Ο δυτικός πολιτισμός τρώει τις σάρκες του…


u11802035.jpg

Συνήθως πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. Τα αυτονότητα μας μπερδεύουν.Εβδομάδες τώρα συζητάμε, αναλύουμε και εκλογικεύουμε το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, αυτήν την ψευδεπίγραφη και νομοθετικά οριοθετούμενη μορφή ελευθερίας ανάμεσα σε δύο ετερόφυλους ανθρώπους που αποφασίζουν, αντί να έλθουν εις γάμου κοινωνίαν, απλώς να συζήσουν. Διυλίζουμε περίτεχνα τον κώνωπα και επικεντρώνουμε την προσοχή μας στο δικαιολογημένο ξέσπασμα της εκκλησίας, αλλά και τον αδικαιολόγητο πύρινο λόγο του σεβασμιωτάτου Ανθίμου.

1abc10c.gif

Νιώθουμε λες και μας κλέβουν την πανοπλία μας. Τα τείχη γκρεμίζονται και πίσω τους εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι απογυμνωμένοι. Μα, ώς τώρα ξέραμε ότι μόνον ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και στο κάτω κάτω, τι είναι καλύτερο: ένα συμβόλαιο που θα κατατίθεται στον ληξίαρχο, αλλά όταν το αίσθημα θα εξανεμίζεται και ο ένας δεν θα αντέχει πια τον άλλο, θα γλιτώνουμε την ταλαιπωρία του διαζυγίου; ΄Η μήπως αξίζει τον κόπο η φασαριόζικη γαμήλια τελετή, το κιτς του νυφικού, της δήθεν αγνότητας του λευκού, της ανθοδέσμης, του ρυζιού, τα εκκλησιαστικά «διόδια», το τέλειο στήσιμο μιας αμφισβητούμενης προσεχώς ευτυχίας; Τι να προτάξω, δεν ξέρω. Δεν έχω επικοινωνήσει τελευταία και με τη «Θεία απ’ το Σικάγο». Σπάσανε κι οι τελευταίες σταμνες στη βεράντα. Ας είναι, όμως.

Ο προβληματισμός των ανθρώπων είναι συνήθως υγιής διαδικασία. Οταν προβάλλεται, διεγείρει τον αντίλογο, κατοχυρώνοντας με τον καιρό το καινούργιο που αφορά το κοινό περί δικαίου αίσθημα.Αλλά δεν είναι μόνον η Ελλάδα που αφήνει πίσω της τον νυφικό ρουβίκωνα και την ελεύθερη συμβίωση ετερόφυλων ζευγαριών. Ο θεσμός του γάμου δεν προβληματίζει μόνον τους Ελληνες και την ελληνική νομοθετική εξουσία. Τα ίδια και πολύ χειρότερα συμβαίνουν «εις τας Ευρώπας», με εξαίρεση τη Γαλλία του Σαρκοζί, ο οποίος βιάστηκε να παντρευτεί την Κάρλα (τρίτος γάμος) για να προλάβει τον γάμο της Σεσιλιά (επίσης τρίτος γάμος)! Πέραν της Μάγχης όμως, στην προσφιλή Βρετανία του βασιλικού ζεύγους, η ραγδαία πτώση των ποσοστών των ανθρώπων που παντρεύονται, αναμένεται να εξελιχθεί σε βασικό σημείο αντιπαράθεσης των Τόρις και των Εργατικών, στην επερχόμενη προεκλογική εκστρατεία. Τα ποσοστά των Βρετανών που καταλήγουν στον γάμο είναι τα χαμηλότερα από το 1862!! Οι Τόρις επιρρίπτουν ευθύνες στους κυβερνητικούς, επισημαίνοντας ότι το φορολογικό σύστημα ενθαρρύνει τους πολίτες να παραμένουν εργένηδες ή να συζούν. Εργάζονται δε πυρετωδώς για να συμπεριλάβουν στα προγράμματά τους ευνοϊκές για τα ζευγάρια παροχές. Τις ίδιες επισημάνσεις με τους πολιτικούς, όμως, κάνουν και οι κοινωνιολόγοι, προσθέτοντας ότι οι Βρετανοί παντρεύονται πλέον μετά τα 35 και μάλιστα στη συντριπτική τους πλειοψηφία ενώπιον του δημάρχου και ουχί του εφημερίου της ενορίας τους.

1abc10a.gif

Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν, για τους κοινωνιολόγους. Τα μανίκια ψηλά και εργασιοθεραπεία. Στο κάτω κάτω, τα κουτάκια παραμένουν μισάνοιχτα για να στοιβάξουν μέσα αριθμούς και κατεψυγμένα συναισθήματα, που στη συνέχεια θα αποτελέσουν τον μπούσουλα της νομοθετικής εξουσίας. Τα πρώτα συμπεράσματα είναι λυπηρά. Το πρόβλημα, λένε, δεν προέρχεται από το ότι αντικαθίσταται ο γάμος με τη συμβίωση, αλλά από το γεγονός ότι λιγότεροι άνθρωποι αντέχουν το επικοινωνιακό παιγνίδι. Και είναι αλήθεια ότι ο δυτικός πολιτισμός, όπως εκφράζεται μέσα από τον γάμο, τρώει τις σάρκες του.  Στην Ευρώπη, ο δυτικισμός » απειλείται» από τις ορδές των μουσουλμάνων πουχουν στόχο και φιλοσοφία ζωής το θεσμό του γάμου και της οικογένειας, τη στιγμή που όλοι εμείς εχουμε αναλώσει τη ζωή μας στο ευκολο σεξ, στη δυσκολία των σχέσεων και στο φόβο της ευθύνης των παιδιών.Στο βωμό απλώνονται τώρα τα Ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ και στο μέλλον, ακόμη κι αυτό το νεοκοπο νομοθετικό…σκεύασμα ελευθερης συμβίωσης, θα μοιάζει αχρηστο, σκονισμενο χαρτί.

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, 3-4-2008

rits

48 thoughts on “Ο δυτικός πολιτισμός τρώει τις σάρκες του…

  1. Καλησπέρα…
    Για καθαρά λογοτεχνικούς λόγους και μόνο, είμαι υπέρ του γάμου. Ποτέ κανένας Λόρκα δεν θα γράψει «το ματωμένο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης»…
    (Α…Και η θεία από το Σικάγο, στάμνες πετούσε και όχι γλάστρες…)

  2. Allu…. πρώτον, δεν προκύπτει από πουθενα η δική μου άποψη. Εγω ειμαι ουδέτερη γενικώς….δεν με πολυ νοιάζει στο κάτω κάτω… Αλλά επισημαίνω ότι τα πράγματα αλλάζουν κι αυτό το ειχα γράψει σ ενα αρθρο στην Κ το 1998 κι ειχε δημιουργήσει…σεισμό με τον τροπο που το παρουσίαζα….συνεντευξεις, σκεψεις μιου κλπ///
    Οσο για τη θεια,, στάμνες-γλάστρες, δε βαριέσαι, παντα νομιζα ότι ηταν γλάστρες αυτές που πεταγαν από το μπαλκονάκι…και ξερεις, λόγω ηλικιας, δυσκολα να αλλαξω
    σε φιλω παραδοσιακέ τύπε…

  3. @@@Allu….αχ, τί θα σε κάνω πονηρέ πραματευτή ; Αντε, να το δουμε λογοτεχνικά το πράγμα.Βρε σύ, πότε έζησε ο υπέροχος Λόρκα; Εχει καταλάβει κανείς πόση ειναι η απόσταση που διανυσαμε στο μεταξύ ; Και δεν εννοώ με τα χρόνια, αλλά ουσιαστικά…
    φιλια και πάλι…γενικώς αυτή τη φορά

  4. Kαλησπέρα Ρίτς, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ενοχλούνται τόσο πολύ. Προσωπικά νιώθω μια ανακούφιση ως πολίτης πολιτισμένης χώρας που μερικοί πολίτες μπορούν να διευθετήσουν τα του οίκου τους. Γιατί τέτοια φαγούρα? Κάνουν λες τους λές να μην παντρευτούν. Εγώ είμαι παραδοσιακός τύπος. Ποιός με πιέζει να μην είμαι?
    Γιατί να πιέζω εγώ, και οι υπόλοιποι τους άλλους/
    Μου φαίνεται πολύ σκληρό,υποκριτικό,και βάρβαρο εκ μέρους μερικών να επεμβαίνουν σε σχέσεις που δεν έχουν ιδέα.
    καληνύχτα

  5. Σοφια….Καλησπέρα Σοφία μου…. πράγματι, ο καθένας μπορεί να είναι ό,τι θέλει και να αποφασίζει για τα του οίκου του οπως εκείνος θέλει… Απλούστατα εγω επισημαινω τις εν εξελίξει αλλαγές και πώς ο θεσμός του γάμου αλλάζει, φθίνει…δεν ξέρω…Κάτι έχει πάντως που με προβληματίζει….
    καληνυχτα , νασαι καλά που έρχεσαι και απαντάς…
    ριτς

  6. Συμφωνώ απολύτως με τις επισημάνσεις σας. Η προσωπική μου εξήγηση είναι, ότι στις δυτικές κοινωνίες οι επικρατούσες για τρείς τέσσερεις δεκαετίες αξίες έχουν αναδείξει ως ευτυχία 1) την ικανοποίηση των αναγκών του ανθρώπου ως ατόμου και 2) την διεύρυνση των δυνατοτήτων του ατόμου για να ικανοποιεί όλο και περισσότερες ανάγκες.

    Η χαρά από τη μακρόχρονη σχέση απαιτεί χρόνο και προσπάθεια. Πού να τον βρω τον χρόνο για τη γυναίκα μου, όταν πρέπει να περιφρουρήσω την καριέρα μου ως χώρο της προσωπικής μου δημιουργίας και ως πηγή οικονομικής ανεξαρτησίας σ΄ένα άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον; Πού να βρω το χρόνο για εκείνη, όταν πρέπει να τρέξω στο πάρκο και να παίξω τέννις για να διατηρήσω τη φυσική μου κατάσταση και την καλή μου υγεία; Πού να βρω χρόνο για εκείνη, όταν μετά πρέπει να ενημερωθώ για τις εξελίξεις, που αφορούν τη δουλειά μου, και μετά να ασχοληθώ με τις φιλοσοφικές μου αναζητήσεις; Και όταν έρχονται και τα παιδάκια ο έλεγχος και οι ισορροπίες των διαπροσωπικών επιθυμιών εξαφανίζονται.

    Στο ταξίδι μας για την Ιθάκη οι πολύχρονες σχέσεις και οι δεσμεύσεις τους έγιναν βάρος και απειλή σαν τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες.

  7. Καλησπέρα!🙂

    Ακούγοντας έναν «νεανικό» ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, παίζεται ξανά και ξανά μια διαφήμιση στην οποία η τύπισσα λέει με αηδιαστικά «κουλ» τρόπο «η τέλεια ζωή από την τέλεια δεξίωση φαίνεται»

    Πράγματι! Ο γάμος στις μέρες μας είναι τόσο ιερός και παραδοσιακός, όσο μια κυριακάτικη επίσκεψη σε εμπορικό κέντρο!

    Θα συμφωνήσω με τον κ. Πάνο ότι η χαρά από τη μακρόχρονη σχέση απαιτεί χρόνο και προσπάθεια και με τους λόγους που αναφέρει σχετικά με τον εγωκεντρικό μας τρόπο ζωής και σκέψης. Όμως αναρωτιέμαι, πότε τα ζευγάρια είχαν χρόνο να είναι μαζί παλιότερα; Όταν τους απαγόρευαν να βγαίνουν έξω μαζί; Όταν στα 19-21 έκαναν το πρώτο τους παιδί;Ή όταν ο σύζυγος έτρεχε όλη μέρα στη δουλειά και η σύζυγος ήταν κλεισμένη το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σπίτι;

    Ta ta!🙂

  8. «Και είναι αλήθεια ότι ο δυτικός πολιτισμός, όπως εκφράζεται μέσα από τον γάμο, τρώει τις σάρκες του. »

    Δυστυχώς το θέμα προβληματίζει πολύ λίγους επί της ουσίας…!

    Φυσικά και οι «…πολίτες μπορούν να διευθετήσουν τα του οίκου τους.»

    Αλλά μήπως «…και αυτό το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, στο μέλλον δε θα μοιάζει με άχρηστο, σκονισμένο χαρτί, όταν το αίσθημα θα εξανεμίζεται και ο ένας δεν θα αντέχει πια τον άλλο?»

  9. Ρίτσα μου,
    εγώ μια μαθουσάλας στην έγγαμη σχέση (έκλεισα 31 χρόνια γάμου) τάσσομαι αναφανδόν υπέρ του Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωσης και μάλιστα και γιατί όχι (;) να περιλαμβάνει και ομόφυλα ζευγάρια. Είναι καιρός να ξεριζωθεί (από τους γονείς του ζευγαριού κυρίως) αυτή η μυθοποίηση του γάμου. Όπως λες κι εσύ σήμερα πάσχουμε από πρόβλημα επικοινωνίας του ζευγαριού. Δεν νομίζω το πρόβλημα αυτό να ομαλοποιείται μέσα στα δεσμά του γάμου. Ίσως να συμβαίνει και το αντίθετο.
    Την καλημέρα μου Ρίτσα μου

  10. Η ευκολία στο σεξ, η δυσκολία στις σχέσεις και ο φόβος της ευθύνης των παιδιών αλλάζουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες τα οικεία τοπία με τα «Ηλιοτρόπια» του Βαν Γκογκ.

    Ναι -έτσι είναι. Μα, έχει περάσει τόσος καιρός, έχω διαβάσει πια ολόκληρο το περίφημο σύμφωνο και τόσες άλλες συζητήσεις, κι ακόμα δεν έχω καταλάβει σε τι ωφελεί. Δεν έχει και μεγάλες διαφορές από τον «πολιτικό» γάμο, και στην ουσία καθορίζει τους όρους του χωρισμού, και όχι της συμβίωσης.

    Και να σου πω την αλήθεια μου, και από «λογοτεχνικής» άποψης, που λέει κι ο AfMarx, μου ακούγεται κακόγουστο -άσε που το «συμβόλαιο-σύμφωνο» κλπ, μου φέρνει στο νου αγοραπωλησίες οικοπέδων…

    Καλημέρες, Ριτσάκι μου ! 🙂

  11. @@@Νατασσακι…. Ξέρεις, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά στον πολύ τον κόσμο. Μην παίρνεις ποτέ παράδειγμα από την προσωπική σου ιστορία ή των δικών σου φιλων. Ουτε εγώ δεν κάνω τέτοια. Πρέπει να απλώσεις το βλέμμα και να δεις πολύ πιο πέρα τον καταναγκασμό, την απαξία, την υποκρισία, τον κοινωνικό εκβιασμό… Εχω δει πολλά, πάρα πολλά και παρ ότι στηρίζω το γάμο ως μοντελο ζωής, αντιλαμβάνομαι ότι έχει ξεφτίσει. Η μάλλον ξεφτίζει -γινεται ενας συμβιβασμός – όταν περάσουν καποια χρόνια.
    Οσον αφοράτ ο συμβόλαιο, το θεωρώ αφελές και βλακώδες και χωρίς σημασία. Ισως το μονο που κάνει, είναι ότι σε βοηθαει στο διαζύγιο, δεν περνάς το ψυχοφθόρο του διαζυγίου. Αυτό μονο.
    Ως προς τη συναλλαγή, ας μη μιλήσω…γιατί θα πω ότι δυστυχώς, τα πάντα από κάποια στιγμή και πέρα εξελισσονται σε συναλλαγή, μικρή, μεγάλη, δεν εχει σημασία. Και φυσικά , για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ συναλλαγή – θα σπευσει ο Αλλου να πει τα δικά του – το δίνω και παιρνω με εκτιμηση , σεβασμό και αγάπη. Αυτό εχει ενδιαφέρον, υπό την προϋποθεση ότι θα στηρίζεται στην αμοιβαιότητα και δεν θα ειναι μονοπλευρο…
    χαιρετώ

  12. Meropi Ως πρόσφατα ο γάμος ήταν ένα είδος εξασφάλισης της γυναίκας και διασφαλισης της διαιώνισης του είδους εκ μέρους του άνδρα. Παράλληλα- προ δεκαετιών μιλω – ο άνδρας ήθελε εναν χώρο να μενει, να τον περιποιούνται, να τον πλένουν, να τον ραντίζουν κλπ…και η γυναικα εναν χώρο όπου θα ένοιωθε σχετικά ασφαλής, προστατευμένη, κοινωνικά καλυμμένη. ( Τώρα αυτά τα λεω πολυ χονδρικά και γενικά, γιατί δεν ειναι και πολύ ουσιαστικά0) Οι άνθρωποι πολλές φορες αγαπιούνται πραγματικά και θέλουν να είναι μαζί και παντρεύονται γιατί έτσι νομίζουν ότι ολοκληρώνεται ο έρωτας τους και καλυπονται τα παιδιά τους κλπ……
    Ομως σημερα με την δήθεν απελευθέρωση της γυναίκας το σκηνικο ειναι διαφορετικό. Λίγο αντέχουν οι άνθρωποι και πιο ευκολα ανοιγουν την πόρτα και φεύγουν.
    Δεν ξέρω, βεβαιως, ποιά θα μπορούσε να είναι η λύση ή μάλλον η πρόταση. Εκείνο που ξέρω ειναι ότι ο γάμος, οπως τον ξέραμε, όπως τον ονειρευόμαστε παλιά δεν υφίσταται . Εχει μεταλλαχθεί. Σημασία εχει, κατα τη γνώμη μου, αυτή η μεταλλαξη να αποκτήσει θετικά στοιχεία, οι άνθρωποι να ζυγίσουν λίγο διαφορετικά τα πράγματα, με λιγότερους εγωισμούς και λιγοτερο ωχαδελφισμό. Να δουλέψουν πάνω στον σεβασμό, τον αλληλοσεβασμό. Και αλληλοσεβασμός μπορεί να υπάρξει σε ολων των ειδών τις σχέσεις, είτε αυτό λεγεται γαμος, ειτε συμβιωση, είτε δεν ξερω πώς αλλιώς… Η πολιτεία αφουγκράζεται την κοινωνία και πράττει αναλόγως…Αλλά ο άνθρωπος ή μάλλον η εσωτερικότητα του ανθρώπου ειναι αυτή που εχει και θα έχει την τελευταία λεξη
    καλημερα Μερόπη

  13. «Το Τέρας της Αμάθειας» Θα έλεγα το πολυ κλασσικό : ολα για τους ανθρώπους. Ας αναλογιστούμε πώς ξεκινήσαμε και πού εχουμε φτάσει… Κι ας φανταστούμε πού μπορεί να φτάσουμε
    καλημερα

  14. Dot.hakers εχετε απολυτο δικιο λεγοντας ότι πότε στο παρελθόν τα ζευγαρια συνυπήρχαν και μοιράζονταν πράγματα ; Η γιαγια μου και ο παπούς μου ηταν αλλου γι αλλου. Σωστό. Και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι σήμερα αν δύο ανθρωποι καταφέρουν να επικοινωνήσουν, μπορούν να ,…μεγαλουργήσουν. Ομως ο άνθρωπος ειναι φύσει και θέσει ελευθερος και ο γάμος δημιουργει και στήνει αγκυλώσεις. Επομένως, θα πρέπει να βρεθούν μοντέλα συμβίωσης λίγο πιο χαλαρά για τους πιο…χαλαρούς, αδελφέ μου. Δεν είναι ολοι οι ίδιοι και δεν μπορούν όλοι να μπαίνουν στο ίδιο καλούπι….προσωπικά το θέμα δεν με απασχολεί καθόλου, αλλά εχω μια ταση να μπερδευομαι…
    χαιρετω

  15. @Panos i Stockholm Καλημέρα σας..Εσείς εκει πάνω, μάλλον έχετε μια πιο καθαρή εικόνα για το θεσμό του γάμου και τα προβλήματά του. Οι άνθρωποι σημερα χωρίζουν με μεγάλη ευκολία γιατί πρωτον σβήνει ο ερωτας και επομενως αν δεν υπάρχει αλλο υποβαθρο όλα γινονται απαισια, φρικτά και δεύτερον, κανεις πια δεν κανει παραχωρήσεις, κυρίως η γυναίκα η οποία παλιότερα ηταν και η επιτομή των παραχωρήσεων.
    χαιρετώ

  16. Να πάρω τη σκυτάλη απο τον «Σουηδό» φίλο και να πώ οτι όταν 1981 επισκέφθηκα τη Σουηδία το μοντέλο των διαφορετικών οικογενειών ήδη ήταν αρκετά διαδεδομένο. Τόσο που, σε παραμύθι που αγόρασα για δώρο, η σουηδική πολυκατοικία ανα όροφο εμπεριείχε κι ένα άλλο μοντέλο οικογένειας….απο την ελληνική με τη μαυροφορούσα γιαγιά και τα πολλά εγγόνια μέχρι την μονογονεϊκή με γονέα τον πατέρα. Ολα τα μοντέλα, ηδη. Κι αυτό είχε μεγάλη σημασία για μένα τότε κι έγραψε ακόμα και στην προσωπική μου ζωή γιατί για πρώτη φορά αντελήφθην οτι η αποδοχή της διαφορετικότητας στην ουσία είναι αυτό που κουβεντιάζουμε. Κι αυτό είναι δικαίωμα του καθενός. Τώρα εάν αυτό θα ονομαστεί ορθόδοξος χριαστιανικός γάμος ή σύμφωνο, δεν είναι παρά η συνήθης στερεοτυπική έκφραση που έχουμε ως δυτικοί που, αν μη τι άλλο, έχουμε μάθει να συνδυάζουμε τη ‘κτητική ιδιοποίησή’ μας απο την εποχή που τα πρώτα κοινωνικά συμβόλαια του φιλελευθερισμού γραφόντουσαν στην αστική κοινωνία.

  17. Πρώτον (και για να μην μπερδευόμαστε), συμφωνώ απόλυτα με το σύμφωνο (αυτό εμμονο-νατασάκι είναι κακή σύνταξη, αλλά μη μου θυμώσεις πολύ…), ακριβώς μέσα στο πλαίσιο που το θέτει η ΣΟΦΗ, ΣΟΦΟΤΑΤΗ φρασούλα σου (που πέρασε απαρατήρητη, απ’ ότι βλέπω) «…την ψευδεπίγραφη και νομοθετικά οριοθετούμενη μορφή ελευθερίας…». Στην ουσία, είτε γάμος (θρηκευτικός ή πολιτικός) είτε σύμφωνο, είτε οποιαδήποτε άλλη μορφή διακανονισμού υπάρξει στο μέλλον, η πολιτεία μας ζητά να αυτοπροσδιοριστούμε και να υποκύψουμε σε κανόνες, όσον αφορά τη συμβίωσή μας με ένα άλλο ον (ανεξαρτήτως φύλου).
    Δεύτερον, δεν θεωρώ ότι η \(θρυλούμενη) κρίση στις σχέσεις προέρχεται από τις ελευθερίες μας. Η κρίση (που πάντα υπήρχε, ίσως εντονότερα, αλλά κρυβόταν επιμελώς) στη σχέση μας προέρχεται από την αδυναμία μας να προσδιορίσουμε τους νέους ρόλους και να αποσείσουμε από πάνω μας στερεότυπα χιλιετιών.
    Τρίτον και τελευταίον (για να μη σας κουράζω) λογοτεχνικά κι εγώ συντάσσομαι με την Αfm (ζήτω ο γάμος -κυρίως και εξακολουθητικά ο ματωμένος) καθώς δεν μπορώ να φανταστώ, αυτή που έχει υπογράψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης να ζει ένα τέτοιο παθιασμένο συγκλονισμό και να λέει στη μάνα του συνυπογράφοντος:
    «…Και με τα παιδιά του γιού σου να κρέμονται στα μαλιά μου, εγώ αυτόν τον άντρα θα τον ακολουθούσα….»

  18. @@Meniek..Ουάουυυ, τόσο παθιασμένη φιλενάδα έχω αποκτήσει ; Οχι, μωρό, με τα εγγόνια της πεθεράς, όχι καρδούλα μου. Να τα κρεμάσει εκεινη στο λαιμό της, αρνούμαι…..Κατά τα λοιπά, σε βρίσκω με τη γνωστή σου ρεαλιστική τη σκέψη και μια …υφέρπουσα ψιλορομαντική διάθεση, που δεν είναι κακή, αλλά που πολλές φορές μας εμποδίζει να βλέπουμε την αλήθεια γυμνή. Τί είπαμε; Οτι μόνο το βασιλια θεωρούμε γυμνό. Αμδε….
    φιλια αναλύτρια μου φοβερή.
    Καλε η Penelope πού πήγε;

  19. gournelou….η επιτομή του προοδευτισμού. Εντάξει, δεν πολυπαει ο όρος για το θέμα μας. Τί θα πει προοδευτικός και συντηρητικός σε τέτοια θέματα; Δηλαδή μένεις κολλημένος σε ένα συμβολο, σ ένα θεσμό, σε μια σχέση γιατί φοβάσαι το κοινωνικό αντίκτυπο ; Μένεις γιατί βαριέσαι ; Φεύγεις γιατί πραγματικά δεν αντέχεις ή γιατί θέλεις να κάνεις τη ζωή σου όπως νομίζεις εσύ, κι ας αφήνεις πίσω σου συντρίμμια ;….
    Εντάξει, το θέμα δεν ειναι απλό. Και δεν ειναι γιατί μας επέβαλαν τόσα μα τόσα καλούπια και πρέπει και κουτάκια που δύσκολα μπορείς να ξεφύγεις. Ο γάμος θεσπίστηκε επειδή είναι ένας τρόπος μορφοποίησης και κατηγοριοποιησης των κοινωνιών. Στην αντίθετη περιπτωση θα υπηρετούσαμε τις ανάγκες μιας συνηθισμένης ζούγκλας, η οποία όσο κι αν δεν το δεχόμαστε, έχει κανόνες. Επομένως, τα πάντα ξεκινούν από την ανάγκη να υπάρχουν κανόνες στη ζωή μας. Πώς , και τί και με ποιούς στόχους ή με ποιές συντεταγμένες, νομίζω ότι θα είναι το ερώτημα που θα απασχολήσει τις πολυ μεθεπόμενες γενιές, παρ ότι ηδη τα δειγματα αλλαγής είναι πολλά
    χαιρετώ, γιατί ειναι πολυ δυσκολα αυτά και νοιωθω μια κοπωση…θα βγει και κανας Allu Funa marx και θα μου πουλάει Λόρκα , εγω θα του λεω Σαρτρ και Νταλί και θα μπερδευτούμε…χα…..χα…

  20. Ριτσάκι, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την άποψή σου. Πρώτον γιατί εκθέτει όλη αυτήν την «τηλεοπτική» υπερδιάσταση που έλαβε το θέμα. Δεύτερον γιατί αυτή η απόσταση από τα πάθη, για το συγκεκριμένο θέμα, απουσιάζει από όσα διαβάζουμε. Και προσωπικά με βρίσκεις σύμφωνη με όσα γράφεις.

    Πάνω από όλα γιατί όλα αυτά τα σύμφωνα (και ό,τι έχει προηγηθεί) έρχονται να καλύψουν την έλλειψη ανθρώπινης αξιοπρέπειας όταν τελειώνει μία σχέση και την ανικανότητα του κράτους να προστατεύσει τους πολίτες του. Δεν είναι τα νέα σύμβολα της επανάστασης όπως θέλουν να τα παρουσιάζουν.

    Σε φιλώ Ριτσάκι.

  21. ρίτσα, νομίζω οτι η απάνητησή σου δεν έχει να κάνει με αυτά που έγραψα…δεν βλέπω μάλιστα που διαφωνούμε; Δεν έγραψα καθόλου για προοδευτισμό ή συντηριτισμό …τα στερεότυπα υπάρχουν ένθεν-κείθεν. Οσο για τους κανόνες…το θέμα είναι ποιοί κανόνες , με τι και για ποιούς…αλλά είπαμε δύσκολα πράγματα αυτά. Φιλιά.

  22. Όπως και να ‘χει μια τέτοια απόφαση -ασχέτως των όσων λέει η εκκλησία απευθυνόμενη στο κοινό της- είναι σίγουρα προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι άνθρωποι πρέπει να έχου το δικαίωμα της επιλογής και καμία κοινωνία δε μπορεί να τους το στερεί (αν θέλει τουλάχιστον να λέγεται φιλελεύεθρη).

    Έγινε όντως πολύ φασαρία για το θέμα, αλλά στην Ελλάδα είμαστε συνηθισμένοι να συζητάμε τα αυτονόητα…

  23. Τώρα αν συνδέσω γάμο και οικογένεια και νοικοκυριό και … οργάνωση της παραγωγής, θα μου βάλεις τις φωνές, γι αυτό δεν το κάνω…
    Αλλά με …»τρώνε» τα δάχτυλά μου να πατήσουν τα πλήκτρα και να πουν πως τα κοινωνικά μοντέλα διαμορφώνονται για να καλύψουν ανάγκες των ανθρώπων που «χτίζουν» τις κοινωνίες.
    Άρα όταν μιλάμε για το σύμφωνο συμβίωσης, αυτό ποτέ δεν θα μπορούσε να προταθεί και να υπάρξει, αν δεν κάλυπτε συγκεκριμένες ανάγκες.
    Και αν έχει μια φορά ενδιαφέρον να επισημάνει κανείς αυτές τις ανάγκες, έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες που γεννούν αυτές τις ανάγκες!
    Και τους εμπλεκόμενους με αυτές τις αιτίες…
    Μη φοβάσαι (!!!)🙂 δεν θα το κάνω εδώ.
    Το αφήνω να περιφέρεται στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα…

    Καλησπέρα

  24. @@@ΣΩΤΗΡΗ ΜΟΥ….να το κάνεις,γιατί όχι.καταλαβαίνω τί θες να πεις και δεν διαφωνώ. και φυσικά δεν θα σου βάλω τις φωνές.Είμαι καλό παιδί ….
    χαιρετώ…..
    θα επανέλθουμε νομίζω….

  25. Ergounelou….Σε κατάλαβα και μάλιστα καλά.Απλώς έτσι οπως το διατυπωσες το σχόλιο σου, μουρθε φλασιά εντονου προοδευτισμού. Και φυσικά μου άρεσε, αλλα απ ότι ειδες εσπευσα να το διορθώσω και να πω ότι δεν ειναι θεμα προοδευτισμού ή συντηρητισμού στην προκειμένη περίπτωση. Στη συνεχεια προσέθεσα και διαφορα δικά μου. Δεν είναι κακό αυτό.
    σε φιλω
    ριτς

  26. @Industrial daisies Καλησπέρα μαργαριτούλα… Αυτό δα ελειπε και να μην συμφωνείς. Θα γκρεμιζονταν οι Παρθενώνες, σου λεω….
    χαιρετώ

  27. δ.τζ….θα δούμε δημητρη….ας ελπίσουμε ότι ειναι προς τη σωστή κατεύθυνση το μέτρο, καθώς πολλοί παριστάνουν τους εξελιγμένους και τους ζαμανφού, αλλά στην πραγματικότητα διστάζουν…
    χαιρετω

  28. Καλε μας αρέσοουν οι γάμοι και οι φανφάρες και το commitment , και που το πας και το σύνδρομο της cinderellas δεν ξεπετάγιεται τόσο εύκολα , άσε που δεν μας άρεσουν οι τίτλοι μετά από μία ηλίκια και εμπειρίων, ¨από εδώ η girlfriend ή boyfriend…»Eτσι σοκαρίστηκε το βλαχάκι ,prudish Penelope επί την άφιξη της στην Αλβιώνα ….!!!

  29. penelope….εντο στο ελλαντα λεμε περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ο,τι τον γεμίζει τον καθένα, ας το πάθει. Τώρα, οσον αφορά το συνδρομο της σταχτομπούτας, εγώ παθαίνω απανωτές αλλεργίες και μονο στη σκέψη. Αν εσύ μωρό μου, την καταβρίσκεις, ολα καλά και τα σκυλιά της αυλής δεμένα.
    φιλια πολλά στην Αλβιώνα…

  30. Kαλέ μιλάμε στον πληθυντικό πολλές μαζί…. τώρα τι έκανε η Penelope αυτό καθαυτό είναι άλλη υπόθεση …. όσο για την cinderrela….εχω πετάξει όλα τα dvd βιβλα… από τα αλβωνάκια…να μην ξέρουν τίποτε αλλά πέσμου που τα βρίσκουν και μου τα ζητάνε?

  31. @@ Penelope…..moy…….. τα παιδιά είναι ωραίο να διαβαζουν για τη σταχτομπούτα , ειδικά σε αυτές τις ηλικίες…αργοτερα ομως, καλόν είναι να φρενάρει η κατάσταση και ο ρεαλισμός να εμφανίζεται ότι για να ισοπεδώνει τα πάντα, αλλά για να τα ισιώνει….Να σαν το πιστολάκι για τα μαλιά, το ισιωτικό…δεν ειναι πιο ωραία τα ίσια μακριά μαλιά…. ? φιλια μικρη μου φιλενάδα

  32. Αμα αποδεχόμασταν το παραπάνω ‘περι ορέξεως…’ ετσι εύκολα τότε οι ανθρώπινες κοινωνίες θα ήταν πιο μονιασμένες , αμ δε όμως… Αντε τέρμα τώρα οι φιλοσοφίες και πάω για ποδηλατάδα… καλό σ/κ

  33. Peleope…. θα συνοδεύσεις τον Χιού ;

    Πάντως, να κανω μια παρατηρηση , μεταξυ μας και ελπιζοντας να μην μας διαβασει κανεις. Η προ μηνών ζέση γύρω από τα θεματα μας εχει σμικρυνθεί. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον , εχουμε γινει πολλοί, παρα πολλοί και εχει μειωθεί η ηλικια, επομενως τί ; Πενελοπε… καιρός να αραιώνουμε γενικώς.

  34. The quality doen’s go with the quantity …and the experience counts on this particular area …και αν θέλεις να συνεχίσω στα ελληνικά είπαμε Κοινωνικό Λειτούργημα και πρέπει να το συνεχίσεις αφού δώθηκε αυτή η μεγάλη ευκαιρία του blogging….

  35. και μην προσθέσεις στο seconbest ‘κατά μακράν’ γιατί θα πάω να βάλω στο playlist μου το τραγούδι της Carly Simon you’re so….

  36. Η σταχτομπούτα, η χιονάτη, η ωραία κοιμωμένη, η πριγκίπισσα που φίλησε το βάτραχο, είναι υγιέστατα παραμύθια, ευκαιρίες αποσύμπίεσης λιβιδινικών συμπλεγμάτων και καλά θα κάνετε να τα αφήσετε στη θέση τους: στο μαξιλάρι και τη βιβλιοθήκη των παιδιών μας. Και απορώ, γιατί στις αναλύσεις (και τη συνήθη απόρριψη) των παραμυθιών επικεντρώνετε στον πρίγκηπα (στον οποίο, συγκριτικα είναι αφιερωμένες ελάχιστες σειρές σ΄αυτά τα παραμύθια… για παράδειγμα, φέρετε στο νου σας την -σοφή- εικονογράφηση της Σταχτομπούτας από τον Ντίσνεϋ, θα θυμηθείτε ότι το πρόσωπό του δεν φαίνεται παρά μόνο στη σκηνή του χορού και όταν υποδέχεται την Σταχτομπούτα στο παλάτι…) και παραλείπετε τους δευτερεύοντες (η και πρωταγωνιστικούς) χαρακτήρες, που στην ουσία αναλαμβάνουν τον κύριο (συμβολικό) ρόλο ανακούφισης, από ψυχολογικές πιέσεις Ποια καλύτερη μετάθεση (και αποσυμπίεση) αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στ’ αδέλφια (οι κακές θετές αδελφές) και συγκρουσιακών εντάσεων απέναντι στην εξουσία της μητέρας (η κακιά μητριά), με ταυτόχρονη νομιμοποίηση του συνδρόμου της Ηλέκτρας -κατά το Οιδιπόδειο για τ’ αγόρια (αφού ο πατέρας είναι εξ’ ίσου θύμα ή και απών) από την Σταχτομπούτα? Ποια καλύτερη ανακούφιση από το φόβο της αμαρτίας από την επικινδυνότητα των τριών δώρων της (επίσης σύμβολικής αποδόμησης της μητέρας) κακιάς μάγισσας μητριάς (η ζώνη, που συμβολίζει την -υλική- κοκκεταρία…. η χτένα που συμβολίζει την ωραιοπάθεια… το μήλο τέλος, πιο θανάσιμο απ’ όλα που συμβολίζει τη λαγνεία) στη Χιονάτη….
    Σταματώ εδώ, με τα παραδείγματα (διότι έχω ξεφύγει, για άλλη μια φορά), αλλά θυμηθείτε ότι κάθε λύκος/αρκούδα/τέρας των κλασικών παραμυθιών κρύβει έναν φόβο ενστίκτου που πρέπει να υπερνικηθεί. Μπορεί να θεωρούμε ότι οι κοινωνικές παράμετροι απαιτούν άλλου είδους παραμύθια για τα παιδιά μας (Λιλύκους και κυρίες Κλοκλό, καθωςπρέπει γουρουνίτσες και οικογένειες ψηλοκοντού- που κι εγώ αγόρασα κατα κόρον στο καμάρι μου), αλλά νομίζω (ασπαζόμενη την άποψη του Στάινερ και του Γκόλντινγκ ότι ο πολιτισμός δεν είναι παρά μια κρούστα στον κρατήρα ενός ηφαιστείου βαρβαρότητας, μια φλύδα δέρματος που κρύβει το μαλιαρό δέρμα του Νεάντερταλ από κάτω) ότι αυτά τα νέα παραμύθια, παρακάμπτοντας ή μάλλον αδυνατόντας να εντοπίσουν και να αποκριθούν στα αρχέγονα ένστιχτα, μένουν ανούσιες διδαχτικές ιστορίες για τα παιδιά μας. Γι αυτό Πηνελόπη μου, όπου και να την κρύψεις την Cinderella σου, τα αλβιωνάκια, τα αλσατάκια, τα βαυαράκια, τα βαλκανάκια… θα την αναζητήσουν και πίστεψέ με θα τη βρούν….

  37. @@Penelope….καρδούλα μου, σιγά να μην εισαι secontbest….κακίες και διαδόσεις του Νατασσσακιου, το οποιον μεσ στη βροχή περιφέρεται στην Ερμού μετά του Μαρινακίου . Ακου τώρα πράγματα κουλά…..
    Επειτα, άμα θεες να βάλεις το τραγουδάκι, ελευθερα, ελευθερα…. Πάντως οι ενδοιασμοί μου παραμένουν….
    Αγόρασα τριανταφυλιές , βουκαμβίλιες και αλλα που δεν θυμάμαι και γκαζόν….ο κήπος εγινε αιφνης απιστευτα σημαντική προτεραιότητα….
    φιλια

  38. Meniek……διαμαρτυρομαι, γιατί σου εγραψα προ ολίγου ενα κατεβατό εγκωμιαστικό για την κοινωνιολογική τοποθε΄τηση σου επί του παραμυθιού και σβήστηκε….
    λυπάμαι, αλλα το θεωρω ασεβεια να το επαναλάβω, καθ ότι δεν επαναλαμβανομαι….καταλαβαίνεις τωρα…
    Ποτιζω, σκαλίζω, φυτευω, καθαρίζω….διαβαζω Βασιλη Αλεξακη μ.Χ και αντεχω ως το βραδυ που θα την κανω ως το Χολαργό….
    φιλια

  39. ολα ομορφα και ολα ασπρα οπως τα ειχα αφησει…ελπιζω να εισαι καλα και εχεις πολλα besitos ενα χαμενο στην μπλογκοχωρα το τελευταιο διαστημα.

  40. damian καλως το… είσαι μια χαρά ελπίζω. Πώς πέρασες , εκτός αν δεν γυρισες ακόμη… Εμεις ειμαστε καλά… θα τα λεμε…besitos, loipon

  41. @Meniek αυτό εννοούσα όταν έλεγε ότι τα αλβιωνάκια μου τα ζητούν όταν εγώ τα κρύβω ότι αυτές οι ιστορίες βρίσκονται στο DNA μας αλλα είμαι πολύ λιτή όταν γράφω και δεν γίνομαι εύκολα αντιληπτή , και μιας που διαβάζεις και γράφεις και πολλή από ότι βλέπω σου προτείνω «the seven basic plots’ toυ Christopher Booker
    @ Rits να μην έχεις κανένα ενδοιασμό , κάτι που το έμαθα και το έκανα και τρόπο ζωής εδώ στην Αλβιώνα είναι να μην παίρνω τίποτε προσωπικά ….
    p.s καλα κάτι θα κάνω με το Νατασσακι με την Μενιεκ είναι πολύ formidable δεν ξέρω αλλα πάλι never give up |my motto

  42. @@Penelope dearest….ευχαριστώ για τις συμβουλές, επαυξάνω και αν πας στο επομενο ποστ το ονομα σου φιγουράρει ανάμεσα στα αλλα, τον Καφκα και τον Μποτερό..
    φιλια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s