Μια χούφτα ακτιβιστές στη Γάζα:η απάντηση στη δική μας αδράνεια.


Την είδα στου Allu Fun Marx και μου ήρεσε πολύ

Η πράξη ήταν καθαρά συμβολική, όπως άλλωστε και η στιγμιαία άρση του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας. Ο δρόμος, όμως, για την επανάληψη της πρωτοβουλίας μιας χούφτας ακτιβιστών απ’ όλο τον κόσμο έχει πλέον ανοίξει, θυμίζοντας ότι τα μεγάλα γεγονότα ξεκινούν από απλές χειρονομίες. Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησαν από τη Λάρνακα με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας 44 ακτιβιστές -ανάμεσά τους κι ένας Ισραηλινός- έχοντας επιβιβαστεί σε δύο υπό ελληνική σημαία πλοιάρια. Ο καιρός δεν υπήρξε σύμμαχός τους, τα συστήματα επικοινωνίας δεν ήταν ό,τι καλύτερο και ο ισραηλινός ναυτικός αποκλεισμός της Λωρίδας ήταν δύσκολη υπόθεση. Ομως, σε τούτο τον κόσμο πάντα θα υπάρχει ένας Δαβίδ, που θα ορθώνει το ανάστημα του στον Γολιάθ. Κάπως έτσι οι ακτιβιστές, έχοντας κατά νου ότι η συλλογική τιμωρία δεν πρέπει να ισχύει για κανέναν λαό, ήραν τον αποκλεισμό κι έφτασαν στο παλαιστινιακό λιμάνι, επευφημούμενοι από ρακένδυτα παιδιά. Αν κάτι έπραξαν αυτοί οι γενναίοι άνθρωποι είναι πρώτον, να μας σηκώσουν, έστω και από περιέργεια, από τον καναπέ μας και δεύτερον, να μας θυμίσουν ότι σ’ αυτό το σκονισμένο κομμάτι γης, η ζωή των Παλαιστινίων κινείται στην κόψη του ξυραφιού. Αν δεν υπάρξουν γενναίες αποφάσεις, πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες και συμφέροντα, αν δεν υπάρξει συρραφή των κομματιών της Φατάχ και της Χαμάς, η σταύρωση των απλών ανθρώπων θα γίνει υπόθεση ρουτίνας.

Αυτούς τους λέμε militants( δηλαδή μαχητές).Οι άλλοι τους λένε terrorists( δηλαδή τρομοκράτες). Μπλέξαμε

Ολοι επιρρίπτουν ευθύνες στη Χαμάς, μια και η Φατάχ αποκτά μέρα με τη μέρα την έξωθεν καλή μαρτυρία. Αλλά τι ακριβώς κάνει η Χαμάς; Οντας παροπλισμένη σε μερικά τ. χλμ. γης κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: παίζει με τη φωτιά, εκτοξεύοντας πυραύλους εναντίον του Ισραήλ, διαταράσσοντας ακόμη περισσότερο το κλίμα ανασφάλειας των ισραηλινών πολιτών. Παράλληλα, αποσυνθέτει βήμα – βήμα τη συμφωνία της Ανάπολης, στριμώχνοντας τον Αμπάς και αναδεικνύοντας την ισραηλινή ακυβερνησία. Νοιώθει δε εξαιρετικά, όταν οι Ισραηλινοί την αποκαλούν τρομοκρατική οργάνωση. Αλλωστε, κάτω από αυτή την ομπρέλα, προωθεί την αγαπημένη πρακτική της Γηραιάς Αλβιώνας του διαίρει και βασίλευε.

Φωτομοντάζ του Peter Kennard

Προ καιρού, ο Τόνι Μπλερ κατηφόρισε ως άλλος εφήμερος Μεσσίας στη Μέση Ανατολή, δίδοντας την εντύπωση ότι προετοιμάζεται για μια κατάθεση ψυχής. Προφανώς, είδε τις δυσκολίες και ευθυγραμμίστηκε με τους προκατόχους του. Οσο για τη Λωρίδα της Γάζας, ούτε λόγος. «Μα, εκεί δεν είναι η φωλιά των τρομοκρατών», θα σκέφτηκε; Προφανώς, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ε.Ε., η οποία αν και «σάντουιτς» ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ, εξαιτίας της γεωργιανής κρίσης, θα πρέπει να διαρρήξει το συρμάτινο πλέγμα που περιβάλλει το Παλαιστινιακό. Στην αντίθετη περίπτωση, οι πολιορκημένοι της Γάζας δεν θά ’χουν παρά να αποδεχτούν τη διεθνή συνωμοσία της σιωπής.

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 27-8-2008

ριτς

Advertisements

6 thoughts on “Μια χούφτα ακτιβιστές στη Γάζα:η απάντηση στη δική μας αδράνεια.

  1. θα ήταν ένα θαύμα η ΦΑΤΑΧ και η ΧΑΜΑΣ να συνεργαζόντουσαν μονιασμένες για το καλό των ανθρώπων. Αλλά όχι, τραβάνε το κάρο ο καθένας στο δικό του χωράφι, μέχρι να το διαλύσουν και να μη το πάρει κανένας στο τέλος.
    Δεν ξέρω τι με στεναχωρεί πιο πολύ. Ότι κάνουν όλοι ότι δεν τρέχει τίποτα, η ότι αυτοί δεν μπορούν να παρουσιάσουν ένα ενιαίο μέτωπο.
    Μακάρι να ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο για αυτούς.
    καλημέρα Ρίτς

  2. Δεν πιστεύω στην επιτυχία τέτοιων μέσων. Τέτοιου είδους ενέργειες τείνουν να θεωρούνται “γραφικές” και δεν ξύνουν ούτε καν το δακτυλάκι αυτών που παίζουν τα παιγνιδάκια εξ ου και αυτοί αδιαφορούν πλήρως, ενώ οι υπόλοιποι καθόμαστε και εξυμνούμε κατορθώματα. Θα προτιμούσα κοψιματάκια κανονικά όχι απλά ξυσίματα, μπας και τους/μας πάρουν στα σοβαρά. Αλλά αφού κάποιοι (απλοί) το αισθάνονται, καλά κάνουν, προσφέρουν σίγουρα κάτι.

    Οι επώνυμοι το κάνουν για διαφήμιση συνήθως…

  3. Πραγματικά, ήταν σαν να όρθωσε ο Δαβίδ για μια ακόμα φορά το ανάστημά του απέναντι στον Γολιάθ. Τόλμη, γενναιότητα, θάρρος και ευρηματικότητα έδειξαν οι 44 ακτιβιστές και η συμβολική τους πράξη σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως γραφική.

  4. Ρίτσα είχα ανεβάσει και παλαιότερα ένα εκτενές κείμενο για το παλαιστινιακό που νομίζω οτι στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο ελάχιστοι πλέον(κάποτε ήταν της μόδας με τον Αραφάτ….) έχουν καταλάβει ή ενδιαφέρονται για την επίλυσή του. Λυπηρό όταν όλοι ενδιαφέρονται πλέον μόνο για την Κάρλα Μπρούνι….:(
    Οσοι επισκεφτούν, όμως, έστω και μια φορά αυτόν τον τόπο των τριών θρησκειών και των 2 εθνοτήτων θα συνειδητοποιήσουν γιατί γίνονται πόλεμοι στη περιοχή και ποιούς συμφέρει να διαιωνίζονται…Θα επισκεφτεί απο τη μια το Μουσείο Ολοκαυτώματος κι απο την άλλη το Σύγχρονο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στην Ιερουσαλήμ. Θα ακουμπήσει το τοίχος των διακρύων και θα το διασχίσει για να βγεί στο ιερό τέμενος των μουσουλμάνων(ακριβώς δίπλα)…θα περάσει απο τη δυτική όχθη στην παλιά Ιερουσαλήμ και θα αντιληφθεί οτι αυτό το ‘κράτος’ των παλαιστινίων είναι μια εφεύρεση των ΜΚΟ κι επομένως της λεγόμενης πολιτισμένης δύσης…έτσι για να μπορούμε να διαπραγματευόμαστε καλύτερα τα πετρέλαια με τους Αραβες των γειτονικών χωρών που ποιούν τη νίσσαν….Εύχομαι η ομάδα που επισκέφτηκε τον τόπο γυρίζοντας πίσω να μεταφέρει τα όσα είδε και να ανοίξει συζήτηση ειδάλλως θα είναι άλλη μια ‘αρπαχτή’ με ΜΚΟ νοοτροπία χωρίς ανταπόκριση στο μέλλον….:(

  5. Δυστυχώς στην αντίσταση ενός λαού υπάρχει το θυμικό, υπάρχουν και οι διαφορετικές εκτιμήσεις. Έτσι συχνά οι αντιστασιακοί γίνονται δυο ή περισσότερα κομμάτια. Πώς μπορούμε να ξέρουμε όμως αν ο φονταμενταλισμός ή ο ρεαλισμός είναι η καλύτερη πολιτική κάθε στιγμή; Μάλλον η ιστορία δίνει την ετυμηγορία. Πάντως δεν μπορούμε παρά να χειροκροτούμε αναίμακτες αντιστασιακές πρωτοβουλίες, σαν την παραπάνω που παρουσιάζεις Ρίτσα.

  6. Χρόνια τώρα, το Παλαιστινιακό μοιάζει εξαντλημένο. Εχουν γραφτεί τα πάντα από τους πάντες. Δίχως αποτέλεσμα, δίχως συμπέρασμα. Λεω πολλές φορές ότι δεν αξίζει πια τον κόπο να ασχολείσαι, μιας και τώρα πια σκάβουν το λακκο μόνοι τους. Από την άλλη, πώς να αφήσεις στην τύχη τους τις φουρνιές των ανθρώπων που βγαίνουν ορμητικά στη ζωή και που νομίζουν ότι τούτος ο κόσμος πλάστηκε άδικος εξαρχής…..Πείτε μου, σας παρακαλώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s