Wall – e ,my little friend!


O σύγχρονος άνθρωπος πετάει ετησίως περισσότερα από δύο δισ. τόνους σκουπιδιών! Πολλά, αν σκεφθούμε ότι στη Δύση τουλάχιστον η ανακύκλωση -μόδα και ανάγκη μαζί- αποτελεί αδιαμφισβήτητο κριτήριο προόδου μιας κοινωνίας. Στην Ελλάδα της αντίδρασης και της ήσσονος προσπάθειας, περιέργως, η ιδέα της ανακύκλωσης προχωράει με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Οι δρόμοι των πόλεων γεμίζουν με γαλάζιους κάδους. Μπορεί να μη «φιλοξενούν» τα ενδεδειγμένα απορρίμματα, αλλά είναι ζήτημα χρόνου να συνηθίσει ο πολίτης ότι η απόσταση από την πόρτα του ώς τον γαλάζιο κάδο απορριμμάτων είναι περίπου νομοτέλεια. Στην περιφέρεια, οι τοπικοί άρχοντες απομακρυσμένων χωριών ακόμη και σε νησιά της άγονης γραμμής δίνουν μάχες για ένα γαλάζιο κάδο και κάποιοι πιστεύουν ότι είναι ένας πολύ εύσχημος τρόπος ψηφοθηρίας σε καιρούς προεκλογικής ένδειας. Μένει το αίσχος των χωματερών και ο σχεδόν σνομπ και ιδιοτελής τρόπος που τις αντιμετωπίζουμε. Αλλά κι εδώ είναι ζήτημα χρόνου να αλλάξει η κυτταρική μορφή.

Ομως αυτού του είδους η περιβαλλοντική γυμναστική δεν είναι αρκετή από μόνη της για να μας απαλλάξει από το άγος των σκουπιδιών. Σε τούτο τον πλανήτη, κατά ένα περίεργο τρόπο, δεν είμαστε πια μόνοι. Καιρό τώρα, η Κίνα, η Ινδία και οι λοιπές αναπτυσσόμενες χώρες καταναλώνουν υπερβολικά, ρυπαίνουν υπερβολικά και πετούν τα μυθικών διαστάσεων σκουπίδια τους με τον… παραδοσιακό τρόπο. Σε υπερχειλίζοντες κάδους.

Θα χρειαστεί, επομένως, καιρός μέχρις ότου ο πάλαι ποτέ Τρίτος Κόσμος αποκτήσει περιβαλλοντική αγωγή, ικανή να κάνει πράξη την ανακύκλωση. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να ευλογούμε τα γένια μας και να παραμυθιαζόμαστε. Εκτός αν…

Εκτός αν στον 22ο αιώνα βρεθούμε αιφνιδίως και ανεπαισθήτως σ’ ένα τεράστιο και υπερσύγχρονο διαστημόπλοιο, μακράν της Γης. Εκεί θα ζούμε με όλες μας τις ανέσεις, αραχτοί σε ντιζαϊνάτες πολυθρόνες, θα κινούμαστε ελάχιστα και σιγά σιγά θα αναπτύσσουμε έναν εξαιρετικά στρεβλό σκελετό κι έναν διεστραμμένο ψυχισμό για τον οποίο ακόμη και ο ψύχραιμος Φρόιντ θα έκοβε τις φλέβες του. Εξελιγμένα ρομπότ θα κάνουν τα πάντα για μας. Είπα τα πάντα; Δεν ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι στην εκπληκτική ταινία κινουμένων σχεδίων της Pixar, «Wall-e», η Γη τον 22ο αιώνα είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος και το μικρό ρομπότ, ο Wall-e με την απέραντη θλίψη στο βλέμμα, πασχίζει επί 700 χρόνια να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου. Τα σκουπίδια που σωρεύει σχηματίζουν πανύψηλους ουρανοξύστες, γίνονται τεράστιες πόλεις, χωρίς ίχνος ζωής, κιβώτια συσκευασμένα . Πού και πού μια κατσαρίδα διεκδικεί την προσοχή του, αλλά κι αυτή αποδεικνύεται δύστροπη. Ο Wall-e πνίγεται μες στην απέραντη μοναξιά, ώς τη στιγμή που η Eve, ένα υπερσύγχρονο ρομπότ -από αυτά που ο άνθρωπος στέλνει για να ελέγξουν αν η ζωή έχει επιστρέψει στη Γη- γίνεται αντικείμενο του πόθου του, μια τρυφερή επαφή ανάμεσα στις αποκρουστικές μυρουδιές των σκουπιδιών.

Η ταινία, μελετημένη για παιδιά (νομίζω όμως οι μεγάλοι πρέπει να σπεύσουν ) και στα πρότυπα του αγαπημένου μηνυματικού «Ρατατούη» βγαίνει σύντομα στους ελληνικούς κινηματογράφους. Κι αν τύχει και τη δούμε, ας συγκρατήσουμε την εικόνα της απόλυτης σιωπής της Γης, όπου η καταστροφή του περιβάλλοντος συνάδει με την τάση φυγής του ανθρώπου από τα ανοσιουργήματά του. Και ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας, πέρα από την ψυχρότητα των αριθμών, πέρα από τη σημασία των τόνων.

*Ο Γουόλ-Υ, ένα μοναχικό ροµπότ, είναι ο τελευταίος κάτοικος μιας κατεστραμμένης από την υπερκατανάλωση Γης. Προγραμματισμένος εκατοντάδες χρόνια πριν, εκτελεί πιστά το έργο του: την τακτοποίηση σκουπιδιών. Η μοναξιά του θα σπάσει με την εμφάνιση ενός διαστημόπλοιου, το οποίο θα αφήσει ένα ρομπότ-ανιχνευτή στην επιφάνεια του πλανήτη. Το όνομα αυτού:Eve

rits

Advertisements

19 thoughts on “Wall – e ,my little friend!

  1. Έχω ακούσει ότι στους μπλε κάδους πως είτε δεν πετιόνται πάντα τα ενδεδειγμένα απορίμματα, είτε ότι τα ανακυκλώσιμα υλικά, που συλλέγονται εκεί καταλήγουν στο μεγαλύτερό τους μέρος στις «συμβατικές χωματερές». Παρ’ όλ’ αυτά θεωρώ χρήσιμους τους μπλε κάδους, διότι ο κόσμος συνηθίζει να χωρίζει κάπως τα απορίμματά του και ελπίζω ότι καθώς θα οργανώνονται καλύτερα τα κέντρα ανακύκλωσης θα αυξάνεται το ποσοστό των υλικών, που ανακτώνται αντί να πετιούνται. Νομίζω μάλιστα ότι είναι προτιμότερο από το να υπήρχαν οι σούπερ εγκαταστάσεις και να απαξιώνονταν (τεχνολογικά κλπ) μέχρι ο κόσμος να συνηθίσει να ανακυκλώνει.

    Σχετικά με τα κινούμενα σχέδια τώρα. Νομίζω ότι είναι αρκετά λυπηρό, που στην Ελλάδα τα αντιμετωπίζουμε με απλοϊκό τρόπο σαν να είναι μόνο για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Έχουν και αυτά τα μηνύματά τους και φυσικά αποτελούν και αυτά έργα τέχνης και τεχνολογίας

  2. Καλημέρα Ρίτσα…
    Στο θέμα της ανακύκλωσης και γενικότερα στην ανάπτυξη περιβαλλοντολογικής συνείδησης κι εμείς «τρίτος κόσμος» είμαστε ακόμα.
    Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο και ως άτομα και ως κοινωνία

  3. Πράγματι, είμαστε πίσω, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι επειδή καποια προγράμματα επιδοτούνται, οι δημαρχοι εχουν φροντίσει να βάλουν μπλε κάδους. Το θεμα είναι οτι πολλοί απ αυτούς γεμίζουν κανονικά σκουπίδια. Κι αυτό που ακούγεται ότι πανε και τα διαλεγμένα σκουπίδια στη χωματερή είναι φοβαμαι αληθεια
    Οψόμεθα ομως, ως συνηθως
    Καλημερα

  4. Το θέμα της ανακύκλωσης και των σκουπιδιών ειναι έτσι κι αλλιώς μεγάλο -και πρέπει να το δούμε στην αρχή του, όπως όλα…
    Αλλά η ταινία ειναι και για μεγάλους, φυσικά, (εγώ τις βλέπω όλες με το μικρό, έτσι κι αλλιώς)

    🙂

    Μ’ άρεσε πολύ αυτό Ριτσάκι, στο ειπα;

    καλημέρες 🙂

  5. @@@Νατασσάκι….με το είπες, με το είπες…. ευχαριστώ πολύ .Προσωπικά προσπαθώ πολυ με τα θέματα της ανακύκλωσης. Μπουκάλια, εφημεριδες κλπ τα εχουμε βολέψει…τωρα τί γίνεται από κει και περα δεν ξε΄ρω

    φυσικά και ο Γουίλι ειναι για μεγάλους…σιγά να μην ειναι για μικρούς. Οι μικροί τα ξέρουν ολα – τουλάχιστον γύρω από αυτη την ενότητα

  6. Καλησπέρα Ρίτσα μου,
    ναι με χαρά είδα κι εγώ να πληθαίνουν οι γαλάζιοι κάδοι. Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο μάθαμε να βάζουμε μέσα τα υλικά που πρέπει. Με λίγη καλή θέληση όμως θα μάθουμε, αν βοηθηθούμε και από σποτάκια στην τηλεόραση που δεν βλέπω να υπάρχουν (στο ραδιόφωνο άκουσα μερικά).
    Με γεια το νέο λουκ στο ιστολόγιο.

  7. Εμείς αρχίσαμε πριν από κανένα χρόνο να ανακυκλώνουμε τα πάντα (χαρτιά, αλουμίνια, πλαστικά, γυαλί) και είναι απίστευτο πόσο έχουν περιοριστεί τα σκουπίδια μας. Πραγματικά απίστευτο.

    Την ταινία θέλω κι εγώ να την δω, έχω ακούσει πολύ καλά λόγια 🙂

  8. Το ζήτημα της ανακύκλωσης, ως συνιστώσας μιάς γενικότερης οικολογικής συνείδησης, είναι θαρρώ πρωταρχικό καθήκον της τοπικής αυτοδιοίκησης – και κατ’ επέκταση των τοπικών κοινωνιών. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως δεν πρέπει να υπάρχει, σε εθνικό επίπεδο, μέριμνα γιά το ζήτημα.

    υ.γ. πολύ συμπαθής ο φουκαριάρης ο Γουόλ, παρεπιμπτόντως…

  9. Παρατηρησα διαφορετικους καδους ανακυκλωσης στην Αθηνα. Παρατηρησα ομως οτι οι πολιτες-δημοτες πετανε μεσα τα σκουπιδια τους. Ισως καποια περισσοτερο οργανωμενη εκπαιδευση του δημοτη να βοηθουσε. Καλημερα Ριτσα.

  10. με άγχωσες… τόσο με την ανακύκλωση (παρ’ ότι προσπαθούμε αρκετά, ώστε να ξενιτευόμαστε στο Μαρούσι και στο Ν. Ψυχικό με τα μπουκαλάκια μας, τις εφημεριδούλες μας και τα αναψυκτικούλια μας, αφού δεν εμπιστευόμαστε τους μπλε κάδους και πάμε εκεί που οι κάδοι είναι για χωριστά υλικά) όσο και με τον Wall-e (Πρέπει να ψάξω για δανεικό παιδάκι… μην πάω και στο ξεκούδουνο κοτζάμ γαϊδάρα στο Village και γίνω ο περίγελος μαμάδων και παιδιών) 🙂

  11. Και γιατί περιφερόμστε μετο διαστημόπλοιο τόσα χρόνια;
    Δε βρήκαμε άλλο πλανήτη να ανοίξουμε καινούργιες χωματερες;
    Πολύ χαλαρούς μας κόβω στο θεματάκι. Αφήνουμε τόσους αδέσποτους πλανήτες άδειους σκουπιδιών;;;

  12. να επαναλάβω ότι ειμαστε πολυ πίσω σε θεματα ανακύκλωσης, αλλά ότι γίνονται βήματα, γίνονται. Κι αυτό είναι καλό σημάδι. Από κει και πέρα αν σου εχω τον μπλε κάδο δίπλα στον πράσινο, κι εσύ πας και ριχνεις τα κανονικά σκουπίδια ( τα μη ανακυκλώσιμα) στον μπλε κάδο, τότε τί να σου κανω εγω και η τοπική αυτοδιοικηση και ο γείτονας. Αν βγω και σου πω ότι αυτό που κανεις ειναι μ….θα με δειρεις κι από πάνω ή στην καλύτερη περίπτωση δεν θα μου ξαναπεις καλημέρα….
    Λοιπόν, δικό μας είναι το θέμα

  13. Η ανακύκλωση είναι ένα μόνο θέμα της ταινίας, η οποία πραγματεύεται και άλλα πολλά… και κριτικάρει τον Αμερικάνικο τρόπο ζωής…

  14. @@@@
    Stratos….

    πολυ ωραία. να διαδοθεί πάραυτα… Και θεωρώ, επειδη κι εγω την ειδα, ότι ειναι για μεγαλους, όχι για παιδιά. Τα παιδιά τα ξερουν ολα, ούτως ή αλλως…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s