ΗΠΑ : Χρόνοι παρακμής


( Asxeto :maria sharapova)

Η Αμερική που θα κληθεί να κυβερνήσει ο επόμενος πρόεδρος , όποιος κι αν είναι αυτός, δεν θα είναι ίδια με αυτήν που η διεθνής κοινότητα γνώρισε μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Θα είναι μια άλλη Αμερική, της οποίας τα χαρακτηριστικά αναζητούνται μανιωδώς από τους ιστορικούς, τους οικονομολόγους και τους κοινωνιολόγους.

Είναι αλήθεια ότι δεν υπήρξαν ποτέ στο πρόσφατο παρελθόν αμερικανικές εκλογές με τόσο καυτό ενδιαφέρον και με τόσο έντονα προδιαγεγραμμένη την πορεία ριζικών ανατροπών. Στην αρχή της προεκλογικής εκστρατείας το διακύβευμα είχε κριθεί εξαιρετικά σημαντικό. Ενας μαύρος υποψήφιος θα επιχειρούσε να υποστείλει τη σημαία κατεστημένων αντιλήψεων αιώνων, διεκδικώντας την προεδρία στο όνομα της οριστικής απάλειψης των φυλετικών διακρίσεων. Σήμερα, ελάχιστες μόλις μέρες πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου, το διακύβευμα των εκλογών ξεπερνά κατά πολύ το χρώμα του Μπάρακ Ομπάμα , αγγίζοντας ολόκληρο το πολιτικο και οικονομικό σύστημα, εμφανώς εύθραυστο πλέον και επισφαλές. Σ’ αυτήν την κάθε άλλο παρά αισιόδοξη εικόνα προστίθεται με την ορμή υπερχειλίζοντος χειμάρρου η καταστροφική προεδρία Μπους.

Σχολιαστής σε γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο έλεγε ότι η κυβέρνηση Μπους θυμίζει το μπουλούκι της γαλλικής αριστοκρατίας που συρόταν κάτω από τις παρισινές γκιλοτίνες.

Ρητορική υπερβολή, προφανώς. Αλλά ποιός θα κλείσει τα μάτια στην ένδεια της Γουόλ Στριτ και στις παράπλευρες απώλειες αυτής της κρίσης ; Ποιός θα προσπεράσει την εικόνα της δημόσιας κατάρρευσης της υπερδύναμης και ποιός θα παρακάμψει δύο μεγάλους πολέμους – Αφγανιστάν, Ιράκ – που εκτός από τα παχυλά κονδύλια εξαφάνισαν από προσώπου γης πολλές ανθρώπινες ζωές ; Μα κυρίως ποιός θα διαγράψει με μια μονοκονδυλιά, την ταπείνωση που νοιώθει ο αμερικανικός λαός, έχοντας γίνει αυτός ο αποδέκτης της παγκόσμιας δυσφορίας εξαιτίας των πράξεων ή των παραλείψεων του πολιτικού προσωπικού της υπερδύναμης ;

Είπα υπερδύναμη ; Στον αιώνα μας, η ισχύς μιας μεγάλης δύναμης μειώνεται αν αυτή σταματήσει να υπηρετεί κάποια ιδέα, λέει ο διακεκριμένος Γάλλος ιστορικός Ρεμόν Αρόν, στο βιβλίο του “Ιmperial republic”.Το ερώτημα είναι αν όντως οι ΗΠΑ μπορούν πλέον να αναδείξουν ιδέες, ικανές να συμβάλουν στην απρόσκοπτη συνέχεια της παγκόσμιας κυριαρχίας τους, αλλά μέσα από ένα πλέγμα παγκόσμιου αλληλοσεβασμού που σήμερα λείπει. Δυστυχώς οι ιδέες δεν είναι εικονίδια στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δύσκολα συλλαμβάνονται και ακόμη πιο δύσκολα υλοποιούνται.

Ιστορικοί και αναλυτές επιμένουν ότι.η αμερικανική αυτοκρατορία βρίσκεται σε κίνδυνο και χρειάζεται ικανούς διασώστες. Το είχε πει παλιότερα ο ιστορικός Πολ Κέννεντι και πρόσφατα το επανέλαβε ο Ζ. Μπρεζίνσκι.Τα πράγματα στην πολιτική, λέει ο Μπρεζίνσκι , είναι όπως στη ζωή: κάποια μέρα όλα παρακμάζουν. Και στο τέλος, έστω κι αν αυτό δεν έρθει σύντομα, η παγκόσμια κυριαρχία της Αμερικής θα εξασθενίσει.

Σ’ έναν κόσμο ταραγμένο, αλλά και αφυπνισμένο, η Αμερική θα πρέπει να ξανασχεδίασει τον βηματισμό της, στοχεύοντας αυτή τη φορά στην αποκατάσταση του τρωθέντος κύρους της, αλλά και της τρωθείσης εμπιστοσύνης.των λαών προς αυτήν. Αν ο νέος πρόεδρος αποφασίσει απλώς να …κυβερνήσει κι αν τα παθήματα δεν γίνουν μαθήματα, η εγγενής αλαζονία και απληστία του συστήματος θα επιταχύνει τη συρρίκνωση της υπερδύναμης.

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 25-9-2008

30 thoughts on “ΗΠΑ : Χρόνοι παρακμής

  1. Πολύ απλο και κατανοητό το κείμενό σου και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Πρέπει τα πραματα να τα βλέπουμε απλά και αποστασιοποιημένα.
    Και η γελοιογραφία άπαιχτη!😉

  2. Εγώ διαβλέπω μια πορεία παρακμής, μια εξέλιξη δεινοσαύρου όπου το κεφάλι έχει απονακρυνθεί πολύ από την ουρά και όλο το ενδιάμεσο σώμα δεν ξέρει πια πού ανήκει.
    Εφόσον η τρέχουσα κρίση διευρυνθεί ή επέλθει σε κάποια χρόνια μια νέα βαθειά κρίση, προβλέπω διάσπαση των ΗΠΑ σε 4-5 μικρότερες εδαφικές ενότητες, οι οποίες θα λειτουργούν μεταξύ τους φιλικά, ίσως, αλλά ανταγωνιστικά.
    Όταν προ μερικών ετών βρέθηκα στο Τέξας, μου λέει αργά το βράδυ ο ιδιοκτήτης εστιατορίου, Αμερικάνος πολίτης αλλά με μεξικάνικη κοψιά στο πρόσωπο και (χωρίς άλλους πελάτες πια) μετά από αρκετές τεκίλες: «Αυτή η γη ήταν μεξικάνικη και θα ξαναγίνει».
    Όταν οι ισπανόφωνοι γίνουν 60-70% του πληθυσμού στο νότο, γιατί να μην εφαρμοστούν κι εκεί οι αρχές του Κοσόβου, της Οσετίας και Αμπχαζίας και λοιπών ανεξαρτοποιήσεων, τη στιγμή που η οικονομική κρίση με τίποτα δεν συνδέει τους νότιους με τους Δυτικούς και τους Βόρειους;
    Ίσως να μην το δούμε εμείς εν ζωή, αλλά πιστεύω ότι μέχρι τέλος αυτού του αιώνα θα συμβεί!

  3. Βρε Ριτσάκι σχώρα με αλλά μιλάς για παρακμή και βάζεις αυτήν την εκπληκτική φωτο της Maria Sharapova.. Αυτή μόνο ακμή μπορεί να δημιουργήσει με το συμπάθιο δηλαδή..

  4. Το κακό είναι ότι αυτή η υπερδύναμη, που καθόρισε όλον τον 20ο αι. όπως είπε (κατά μία εκδοχή) και ο Κλεμανσό, όντας πρωθυπουργός της Γαλλίας πέρασε από τον πρωτογονισμό στην παρακμή χωρίς να συναντηθεί με τον πολιτισμό😦

  5. Πράγματι, πολύ καλό το κείμενο αγαπητή Ρίτσα. Θα μπορούσα να αφιερώσω δεκαπέντε αναρτήσεις γιά το θέμα, επέτρεψε μου, όμως, να επικεντρωθώ (τι να κάνω;) σε ένα σημείο: στη Μαρία Σαραπόβα. Σε αυτό το μείγμα ευρωπαϊκής αύρας, αμερικάνικης κουλτούρας και ρωσικής έκφυλης φινέτσας που, έστω και μεταφορικά, η παρουσία της αντικατοπτρίζει την σύγχρονη, ανερχόμενη, Ρωσία.

  6. @@@Zorba the Greek

    επιτέλους ,κάποιος κατάλαβε γιατι έβαλα τη φώτο της αθλήτριας !


    @@philos…

    προσπαθώ να γράφω απλά και κατανοητά για ευνόητους λόγους. Τον συνθετο και πολυπλοκο ,αρα και δυσνόητο λόγο τον αφήνω για τους πανεπιστημιακούς.

    @@@Meniek

    η λέξη πολιτισμός εχει ποικίλες ερμηνείες. Εισηγαγαν εναν αλλο, επομενως πολιτισμό που δεν μας αρέσει και δεν μας πάει,αλλα που τον υιοθετούμε από κεκτημένη ταχύτητα σε μαζικές ποσότητες, θα ελεγα….

  7. @@@sofistis

    μου αρέσει να κάνω την εκπληξη και να σκαλίζω τα μυχια των ανθρώπων. Για πλακα δηλαδή… Οταν ολοι εσείς ασχολείστε με τη μικροπολιτική, εγω ανατριχιάζω και στρέφομαι αλλού…ενας τρόπος φυγής είναι κι αυτός.

    @@@sfrang…

    προφανώς ολες οι υπερδυνάμεις εχουν περιοδους παρακμής και καποια στιγμή καταρρεουν.Νομος της φυσικής για τα πάντα….


    @@@darthiir de Abban

    Εσύ παιδί μου τί θες με τους αμερικανικούς ; τα πραγματα ειναι κατα τον αριστοτέλη ή ασπρα ή μαυρα…. εγω πιστεύω ότι υπάρχουν κι αλλα χρώματα…

  8. Η Αμερική έδωσε δύο λέξεις στο άνθρωπο hopes and dreamς δύο λέξεις που κάνουν την αδρεναλίνη του ‘ατόμου’ να ανεβαίνει στα ύψη μετά από την συντηρητική και γεμάτη εμπόδια (για το άτομο) Ευρώπη των κοινωνικών τάξεων. Τώρα αν απέτυχε το πείραμα …. θα δούμε αλλά οι δύο παραπάνω λέξεις είναι στο fundamental στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Ωρα να πάρω το ποδηλατό μου να πάρω λίγο αέρα πρίν κατέβω Συνταγμα square😉

  9. @@@Penelope

    καλε κανεις ποδηλατο στην ερημο ή εισαι ακομη Αγγλια ;
    Στο σχολιο σου θα πω ότι οντως παλιότερα αυτό το όραμα ηταν τροφοδοτρα πηγή ζωής και δημιουργίας. Σημερα εχει χασει ενα πολυ μεγάλο μερος της γοητείας του…εκτος αν επανελθει

  10. Αυτά εσύ τα βλέπεις σαν αποχρώσεις ανάμεσα στο ζωντανό και τον νεκρό, ή απλά ανάμεσα στους ζωντανούς;😮

    Γιατί άμα ρε παιδί μου ο κιτρινιάρης είναι με το μισό πόδι στον τάφο, να τον σπρώξουμε τον έρμο να μην ταλαιπωρείται…

  11. @@@Darthiir the Abban
    Καλε, είχα και ρραντεβουουου σου λεω, για ενα ντοκυμαντερ και μετά , α, μετα πηρα σβαρνα ολα τα βιβλιοπωλεία και μετα τα …παπουτσάδικα και μετα΄, α, ναι, μετά μαζευτηκα σπίτι μου, σπιτάκι μου… Οχι, το μαλάκι μου ειναι κοντό και φίνο, σε διαβεβαιώ..

  12. Ναι βρε…
    Ειδικά το ποιός πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα είναι το καλύτερο για το οποίο μπορείς να μας πληροφορήσεις…

    Άλλα είναι φοβερό το πως καταφέρνετε εσείς οι γυναίκες να ασχοληθείτε με όλες αυτές τις πολυδραστηριότητες και να τις ονομάζετε κομμωτηριο😛

    (Το παπούτσι το συνδιάζεις με το βιβλίο που διαβάζεις κάθε φορά; )

  13. Darthiir the Abban
    Αστέρι μου, εχασες, γιατί δεν εχω ταράτσα και δεν μενω σε πολυκατοικία. Αρα, τί να σου πω για τα ρούχα στην ταράτσα;
    Ναι, πηρα διάφορα παπούτσια και διαφορα βιβλία. Θα δω πώς θα τα συνδυασω. Εχω ενα πρόβλημα στα χρώματα, αλλα θα το λύσω, σε διαβεβαιώ…\μπονζούρ

  14. E να τώρα, άμα δεν έχεις ταράτσα μετά πως θα επικοινωνήσουμε; Την ισοπέδωσες η συζήτηση…

    Το χρώμα δεν είναι το πρόβλημα όταν συνδυάζεις με βιβλίο. Το παν είναι ο φιόγκος σε τέτοιες περιπτώσεις.

    Μπονζούγ μαντμαζέλ

  15. @@@Darthiir the Abban

    παει καιρός που δεν ειμαι πια- δυστυχώς – μανταμαζέλ. Μανδάμ είμαι που να πάρει και να σηκώσει.

    Φιόγκος, είπες ; Μα ποιός φιόγκος; Δεν βλέπω κανα φιόγκο γύρω μου, πέραν αυτού που η ίδια εχω γίνει…χα….

  16. @@ Νατασσακι

    σαν σημερα ιδρυθηκε το 1941 το ΕΑΜ. Σου λέει κάτι αυτό ; Εμένα, δυστυχώς και πάλι, τίποτα. Ολα μοιάζουν ίδια μεταξύ τους. Πληκτικά ίδια,εκτός από ένα τανγκό. Πεθαίνω για ένα τανγκό ξυπόλυτη στα πλακάκια της κουζίνας ( Σημ. στην κουζίνα μου που είναι μέρος του λιβινγκ εχω πάτωμα )

  17. Ναι αλλά το μαντμαζέλ έχει πιό πουαρικό χαρακτήρα😉

    Πάλι λάθος παπο΄τσια πήρες;
    Γρήγορα, είναι και σήμερα ανοιχτά τα μαγαζιά, τράβα να πάρεις 2-3 με φιόγκο, ένα με σκοινάκι και 2 με πετρούλες….

  18. @@Darthiir the Abban

    αχ, ξέρεις τωρα το μυαλό μου ειναι απασχολημενο με τη θεσμοθετημένη πίστη και εχω λίγο μπερδευτεί, αλλά αν σου πω ότι βρήκα κατι θαυμα παπα με πετρούλες ,αλλα δεν ειχαν τακουνι,κι εγω ως ζουμπάς λιγο τακουνακι το χρειάζομαι.\φιλια

  19. @@@Darthiir the Abban

    Α, καλή ιδέα, δεν τοχα καν σκεφτεί. Να γιατί οι Χιώτες πανε δυό δυό. Βρε συ, εχω ανεβασει δυο ποστ από πάνω. Χαμπάρι δεν πήρες ; Το ενα είναι μουσικό, το άλλο δίχως πολλά πολλά, θυμωμένο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s