Να άγγιζα λίγο τη συμπυκνωμένη αγάπη


332788255_fe249f3567.jpg

Τι είναι για τον καθέναν από μας τα Χριστούγεννα;

329206976_c554306906.jpg

Ν’ αντέχουμε μόνο μας μένει – Πάνος Κατσιμίχας, Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών

thumb_40.jpgΗ αλήθεια είναι ότι χρόνια τώρα συνδέουμε τα Χριστούγεννα με την καταναλωτική φρενίτιδα, με τις μέρες του καθησιού μας και με τη σχεδόν υστερική τάση ανταλλαγής δώρων. Εκδηλώνουμε βεβαίως και κάποια αισθήματα, νοιαζόμαστε λίγο περισσότερο για τους φτωχούς τούτου του κόσμου, μπαίνουμε επιφανειακά και επιπόλαια στη φιλανθρωπική λογική της ημέρας, επισκεπτόμαστε εγκαταλελειμμένους σε θλιβερά γηροκομεία ετοιμοθάνατους συγγενείς μας και δίνουμε με στυλ τσιγκούνη πλουσίου μπουρμπουάρ στο γκαρσόνι ή λίγα παραπάνω σεντς στον νεαρό Πακιστανό που μας την έχει στημένη στα φανάρια. Αυτού του είδους οι αβρότητες ενισχύουν, στιγμιαία έστω, τον διαταραγμένο ψυχισμό της υπόλοιπης χρονιάς και μας βοηθούν να ισορροπήσουμε ανάμεσα στην εργασιακή λαίλαπα και στην ενοχοποιητική επιθυμία να χωθούμε για λίγο στη φενάκη των σκονισμένων ηθικών αξιών. Όχι, μη διαμαρτύρεστε. Κατά βάθος, αυτό συμβαίνει στους περισσότερους από μας. Απλώς, είναι ο φθίνων συντηρητισμός, αλλά και ο υπέρμετρος ατομικισμός που αναπτύξαμε στο μεταξύ, που δεν μας αφήνουν να παραδεχθούμε ότι δεν είμαστε ηθικά πρότυπα για κανέναν, ότι δεν μας διακατέχει ο κλασικός αλτρουρισμός και ότι προ καιρού έχουμε χάσει την τέχνη να είμαστε χρήσιμοι και καταδεκτικοί.

Κακά τα ψέματα, όμως. Οι μέρες των Χριστουγέννων έχουν προ πολλού χάσει τη μαγεία που τους πρέπει, παρά τα ατέλειωτα λαμπιόνια της πόλης που κάνουν τις νύχτες μαγικές. Ο μικρός Χριστός που αναπαρίσταται σε κάθε γωνιά του δυτικού κόσμου, η χαμηλοβλεπούσα Παναγιά, ο σχεδόν ανύπαρκτος Ιωσήφ, οι μάγοι, οι μυρουδιές από το λιβάνι, η ανάσα των ζώων, αποτελούν κομμάτι μιας πολιτισμικής συνήθειας που ελάχιστα σχετίζεται με το πραγματικό γεγονός της γέννησης του Θεανθρώπου. Ακόμη και τα παιδιά που δικαιούνται να ζουν πότε πότε σε συνθήκες παραμυθιού, τα παιδιά που χρειάζεται να στήσουν μέσα τους νωρίς αμυντικούς μηχανισμούς, ακόμη κι αυτά λοιπόν, έχουν μονίμως στο στόμα την ερώτηση: «Τι θα μου πάρεις, τι θα μου πάρεις;». Κι είναι λογικό να εξαντλείται εκεί η σχέση τους με τα Χριστούγεννα. Άντε, το πολύ πολύ να πάνε και σε κανένα πάρτι για να μαλλιοτραβηχτούνε και οι χαζομαμάδες να ενθουσιαστούνε, λέγοντας «Κοίτα το χρυσό μου, τι δυνατό που είναι!». Στην εποχή των ταχύτατων αλλαγών στην τεχνολογία –σήμερα κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και είσαι εσύ και την επομένη ξανακοιτάζεσαι και ανακαλύπτεις ότι έχεις αντικατασταθεί από ένα ρομπότ– που κανείς δεν μπορεί εύκολα να σου πει τι σημαίνει ηθική, τι σημαίνει δέσμευση, αυταπάρνηση ή τι σημαίνει να ’χεις φιλότιμο, αυτό το υφέρπον κλίμα της ελάχιστης δυνατής προσέγγισης του σπουδαίου θέματος των Χριστουγέννων είναι απόλυτα δικαιολογημένο.

Ο άνθρωπος είναι ον προσαρμοστικό. Πώς θα είχε επιβιώσει, άλλωστε, αν δεν ήταν ακριβώς αυτό. Και προκειμένου να δηλώνει παρών σε όλα τα επίπεδα ζωής ακολουθεί τη ροή του ποταμού. Αν ο ποταμός εκβάλει στη θάλασσα κι αυτός μαζί του. Αν προς το τέλος του δημιουργεί δέλτα, μόνον όταν φτάσει σ’ εκείνο το σημείο θα αποφασίσει ποιο κανάλι θα ακολουθήσει. Ποτέ δεν σκέφτεται, όμως, ότι μπορεί πέφτοντας στη θάλασσα να πνιγεί και το πτώμα να εκβραστεί κάπου πολύ μακριά. Μακριά από τους ανθρώπους που είχε συνηθίσει να υποτιμά ή να υπερτιμά, να κολακεύει, να χαϊδεύει, αλλά και να περιφρονεί.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, είναι φυσικό να προσαρμόζεται σε ό,τι η άρχουσα καταναλωτική τάξη του επιβάλλει. (Μεταξύ μας, ο άκρατος καπιταλισμός φταίει για όλα, για να πειράξω κι έναν αγαπημένο φίλο που παθιάζεται και μόνο με τη λέξη). Και φυσικά, ούτε λόγος για την αναζήτηση της θρησκευτικότητας των ημερών. Ο προβληματισμός για το Θείο –ό,τι κι αν σημαίνει αυτό– αποτελεί μινιμαλιστική πολυτέλεια, μιας και δεν αφορά τα Gucci, δεν είναι Prada, δεν είναι εν πάση περιπτώσει κάτι πολύ φανταχτερό και δια μιας αναγνωρίσιμο, αν εξαιρέσουμε τα στολίδια.

normal_catornamentz.jpg

Βεβαίως, τα τελευταία χρόνια ζούμε και την αντίθετη πλευρά των γεγονότων. Είδαμε τη θρησκεία να γίνεται όπλο επιθετικό των ισλαμιστών εξτρεμιστών. Είδαμε στις ΗΠΑ τους Αναγεννημένους Χριστιανούς να διεκδικούν μερίδιο της εξουσίας, τους Καθολικούς να πετυχαίνουν εντυπωσιακές νεολαιίστικες συγκεντρώσεις στην Ευρώπη, είδαμε στη Βρετανία να δημιουργούνται θρησκευτικοί πυρήνες από τους χιλιάδες των μεταναστών για τους οποίους η δική τους εκκλησία μετατράπηκε σε πυρήνα ζεστασιάς, ψυχικής κάλυψης και φροντίδας.

Αν κάποιος με ρωτούσε τι θα έκανα για να αισθανθώ τη διαφορετικότητα τούτων των ημερών, δεν θα ’ξερα τι να του απαντήσω. Θα χρειαζόμουν χρόνο για να παιδέψω να αποπροσανατολίσω λίγο το κατευθυνόμενο μυαλό μου, να χαϊδέψω τα συναισθήματά μου που ζουν εν υπνώσει. Ναι, πίστωση χρόνου θα ’θελα. Κι ίσως έβρισκα το κουράγιο να αναλογιστώ γιατί γεννήθηκε ο Χριστός, γιατί τον σταύρωσαν αργότερα αυτοί που τον σταύρωσαν, γιατί οι μαθητές του ξεχύθηκαν στην οικουμένη. Να φύγω λίγο πιο πέρα από την τετριμμένη απάντηση ότι ο Χριστός και η θρησκεία που δημιουργήθηκε γύρω του ήταν μια ακόμη ανθρώπινη ανάγκη: η κάλυψη της ύπαρξής μας, η δικαιολογία του περάσματος μας από τη Γη, η απλουστευτική προσέγγιση της θεωρίας της εξέλιξης ή της ευφυούς δημιουργίας. Να άγγιζα λίγο τη συμπυκνωμένη αγάπη.

ριτς

56 thoughts on “Να άγγιζα λίγο τη συμπυκνωμένη αγάπη

  1. Με τόση δυστυχία , απανθρωπιά και αδιαφορία για τον διπλανό μας, που κυκλοφορεί γύρω και μέσα μας, μακάρι να μπορούσαμε να «ψεκάσουμε» λίγη, έστω και αραιωμένη, αγάπη.

    Καλές γιορτές Ριτσάκι.

  2. «Οι μέρες των Χριστουγέννων έχουν προ πολλού χάσει τη μαγεία που τους πρέπει, παρά τα ατέλειωτα λαμπιόνια της πόλης που κάνουν τις νύχτες μαγικές»

    Αν σου πω ότι αυτά τα «ατέλειωτα λαμπιόνια» είναι που μου την εξαφάνισαν τη μαγεία; Τι «μαγικό» να σταθεί σε τόσο φως;

    Κατά τα άλλα, ο επίλογος υπέροχος, Ρίτσα μου – κι ας είναι η αγάπη, σε κάθε της μορφή, το νόημα και η σκέψη των ημερών.

    Φιλιά πολλά

  3. Ε, να το νόημα των Χριστουγέννων!
    Η ανάγκη να βάλεις τον κόσμο του θορύβου, των κραυγών και της ατέρμονης δοσοληψίας, δίπλα από τον κόσμο της σιωπής και της εσωτερικής αναζήτησης…

    Ήδη το κάνεις🙂

    Καλές γιορτές να έχει Ρίτσα μου.

  4. Τα Χριστούγεννα πέρα από μια ευκαιρία ξεκούρασης, πέρα από (βαρετές, πολλές φορές) οικογενειακές συναθροίσεις και τραπεζώματα, είναι η αίσθηση ότι μπορούμε να εξιλεωθούμε μέσα από 2-3 καλές πράξεις, για όσα (δεν) κάναμε τον υπόλοιπο χρόνο. Νομίζουμε ότι αρκούν μερικές καλές πράξεις να μας εξιλεώσουν, κυρίως στα δικά μας μάτια…

    Όντως, η πνευματική διάσταση των Χριστουγέννων έχει εντελώς εκφυλισθεί, κυρίως λόγω της υπερκαταναλωτικής μανίας που συνοδεύει τις ημέρες αυτές (κάπου πρέπει να πάει και ο 13ος μισθός…). Εναπόκειται, λοιπόν, στον καθένα μας να σκεφτεί τους λόγους (πνευματικούς, όχι υλικούς) για τους οποίους θεωρεί αυτές τις μέρες ξεχωριστές. Βέβαια, είναι ένα ερώτημα αν έχουμε διάθεση να προβληματιστούμε χρονιάρες μέρες….

  5. Αχ Ρίτσα, τί υπέροχη προσδοκία! Φρένο χρειάζεται, σιωπή και ανοιχτή ψυχή, πάλι μήπως και ξέρω? Πάντως φέτος που κάνω όσο το δυνατόν λιγότερα, σχεδόν τίποτα, όλα γίνοται πιο ουσιαστικά, ελπίζω έτσι να πάει μέχρι το τέλος! Ρίτσα μας, Καλήνύχτα, και τι σπουδαία ευχή! Μονάχα που είναι κάπως πολύπλοκη η συνταγή: αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις, έλεγε ο ιερός Αυγουστίνος. Κάποτε θάταν εύκολο, μάλλον. Το ν’ αγαπάς!

  6. @@@Νατασσακι μου,.καλησπέρα. Χαιρομαι που σχολιάζεις για τις γιορτές. Ξέρω ότι η μαγεία εχει προ πολλού χαθεί , αλλα δεν ξέρω αν μπορούμε να ξαναβρουμε τις ρίζες της κι αν τελικά την έχουμε κατά τι ανάγκη.
    Ναι, η τελευταία παράγραφος ειναι κατι σαν κραυγή αγωνίας.
    σε φιλω
    ριτς

  7. @@ Σωτηρης Κ. Ειμαι υπερ της ατερμονης αναζητησης της εσωτερικότητας. Μου παιρνει ωρες καθε μερα να βυθίζομαι σ αυτήν. Και καθε φορά ανακαλύπτω κάτι καινούργιο σε μένα , στον διπλανό μου, στον περαστικό που μου ρίχνει μια και μονη ματιά….
    καλες γιορτές, θα τα πούμε, αν και θα λειψω
    ριτς

  8. @@δ.τζ…. Ο καθένας ειναι ελευθερος να σκεφτεί οτιδήποτε. Από το πιο σημαντικό εως το μηδαμινό, αυτό για καποιον άλλον θα ήταν σπουδαίο. Σιγουρα οι γιορτες έτσι οπως εξελίχθηκαν, έκαναν τα πάντα να μοιαζουν μ ένα καταναλωτικό γαϊτανάκι στο οποίο ολοι ειμαστε περιπου υποχρεωμένοι να πιαστουμε και να γυρίζουμε.
    Ας το δουμε όμως λίγο διαφορετικά κι ας επιλέξουμε τη σιωπή και την αυτοσυγκέντρωση.
    καλες γιορτές
    ριτς

  9. @@@Alef….Ανοικτή ψυχή και δεκτικότητα και δοτικότητα. Ιδού το τριπτυχο των χριστουγέννων. Το συμπυκνωμένη αγάπη δεν το απέδωσα πολυ σωστά, αλλα νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε/
    καληνυχτα μικρό Αλεφ..
    ριτς

  10. όπως όλα τα πράγματα έχουν καλυφθεί από τη σκόνη του καταναλωτισμού, του ατομικισμού, του βολέματος και της κυνικότητας, έτσι και το «πνεύμα των Χριστουγέννων»…γιατί θα’πρεπε να αποτελεί εξαίρεση? από εκεί και πέρα, η διακοπή της εργασίας, η ξεκούραση και η ευκαιρία να βρεθείς περισσότερες ώρες με αγαπημένα πρόσωπα ή να καθήσεις μόνος σου κάνοντας καταμέτρηση πληγών και ανασκόπηση των χαμένων σου χρόνων είναι το σύνηθες φαινόμενο…αρκεί , όπως λέει και ο/η αγαπητός/η δ. τζ. να έχουμε διάθεση για προβληματισμό. Εγώ παλι όχι..ξεκούραση θέλω🙂

    όνειρα γλυκά🙂

  11. Αν κάποιος σε ρωτούσε τι θα έκανες για να αισθανθείς τη διαφορετικότητα τούτων των ημερών, Θα απαντούσες πάω να συναντήσω μία φίλη από τα παλιά …Penelope/ as in Cruz..όπως την λές και εσύ. Φιλιά ριτσάκι..

  12. @@@Elafini…. συμφωνώ μαζί σου και νομιζω ότι ολοι εχουμε ανάγκη από ξεκουραση, Ο δ.τζ ειναι φοιτητής και σπουδάζει δημοσιογραφια, αν δεν κάνω λάθος δηλαδή. Εχει καλο κειμενο και ορθολογική σκέψη.
    φιλια
    ριτ ς

    @@@Penelope…My dearest Penelope. What a surprise!!! Θα μπορούσαν να είναι και έτσι να πράγματα,
    Φιλια πολλά
    ριτς

  13. Ευτυχώς οι κόρες μου είναι ακόμα πολύ μικρές και βλέπω ακόμα στα μάτια τους την λάμψη του πρωτόγνωρου, πράγμα που κάνει τις γιορτές, που για εμάς τους «ανθρώπους της νύχτας» (sic) είναι μάλλον βασανιστήριο, να μοιάζουν κάπως πιό «γιορτές».

  14. @@indictos..ναι, τελικα είναι μεγαλη υπόθεση ναχεις μικρά παιδιά, Τα ξεγελάς και σε ξεγελούν. Θα μπορούσες να πεις ένα ειδος ισορροπίας.
    Καλημερα, χρονια πολλά
    ριτς

  15. «Αν κάποιος με ρωτούσε τι θα έκανα για να αισθανθώ τη διαφορετικότητα τούτων των ημερών» νομίζω πως είναι αρκετό να είμαστε μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, την οικονέγειά μας, μακρυά από τα δήθεν πάρτυ και τα τραπεζώματα… Εκεί θα νιώσουμε την αγάπη που έχουμε όλοι ανάγκη, γιατί τα prada δε φέρνουν την ευτυχία. Αυτό είναι το μήνυμα της γέννησης του Χριστού πιστεύω. Καλημέραααα

  16. (Να γιατί μ’ έπιασε το… παράπονο και κατέφυγα στη silence, γιατί εμένα δεν μου βγαίνουν τέτοια κείμενα· και βέβαια δεν μου βγαίνουν ούτε άλλα_άσχετο!)
    :)))

    Με συγκίνησες. Πέρα από το θρησκευτικό μέρος, για το οποίο από πολύ νωρίς είχα αποφασίσει, καλώς ή κακώς, να μη με αφορά, όλη η υπόλοιπη ανάλυση συμπύκνωσε γλαφυρά αυτό που πολλοί σκεφτόμαστε και πολλοι ψευτοσυζητάμε στις φιλικές ή κοσμικές συγκεντρώσεις _αλλά το βιώνουμε μόνοι μας, τελικά (ή σχεδόν).

    Σου εύχομαι ολόψυχα υγεία και υγεία και πάλι υγεία για σένα και όλους τους αγαπημένους σου, και _με όποιον τρόπο, ό,τι κι αν εννοείς_ ν’ αγγίξεις λίγο τη συμπυκνωμένη αγάπη

  17. @@@Sofistis….Αλήθεια ; Τί λέξη κι αυτή! Ποιος την επινόησε, άραγε και με βάση ποιου τον υποκειμενισμό ; Ευχες πολλές

    @@Just me …Νομίζω ότι άπειρες φορές μιλάς με τη δική σου εκκωφαντική σιωπή και λες πολλά περισσότερα από τα δικά μου που ειναι πολλές γραμμές, πολλά λόγια, αλλά λιγότερη ουσία. Είναι θεμα χαρακτήρα, σε διαβεβαιώ.
    Μικρή δεν μιλούσα σχεδόν καθόλου. Μεγαλώνοντας αρχισα να μιλάω και τωρα φλυαρώ ακαταπαυστως
    ευχες και για σενα και για την αγαπη επισης, αν και την κυνηγάμε με την απόχη.
    ριτς

  18. Μια φορά κι ένα καιρό τα …Χριστούγεννα
    μια μικρή γοργόνα ερωτεύτηκε έναν άνθρωπο και για χάρη της αγάπης της απαρνήθηκε την φύση της και θυσίασε την ζωή της,

    ένας αφελής αυτοκράτορας εξαιτίας της ματαιοδοξίας του εκτέθηκε σε ολόκληρο το βασίλειο από την ειλικρίνεια ενός αθώου παιδίου,
    μια μικρούλα όσο ένα δαχτυλάκι η τοσοδούλα απέδειξε οτι το διαφορετικό δεν χωρίζει αλλά συμπληρώνει,
    ένα άσχημο παπάκι παρά την ανέλπιδη προσπάθεια να ενσωματωθεί στο σύνολο τελικά συνειδητοποίησε ότι η ένταξη μπορεί να επιτευχθεί με την αποδοχή της ίδια του της διαφορετικότητας, κι έτσι μεταμορφώθηκε σε κύκνο,
    ένα έλατο έγινε ευτυχισμένο δίνοντας χαρά και φως έστω για ένα βράδυ

    Πόση Αγάπη διάσπαρτη !!!
    κι ακόμη περισσότερη που μπορεί κάποιος να δώσει
    εαν παρηγορήσει το ελατάκι που δακρύζει ,
    εαν ζεστάνει το κριτσάκι με τα σπίρτα ,
    εαν ανοίξει τον κήπο του να παίξουν τα παιδιά,
    εαν πει σε όλους οτι Αυτό το Αστέρι Είναι για Ολους μας !!
    Και Οχι Μονο τα Χριστούγεννα ,για να ζούμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα

    Ζεστές ευχές !!!!

  19. evaggelia μου… Η επιτομή της χριστουγεννιάτικης τρυφερότητας. μακάρι ναταν ετσι ολα γυρω έστω και για λίγο..
    φιλια την αγαπη μου ευχες και καλή επιτυχία στους αγώνες σας. Νομιζω .οτι το δικό μας συγκροτημα σας κάλυψε, έτσι ;

  20. «….Αν κάποιος με ρωτούσε τι θα έκανα για να αισθανθώ τη διαφορετικότητα τούτων των ημερών,….»
    ———————————-
    Αν …..
    Όμως θαρρώ πως κανείς πια δεν κάνει τέτοιες ερωτήσεις … Όλοι βιάζονται …. Να μη κλείσει η αγορά … να βρουν να παρκάρουν … να προλάβουν την τάδε τηλεοπτική εκπομπή …. να μην εξαντληθεί το «τάδε» είδος προσφοράς … να πάρουν προσκλήσεις για το ρεβεγιόν … τέτοια σπουδαία και επίκαιρα …
    Καλές γιορτές .
    Υγεία .
    Χαμόγελο .

  21. silia χρονια πολλά και καλά σου ευχομαι… Ολοι όμως πιστεύω οτι στο πισω μερος του εγκεφαλου μας σκεπτόμαστε και κάποια άλλα πράγματα. Απλώς τα προσπερνάμε με την ταχύτητα της εποχής μας, νομίζω.
    Υγεια αντεύχομαι.
    ριτς

  22. @Penelope…..το απόγευμα ελαβα την ευχετηρια κάρτα. Σε ευχαριστώ πολύ. Ηταν ιδιαίτερα ευγενικό εκ μέρους σου… Τώρα για τη γάτα, τί να σου πω. Δεν ξέρω πώς χώθηκε εκεί κάτω. Τυχαια από τη γειτονιά παιδί μου. Τις μαζεύουμε κατα καιρούς , τις ταίζουμε, γουργουρίζουν αρκετά εως πολύ, γινονται φορτικές σαν κλασσικές γυναικες- γιατί μονον τα θήλεα ερχονται…..κλπ…..
    Είστε καλά; Το ελπίζω και το ευχομαι για όλους σας
    χρονια πολλα
    ριτς

  23. Ελα τώρα Ριτς μη σκάβεις το λάκο μας, εμείς φορτικές? Σου εύχομαι το καλύτερο εγώ πάντα ελπίζω να πω τις ευχές από κοντά. Σε φιλώ τώρα βγαίνω για dinner….

  24. foteinoula….καλησπέρα και χρόνια σου πολλά. Με ευχαριστεί που νοιώθεις έτσι. Ο ένας με τον άλλον αν μπορούσαμε να προσπαθήσουμε λίγο. Να, μέχρι εκει που πατάει η γάτα κι ύστερα βλεπαμε.. Το κυνήγι της αγαπης είναι άμεσα συνδεδεμένο με το μηνυμα των Χριστουγέννων, οπως τουλάχιστον το μάθαμε μικρά παιδιά.
    χαιρετω, ευχές
    ριτς

  25. Εγώ νομίζω ότι και αυτήν η «συμπυκνωμένη αγάπη» είναι η πιο γοητευτική απόπειρα συγκάλυψης της τραγικότητας που είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση.

  26. @@@Ασμοδαίος…. Εχω την αίσθηση ότι ανοίγετε αγαπητέ μου ένα θέμα ταμπού για τον ίδιο τον άνθρωπο και για το ρόλο του γενικότερα. Θα γνωρίζετε φαντάζομαι ότι η επιθυμία για αγάπη ( και δεν εννοω τον έρωτα απλώς , τη χημεια των ανθρώπων) έχει να κάνει πρώτον με την επιβίωση και δεύτερον με την επιβεβαίωση. Εννοιες οι οποίες στην ανθρωπινη φύση ειναι αλληλένδετες.
    Η τραγικότητα είναι ένα άλλο κεφάλαιο που επί αιώνες προσπάθησε να το καλύψει η θρησκεία στην διαφορετική μορφή της παγκοσμίως. Ισως γι αυτό και δεν είναι τόσο αισθητή στον πολύ κόσμο.Ομως η συντρηπτική πλειονότητα των ανθρώπων δύσκολα υπεισέρχονται σε αυτή τη …λεπτομέρεια και προτιμούν να θεωρούν τους εαυτούς τους ¨επιβήτορες» της ίδιας της ζωής, άρα και κηνυγούς της αιωνιότητας. Εξ ου και η αγαπη στη μορφή που ο καθένας την αντιλαμβάνεται, έρχεται για να αμβλύνει ή να εξωραίσει λίγο την παραπάνω εικόνα….
    Ευχες αγαπητέ πολλές για εσας και τους ανθρώπους που «ισχυριζονται » ότι σας….αγαπούν
    ριτς
    ριτς

  27. @@@maya….Ελα, μην κάνεις έτσι. Μια ιδεα ειναι και οι ιδεες καταναλώνονται ή φευγουν γρήγορα από το μυαλο μας…. εισαι μαλλον καλοκαιρινό παιδί.
    φιλια πολλά
    ριτς

  28. @@@Penelope….καταλαβαίνεις, ότι δεν μπορώ συνεχως να ειμαι χα χα χα χουχου χου…παιρνω και το σοβαρό μου ενίοτε .Και ξέρεις, το σχολιο του Ασμοδαίου το ειδα μολις ειχα ανοιξει το αριστερό μου μάτι ( αυτό το γνωστό για τη διαρκή εγρηγορσή του) Οπότε τάκουσε κι αυτός.

  29. Νατασσακι…. Τωρα ξυπνησε ωρε, κι εχω δουλειά τρελλή και δεν μπορώ να κουνήσω… Τί δράμα κι αυτό. Τί, προσκληση εχω; Δεν θελω προσκλησεις. Θέλω καποιον να μου κάνει τις δουλειες μου, παρακαλωωωωωωω……
    ριτς

  30. Είχα την εντύπωση ότι αυτά που αναφέρετε στην πρώτη παράγραφο συνδέονται απλώς με το σέξ.

    Μα, όλη η μυθολογία περί *αιώνιας* αγάπης και τα συναφή, τι άλλο είναι παρά μία αντανάκλαση της θρησκείας;

    Ευχαριστώ για τις ευχές και αντεύχομαι. Καλές γιορτές!

  31. Εγώ θα μείνω στον «σχεδόν ανύπαρκτο Ιωσήφ», ως υπενθύμιση γι’ όλους όσοι βασανίζονται, τελικά, και άλλος καταφέρνει να πάρει τα πρωτεία…

    Καλημέρα με την αγάπη μου, Ρίτσα μου.
    [Λίγο γκρίνια, λίγο κούραση, λίγο Χριστούγεννα… όλα μαζί…]

  32. @ Dimitris Athinakis…Αυτές οι συζητήσεις εχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και πάντα ανάλογες με την κοσμοθεωρία του καθενός. Νομίζω ότι ο χωρος ειναι μικρός και ασφυκτικός για διάφορους λόγους. Ποιός παιρνει τα πρωτεία, αγαπητέ μου ;
    χρονια πολλά/
    ριτς

    @ Ασμοδαιος…. Ναι , προσπάθησα να ξεχωρισω τη χημεια και το σεξ και την αναγκη της δημιουργίας της αγάπης που υπάρχει βεβαίως ,αλλα περιορίζεται στη σχεση μανας – παιδιού. Απο κει και πέρα έχουμε μάθει να λεμε αγάπη την εγνοια και την αγωνια μας για τον άλλον, που αν και σχετιζεται περισσότερο με την αγωνια για το εγω μας και την προώθηση του ναρκισσισμού μας , έχει ψήγματα ενδιαφέροντος ουσιαστικά κατα τη γνώμη μου.
    Συνεχιστε εσεις και καπου θα βρουμε τη χρυσή τομή…. μιας και εμπλεκουμε και τη θρησκεια ενδιαμέσως. Το Θειον αγαπητέ μου υπήρξε πάντα καταπιεστικό και προκλητικό.

  33. Το κείμενό σου Ριτσάκι μου αρέσει πιο πολύ από όσα έχω διαβάσει εδώ μέσα. Κι ας με τσιγκλάει πολύ αυτό το… Χριστούγεννο. Μακάρι να νιώθαμε την συμπυκνωμένη αγάπη, ή να την ψάχναμε και να της αφιερώναμε τον χρόνο που της πρέπει, όλον τον χρόνο. Αυτές τις μέρες με πιάνει αηδία από όλα όσα περιγράφεις -κι ακόμα περισσότερα που βλέπω. Είναι σαν να κραυγάζουν οι μέρες αυτές καθώς ασφυκτιούν από την υποκρισία και την διάχυτη ανάγκη για εγγύτητα.

    Μόνο που η εγγύτητα δεν έχει διακόπτη και δεν πάει στο on επειδή είναι Χριστούγεννα, ή κάποια άλλη γιορτή. Μεταξύ μας, τα Χριστούγεννα δεν μου λένε τίποτα. Καλώς ή κακώς. Ούτε σε θρησκευτικό επίπεδο, ούτε σε εμπορικό ούτε σε συναισθηματικό. Το ίδιο ανάγκη έχω πάντα να νιώθω αγάπη και συγκίνηση και έρωτα και όλα τα υπόλοιπα που μας συντροφεύουν.

    Αν κάποιος με συγκινεί λίγο περισσότερο σε αυτήν την ιστορία ήταν πάντα ο Ιωσήφ. Αυτός ο αγράμματος, ερωτευμένος, εσαεί υποταγμένος στην θυσία άνθρωπος. Ο ανώνυμος, ο άνθρωπος του παρασκηνίου (όχι όπως το εννοούμε ευτελώς πλέον) -η δυναμική της ανώνυμης στατιστικής που σνόμπαραν από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες μέχρι τον Στάλιν…

    Κούρασα, το ξέρω, αλλά το κείμενο μου άρεσε πολύ και μου χτυπάει χορδές. Να είσαι καλά Ριτσάκι κι εύχομαι να βρίσκουμε την αγάπη. Στις στιγμές της, στην διάρκειά τους και την θύμιση… Σε φιλώ.

  34. industrial daisies Ναι, για τον Ιωσήφ μιλησε και ο Δημήτρης Αθηνάκης. Κι εχετε και οι δύο δίκιο επ αυτού. Υπάρχουν γυρω μας Ιωσήφ σε ολες τις βαθμίδες της ζωής. Τους προσπερνάμε ή μας προσπερνούν ; Δεν ξέρω. Ακομη δεν μπορώ να απαντήσω.
    νασαι καλά και να περνάς καλά με τους δικούς σου ανθρώπους… Ωρες ωρες με θλιβει το γεγονός ότι οι γιορτές δεν λενε τίποτα στους πολλούς νέους, κυρίως ανθρώπους. Είναι πολυ λογικό, γιατί ετσι κι αλλιως τα παντα εχουν απομυθοποιηθεί. Εσύ το θεωρείς καλό ή κακό αυτό; Οι μυθοι χρειάζονται στους λαούς για λογους που μπορεί ο καθένας να καταλάβει.
    φιλια

  35. Δεν ξέρω Ριτσάκι. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος χρειάζεται και τον μύθο, και το παραμύθι και την πραγματικότητα για να χαράσσει ρότα ανάμεσα σε όλα αυτά. Όμως νομίζω ότι δεν είναι κακό να καταρρεύσουν κάποτε οι γνωστοί μύθοι. Με αυτούς αγκαλιά -και με όσα μας άφησαν παρακαταθήκη- είμαστε εδώ.

    Δεν ξέρω Ρίτσα. Ούτως ή άλλως θεωρώ ότι ο άνθρωπος στην κοινωνία απεμπολεί πολλά χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν ως άτομο. Η κοινωνία που οδηγεί στην απομόνωση μοιραία οδηγεί και στην ατομική εκδοχή του μύθου και της πίστης. Δεν με τρομάζει αυτό.

    Ναι, νομίζω ότι αυτό νιώθω. Περισσότερο από όλα μια ανάγκη να καταρρεύσουν όλα. Χωρίς ελπίδα ότι θα φτιαχτεί κάτι καλύτερο μετά. Κυρίως από την ανάγκη να δω τι θα αποκαλυφθεί κάτω από τους τόνους λάσπης. Υποψιάζομαι ερείπια -αλλά όταν τα δεις είσαι υποχρεωμένος να ενεργήσεις. Όσο υπάρχει η λάσπη λουφάζεις στο καϊκι σου και αφήνεις τις ελπίδες σου στον Θεό. Αυτό δεν αντέχω.

    Πότε φεύγεις Ριτσάκι; Να μου φιλήσεις το Λονδίνο. Μου έχουν λείψει οι βόλτες στο Camden και η βρετανική εξοχή…

  36. Μπορει και ναω στη βρετανική εξοχή, στο Μπααθ δηλαδή. τωρα μου ειπε μια φιλη για το Κεντ με περιμενει..Σιγα, παιδιά, τεσσερις μερες διακοπές, τι να πρωτοπρολαβω πρεπει να παω και ΤΑΤΕ εχει Λουιζ Μπουρζουα και θελω να δω απο κοντά τη δουλειά της γιαγιακας…κλπο
    τα αλλα που λες ειναι λογικά, αλλά ο ανθρωπος δεν πορευεται παντα με τη λογική Ειναι του ματς. Χρειαζεται κι αλλα για να ισορροπεί και να μπορεί να αισιοδοξεί εστω και μεσα στον ατομισμό του
    ριττς

  37. Συμφωνώ Ριτσάκι, αυτό λέω κι εγώ. Όσο κι αν φαίνομαι, κι εγώ κι άλλοι στην εποχή μας, διατεθιμένη να πυροβολήσω κάθε μύθο δεν σημαίνει ότι θέλω να κρατήσω μόνη της την λογική. Η μαγεία του μύθου και οι μυθικές διαστάσεις καθημερινών πραγμάτων είναι αυτά που με κάνουν να θέλω να παλεύω για την πραγματικότητα.

    Όντως, 4 ημέρες δεν είναι αρκετές. Ελπίζω να γυρίσεις αυτά που θες. Φιλιά.

  38. Υπέροχος επίλογος
    για ένα πολύ σαφές κείμενο που μας θυμίζει πόσο…γαϊδούρια είμαστε τις άλλες, τις λιγότερο φωτισμένες, μέρες του χρόνου.
    Ηθικό πρότυπο δεν με θεώρησα ποτέ και για τον λόγο αυτό, φροντίζω να είμαι λίγο τουρίστας σε σχέση με τα Χριστούγεννα.
    Να αγοράσω δώρα μόνο σε αυτούς που τα αξίζουν ,να…

    Μήπως όμως μπορώ να καταλάβω ποιοι άνθρωποι έχουν πραγματική ανάγκη;! Δύσκολο.
    Με τόσους που κυκλοφορούν και σου ζητάνε «ψιλά»…
    Όπως και να ‘χει, σήμερα το βράδυ θα πάω στο ωραίο live που λέγαμε και θα σε ενημερώσω!!

  39. «Αν κάποιος με ρωτούσε τι θα έκανα για να αισθανθώ τη διαφορετικότητα τούτων των ημερών»
    Το ερώτημά σου με βασάνισε αρκετά. Η μόνη απάντηση που μπορώ να σου δώσω είναι να ξαναγίνεις παιδί. Γιατί όποιο νόημα έχουν τα Χριστούγεννα αυτό εξαντλείται στα παιδιά, στη προσμονή του δώρου, στην αγάπη της οικογένειας. Σε αντίθεση με το Πάσχα που είναι μια συνέχεια των γιορτών των αρχαίων για την άνοιξη και την αναγέννηση και για αυτό το λόγο έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία για τους Έλληνες σε σχέση με τους λοιπούς Ευρωπαίους, οι οποίοι σε τελική ανάλυση μας επέβαλαν και τα δέντρα και τα λαμπιόνια και εκείνο τον Κλάους τον Φιλανδό που από λάθος του μεταφραστή ονομάσαμε Βασίλη.
    Αλλά και μόνο που βλέπεις να λάμπουν τα μάτια των παιδιών,αξίζουν τελικά τούτες οι μέρες.
    Καλά να τις περάσουν όλοι.

  40. Κουκος…. Πολλες ευχές για όλους. Κι εσύ να περάσεις καλα μονος, με φιλους,με την οικογένεια…. Παιδί δεν μπορώ να ξαναγίνω. Πρώτον δεν θέλω και δευτερον εχω ενα τεχνικό προβληματάκι….
    χαιρετω
    ριτς

  41. Καλό θα ήταν να ζήσουμε τα Χριστούγεννα με θρησκευτικό τρόπο, πηγαίνοντας δηλαδή Εκκλησία και συμμετέχοντας στα Θεία Μυστήρια. Διαφορετικά δεν θα καταλάβουμε τίποτα…

  42. @@Κώστας…. Χρονια πολλά και καλα. Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν και μάλιστα με χαρά αυτό που λες. Οι υπολοιποι επιλέγουμε αυτό που επιλέγουμε. Η ελευθερία επιλογής είναι το σπουδαίο.
    νασαι καλά Κωστα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s