Ρουμανία : η παρεξηγημένη βαλκανιάς


(μερικά πλάνα από την προβολή σε γαλλικό κανάλι της ρουμανικής ταινίας «Τέσσερις Μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες»)

εδώ κι εδώ μπορείτε να βρείτε μερικά στοιχεία για την ρουμανική ταινία

rom03_044c-palais-ceausescu.jpgrom03_056-visite-palais-ceausescu.jpg

το παλάτι του Τσαουσέσκου

rom03_090-photo-peles-castle.jpg

peles castle

rom03_141-vie-roumanie.jpg

μια γειτονιά στο Βουκουρέστι

—————————————————————————————

Με αφορμή μια ρουμανική βραβευμένη ταινία

Είναι ανεξάντλητος ο άνθρωπος. Ακόμη κι όταν ζει με το πιστόλι κολλημένο στον κρόταφο, μπορεί και σκέπτεται, μπορεί και δημιουργεί. Ενδεχομένως όχι εκείνη ακριβώς τη στιγμή, αλλά λίγο αργότερα, όταν ο εχθρός θα ’χει πια βαρεθεί να περιμένει και η σκανδάλη θα ’χει τα πρώτα ίχνη σκουριάς.

Είναι περίπτωση ο άνθρωπος. Συσσωρεύει εικόνες, ιδέες, τις ταξινομεί, συστοιχίζεται μαζί τους κι όταν οι συνθήκες τού το επιτρέπουν, τις απελευθερώνει. Τις εκθέτει στον κόσμο, δίχως να περιμένει ανταπόκριση, αλλά αν υπάρξει, θα την καλοδεχθεί.. Αυτή την εντύπωση μου έδωσε ο Ρουμάνος σκηνοθέτης Κριστιάν Μουντζίου, όταν προ μηνών παρέλαβε στις Κάννες τον Χρυσό Φοίνικα από τη Τζέιν Φόντα. Ήταν, νομίζω, η προσωποποίηση της ξεχασμένης σεμνότητας.

Η ταινία του «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες», που απέσπασε το βραβείο και το καθολικό χειροκρότημα είναι ηθογραφική. Καταγραφή της έκτρωσης μιας νεαρής γυναίκας στα πέτρινα χρόνια του Τσαουσέσκου. Η Γκαπίτα είναι έγκυος και δεν θέλει να κρατήσει το παιδί. Στη μικρή πόλη, όμως, που ζει, η άμβλωση είναι παράνομη. Γι’ αυτό και απευθύνεται στον κύριο Μπέμπε που αναλαμβάνει να κάνει εκτρώσεις, αλλά ο άτιμος, θα απαιτήσει να την εκμεταλλευθεί σεξουαλικά, αλλιώς, θα ανοίξει το στόμα του κι όποιον πάρει ο χάρος! Καταγραφή μιας αδιέξοδης κοινωνίας. Αναφορά στην ταπείνωση της γυναίκας, στη θυσία. Για λίγα δευτερόλεπτα, το έμβρυο εμφανίζεται στην οθόνη τυλιγμένο σε αιματοβαμμένες πετσέτες. Τίποτ’ άλλο. Δεν υπάρχουν αιχμηρές καταγγελίες. Κανείς δεν στήνεται στον τοίχο. Ο σκηνοθέτης περιγράφει κάτι που συνέβαινε τότε και αποτελούσε κομμάτι της πραγματικότητας.

Το 1966, όταν ο Τσαουσέσκου αναρριχήθηκε στην εξουσία νομοθέτησε κατά των αμβλώσεων. «Διάταγμα 770». Αυτός ήταν ο μισητός νόμος, ο οποίος καταργήθηκε αμέσως μετά τη δολοφονία του ιδίου και της γυναίκας του Έλενας, στις 25 του Δεκέμβρη 1989. Ο νόμος επέβαλλε σοβαρές ποινές φυλάκισης στις γυναίκες κάτω των 40 ετών που δεν είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά και που έκαναν άμβλωση σε περίπτωση ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Όπως συχνά έλεγε ο Τσαουσέσκου, «η Ρουμανία χρειάζεται νέο κομμουνιστικό αίμα, δεν μπορείτε εσείς κυρίες μου να σκοτώνετε τα έμβρυα». Ο σκηνοθέτης Μουντζίου υπήρξε παιδί… αυτού του νόμου, όμως έμαθε νωρίς πόσες γυναίκες πέθαναν εκείνα τα χρόνια και πόσες άλλες υπέστησαν ανεπανόρθωτες βλάβες, στην προσπάθειά τους να απαλλαγούν εν κρυπτώ από το έμβρυο. Σήμερα, η Ρουμανία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών με την πιο φιλελεύθερη νομοθεσία στο θέμα των αμβλώσεων.

Πάντοτε είχα ένα δισταγμό απέναντι στη Ρουμανία. Όταν μάλιστα ένας φίλος, με το άνοιγμα των συνόρων, μου είπε ότι θα πήγαινε να δουλέψει εκεί, είχα εκπλαγεί. Μεγαλωμένη με τον αρνητισμό που εξέπεμπαν τότε οι χώρες του «Παραπετάσματος» –ο δυτικός τρόπος σκέψης θριάμβευε– θεωρούσα τη Ρουμανία κάτι εξαιρετικά απόμακρο, να, όπως μπορεί να ήταν παλιά η Ελλάδα για την Ολλανδία, ας πούμε. Στο νεανικό μυαλό παρέμενε η χώρα της αρχαίας Δακίας, με τους Γέτες και τους Δάκες, ο τόπος που παρέπεμπε αργότερα στη Φιλική Εταιρεία. Μαυροκορδάτος, Υψηλάντης, το ελληνικό στοιχείο που αναπτυσσόταν ραγδαία στις παραδουνάβιες περιοχές… ο Ιάννης Ξένακης που γεννήθηκε το ’22 στη Βραΐλα, η τριλογία του Νίκου Θέμελη αργότερα, οι Αιγυπτιώτες που μετά τον Νάσερ μετακινήθηκαν στο Βουκουρέστι, οι Ρουμάνοι μετανάστες στην Ελλάδα, ο Σορίν Ματέι… Και τα τσιγγάνικα βιολιά, οι Ρομά, που σήμερα δίνουν αγώνα για τη διατήρηση των χαρακτηριστικών της φυλής τους.

Νομίζω όμως ότι μεταπολεμική Ρουμανία σημαίνει Τσαουσέσκου. Νομενκλατούρα και λούμπεν προλεταριάτο. Δρόμοι γεμάτοι σκυφτούς πολίτες. (Τους είδαν φίλοι που ταξίδεψαν εκεί και παραδίπλα). Χαρακτηριστικά μιας πατρίδας σε διαρκή έκπτωση. Κι έρχεται τώρα, ο ρουμανικός κινηματογράφος να σκεπάσει μ’ ένα τεράστιο λευκό σεντόνι τις ενοχές. Η κάθαρση είναι καθήκον των λαών, αλλά και η μνήμη ιερή. Η εικόνα της τριτοκοσμικής χώρας αμβλύνεται, η διανόηση επιστρέφει, ο πολιτισμός δίνει μάχες εντός και εκτός της Ρουμανίας. Δεν θέλει να γίνει απλώς μόδα. Η μόδα παρέρχεται. Θέλει κάτι παραπάνω…

Προ τριημέρου, εντελώς συμπτωματικά «αφίχθη» στο γραφείο το βιβλίο του Φλορίν Μαρινέσκου «Οι Ρουμάνοι» – Ιστορία και Πολιτισμός. Κι ήταν εκεί που βρήκα στοιχεία για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Ο Μιχάι Εμινέσκου (1850 – 1889) υπήρξε ο μεγαλύτερος ποιητής, επηρεασμένος από τον Σοπενάουερ, ένας από τους ρομαντικούς της Ευρώπης, σαν τον Νοβάλις, τον Ρίχτερ, τον Ουγκώ. Ευθύνεται για τους πιο τρυφερούς στίχους που ’χουν γραφτεί ποτέ στη ρουμανική γλώσσα. Κοντά του έζησε και δημιούργησε ο Ιον Κρεάγκα, ένας απαράμιλλος διηγηματογράφος. Ο μεγαλύτερος Ρουμάνος δραματουργός, ο Μολιέρος των Ρουμάνων, ήταν ο Ιον Λούκα Καρατζιάλε (1852 – 1912), με υδραίικη καταγωγή. Υπήρξε οξύς παρατηρητής των ανθρώπινων αδυναμιών και τις κατέγραψε μέσα από τις κωμωδίες που σήμερα διδάσκονται στις σχολές θεάτρου.

Την περίοδο του Μεσοπολέμου, η ρουμανική λογοτεχνία έφθασε σε ευρωπαϊκό επίπεδο και πειραματίστηκε με τον κλασικισμό, τον ρομαντισμό, το μπαρόκ, αλλά και με τον συμβολισμό, τον εξπρεσιονισμό, τον σουρεαλισμό. Ο Ιον Βίνεα, γιος Ελληνίδας καθηγήτριας που ίδρυσε και διηύθυνε ελληνικό σχολείο στο Βουκουρέστι, ήταν αυτός που προώθησε τα νέα ρεύματα στη χώρα του, ενώ παρών είναι και ο Τριστιάν Τζάρα, εκπρόσωπος του ντανταϊσμού. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δουλειά του Β. Φουντογιάννου –πέθανε στο κρεματόριο του Αουσβιτς– ο οποίος έγραψε στίχους για τις εβραϊκές συνοικίες της Ρουμανίας. Σεπτή μορφή των ρουμανικών γραμμάτων υπήρξε και Βασίλε Βοϊκουλέσκου (1883 – 1964). Μετά τον θάνατό του βρέθηκαν σπίτι του ποιήματα εμπνευσμένα από σύμβολα της Ελλάδας… Πολλά τα αποσιωπητικά, λίγος ο χώρος.

Τόποι λησμονημένοι για καιρό, χώρες υποβαθμισμένες στα μάτια μας για χρόνια, άνθρωποι που θα τους προσπερνούσαμε αδιάφορα, επιστρέφουν και διεκδικούν μερίδιο από τη δική μας πίτα: Ευημερία, πλούτος, κατανάλωση, άνισες κοινωνίες, αλλά και ποιότητα, στα όρια της οποίας τρέφεται η τέχνη σε όλες της τις μορφές. Όχι δεν είναι μύθος αυτό, είναι πραγματικότητα. Η Ευρώπη τη ζει.

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή, 16-12-2007

41 thoughts on “Ρουμανία : η παρεξηγημένη βαλκανιάς

  1. Καλημέρα Ριτσάκι μου
    Δεν είχα ιδέα για τη λογοτεχνία της Ρουμανίας – την είχα στο μυαλό μου σαν «άλλη μια Βαλκανική χώρα» – τίποτα παραπάνω… Τώρα θέλω να το ψάξω λίγο παραπάνω
    (ευχαριστώ σου είπα; 🙂 )

    Για την ταινία έχω διαβάσει, θα την δω όταν έρθει, και θα τα πούμε τότε.
    Καλή Κυριακή – φιλιά πολλά 🙂

  2. Νατασσακι…. Εχει μεγάλο, σπουδαίο πλουτο η Ρουμανία σε όλους τους τομείς. Βρισκονταν χρονια στις κρυπτες κλεισμένος και τωρα της δίδεται η ευκαιρία με τον ενα ή τον άλλο τρόπο να μας εκπληξει. Ας έχουμε το νου μας κι ας μην υποτιμάμε τίποτα.
    πολλοί σπευδουν ακριτα να πουνε ότι πουλιέται η Ρουμανία στους Γερμανούς, στους Αμερικανούς , στους Νοτιοκορεάτες… Τί να πω. Ειχαν δει πώς ζουσαν ως τώρα αυτοί οι άνθρωποι; Εγω ξέρω καλά. και αρνούμαι να δεχτώ τη μονομέρεια και δεν τους κατηγορώ. Πιστευω ότι καποια στιγμή θα βρουμε το μέτρο και θα ισορροπήσουν. Πάντα γινόταν έτσι και θα συνεχίσει να γίνεται.
    καλη κυριακή και από εμενα
    καλη Κυριακή
    ριτς

  3. 2001 -2003 ήμουν μόνιμα εγκατεστημένος στο Βουκουρέστι δουλεύοντας. Ως expat πέρασα καλά. Τότε ο μέσος μισθός ήταν 100$! Γι’ αυτό οι Ρουμάνοι παντρεύονται σε μικρή ηλικία, για να φύγουν από το σπίτι των γονιών τους. Μόνο με δύο μισθούς μπορούσες να νοικιάσεις σπίτι. Ακόμη και σ’ αυτά τα blocks – τέρατα που έχτισε ο Τσαουσέσκου με τα άπειρα διαμερίσματα, όπου τα κοινόχρηστα καθορίζονται από τον αριθμό των ατόμων που μένουν στο διαμέρισμα κι όχι από τα τετραγωνικά! Ένας να μην πλήρωνε το φυσικό αέριο από τους 100, κοβόταν σ’ όλο το κτίριο κι έμεναν όλοι χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό. Οι άνθρωποι που βρέθηκαν με χρήματα και σε σημαντικές θέσεις μετά την πολιτική αλλαγή, ήταν αυτοί που άμεσα ή έμμεσα είχαν σχέσεις με το καθεστώς Τσαουσέσκου, αλλά φρόντισαν και παρέμειναν στην αφάνεια. Ο μέσος Ρουμάνος επιχειρηματίας θεωρεί ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν γι’ αυτόν, είναι ιδιοκτησία του! Αυτά τα ολίγα.

  4. H Ρουμανία είναι μια χώρα (στην όποία θα πάω σε 2-3μήνες) που έζησε δικτακτορικά πολλά χρόνια…
    Πριν 2 έτη, πέθανε από καρκίνο μια γυναίκα 45 ετών…μητέρα του πιο στενού μου συνεργάτη…
    Όταν συζητήσαμε αργότερα, μου είπε ότι μάλλον προήλθε από «διάφορες» παράνομες επεμβάσεις που έγιναν πριν πολλά χρόνια…!

  5. @@@Swell Αυτά που λες δεν αλλάζουν την ποιότητα των ανθρώπων της χώρας, δεν αλλάζουν την ιστορία, δεν αλλάζουν τη σημασία των παλιότερων αγωνων και το πώς επιβίωναν οι πολιτες της.Η νομενκλατουρα βουτυξε στο μέλι παντου σε ολες αυτές τις χώρες. Το ενα δεν αναιρεί το άλλο. Ουτε τα ‘ονειρα των ανθρώπων.
    καλη κυριακή
    ριτς

  6. manos S… Οταν θα πας, θα δεις ότι αρκετά πράγματα εχουν αλλαξει, θα δεις και το αλλαλουμ γενικώς που υπαρχει γύρω τριγύρω, αλλά αν πλησιάσεις λιγο τους ανθρωπους θα δεις εκεινο που περιγράφω στο κείμενο: τη φινέτσα και την ξεπεσμένη αστική αξιοπρέπεια

  7. Έχει μια γοητεία η ανακάλυψη ότι η άλλη πλευρά του τείχους ήταν κάποτε πολύ κοντά μας. Το όραμα μίας Ευρώπης ενωμένης από τη μία άκρη ως την άλλη, που ξεπηδά από το κείμενο, -διορθώστε με, αν κατάλαβα λάθος- είναι τουλάχιστον μαγευτικό.

    ΥΓ: Οσονούπω τελειώνω το Brucknner.🙂

  8. Ασμοδαίος…. σωστά καταλαβατε αγαπητέ μου φίλε. Εμένα πάντως πραγματικά με μαγεύουν αυτές οι προοπτικές, παρ ότι παντα πρεσβευα την εμβαθυνση της Ε.Ε και μετα τη διευρυνση. Αλλά η Ε.Ε. έχει αγχος με τον ανταγωνισμό και θέλει να αισθάνεται μεγάλη και ισχυρή. Προς το παρόν τα κουτσοκαταφέρνει και λειτουργεί με έναν μάλλον συνετό τρόπο, παρα τα όσα της καταμαρτυρούν. Εγω προσωπικά ταχω με τον Τρισέ, δηλαδή. Εσείς;

    καλος ο Μπρυκνέρ ή όχι ; Με ενδιαφερει η γνώμη σας, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψιν τον τρόπο γραφής και σκεψης του συγγραφέα.
    ριτς

  9. Από προσωπικές σχέσεις με διευθυντές κεντρικών τραπεζών και γνώσεις οικονομικών, δυστυχώς -για το δεύτερο δηλαδή, γιοκ.

    Πολύ καλός. Αλλά δεν τον έχω τελειώσει ακόμη.

  10. «Κι έρχεται τώρα, ο ρουμανικός κινηματογράφος να σκεπάσει μ’ ένα τεράστιο λευκό σεντόνι τις ενοχές. Η κάθαρση είναι καθήκον των λαών, αλλά και η μνήμη ιερή. Η εικόνα της τριτοκοσμικής χώρας αμβλύνεται, η διανόηση επιστρέφει, ο πολιτισμός δίνει μάχες εντός και εκτός της Ρουμανίας. Δεν θέλει να γίνει απλώς μόδα. Η μόδα παρέρχεται. Θέλει κάτι παραπάνω…»

    Πόσο δίκιο έχεις… «Θέλει κάτι παραπάνω».
    Και ποια χώρα δεν θέλει κάτι παραπάνω? Μήπως και εμείς εδώ…?

  11. Lenaki….καλησπέρα Λενάκι. Ελπίζω να είσαι καλά. Αν σκεφτείς τί έχουν περάσει ως λαός!
    Ναι,ολοι οι λαοί θέλουν παραπάνω, αρκεί να αντιλαμβανόμαστε το μέτρο, για το οποίο εμείς οι ελληνες δεν πρέπει ναμαστε και τόσο περήφανοι. Μάλλον κουλουβάχατα τα κάναμε. Το ίδιο φαντάζομαι ότι συμβαίνει και θα συμβεί και στη Ρουμανία, αλλά εκει εχουν και σοβαρή δικαιολογία.
    ριτς

  12. δεν διαβάζω το κείμενό σου, προσπερνάω γρήγορα τα σχόλια και φτάνω εδώ να πω καλησπέρα…προγραμματίζω να δω την ταίνία μεσα στη βδομάδα, οπότε θα σε διαβάσω μετά…

    καλησπέρα Ριτσάκι

    (σου στέλνω ενα υπέροχο τραγούδι στο «βιβλίο με τα πρόσωπα»)

  13. Elafini….Που ειναι καλέ μου το τραγούδι ;

    παιζεται η ταινια εν Αθήναις ; Σκεψου, ουτε που το πηρα χαμπάρι. Εγω για τη Ρουμανια ηθελα να μιλησω και βρηκα ευκαιρία την ταινία.

  14. @Ασμοδαίος… Ο Τρισέ τάσσεται μονίμως υπέρ της αυξησης των επιτοκίων και καταλαβαίνεις ότι μου ανεβαζει την πίεση ο τυπος γιατί ειμαι τινγκα στις τράπεζες «δοσμένη»…όπως καθε νεο -κωλο ελλην που σεβεται τον εαυτό του.
    Καταλάβατε, τωρα , αγαπητέ μου ;

  15. νΑΙ, εκπληκτικό, μεχρι και δακρυκτικό. Λεω να μαζεψω κατι φωτο που εχω και να τις επενδυσω με αυτήν τη γυναικα.
    ριτς

    Δαναός; με ποιον παρακαλω;
    χα, χα…..σε στριμωξα μικρο μου

  16. δεν έχω διαλέξει ακόμα😛

    παμε μαζί αν θες😉

    πάντως η Keren είναι εκπληκτική…και θα είναι και το 1 στη λίστα μου…εμπνεύσου για εικόνες

    τρέχω τώρα…μετά🙂

  17. Elafini mou…ειχα προσκληση και από το Αλεφ, την καλή μου φίλη, αλλά πρέπει να ανεβω στα μεγάλα μου παιδιά και πρέπει να σκεφτώ τί θα γραψω για τις δύο επομενες Κυριακές για τις τρεις επομενες Πέμπτες, συν ότι επειδή θα λειψω πριν και μετα την ημερα των Χριστουγέννων πρεπει να αφήσω δουλειά καθημερινή στο γραφείο!

  18. δεν αγχωνόμαστε…θα απουσιάσω κι εγω τις γιορτές…άλλη στιγμή…άντε κόλλησα εδώ….φεύγω γιατί θα στήσω κόσμο🙂

  19. H Ρουμανία επιστρέφει λοιπόν και ζητάει κομμάτι, όπως και άλλες χώρες. Μακάρι να είναι έτοιμες όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης να υποδεχθούν τα νέα μέλη με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που τους αναλογούν. Φιλιά καλό βράδυ ριτσάκι μου, να είσαι καλά

  20. Πολύ όμορφο, σχεδόν ανάγλυφο άρθρο πάνω στις ιδιαιτερότητες μιας γειτονικής χώρας.
    Το μόνο που ίσως θα πρόσθετα, έτσι για χάρη της κουβέντας, είναι ο ρόλος της Εκκλησίας όπως αναδεικνύεται στην μετά Τσαουσέσκου εποχή. Έχει πολύ ενδιαφέρον αν θέλετε να το ψάξετε.

  21. @@ Niemandsrose…. Δεν ξέρω πολλά για την ορθοδοξία σημερα στη Ρουμανία. Το βιβλιο στο οποίο αναφέρθηκα εχει αρκετά κεφάλαια για το θρησκευτικό παρελθόν της με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον… Ξέρω όμως ότι το 85% των 24.000.000 κατοίκων της έχουν στενό δεσμό με την Ορθόδοξη παράδοση και μάλιστα διατηρησαν αυτό το δεσμό και στην κομμουνιστική περίοδο. Εχω ακουσει ( αλλά δεν έχω στοιχεία) ότι οι Καθολικοί επιχειρούν να διεισδύσουν. Λογικό ακούγεται και αυτό.
    Σ’ αυτόν τον κόσμο ο καθένας κάνει ο,τι μπορεί για να κερδίσει
    Αλλωστε ο κόμης Δράκουλας, γνωστός ως Vlad ασπάστηκε την καθολική εκκλησια για να παντρευτεί τη γυναίκα του και ειχε στο πλευρό του τον Παπα όταν αγωνίστηκε για να πάρει πίσω το θρόνο του στη Βλαχία και να ξανακερδίσει την εύνοια του λαού.

  22. Vasilis…Ξέρεις αυτές οι χωρες επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο γιατί εχουν στριμωχτεί και βιαζονται να τα καταφέρουν για να απολαύσουν και κάτι. Μακάρι, κανείς δεν λεει όχι. Από τη στιγμή που τα κατάφεραν και μπήκαν ( δεν εχει σημασία γιατί μπηκαν ή γιατί θα πρέπει να μπουνε ολα τα Βλακάνια) εμείς πρέπει να τους βλέπουμε θετικά
    ριτς

  23. Επισκέφθηκα τη Ρουμανία πριν από 27 – 28 χρόνια. Στην Κωστάνζα, στο λόμπυ του ξενοδοχείου όπου διέμεινα, ένας ποδοσφαιριστής (εκεί είχε καταλύσει και μία ομάδα) διάβαζε έναν από τους τόμους (αν θυμάμαι καλά ήταν ο πρώτος) των Απομνημονευμάτων του Κωνσταντίνου Τσάτσου. Τι θυμάμαι ακόμη γιατί μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση.
    Στην πρωτεύουσα της χώρας, παιζόταν θεατρικό έργο του… Ευάγγελου Αβέρωφ, η «Επιστροφή στις Μυκήνες» (κάτι που πολλοί συμπατριώτες του – ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης – αγνοούν). Και για να είμαι σύντομος, γνώρισα Ρουμάνους που ήταν εξοικειωμένοι με τους Έλληνες συγγραφείς περισσότερο από τους ίδιους τους Έλληνες.
    Αυτή η χώρα – και άλλες όμοιές της- αξίζουν πολύ περισσότερο το σεβασμό αφού παρά τις αντιξοότητες ανέκτησαν ταχέως το χαμένο έδαφος, απ όσο κάποιες χώρες με ένδοξο πολιτισμικό παρελθόν και αβέβαιο μέλλον…

  24. zalmoxis…Ναι, ακριβώς αυτό ήθελα να πω κυρίως προς τους νεώτερους που εκ των πραγμάτων δεν γνωρίζουν πολλά για τη Ρουμανία. Ας μην ξεχνάμε ότι το Τσαουσεσκου ανεβηκε το 1966. Πολλά πολλά χρονια πριν. Τώρα οι άνθρωποι κανουν αγωνα δρόμου. Με λάθη, με κομπινες με ο,τιδηποτε.Αλλά στη φετεινή εκθεση για την παγκοσμια Διαφάνεια, η Ρουμανια τα πηγε καλύτερα από την Ελλάδα ( αν θυμαμαι καλά τους πινακες).
    χαιρετω
    ριτς

  25. Τί ειπα πάλι; Μιλησα για το θάνατο; Ε, εντάξει, Πενελοπε dearest με απασχολεί οσο ναναι.
    Γι αυτό γραφω αισιόδοξα πράγματα.
    ριτς

  26. μα, δεν έχω κακή διάθεση. Μπα.Απλώς είμαι λίγο πιο ορθολογική από τον διπλανό μου και πατάω γερά στη γη για να μπορεί καποιος να μου πει διάφορα. Αυτό. οσο για το Λιμπρο, βασικά απάντησα στον Γλυκοφρύδη πουχει πλακα ως συγγραφέας ( προφανώς και ως άνθρωπος ) και λεει διάφορα κατα καιρούς.

  27. Penelope….. O Γλυκοφρυδης εχει γράψει ενα ενδιαφερον βιβλίο με τον τίτλο Ο επιβάτης. Παραθέτω ενημερωτικά μερικές πληροφορίες.

    Ο επιβάτης

    Συγγραφέας: Γλυκοφρύδης Γιώργος
    Εκδότης: Νεφέλη

    1965, Λίμνη Βάνζεε. Μια οικογένεια διαλύεται προσπαθώντας να αποδράσει από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο· ένα μέλος της, η μικρή Στέλλα Έντελσταϊν, εγκλωβίζεται στο Ανατολικό Βερολίνο.
    1986, Δυτικό Βερολίνο. Μια παρέα νέων, ο Πήτερ Έντελσταϊν, ο Τίμοθυ Στόουν κι ο Νίκος Ανεμογιάννης, σχεδιάζουν τη φυγάδευση της Στέλλας Έντελσταϊν από το Ανατολικό Βερολίνο. Η απόπειρα στέφεται με επιτυχία, αλλά η οικογένεια διαλύεται και πάλι, και μάλιστα βίαια, καθώς τίποτε δεν είναι όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται.
    Σύρος, 2002. Κάποιος επιστρέφει. Η τραγωδία επαναλαμβάνεται. Η νέα απελπισμένη απόπειρα επανένωσης της οικογένειας θα πνιγεί στο αίμα.
    Παράλληλα ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται. Ο Νίκος σαν τους ήρωες του αρχαίου ελληνικού μυθιστορήματος θα αναζητήσει τη Στέλλα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης, μιας Ευρώπης που αλλάζει διαρκώς, και η αγάπη τους, πιο δυνατή από το Τείχος του Βερολίνου, πιο δυνατή από τ αλλεπάλληλα επεισόδια της βίας, υπερβαίνοντας όλα τα εμπόδια, θα θριαμβεύσει. [..

    Αν το βρεις ποτέ, τσιμπα το
    ριτς

  28. Penelope…..φιλια…. ανεβαζω ενα ποστ με μια φωτο μονο και λεζάντα σε λίγο. να τη δεις, αν και εσυ τα μαθαίνεις νωρίτερα…Αλλά,μπα, αφού ολο Φαινάνσιαλ διαβάζεις βρε παιδί μου. Σκετη μουχλα, μπρρρρ.

  29. Αυτό που λές είναι πολύ αντιφατικό γιατί δεν μπορεί να διαβάζω μόνο Financial , αφού διαβάζω εσένα στην Καθημερινή, το φίλο μου Tim Adams στην Osberver ,καθημερινά την Guardian ….ξέχασα και τη Sunday Times η οποία με έχει κουράσει λίγο πολύ glossy…

  30. Καλή μου Πενελοπε…. ειμαστε σε μια ανταγωνιστική φάση. Γιατί κι εγω τα διαβάζω αναγκαστικά τα παραπάνω, τωρα ημουν με τους Κυριακάτικους Τάιμς και διαβαζα για το αν ειναι πιο ωραίες οι βρετανίδες ή οι Αγγλιδες ( ωραιο για Κυριακάτικο, μαζι με πολλά άλλα) .Αλλά να σου πω ότι διαβάζω και πολλά γαλλικά εντυπα και εφημερίδες, διαβαζω και γερμανικες που δεν καταλαβαίνω παρα λίγο, διαβάζω και καμια ελ πάις μεσω μεταφρασης στα αγγλικά, διαβάζω και ιταλικές με τη βοηθεια του γιου μου…α, ναι, διαβαζω και ελληνικά. Σ αυτά δεν εχω δυσκολία καμιά.
    σε φιλω,μικρο μου…εβαλα κατι κουτσομπολιστικο στο επομενο ποστ. δεστο να γελασεις.

  31. ritsmas,

    πράγματι, σε έρευνα της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια» (με έδρα το Βερολίνο) με τον τίτλο «Το βαρόμετρο της παγκόσμιας διαφθοράς 2007» η οποία δημοσιοποιήθηκε την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Διαφθοράς, 9 Δεκεμβρίου, περιέχονται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία σε κάποιους χώρους, όπως π.χ. στα ΜΜΕ και στις εφορίες, η Ελλάδα εμφανίζεται περισσότερο διεφθαρμένη από τη Ρουμανία…

  32. Είδες; Καλα το ειχα συγκρατήσει, γιατί με ειχε εντυπωσιάσει αυτή η λεπτομέρεια. Γενικά οι δεικτες της ειναι αρκετά καλοί, αλλά εντάξει, η κοινωνία των δυο τριτων , οπου το ένα τριτο τελικά τρεχει και οι αλλοι πανε με τον γάιδαρο δεν αλλάζει ευκολα.
    χαιρετω
    ριτς

    εχεις μπλογκ ;

  33. εμένα με συγκλονησε αυτή η ταινία. και είναι λάθος να την αντιμετωπίζουμε σαν μια ταινία για το παραπέτασμα, διότι ΤΑ ΙΔΙΑ συνέβαιναν και στην Ελλάδα όσο οι αμβλώσεις ήταν απαγορευμένες ή ηθικά απαράδεκτες.

    Επίσης, οι ίδιοι οι Ρουμάνοι δεν θεωρούν εαυτούς Βαλκάνιους. Σωστό ή λάθος δεν ξέρω, αλλά δείχνει πολλά πράγματα.

    Είχα γράψει κι εγώ εδώ http://krotkaya.wordpress.com/2007/10/09/432/, αν θες δες το.

  34. Θυμαμαι το κομματι σου, οπως θυμαμαι και την αναφορά στον Τουρκο σκηνοθέτη.
    Το σάιτ δεν μου ανοιγει όμως
    Τωρα, δεν ξερω αν θεωρουν τους εαυτούς τους βαλκάνιους, οι φιλοι που πηγαν εκεί εχουν σχηματίσει συγκεχυμένες απόψεις. Οσο για τις αμβλώσεις ,ε, εντάξει, καμια σχεση με την Ελλάδα/Στην Ελλάδα ολα γινονταν υπογειως, αλλά γινονταν χωρις προβλημα και κανείς δεν κυνηγουσε κανέναν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s