Ο φόβος από την κρίση και ….ο Daniel Craig (Ασχετο)


cf86daniel-craigcf83cf83cf83

Ακόμη κι αν ο φόβος διέλαθε του DNA σου, ή έχεις ορκιστεί να το παίζεις μονίμως cool, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής είναι τόσο ασφυκτικά φοβική, ώστε διερωτάσαι αν αξίζει να αντιστέκεσαι ή είναι προτιμότερο να ακολουθήσεις το ρεύμα του ποταμού κι όπου σε βγάλει….Είναι γεγονός ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου έχουμε εισέλθει στον αστερισμό του διαρκούς φόβου. Ξεκινήσαμε με τη διεθνή τρομοκρατία. Αμπαρωθήκαμε, κατεβάσαμε ρολά, αποδεχτήκαμε τους πάσης φύσεως ελέγχους στα αεροδρόμια, είδαμε τις ατομικές μας ελευθερίες να συρρικνώνονται, νοιώσαμε προσβεβλημένοι, διαμαρτυρηθήκαμε, παρ όλα αυτά συμβιβαστήκαμε, έχοντας πειστεί ότι είναιγια το καλό μας. Στη συνέχεια κι ενώ ακόμη δεν είχαμε προλάβει να βγούμε από το καβούκι μαςαυτό το απατηλό ξεθάρρεμα της στιγμήςπέσαμε πάνω στην επερχόμενη, προ μηνών, οικονομική κρίση. Κάπου εκεί στις αρχές του Ιουνίου με τις πρώτες ζέστες. Ομως, με το ελληνικό καλοκαίρι να είναι μπροστά μας και τη φαντασία μας αχαλίνωτη, ποιός τολμούσε να μιλήσει για κρίση και τα συμπαρομαρτούντα. Αποσμασματικά μόνο κάποιες «σπουδαίες» τηλεοπτικές περσόνες ή ορισμένες σοβαρές εφημερίδες.

daniel-craig2
daniel-craig22

Αλλά η κρίση ήταν ασυγκράτητη και σήμερα βρίσκεται απέναντί μας, απειλητική, με τάσεις να μας κατασπαράξει, αν και εμείς έχουμε αποφασίσει να ξεχειμωνιάσουμε μαζί της. Εγινε το άρμα του φόβου, όπως δεν τον έχουμε γνωρίσει ποτέ μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ενας φόβος που είναι συγχρόνως ατομικός και συλλογικός, που διαπερνά το σώμα και το διαλύει. Ασαφές καθηλωτικό συναίσθημα. Είναι ο φόβος της απώλειας των κεκτημένων και της επίπλαστης ευμάρειας ή της δυσκολίας αποπληρωμής των τραπεζικών δανείων, ο φόβος ότι μπορεί να χαθούν οι λιγοστές οικονομίες κι έπειτα πώς θα ζήσουμε με το μικροσκοπικό μας όνειρο που νύχτες το στήναμε με μεράκι!daniel-craigcf83cf83

Και η εικόνα γίνεται χειρότερη όταν το βράδυ, έχοντας οπλιστεί με το ανάλογο θάρροςγιατί θάρρος χρειάζεταιανοίγουμε την τηλεόραση. Κι εκεί ακριβώς ενσωματωνόμαστε στην τηλεοπτική τρομολαγνεία. Αν δεν έχει φτάσει η συντέλεια του κόσμου, είναι ζήτημα δευτερολέπτων να φτάσει. Αυτό δηλαδή εισπράττουμε. Η σοβαρή χρηματοπιστωτική κρίση αποκτά τα χαρακτηριστικά της Λερναίας Υδρας, όποιο δε μέλος κι αν κόψουμε, εκείνη είναι εκεί με ύφος λάγνο, εξουσιαστικό, φοβικό. Κι όλοι εμείς που δανειστήκαμε επιπόλαια, που επενδύσαμε επιπόλαια , που έχουμε εμπιστευτεί τα αποθεματικά των ταμείων μας ποιός ξέρει πού, που ψάχνουμε για το εφάπαξ μας και κανείς δεν το βρίσκει…..όλοι εμείς, λοιπόν, τελούμε υπό την αίρεση του φόβου.

daniel-craigcebdcebd

Η «Πολιτική του Φόβου» απασχολεί τον καθηγητή κοινωνιολογίας του πανεπιστημιου του Κέντ Φρανκ Φουρέντι στο ομώνυμο βιβλίο του. Ο φόβος, λέει, είναι η σφραγίδα της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας και οφείλουμε να απαλλαγούμε από αυτόν, μέσα από ένα Νέο Διαφωτισμό! Κι είναι αλήθεια ότι η σημερινή οικονομική κρίση και η εικόνα που την συνοδεύει μας οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις αντιστοιχες της δυτικής μας κουλτούρας. Η εμπιστοσύνη μας στο σύστημα διαταράσσεται και εύκολα ο καθένας μας γίνεται προφήτης κακών. Αλλά νέος διαφωτισμός ; Μήπως περνάμε στην υπερβολή ; 42-15312411

Ο διάσημος ψυχολόγος Αβραάμ Μάσλοου , ιδρυτής της Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας έχει αποτυπώσει τις ανάγκες μας σε σχήμα πυραμίδας. Πολύ κοντά στη βάση της πυραμίδας και αμέσως μετά την τροφή, τοποθετούσε την ανάγκη του ανθρώπου για ασφάλεια. Μια ανάγκη δεμένη άρρηκτα με την σταθερότητα και την ελευθερία από το φόβο που μπορεί να γίνει ο δίαυλος για το πέρασμα από τη λογική στην παράνοια. Οπως έλεγε ο Σιοράν, είναι μια κατάσταση που δυστυχώς ευνοεί τις ιδεοληψίες και προλειαίνει το έδαφος για τα δεινά της επόμενης μέρας.

Δεν ξέρω αν είναι στην ιδιοσυγκρασία του Ελληνα να λυγίζει σε βάθος χρόνου ή αν στιγμιαία θορυβείται. Προ πολλού στο κάτω κάτω έχει ενστερνιστεί το ζην επικινδύνως. Κι ενώ κάποιοι όντως νοιώθουν φοβισμένοι και διαχέουν το είναι τους σε σπασμωδικές πλην αναποτελεσματικές κινήσεις, πολλοί είναι αυτοί που συνεχίζουν απτόητοι, με τους καφενέδες τους,τα ψώνια τους, τις αγορές τους, τα όμορφα Σαββατοκύριακα στας εξοχάςκαι η κουβέντα για την πολιτική του φόβου γίνεται ακαδημαίκή τα βράδια ανάμεσα σένα μπουκάλι κρασί και λίγα, εκλεκτά τυριά

ριτς

ΥΓ Επειδή ο τύπος, ο Μποντ τέλος πάντων, το παίζει αφοβος, του κάνω τη χάρη να τον φιλοξενήσω. Οχι οτι με νοιάζει δηλαδή….Μεταξύ μας, όμως, μια έφοδος του τύπου στις τράπεζες που αυξάνουν ανεξέλεγχτα τα επιτόκια των καρτών δεν θαταν καθόλου κακή ιδέα. Λέμε τώρα….

…..

37 thoughts on “Ο φόβος από την κρίση και ….ο Daniel Craig (Ασχετο)

  1. Βέβαια μετά την 11η Σεπτεμβρίου δεν αισθάνθηκα δράμι επιπλέον φόβου, ούτε φυσικά και λόγω της παρούσας κρίσης (είμαι σοβαρά γιατρέ μου; )
    Αντιθέτως νευριάζω που με την αιτίαση του φόβου μου επιβάλλουν τον έλεγχο και προσπαθώ να αποφεύγω τις νεοεισαχθείσες διαδικασίες.
    Λόγο να φοβούνται έχουν μόνο όσοι έχουν πράξει αναλόγως ώστε να αιτιολογεί το μυαλό τους το φόβο. Οι υπόλοιποι είναι απλά θύματα τρομολάγνας χειραγώγησης.
    Πιθανών βέβαια να μην φοβάμαι γιατί εγώ ποτέ δεν ασχολήθηκα με την εμπιστοσύνη προς το σύστημα (το οποίο και δε σέβομαι) αλλά με αυτή προς τον εαυτό μου. Πάντως ο φόβος ήταν, είναι και θα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός και η μεγαλύτερη πηγή χειραγώγισης για τον άνθρωπο.

  2. Δέος: διαρκής φόβος διαπτώσεως.Φόβος :παραυτίκα πτόησις.
    Κάπως έτσι όριζε ο σοφός.Και φόβος και απειλή και ανασφάλεια .11η Σεπτ. ναι ,παίζει στην άνάδυση νέου παραδείγματος ,η απειλή εκ των έξω που είναι μέσα .Μην ξεχάσω πως κλειδαμπαρώθηκε το Πανελλήνιο εδώ και δέκα χρόνια,και ήταν τρανταχτά τα αίτια και τα περιστατικά.
    (Το αλβανικό στόκ των καλάσνικωφ εξαντλήθηκε τότε).

    Στο χειμώνα ετούτο,

    αν δεν ήταν ο Ομπάμα να κόψει το νήμα του φόβου (Στη χώρα των μπλούζ ,λέγε με Μισισίπι, γιορτάζεται ακόμα η εκλογή,

    νομίζω ήταν ζάχαρη και έριξε απότομα τη μελαγχολία- ‘οχι δε θύω σε κανένα μέλλον ,απλά μου ανέβασε το ενδιαφέρον ).

    Ενδιαφέρον άρθρο , ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΑΝΕΙΟΚΑΡΤΕΣ!

  3. E Ριτσα .Πολύωραιο και αυτο το Ποστ ..Φυσικά θα το κανω συνδεσμο στη σπηλια μου..Αν μπεις εκει θα δεις μια ετικετα που εχω για Συναισθηματα…

  4. Με την 11η Σεπτεμβρίου τα είδαμε όλα.

    Τα πάντα, κυριολεκτικά, θυμίζουν 11η. Το θέμα των τραπεζών, των επιτοκίων…μ η συνεχίσω. Καταλαβαίνουμε.

    Και, προς το παρόν, δεν διαφαίνεται κάποιος να μας χαίσει μια πιο ευχαριστη ημερομηνία για να ξεχάσουμε…

    Ας περιμένουμε. Που ξέρεις;

    Την καλησπέρα μου.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  5. Καλησπέρα Ρίτσα μου,
    καθόλου δεν διέλαθε του DNA μου ο φόβος, αλλά προσπαθώ να τον τιθασσεύω. Όχι βέβαια σαν τον Τζέημς Μποντ, αλλά τα ψιλοκαταφέρνω.

  6. @@@Meropi

    καλησπερα Μεροπη μου… Εγω να δεις τί προσπάθειες καταβάλω… Εξ ου και ο Μποντ βεβαιως,,,,αλλα ξέρεις ειναι ο αγαπημένος της Κοπτοραπτού ο συγκεκριμένος…
    Το Νατασσακι , η Πενελοπε και η αφεντιά μου κλείνουμε προς τον ΣΟΝ!!!

  7. τι «κλίνουμε» προς τον Sean, παιδί μου…

    που μου γέμισες το κείμενο μ’ αυτό το ξανθόπραμα -μπρρρ!

    Μετά τον Sean, δεν υπάρχει Bond -τέλος!
    Ορίστε μας!!!!!😆

  8. @ Meniek…..
    ε, εναν φόβο, τοσο δα μικρό τον έχουμε. Αλλά δεν το κάνουμε θέμα, όπως εγώ, για παράδειγμα. Αναγκα…..

  9. […]
    Και ο τελευταίος,
    τόσο μα τόσο απόκρημνος είναι,
    που από την κορφή του,
    αγκαλιασμένη με τον ίλιγγο του ματαίου,
    γκρεμίζεται η συνέχεια.

    [Κική Δημουλά, Φθορά, από τη συλλογή Έρεβος (1956) ]

    Υ.Γ. (γιατί σαν υστερόγραφο μπορώ να εμφανιστώ τώρα)
    Ο φόβος είναι χειραγωγίσιμος γι αυτό και επικίνδυνος
    Μα η ευδαίμων απάθεια να είναι πιο εκφοβιστική.

    Καλή σου σπέρα, Ρίτσα. Καλό βράδυ σε όλους.

  10. Η αλήθεια είναι πως μόνο ένα πράγμα φοβάμαι… δεν είμαι δα και σαν τους βίκινγκς που δε γνώριζαν τί θα πει φόβος😉

    Πάντως σοβαρά μιλάω, καταλαβαίνω την τρομολαγνεία και τις αιτίες της, αλλά αδυνατώ να καταλάβω γιατί ο οποιοσδήποτε θα έπρεπε να φοβάται αν δεν αισθάνται υπεύθυνος για κάτι…

  11. | Darthiir the Abban
    φαντάζομαι να καταλαβες διαβάζοντας το κομματι ως το τέλος, ότι αν εχεις κάνει διαφορες κουτσικέλες θα την πληρώσεις, αν όχι, λαμπρά. Αλλά ακομη κι αν εχεις κανει διαφορα, ενδεχομενως λόγω χαρακτήρα να μην σταθείς σ αυτά, αλλά να πεις, βρε δε βαριέσαι, παμε παρακάτω
    καλο Σ/Κ

  12. Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα βγάλτε εμένα από τη κλίκα για τον Σον. Αυτούς τους σκληρούς δεν τους πάω με τίποτε…

  13. Φόβος για τι πράγμα ακριβώς; Μήπως έρθει η κρίση και χάσουμε το 4χ4; Οι δυτικές κοινωνίες ποτέ δεν ευημερούσαν περισσότερο, αν υπάρχει φόβος είναι μάλλον πλασματικός και η λύση για εμένα είναι η επιστροφή στο τι πραγματικά έχει αξία σε αυτή τη ζωή και τι όχι. Οι περασμένες γενιές πέρασαν πολύ δυσκολότερες καταστάσεις με πολύ περισσότερο θάρος, μήπως έχουμε χάσει την ουσία; Διάβαζα για μία στατιστική που έβγαζε τους κατοίκους του «φτωχού» Μεξικού τους ευτυχέστερους ανθρώπους του πλανήτη πολύ μπροστά από τον «ανεπτυγμένο» κόσμο…

  14. Κυρία Μασούρα μας,
    βάλτε κάνα θέμα σοβαρό να μπορέσουμε να σχολιάσουμε βάσει του μεγέθους της γνώσεώς μας.
    Οι bond, εκτός από ανικανοποίητες νοικοκυρούλες και αποτυχημένους κριτικούς κινηματογράφου έπαψαν πλέον να ενδιαφέρουν…
    Θα περιμένω εναγωνίως την επόμενη ανάρτησή σας…

    Μετά (στο όριο του υπόπτου) τιμής
    Ο ταπεινός λαικάντζας θαυμαστής σας

  15. «…Αμπαρωθήκαμε, κατεβάσαμε ρολά, αποδεχτήκαμε τους πάσης φύσεως ελέγχους στα αεροδρόμια…»

    Και βάζαμε και στοιχήματα με τους κολλητούς που συνταξιδεύαμε, πόσοι ταξιδιώτες που έφταναν στο JFK θα είχαν τρύπιες κάλτσες (ανυπόδητοι γαρ λόγω μέτρων) σαν τον Wolfowitz στην Ισταμπούλ (και ο χαμένος πλήρωνε τα ταξί μέχρι το Μανχάταν).

    «…Κι εκεί ακριβώς ενσωματωνόμαστε στην τηλεοπτική τρομολαγνεία. Αν δεν έχει φτάσει η συντέλεια του κόσμου, είναι ζήτημα δευτερολέπτων να φτάσει. Αυτό δηλαδή εισπράττουμε…».

    Κι όταν έλθουν οι Ελοχίμ το 2012 θα θυμηθούμε τον Λιακό!
    Μετανοείτε! Μετανοείτε! Μετανοείτε αδελφοί! Ο καιρός γαρ εγγύς!

    Καμιά τραπεζα, θα κλείσει; Δεν έχει άλλες; Άντε, γιατί έχω αρχίσει να παθαίνω κατάθλιψη που αντέχουν ακόμα τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ονόματα εδώ και έξω!

  16. Γιατί δεν εβαλες το Ρομπερτ Ρεντφορντ να είμαστε όλες ευχαριστημένες🙂 Επιβιωση και ακριβή σύνδεση με το ιντερνετ είναι σχήμα οξυμωρο😯 καλο σ/κ 😉
    p.s τα χρησιμοποίησα όλα τα emoticons

  17. Τι θα κανουμε θα γελάμε Ν…σακι θα γελάμε θα ανέβασει και ωραίες φωτογραφίες η dearest και θα βλέπουμε και εσύ να πας όπου θέλεις😉 πάω για ύπνο τώρα γιατί είναι πολύ αργά … φιλιά

  18. τώρα που όλοι πάτε να ξεκουραστείτε, θα σας εξομολογηθώ ότι δεν ξέρω τίποτε από μηχανάκια, πατατάκια, κλπ,
    και τώρα περί φόβου…
    σε πόσα βλιβλία πια! (βλιβλία), η εισαγωγή μιλάει γι ατη 11η σεπτέμβρη…
    όταν πας στη νέα υόρκη και δεις αυτούς τους απίστευτους κρατήρες των πύργων, παθαίνεις ένα σύγκρυο. δλδ εγώ, το έπαθα.
    από την άλλη, ΕΝΙΣΤΑΜΑΙ. ο φόβος, χάρη σ’αυτή την ημερομηνία πήρε ένα συλλογικό χαρακτήρα, δλδ κάποιοι του έδωσαν εντελώς συμβολικό χαρακτήρα αγνωστικιστικού τύπου! τι φοβάσαι ρε; ε;
    τους τρομοκράτες που είναι όλοι άραβες. θα ήταν οι τρομοκράτες όλοι άραβες αν σε αραβικές χω΄ρες δεν είχε πετρέλαιο; λέω δλδ, ότι στρέφουμε το φόβο με κοινωνικά, πολιιτκά και οικονομικά κριτήρια προς μια μεριά…
    και χειραγωγούμε το φόβο του σύμπαντος κόσμου…
    ω νύχτα των κρυστάλλων
    ω νύχτα του αγίου βαρθολομαίου
    ω, μέρα πτώσης αιωνόβιων μεσαιωνικών πόλεων
    ω, αριθμέ 666
    ω 11η σεπτεμβρίου…

    κλπ κλπ.
    δε μ’αρέσει ο χειραγωγημένος φόβος!
    μ’αρέσει ο δικός μου,
    όταν έλεγα ότι δε φοβόμουνα κανέναν, όντας παιδάκι, και μετά, μόλις με άφηναν μόνη μου, δοκίμαζα αν μπορώ να σηκώσω στα χέρια μου το ραδιόφωνο για το το πετάξω στο κεφάλι του κλέφτη που θα ερχόταν…:)
    την καλησπέρα μου,
    την καλημέρα μου,
    και καλή εβδομάδα σε όλους!

  19. 🙂
    ρίτς,
    εγώ διάβασα ‘καλησπερίζω τα λόγια της παρέας’
    και θίχτηκα! χα χα χα
    λέω άς το καλό, δίκιο έχει, πετάγομαι κι εγώ (ξέρω και μια έκφραση εδώ αλλά επειδή τελικά με είπες λόγια, αφενός δηλώνω ότι οι γνώσεις μου με καλύπτουν, αφετέρου δεν την αναφέρω για να κρατήσω επίπεδο!!!)
    μετά την αίσθηση της θιγμένης λέω μωρέ τα λόγια της παρέας σημαίνει ότι είναι και τραγουδιστά, κι ότι με θεωρούνε παρέα εδώ μέσα, ωραία είναι!
    η λόγια της παρέας,
    ε, αυτό είναι ακόμα πιο αστείο!
    αλλά μ’αρέσει!
    να μπορούσε ένας λόγιος να λέει λόγια που να είναι θετικά για όλους….
    το όνειρό μου έχει εν μέρει πραγματοποιηθεί:
    έχω γνωρίσει πραγματικούς σοφούς, λίγους βέβαια, αλλά που καλύπτουν με το λόγο τους οποιον τους ακούσει, είτε διανοούμενο, είτε άνθρωπο που δεν έχει πάει σχολείο…
    επιμένω με αισιοδοξία όταν το σκέφτομαι, πως η σοφία πάει με την ταπεινοφροσύνη, άρα την οικειότητα προς τον άνθρωπο…
    μόλις βρω χρόνο θέλω να ποστάρω μια εμπειρία από τη θεσσαλονίκη, σε μια βόλτα που έκανα με το φίλο μου το ραψωδό: πέσαμε στη βιτρίνα ενός επιπλάδικου….
    (συνεχίζεται:)
    (η συνέχεια στην οθόνη κι η δουλειά με καλλιγώνει
    ποίημα είναι αυτό;)
    καλημέρα με κέφι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s