Στο Ντίνο Διαμαντόπουλο, νέος, ωραίος, ταλαντούχος..Καλό ταξίδι, αγαπητέ.



Ανοίγω το στόμα μου
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας

Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος
και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του τις σπηλιές
και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει
τις νύχτες που κλαιν των ανθρώπων τα βάσανα.

Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα
και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών
και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε
κρυφά για ν’ ακούν των ερώτων τα θαύματα.

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ «ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ»
Odysseus Elytis (The Nobel Prize in Literature 1979)Ξημερώνοντας του Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Επρεπε,λέει,να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χειμάρρα ως Τεπελένι. Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω από τον άλλο, ίδια τυφλοί. Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μία μία εμοιραζόμασταν τη σταφίδα. Ή φορές πάλι, αν ήταν βολετό, λύναμε βιαστικά τα ρούχα και ξυνόμασταν με λύσσα ώρες πολλές, όσο να τρέξουν αίματα. Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι αυτό ήταν πιο κι απ’ την κούραση ανυπόφερτο.Κι ότι ήμασταν σιμά πολύ στα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες, μήτε αρρώστους και γερούς, μήτε φτωχούς και πλούσιους, το καταλαβαίναμε. Γιατί κι ο βρόντος πέρα, κάτι σαν καταιγίδα πίσω απ’ τα βουνά, δυνάμωνε ολοένα, τόσο που καθαρά στο τέλος να διαβάζουμε το αργό και το βαρύ των κανονιών, το ξερό και το γρήγορο των πολυβόλων. Οπου απιθώνανε χάμου τα φορεία οι νοσοκόμοι, με τον κόκκινο σταυρό στο περιβραχιόνιο, φτύνοντας μέσα στις παλάμες, και το μάτι τους άγριο για τσιγάρο. Κι όπου κατόπι σαν ακούγανε για πού τραβούσαμε, κουνούσαν το κεφάλι, αρχινώντας ιστορίες για σημεία και τέρατα. Όμως εμείς το μόνο που προσέχαμε ήταν εκείνες οι φωνές μέσα στα σκοτεινά, που ανέβαιναν, καυτές ακόμη από την πίσσα του βυθού ή το θειάφι.

Ήταν φορές που εσέρνανε μαζί τους κι αιχμαλώτους, μόλις πιασμένους λίγες ώρες πριν, στα ξαφνικά γιουρούσια που κάναν τα περίπολα. Βρωμούσανε κρασί τα χνώτα τους, κι οι τσέπες τους γιομάτες κονσέρβα ή σοκολάτες. Όμως εμείς δεν είχαμε, ότι κομμένα τα γιοφύρια πίσω μας, και τα λίγα μουλάρια μας κι εκείνα ανήμπορα μέσα στο χιόνι και στη γλιστράδα της λασπουριάς.

Τέλος, κάποια φορά, φανήκανε μακριά οι καπνοί που ανέβαιναν μεριές – μεριές και οι πρώτες στον ορίζοντα κόκκινες, λαμπερές φωτοβολίδες.

Theodorakis, Mikis. «Ena To Helidoni.» (‘Only One Swallow’), on a poem by O. Elytis. Sung by Gregoris Bithikotsis
Ena to Helidoni Ένα το χελιδόνι
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Ενα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή
για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες να ‘ναι στους τροχούς
Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.

Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έκλεισες μες στη θάλασσα!

Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού
Το ‘χουνε θάψει σ’ ένα μνήμα του πέλαγου
σ’ ένα βαθύ πηγάδι το ‘χουνε κλειστό
μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος

Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στίς πασχαλιές και Συ
Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση

There is only one swallow
and the spring is dear
To make the sun turn
it takes a lot of work

Advertisements

19 thoughts on “Στο Ντίνο Διαμαντόπουλο, νέος, ωραίος, ταλαντούχος..Καλό ταξίδι, αγαπητέ.

  1. Ανεπιστρεπτί δυστυχώς…
    γι’αυτό πρέπει να ρουφάμε τις στιγμές, τις πιο μικρές, να μην τις αφηνουμε να μας προσπερνουν.,

    καλό του ταξίδι

    φιλιά ριτσακι μου καλό
    πολλα

  2. Thalassini μου….καλημέρα σου. Ελπίζω ολα καλά;
    Βρήκα αυτό το αρχειακό υλικό μεσω φίλου μου και το ανέβασα…δεν ξέρω αν ταιριάζει με το αντίο, αλλα τουλάχιστον εχει μια μελαγχολία.
    σε φιλω
    ριτς

  3. Άφησε τόσα κλικ πισω του που αποδεικνύουν πόσο όμορφη και πόσο μικρή είναι η ζωή μας και πόσα μπορεί να πει ένα πρόσωπο άνευ λεζάντας…
    Καλημέρα Ριτσάκι και καλή συνέχεια!

  4. Koptoraptou……καλημέρα σου μικρό μου γαζί. Να προσέχεις μη μαγκώσεις κανα δαχτυλάκι…
    Ναι, ενα κλικ, πολλά κλικ, χιλιαδες κλικ…κι ύστερα ενας θανατος , ομορφος θανατος χωρίς πονο…ιστορία πίσω , εικόνες στη σειρά
    ριτς

  5. Οι πιο όμορφες και λαμπερές εικόνες μιας κατα τα άλλα μίζερης χώρας!
    Αντιστάθηκε, αναζητώντας σε όλη του την ζωή το όμορφο μεσα στο άσχημο, όπως δήλωνε και ο ίδιος….
    … και μεις μαζί του!

  6. Λάτρης της ομορφιάς, τελειομανής (πράγμα σπάνιο στη χώρα μας) , ταλαντούχος και τόσο νέος… πάντα έψαχνε την όμορφη πλευρά κάθε ανθρώπου να αναδείξει… ας παραδειγματιστούμε κι εμείς από αυτό!
    Καλημέρα Ρίτσα!

  7. Ε ναι, κάτι σε περιμένει σε μας! Εν μέσω αποχαιρετισμών και δακρύων, το ευτυχισμένο μας πρόσωπο, διότι έχουμε ακόμα φίλους και λέξεις! Στο μπλογκ μας σας περιμένει, κυρία μου, πρόσκληση… ευτυχίας! Παντού μπορεί να γίνει ευτυχισμένος κανείς, χαθήκαμε ειδ’ άλλως!

  8. Alef…. ok, apantisi elaves.

    Stratos…Πώς μπορείς να χαιρετάς μωρέ έναν άνθρωπο; Δυσκολο πολυ. Από τους λίγους που δεν ηταν ψωνάρες….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s