Η ιστορία μιας δασκάλας ….


3.jpghttp://www.fotoart.gr

Το υλικό έφτασε χθες στο μέιλ μου, εκεί που στοιβάζονται καθημερινά πολλές πληροφορίες. Άλλες ενδιαφέρουσες , άλλες αδιάφορες. Έχουμε συνηθίσει, στο κάτω κάτω, να γινόμαστε ένα γαϊτανάκι που μετακινούμε βήμα βήμα την πληροφορία, ίσως με λίγο λιγότερο ενθουσιασμό από τους ανθρώπους που κινούν το γαϊτανάκι. Σπανίως ανεβάζω ποστ από τα μέιλ μου. Θα πρέπει να το ζυγίσω πολύ μέχρι να βουτήξω στα βαθιά νερά και να αναδυθώ στην επιφάνεια. Λέω μέσα μου «και πού ξέρω εγώ τι είναι τώρα αυτό ;» «κι αν πέσω σε καμια παγίδα;» Ξέρετε, τώρα, ψιλοφοβιτσιάρα γυναίκα. Τι νομίζατε ; Καμιά ηρωική φιγούρα ; Μπα, τίποτα, η ουρά κάτω απ τα σκέλια...

Όταν λοιπόν άνοιξα το τελευταίο μειλ , είδα αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω (όσοι το διαβάσετε, δηλαδή). Και είπα, εντάξει, αλήθεια, ψέματα, μισοαλήθεια, μισοψέμα, ας το δει κάποιος, ας ρωτήσει κάποιος. Δεν είναι εθνικιστικός παροξυσμός, γιατί ευτυχώς από αυτά την έχω γλυτώσει για τα καλά και μάλιστα νωρίς. Αλλά, να σκέπτομαι, μήπως αυτή η δασκαλίτσα αξίζει μιας μικρής προβολής; Ήταν κι η μάνα μου δασκάλα κι είχε «εξοριστεί’ (εκείνη το επέλεξε) στα Λιμενάρια της Θάσου, σχεδόν παιδούλα.

Αλλά γι αυτή τη νέα γυναίκα, ίσως αξίζει μια ακόμη ματιά, χωρίς κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες. Άνθρωπος προς άνθρωπο. Τα υπόλοιπα θα βρουν το δρόμο τους, όπως πάντα , παντού στον κόσμο……..Νομίζω ότι αυτά τα μικρά και δήθεν αθώα περιστατικά χρειάζονται φροντίδα για να μην πάψουν κάποια στιγμή να είναι αθώα καθημερινά συνηθισμένα γεγονότα.

Ανθελληνικός φανατισμός σε βάρος της δασκάλας του Δερείου


Μια ΔΑΣΚΑΛΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Την έλεγαν Χαρά, μα χαρά σκορπούσε και στα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου που παιδαγωγούσε με θέρμη, γεμίζοντάς τα με γνώση και αγάπη συνάμα. Η Χαρά Νικοπούλου με ενθουσιασμό υποδέχτηκε την αναγγελία της μετάθεσής της σε μειονοτικό δημοτικό σχολείο της Θράκης την σχολική
χρονιά 2004 – 2005. Διέθετε τα μέσα και τις γνωριμίες για να επιτύχει ευνοϊκή μετάθεση στην πόλη της τη Θεσσαλονίκη, όμως συνειδητά δεν το επεδίωξε. Όταν μετέβη στο μειονοτικό χωριό Μέγα Δέρειο του Έβρου προκειμένου να διδάξει ως δασκάλα τα μουσουλμανόπουλα του δημοτικού σχολείου του χωριού την έθελξε η πανώρια θρακική φύση και γι’ αυτό αποφάσισε μαζί με το σύζυγό της να εγκατασταθούν μόνιμα εκεί στην


εσχατιά της Ελλάδας. Έκαναν όνειρα για το μέλλον για το χωριό για το σχολείο, για τα παιδιά, για την οικογένειά τους. Με το που πάτησαν το πόδι τους στο Μέγα Δέρειο πλημμύρισαν με αγάπη όχι μόνο τους λιγοστούς χριστιανούς μα και όλους τους μουσουλμάνους συμπολίτες τους (Σουνίτες
και Αλεβήδες). Για πρώτη φορά στην ιστορία του δημοτικού σχολείου και του χωριού έδειξε μια δασκάλα, τόσο πηγαίο και ανιδιοτελές, ενδιαφέρον για τα παιδιά
, τους μικρούς μαθητές της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, η Χαρά παρέδιδε δωρεάν μαθήματα τα απογεύματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στην ελληνική γλώσσα. Τα βοήθησε να νιώσουν ότι μπορούν να σπουδάσουν, να προκόψουν, να γίνουν ενεργά μέλη της ελληνικής κοινωνίας…. Όλοι ανεξαιρέτως οι μαθητές της κυριολεκτικά την λάτρευαν. Οργανώνοντάς τους σε χορωδία και μαθαίνοντας τους πολλά ωραία τραγούδια τους οδήγησε σε βράβευση από την Ελληνική Πολιτεία με έπαθλο ένα δωρεάν ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου η Χαρά με τους μαθητές της έδωσαν μουσική παράσταση και διέμειναν σε πολυτελές ξενοδοχείο της πόλης. Για τα περισσότερα παιδιά ήταν το πρώτο ταξίδι έξω από το χωριό τους. Πολλά αντίκριζαν για πρώτη φορά στη ζωή τους τη θάλασσα. Συγκινήθηκαν όλοι τους.
Η Χαρά έδωσε πολλή αγάπη κι έτσι κέρδισε την εκτίμηση, την αποδοχή και το σεβασμό ό
λου του χωριού. Δυστυχώς αυτό δεν άρεσε σε κάποιους. Συγκεκριμένα, άτομα του χωριού όπως ο ψευτοϊμάμης και ο μουσουλμάνος διευθυντής του μειονοτικού σχολείου

εξυπηρετούσαν τους σκοπούς του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής φανατίζοντας το χωριό κάτω από τη σημαία του τουρκικού σοβινισμού που προέτασσε μίσος , δυσαρεστήθηκαν από τις δραστηριότητες της Χαράς που αντί για μίσος φύτευε την αγάπη και την ομόνοια στις καρδιές των μαθητών της και των γονιών τους.
Έτσι καραδοκούσαν για την αφορμή που θα δημιουργούσε ένταση και θα ανάγκαζε τη Χαρά να φύγει από το σχολείο.
Η αφορμή δεν άργησε να έλθει. Κάποια φθινοπωρινή μέρα του 2007, μέλη της σχολικής εφορείας ζήτησαν από τη Χαρά να τους δώσει για 2 μέρες τη σφραγίδα του σχολείου προκειμένου να την «δανείσουν» στο Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής ώστε να σφραγίσει κάποιους λαχνούς που προορίζονταν για το ταμείο του σχολείου. Η Χαρά φυσικά αρνήθηκε, τους εξήγησε ότι είναι παράνομο αυτόπου ζητούν και τους πρότεινε να φέρουν τους λαχνούς του Τουρκικού Προξενείου στο σχολείο για να τους σφραγίσει η ίδια. Εκείνοι αρνήθηκαν και απόσπασαν τελικά τη σφραγίδα του σχολείου από το μουσουλμάνο διευθυντή παραδίδοντάς την στο Τουρκικό Προξενείο και επιστρέφοντάς την στο σχολείο μετά από 2 μέρες. Όταν το πληροφορήθηκε η Χαρά επισήμανε στο διευθυντή το παράνομο της ενέργειάς του και του έκανε αναφορά στην προϊσταμένη αρχή της.
Αυτό στάθηκε η σταγόνα
που ξεχείλισε το ποτήρι των εξτρεμιστών. Ο μουσουλμάνος διευθυντής κάνοντας μπροστά της άσεμνες χειρονομίες, απείλησε τη Χαρά ότι «αυτό που έκανε θα το πληρώσει», ότι «εδώ είναι Τουρκία» και ότι «δεν πρέπει να τα βάζει μαζί τους διότι είναι κυνηγοί και έχουν όπλα…». Η Χαρά έμεινε άναυδη. Το επόμενο διάστημα όλοι στο χωριό γύρισαν την πλάτη στη Χαρά. Δεν της μιλούσαν και της έδειχναν ότι είναι ανεπιθύμητη αυτή που τους
ευεργέτησε με τόση αγάπη. Οι γονείς άρχισαν να μην στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και ξεκίνησε συλλογή υπογραφών στο χωριό με αίτημα την αποπομπή της Χαράς! Επενέβη η προϊσταμένη αρχή. Αντί όμως να δικαιώσει τη Χαρά, επέδειξε ραγιαδισμό απέναντι στους παράνομους αραχοποιούς συνιστώντας στη Χαρά να ζητήσει, συγνώμη(!) και να αυτοσυγκρατηθεί! Ως συμβιβαστική λύση η Χαρά θα απομακρυνόταν από τ
ο χωριό και το σχολείο με τη λήξη της τρέχουσας σχολικής χρονιάς. Μέσα στο «κυρίαρχο» ελληνικό κράτος, ο τουρκικός εθνικισμός και μισαλλοδοξία νίκησαν για άλλη μια φορά. Η δασκάλα θα έφευγε. Τα παιδιά θα αφήνονταν έρμαια στο σκοτάδι του μίσους του φανατισμού
και της προπαγάνδας των πρακτόρων της Άγκυρας. Τι απέμεινε; Ένα δάκρυ
στα μάτια των μαθητών που θα έχαναν την αγαπημένη δασκάλα τους με τα
χρυσά μαλλιά και οι ζωγραφιές των τετραδίων τους με τις αφιερώσεις που
έγραφαν προς την Χαρά για το «πόσο πολύ την αγαπούν»!…
18/1/2008 Κομοτηνή

11.jpg——————————————————————————————–

9.02.2008

Ανθελληνικός φανατισμός σε βάρος της δασκάλας του Δερείου(Απόσπασμα από την τοπική εφημερίδα της Κομοτηνής «Ο Χρόνος»)

«Την συναντήσαμε στο μονομελές πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης, ένα σεμνό κορίτσι, την δασκάλα του Δερείου, που τον τελευταίο καιρό έχει μπει στο στόχαστρο κάποιας ομάδας μουσουλμάνων της περιοχής. Κακοποιημένη ψυχικά και σωματικά με εμφανή τον νάρθηκα στο χέρι από τον τραμπουκισμό κάποιου που πήγε να την εκφοβίσει πιο άμεσα, στο σχολείο της, ενώ προετοίμαζε την χορωδία των παιδιών για μια σχολική εμφάνιση.Η παρατήρηση που έκανε στην σύζυγό του καθαρίστρια να είναι πιο υπεύθυνη στην δουλειά της του «όπλισε» το χέρι και το επιχείρημα νάρθει να λύσει με τον δικό του τρόπο την …διαφορά χτυπώντας, σπρώχνοντας και προσβάλλοντας την δασκάλα.Το δικαστήριο δεν έγινε γιατί ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε ότι δεν είχε δικηγόρο και ήθελε να προετοιμαστεί. Του δόθηκε η προβλεπόμενη προθεσμία μέχρι την Δευτέρα, όπου η υπόθεση θα εκδικαστεί κανονικά στις 12 το μεσημέρι.

Αυτό που σας τραυμάτισε την ψυχή σας πιο πολύ, από όλη αυτή την ιστορία, τι είναι;

-Το ότι νιώθω να ζω υπό το κράτος τρομοκρατίας. Νιώθω ότι ζω σε μία κοινωνία η οποία με προσβάλει και σαν γυναίκα και σαν χριστιανή και σαν Ελληνίδα, παρόλο που δίνω την ψυχή μου για τα παιδιά, για τους μαθητές και για το χωριό και είμαι χειμώνα και καλοκαίρι στο χωριό για να προσφέρω το έργο μου. Μου έχουν δημιουργήσει φοβίες, κλίμα τρομοκρατίας και πλέον δεν μπορώ να νιώσω ασφάλεια σε ένα απλό μέρος της ελληνικής επαρχίας.

Ήθελα να σταθώ στην απόφασή σας όχι απλά να έρθετε να διδάξετε, αλλά και να εγκατασταθείτε στην περιοχή. Είναι αλήθεια ότι έχετε γίνει δημότης;

-Ναι και εγώ και ο σύζυγός μου είμαστε δημότες του Δήμου Ορφέα. Θέλουμε να κάνουμε πράξη την ιδέα της αποκέντρωσης, μας αρέσει η φύση και γι’ αυτό ανεβήκαμε στο χωριό πριν από 3,5 χρόνια. Υπάρχουν και άνθρωποι στο χωριό που μας στηρίζουν και κυρίως τα παιδιά που είναι δίπλα μου, αλλά υπάρχει και μία οργανωμένη ομάδα ανθρώπων η οποία κατευθύνεται από γνωστούς κύκλους της περιοχής, η οποία δημιουργεί εσκεμμένα κλίμα τρομοκρατίας για να πάψει το ελληνικό στοιχείο πάνω το οποίο το πρεσβεύω και θα το πρεσβεύω όχι για όσο, για τα επόμενα χρόνια που θα είμαι επάνω. Είμαι μεν τρομοκρατημένη, είμαι φοβισμένη, έχω κοντά μου ανθρώπους που με στηρίζουν και περιμένω να δούμε και τι θα γίνει σήμερα», θα πει η δασκάλα που με εμφανές το τραύμα στο χέρι και το νάρθηκα μετά το κάταγμα που της προκάλεσε ο θερμόαιμος μουσουλμάνος αμύνθηκε κάνοντας το αυτονόητο. Υποβάλλοντας μήνυση.
Συνήγορος πολιτικής αγωγής της ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Αλεξανδρούπολης Βαγγέλης Λαμπάκης
Μου κάνει εντύπωση ότι άλλος δάσκαλος αν ήταν, βλέποντας αυτή την εχθρική πολεμική, αυτή την υποχθόνια πολλές φορές αντίδραση μερίδας ανθρώπων, θα είχε φύγει και δεν θα είχε κανένα λόγο και η συγκεκριμένη δασκάλα η οποία είναι κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου, θα μπορούσε να μην είναι στο ακριτικό Δέρειο, να είναι σε ένα κεντρικό σχολείο, να είναι εξασφαλισμένη και να μην ζει ούτε απειλές, ούτε σωματικές κακώσεις, ούτε αυτή την ψυχοφθόρα διαδικασία. Ήθελα να μου μιλήσετε γι’ αυτό τον άνθρωπο, για την Χαρά λοιπόν, που είναι η χαρά της ζωής και που θέλει να υπηρετήσει με κανόνες ανθρωπιάς και γνώσης το σχολείο της.
-Αυτά που λέτε είναι πραγματικά πολύ σοβαρά θέματα και εγώ σήμερα την γνώρισα την κοπέλα αυτή, την δασκάλα και θα την υπερασπιστώ. Με εντ
υπωσίασε η δυναμική της και η καθαρότητα της σκέψης της. Είναι μία καθαρή Ελληνίδα η οποία δεν κάνει αφαιμάξεις και δεν αντλεί δύναμη από το κέντρο, από την Αθήνα και από τα αξιώματα του πατέρα της. Ήρθε στο μουσουλμανικό χωριό, εκεί στην άκρη του Έβρου, μετέφερε τα εκλογικά της δικαιώματα, έρχεται ο σύζυγός της ο οποίος εργάζεται στην Θεσσαλονίκη και έρχεται 3-4 μέρες από τις 7 της εβδομάδας και ζει μαζί της εκεί και έχει σκοπό μόνιμης εγκατάστασης στο Μικρό Δέρειο. Είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει. Πόσοι Έλληνες θα άφηναν την βολή της Αθήνα ς ενώ θα είχαν το δικαίωμα να αποσπάσουν ένα σωρό στοιχεία και προνόμια για να μπορέσουν να τα εκμεταλλευτούν και να τα αξιοποιήσουν μέσα στον χώρο τον οποίο κινούνται επαγγελματικά και όμως, όχι μόνο δεν θέλησε να χρησιμοποιήσει όλα αυτά τα προνόμια για να μείνει στο κέντρο στην Αθήνα, αλλά μόνη της πολεμάει την ζωή, μετέφερε τα εκλογικά της δικαιώματα και θέλει να ζήσει εκεί. Μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι τέτοιοι Έλληνες».

ΥΓ. Υπάρχουν Έλληνες και μάλιστα αρκετοί που έχουν τέτοιες επιλογές κάνει στη ζωή τους. Το θέμα είναι ότι η βουερή η μεγάλη πόλη δεν έχει αυτιά για τη φωνή τους, αλλά μόνο για τις δικές της τις κραυγές.

Advertisements

49 thoughts on “Η ιστορία μιας δασκάλας ….

  1. Ρίτσα μου καλημέρα,
    ξέρεις αυτή η δασκάλα είναι η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου.
    Έχω ακούσει δύο αντίθετες ιστορίες γι’ αυτήν. Η μία είναι αυτή που ξεδιπλώνεις σήμερα στην ανάρτηση σου. Η άλλη είναι αρκετά διαφορετική. Κατά τη δεύτερη εκδοχή ο λόγος που εξόργισε τους γονείς (που είναι πολύ φτωχοί) είναι ότι τους ζήτησε λεφτά να βάψει το σχολείο, αντί να το απαιτήσει από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία στο τέλος το έκανε (έδωσε τα χρήματα).
    Φαντάζομαι ότι η αλήθεια, ως συνήθως, θα είναι κάπου στη μέση. Πάντως ένα πράγμα σίγουρα της το αναγνωρίζω. Ως κόρη του ανώτατου δικαστή θα μπορούσε να υπηρετεί κάπου βολικά, αντί να τρέχει στα άγρια βουνά. Είναι προς τιμή της που δεν χρησιμοποίησε τις γνωριμίες του πατέρα της.
    Ξέρεις είμαι και εγώ κόρη και εγγονή δασκάλων και πάντα βλέπω με αγάπη τους δασκάλους.

  2. Καλημέρα
    Αυτό που φοβάμαι είναι ότι τελικά η δασκάλα
    (που απ΄ό,τι φαίνεται, είναι λεβεντιά) θα καταλήξει κλωτσοσκούφι στα εθνικιστικά παιχνίδια που θα παίξουν από την μια οι ελληναράδες και από την άλλοι τα όργανα του τουρκικού προξενείου.
    Αυτό το «είναι μια καθαρή Ελληνίδα, που λέει ο δικηγόρος της, είναι ενδεικτικό.

  3. Θέλει «αρετή και τόλμη» η δασκαλοσύνη…
    και μεράκι και αγάπη πολύ όμως γιανα ξεπερατσούν τυχόν εμπόδια …
    Αμα παλευεις μονος όμως Ριτσάκι μου πόσο ευκολο ειναι αυτό;

    Φιλακι και αγκαλια 😉

  4. @@Meropi….Καλημερα σου…. ναι, καπου προς το τέλος αναφέρεται από τον δικηγόρο ότι ειναι κορη του προέδρου του Αρείου Πάγου….αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Το φαντάζομαι ότι η αλήθεια ειναι κάπου στη μεση γι αυτό και το λεω στο προλογικό μου σημείωμα για να είμαι εντάξει με τον εαυτό μου και με το ένστικτο μου..Ομως , ακόμη κι έτσι, χρειάζεται κάποιος να ενδιαφερθεί. Ετσι τα αφήνουμε όλα στο πουθενά
    χαιρετώ
    ριτς

  5. Αllu Fun Marx Τί να σου πω κι εγώ; Μου τόστειλαν, ετσι το αξιολόγησα, το προστάρησα. Τώρα θα δούμε. Πάντα κρατώ μια πισινή , πούλεγε η γιαγιά μου ( όχι αυτή που ζει, η άλλη η μπιρμπίλω) και ξέρω ότι πάντα αυτοί οι άνθρωποι γίνονται μπαλάκι του τέννις ή μπαλάκι στα γήπεδα γκολφ που καταναλώνουν και πολύ νερό,αδελφε μου.
    Σε φιλώ
    ριτς

  6. Το πρόβλημα στη Θράκη είναι ότι προσπαθούμε με τεχνητά μέσα να κερδίσουμε μέσα σε ελάχιστο χρόνο αυτά που οι ίδιοι απεμπολήσαμε δεκαετίες πριν λόγω της κοντόφθαλμης και στενόμυαλης πολιτικής μας (θυμάστε τις περίφημες μπάρες που απομόνωναν μέρος της ελληνικής επικράτειας από τους έλληνες πολίτες;).
    Αλήθεια, αφού είναι γνωστό ότι στην πλειοψηφία τους οι εκλεγμένες μειονοτικές αρχές «τουρκοφέρνουν» γιατί πρέπει να τις «νομιμοποιούμε» και να μην διαμορφώσουμε πολιτικές που θα απευθύνονται άμεσα στον μουσουλμάνο πολίτη της περιοχής;
    Αλήθεια αφού είναι γνωστό ότι μεγάλο μέρος των ελλήνων «ταγών» της περιοχής ανήκουν στην κατηγορία του «Ελληνάρα» γιατί πρέπει να τους επιτρέπουμε να έχουν κυρίαρχο λόγο σε ένα ζήτημα, αυτό της μειονότητας, που θέλει ψύχραιμη σκέψη και άποψη, υπεύθυνη γνώμη και ουσιαστικές και μακρόπνοες ενέργειες;
    Στο τέλος – τέλος γιατί πρέπει να ανακαλύπτουμε τον τροχό και δεν βλέπουμε με ποιο τρόπο και στρατηγική η γείτονα Τουρκία διαχειρίζεται τα ζητήματα των εκεί μειονοτήτων; Ίσως κάτι θα μπορούσαμε να πάρουμε…

  7. @@@Yanni…καλημερα και από εδω…ατομο…εχεις δίκιο, αλλά όλα αυτά ειναι δεδομένα και εν μέρει παρελθόν. Το θέμα ειναι πώς θα προχωρήσουμε και πώς θα αδράξουμε τη μερα, κλασσικό φιλοσοφικό ερώτημα…
    ριτς

  8. Αν φορούσα καπέλο, θα το έβγαζα (αν και, την εποχή των καπέλων, η κίνηση νομίζω απευθυνόταν από το ανδρικό προς το γυναικείο φύλο) στη Δασκάλα. Το υπόλοιπο context _εκείνοι κι εμείς,_είναι, όπως συνήθως λιγάκι θολό· και ο εθνικισμός είναι μαγνήτης με δύο πόλους. Και όντως, οι χαρακτηρισμοί του τύπου «αληθινή Ελληνίδα» απλώς ρίχνουν νερό στον μύλο του.

    Έχω φίλους εκπαιδευτικούς και οι ιστορίες τους που μου λένε δείχνουν ότι το σκοτάδι, η καθυστέρηση, η μιζέρια, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, φυτρώνουν παντού, σε κάθε εκπαιδευτική μικροκοινωνία, με διαφορετικές παραμέτρους κάθε φορά. Όσον αφορά τα γεγονότα της συγκεκριμένης ιστορίας, απλώς εκείνοι «ήρξαντο χειρών αδίκων». Σ’ ένα σχολειό της υπόλοιπης ελληνικής υπαίθρου, θα μπορούσε να είμαστε εμείς που θα διαμαρτυρόμαστε για μεροληπτική αντιμετώπιση των άλλων.

    Εσύ καλά έκανες και δημοσιοποίησες την ιστορία. Και ακόμη καλύτερα που πήρες τις εντελώς απαραίτητες αποστάσεις. Οι υπόλοιποι (οι αναγνώστες, οι «αρμόδιοι», οι συνάδελφοί σου) είμαστε μεγάλα παιδιά. Όποιος νοιάζεται πραγματικά, θα δει την περιπέτεια αυτής της όπως και να έχει ξεχωριστής δασκάλας ως αφορμή για σκέψεις, για έρευνα, για διαλεύκανση, για δράση. Το λιγότερο για κριτική αντιμετώπιση της πληροφόρησης από την οποία βομβαρδιζόμαστε καθημερινά.

    Σε φιλώ. Ελπίζω να είσαι καλά και αισιόδοξη.

  9. justme…καλημέρα με αγάπη. Καθε φορά που ερχεσαι στο μπλογκ νοιωθω μια ασφάλεια. Για δες, λεω στον εαυτό μου. προφανώς εκπέμπεις κάτι πολύ θετικό και σε ευχαριστώ
    Ναι, παντα κρατώ τις αποστάσεις κι εχω κατηγορηθεί γι αυτό. Αλλά το προτιμώ από το να κάνω τη μια πατατα μετά την αλλη οπως οι περισσότεροι συνάδελφοι μου που σπεύδουν και σπεύδουν και χανουν τον ελεγχο…πλην ελαχίστων εξαιρέσεων..
    καλημερα και παλι..προχωράμε ως την αλλη Πέμπτη.
    ριτς

  10. έχω ανάμικτα συναισθήματα.
    αυτό που με τρομάζει πιο πολύ απ’όλα είναι η διαρκής περιγραφή των διαφόρων που ενεπλάκησαν με εθνικότητα. αυτο και μόνο δυναμώνει το όλο κλίμα του ρατσισμού που δεν θα πεθάνει ποτέ.
    πολύ δυσάρεστη ιστορία.

    καλό απόγευμα ριτσα μου
    χχχχχχχ

  11. maya…εχεις δίκιο. μονο δυσαρεστα συναισθηματα προκαλεί. Αλλα δεν ξερω ποια ειναι η αλήθεια. Το τολμησα να σου πω , αλλα ειπα, τουλάχιστον ας το δει κανας ανθρωπος.
    καλο βραδυ μαγια

  12. Tελικά τίποτε δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται. Εγώ κρατώ τις επιφυλάξεις μου και για έναν λόγο παραπάνω. Μήπως φίλη μου αυτή η κυρία στόχο έχει όχι μόνον τον εξελληνισμό αλλά και τον εκχριστιανισμό των μουσουλμάνων με το ζόρι και χωρίς να τους ρωτήσει αν το επιθυμούν! Φαντάσου να το έκαναν αυτό στους δικούς μας στην Τουρκία; Τι θα λέγαμε; Εμένα με γοητεύουν οι πολυπολιτισμικές πόλεις και χώρες! Είναι υπέροχο οι άνθρωποι να συνταιριάζουν τους πολιτισμούς και την κουλτούρα τους και να συμβιώνουν μαζί!!
    Στο email μου πήρα το παρακάτω δημοσίευμα από τοπικό έντυπο.:
    «Η Χαρά Νικοπούλου, η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου, το 2004, στα 27 της χρόνια, διορίστηκε δασκάλα στο κεφαλοχώρι Μεγάλο Δέρειο του δήμου Ορφέα στον Εβρο, ένα ορεινό χωριό 1.000 κατοίκων, όπου πολλοί δάσκαλοι έχουν αρνηθεί διορισμό. Ανώτατος δικαστικός τότε, ο πατέρας της θα μπορούσε να διορίσει σε κάποιον άλλο νομό την κόρη του, αλλά δεν το έκανε. «Πατέρα, θέλω να πάω εκεί, στην ακριτική Ελλάδα, στο μειονοτικό σχολείο, εκεί όπου χτυπά η καρδιά του Ελληνισμού» του είπε και συνέχισε: «Δεν θέλω να είμαι στο Κολωνάκι…»

    Τρία χρόνια αργότερα η κυρία Νικοπούλου βρίσκεται αντιμέτωπη με αίτημα που προωθούν βουλευτής και πρώην βουλευτής της περιοχής για άμεση απομάκρυνσή της από το μειονοτικό δημοτικό σχολείο του χωριού, με τους σαράντα έξι μαθητές. Ο λόγος; Η Ελληνίδα, χριστιανή δασκάλα δεν είναι αρεστή σε μια περιοχή που θεωρείται «τουρκική»! Η δασκάλα είναι «κόκκινο πανί» για τους μουσουλμάνους. «Αν νομίζεις ότι θα σηκώσεις κεφάλι, επειδή είσαι κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου, είσαι γελασμένη…» της έχουν διαμηνύσει κάποιοι σκληροπυρηνικοί μουσουλμάνοι. Σήμερα μάλιστα πραγματοποιείται σύσκεψη στο σχολείο, με θέμα την απομάκρυνσή της.

    Θα σε στείλουμε από κει που ’ρθες, εδώ είναι Τουρκία» διαμηνύουν καθημερινά στη δασκάλα που από την πρώτη μέρα που βρέθηκε εκεί με τον χρηματιστή άνδρα της δεχόταν απειλές από μουσουλμάνους. Η κυρία Χαρά τα τρία χρόνια που βρίσκεται εκεί, στην ακριτική γωνιά της Ελλάδας, έχει προσφέρει έργο. Επί είκοσι πέντε χρόνια στο Μεγάλο Δέρειο δεν είχε γίνει μαθητική παρέλαση. Από τη στιγμή που ήρθε η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου τα πράγματα άλλαξαν. Τα τελευταία τρία χρόνια στις εθνικές επετείους πραγματοποιούνται παρελάσεις και μάλιστα με καθολική συμμετοχή. Οι μικροί μαθητές, όπως αποδείχθηκε, θέλουν τις παρελάσεις, αφού έχουν αναπτύξει ελληνική συνείδηση, αλλά όχι οι γονείς τους!!
    Καταλαβαίνεις τώρα γιατί οι μουσουλμάνοι γονείς δεν θέλουν τα παιδιά τους να κάνουν παρέλαση σε εθνικές εορτές και μάλιστα της 25ης Μαρτίου; Δεν έχουν άραγε αυτό το δικαίωμα;

    Μήπως λοιπόν οι σκοποί της δασκάλας είναι ειλικρινείς αλλά δεν έχει το σωστό τρόπο να τους πετύχει; Μήπως προκαλεί λίγο αυτές τις όντως …περίεργες μειονότητες; Κανείς δεν ξέρει! Το ότι είναι κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου γιατί να ενοχλεί αν δεν το μεταχειρίζεται ή δεν το προβάλλει η ίδια;;

    Σκέφτομαι λοιπόν μήπως η δασκάλα έχει υπερβάλλοντα θρησκευτικό και εθνικό ζήλο;

    Και προς πληροφόρηση ο πατέρας της κόπτεται να φτιάξει εκκλησία μέσα στον Άρειο Πάγο! Θεωρώ ότι αυτό κατ΄ αρχήν δείχνει φανατική θρησκειομανία και δεν αρμόζει στο θεσμό της Δικαιοσύνης που πρέπει να σέβεται το δικαίωμα ανεξιθρησκείας των πολιτών που θα προσφύγουν σ΄ αυτήν! Επίσης είναι μεγάλη υποκρισία να τρέχουμε για εκκλησίες τη στιγμή που τα δικαστικά κτίρια έχουν τα χάλια τους και ιδίως το Εφετείο Αθηνών, που οι αίθουσες του είναι χωρίς θέρμανση, τα πλαστικά δάπεδά του έχουν ξεκολλήσει και ορθώνονται μισό μέτρο από το πάτωμα με κίνδυνο να σπάσεις τα μούτρα σου αν δεν προσέξεις, οι τουαλέτες και τα καζανάκια δεν λειτουργούν και γενικά επικρατεί τριτοκοσμική εμφάνιση, όπως και στα περισσότερα άλλωστε δικαστικά μέγαρα ξέχωρα που δεν υπάρχει έμψυχο αλλά και άψυχο (ηλεκτρονική υποδομή κλπ.) υλικό!! Οι εκκλησίες μας μάραναν!!
    Με συγχωρείς φίλη μου για την κατάχρηση του χώρου και του χρόνου σου, αλλά έθιξες ένα θέμα που και εμένα με έχει απασχολήσει πολύ γιατί έχω ακούσει και την αντίθετη πλευρά, από το Δήμαρχο Ορφέως! Ο καιρός θα δείξει…
    Καλό σου βράδυ.

    Καλή εβδομάδα σε όλους σας!! Φιλάκια.

  13. Δεν εθιξα τίποτα εγω . Αν διαβασες το προλογικό μου σημειωμα θα ειδες ότι κρατώ αποστάσεις γιατί δεν γνωρίζω την αλήθεια…. Ουτε ξερω αν ειναι δυναμική, αν θελει να περασει αλλα μηνυματα. Εθεσα το θεμα και ο καθένας αν ξερει κατι, το καταθέτει. Αυτό και μόνον αυτό
    ευχαριστώ

  14. Συγνώμη αν έγραψα κάτι που δεν ήθελες να δημοσιευτεί στο χώρο σου. Το σέβομαι και μπορείς να σβήσεις το σχόλιό μου. Ίσως ήταν καλλίτερα να σου έστελνα την άποψή μου με email. Πάντω ς και εγώ φίλη μου δεν έχω καταλήξει τι πράγματι συμβαίνει. Μπορεί να έχει δίκιο η κοπέλα και να έχει πέσει θύμα κάποιων που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις…
    Το βέβαιο είναι ότι σίγουρα είναι καλοπροαίρετη και αυτό το δέχομαι και εγώ απλά προβληματίστηκα μήπως δεν έχει το σωστό τρόπο να προσεγγίσει τους ανθρώπους αυτούς;

  15. @@marianaonice Μπα, δεν υπάρχει τετοιο θεμα. Ο καθένας μπορεί να πει αυτό που νομίζει. Απλώς ήθελα να είχες προσέξει τις δικές μου επιφυλαξεις…. Ποιός ξέρει ποιος έχει δίκιο; δεν ηταν αυτός ο λόγος που συναινεσα σ αυτό το ποστ….
    rits

  16. Ριτσα, κι εγώ τις επιφυλάξεις που εξέφρασε η marianaonice σκέφτηκα διαβάζοντας το ποστ, αλλά και βλέποντας το θέμα σήμερα στις ειδήσεις.
    Την άκουσα κιόλας να μιλάει και πολύ «πατρίς, θρησκεία» μου φάνηκε.

    Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η βία και ο ξυλοδαρμός. Καλά κάνεις και το παρουσιάζεις, τροφή για σκέψη.

  17. Αυτό κανονικά θα έπρεπε να είναι πρώτη είδηση αυτές τις ημέρες παντού. Όχι για να έχουμε εθνικιστικές εξάρσεις και κορώνες. Απλά γιατί η καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η παρεμπόδιση της διδασκαλίας με αυτό το χυδαίο τρόπο θα πρέπει να τιμωρείται πολύ αυστηρά.

    Υ.Γ. Η εικόνα της δασκάλας και κυρίως το βλέμμα της πραγματικά τσακίζει. Πρωτα με μαγνήτισε η εικόνα και μετά το κείμενο.
    Καλό βράδυ

  18. Τώρα πρόσεξα το σχόλιο της marianonice και συγγνώμη που δεν το έπραξα νωρίτερα ώστε να το συμπεριλάβω στο πρώτο μου σχόλιο. Είχα διαβάσει και τις δικές σου ενστάσεις γι αυτό οφείλω να ξεκαθαρίσω οτι ίσως η αλήθεια να είναι κάπου στη μέση (προβληματίστηκα αρκετά με το μαίλ που παράθεσε η κοπέλα), ο ξυλοδαρμός όμως όποια κίνητρα κι αν τον υποκινούν είναι το ίδιο απαράδεκτος οπότε καλά κάνουμε και τον καταδικάζουμε κρατώντας χαμηλούς τόνους για την αλήθεια του όλου πράγματος.

  19. Αν τα πράγματα έχουν έτσι, υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα!
    Πού να την εξορίσεις τώρα ετούτη τη Χαρά; Σε ποια εσχατιά να της δώσεις μετάθεση προς παραδειγματισμό;
    «Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» και άρα …Χιούστον έχουμε πρόβλημα!
    Είχαμε κι έχουμε πρόβλημα, αφού δεξιοί κι αριστεροί (και πέρα από δαύτους) Τούρκοι και Ρωμιοί, μαύροι κι άσπροι… τα φασισταριά παραμένουν φασισταριά και βρίσκουν πάντα την …ασήμαντον(;) αφορμή.
    Αλλά ακόμα κι αν υπερέβη τα εσκαμμένα, αναρωτιέμαι τι δασκάλους θέλουμε πια;
    Εγώ λέω πρώτα άνθρωπους με παιδεία, με καλλιέργεια και με θάρρος γνώμης. Της δικιά τους γνώμης, γιατί αν ήταν της δικιάς μου, τότε η εξάχρονη Μάρω έπρεπε να μένει σπίτι και να της μάθαινα …πως την παστώνουν τη σαρδέλα κι ό,τι άλλο κατεβάζει η κούτρα μου.

    Ειλικρινά δεν γνωρίζω πια τι υπάρχει «πέρα απ’ το γαλάζιο κύμα, το γαλάζιο ουρανό»… νησίδες ίσως μόνο αντίστασης και μικρές Χαρές!

    Σ’ ευχαριστώ πολύ. Ήταν γεμάτος σώμα ο καφές μου πρωί πρωί κι είχε τη γεύση του κειμένου σου, όση αλήθεια κι όσο παραμύθι να χώραγε η κούπα.

  20. Διάβασα προσεκτικά τις απόψεις της Μαριάννας, όπως και το δικό σου κείμενο, Ρίτσα. Προσωπική άποψη δεν έχω, γιατί δεν γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα. Αλλά η Ελλάδα ακόμη και τώρα πιστεύω ότι θερίζει την ατυχή πολιτική με τις «μπάρες» (νοητές και πραγματικές) στις περιοχές αυτές. Εγώ έχω έρθει σε επαφή με Πομάκους, ταξιδεύοντας στα μέρη τους δυο φορές και ο προσανατολισμός τους (εκτός από αυτό των δορυφορικών πιάτων τους) είναι προς Ανατολάς. Από την άλλη μεριά, στην Ξάνθη, είδα κορίτσια που είχαν τόσο ενσωματωθεί στην κοινωνία, ντυμένα μοντέρνα και ζωντανά, που δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ανήκαν στη μειονότητα. Για να βρεθεί κανείς εκεί και να κάνει ένα έργο αποτελεσματικό, θέλει μια ειδική πιστεύω κατάρτιση για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις λεπτές ισορροπίες μιας πολυπολιτισμικής συνύπαρξης (γενικά αναφέρομαι και όχι ειδικότερα στη δασκάλα, τις σπουδές της οποίας δεν γνωρίζω).

    Υγ. Αυτά συμβαίνουν στη μικρή Ελλάδα μας. Και σήμερα διάβασα ότι σύμφωνα με το Reuters
    αι αναφορικά με τους δείκτες διαφθοράς, η μικρή και νοικοκυρεμένη μας χώρα έπεσε από την 49η θέση του 2004 στην 56η το 2007, πίσω από κράτη όπως η Ιορδανία, η Μποτσουάνα και η Κόστα Ρίκα.

  21. Dora καλημερα σου… εχεις απολυτο δίκιο οπως ξετυλίγεις τη σκέψη σου.. Υπάρχουν τα μεν και τα δε . Και τα δύο αποτελούν κομμάτι της πραγματικότητας της Θράκης. Οι Πομάκοι σαφώς ειναι προσανατολισμένοι προς ανατολάς και επισης ειναι σαφές ότι η νεαρή δασκάλα δεν ζυγισε τις πράξεις της εξ αρχής, αλλά προτιμησε το νεανικό ενθουσιασμό και προφανώς το πείσμα της. Αυτό δεν ειναι αναγκαστικά κακό, αλλά ιδού τωρα τα προβληματα που η ίδια φορτώθηκε….

    Α, ωστε κατρακαλύσαμε κι αλλο
    φιλια
    ριτς

  22. Dinitris -r….Καλημερα Δημητρη. Χαιρομαι που σε συνόδευσα στον πρωινό καφέ σου… Απ ότι βλέπεις, υπάρχει ενας φόβος κι ενας δισταγμός γι αυτό το εθνικοπατριωτικό… Αλλά να θυμίσω ότι ο ελληνας υπηρξε ιδιαιτερα ενδοτικός στα θεματα της τουρκίας προκειμενου να μη την εχει στην πλατη της και με τη λογική, αντε να τελειώνουμε…. Το ερωτημα ειναι αρκεί αυτό για να ξορκίσει πραγματα και πολιτικές ;

  23. @@Krot…καλημερα μικρό κοριτσι των Βρυξελλών. Αχ, ποσο μου λείπουν τα ταξίδια μου εκει πάνω, οι συζητησεις με τους ανθρώπους που ξέρουν λίγα πραγματα παραπανω από τους ελληνοκεντρικους τους δικούς μας… τελος πάντων..γκρινιάζω και γι αλλους λόγους…
    Για το θεμα της δασκαλας δεν εχω άποψη, απλώς το μετεφερα με ολες μου τις επιφυλάξεις…

  24. Η δασκάλα χαρά Νικοπούλου θα μεταβεί στην Αθήνα τέλη Φεβρουαρίου (Θα τη δείτε στον Παπαδάκη ΑΝΤ1.)με καμιά εικοσαριά πομακόπουλα απο το μεγάλο Δέρειο, Αλεβίτες στο θρήσκευμα. Τα παιδιά παρ΄ότι μουσουλμανάκια, ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ γιατι τους διδάσκει την ανεξιθρησκεία στην πράξη. Οι αλεβίτες στο Δέρειο και σε όλη την Θράκη θρησκεύονται κρυφά από τους σουνίτες (κεμαλιστές)Μουσουλμάνους διότι τους φοβούνται. Η Χαρά Νικοπούλου δεν πήγε να εκχριστιανίσει ούτε να εξελληνίσει κανέναν στο Δέρειο. Η τρομοκρατία στο Δέρειο ασκείται αποκλειστικά από το κεμαλικό Τουρκικό προξενείο, στη λογική ότι στην θράκη δεν υπάρχουν άλλες θρησκείες πλήν της επίσημης τουρκικής (σουνίτες)και άλλες εθνότητες πλήν της τουρκικής.Στό Δέρειο είναι όλοι ΠΟΜΑΚΟΙ αλλά το παραδέχονται μόνο οι αλεβίτες και αυτοί δειλά.Αυτοί που την κυνηγούν κατόπιν εντολής του προξενείου είναι οι σουνίτες, οι οποίοι και υπέγραψαν να φύγει. Ο Δήμαρχος Ορφέα πουλιλιός είναι η χυδαιότερη μορφή εκπρ. τοπικής αυτοδιοίκησης(οι σουνίτες είναι περισσότεροι από τους Αλεβίτες). Ενδ. αναφέρω η δικηγόρος του δράστη που χτύπησε τη Χαρά διορίστηκε από τον δήμαρχο και είναι η επίσημη δικηγόρος του Δήμου Ορφέα.
    Meropi όσο για την αλήθεια που είναι πάντα στη μέση αν σε αυτη την συζήτηση φέρω ακόμα δύο μέλη που ισχυρίζονται ότι κάνεις πιάτσα στη Συγγρού, σε ποιά μέση βλέπεις πως είναι η αλήθεια. Χάριν παραδείγματος πάντα…

  25. Δεν είναι υπερβολή, στη Θράκη γίνεται πόλεμος. Το πρόβλημα στη θράκη δεν είναι η μειονότητα ούτε οι μουσουλμάνοι, το πρόβλημα είναι το κεμαλικό κράτος της τουρκίας και το υπουργείο του(προξενείο) μέσα στην Κομοτηνή.

  26. @@@ Κροτακι….ξερεις την αλλη Πεμπτη χειρουργείται ο Κωσταντινος, ο μικρος υιος, εγχειρηση ανοικτής καρδιάς , δυσκολα πραγματα και δεν μπορω να κανω σχεδια, ονειρα , τιποτα…τιποτα…βλεπουμε καλη μου ευχαριστώ πολυ …
    ριτς

  27. ΠΑΡΙΣ….προφανώς εχεις καλύτερη εικονα. εισαι από εκεί; εχεις στοιχεια διαφορετικα; εμας ενα μειλ μας εστειλαν και προσπαθούμε να το καρατσεκάρουμε…γι αυτό και γενικώς κραταμε μικρο καλαθι…αυτα με τους αλεβίτες και τους σουνιτες και τις διαφορές τους ομολογω δεν τα γνωρίζω… Τωρα, μπραβο του Παπαδάκη στον Αντέννα, ελπίζω να συνεβαλα και εγω προς αυτη την κατεύθυνση
    ριτς

  28. Το «εθνικοπατριωτικό» με ανατριχιάζει.
    Για τα άλλα που αναφέρεις να σου φέρω παράδειγμα την γάτα μου… σκεπάζει με την άμμο τα κακά της, αλλά εκείνα πάντα εκεί παραμένουν στη λεκάνη της, γαμώτο…

  29. dimitris -r …ναι, έτσι πρέπει ναναι…αλλά ξέρεις,μεγαλωσε τουτη η χωρα με τους φόβους της περισσότερο και λιγότερο με τα θαρρητα της.

  30. ΡΕ ΡΙΤΣΑ ΑΝ ΔΕΝ ΖΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ,ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΘΝΙΚΟΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ.
    Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΧΡΟΝΟΣ» ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΟΠΩΣ ΕΣΥ (ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ).
    ΜΑΘΕ ΤΙ ΕΣΤΙ «ΧΡΟΝΟΣ» ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΑΝ ΘΕΣ, ΞΑΝΑΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ

  31. ΠΑΝΟΣ Χ. Πάνο, δε νομίζω ότι το ρε Ριτσα τιμά κανέναν από τους δυο μας…Οχι, δεν ζω στη Θράκη, εχω απλώς ταξιδεύσει και έχω καταλαβει αρκετά από εκεινα τα λιγα που μπορεί να καταλάβει ενας συνηθισμένος Αθηναίος με λιγο μυαλό και πολυ πιο λίγο συναίσθημα. Οχι δεν ξερω τί ρολο παιζει η εφημεριδα , οπως και πολλές άλλες εφημερίδες. Αν διαβαζες ομως με προσοχή τα κειμενα μου, θα εβλεπες ότι επισημαινω αυτό που λες και επισημαινω και τη δυσπιστία μου. Προφανώς όμως δεν το προσεξες για να απαντας με αυτο το ύφος στο μπλογκ ενος ανθρωπου που δεν ξέρεις καν τη δουλειά του , πολλώ δε μάλλον τη σκεψη του.
    Επιμενω, λοιπόν, ότι ανεβασα το ποστ για να προσέξει καποιος τη δασκάλα, εχοντας μια αδυναμια στους δασκαλους που ηταν και οι γονείς μου σε καιρούς χαλεπούς. Ολα τα αλλα ειναι εκ του πονηρού ( για μένα).

  32. Παράθεμα: περί ελευθερίας στην εκπαίδευση και στην έκφραση « Φιλελεύθερη λαλιά…

  33. Ρίτσα καλησπέρα,
    Αυτοί οι Έλληνες σαν τη δασκάλα μας κρατάνε ακόμα «ζωντανούς»! Το ότι οι μαθητές της την λατρεύουν είναι το «αποδεικτικό» στοιχείο ότι η αλήθεια είναι ολοκληρωτικά με το μέρος της.
    Θεωρώ απίθανο η δασκάλα (με κεφαλαίο Δ), κόρη ανώτατου δικαστικού, να πήγε στην Θράκη μόνο και μόνο για να «εκχριστιανίσει» τα μουσουλμανάκια, μην τρελλαθούμε τελείως!
    Δυστυχώς η καχύποπτη και μίζερη ράτσα μας δεν θέλει να κατανοήσει τέτοιες αποφάσεις αφου το μοναδικό όνειρο των πιο πολλών μας είναι η μαιζονέττα και το καγιέν. Πώς λοιπόν να καταλάβουμε τον αληθινό δάσκαλο, παπά, γιατρό που αφιερώνονται στον «μη-Κολωνακιώτη» άνθρωπο; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα λοιπόν για αυτούς…
    Καλό βράδυ!

  34. τσοτσος…..λεω ότι δεν εχω ακουσει νεώτερα γι αυτή τη γυναίκα. Το μονο που εμαθα μεσα από το μπλογκ ειναι ότι θα ερθει στην Αθηνα στην εκπομπή του Παπαδάκη… Δεν ξέρω αν εγινε η δική, πώς αντιμετωπίστηκε, τί κάνει τωρα…αυτό εννοώ
    χαιρετω
    ριτς

  35. Ο δράστης της επίθεσης εναντίον της Χαράς έφαγε 10 μήνες εξαγοράσιμους(2200 ευρώ περίπου). Εαν ζητούσε συγνώμη η Χαρά θα απέσυρε την μήνυση και όλα καλά, όμως προτίμησε την σιωπή γιατί αλλιώς θα έχανε σε υπόληψη από το προξενείο και τον ψευτοιμάμη του χωριού .Ο δράστης είναι άνθρωπος παμφτωχος (η γυναίκα του δούλευε γιά 150 ευρώ) .Τό χωριό έκανε έρανο γιά να καλύψουν το ποσό.Συμμετείχαν αρκετοί πλήν αλεβιτών φυσικά.Ο πόλεμος συνεχίζεται…Πληροφοριακά σας λέω ότι πρίν δύο μήνες στο μπαιράμ του χωριού έγινε έρανος γιά να συγκεντρωθούν χρήματα γιά την ενίσχυση των «στρατιωτών μας στην επιχείρηση εναντίων των κούρδων του Ιράκ» .
    ritsmas έκανες πολύ καλά που ανέδειξες το θέμα.

  36. Πέραν του τι έγινε ακριβώς, η αλήθεια είναι ότι μια επίσκεψη και μόνο στην Κομοτηνή αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι «εκεί είναι Τουρκία», εφόσον περάσει κανείς και προσέξει το Τουρκικό Προξενείο, που βρίσκεται στα όρια των 2 μαχαλάδων. Θυμίζει Αμερικάνικη Πρεσβεία (τηρουμένων των αναλογιών πάντοτε).
    Το πρόβλημα είναι ότι αντίστοιχα και οι ντόπιοι Έλληνες υποδαυλίζουν σε κάποιο βαθμό την ένταση, με εκδηλώσεις ανάδειξης της ελληνικότητας και δεν συμμαζεύεται.

    Αλλά όπως έχει προαναφερθεί, όλα αυτά είναι οι απόρροιες της εποχής της μπάρας. Όταν δε το όριο ήταν ακόμη «φρέσκο» στην περιοχή, οι Πομάκοι τουλάχιστον δεν ήταν (τόσο) στραμμένοι προς την Τουρκία.

    Η αποδοχή και η αγάπη των παιδιών είναι νομίζω οι σημαντικότερες ενδείξεις για την δουλειά της, αφού τα λοιπά με σημαίες, παρελάσεις θα σκόνταφταν σίγουρα στην αντίδρασή τους. Για την εκδοχή με το βάψιμο του σχολείου δεν είμαι σε θέση να ξέρω.

    Η Θράκη πάντως είναι από τα πιο ονειρεμένα μέρη της Ελλάδας και είναι κρίμα που είχε (και έχει…;;;) αφεθεί στην τύχη της.

  37. efthymos….δεν ξερω πολλά γυρω από το θεμα. Αν πρόσεξες το ανέβασα με πολλές επιφυλαξεις για να μην ρίξω λαδι στη φωτιά. δεν ειναι αυτή η δουλειά μου…. Φαντάζομαι όμως ότι η δασκαλα αποτελεί μια μικρή λεπτομέρεια στο πρόβλημα που λεγεται θράκη.

  38. Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΜΑΛΛΙΑ & ΤΗΝ ΑΤΣΑΛΕΝΙΑ ΚΑΡΔΙΑ

    Δυστυχώς το να κάνεις με ευσυνειδησία, υπευθυνότητα και αγάπη το λειτούργημά σου σε οποιοδήποτε μέρος και εάν βρίσκεσαι, πολύ περισσότερο σε μία περιοχή όπως το Μεγάλο Δέρειο ενοχλεί και ενοχλεί πολύ εκείνους που θέλουν και επιθυμούν σφοδρά να κρατούν μία περιοχή ολόκληρη στο σκοτάδι, στην αμάθεια, στην παντελή ανυπαρξία μορφώσεως σε καθετί που σχετίζεται με Ελλάδα, αν και βρισκόμαστε στην Ελλάδα, γιατί με τον τρόπο αυτό γνωρίζουν πολύ καλά ότι θα μπορούν να τους χειραγωγούν και να τους κατευθύνουν, σαν μία άμορφη μάζα εκεί που θέλουν, υλοποιώντας τα σκοτεινά σχέδιά τους. Χρόνια ολόκληρα, δεκαετίες πολλές λειτουργούν υπογείως, στην ομίχλη, με δολοπλοκίες, εκφοβισμούς, απειλές, εκμεταλλευόμενοι την αέναη ανοχή την αέναη και ηθελημένη αδιαφορία της ίδιας της Ελλάδας, που δεν βλέπει τίποτε, δεν ακούει τίποτε, δεν πράττει τίποτα… Μία δασκάλα, όμως, ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ, με όλη τη σημασία της λέξεως τους χάλασε τα σχέδια….ΤΑΡΑΞΕ τα λιμνάζοντα νερά, ή ορθότερα το βούρκο και το τέλμα που καθημερινά βυθιζόμαστε!!! Τάραξε τα νερά όχι μόνον στο Μεγάλο Δέρειο, αλλά τάραξε τα νερά της ευρύτερης περιοχής. Όχι γιατί αυτό επεδίωκε, αλλά γιατί αφιερώθηκε με όλη της την ψυχή σε αυτό που αγαπούσε….ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ…ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ…κάτι που ξέρει καλά να κάνει από την πρώτη στιγμή που άρχισε να διδάσκει… Όμως κάποιοι δεν θέλουν τα παιδιά τους να προκόβουν, δεν θέλουν να μορφωθούν, δεν θέλουν να γίνουν επιστήμονες, δεν θέλουν να πηγαίνουν μπροστά, δεν θέλουν να είναι ενεργοί πολίτες της χώρας μας. Δυστυχώς στην απομόνωση αυτή βρίσκουν αρωγούς, συνοδοιπόρους και τινές πολιτικούς ….. και πολιτευομένους της περιοχής, που δεν ξέρουν ούτε λόγο να αρθρώσουν, πλην αοριστολογιών, ύβρεων, συκοφαντιών και απειλών, που όλα τα καταγγέλλουν αλλά και δεν καταγγέλλουν τίποτα, που όλα τα ξέρουν αλλά δεν ξέρουν τίποτα, εναρμονισμένοι και αυτοί με το ομιχλώδες, σκοτεινό κλίμα, που τους διευκολύνει να κρύβονται, να μην φαίνονται κατά την υλοποίηση των άνομων σχεδίων τους, προσπαθώντας σαν νέοι ΕΦΙΑΛΤΕΣ, τι άραγε???? μα να είναι αρεστοί στους λίγους, σε μια χούφτα ανθελλήνων για να διασφαλίσουν την εκλογή τους και στις επόμενες Βουλευτικές ή Δημαρχιακές Εκλογές, να διασφαλίσουν τον θώκο τους, μην υπολογίζοντας Πατρίδα, Ιδανικά, Προγόνους … προδίδοντας αρχές, ιδέες, σύμβολα … και φτύνοντας τα κόκαλα όλων αυτών που έχυσαν το αίμα τους και πότισαν απ’ άκρη σ’ άκρη αυτήν τη γη για να κυκλοφορούν όλοι αυτοί ανάμεσά μας και να πετάνε τα σκουπίδια τους.
    ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που φωτίζει τις σβησμένες ψυχές των μαθητών της, που κάποιοι θέλουν απολύτως αμόρφωτες!!! ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που διδάσκει!!! στα «παιδιά της» τους προγόνους μας από την αρχαία Ελλάδα μέχρι και την επανάσταση του 1821 και το έπος του 1940!!! ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που διδάσκει στα παιδιά μας πώς να τιμούμε τις εθνικές μας εορτές!!! ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που και τον ελεύθερό της χρόνο τον διαθέτει για να ενισχύει τα παιδιά του σχολείου της ακόμη περισσότερο στη μάθηση, όταν έχουν δυσκολίες!!! ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που τον ελεύθερο χρόνο της τον διαθέτει στο να μάθει ελληνικά και να ενισχύει τις γυναίκες του Μεγάλου Δέρειου!!! ΤΙΜΗ & ΔΟΞΑ στη ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ που οργάνωσε χορωδία με τα παιδιά του σχολείου της τραγουδώντας ελληνικά τραγούδια!!!
    Αυτά είναι ελάχιστα από αυτά που πραγματικά προσφέρει με την καρδιά της η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ στο Μεγάλο Δέρειο. Και οι προσφορές της αυτές ενόχλησαν … ενόχλησαν τους λίγους σκληροπυρηνικούς μουσουλμάνους που προσπαθούν ν’ αλώσουν και να πνίξουν τη φωνή των γονιών και των κατοίκων που δεν συμφωνούν. Ενόχλησαν το Τουρκικό Προξενείο … ενόχλησαν τα άνομα σχέδιά τους … ενόχλησαν τον ψευτοϊμάμη … ενόχλησαν τον μουσουλμάνο διευθυντή του σχολείου… και άρχισαν τις απειλές … τους εκφοβισμούς προς πάσα κατεύθυνση … με μοναδικό σκοπό τους να φύγει η Δασκάλα και να θριαμβεύσουν για μία ακόμη φορά τα σχέδιά τους. Βοηθό στα σχέδιά τους έχουν και το Δήμαρχο Ορφέως, ο οποίος περιφέρεται από σταθμό σε σταθμό και από κανάλι σε κανάλι παραδίδοντας καθημερινώς ρεσιτάλ ανθελληνισμού, μίσους και εμπάθειας εκτοξεύοντας ύβρεις, απειλές αόριστες, ασαφείς χωρίς τίποτα συγκεκριμένο χρησιμοποιώντας ως μοναδικό του όπλο τον δήθεν εκβιασμό ότι «θα συγκαλέσει δημοτικό συμβούλιο για να απομακρυνθεί η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ από το Δήμο του !!!! και για να την βγάλει από το σπίτι που δια νόμου παραχωρεί το Ελληνικό Κράτος στον έλληνα δάσκαλο στα χωριά αυτά!!!
    Αλήθεια που είναι όλες αυτές οι δήθεν φεμινιστικές οργανώσεις? Που είναι όλες αυτές οι δήθεν αντιρατσιστικές οργανώσεις και οι οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί δεν αντιδρούν? Γιατί δεν φωνάζουν??? Γιατί δεν διαμαρτύρονται??? Γιατί δεν συμπαραστέκονται??? Γιατί αυτή η σιωπή? Γιατί αυτή η αδιαφορία?
    Είμαι υπερήφανος που υπάρχουν ακόμη και σήμερα ΕΛΛΗΝΕΣ και κυρίως ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ που ορθώνουν το ανάστημά τους σε όλους αυτούς τους σκοτεινούς κύκλους και αποδεικνύοντας πραγματικά τι σημαίνει η λέξη ΕΛΛΗΝΑΣ. Μπράβο ΧΑΡΑ μας κάνεις υπερήφανους όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ που πραγματικά σε θαυμάζουν απ’ άκρη σ’ άκρη σε ολόκληρη την ΕΛΛΑΔΑ και όχι μόνον…Είμαστε στο πλευρό σου… δίπλα σου … μαζί σου.

  39. Ο λόγος που εξοργίστηκαν όχι βέβαια οι γονείς των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου του Μεγάλου Δερείου, αλλά οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές, οι σουνίτες του εν λόγω χωριού υποκινούμενοι από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνή, δεν ήταν βέβαια αυτός ο οποίος αναφέρεται από την Meropi…ότι δηλαδή «η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου τους ζήτησε λεφτά να βάψει το σχολείο, αντί να το απαιτήσει από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία στο τέλος το έκανε (έδωσε τα χρήματα)». Η ως άνω δασκάλα αντιθέτως ανακάλυψε κατά τη διάρκεια της περσινής χρονιάς ότι στο χωριό συγκεντρώνονταν χρήματα επ’ ονόματι του Σχολείου τα οποία η ίδια ως υπεύθυνη εκ του νόμου ταμίας και Υποδιευθύντρια ουδέποτε είδε. Όταν λοιπόν άρχισε να ερευνά για το που βρίσκονται τα χρήματα αυτά ο μουσουλμάνος διευθυντής ο οποίος σημειωτέον σε συνέντευξή του πριν από ένα και ήμισυ έτος στο γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό TV5 δήλωσε ότι είναι και αισθάνεται τούρκος, αντέδρασε, αναγκάστηκε όμως να παραδώσει το ταμείο του σχολείου, από το οποίο όπως διαπίστωσε η δασκάλα έλλειπε και χρηματικό ποσό ύψους 500 ευρώ. Το σχολείο βάφηκε με μέρος των εν λόγω χρημάτων.

  40. Τι να πω τώρα κι εγώ που διαβάζω όλα τα σχόλια και έχω ζαλιστεί; Μέσα μου νιώθω πίκρα. Αυτό. Πίκρα, αλλά ζυμωμένη μαζί με κάποιες γλυκές σκέψεις… Εξηγούμαι στη συνέχεια.

    Εντάξει, είμαστε μακριά από τη Θράκη και δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς τι παίζεται εκεί πάνω…
    Μα, όταν ακούμε για μια δασκάλα ότι προσφέρει δωρεάν μαθήματα τα απογεύματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, ότι τους κάνει χορωδίες και χορούς, ότι παράτησε τις πόλεις και τα καλά τους για να πάει στα όρη τ’ άγρια βουνά και ότι εντέλει οι μαθητές τη λατρεύουν … πέστε μου, πρέπει να είμαστε κοντά για να καταλάβουμε ότι η γυναίκα είναι αξιόλογη;

    Είμαστε μία λαβωμένη κοινωνία, που φοβάται τη ρετσινιά του εθνικιστή και του θρησκόληπτου πιο πολύ από την άβουλη σιωπή του ευθυνόφοβου, τρεμάμενου, δειλού δήθεν διαννοούμενου – καλά βγάζω το δήθεν – που αφήνει τα πράγματα έρμαια στην κακεντρέχεια και την ασυδοσία των εθνικιστών της αντίπαλης όχθης.

    Κανείς δεν θέλει τον πόλεμο, τον υποχρεωτικό εξελληνισμό ή εκχριστιανισμό αλλοδόξων, το τέντωμα του σχοινιού…
    Αλλά πρέπει ως κοινωνία, ως Άνθρωποι, να στηρίξουμε τον αδικημένο, να χειροκροτήσουμε τον γενναίο, να θαυμάσουμε τον αφιλοχρήματο, να παραδεχτούμε τον ικανό να εμπνεύσει συναισθήματα και να ενώσει μια ομάδα!

    Ας σφίξουμε το χέρι σ’ αυτή την λειτουργό της εκπαίδευσης (με όλη την έννοια της λέξης) και ας μην την βάζουμε στη ζυγαριά με σκεπτικιστικό ύφος (εκ του ασφαλούς φυσικά εμείς από τη ζεστή γωνιά μας)… αναλισκόμενοι στη μέτρηση των γραμμαρίων εθνικοφροσύνης και λιβανιού που μπορεί να έχει σε περίσσεια…

    Γιατί μας λείπει η γενναιοδωρία; Ποιος μας προίκισε μ’ αυτό το φριχτό σταγονόμετρο – μην πέσει κανα «μπράβο» παραπάνω και με πάρουν για αφελή, (εμένα το γατόνι διανοητή!) που δεν κατάλαβα τα κρυμμένα, ιδιοτελή κίνητρα και τον κολλημένο εγκέφαλο που κρύβει η πληγείσα;

    Έχουμε δει πολλούς να κάνουν τσάμπα μάθημα; Όχι, πέστε μου!

    Ο μουσουλμάνος διευθυντής καλά θα κάνει να μάθει πως δεν πρέπει να τα βάζει με τέτοιες δασκάλες. Να μάθει να σέβεται το πρόσωπο που έχει απέναντί του. Ποιος διαφωνεί σ’ αυτό;

    Aκόμα κι ο dimitris, που ανατριχιάζει με τα εθνικιστικά, πιστεύω πως θα συμφωνήσει.

    Ουσιαστικά, όλοι από την ίδια μεριά είμαστε. Γιατί όλοι αγαπάμε την Ελλάδα. Και προφανώς για τούτο και καθόμαστε και το συζητάμε το θέμα.

    Νομίζω πως η ελληνική κοινωνία και η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει μια τέτοια δασκάλα και να της βγάλει το καπέλο… όπως είπε και πιο πάνω ο/η just me…

    Και να της σκουπίσει ένα δάκρυ.
    Να τη συμβουλέψει στη συνέχεια με ειλικρίνεια και με αγάπη.
    Και – όποιος μπορεί – να προσευχηθεί γι΄ αυτήν και όποιον άλλον το έχει ανάγκη εκεί πάνω… Στην πονεμένη μας Θράκη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s