Ιδεολογικός επαναπροσδιορισμός πάραυτα!


uditagoswami1.jpg
Ισως αργήσουμε να το συνειδητοποιήσουμε, καθώς παραμένουμε ουραγοί των διεθνών εξελίξεων. Στο κάτω κάτω η Ελλάδα ζει τις δικές της αγωνίες. Καλείται να ερμηνεύσει με την πεπερασμένη λογική των προηγούμενων δεκαετιών τους λόγους της διολίσθησης των δύο μεγάλων κομμάτων, της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Καλείται επίσης να αντιμετωπίσει την απάλειψη από τον πολιτικό χάρτη του «κεκτημένου» του δικομματισμού. Δεν βγάζεις εύκολα από πάνω σου το αγαπημένο σου γιλεκάκι, ακόμη κι αν είναι μέσα στη λίγδα. Ομως, η εντυπωσιακή άνοδος του Αλέξη Τσίπρα και η υπολογίσιμη ενίσχυση των δύο άκρων προοιωνίζονται σοβαρές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο και στο μοίρασμα της πίτας της εξουσίας. Τα ζητήματα αυτά, ωστόσο, μοιάζουν με μικρές πυγολαμπίδες σε νυχτερινές περιπολίες όταν καλούνται να αναμετρηθούν με το σκοπιανό και το ασφαλιστικό. Πυλώνες ασφάλειας και ισορροπίας, αποκάλεσε πρόσφατα ξένος καθηγητής πανεπιστημίου τους ύφαλους της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής μας. Προφανώς υπάρχει πρόβλημα κι αν δεν αντιμετωπιστεί με τη δέουσα σοβαρότητα, θα πάρει τη μορφή του γύπα που υπερίπταται διψασμένος για αίμα πάνω από τα διαμελισμένα σώματα των πιστολέρος της Αγριας Δύσης. Τελικά τι φταίει και υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε συλλογική μέγγενη; Μάλλον η γονιδιακή αναβλητικότητά μας, αλλά και η πεποίθηση ότι την τελευταία στιγμή η Αντιγόνη δεν θα χρειαστεί να βαδίσει προς τη σκληρή της τιμωρία.

Ουραγοί, λοιπόν, των διεθνών εξελίξεων, δεν έχουμε τη διάθεση να παρακολουθήσουμε τα όσα σοβαρά συμβαίνουν γύρω μας, εκτός αν χρειαστεί να βρίσουμε τους Αμερικανούς. Εκεί και διαδηλώσεις οργανώνουμε στο άψε σβήσε και έξω από την αμερικανική πρεσβεία μαζευόμαστε με τα πλακάτ μας, με τα όλα μας. Και όντας σε στάση στρουθοκαμήλου συνεχώς, δεν παρατηρούμε ότι στην Ευρώπη το πολιτικό κλίμα μοιάζει με ανεμοστρόβιλο σε εξέλιξη. Οι συζητήσεις των πολιτικών και των διανοούμενων δεν εξαντλούνται σε ξύλινες ταμπέλες, όπως «παγκοσμιοποίηση» ή «ευέλικτη αγορά εργασίας» ή «κεκτημένα». Οι πολιτικές ελίτ στον βαθμό που μπορούν, θέλουν να κατανοήσουν τις ζυμώσεις, τη διαπάλη ανάμεσα στην εξέλιξη και την οπισθοδρόμηση, το πώς το ατομικό συμφέρον κυριαρχεί του συλλογικού ή και αντιστρόφως. Η πολιτική έχει επιστρέψει, ως θεωρία τουλάχιστον, κι αν κάτι αναζητείται, είναι η μετάλλαξη της Αριστεράς ή της Σοσιαλδημοκρατίας και η στασιμότητα ή μη της δεξιάς. Τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ισπανία και τη Γαλλία (στη Γαλλία είχαμε τοπικές εκλογές και η Αριστερά πήγε καλά) δείχνουν ότι ο Ευρωπαίος πολίτης δεν αποδέχεται εύκολα τους αυστηρούς κανόνες της οικονομίας της αγοράς. Διαφωνεί με το οικονομικό στρίμωγμα, αρνείται να ψάλλει μαζί με τις δεξιές πολιτικές ηγεσίες το αλληλούια των μεταρρυθμίσεων, δεν βάζει την υπογραφή του για καμιά απ’ αυτές, έως και αλλεργία παθαίνει. Στο κάτω κάτω, φοβάται. Φοβάται την περιθωριοποίηση. Ακούει ότι ο άνεργος των 45 και των 50 χρόνων γρήγορα γίνεται μακροχρόνια άνεργος. Ακούει ότι θα δουλεύει πολύ περισσότερο και θα εισπράττει λιγότερα. Η λέξη «απόλυση» του προκαλεί πανικό. Του λένε ότι για να επιβιώσει το κράτος, θα πρέπει να συρρικνωθεί. Θα συρρικνωθεί του λένε και ο τομέας της πρόνοιας. Ε, και πώς θα ζήσει χωρίς αυτόν; Είναι το γιλεκάκι που έλεγα παραπάνω για μας τους Ελληνες. Το αποχωρίζεσαι; Οχι. Θα στο πάρουν, μόνο αν στο σκίσουν.
180px-jose_luis_rodriguez_zapatero_para_tabla.pngΣτην Ισπανία ο σοσιαλιστής Θαπατέρο, εφαρμόζοντας σε μεγάλο βαθμό μια σχεδόν φιλελεύθερη πολιτική κατάφερε να επανεκλεγεί. Στα όρια του αναμενόμενου πάντως η επανεκλογή του, από τη στιγμή που η Ισπανία εξελίσσεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς, έχοντας μειώσει αισθητά την ανεργία και έχοντας επιτρέψει μερική αυτονομία στις περιφέρειές της. Στη Γαλλία, ο Σαρκοζί έλαβε το πρώτο προειδοποιητικό μήνυμα, επιτρέποντας με την τακτική του στην Αριστερά να ξανασηκώσει κεφάλι, κάτι που έμοιαζε σχεδόν απίθανο μόλις προ μηνών. Στη Γερμανία, οι ήττες της Μέρκελ στα κρατίδια δεν μπορούν παρά να ερμηνευτούν ως αδυναμία του μεγάλου συνασπισμού να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα οικονομικά προβλήματα των Γερμανών, σ’ ένα κράτος που λειτουργεί ρολόι. Παράλληλα, οι Σοσιαλδημοκράτες σ79857975.jpgτρέφονται αριστερότερα, όχι γιατί το πιστεύουν, αλλά γιατί οφείλουν να αντιμετωπίσουν τον κόκκινοΟσκαρ Λαφοντέν, ο οποίος προ τριετίας σε πανευρωπαϊκό συνέδριο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε διαμηνύσει ότι «η Αριστερά ή θα εκσυγχρονιστεί ή θα πεθάνει». Τελευταία, ο κόκκινος Οσκαρ απλώνει τα πάχη του στις πολυθρόνες του γραφείου του, καθώς εισπράττει με αυταρέσκεια τη δυσαρέσκεια των Γερμανών απέναντι στην πολιτική δυστοκία του μεγάλου συνασπισμού που οφείλει να συνδιαλλαγεί με την αύξηση του ποσοστού των πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Στην Ιταλία, το τοπίο παραμένει εκκρεμές. Στη γείτονα οι κυβερνήσεις πέφτουν με αιτία ή και χωρίς αιτία, αλλά μύτη δεν ανοίγει. Αυτή τη φορά, η μεγάλη ελπίδα της νέας ιταλικής Αριστεράς (Δημοκρατικό Κόμμα) είναι ο Βάλτερ Βελτρόνι, 2343893_f9cb053c64_m.jpegο παλιός δήμαρχος της Ρώμης, πρώην διευθυντής της «Ουνιτά» και διάδοχος του Ρομάνο Πρόντι. Ενας πρώην μαρξιστής ο 52χρονος Βελτρόνι, σήμερα φαντάζει ως ο εκπρόσωπος του νέου ρεύματος της Ιταλίας, ο πολιτικός που μπορεί να νικήσει τον ηλικίας 72 ετών Μπερλουσκόνι και να συμβάλει, ώστε να επιστρέψει η χώρα του στην κορυφή των διακεκριμένων κρατών. Βεβαίως, όσοι γνωρίζουν λίγο καλύτερα τα ιταλικά πράγματα, θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι το νέο Δημοκρατικό κόμμα συνιστά πλήρη μετάλλαξη σε κεντρώο κόμμα με τις ευλογίες του Βατικανού και μάλιστα αντιγράφει τους Δημοκρατικούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφρούς θα βγάζει από τον τάφο του ο Μπερλινγκουέρ!

Στη Βρετανία, οι Εργατικοί, οι οποίοι κυριολεκτικά σάρωσαν με την επιθετική προσαρμοστική πολιτική τους, γνωρίζουν ότι αν δεν ενδιαφερθούν για την καθημερινότητα του πολίτη θα καταρρεύσουν, αφήνοντας πεδίο δόξης λαμπρό στους Τόρις, οι οποίοι αλιεύουν ψηφοφόρους από τη μεγάλη δεξαμενή των Εργατικών. Διάβαζα σε αγγλικό πολιτικό περιοδικό ότι κλιμακώνονται οι συζητήσεις μεταξύ των Εργατικών για το σοβαρό ενδεχόμενο της πρόσμειξης της σοσιαλδημοκρατίας με τον φιλελευθερισμό, που μπορεί να ορίσει την έννοια της προοδευτικότητας στον 21ο αιώνα. Η αντιμετώπιση των σημερινών προβλημάτων, σημειώνουν οι «σοφοί», υπαγορεύει σύμπραξη της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας με τονπαραδοσιακο φιλελευθερισμό που θα λαμβάνουν υπόψη τους την ατομική ελευθερία και την οικονομία της αγοράς! Αν καταλαβαίνω καλά, επιχειρείται μια μετατόπιση της σοσιαλδημοκρατίας προς τον χώρο του κέντρου και όχι προς τα Αριστερά. Κι αυτό γιατί οι μεγάλες μάζες επιλέγουν τον κεντρώο χώρο, όπου και ο καπιταλισμός βολεύεται και το Δημόσιο έχει λόγο και το κοινωνικό κράτος δεν είναι θνησιγενές.

wwwreuterscomdfg.jpgΟ Γάλλος φιλόσοφος Αλέν Ρενό στο βιβλίο του «Τι είναι δίκαιη πολιτική» σημειώνει ότι γινόμαστε θεατές μιας Αριστεράς και μιας Δεξιάς που είναι παγιδευμένες στα αντανακλαστικά άλλης εποχής, χάνοντας έτσι μια μοναδική ευκαιρία να ενσωματώσουν στο πρόγραμμά τους… το τουρμπάνι των Σιχ ή τον μεγάλο σταυρό των Ασσυροχαλδαίων. Ισως θέλει να επισημάνει ότι απαιτείται ιδεολογικός επαναπροσδιορισμός, ζητούμενο πολιτικών κομμάτων και κοινωνιών, που όμως ξεκινούν από αντίθετες αφετηρίες. Κι αν συναντηθούν ποτέ!

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 16-3-2008

 

ριτς

 

Advertisements

33 thoughts on “Ιδεολογικός επαναπροσδιορισμός πάραυτα!

  1. Πιστεύω πως τα αποτελέσματα των εκλογών στην Γαλλία και την ισπανία -αλλά και οι εξελίξεις στην Ελλάδα- αναδεικνύουν ανάγλυφα το αδιέξοδο των πολιτών που κάτι ψάχνουν, αλλά πού να το βρουν.
    Στη Γαλλία την άνοδο της αριστεράς θα την χρέωνα στη δυσαρέσκεια προς τον Σαρκοζύ, που εκτός από τα αντιλαϊκά μέτρα, αποδείχτηκε ΚΑΙ ανάγωγος (είδες στο Salon de l’Agriculture που έβρισε χυδάια έναν πολίτη -έκφραση που θα μεταφραζόταν περίπου ως «Δίνε του μαλάκα μου»!!!!-και καταγράφηκε στις κάμερες? Οι Γάλλοι δίνουν πολλή σημασία σε κάτι τέτοια.)
    Επειδή λοιπόν τα έχουν πάρει με το Σαρκοζύ ψηφίζουν αριστερά, αλλά μια αριστερά που δείχνει εντελώς αποπροσανατολισμένη, άτολμη, μπερδεμένη και στην κοσμάρα της (σαν το ΠΑΣΟΚ ένα πράμα). Έχω εμπιστοσύνη στην ανικανότητα των Γάλλων σοσιαλιστών: είναι τόσο χαωμένοι που ούτε καν αυτό δεν θα καταφέρουν να κεφαλαιοποιήσουν!
    Όσο για την Ισπανία, δεν γνωρίζω καλά, αλλά νομίζω πως κι ο Θαπατέρο είχε πτώση. Θα μου πεις, είναι και η κυβερνητική φθορά στην μέση.
    Πιστεύω πάντως πως ο Θαπατέρο είναι ο μόνος ευρωπαίος σοσιαλιστής που εξακολουθεί να συμπεριφέρεται και σαν ευρωπαίος και σαν σοσιαλιστής! Όλοι οι άλλοι τα κάναν από κούπες!

    Η ουσία πάντως είναι πως το αδιέξοδο του κόσμου είναι εκεί, είναι ολοφάνερο και πλέον εκπεφρασμένο. Περιμένω να δω μόνο προς τα πού θα καναλιζαριστεί και αν θα καταφέρει να εκφραστεί με πιο δυναμικό και ουσιαστικό τρόπο…

  2. Πολύ ωραία ανασκόπηση της πολιτικής σκηνής στα κράτη της Ευρώπης! Έτσι φάνηκε αυτό που όλοι υποπτεύομαστε ότι συμβαίνει σήμερα: Αποπροσανατολισμός, λαϊκισμός και σύγχυση ταυτότητας των κομμάτων, που κοινώς «μπέρδεψαν τα μπούτια τους» στην αγωνιώδη προσπάθειά τους να πιάσουν το σφυγμό του …ταλαίπωρου κόσμου!!
    Να είσαι καλά ritsmas!

  3. Aπό την Ελλάδα λείπει η οραματική σκέψη, η δημιουργός διανόηση που θα εμπνεύσει συλλογικές δράσεις. Με το δεύτερο βιβλίο που δουλεύω αυτό τον καιρό – σ’ ένα -δυο χρόνια θα κυκλοφορεί ελπίζω – προσπαθώ να προσφέρω το μικρό μου λιθαράκι προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση. Εν μέσω κομμάτων, ιδεολογημάτων και του αγοραίου και μιντιακού λόγου που κατακλύζει τη σύγχρονη Ελλάδα, πολλοί άνθρωποι νιώθουν άφωνοι. Μέσα και από τα blogs όμως αυτή η αφωνία άρχισε, νομίζω, να ‘σπάει’.

  4. O Βrown έχει αποξενώσει την μεσαία τάξη.. υψηλές φορολογίες, δεν έχει καμμία δύναμη σε ότι αφορά τις αποφάσεις της καθημερινής του ζωής… αν συνεχίσει την ίδια πολιτική, το εργατικό κόμμα δεν θα βρίσκεται στην εξουσία για πολύ καιρό από την αλλη ο Κάμερον (Τορις) δημαγωγεί περί δύναμη του πολίτη να παίρνει αποφάσεις μέσα στη μικρή κοινότητά του..αν το πιάσει αυτό και το εκμεταλευθεί ο Μπράουν ίσως και σωθεί… Αυτά από την Βρετανία και την Πηνελόπη
    P.S. σήμερα είναι ημέρα δημοσιότητας για την Πηνελόπη !!!! Φιλιά

  5. απλά καλησπέρα… μόλις γύρισα από μια πανέμορφη Αιγιάλεια, όπου η φύση έχει ήδη αρχίσει να αυτο-ιάται… Ες αύριον τα σοβαρά σχόλια. Σήμερα μόνο χαμόγελα…

  6. @@Penelope….εισαι μια διασημότης. Πώς να το κάνουμε τώρα….Για πατε στο μπλογκ της Πενελοπε να δείτε μεγαλεία , καλε……
    φιλω και χαιρετώ μαζί
    ριτς

  7. @@marianonice….οφειλουμε να κάνουμε κουράγιο και να περιμένουμε γενικώς. Τί ; Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά δεν εχω παψει να ελπίζω ότι η οσμωση στας Ευρώπας θα κατηφορήσει προς τα κάτω…Μεσογειος γαρ…νασαι καλά…

  8. @@@Κροτ, μεγάλο αδιεξοδο πράγματι . Το βλέπουμε παντού γύρω μας κι εσύ ακομη περισσότερο εκει που ζεις. οσο για τον Σαρκοζί τόχει παραξηλώσει και ξεχνάει ότι οι Γάλλοι ειναι ανεκτικοί γενικώς, αλλά αυτό τοα λλαζονικό στυλακι μάλλον δεν το αντέχουν….Οι αλλες χωρες δοκιμάζουν μοντέλα και προχωρουν με τον τρόπο τους. Εμείς απλώς συνδικαλιζόμαστε και παραμένουμε δεσμιοι της λογικής της σχεσης δημοσ’ίου -κρατους -κομματος-ψηφοφόρου . Ως πότε ;

  9. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σου.
    Θα ήθελα να σταθώ στον τίτλο σου.
    Ιδεολογικός επαναπροσδιορισμός πάραυτα.
    Το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό.
    Και απολύτως αναγκαίο.
    Για να ξεκολλήσουν οι κοινωνίες από τις στασιμότητές τους, είναι αναγκαίο να αποκτήσουν νόημα και περιεχόμενο τα ονόματα των ιδεολογιών.
    Τα προβλήματα είναι αυτά που είναι, όμως λύσεις άριστες δεν υπάρχουν.
    Πολιτικές λύσεις υπάρχουν.
    Και αυτές που επιχειρούνται από μαθητευόμενους και μη μάγους, είναι τις περισσότερες φορές, λύσεις, θα μου επιτρέψεις την έκφραση «τραβεστί».
    Δεν υπακούουν ούτε σε ιδεολογίες ούτε σε κοσμοαντιλήψεις γιατί πολύ απλά οι υπάρχουσες έχουν «ξεχειλώσει»!!
    Επειγόντως λοιπόν.
    Ιδεολογικός επαναπροσδιορισμός αλλιώς η κρίση θα συνεχίσει να σέρνεται…

    Καλησπέα
    Καλή σου εβδομάδα…

  10. Οι πολίτες τις Ευρώπης είναι σε ένα αδιέξοδο. Αφενός οδηγήθηκαν σε πιό συντηρητικές λύσεις, κυρίως λόγω ξενοφοβίας (ας μην ξεχνάμε ότι το αστέρι του Σαρκοζί ανέτειλε λόγω της σκληρής του στάσης απέναντι στην εξέγερση των δεύτερης και τρίτης γενιάς μεταναστών) αφετέρου οι δουλειές και τα εισοδήματα τους εξακολουθούν να κινδυνεύουν γιατί απλά η δεξιά συμπεριφέρεται σαν δεξιά και οι προτεραιότητες του φιλελευθερισμού είναι άλλες. Την σοσιαλδημοκρατία δε, κατά το κοινώς λεγόμενο, την έφαγαν στην μάπα και δύσκολα θα επιστρέψουν εκεί.
    Αδιέξοδο (;)

  11. Sotiris K. Δεν ξέρω τί μπορεί να γίνει στην Ελλάδα, μάλλον δεν έχω την παραμικρή ιδεα, είμαστε απλώς για να είμαστε…. στας Ευρώπας αν μη τι άλλο υπάρχει ο προβληματισμός και αναζητούνται λύσεις μετρίων διαστάσεων και μέτριας αποτελεσματικότητας – ημίμετρα δηλαδή – αλλά εστω κι έτσι, κάτι κινείται
    σε φιλώ ριτς

  12. thalassinimatia καλημέρα Θαλασσινή μου..Οι προβληματισμοί υπηρχαν , υπαρχουν και θα υπάρχουν σε βάθος χρόνου. Το να τους προβάλουμε είναι καθήκον όλων μας. Από κει και πέρα, εμείς μπορούμε να προσφέρουμε στο βαθμό που μας επιτρέπει ο νους, η διάθεση και η λειτουργία του συστήματος. Οπως ελεγαν οι αρχαιοι ημων μη- πρόγονοι…μεχρις αστραγάλων ω βελτιστοι!
    καλη εβδομάδα

  13. Καλημέρα,

    χρειαζόμαστε αναμφίβολα αλλαγή ιδεολογικού προσανατολισμού. Εγώ θα έλεγα ότι η αλλαγή αυτή θα πρέπει να συνίσταται στην επιστροφή στον ορθολογισμό. Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε δηλαδή οξύμωρα, ακατανόητα, αναρθολογικά, εντούτοις αυτά συμβαίνουν, όπως πχ το να προοδεύει η επιστήμη, η τεχνολογία, να αυξάνεται ο παραγόμενος πλούτος, ωστόσο να ζούμε χειρότερα, όπως το να λειτουργούμε ασύμβατα σε σχέση με το περιβάλλον, όπως το να γίνονται οι κοινωνίες μας ζούγκλες ατομίκευσης. Και συμβαίνουν γιατί ο ορθολογισμός θυσιάζεται χάριν του οικονομισμού.

    Ένα απλό παράδειγμα : Ασφαλιστικό. Ας υποθέσουμε ότι όντως τα ταμεία νοσούν. Τι κάνουμε; Η λύση που προκρίνει η κυβέρνηση; Μείωση συντάξεων – αύξηση ορίων ηλικίας – εν ολίγοις συρρικνώνουμε το (ήδη συρρικνωμένο) σύστημα με τεράστια κοινωνικά κόστη άμεσα και περισσότερο για το μέλλον. Μία λύση πλήρως ταυτισμένη με την αξία της καπιταλιστικής «ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας. Ορθολογικό; Προφανώς όχι. Ρεαλιστικό; Προφανώς ναι, σε ένα ρεαλιστικά αντι-ανθρώπινο σύστημα, όπως το καπιταλιστικό.

    Ας επιστρέψουμε στον ορθολογισμό. Αναζήτηση αιτιών του προβλήματος και με βάση αυτές λύση. Αιτίες του προβλήματος στο ασφαλιστικό. Κατ’ επίφαση τριμερής χρηματοδότηση (ήταν πάντα μονομερής, πάντα μόνο οι εργαζόμενοι πλήρωναν – κράτος και κεφάλαιο δεν έδωσαν ποτέ μία – εισφοροαπαλλαγές, εισφοροδιαφυγές – ανασφάλιστοι – άνεργοι), διασπάθιση του ταμειακού χρήματος – «κακοδιαχείριση» (επενδυτική χρήση των ταμειακών αποθεμάτων από την εγχώρια αστική τάξη – πιο πρόσφατα τα ομόλογα κτλ). Το κυριότερο. Ολοκληρωτική αλλαγή εργασιακών σχέσεων σήμερα (ημιαπασχόληση – ελαστικές σχέσεις – με τον ένα ή με τον άλλο «νομιμο» τρόπο άρση των εργοδοτικών υποχρεώσεων). Ορθολογιστική αντιμετώπιση; Σπάμε τα παραπάνω αποστήματα. Λύνουμε το πρόβλημα αίροντας τις αιτίες του και όχι εξαθλιώνοντας περαιτέρω την κοινωνία.

    Με δυο λόγια, κ. Μασούρα, το ταμείο των δημοσιογράφων δε θα γίνει ποτέ βιώσιμο, αν η εργοδοσία σας δεν πάψει την πρακτική να προσλαμβάνει όλους τους νέους συναδέλφους σας με μπλοκ αποδείξεων αντί ως κανονικούς εργαζόμενους. Αντίθετα μη βιώσιμη θα γίνεται όλο και περισσότερο η σύνταξή σας.

    Έχουμε αναρωτηθεί γιατί όλα τα προβλήματα παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια λύνονται έτσι – ανορθολογικά? Μήπως είναι ανορθολογική η βάση του ίδιου του συστήματος, που ζούμε, δλδ η καθιέρωση ως ύψιστης αξίας του κέρδους (για λίγους) και όχι του ανθρώπου, και η γενίκευση αυτού του κριτηρίου στις ζωές μας με όποιες καταστροφικές συνέπειες?

    Οι απάντηση σε όλα αυτά έρχεται από τις κοινωνίες και όχι πια από τα «πάνω». Το εξαιρετικά πολυσύνθετο των σημερινών ανθρώπινων κοινωνιών δε μπορεί σήμερα να εκφραστεί με τα υπάρχοντα συστήματα εξουσίας, εξού και η τεράστια μεταξύ των δύο απόσταση. Αν πρέπει σήμερα να αλλάξουμε ιδεολογικό προσανατολισμό, αυτός θα πρέπει να στραφεί επιτέλους στις ίδιες τις κοινωνίες και στην ικανότητά τους να παράγουν οι ίδιες βιώσιμη επί παντός επιστητού πολιτική και όχι πια στους «απο πάνω». Αυτό άλλωστε λέγεται δημοκρατία (όχι με τη σημερινή αλλά με τη διαχρονική της έννοια), αν δεν κάνω λάθος. Η αριστερά θα παίξει σε αυτή τη στροφή κάποιο ρόλο, στο μέτρο που θα την αντιληφθεί. Και δυστυχώς αυτή τη φορά δε θα μπορεί να την εκμεταλλευτεί ενσωματικά για το σύστημα.

  14. Ενδιαφέρουσα η ανάλυση με σοβαρές επισημάνσεις. Η κοινωνία ειναι έτσι δομημένη εδώ και αιώνες, με στόχο την ευμάρεια και το χρήμα. Ας θυμηθούμε ότι η επιδίωξη της ευτυχίας ( με την έννοια της ευημερίας ) περιγραφεται σαφώς στο αμερικανικό σύνταγμα… Ο ανορθολογισμός αποτελεί θεωρία σκέψης για πολλούς ιθύνοντες και διευθύνοντες. Γι αυτό και έχουν χρέος οι κοινωνίες, όχι να αντιδράσουν διεκδικώντας ψυχία σε ταμεια και συντάξεις, αλλα προβάλλοντας με ευσχημο τρόπο τα αιτήματα τους, αιτηματα ιδεολογικής εμβέλειας , αλλά και πρακτικής. Στην Ελλαδα,. όσο υπάρχει η εξάρτηση κόμματος -πολιτη και δεν υφίσταται το ενιαίο και το συνεχές του κράτους , τόσο τα πραγματα θα λιμνάζουν και θα αυξάνονται οι ανισότητες γιατί πολλοί θα κινηθούν μπροστά με τον τρόπο τους χωρίς να κοιταζουν πίσω τους. Δηλαδή αυτό που ελεγαν παλιότερα ότι δεν μπορεί να εισαι εσύ καλά όταν ο διπλανός σου πεινάει ( με την ευρεία έννοια το πεινάω) δεν θα ισχύσει.
    χαιρετω
    ριτς

  15. Ένσταση:
    Δεν κατανοώ γιατί πιστώνεται την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας του Συνασπισμού. 🙂
    Του ΣΥΡΙΖΑ ηγείται ο Αλαβάνος, ο οποίος ακούραστα ασκεί το ρόλο της αντιπολίτευσης, όσο καιρό το ΠΑΣΟΚ ασχολείται με τα εσωτερικά του προβλήματα.

    Όσον αφορά την ουσία του άρθου: ο Ευρωπαίος πολίτης από το στάδιο του φόβου, όταν χάσει τα κεκτημένα του θα περάσει στο στάδιο της οργής.

  16. espoir….δεν υπάρχει αναφορά – αν θυμαμαι καλα- στον ΣΥΡΙΖΑ, μονο το ονομα του Τσίπρα…. χα….

    Οσον αφορά το δευτερο σκέλος του σχολίου, για τον Ευρωπαίο: είμαστε με το δίκανο παρα ποδα για να δούμε πώς θα αντιδράσει αυτό το σπισις. Μπορεί να αντιδράσει ήπια, μπορεί ομως και να ανατρέψει το σημερινό στάτους κβο. Λέτε ναχουμε επαναστασεις τύπου 1848 ; χα…χα….. πολυ ωραία θα ήτο.

  17. Οι πολίτες της Ευρώπης είναι πράγματι σε αδιέξοδο, αλλά σε αδιέξοδο βρίσκονται παντού, σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Η εκπαίδευση, και κατ’ επέκταση η παιδεία παίζουν μεγάλο, αν όχι τον σημαντικότερο λόγο που δημιουργούν εξειδίκευση σε βάρος του φιλοσοφικού λόγου, του στοχασμού και της έρευνα, με αποτέλεσμα στα όποια φαινόμενα πολιτικοκοινωνικής κρίσης να μην μπορεί να ορθωθεί ουσιαστικός αναλυτικός λόγος και να κατανοηθούν. Να κατανοηθούν από τη πλειοψηφία του κόσμου και όχι μεταξύ των διάφορων διανοούμενων. Έχουμε μεγάλο δρόμο προς την ουτοπία.

  18. Μου άρεσε πολύ η ανάλυση σου Ρίτσα μου. Στέκομαι δε και στο εξής που αναφέρεις : «Στην Ισπανία ο σοσιαλιστής Θαπατέρο, εφαρμόζοντας σε μεγάλο βαθμό μια σχεδόν φιλελεύθερη πολιτική κατάφερε να επανεκλεγεί. Στα όρια του αναμενόμενου πάντως η επανεκλογή του, από τη στιγμή που η Ισπανία εξελίσσεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς, έχοντας μειώσει αισθητά την ανεργία…» Νομίζω ότι κι εδώ το ΠΑΣΟΚ λάθος έχει στραφεί τελευταία σε «αριστερά» λαϊκίστικα συνθήματα θεωρώντας ότι έτσι θα κερδίσει το χαμένο έδαφος. Αυτό που λείπει από το ΠΑΣΟΚ δεν είναι τα δήθεν «αριστερά» συνθήματα, είναι η ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ αυτοκριτική και η εκπόνηση ενός ειλικρινούς, και ρεαλιστικού πργράμματος και όχι λαϊκίστικων συνθημάτων που στόχο έχουν μόνο να χαϊδεύουν αυτιά.

  19. Η ένστασή μου αναφερόταν σε αυτό το απόσπασμα :

    Καλείται επίσης να αντιμετωπίσει την απάλειψη από τον πολιτικό χάρτη του «κεκτημένου» του δικομματισμού. Δεν βγάζεις εύκολα από πάνω σου το αγαπημένο σου γιλεκάκι, ακόμη κι αν είναι μέσα στη λίγδα. Ομως, η εντυπωσιακή άνοδος του Αλέξη Τσίπρα

    Αν η άνοδος εντοπίζεται στο
    «γραμματέας –> πρόεδρος»
    τότε pardon, έχω κάνει λάθος.
    Αν όμως η άνοδος εντοπίζεται στις δημοσκοπήσεις, αυτές ρωτάνε για τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι για τον Συνασπισμό. 🙂

  20. @@espoir….ενταξει, δεν εγινε κάτι, το λύσαμε το θέμα…

    @@Meropi…οι υπολογισμοί του Γιωργάκη ηταν λανθασμένοι.Πονταρε στον Τσίπρα και δεν του βγήκε. Τώρα θα πρέπει να ξανασχεδιαστεί η στρατηγική, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει στρατηγική.

    @@@ Stratos Η ουτοπία με γοητεύει, αγαπητέ μου!

    ριτς

  21. Συγχαρητήρια, εξαιρετικό άρθρο. Στ’ αλήθεια, απ’ όλα τα στραβά της ωραίας μας χώρας, ένα απ’ τα πιο αφόρητα είναι το πόσο κοντόθωρη κατάντησε. Η επισκόπηση των εξελίξεων στο πολιτικό σκηνικό των μείζονων ευρωπαϊκών κρατών είναι πολύ επιτυχημένη. Πολύ εύστοχη και η αναφορά σας στον Ρενώ.

    Με φιλικούς χαιρετισμούς,

  22. scholarios…. Ναι, δυστυχώς σκυβουμε το κεφάλι και κοιτάμε με θαυμασμό τα δικά μας απορρίματα… Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.. Σε ενα από τα προηγουμενα κειμενα μου ειχα χρησιμοποιήσει μια μικρή αναφορά ( με το ονομα σας, το Σχολάριος) στο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Αταλί..
    χαιρετώ

  23. babis dermitzakis.. Η αλήθεια ειναι ότι δυσκολεύομαι να τραγουδήσω το Η Ελλαδα ποτε δεν πεθαίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά, τραβα,τραβά και ξανά προς τη δοξα τραβα….Κάτι με εμποδίζει , Μπάμπη μου… Τί να σου πω κι εγώ..

  24. Η χώρα μας είναι αλήθεια ότι σε πολλούς τομείς υστερεί. Όμως τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από την απουσία του δημοσίου διαλόγου. Είτε μιλάμε για κόμματα, είτε για την κοινωνία την ίδια, βλέπουμε ότι στην Ελλάδα η δημόσια «διαβούλευση» μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο: λίγοι ενδιαφέρονται να συζητήσουν, ακόμα λιγότεροι να ακούσουν. Όμως αυτή η νοοτροπία εγκυμονεί κινδύνους: αν η κοινωνία δε συζητήσει αυτά που την απασχολούν είναι σίγουρο ότι θα τα βρει κάποια στιγμή μπροστά της και μάλιστα από την ανάποδη. Διότι τότε θα είναι αργά: δε θα υπάρχει χρόνος, ίσως και διάθεση για συζήτηση, αφού τα όποια ζητήματα θα έχουν πάρει την (όποια) πορεία τους. Μόνο που αυτό θα έχει γίνει χωρίς εμάς…

  25. δ.τζ Δεν συζητάμε γιατί ως γνωστόν ειμαστε ξερόλες και η δική μας άποψη ειναι υπερανω ολων των άλλων. Δεν υποχωρούμε όταν υποστηρίζουμε κάτι και θέλουμε ο απέναντι να συρθεί μπροστά μας ταπεινωμένος. ( Συμβολικά το λεω, βεβαίως). Η κοινωνία ειναι βιαστική, καταναλωτική, αδηφάγος. Μου θυμίζει την αδηφάγο για φυσικούς πόρους Κίνα. Και καλά η Κινα ειναι μια υπερδύναμη μερικών δισ ανθρώπων. Εμείς, τί παριστάνουμε ς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s