Οργή Θεού ή φωνή λαού στη Βιρμανία;


Το επίπεδο διακυβέρνησης μιας χώρας κρίνεται, μεταξύ άλλων, από τον τρόπο που η συντεταγμένη πολιτεία αντιμετωπίζει μια μεγάλη φυσική καταστροφή, από το πώς παρακάμπτει τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία και από το πώς γίνεται αποδέκτης της διεθνούς βοήθειας. Επί τέσσερις δεκαετίες, η Βιρμανία ζει κάτω από την αυταρχική μπότα των στρατηγών, οι οποίοι με τη σιωπηλή στήριξη της Κίνας και της Ινδίας κρατούν έναν ολόκληρο λαό σε καθεστώς ομηρίας, οικειοποιούμενοι μια απλουστευτική σκέψη: ότι αυτοί είναι ο λαός και επομένως όσοι αντιτίθενται, στρέφονται εναντίον του!

Στις 2 Μαΐου, ο κυκλώνας Ναργκίς έπληξε τη Μιανμάρ, σκορπώντας τον θάνατο σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και αποκαλύπτοντας μέσα σε λίγους μήνες τη γύμνια, τον αυταρχισμό και τον απομονωτισμό της στρατιωτικής χούντας. Οσοι επλήγησαν, τιμωρήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο, στερούμενοι τη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια που από την πρώτη στιγμή τέθηκε στη διάθεση της Μιανμάρ.

Σήμερα, ημέρες μετά, η ανθρωπιστική βοήθεια χορηγείται με το σταγονόμετρο. Οι ηγέτες των μεγάλων κρατών της Δύσης συνεχίζουν να εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους, να κάνουν λόγο για νέο «σοκ και δέος», αλλά οι λέξεις, όσο ηχηρές κι αν είναι, δεν μπορούν να σκοτώσουν τέτοιου είδους απεχθή καθεστώτα ούτε μπορούν να γκρεμίσουν εύκολα τείχη. Και καθώς η Βιρμανία δεν είναι Κόσοβο ούτε Βοσνία, οι ηγέτες προσκολλώνται στο κλασικό δόγμα «Business as usual». Την ίδια ώρα η χούντα αρνείται να παραδεχτεί την τεράστια καταστροφή κι όταν στιγμιαία αφυπνίζεται, αναζητεί προδότες εντός και εκτός της χώρας. Και ο λαός;

Η πλειοψηφία των Βιρμανών ζει μέσα σε κλίμα άγνοιας. Ο κυκλώνας είναι ένα ακόμη μήνυμα θεού. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν και κάποιοι που πιστεύουν ότι μπορεί να αποτελέσει την απαρχή ξηλώματος της χούντας. Οι στρατηγοί, λένε, χάνουν πλέον την «εξουσία των ουρανών», το υπερφυσικό δικαίωμά τους να κυβερνούν και ο δρόμος προς τη δημοκρατία δεν είναι μακριά.

Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι ακόμη και ήσσονος σημασίας κρίσεις μπορεί να αποβούν μοιραίες για ένα αυταρχικό καθεστώς. Το ερώτημα είναι αν το ξέρουν οι αυτουργοί ή πιστεύουν ότι ο κόσμος, περιέργως, παραμένει στατικός.

Σε παλιότερους χρόνους, παρεμφερές γεγονός στη γειτονική Κίνα θα αντιμετωπιζόταν με τον ίδιο κλειστοφοβικό τρόπο. Από την εποχή του SARS, ωστόσο, η Κίνα συνειδητοποίησε ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, όπως η σημερινή, ελάχιστα μπορούν να παραμείνουν εν κρυπτώ. Κανείς, βεβαίως, δεν περιμένει θαύματα από ένα σύστημα, το οποίο παραμένει δέσμιο της παλιάς κομμουνιστικής αντίληψης, από την άλλη όμως με τίποτα δεν δικαιολογείται η απόφαση του Πεκίνου να απομακρύνει αιφνιδίως τα ξένα σωστικά συνεργεία, τη μεθεπομένη του μεγάλου σεισμού στο Σετσουάν – ένας σεισμός που ουσιαστικά υπερκέρασε τον κυκλώνα της Μιανμάρ.

Προ μηνών, οι γενναίοι Βιρμανοί μοναχοί -μέλη της «Επανάστασης Σαφράν»- απέτυχαν να ταρακουνήσουν συθέμελα την κλίκα των στρατηγών. Αυτή τη φορά, όμως, η μετ’ εμποδίων διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια, μπορεί να γίνει ο πυρήνας μιας πιθανής αλλαγής, εφόσον βεβαίως δεν «προσγειωθεί» στις τσέπες ημετέρων. Σε τελευταία ανάλυση, η Φύση είναι αυτή που καταφέρει στη χούντα ένα από τα ισχυρότερα πλήγματα που δέχτηκε ποτέ στα σαράντα και πλέον χρόνια της εξουσίας της και όχι η διεθνής παρεμβατική πολιτική.

rits

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 15-5-2008

13 thoughts on “Οργή Θεού ή φωνή λαού στη Βιρμανία;

  1. Καλησπέρα Ριτς! Πολυ καλά τα γράφεις! Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα.
    Σωστά επισημαίνεις τον παάγοντα «φύση», θυμήσου πως κάποια στιγμή, η διεθνής κοινότητα θα «ανακαλύψει» αυτό που είναι κοινό μυστικό στις επαρχίες της χώρας αυτής,το μείζον οικολογικό πρόβλημα που γιγαντώνεται στη Βιρμανία και κανείς δεν μιλά γι αυτό (αρκεί να αναφέρουμε π.χ. πως η πρώτη χώρα στο κόσμο σε ξυλεία τηκ, πλέον έχει πρόβλημα από την εντατική υλοτόμησή του)

    Η υποκρισία των «δημοκρατικών χωρών» είναι εν προκειμένω παροιμιώδης. Παραθέτω ενδεικτικά αποσπάσματα από το «Burma behind the Mask» (Jan Donkers & Minka Nijhuis,
    1996, με πρόλογο της Aung San Suu Κyi):

    «…In 1995 India and Burma signed an agreement to reopen official border trade – for the first time in rhirty years… «. (σελ. 97).

    «…Following the coup in 1998, Thailand was the first country to send official delegations to Burma… «.

    «:…Philippine President Ramos… he stated that the consensus among ASEAN foreign ministers remained that the group may admit Burma an a member provide Burma makes progress in trade and political reform… » (sel. 99).

    «China is Burma’s biggest ally… » (σελ.95).

    «The powerful Japanese business organization Keidanren set up a study group to examine … prospects for economic cooperation with Burma…
    … Marubeni became the first Japanese trading company to sign a broad agreement with SLORC (σημ.: τα αρχικά του συμβουλίου -χούντας- που κυβερνά στη Μυανμάρ) to promote joint ventures… «.
    Για να μην πούμε για την ELF TOTA, κατασκευαστικές των ΗΠΑ που συμμετέχουν σε κονσόρτια, κ.λπ.

    Για να δούμε, μετά τους ολυμπιακούς που αρχίζουν 8/8 (20η επέτειο από τη μεγάλη εξέγερση της 8/8/1988 στη Βιρμανία) θα επιστρέψει στην εσωστρέφειά της η Κίνα;

  2. τελικά είναι πολύ δύσκολο να κινηθεί το βλέμμα των ανθρώπων από κει που είναι βιδωμένο.
    αυτή την αίσθηση δίνουν τέτοιου τύπου σημεία των καιρών:
    στέλλεται ανθρωπιστική βοήθεια τώρα, κι είναι αμφίβολο όχι μόνο αυτό που όντως θα θέλαμε να μείνει αμφίβολο (αν τα πάρουν οι ημέτεροι των καταστάσεων), αλλά κυρίως είναι αμφίβολο αν μια τέτοια δικτατορική κυβέρνηση (κι υπάρχουν ίδιες πολλές άλλες), δεν ενδιαφερθεί καν να μεταδώσει την ανθρωπιστική βοήθεια…
    οι δε πληγέντες, βιδωμένοι σε πολλά μικροπρόθεσμα θέματα, είναι σαν να μην ασχολούνται με την ίδια τη ζωή…
    κι οι άλλοι; εμείς; κι εμείς με βιδωμένο το βλέμμα σε θέματα της πλάκας, στο τάδε επεισόδιο μεταξύ πολιτικών ή ηθοποιών (μερικές φορε΄ς είναι το ίδιο), δεν προχωράμε τη σκέψη, το βλέμμα, τη δράση, κάπου που θα ήταν χρηστικό. χρἠσιμο. και τελικώς αναγκαίο.
    όλα περνάνε στο ντούκου.
    λέτε τελικά οι θεομηνίες να είναι όντως μηνύματα του θεού μπας και ξυπνήσουν οι άνθρωποι;

    ρίτς, με προβλημάτισες θετικά. είδα ότι πρέπει να εξελιχθώ, γιατί πραμγατικά μερικές φορε΄ς δεν ξέρω, δεν ξέρουμε τι μας γίνεται και τι μας ξημερώνει…

  3. Σε τελευταία ανάλυση, η Φύση είναι αυτή που καταφέρει στη χούντα ένα από τα ισχυρότερα πλήγματα που δέχτηκε ποτέ στα σαράντα και πλέον χρόνια της εξουσίας της και όχι η διεθνής παρεμβατική πολιτική.

    Ε, τότε, ας κάνουμε ένα ευχέλαιο για να κάνει και κανένα σεισμό στη Βιρμανία.😉

  4. Αυτοί οι λαοί, σ’ εκείνη τη γειτονιά της Γης, βαθιά βρησκευόμενοι, πιστεύουν τόσο πολύ και τόσο δυνατά στη μετενσάρκωση, στην επόμενη ζωή, στη μη βία και στον διαλογισμό, που τους είναι πολύ φυσικό να ερμηνεύσουν μια τέτοια βιβλική καταστροφή ως θεϊκό σημάδι. Έίναι τρομερά εντυπωσιακή η αξιοπρέπεια και η εγκαρτέρηση με την οποία αντιμετωπίζουν το θάνατο και την απώλεια. Μοναδική φιλοσοφία ζωής που εμείς οι δυτικοί, διαποτισμένοι μέχρι το κόκαλο από το corgito ergo sum, τον Καρτέσιο και τον Δαρβίνο δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε…
    Βρέθηκα στη Ταϋλάνδη λίγους μήνες μετά το τσουνάμι και συγκλονίστηκα από το χαμόγελο και την ευγένεια με την οποία μιλούσαν για την καταστροφή. Εδώ στην Ελλάδα θα σταυρώναμε τα χέρια, θα τ΄ανοίγαμε ψηλά στον ουρανό και θ’ αρχίζαμε τα μοιρολόγια: «Αμμάν παιδί μου, αμμάν παιδάκι μου! Τι κακό είναι αυτό που μας βρήκε καλέ! Ο Θεός να βάλει το χέρι του!» και άλλα γραφικά.
    Γι αυτό είναι πιο πιθανο να πέσει η χούντα από καποιο φυσικό φαινόμενο παρά από τους ίδιους τους πολίτες.
    Χαιρερετώ σας!

  5. Θαυμάζω αυτή τη γυναίκα την Aung San Suu Kyi αρχηγό του δημοκρατικού κόμματος της Βιρμανίας που χρόνια τώρα ζεί στη χώρα της και προσπαθεί να ακουστεί η φωνή της παρόλο της απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης της, είναι υπό κράτηση στο σπίτι της, τις περισσότερες φορές όταν κάνει κάτι περισσότερο από οτι επιτρέπει ο στρατιωτικός νόμος και αρκετά χρόνια πριν δεν πήγε ούτε στην κηδεία του συζύγου της στην Αγγλία με το φόβο μήπως της κλείσουν τα σύνορα πίσω στην πατρίδα της. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστη!

  6. Είναι μεγάλο το τίμημα να πέφτει μια χούντα από μια καταστροφή. Ας θυμηθούμε τη δική μας και τη χούντα της Αργεντινής. Αλλά θα πέσει όμως; Φαίνεται πως μια δεν ήταν αρκετή.

  7. Το επίπεδο διακυβέρνησης μιας χώρας κρίνεται, μεταξύ άλλων, από τον τρόπο που η συντεταγμένη πολιτεία αντιμετωπίζει μια μεγάλη φυσική καταστροφή, από το πώς παρακάμπτει τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία και από το πώς γίνεται αποδέκτης της διεθνούς βοήθειας.

    Όπως η κυβέρνηση Μπους στην περίπτωση του Κατρίνα, ας πούμε;

  8. @@@@Ο Λύκος της Στέππας …….. εσύ τώρα με ποιόν είσαι ; Με τους χουνταίους της Βιρμανίας ; Γιατί το να βγάζεις τον αντιαμερικανισμό σου είναι το εύκολο , το δύσκολο είναι να συνειδητοποιείς τί συμβαίνει σε χώρες απομακρυσμένες και σε λαούς δοκιμαζόμενους επι 40 και πλεον χρόνια και που εχουν να δουν εκλογες από τον καιρό της ποτοαπαγόρευσης….

  9. @@Babis Dermitzakis… ενας σοφός θα ελεγε απλά ότι δεν εχουν ωριμασει ακομη οι συνθηκες….προφανώς κατι παρόμοιο συμβαίνει και εκεί, αλλά εχει σχεση και με την θρησκευτικότητα και την ανεκτικότητα των Βιρμανών… γι αυτό και επισημαινω αυτό το στοιχείο…
    ΥΓ>.>Μπάμπη, δεν μπορω να μπω στο μπλογκ σου, μου βγαζει μονο τη βιβλιογραφία σου.

  10. ritsmas: να εξετάσω από λίγο πιο κοντά το λογικό άλμα που επιχειρείτε εδώ. Ναι; Έχουμε λοιπόν: (1) Ασκώ κριτική στην κυβέρνηση Μπους, η οποία με άκρατη υποκρισία εγκαλεί τη χούντα της Βιρμανίας διότι συμπεριφέρθηκε (λιγότερο) σκαιά (από εκείνη) στην περίπτωση μιας μεγάλης φυσικής καταστροφής—άρα (2) δεν γίνεται αλλιώς, είμαι με τη χούντα της Βιρμανίας.

    Χμ. Δηλαδή αν ασκούσα κριτική στην Ουάσινγκτον επί χούντας στην Ελλάδα, ήταν προφανές ότι ήμουν οπαδός του Παττακού. Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει. Ωραίο, δεν μπορώ να πω.

  11. Ο Λύκος της Στέππας…. αγαπητέ μου μάλλον επιμένεις στο ίδιο στυλ ανάλυσης, το οποίο δεν ειναι και αποδοτικό…

  12. ritsmas: ποιο ακριβώς είναι το «στυλ ανάλυσης» που διαγνώσατε; Και ως προς τι υποστηρίζετε ότι οφείλει να είναι «αποδοτικό» το όποιο «στυλ ανάλυσης»;

    Ή μήπως αυτό που εννοείτε στην πραγματικότητα είναι ότι καλά θα έκανα να πάω για ψάρεμα και να μην διακόπτω τη ροή των «μπράβο», «μα πόσο ωραία τα λέτε;», «πολύ ωραία τα λέτε», «μόνο τόσο;», κ.λπ.;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s