Pink Floyd , απώλεια…


Εφυγε χθες για άλλους πλανήτες ο κιμπορντίστας Ρίτσαρντ Ράιτ, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος Pink Floyd. Ηταν 65 χρόνων κι είχε πιστέψει ότι θα τον πάλευε τον εχθρό. Έχασε τη μάχη ομως στα δικά του ψηλά αλώνια. Ο καρκίνος παραμένει σκληρός, άτεγκτος, κατακτητικός…

Ο Ράιτ είχε ιδρύσει τους «Pink Floyd», το συγκρότημα που κατέκτησε τον κόσμο με εκατομμύρια πωλήσεις μαζί με τους Ρότζερ Γουότερς, Σιντ Μπάρετ και Νικ Μέισον το 1965. Συνέθεσε δε πολλά κομμάτια και τραγούδησε σε πολλά άλμπουμ του συγκροτήματος, όπως στο «Dark side of the moon» και το «Wish you were here» που σήμερα θεωρούνται πλέον κλασικά στην ιστορία της σύγχρονης ροκ.

Time …ο άτιμος ο χρόνος!!!

This is Time (The Dark Side of the Moon, 1973), from Pink Floyd, live at P.U.L.S.E; recorded at Earls Court, London, in 1994. Roger Waters, one of the the composers of Time, is not in this show.
Current members of Pink Floyd are: David Gilmour (guitars, lead vocals) • Richard Wright(keyboards, secondary vocals, backing vocals) • Nick Mason(drums, percussion);

Lyrics:

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain
You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

And you run and you run to catch up with the sun,
but it’s sinking
And racing around to come up behind you again
The sun is the same in a relative way, but you’re older
Shorter of breath and one day closer to death

Every year is getting shorter, never seem to find the time
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time has gone, the song is over,
thought I’d something more to say

Home, home again
I like to be here when I can
When I come home cold and tired
It’s good to warm my bones beside the fire
Far away across the field
The tolling of the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spells.

————-

Pink Floyd
«High Hopes»
The Division Bell

[Lyrics]

Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut

There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The night of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There’s a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we’ve been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

Οσο ο καιρός περνάει, οι ελπίδες αλλάζουν υφή, παραμένουν όμως συστατικό στοιχείο της συνέχειας του ανθρώπου\

ριτς

21 thoughts on “Pink Floyd , απώλεια…

  1. ναι βρε Ριτσάκι -κι εγώ έχω παγώσει από χθες…
    κι όσο κι αν λες ότι αυτοί οι άνθρωποι, μ’ αυτα που αφήνουν πίσω τους, δεν ξεχνιούνται, πάλι ένα κενό μένει.

  2. Γεια σε ολους τους φίλους. Θυμάμαι ότι το πρώτο κειμενο που εγραψα δημοσιογραφικά σε περιοδικό ήταν για τους Pink Floyd. Κι υστερα τους ακουγα σε καθε ευκαιρία. Να σκεφθείτε ότι προχθες περιμένοντας για την εκδήλωση της Ελένης, λεγαμε τα μουσικά μας γουστα με το μικρο Νατασσάκι. Και να δειτε που αναφερόμαστε σ αυτό το συγκρότημα, έτσι αυθόρμητα. Πού να ξέραμε ότι ο ένας από αυτούς θα έφευγε από στιγμή σε στιγμή ;
    ριτς

  3. …και που να σου πω ότι στην επιστροφή, σε όλη τη διαδρομή τους άκουγα στο mp3 -κατά «τύχη», είχα το «Dark side of the moon», και πρέπει να άκουσα 2-3 φορές (ξανά) όλο το δίσκο…
    (είναι, άλλωστε, από τους πιο αγαπημένους μου δίσκους -«το μαυρο που βγάζει χρώμα»..)

  4. Pink Floyd , οι απόλυτα εγκεφαλικοί μουσικοί της εφηβείας μου. Ακόμη κρατώ όλα τα LPs της δεκαετίας του 80 ωςκόρη οφθαλμού στην αποθήκη της Λευκάδας.
    Και φυσικά πάιζω νυχθημερόν το The Wall. Υπήρξε και θα παραμείνει και η δική μου καταγγελία στο σύστημα της καταπίεσης των παιδιών. Το παίζω να το ακούει ο γιός μου κι εκείνος το ζητάει πάντα στο αυτοκίνητο.
    Μπράβο σου που κατέθεσες φόρο τιμής στο μεγάλο μουσικό.
    Του είχα κάνει συνέντευξη όταν είχαν δώσει συναυλία στο Ολυμπαικό Στάδιο. Τότε κάλυπτα ξένη μουσική για την Πρώτη.
    Ωραία χρόνια, σπουδαίες εμπειρίες.
    Τις καλημέρες μου

  5. κάποιοι φεύγουν κι είναι σαν να κάνουνε πρόβα τζενεράλε και για μας, τόσο που μας στοίχειωσαν για δεκαετίες…
    ήταν θρύλος και για μια στιγμή έγινε απειλή…

  6. 😦
    Και αυτές τις μέρες άκουγα πάλι Pink floyd μετά από αρκετό καιρό ..
    «you are only coming through in waves.. your lips move but i cant hear what you say.. «

  7. Καλημέρα σε όλους. Τουλάχιστον ας συνεχίσουμε να τους ακούμε, ο καθένας επιλέγοντας αυτό που του πάει καλύτερα.
    ριτς

  8. Ριτσάκι? Με απώλειες, μεγαλώνουμε, δυστυχώς! Είχα καλύψει τότε την συναυλία, η Ρίτα είχε κάνει συνέντευξη στην ελληνίδα γυναίκα του… Αυτό το καλοκαίρι, υπήρξε φαρμακερό!
    Τρώγω γλυκάκια για να το γλυκάνω (γιορτάζει η Σοφία στο γραφείο) και λέω να σου κάνω μια… ανήθικη πρόταση, πάμε σινεμά? (αν ακούσεις και σε ποια ταινία, θα καταλάβεις, ε και μετά για ένα μεγάααααλο παγωτό, ναι?)
    Φιλιά

  9. Oλα καλά με το μπλογκινγκ κουβεντιάζομαι ανταλλάσουμαι απόψεις, λυπόμαστε όλοι μαζοί για θλιβερά γεγονότα κλπ αλλά εκείνο που μου τη ‘δίνει’πραγματικά είναι όταν βγαίνει το Αλεφ και κανονίζει σινεμά και παγωτό και εγώ είμαι τόσο μακριά😦

  10. @@@@@ Penelope….dearest
    δεν πηγα σινεμα και δεν εφαγα παγωτό. γιατί τελικά δεν συνεννοηθήκαμε. Εντό στο Αθηνα,η συνεννόηση δεν ειναι κατι απλό. Δουλεύουμε μέχρι αργά κι εχουμε δεσμεύσεις διάφορες
    Μη σκας, θα τα πούμε από κοντά
    φιλια
    ριτς

  11. ούτε γω το ήξερα…
    λυπάμαι. πολύ.
    πολύ αγαπημένο μου συγκρότημα.
    όλη η μουσική τους θα μείνει για πάντα!
    εμένα με έχει σημαδέψει το the wall.
    όλα, μουσική, στίχοι και το ασύλληπτο έργο.
    ασύλληπτο!
    εικόνες, γραφικά, σενάριο, πάντρεμα με την μουσική…
    θεωρώ ότι δεν έχει πάρει την αξία που του πρέπει.

    καλοτάξιδος νάναι…

    την καλησπέρα μου ρίτσα
    χχχχχχχχχ

  12. @@@maya με τις υπεροχες μουσικές επενδύσεις σου , καλησπέρα.

    Αγαπημενο συγκρότημα από πολλές απόψεις και σταθμός στην ιστορία αυτου του ειδους της μουσικής

    χαιρετώ ιδιαιτερως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s