Εν ονόματι της Μακεδονίας, Σταύρος Λυγερός …


Ημουν προετοιμασμένη να γράψω δυό κουβέντες για το βιβλίο του φίλου και συναδέλφου Σταύρου Λυγερού που παρουσιάστηκε σήμερα στο ξενοδοχείο Πλάζα στο Σύνταγμα, με ομιλητές τον Αλαβάνο, τον Παυλόπουλο και τον Μπένι. Το βιβλίο καταπιάνεται με το μακεδονικό και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να του ρίξουμε όλοι μια ματιά – το όλοι είναι υπερβολή, βεβαίως – για να αντιληφθούμε την ουσία του θέματος και παράλληλα να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε με την τοποθέτηση του Σταυρου Λυγερού.

Λέω ήμουν προετοιμασμένη και θα το κάνω παρακάτω. Αλλά τί να σας πω. Αυτή η πώς τη λένε, η Μπεζεντάκου με αποσυντόνισε. Εστειλε λέει, επιστολή στον Καραμανλή και μάλιστα κοινοποιηθείσα στον Θόδωρο, γιατί  άραγε ; Μα για να υποδείξει στον πρωθυπουργό να πάρει πίσω τον βουλευτή Δαϊλάκη και να του δώσει και συγχωροχάρτι!!! Δεν ξέρω, αλλά έχω την αίσθηση ή ότι μας κτύπησε η τρομερή υγρασία των τελευταίων εβδομάδων, ή χάνουμε λάδια γενικώς, ή μας έχουν βάλει κάποιο τσιπάκι στον εγκέφαλο. Δεν μπορεί. Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας και εκείνος ο Πουαρώ ζητάει πολλά για να καθαρίσει την υπόθεση. Παλιότερα ο Σημίτης είχε πει  το πολύ προσβλητικό ( η γνώμη μου, έτσι?) ότι Αυτή είναι η Ελλάδα. Οσο περνάει ο καιρός νοιώθω ότι όλο και πιο κοντά βρισκόμαστε σ’ αυτή την απαξιωτική κουβέντα. Θα πειτε, μα γιατί μπαίνουμε όλοι στο ίδιο καλάθι ; Οχι, δεν μπαίνουμε, μας βάζουν στο ίδιο καλάθι κάτι τέτοιες τύπισες σαν την Μπεζεντάκου (προχθές την εμπέδωσα ως ύπαρξη με χέρια και πόδια) και κατι τύποι σαν τον Δαϊλάκη που μυρίστηκαν ΜΜΕ κι ξεκίνησαν τα παίγνια.

Λοιπόν, επιστροφή στην  πεπατημένη :

Το Εν oνόματι της Μακεδονίας (εκδόσεις Λιβάνη) έχει θέμα το δεκαοκταετή διπλωματικό πόλεμο για το όνομα [1990-2008]. Ο συγγραφέας αναλύει συστηματικά τα γεγονότα με σκοπό να συνθέσει τη συνολική εικόνα, κατά τρόπο απλό και προσιτό για το μέσο αναγνώστη. Παρ’ ότι η αποκάλυψη επιμέρους νέων στοιχείων δεν είναι κεντρικός στόχος, το βιβλίο προσκομίζει αρκετές νέες πληροφορίες για κρίσιμες καμπές της διπλωματικής διελκυστίνδας. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι ανασκευάζει πολλές από τις κατεστημένες στερεότυπες αντιλήψεις της ελληνικής κοινής γνώμης και κυρίως της επίσημης εξωτερικής πολιτικής.

«Η Μακεδονία στους νεώτερους χρόνους είναι πολυεθνική. Δεν είναι η πατρίδα ενός και μόνο έθνους. Οι Σλαβομακεδόνες δηλώνουν ότι το όνομα είναι η ταυτότητά τους, επειδή μέσω αυτού νομιμοποιούν το ιδεολόγημα της «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας»… Το ζητούμενο δεν είναι να βρεθεί μία οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία για να ξεμπερδεύουμε. Ζητούμενο είναι να επιβληθεί η σύνθετη ονομασία που αντανακλά την πραγματικότητα. Δηλαδή, αυτή που ακυρώνει την προσπάθεια του Μέρους να σφετερισθεί το Όλον…
«Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβάλει μονομερώς την αλλαγή του ονόματος. Μπορεί, όμως, να καταστήσει την άρνηση των Σκοπίων επιλογή με δυσβάστακτο πολιτικό κόστος. Το βέτο στο Βουκουρέστι έθεσε τους Σλαβομακεδόνες αντιμέτωπους με το πραγματικό δίλημμά τους: Από τη μία πλευρά, το συνταγματικό τους όνομα και η φαντασίωση της «Ενωμένης Μακεδονίας», που αυτό αντιπροσωπεύει. Από την άλλη, τα απτά οφέλη της ένταξής τους στους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Τα οφέλη αυτά είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη συμμετοχή σε δύο κλαμπ προνομιούχων. Αφορούν την επιβίωση της FYROM με τη σημερινή της μορφή».

Και οι ομιλητές :

Ο Προκόπης Παυλόπουλος χαρακτήρισε τη διεκδίκηση του λαού της γειτονικής χώρας ως διεκδίκηση για ένα όνομα που δεν του ανήκει και μια ιστορία που δεν έγραψε. Εξήγησε ότι ως πολίτης θα ήθελε πολύ να μην υπάρχει καμία αναφορά στον όρο «Μακεδονία», μια τέτοια θέση, όμως, θα ήταν λάθος πολιτικής, που θα οδηγούσε σε απώλεια των ερεισμάτων που υπάρχουν σήμερα, εσωτερικά και εξωτερικά, για το θέμα αυτό.

Ο Υπουργός υπογράμμισε ότι η «κόκκινη γραμμή» της ελληνικής πλευράς είναι η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό «erga omnes» και διευκρίνισε πως όταν λέμε γεωγραφικό εννοούμε γεωγραφικό και όχι όρο υπεκφυγής.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπογράμμισε ότι συζήτηση για το όνομα είναι μια συζήτηση για το αν η εποχή μας είναι εποχή αναθεωρητισμού ή εποχή ασφάλειας και σταθερότητας.

Και κάλεσε την ελληνική πλευρά να αποβάλει οποιοδήποτε άγχος και ενοχή για την έγερση ενός ζητήματος, που εμφανίστηκε να μην είναι «ευρωπαϊκό».

Χαιρέτισε, εξ άλλου, την ενιαία εθνική στρεατηγική που, εκ των πραγμάτων, διαμορφώθηκε, τονίζοντας το ιστορικό της βάθος.

Πέρα από το όνομα της ΠΓΔΜ, υπάρχει και το όλο θέμα του υποβάθρου των σχέσεων της Ελλάδας με τη χώρα αυτή, υπογράμμισε ο Αλέκος Αλαβάνος.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες όχι μόνο για το όνομα, αλλά, επίσης, συνεργασία αυτοδιοικητικών φορέων και άλλων σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως π.χ. η ρύπανση του Αξιού, η αξιοποίηση διακρατικών, διασυνοριακών προγραμμάτων της ΕΕ κλπ.

Ο κ.Αλαβάνος χαρακτήρισε «απεχθή εθνικιστική» την πολιτική της κυβέρνησης Γκρούεφσκι και τάχθηκε υπέρ ενός σύνθετου ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις. Υποστήριξε δε ότι σε αυτή τη φάση, συζήτηση για άλλα θέματα θα δημιουργήσει πρόβλημα στη διαπραγμάτευση.

Με άφορμή το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ ο κ. Αλαβάνος επέκρινε την κυβερνητική στάση να κρατά, όπως είπε,κλειστά τα χαρτιά της για το Κόσοβο και επισήμανε τους σχετικούς κινδύνους από τις εξελίξεις.

Μιλώντας στην εκδήλωση ο συγγραφέας Σταύρος Λυγερός υπογράμμισε ότι η Μακεδονία δεν είναι Κουρδιστάν, δεν είναι κατακερματισμένη πατρίδα ενός έθνους, αλλά πολυεθνική από τα μεσαιωνικά χρόνια.

Οι γείτονες,πρόσθεσε, δικαιούνται να είναι το μέρος, αλλά όχι το όλο. Και τάχθηκε εναντίον της θέσης ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγα, ενώ υποστήριξε ότι η Αθήνα έχει ισχυρά επιχειρήματα και επομένως θα μπορούσε να συζητήσει ακόμα και το ζήτημα της ιθαγένειας. Τα προβλήματα της ταυτότητας πρέπει να λυθούν για να μην επανεμφανιστούν,ενώ χαρακτήρισε στέρεη βάση την ευθυγράμμιση με την πραγματικότητα.(Πηγή : omogeneia.ana-mpa.gr)

Advertisements

33 thoughts on “Εν ονόματι της Μακεδονίας, Σταύρος Λυγερός …

Add yours

  1. Eίδες;
    Όσο κι αν δεν θέλεις να ασχοληθείς με τα σκουπίδια (Μπεζαντάκου κλπ) αναγκάζεσαι να το κάνεις.
    Αφού αρμενίζουν δίπλα μας.
    Στον αφρό!

  2. σαν την Μπεζεντάκου (προχθές την εμπέδωσα ως ύπαρξη με χέρια και πόδια)

    καλά παιδί μου, τι νόμιζες ότι είναι δλδ, έπιπλο;
    :pp

    🙂

    Ενδιαφέρον φαίνεται το βιβλίο, ειδικά που λες ότι είναι και απλά γραμμένο -στη λίστα κι αυτό.

    (από παρουσιάση σε παρουσίαση σε βλέπω! Αλλά εκεί δεν είχες φιλενάδες, είχες; :p)

    Καλημέρες 🙂

  3. Καλησπέρα,
    Ποιός ορίζει το ποιός αλλά και τί μπορεί να γράφει κανείς στον Πρωθυπουργό κλπ;
    Πολλές φορές, φοβάμαι, ότι τέτοιες απόψεις δεν συμβαδίζουν με την ελευθερία και την δημοκρατία. Κάτι σαν, «Ε, ας μην μιλούν οι αδαείς».
    Και φυσικά δεν είναι η «πως την λένε». Μού θυμίζει αυτό, που έκανε-νεκρός τώρα- πολιτικός, ο οποίος, όταν του έλεγαν ένα όνομα πολιτικού αντιπάλου, έκανε τάχα ότι δεν το θυμόταν και το παράφραζε με μειωτικό τρόπο.
    Δεν γνωρίζω την συγκεκριμένη κυρία, αλλά θεωρώ ότι δεν έχουμε δικαίωμα να διαβάλλουμε την αξιοπρέπεια του άλλου, άσχετα με το τί κάνει το ίδιο το άτομο σχετικά με αυτή.

    Σχετικά με τον κ. Δαϊλάκη ή τον όποιον άγνωστο βουλευτή. Πρέπει να αναρωτηθούμε τί θέλουμε: Βουλευτές πρόβατα, βουλευτές, που να μιλάνε; Μερικές ομιλούσες κεφαλές-αναγνωρίσιμους και οι υπόλοιποι κλακαδόροι; Κάθε άποψη έχει τα θετικά και τα αρνητικά της, αλλά νομίζω ότι πρέπει ο καθένας μας να είναι συνεπής. Μού φάινεται ανακόλουθο να λέει μπράβο κάποιος στον αντάρτη βουλευτή του κόμματος, που δεν ακολουθεί, αλλά στο δικό του κόμμα προτίμησης να απαιτεί απόλυτη υπακοή στον αρχηγό.
    Έγραφα μεταξύ άλλων πρόσφατα:
    η μετατροπή του πολιτευμάτός μας σε Πρωθυπουργοκεντρικό είναι αρκετά στρεβλωτική για την Δημοκρατία…Ο Έλληνας Πρωθυπουργός από ποιόν ελέγχεται; Από την Βουλή, δηλαδή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματός του, όπου επικρέμεται η Δαμόκλειος Σπάθη των διαγραφών και της πιθανής μη-επανεγγραφής των “απειθάρχων” στις εκλογικές λίστες; Μήπως ελέγχεται από τον γενικώς και νεφελώδως καλούμενο λαό; Οι αοριστίες επιτρέπουν αυθαιρεσίες.
    Η στρέβλωση επιτείνεται μάλιστα, καθώς πλέον θεωρούμε σχεδόν δεδομένο την κομματική πειθαρχία να υπερτερεί του άρθρου 60παρ.1 του Συντάγματος…Κλείνοντας, να υπενθυμίσω ότι οι γενικές εκλογές γίνονται για την ανάδειξη βουλευτών και την συγκρότηση Βουλής και όχι για την εκλογή Πρωθυπουργού, όπως πολλοί θεωρούν και πολλά ΜΜΕ γράφουν. Η αντίληψη ότι εκλέγουμε Πρωθυπουργό, οδηγεί στην εκλογή “δημοψηφισματικού” με απόλυτη εξουσία Πρωθυπουργού. Εάν επιθυμούμε κάτι τέτοιο, ας αναθεωρήσουμε το Σύνταγμά μας, αντί να προσπαθούμε να ισορροπήσουμε μέσα στην αντιφατικότητα και ας αντικαταστήσουμε την Βουλή με το ολιγομελέστερο (οικονομικότερο συνεπώς) και συμβουλευτικό Πανελλήνιον.
    Όλη η δημοσίευση εδώ
    http://thoughtsofashy.wordpress.com/2008/09/04/post1312/

    Προσωπικά, λοιπόν, νομίζω ότι είναι καλύτερο ο κ. Δαϊλάκης και οι συνάδελφοί του να μιλούν και στα ΜΜΕ και στα όργανα του κόμματός τους, αλλά και ΚΥΡΙΩΣ στην Βουλή. Αντιπροσωπεύουν όλους μας, είτε τους ψηφίσαμε είτε όχι, και όχι μόνο τους κομματικούς τους ψηφοφόρους. Επιπλέον θεωρώ ότι μια πρόταση, που κατεβάζει η όποια Κυβέρνηση ενδέχεται να έχει ανθρώπινα λάθη. Η συζήτηση προσπαθεί να τα ελλαττώσει. Δεν είναι καλύτερο από το να έχουμε απλούς χειροκροτητές;

    Διαβάζοντας τις αναλύσεις του κ Λυγερού στην Καθημερινή, υποθέτω ότι το βιβλίο θα είναι αντιστοίχου και καλύτερου (λόγω επεξεργασίας) επιπέδου.

  4. @@Ντροπαλός
    Καλως τον… Το βιβλίο ειναι επιπέδου Λυγερού. Ως προς τα υπόλοιπα, θα μου επιτρέψεις να τηρώ αυτή τη στάση σε ανθρώπους που προσπαθούν να γελοιοποιήσουν τα πάντα ή προσπαθούν να ενισχύσουν τη δημοτικότητά τους με παραπλανητικές μεθόδους. Αυτό αφορά και εμένα και οποιονδήποτε άλλον, για να μην παρεξηγηθώ δηλαδή.
    Οι βουλευτές νομίζω ότι ειναι υποχρεωμένοι να μιλάνε. Αλλά να ξέρουν και τί λένε. Γι αυτό ειναι εκεί, νομίζω.
    Φυσικά κανένας μας δεν ειναι υπερ της συγκέντρωσης της εξουσίας σ ενα και μονο προσωπο. Ξεχνάς όμως ότι προς το παρόν τα κομματα στην ελλαδα ειναι προσωποκεντρικά.

  5. Τα κόμματα στο Γιουνανιστάν εκτός από προσωποκεντρικά είναι και οικογενειοκρατικά. Κων. Καραμανλής πρωθυπουργός εναντίον Γ. Παπανδρέου στην αντιπολίτευση, ήταν το σκηνικό που είχαμε και πριν μισό και πλέον αιώνα (51 χρόνια, από το 1957). Αυτό και μόνο αρκεί για να νιώθει κάθε σκεπτόμενος και με στοιχειώδη αξιοπρέπεια Έλληνας, ντροπή για το ποιους ψηφίζουν οι Γιουνάνι υπήκοοι («υπήκοοι», καθώς η λέξη «πολίτες» τους πάει πάρα πολύ, δεν δικαιούνται καν αυτό τον χαρακτηρισμό).
    Την ξεφτίλα της πολιτικής αυτής της χώρας σε πλείστα όσα πεδία, έρχεται λοιπόν να συμπληρώσει και η τριτοκοσμική κατάσταση των σχέσεων του Γιουνανιστάν με τα γειτονικά του κράτη (και… «κρατίδια» όπως τα θέλει η αλαζονική ορολογία των υπήκοων του Γιουνανιστάν) για την οποία υπεύθυνα είναι τα ίδια αυτά τζάκια (ο Μητσοτάκης φάνηκε δειλός να κάνει αυτό για το οποιο παρακαλά σήμερα η κόρη του, όσο για τον ΓΑΠ, τί να πει κι αυτός για το εμπάργκο στην εποχή του πατέρα του…).

    Πολύ καλά τα λες Ρίτσα για την «πως την λένε». Δεν χωράει πολίτικλυ κορρέκτ συμπεριφορά με τους Γιουνάνους. Έχουμε πήξει πια στα επώνυμα ψώνια είτε γελοία μέαα κι έξω είτε γελοία μέσα και σοβαροφανή έξω (τα τελευταία είναι πια αμέτρητα).

  6. αχ θεούλη μου!
    να πω κι εγώ την ιστορία μου;
    ήρθα στην ελλάδα τέλη του 89. το 91 νομίζω μου τηλεφώνησε ένας συνάδελφός μου από το βέλγιο, και μου είπε: η γυναίκα μου, καθηγήτρια στο σαίν-μισέλ λύκειο βρυξελλών, θα έρθει επταήμερη με τους μαθητές της γκεκολατίν τάξης, στην ελλάδα. δέχεσαι να τους δεις και να σου θέσουν ερωτήσεις για ζητήματα της ελλάδας, ιστορία, θρησκεία, πολιτική, κοινωνία, το μακεδονικό, κλπ;
    (οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν ή είχαν τα παιδιά τους σ’αυτό το σχολείο).
    ναι είπα, να έρθουν σπίτι να πιούμε καφέ και να κουβεντιάσουμε!
    (φανταζόμουνα πως θα ήταν σαν το δικό μου βελγικό σχολείο, που είμαστε δεκατρία παιδιά σε όλη την τάξη, χωρισμένοι σε …ομάδες…!)
    η μικρή σιωπή του συναδέλφου με έκανε να ρωτήσω. έμαθα τελικά ότι ήταν πάνω από 60 οι βέλγοι έφηβοι.
    μου δόθηκε με απόλυτη ευγένεια το ιωνικό κέντρο στην πλάκα. πολύ θετικό και φιλόξενο.
    για το μακεδονικό ζήτησα ενισχύσεις. πήρα τηλέφωνο το υπουργείο εξωτερικών νομίζω, και μου είπαν ότι έχουν φυλλάδια, σε τι γλώσσα τα θέλω, πόσα να είναι, κλπ.
    αν με ρωτούσαν αν θα ήθελα να ποζάρω με μπικίνι στο εξώφυλλό τους, θα είχα καταλάβει ότι με δούλευαν. αλλά φευ, είμουν σίγουρη για το ναι ναι ή ου ου του ευαγγελίου.
    βρήκα και τον κύριο κατσιναβάκη, εκλεκτό γλωσσολόγο που γνώριζε τα της μαδεδονικής διαλέκτου κλπ, ιστορίας, κι ετοιμάστηκα, κι εγώ κι ο άντρας μου, μιας και τότε είμαστε όλοι στους δρόμους για το ‘μακεδονικό’.
    από το σήμερα αύριο, τελευταία μερα μου δήλωσαν από το υπουργείο όμως ότι δεν ξέρουν πού έχουν τα φυλλάδια κι έτσι δεν μπορούσαν να δώσουν την ενημέρωση.
    το εγκεφαλικό το έπαθα βέβαια αργότερα, αλλά την αρχή της πολιτικής σχιζοφρένειας την έμαθα τότε.
    στη μεγάλη μου σκασίλα, πήρα τηλέφωνο στο γραφείο του σαμαρά. τα φυλλάδια βρέθηκαν άμεσα, κι όλα πήγαν στο τέλος καλά, και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς ξέρετε πώς ζούμε.

    φαγωθήκαμε με τους δίπλα.
    και πώς δουλεύουμε γι’αυτό; πάντα με κοντόφθαλμες πολιτικές γραμμές. και γι’αυτό αυτοαναιρούμενες. ο κάθε πολιτικός πιο πολύ είναι επηρρέασμένος από το πώς θα αποδείξει ότι ο αντίπαλος λέει παπαριές, -συγγνώμη- παρά στο πώς θα έχουμε μια ανθρώπινη, και συνεπώς και εθνική πολιτική.
    καλά, δε θα μπορούσαμε να το μάθουμε αυτό και από κάποιους γείτονές μας;
    φιλάκια ρίτς!
    και συγγνώμη για τη φλυαρία!

  7. Απλά, καλημέρα γλυκειά και από καρδιάς.Α, ξεκίνησα και τον Τζόνι, θα…μιλήσω όταν το διαβάσω, τώρα απλώς γελάωωωωωωωω.
    Συμφωνώ απόλυτα με την ματιά σου, σ’ αυτό το τεράστιο ζήτημα που δύσκολο να το χειριστώ εγώ, άγνοια πολλών παραμέτρων γαρ, η οπτική μου όμως, δεν διαφέρει.Ίσως αγοράσω και το βιβλίο, έχω μαζέψει τα μαλλιοκέφαλά μου, να δούμε ποτέ θα…
    Τον άλλο ρυθμιστή της πολιτικής μας κατάστασης, την κ. Μπεζεντάκου εννοώ, τι να πω και τι ν΄αφήσω, προσφέρεται για κουβεντολόι εκ του σύνεγγυς, δεν σχολιάζεται γραπτώς η κατάσταση.
    Φιλάκια.

  8. Eδώ καλέ είναι Μακεδονομάχοι απέναντι απο τη Plaza στο Plublic λέμε… ακόμα Σύνταγμα λέγετε η σκουέρ. Χαμένη στην ιδια της την πόλη η Penelope ψάχνει για ονόματα στην Αγγλιστί, πάει και ο Πάλλης στην Ερμού και την κοιτάνε σαν UFO οι περαστικοί… χχ
    αυτό το τελευταίο το ρίμα ουτε και εγώ δεν το περίμενα, ετσι βγήκε τυχαία 😉

  9. @Penelope dearest ,

    τί θές εσύ παιδί μου με τους μακεδονομάχους ; Αυτα είναι για μας τους ενοίκους αυτής της έρμης της χώρας. Ναι , καλό μου, το Συνταγμα εχει γίνει, τί να σου πω…. Αλεξαντερπλατς ! Οσο για τα UFO,πέρασες και δεν ακούμπησες… αντε καλή δυναμη σε ο,τι κάνεις.
    φιλια ριτς

  10. @Eleni….
    Ελενάκι μου, τί να σου απαντήσω εγώ επί του θέματος; Απλώς το διαβασα και διασκέδασα δεόντως..Να γραφεις οπως θες και οποτε θες..
    φιλακια ριτς

  11. @Zalmoxis….
    Φιλε μου να διαβάσεις τον Τζονι για να ξεπεράσεις οποιοδήποτε πρόβλημα σε απασχολεί. Για όλα έχουμε το φαρμακακι μας…φιλια

  12. —μας βαζουν στο ιδιο καλαθι—Δεν ναμιζω,,μονοι μας μπαινουμε!!Εμεις επιτρεπουμε στον εαυτο μας να κολυμπαει διπλα στα σκουπιδια , γιατι δεν εχουμε το σθενος, η να παρουμε την σακουλα να τα μαζεψουμε η να μην καλυμπησουμε.

  13. Το πρόβλημα δεν είναι άνθρωποι που ψάχνουν την προβολή με οποιοδήποτε τρόπο (άνθρωποι είναι ρε παιδιά κι αυτοί όχι «σκουπίδια»!), είναι μάλλον αυτοί που τους παρακολουθούν και τους κάνουν να πιστεύουν ότι αυτά που λένε έχουν σημασία. Το θεωρώ άδικο λοιπόν να σχολιάζουν όλοι τη Μπεζαντάκου, αντί να σχολιάζουν το γείτονα που την παρακολουθεί στην τηλεόραση, στα περιοδικά, κτλ και στην πραγματικότητα δημιούργησε τη Μπεζαντάκου… Κα Μασούρα, μου άρεσε πολύ το Κυριακάτικό σας άρθρο, κι εγώ σας έχω συνδιάσει με τον κυριακάτικο καφέ μου!

  14. Για να συνδέσω τα δύο θέματα που θίγεις Ρίτσα, θα έλεγα ότι στη χώρα μας φαίνεται ότι χαλάμε τόση φαιά ουσία για τα επουσιώδη (Μπεζαντάκου, Δαϊλάκης εν προκειμένω) και χάνουμε τα σοβαρά και τα μεγάλα. Δεν έχουμε χρόνο, αλλά κατά βάση διάθεση για να συζητήσουμε σοβαρά κι έτσι τα σημαντικά θέματα -όπως η χρηματοπιστωτική κρίση ή το «Μακεδονικό»- αφήνονται στη μοίρα τους. Αυτή η ρηχότητα και η αδυναμία διάκρισης του σοβαρού από το ανούσιο θα μας φάει…

  15. @δ.τζ συμφωνώ μαζί σου. Αλλά, έλα που μας αρέσουν κιόλας…..

    @Belbo…. χαιρετώ και ευχαριστώ ιδιαιτέρως. Και το Νατασσάκι με τον καφέ της Κυριακής με πάει σετάκι.. Ομορφα…

    @venceremos ξ Φιλια

    ριτς

  16. Η καλή κυρία Μπεζεντάκου, μια χαρά την έκανε τη δουλίτσα της (είτε δικαιούται είτε δεν δικαιούται δια να αποστέλλει επιστολές) και καθόμαστε τώρα και την συζητάμε όλοι οι αποδέλοιποι. Έτσι είτε υπο-κουλτούρα (με την έννοια της υποδιαίρεσης κι όχι της αξιολόγησης) είτε αντι-κουλτούρα (ως αντιπαράθεση στην κυρίαρχη κουλτούρα) ανάγεται σε ρυθμιστή της πραγματικότητάς μας τόσο όσο και ο κ. Λυγερός με τον οποίο μοιράζεται το ποστάκιον…
    Απαξιωτικός ξε-απαξιωτικός ο πρωθυπουργοκαθηγητής είχε δίκιο: αυτή είναι η ελλάδα (με μικρό κι άσε τον γκοζιλοδιορθωτή να κοκκινίζει και να διαμαρτύρεται…)

  17. κανονικά, οποιοσδήποτε έλληνας πολίτης έχει δικαιώμα να στείλει επιστολή στον Π/θ. ΆΛλωστε και το εμαιλ του δημόσιο είναι.
    Τώρα ποιος το κάνει και με τι στόχο, hic Rhodus hic salta. Δεν υπερασπίζομαι την απαυτή (θεός φυλάξοι), αλλά άς το κάνει κι όποιος άλλος θέλει.
    βέβαια, αν το κάνω εγώ ή ο οποιοσδήποτε φούφουτος δεν θα ασχοληθούν οι εφημερίδες.
    εδώ είναι το ζήτημα.

    επίσης, θεωρώ την ρήση του Σημίτη, την οποια αναφέρεις, ό,τι καλύτερο έχει πει ο Σημίτης -που κατά τα άλα δεν τον χωνεύω- γενικά. Για μια φορά, ένα π/θ είπε μια μεγάλη αλήθεια.
    βέβαια, δεν μας είπε και πόση ευθύνη έχει ο ίδιος και το κόμμα του γι αυτό. ούτε μας είπε τι έκανε για να μην είναια υτή η ελλάδα.
    και αυτό είναι επίσης ένα ζήτημα.

    όσο για το βιβλίο, ενδιαφέρον φαίνεται, να το πάρουμε κι αυτό.

  18. Μα γιατττιιιιιιιιί;;;;; αντιμετωπίζετε έτσι την κα Μπεζεντάκου (καλά το ‘ γραψα;).
    Ως γνωστόν, ο κ. Πρωθυπουργός δεν ενεργεί ποτέ υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων και των ΜΜΕ (γι΄ αυτό και δεν αποπέμπει έγκαιρα υπουργούς ούτε κάνει έγκαιρα ανασχηματισμούς). Στην προτροπή (;) όμως της εν λόγω σταρ ανταποκρίθηκε ταχύτατα. Θα λύγισε μάλλον από το καλλιυεχνικό της κύρος ή δε θα άντεξε την πίεση των σοβαρών ΜΜΕ που αν΄δειξαν το μέγιστο θέμα της επιστολής της.

  19. @Βλαδίμηρος….
    Τίποτα απ όλα αυτά. Συμπτώσεις των στιγμών….

    @Π.Κ
    Ναι, το βιβλιο επίκαιρο και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο.

    @Krot
    Α, συμφωνείς με το Σημίτη ; Λοιπον, όλοι εχουμε δικαιωμα να στελνουμε επιστολές και να λεμε τα δικά μας. Εξαρτάται με ποιό τρόπο και κατω από ποιές συνθήκες τα λεμε….
    Το βιβλίο έχει ενδιαφέρον, βεβαιως να εξηγήσω, έχει συγκεκριμένη φορα

    @ Meniek…
    ψυχραιμια καλή μου φίλη. Ολοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε.Ο καθένας πάντα λίγο πιο επικριτικός για τους άλλους όταν πρόκειται για τους …άλλους

  20. Δε δύναμαι να εκφέρω γνώμη γιά το βιβλίο του Στ.Λυγερού. Δεσμεύομαι, παρ’ όλα αυτά, να το διαβάσω προσεκτικά και να βγάλω συμπεράσματα. Κρατιέμαι, όμως, να μη σχολιάσω τα λεγόμενα του Αλέκου Αλαβάνου στην παρουσίαση του πονήματος. Ξέχασε να σημειώσει την κοινή δράση που πρέπει να αναλάβουν οι δύο χώρες, πέραν της αντιμετώπισης της μόλυνσης του Αξιού, στην προσπάθεια διάσωσης της κίτρινης αρκούδας της Πίνδου, της δικέφαλης πάπιας της μικρής Πρέσπας καθώς και να διορθώσουν τρία φανάρια της διαδρομής Θεσσαλονίκη-Μπίτολα. Να τεθούν και αυτά περικαλώ στο διάλογο, υπό τη διαιτησία του Νίμιτς. 😉

  21. Δεν μπορώ να καταλάβω, πως είμαι πάντα οφφ!
    Ποιά είναι η Πετσετάκου;
    Το είδα το βιβλίο στην πολιτεία που περνάω μια φορά τη βδομάδα, αλλά ντράπηκα να το αγοράσω, Έχω τόσα βιβλία στο χώρο που βάζω τα αδιάβαστα που με πιάνει πανικός!
    Τώρα πρέπει να ενημερωθεί για Λε Κλεζιό και σύντομα πρέπει να ξαναπιάσω τα της οικονομίας, γιατί δεν έχω διαβάσει καμιά πειστική ανάλυση.

    Τώρα, αισθάνομαι την ανάγκη να υποστηρίξω τον Σημίτη, κυρίως γιατί πιστεύω, ότι σαν μικρή χώρα που είμαστε ο Σημίτης έκανε ότι μπορούσε.
    Αυτό το, «αυτή είναι η Ελλάδα» είναι η πιο ειλικρινής και θαρραλέα απόφανση που έχει ποτέ ξεστομίσει πρωθυπουργός.
    Και μπράβο του!
    Καλό είναι να το σκεφτούμε και όχι να το ειρωνευόμαστε.

  22. @@ ange -ta Καλέ μου άνθρωπε, που έλεγε ο Βέγγος,
    Πρώτον είναι Μπεζεντάκου Στέλλα…
    Δεύτερον, δεν χρειάζεται να διαβάσεις τώρα το Μακεδονικό, ούτως ή άλλως μια πονεμένη ιστορία είναι και πολύ αδιέξοδη, θα σου έλεγα.
    Τρίτον, προτιμώ κι εγω να διαβάσω την Ερημο του Λε Κλεζιό μπας και ξεστραβωθώ.
    Τέταρτον, τα οικονομικά είναι άουτ, με την έννοια ότι δεν υπάρχουν απαντήσεις- αναλύσεις. καταγραφή θεσεων και εκτιμήσεις υπάρχουν.
    Πέμπτον, ο καθένας εκφράζει την άποψη του για έναν πρώην πρωθυπουργό. Το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι ; Οτι είναι απολύτως αληθές αυτό που είπε, θα συμφωνήσουμε όλοι. Τα υπόλοιπα θα τα κρίνει η ιστορία και μην σπεύσεις να μου πεις : μα από ποιους γράφεται η ιστορία ;
    Και Εκτον και καλυτερότερον : Καλό Σ/Κ

  23. ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΩ ΤΟΝ ΛΥΓΕΡΟ ΧΤΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΤ3.
    ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: