίσεις διαπολιτισμικές.
    Αυτές θα είχαν βάση, αν υπήρχε ένα καθολικά αποδεκτό πρότυπο συμπεριφοράς, και ένα καθολικά αποδεκτό σύστημα ηθικής.
    Αλλά, σαφώς το ξέρεις πολύ καλά, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.
    Ούτε τα οριζόμενα ως ανθρώπινα δικαιώματα είναι από όλους αποδεκτά. (Εννοώ από όλες τις φιλοσοφικές και ιδεολογικές απόψεις και τις κοσμοθεωρίες).
    Μπορεί οι «δυτικοί» να διαμαρτυρόμαστε έντονα για τη χρήση του βούρδουλα και τη δημόσια εκτέλεση της τιμωρίας, αλλά δεν παύουμε να έχουμε στα εργαλεία τιμωρίας τη θανατική καταδίκη και να την θεωρούμε (όσοι την ευαγγελίζονται εν πάση περιπτώσει) δίκαιη τιμωρία!
    (Ξαφνικά δηλαδή βρίσκουμε ότι έχουμε το δικαίωμα να γινόμαστε .. θεοί και να αποφασίζουμε ποιος θα ζει και ποιος θα πεθάνει, αλλά ξεσηκωνόμαστε όταν τιμωρείται κάποιος ή κάποια με το βούρδουλα).

    Θέλω να πω δηλαδή, ότι είναι κατά τη γνώμη μου άτοπο, να συγκρίνουμε πρακτικές διαφορετικών πολιτισμών, για να βγάζουμε συμπεράσματα γύρω από το πόσο καλά κινούμαστε εμείς, μέσα στα πλαίσια του δικού μας πολιτισμού.

    Την καλησπέρα μου.

  34. Sotiris k. Δεν συγκρίνω Σωτηρη μου διαφορετικούς πολιτισμούς. Παραδείγματα αναφέρω ανθρώπων που υποφέρουν αλλού και σε χώρες που καποιοι τους στερούν τις ελευθερίες που εμείς εχουμε και που ολο νομίζουμε ότι πιο λίγες από αυτές που εχουμε φανταστεί και πάει λέγοντας. Απλώς ήταν ηχηρά και πολύ πρόσφατα τα συγκεκριμένα παραδείγματα.
    Εμείς καλώς υψώνουμε τους τόνους της φωνής μας, αλλά να βλέπουμε και κανά καλό τριγύρω, να κοιταμε και εξω από την αυλή μας, να λοξοκοιτάμε το παρελθόν…. αυτά λεω εγω με έμφαση.

  35. Δημοσθένης….καλησπερα Σουηδέ. Ολα καλά , ελπίζω…Το ότι γραφεις μακροσκελές σχόλιο σημαίνει ότι είσαι σε αρίστη κατάσταση.
    Ναι και βέβαια εχει πολιτισμικές εκφάνσεις και ρίζες. Αλλά δεν ήταν αυτός ο προβληματισμός μου. Ο προβληματισμός μου αφορούσε το ότι ποτέ δεν κοιτάμε γυρω μας τί γίνεται, έτσι ωστε να κλεισουμε λίγο το στόμα και να δουλεψουμε κάπως καλύτερα ομαδικά, όχι ο καθένας για την παρτη του…
    χαιρετω

  36. @ Αλικη…. μου ειπες Ναυπλιο και σκεφτηκα μηπως με ξέρεις από το μπλογκ του Stefan…Νομιζω ότι ειναι το Ναυπλιο και η Αργολίδα στα λινκς μου.

  37. ritsmas εκείνο που κι εγώ ισχυρίζομαι είναι πως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι οι άνθρωποι εκεί βασανίζονται με την ένταση που εμείς θεωρούμε.
    Ζώντας μέσα σε μια εντελώς διαφορετική κοσμοαντίληψη, γνωρίζουν και αποδέχονται την έκταση των δικαιωμάτων τους διαφορετικά από ότι σε άλλους πολιτισμούς.
    Όσο και να ακουστεί ακραίο, είναι πιθανόν και οι ίδιοι οι τιμωρούμενοι σε κάποιες περιπτώσεις να αποδέχονται (!) την τιμωρία σαν ένα είδος κάθαρσης και προσωπικού τους εξαγνισμού!

    Κατά τα λοιπά το είπα και στην αρχή του σχολίου μου, δεν διαφωνώ επί της αρχής του κειμένου σου (άσχετο αν βρήκα και θετικά στην μεμψιμοιρία !🙂 )

    Την καλησπέρα μου.

  38. Α, μάλιστα, τώρα κατάλαβα… Λοιπόν, άσε με να σου πω μιά ιστορία, που είχα ακούσει κάποτε…

    Όταν ο ραβίνος ήταν στα τελευταία του, επειδή ήταν άγιος άνθρωπος, ο θεός απφάσισε να του δείξει τον παράδεισο και την κόλαση για να ξέρει πώς θα είναι και να γλυτώσει το άγχος του θανάτου. Πράγματι, ο θεός τον πήγε στην κόλαση και εκεί είδε όλους τους κολασμένους να κάθονται σε ένα τεράστιο τραπέζι που είχε του κόσμου τα αγαθά, φαγητά και λιχουδιές, οίνο διαλεχτό, σωρούς επάνω. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν όμως πεινασμένοι και ταλαιπωρημένοι, γιατί κράταγαν κάτι πολύ μακρυά πηρούνια και δεν μπορούσαν να φάνε…
    «Πάμε να σου δείξω και τον παράδεισο» του λέει ο θεός. Πήγαν και στον παράδεισο και εκεί η ίδια εικόνα. Τραπέζια τεράστια με όλα τα αγαθά που μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους κι εκεί οι άνθρωποι με μεγάλα και μακρυά πηρούνια, όμως αυτοί ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι, απολάμβαναν το γλέντι τους και τραγουδούσαν εύθυμους σκοπούς.
    «Μα θεέ μου», ρωτάει ο ραβίνος»πώς γίνεται να έίναι και στις δύο πλευρές η ίδια εικόνα αλλά στον παράδεισο να είναι χαρούμενοι;»

    «Γιατί απλά στον παράδεισο, ο ένας ταϊζει τον άλλο», απάντησε ο θεός…

  39. Άμα σου πω ότι προχθές σκεφτόμουν – όχι με αυτή τη σειρά ακριβώς – τα συγκεκριμένα περιστατικά; Τι θα μου πεις; Δεν το πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμη – διάσπαρτα πάνω στον πλανήτη – τέτοια θέματα, τέτοιες προεκτάσεις θρησκευτικού βάλτου, τέτοιες κολάσεις.
    Και τα προκαλούμε, εμείς. Τα δίποδα. Κι ο Λένον – πια – δεν φτάνει, Ριτσάκι μου. Φιλιά!

  40. Koptoraptou…. Είσαι η μόνη που πρόσεξες τον Λένον , μικρο μου. Αυτό μου εκανε εντύπωση. Τόσο πολύ έχουμε ξεφύγει; Τωρα θα ασχολούμαστε με τα emo και τα trendy μόνο ; Μου τη δίνουν αυτές οι ανατροπές… Τελος πάντων. Σε πολλά μερη του κόσμου υπαρχει μια άλλη κολαση, κι αυτοί περνούν το δικό τους Μεσαίωνα, αλλά συγκριτικα΄με το παρελθόν τα πραγματα εχουν βελτιωθεί αρκετά.
    φιλια μικρο μου ‘ριτς

  41. @Δημοσθένης…ναι, ωραίο ανέκδοτο και …ρεαλιστικό. Πώς ειναι ο καιρός στη Σουηδία ; Ρωτάω γιατί προετοιμάζομαι για το δικό μας ταξίδι και δεν θελω μεγαλες κακοκαιρίες.
    ρτις

  42. @Sotiris K… Οχι, δεν ειναι σωστό αυτό που λες. Δεν ειναι ευχαριστημένοι. Απλώς πεισμώνουν γιατί θεωρούν ότι εμεις θέλουμε και να τους επιβάλουμε τα δικά μας ήθη και να τους παρουμε τον πλούτο τους ( εκει οπου υπάρχει) Ειδικά ομως για τις γυναίκες, καμια δεν ειναι ευχαριστημένη. Ουτε νοιωθουν εξαγνισμό και τα λοιπά. Κοινοί ανθρωποι ειναι που βασανίζονται και δυστυχώς πολλές φορές επιδίδονται σε αγρια πραγματα για να ξεφεύγουν. Υποκρισια μεγάλη και εκεί.
    τα λεμε

  43. Καλησπέρα ριτς, τι κάνεις?

    Όλο ξεχνάω να στο πω ότι σε έχω βάλει στους συνδέσμους μου. Αν θες βάλε με κι εσύ, μιας και τα λέμε συχνά. Την καλησπέρα μου…

  44. Ο καθένας έχει τα δικά του ιερά και όσια και κάποιος του τα θίξει, θα αντιδράσει αναλόγως.
    Όπως αντιδρά ένας μουσουλμάνος όταν κάποιος γελοιοποιεί τον προφήτη του, έτσι αντιδρά και ένας χριστιανός όταν ασχημονήσεις στα σύμβολά του…
    Έτσι, θα αντιδράσει αναλογικά μιλώντας, και ο γάβρος αν του θίξεις τον θρύλο, ο ροκάς αν αμφισβητήσεις το αγαπημένο του είδωλο, ο φανατικός σινεφίλ αν κατηγορήσεις τον αγαπημένο του σκηνοθέτη, ο κομμουνιστής αν βρίσεις τον Λένιν, ο Πασοκτσής αν βρίσεις τον Ανδρέα, ο βιβλιόφιλος αν του πεις ότι ο λατρεμένος του συγγραφέας γράφει μπαρούφες κλπ κλπ κλπ

  45. @@@Αλλου….. Αυτό με το γάβρο μου ηρεσε περισσότερο. Οι σινεφίλ δεν με νοιαζουν, τους αντιμετωπίζω, τους κομμουνιστές και τους κνίτες τους καταφερνω, εχω γίνει κολλητή τους, ασε δε με τους πασόκους, μονο καρπαζιές που δεν παίζουμε, τους βιβλιοφιλους, το ξέρεις, ειναι το συνάφι μου, ούτε ανασα δεν μπορώ να πάρω…. Τωρα για το μουσουλμάνο και τον προφήτη, τί να σου πω, εχω ενα κολλημα και υποθετω κι αυτός θαχει μαζί μου.
    Χαιρετ’ω
    ριτς

  46. το διάβασα χθες και καθώς είχα πάει μια βόλτα στην (ομολογουμένως) όμορφη γιορτινή Αθήνα και χαμογελώντας ξεκίνησα να ποστάρω ότι έχεις δίκιο. Χτύπησε το τηλ. και το ανέβαλα,. Πολλά μεσολάβησαν (μαζί και δυο καινούργια ποστ σου, που θα τα διαβάσω αργότερα) μέχρι σήμερα που ξαναμπαίνω, το χειρότερο από τα οποία ήταν σήμερα Σάββατο στην Ομόνοια, μες στο κέντρο της εορτάζουσας πόλης, τα παιδιά του ΕΚΑΒ προσπαθούσαν να κρατήσουν ζεστή (ξέρεις, μ’ αυτά τα αλουμινένια σεντόνια) μια άστεγη (που προφανώς είχε καταρρεύσει, από υποθερμία) περιμένοντας το ασθενοφόρο…. Κι έτσι θυμήθηκα, ότι όλο αυτό το ζούμε καλύτερα, ξαπλωμένοι σα μαχαραγιάδες πάνω στις αξίες μας που πολύ σωστά γράφεις,, δυστυχώς δεν αφορά το ένα τρίτο του πληθυσμού, οχι μόνο στην Έλλάδα αλλά σε όλον το δυτικό κόσμο. Αυτό το 1/3, που το έχουν πετάξει έξω οι στατιστικές, οι αγορές, οι AGB και ότι ενδιαφέρεται για τη διαχείριση του βίου των ανθρώπων, δεν απολαμβάνει κανενός δικαιώματος στην πραγματικότητα διότι στερείται του δικαιώματος της ζωής…
    Λυπάμαι πολύ που δεν ποστάρισα το σχόλιό μου, την Παρασκευή… Θα ήταν πιο ροζ και γιορτινό…
    Σας φιλώ ωστόσο, και θα διαβάσω προσεκτικά και τα άλλα δυο ψάχνοντας εκεί την καλή μου διάθεση (που λέει και η Μετεωρίτης/Φαίη

  47. meniek…. Εχεις απόλυτο δικιο. Συμβαίνουν διπλα μας. Στο δρόμο,στη γειτονιά μας. Η αναλγησία δεν λείπει από πουθενά. Την καλυπτουν, απλώς, τα λαμπιόνια. Αλλά εκεινα τα θέματα πουχαν καθήσει στο μάτι τη μερα που εγραψα το κειμενάκι και ήθελα να πω να γκρινιάζουμε λιγότερο, παρ ότι οπως είπε ο Σωτηρης η γκρίνια ειναι δημιουργική.
    Τώρα , δεν αντεχω να σκεπτομαι την εικονα της γυναίκας. Και ολες αυτές οι οργανώσεις πού είναι ; Πού ειναι οι κυριες των φιλανθρωπικών οργανώσεων; Ο Δήμος ξερω ότι περιθαλπτει τέτοιους ανθρώπους.
    Καλα, τα άλλα κομματια εχουν μια μελαγχολια που δε λεγεται. Αλλά , ξέρεις πώς είναι αυτά… Εσωτερικά αναβλύζουν και καποιοι το παρατηρούν, καποιοι όχι
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s