Ενας Κέρουακ θα μας σώσει….



140005_15809_43cce4bd9c_p.jpg
Ένας ιδιαίτερος Αμερικανός πολίτης ήταν ο Τζακ Κέρουακ. Καμιά σχέση με τον Πολίτη Κέιν. Μακράν του Ντέινζελ Ουάσιγκτον ή του Σον Πεν. Γενήμενος με το στίγμα της περιπέτειας, της περιπλάνησης, που όμως στο τέλος της μέρας δεν έχει να δώσει παρά μόνον εικόνες, υπολείμματα από το φως και συνταρακτικά συναισθήματα, όχι απαραιτήτως όμορφα συναισθήματα.Για τον Κέρουακ, η μόνη δυνατή εκλογή είναι ο δρόμος, που υπόσχεται τη συνάντηση, το τρέξιμο, τη φιλία, τη συνενοχή. Ο δρόμος εξασφαλίζει την ηδονή της περιπέτειας, την ηδονή να ξεγελάς τους άλλους και να τους βγάζεις τη γλώσσα. Η αστική φυλακή, τί μπελάς γι αυτόν.Ένοιωθε να τον πνίγει ο,τιδήποτε ακίνητο, οτιδήποτε προστατευμένο, τον ενοχλούσε η περιφραγμένη με καγκελάκι πλατεία, τον τάραζε η υποκριτική κοινωνική εντιμότητα
.

Προ καιρού ο συγγραφέας ΑΜ Homes είχε αναφερθεί στον Κέρουακ στον Guardian, κυρίως όμως γύρω από το θεατρικό του έργο.

kerouac-190.jpg«Για να μιλήσει κανείς για το άπαιχτο θεατρικό έργο του Τζακ Κέρουακ Beat Generation ( Ο όρος Beat generation γεννήθηκε ως αντιδιαστολή στη «χαμένη γενιά» –lost generation– του Χέμινγουεϊ) πρέπει πρώτα να το τοποθετήσει μέσα στο ιστορικό και πολιτιστικό του πλαίσιο. Το 1957, όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Αϊζενχάουερ, αντιπρόεδρος ο Νίξον, το βραβείο Πούλιτζερ για το θέατρο δόθηκε στον Ευγένιο Ο’ Νιλ για το «Μακρύ ταξίδι της ημέρας μες στη νύχτα» και σε κανέναν το βραβείο Πεζογραφίας. Στο Μπροντγουέι ανέβηκε το «Γουέστ Σάιντ Στόρι» και στους κινηματογράφους παιζόταν η «Γέφυρα του ποταμού Κβάι» και το «Πέιτον Πλέις». Οι Ρώσσοι μόλις είχαν εκτοξεύσει τον πρώτο Σπούτνικ.»

kerouac1.jpg«Το 1957 ο Κέρουακ δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα, ήταν απλώς ο νέος συγγραφέας Τζακ Κέρουακ, μέλος της παρέας ή της γενιάς που είχαν αυτοανακηρυχθεί «μπιτ». Στέκονταν απέναντι στα ιδανικά της μέσης Αμερικής μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχοντας για υπέρτατο ιδανικό τους την ελευθερία, φυσική και πνευματική. Χώρος τους το ταξίδι και κόσμος τους οι περιθωριακοί. Απειλητικοί, δυσοίωνοι, καταστροφικοί, μηδενιστές ήταν μόνο σε σύγκριση με τα κυρίαρχα συμβατικά ιδανικά που μιλούσαν για σταθερότητα, οικογένεια, μισθό, σπίτι στα προάστια».

Το στυλ του Κέρουακ και των μπιτ δεν ήταν ισχυρό μόνο πνευματικά και ιδεολογικά, αλλά και γλωσσικά. Εκρηκτικό, στην αντίπερα όχθη του Τζόις και του Μπέκετ, πιο κοντά στον Χέμινγουεϊ και τον Ντος Πάσος. Το 2005 σε μια αποθήκη του Νιου Τζέρσεϊ ανακαλύφθηκε ένα «νέο» έργο του Κέρουακ, θεατρικό αυτό, σε τρεις πράξεις, γραμμένο εκείνη τη χρονιά του 1957 και δακτυλογραφημένο από τη μητέρα Γκαμπριέλ.Ουδέποτε είχε παιχθεί, μολονότι στον καιρό του είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον κάποιων, όχι όμως τη δράση τους.Πρόκειται για μια θαυμάσια προσθήκη, στη λογοτεχνική δημιουργία του Κέρουακ. Δεν είναι ακόμη γνωστό τι θα συμβεί με αυτό, αλλά εικάζει κανείς ότι, όταν φθάσει στη σκηνή, κάθε ανέβασμά του θα είναι πολύ διαφορετικό από το άλλο. Γιατί είναι ένα έργο που γίνεται αυτό, που του κομίζουν εκείνοι που το ανεβάζουν.Ανοίγει νωρίς το πρωί σε ένα διαμέρισμα κοντά στο Μπάουερι της Νέας Υόρκης, με τα πρώτα ποτήρια της ημέρας είναι ένας κόσμος ανδρών που πίνουν, στοιχηματίζουν, βρίζουν και που ίσως κάπου μια κοπέλα τους περιμένει ίσως και όχι – οι απελευθερωμένες γυναίκες δεν μπήκαν ποτέ στον κόσμο του Κέρουακ. Είναι μια Νέα Υόρκη εξαφανισμένη μες στους καπνούς των τσιγάρων, την ένταση των στοιχημάτων, μες στο αίσθημα της υπόγειας ζωής. Μόνη μουσική είναι ο κροταλιστός ήχος των συζητήσεων.

Για τον Κέρουακ ήταν η ποίηση της τζαζ ή τζαζίστικη ποίηση. Το έργο (όπως και τα μυθιστορήματά του) είναι τα πάντα, για τα πάντα ακόμη και για τον νεροχύτη της κουζίνας. Είναι σαν ένα μιούζικαλ τζαζ όπου νότες είναι οι λέξεις, καθώς εκσφενδονίζονται με την ταχύτητα αυτοκινήτων στην έναρξη αγώνων. Θέμα του ο λόγος στη μορφή της ομιλίας και συνομιλίας, η φιλία και πέρα από αυτά, η ύπαρξη η ίδια όπως εκδηλώνεται μέσα τους. Τα πρόσωπα – όπως και ο συγγραφέας του – θέλουν να μάθουν, γιατί και πώς υπάρχουν για να ανακαλύψουν τελικά πως δεν υπάρχει απάντηση, το μόνο που υπάρχει είναι η κάθε στιγμή που μέσα της βρίσκονται και όλος ο κόσμος γύρω τους.Υπάρχει ο μύθος του δρόμου και του ταξιδιού, η αναγέννηση και το κάρμα, αυτός ο μοναδικός αλά Κέρουακ συνδυασμός περιθωριακών ανθρώπων και διαλογισμού για τη μοίρα, τα αστρικά σώματα, τις περασμένες ζωές, για την προδοσία του Ιησού. Υπάρχει η δύναμη των ιδεών και η δυσκολία του να μην τις πιστεύεις. Υπάρχει η αγάπη του Θεού και ο φόβος του Θεού παρά την εμμονή του Κέρουακ στις άλλες, από τις χριστιανικές κοσμοθεωρίες, τον Βουδισμό και τις ανατολικές θρησκείες. Στο τέλος, δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την καθολική ανατροφή του.»

(Νομίζω ότι το κομματι από τη βρετανική εφημερίδα είχε δημοσιευτεί μεταφρασμένο στην «Κ», αλλά δεν θυμάμαι καλά. Το είχα στο αρχείο μου φυλάξει από το καλοκαίρι).

 

beatnik460.jpg

Beat Generation

On The Road described Jack Kerouac’s awesome literary knowledge, or sought to map the ways the book channels the influences of earlier experimental prose innovators like Herman Melville, Marcel Proust, Fyodor Dostoevsky and James Joyce. Jack Kerouac was a broadly educated and highly disciplined author who never expected to start a «youthquake» but always hoped to be a writer’s writer, a critic’s favorite.

ριτς

Advertisements

24 thoughts on “Ενας Κέρουακ θα μας σώσει….

  1. Δεν είμαι σίγουρος αν ένας Κέρουακ θα μας σώσει!
    Δεν ξέρω αν μπορεί να σωθεί τίποτα δηλαδή!!

    Το κομμάτι σου όμως είναι πολύ καλό!!!

    Την καλησπέρα μου

  2. Ζουμε στην εποχη πορφυρων ορχεοειδων με το κενολογικο υποβαθρο και τις αρρωστες ψυχες,δε το συζητω Ριτσα μου.Λες να μας σωσει ο Κερουακ?Εδω χρειαζεεται ολη η beatnik generation και λιγα λεω:-)

  3. Και το κλασσικό ερώτημα είναι αν χρειαζόμαστε σωτήρες….
    🙂
    —————————-
    Ρίτσα, ακόμα κι όταν επιλέγεις να βάλεις στο blog σου κείμενα που τα έγραψαν άλλοι, για μένα είναι εγγύηση ότι αξίζει να αφιερώσω τον χρόνο μου για να τα διαβάσω.
    Ρίτσα =εμπιστοσύνη
    🙂

  4. Ο Κέρουακ, αγαπητοί μου είναι ιδέα. Και ως ιδέα μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά, προωθητικά ή και καταιασταλτικά. Οποτε τα χρώματα γύρω μας είναι γκρίζα, η επιστροφή στην κινητικότητα και τη σκέψη του Κέρουακ βοηθάει στο να ισορροπούμε την ακινησια και την απουσία σκέψης του σήμερα. Εκεινες οι γενιές πίστευαν σε κάτι (σωστό ή λαθος,ποιός μπορεί να το κρίνει), πάντως πίστευαν και έστηναν την καθημερινότητά τους πάνω σ’ αυτά τα πιστεύω. Με αυτή την έννοια λοιπον, επιστρέφω σήμερα και λεω ένας Κέρουακ θα σας σωσει. Ο συμβολισμός, φίλοι μου, κάνει την διαφορά.
    χαιρετώ και τους τρεις σχολιαστές.
    \@@@Αλλου….με τιμάει αυτό που γράφεις. Σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως.
    @@@Σωτηρη…καλημερα και καλο Σ/Κ
    @@@greekfaylolita βαθυστόχαστος, οπως πάντα, αγαπητέ μου..
    ριτς

  5. πολύ ωραίο κείμενο. ίσως ο Κέρουακ μας μιλήσει πάλι για τις επώδυνες, αλλά απελευθερωτικές αποκλίσεις από τα συλλογικά γούστα και την περιρρέουσα ομοιομορφία. όπως και ο Στράτος, τις τελευταίες μέρες τριγυρνούσα στα γραπτά του.
    τους χαιρετισμούς μου ριτς.

  6. «Ανοίξτε τα παράθυρα, ανοίξτε τις ψυχές -ο Kerouac διαβαίνει Μουσηγέτης, Διόνυσος μαζί και Απόλλωνας μεσ’ στο στενό του παντελόνι, αξύριστος πολλές φορές και παντοτε ωραίος, ουδόλως φοβούμενος την παρακμή που τον εξέθρεψε, διότι μεσ΄στην ψυχή του και ανάμεσα στα σκέλη του μιας νέας ακμής το σπέρμα φέρνει»
    Α. Εμπειρίκος Beat Beat Beatitude and Love and Glory

    Υ.Γ.Ένας δυο πολλοί Κερουακ, Ένα δύο πολλά Βιετναμ.. Και ισώς σωθούμε κι εμείς

  7. @@roadartist ,…. Στο δρόμο και να χιονίζει ε;

    @@Εκτωρ…Οποιος έχει κουράγια, παίρνει το αεροπλάνο και….πεταγεται μεχρι τη Νέα Υόρκη..

    .Η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Ν. Υόρκης παρουσιάζει από τις 9 Νοεμβρίου μέχρι τις 16 Μαρτίου μια μοναδική έκθεση με τίτλο «Beatific Soul: Jack Kerouac On The Road».
    Η έκθεση στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο περιεχόμενο του αρχείου Τζακ Κέρουακ που ανήκει πια στη συλλογή αγγλικής και αμερικανικής λογοτεχνίας Henry και Albert Berg, της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης. Οργανωμένο στη λεπτομέρεια από τον ίδιο τον Κέρουακ, το αρχείο περιλαμβάνει περισσότερα από 1.050 χειρόγραφα και δακτυλογραφημένα κείμενα, συμπεριλαμβανομένων μυθιστορημάτων, μικρών ιστοριών, πρόζας, ποιημάτων, 130 σημειωματάρια για σχεδόν όλα του τα έργα, δημοσιευμένα κι αδημοσίευτα, καθώς και 52 ημερολόγια από το 1934 μέχρι το 1960, 55 ημερολόγια που έγραψε από το 1956 μέχρι το θάνατό του.

  8. Παράθεμα: Jack Kerouac - On the Road « INDIBLOG

  9. Για κάποιο λόγο κι εγώ έχω την αίσθηση ότι αυτό το απόσπασμα του Κερουάκ το έχω ξανααναρτήσει στο (όπως σοφά παρατηρούν οι Afmarx λίγο πιο πάνω) «σε-αναγκάζω-να-σκεφτείς-αλλιώς-μην-μπαίνεις» blog σου, αλλά μου αρέσει τόσο τρελλά ο Κερουάκ (εγώ να δεις Στράτο, πόσες φορές έχω διαβάσει το on the road) που δεν αντέχω και το ξαναβάζω (άσε που νομίζω ότι συμπυκνώνει κι όλη τη φιλοσοφία του και τη φιλοσοφία της beat γενιάς ):
    “The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow roman candles exploding like spiders across the stars and in the middle you see the blue centerlight pop and everybody goes «Awww!”

  10. Φοβερό κείμενο.Προσοχή όμως με την συγγραφή γιατί το τίμημα είναι πολύ μεγάλο…ΟΝ ΤΗΕ ROAD απλά…

  11. @@@κανονιολόγος….. Αγαπητέ κανονιολόγε, καλησπέρα..ευχαριστώ πολύ….αλλα΄ποιο είναι το τίμημα , δεν καταλαβα…. Δεν ειμαι συγγραφέας, μια συνηθισμενη δημοσιογράφος ειμαι, αν με παρακολουθείς ….
    χαιρετω
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s