Αρτεμις Αγροτέρα ! Ας της δώσουμε αυτό που δικαιούται….


61019_b61026_bΛεπτομέρεια λιθογραφίας των αρχιτεκτόνων Stuart&Revett που δείχνει το ναό (1750-53)( από το μπλογκ της φιλης Roadartist)

Κατά κάποιο τρόπο είναι δίπλα μας. Αποτελούν προέκταση του καθημερινού περιβάλλοντος εντός του οποίου αναλίσκουμε τις διαδρομές μας, διαχέουμε τους προβληματισμούς και τις έγνοιες μας και σχεδιάζουμε το μέλλον. Μόνο που εκείνα παραμένουν προσδεδεμένα στο παρελθόν, αναπόσπαστα κομμάτια της αρχαίας παρακαταθήκης, μάρμαρα σμιλεμένα με τη λατρεία που κάποτε οι άνθρωποι προσέφεραν στους θεούς…

Μας αρέσει πότε πότε να κατηγορούμε την τηλεόραση. Της αποδίδουμε πολλά και προφανώς έχουμε δίκιο. Γι’ αυτό και ήταν ευχάριστη έκπληξη για μένα όταν την περασμένη Κυριακή το μεσημέρι παρακολούθησα στην ΕΤ1 την εκπομπή «Φωτόσφαιρα», την οποίαν επιμελείται η συνάδελφος Χαρά Φράγκου. Η «Φωτόσφαιρα» είναι ντοκιμαντερίστικη εκπομπή, με έντονη πολιτιστική και περιβαλλοντική χροιά, που επιδιώκει να φέρει στην επιφάνεια πτυχές της ελληνικής ζωής, για τις οποίες ελάχιστα γνωρίζουμε. Σ’ αυτή, λοιπόν, άκουσα για την Αρτεμη την Αγροτέρα! Τι όνομα κι αυτό για μια Θεά του Κυνηγιού! Οσοι δεν την γνωρίζουν, να πω ότι επί της Αρδηττού, στον λόφο του Μετς, πάνω από το κολυμβητήριο και σε ευθεία γραμμή με τους Στύλους του Ολυμπίου Διός είχε στήσει από αρχαιοτάτων χρόνων το μικρό παρατηρήτηριό της η θεά. Ναός-παρατηρητήριο; Ας το πούμε κι έτσι, καθώς τηρουμένων των αναλογιών ο Ναός δέσποζε επί του λόφου και παράλληλα έδινε την ευκαιρία στη θεά να απολαμβάνει τη ροή του ποταμού Ιλισού και να προγραμματίζει τις …δουλειές τηςrwallb5.

Μα καλά, θα πείτε, υπάρχει κάποιος ναός εκεί; Σωστά αναρωτιέστε γιατί δεν είναι κάτι που φαίνεται. Χρειάζεται φαντασία για να συνθέσουμε την εικόνα. Κι αυτό ακριβώς προσπαθούν να κάνουν αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες και κάτοικοι της περιοχής. Πράγματι, δεν υπάρχει ναός, παρά μόνον λίγες πέτρες από το κρηπίδωμα και κάποιοι σκόρπιοι λίθοι. Δίπλα στο περιφραγμένο οικόπεδο, το οποίο σήμερα αποτελεί αντικείμενο σκληρής διαπραγμάτευσης – διεκδίκησης, υπάρχει ένα παλιό κτίσμα και παραδίπλα μερικές πολυκατοικίες με την πατίνα του χρόνου έντονη πάνω τους. Αλλά οφείλω να σας πω ότι κάποτε εκεί υπήρχε ο ναός της Αρτέμιδος. Ενας ιωνικός ναός που κτίστηκε μάλλον το 448 π.Χ. από τον Καλλικράτη. Αναφορές γι’ αυτόν βρίσκουμε στον Πλάτωνα και τον Παυσανία, ενώ κατά τον Πλούταρχο στην περιοχή τελούνταν τα Μικρά Ελευσίνια Μυστήρια. Μια άλλη ιστορική πληροφορία αναφέρει ότι ο ναός συνδέθηκε με τη νίκη των Αθηναίων στη Μάχη του Μαραθώνα και όπως λέει ο Ξενοφών στην Ανάβαση, κάθε χρόνο την έκτη μέρα του Βοϊδρομίου, ημέρα της επετείου της Μάχης του Μαραθώνα, τελούνταν εκεί μεγάλες θυσίες και γιορτές προς τιμήν της θεάς Αρτεμιδος της Αγροτέρας που βοήθησε τους Αθηναίους να κερδίσουν τη Μάχη. Οι Αθηναίοι είχαν πειστεί ότι η Αρτεμις η Αγροτέρα ήταν το …γούρι τους.

panaghiatispetras

πηγή η ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας των κατοίκων του Μετς)

Μόνο που η Αγροτέρα (Αγρα ή Αγραι ονομαζόταν η περιοχή όπου κτίστηκε ο ναός) δεν κατάφερε να φέρει τύχη στον εαυτό της. Δέκα αιώνες μετά την ανέγερσή του, ο Ναός της Αρτέμιδος έγινε χριστιανική εκκλησία (κάτι που συνηθιζόταν πολύ εκείνα τα χρόνια, να πατάνε δηλαδή οι χριστιανικοί ναοί πάνω στους αρχαίους) που σε διάφορους χάρτες αναφέρεται ως Παναγία στην Πέτρα. Το 1751, δύο Αγγλοι ζωγράφοι – αρχιτέκτονες, ο James Stuart και ο Nicholas Revett, αποφάσισαν, επισκεπτόμενοι την Ελλάδα, με στόχο την καταγραφή του αρχαίου αρχιτεκτονικού κάλους (The Antiquities of Athens), να ζωγραφίσουν μεταξύ άλλων και την Αγροτέρα. Η δουλειά αυτών των ανθρώπων –αν δεν κάνω λάθος βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη– αποτελεί τη μοναδική απεικόνιση του μνημείου. Αλλά υπάρχει και συνέχεια. Το 1778, ο βοεβόδας των Αθηνών Χατζή Αλί Χασεκί κατεδάφισε τον ναό, προκειμένου να χρησιμοποιήσει το υλικό για να κτίσει μάντρα. Εκτοτε, η Αρτεμις Αγροτέρα γνώρισε για τα καλά την περιπέτεια αλά ελληνικά.

Στα τέλη του 19ου αιώνα ο αρχαιολόγος Ανδρέας Σκιάς προχώρησε σε ανασκαφή του χώρου με εντολή της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Από την έρευνα ήρθαν στο φως λίγα αγγεία και ένα τμήμα του κρηπιδώματος του ναού, ενώ ο Σκιάς έγραφε στην αναφορά του ότι η επελθούσα καταστροφή είναι μεγίστη! Στον συγκεκριμένο χώρο χτίστηκαν αργότερα σπίτια αμφιβόλου αρχιτεκτονικής και αισθητικής, τα οποία μετά τον σεισμό του 1999 η Πολεοδομία χαρακτήρισε ετοιμόρροπα και κατεδαφιστέα.

61013_b

Πηγή : in.gr Αγροτουρισμός

Ολα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη μια υπόθεση σκληρής αντιπαλότητας ανάμεσα στο ΚΑΣ, στους εκάστοτε υπουργούς Πολιτισμού, τους διεκδικητές του οικοδομικού χώρου και φυσικά των πολιτών και των ΜΚΟ που έχουν ενεργοποιηθεί για το θέμα. Αντικρουόμενα συμφέροντα, άρα και πολλά τα κοφτερά μαχαίρια. Εχουν ανακοινωθεί επτά απαλλοτριώσεις, αλλά… Το πρόβλημα μπορεί να είναι καθαρά οικονομικό, με την έννοια ότι όσο περνάει ο καιρός και δεν εκδίδεται σαφής και αμετάκλητη απόφαση των αρμοδίων φορέων για τη διάσωση –διατήρηση του χώρου– τόσο αυξάνεται η αξία της γης, άρα και το ποσό της αποζημίωσης που ζητούν όσοι έχουν τίτλους ιδιοκτησίας. Ενδιαμέσως διεισδύουν μεγάλες κτηματομεσιτικές εταιρείες, οι οποίες εμφανίζονται (πώς άραγε;) έτοιμες να προχωρήσουν σε δεσμευτικές πράξεις κι ας γνωρίζουν τις εγγενείς δυσκολίες του εγχειρήματος. Οι αρμόδιοι του υπουργείου Πολιτισμού παίζουν με τις λέξεις: «έγκριση ή μη οικοδόμησης», αναφέρεται στα υπηρεσιακά έγγραφα κι όχι όπως συνέβαινε σε παλιότερες αναφορές «απαλλοτρίωση ή μη του οικοδομικού τετραγώνου». Ε, υπάρχει μια διαφορά, όπως και να το δούμε το θέμα. Με λίγα λόγια, το ζητούμενο, όπως λένε και οι κατοικοι της περιοχής, είναι η απαλλοτρίωση του χώρου. (Για όσους ενδιαφέρονται, ας ρίξουν μια ματιά στο www.artemisagrotera.org).

Δεν είναι θέμα ρομαντισμού των ανθρώπων. Είναι κάτι πολύ περισσότερο αυτό που παρακινεί τον ενεργό πολίτη να απαιτεί το αυτονόητο. Εχει να κάνει με τον σεβασμό σε ό,τι λειτουργεί ως συνεκτικός κρίκος με τον παρελθόν, το δικό μας παρελθόν και σε ό,τι ενέχει το στοιχείο της ιστορικής υπεροχής, την οποία Ελληνες και ξένοι αγωνίστηκαν να κρατήσουν ζωντανή. Για σκεφθείτε τους δύο Αγγλους ζωγράφους εν έτει 1751!151_5166

Την Αθήνα την κτίσαμε για τα καλά, την τσιμεντώσαμε. Κι εμείς μαζί της κινδυνεύουμε να γίνουμε μπετόν-αρμέ. Κάποια στιγμή φτιάχτηκε μια ωραία ιδέα, αυτή της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Προς στιγμήν τέθηκε θέμα βύθισης της Αρδηττού, αλλά ο φόβος ζημιών υπερίσχυσε κι έτσι η ιδέα πέρασε στα αζήτητα. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει πια ούτε καν ο Ιλισός, το ποτάμι που ηρεμούσε την Αγροτέρα όταν στιγμιαία αποχωριζόταν το κυνήγι. Εμείς οι Ελληνες, εμείς οι Αθηναίοι, άνθρωποι λίγο πιο αδιάφοροι από τον μέσο όρο, άνθρωποι λίγο πιο καθηλωμένοι από τον μέσο όρο, σιωπούμε και κλειδωνόμαστε στον ακραίο ατομικισμό μας. Με λαμπρές εξαιρέσεις, όμως, και με πολίτες που δεν παραδίδονται και θέλουν, έστω και τώρα, να συμβάλλουν, ώστε να επιστρέψει στη θέση του ένας «ανεπιθύμητος» ναός. Ισως γιατί οι θυσίες πρέπει να ξαναρχίσουν..

Ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 23-11-2008

Σημ. Με την υπόθεση του Ναού της Αρτέμιδας έχει ασχοληθεί πολύς πολύς κόσμος, πολίτες, φορείς, ΜΜΕ… Εγώ απλώς το επαναφέρω για να παραμένει ζωντανό και προβεβλημένο….

44 thoughts on “Αρτεμις Αγροτέρα ! Ας της δώσουμε αυτό που δικαιούται….

  1. Είναι τόσα αυτά για τα οποία πρέπει να παλέψεις, περισσότερα αυτά για τα οποία πρέπει να ενημερωθείς, ακόμη περισσότερα (σα θάλασσα μού μοιάζει) αυτά που πρέπει απλώς να πληροφορηθείς, κι όλα αυτά είναι δίπλα σου…

    Το τέλος των Μεγάλων Αφηγήσεων, έφερε στο φως πολλές, πολλές μικρές αφηγήσεις με συνδετικό νήμα την θλίψη της αυτοσυνειδησίας…

    Το καλό και το παρήγορο είναι που ο ένας δίνει κουράγιο στον άλλον να συνεχίσει και να παλέψει (γιατί τα αυτο-αποθέματα…, δεν ξέρω…)

    Και κάθε πού διαβάζω τέτοια ποστ, γεμίζω τις δεξαμενές μου για να τις μεταγγίσω -όσο μπορώ- αλλού.

    Ευχαριστώ, Ρίτσα
    Καλή Κυριακή σε όλους

  2. Αγαπητή Ρίτσα, πολύ με άγγιξε το κείμενό σας – πρέπει να το κοιτάξω λίγο αυτό🙂 Μου άρεσε πολύ αυτό που γράψατε: «Την Αθήνα την κτίσαμε για τα καλά, την τσιμεντώσαμε. Κι εμείς μαζί της κινδυνεύουμε να γίνουμε μπετόν-αρμέ.»

    Αλλά σκέφτομαι πόσο μπορούν πραγματικά να αλλάξουν τη ζωή μας μερικές κολώνες: γιατί δεν είναι οι κολώνες, αλλά το πως όταν θα περνάνε τα παιδιά από τους γύρω δρόμους και εκεί που θα είναι αραγμένα τα αυτοκίνητα στη σειρά παρκαρισμένα (καβάλα στα πεζοδρόμιο!) και άσχημες πολυκατοικίες και θα σκέφτονται ότι «σ’ αυτήν εδώ τη γειτονιά το μόνο που μου μένει είναι να μεγαλώσω για να μείνω σε ένα ακόμη κλουβάκι τσιμεντένιο και ν’ αγοράσω ένα τσίγγινο» και θ’ απογοητεύονται και θα στενοχωρούνται, θα βλέπουν ξαφνικά τις κολώνες από δίπλα! Και εκεί λοιπόν θα γεμίζει το μυαλό τους εικόνες από ωραίους ναούς και προγόνους και ιερείς και θυσίες και θα γυρνάνε σπίτι και θα ψάχνουν να μάθουν για την Άρτεμη και γιατί τη θεωρούσαν γούρι οι Αρχαίοι και θα μπαίνουν βαθιά στα βιβλία και τελικά θα λένε ότι «ίσως και να υπάρχει ένας άλλος ολόκληρος κόσμος εκεί έξω και το κλουβάκι δε με πειράζει γιατί υπάρχουν πιο όμρφα πράγματα στη ζωή από το να ονειρεύομαι ένα κομμάτι τσίγγο μ’ εμένα μέσα και θέλετε να ξέρετε και κάτι: εγώ μένω ένα τετράγωνο παρακάτω από το ναό της Άρτεμης της αγροτέρας!» έτσι θα λένε κι αυτοί και θα το πούνε και στα παιδιά τους και τελικά έτσι κάπως όλο το Μετς θα είναι η καλύτερη και η ευτυχέστερη περιοχή της Αθήνας και όλοι θα προσπαθούν να μετακομίσουν εκεί (για να χαρούν και οι κτηματομεσίτες!). Και μετά σιγά-σιγά και σε άλλες γειτονιές θα βγούνε οι κάτοικοι με τσάπες και θα σκάβουνε τους κήπους και τα παρτέρια με μανία για να βρούνε κι αυτοί ανάλογους ναούς με της Άρτεμης της Αγροτέρας, μέχρι που μια ολόκληρη πόλη θα αρχίσει να εμφανίζεται από κάτω και δώστου οι κάτοικοι να σκάβουν μέχρι του σημείου που θα αρχίσουν να γκρεμίζουν το τσιμέντο και να βγάζουν την άσφαλτο και θα γεμίσει η Αθήνα με οικίες αρχαίες και ναούς και δρόμους που θα συνηπάρχουν με τα νεότερα και οι κάτοικοί της θα ξέρουν όλες τις λεπτομέρειες καλύτερα κι απ’ τους αρχαιολόγους τους ίδιους και θα έχουν γίνει σημεία αναφοράς και θα λέμε όλοι «λοιπόν αύριο για καφέ δίπλα στο ναό του Διονύσου και μετά βόλτα στην Ιερά Οδό, α αν περάσεις από τη Δίπηλο πάρε μου κι ένα πακέτο τσιγάρα» και άλλα τέτοια έξυπνα… Και όλα αυτά μόνο και μόνο λόγω του ναού της Άρτεμης της Αγροτέρας… Πως μου ήρθε κι εμένα να τα γράψω όλα αυτά τώρα; Βλέπετε τι μου κάνετε αγαπητή Ρίτσα;

  3. (Συνειδητοποιώντας και το μήκος του σχολίου μου – προσοχή όχι μορίου🙂 – «μακρινάρη» που λέει και ο φίλος μου ο Συκοφάγος ζητώ πραγματικά συγνώμη γιατί κούρασα σίγουρα και αν θέλετε αγαπητή Ρίτσα πετσοκόψτε το ελεύθερα! φιλικά,

  4. @Belbo…. μα εγώ έχω δακρύσει τώρα. Σιγά να μην το πετσοκόψω. Σημαία θα το κάνω, σαν αυτήν του Πολυτεχνείου που διαγκωνίζονται διάφοροι.
    Νομίζω ότι αυτή είναι η ουσία των πραγμάτων, η ουσία που σχετίζεται με τα παιδιά- μέλλον. Σ αυτά είμαστε εμείς υπόλογοι και προς αυτά πρέπει να δείχνει το βέλος στην οδό Αρδηττού ή οπουδήποτε άλλου η φωνή των ναών φτάνει στις μέρες μας….
    Ευχαριστώ ιδιαιτέρως

  5. @ Το Τέρας της Αμάθειας….
    το επαναφέρω, καλή μου, γιατί με αφορμή την εκπομπή της Χαράς Φράγκου εκατσα και διάβασα πολύ. Και αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι , οποτε μπορούμε. Και παράλληλα να επισκεπτόμαστε τους χώρους, να συμμετέχουμε, όχι με φωνές και υβρεις κλπ, αλλά ήσυχα, δυναμικά, με σταθερή παρουσία.

  6. @ Sikofagos….
    ναι, εχουμε προ καιρού αφήσει κατά μέρος τις Μεγάλες Αφηγήσεις. Τώρα παλεύουμε για τις μικρές. Αυτές που μπορεί ως ένα βαθμό να αλλάξουν τη ζωή μας προς το καλύτερο, προσθέτοντας λίγη ποιότητα, λίγο παραπάνω σεβασμό στο παρελθόν μας…
    ευχαριστώ για τη συμμετοχή/.

  7. @@Meniek…
    .έχεις δίκιο, να πούμε στο Νατασσάκιον να το αναλάβει να το διαδώσει, γιατί εγώ είμαι λίγο άσχετη σ’ αυτά.
    Φιλια, καλή Κυριακή

  8. Δυνατό το σχόλιο belbo, που με καλύπτει απόλυτα.

    Απλά, θα σου πω πως πολλές φορές οι εκόνες του μυαλού απέχουν παραάγκας από την πραγματικότητα. Του μυλού δεν χρειάζονται κολώνες και μπετόν-αρμέ καταστάσεις.

    Κατά τ΄άλλα, μη βρίζετε και πολύ την τηλεόραση.
    Με κάνετε και ντρέπομαι, τηλεπαρουσιαστή άνθρωπο.

    χαχα

    Καλό μεσημέρι

    vloutis.wordpross.com
    vloutis.blogspot.com

  9. Γιατί Ρίτσα μου είμαι απαισιόδοξος; Γιατί πιστεύω ότι πάλι θα πρυτανεύσει το οικονομικό κέρδος; Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη αποκαλούμε «εθνάρχη» αυτόν που έβαλε τις βάσεις για την καταστροφή της Αθήνας. Αυτόν που «εμπνεύστηκε» την ιδέα της αντιπαροχής.

  10. Καλησπέρα!

    Χαίρομαι που αναφέρεις την Αγροτέρα Αρτέμιδα ως θεά του κυνηγιού όπως ήταν (αλλά και του πολέμου) και όχι ως… προστάτιδα της φύσης όπως εσφαλμένα μέσα από τα γνωστά κλισέ την αναφέρουν ευαισθητοποιημένοι και αγανακτισμένοι φυσιολάτρες, αρχαιολάτρες και άλλοι. Διότι, δεν είναι το ίδιο πράγμα…

    Την βασιλική της «Παναγιάς της Πέτρας» όπως εξελίχθηκε το ιερό της Αγροτέρας Αρτέμιδος (οι λέξεις «τέμενος» ή και «ιερό» αποδίδουν ορθότερα τη λειτουργική σημασία του χώρου παρά η λέξη «ναός», καθώς πρωτίστως ήταν ένα σφαγείο που λόγω του μεγάλου αριθμού των θυμάτων -κυρίως κατσίκες- επελέγη για να μπορεί να υποδεχτεί το αποκρουστικό αυτό έθιμο) ονομασία την οποία για τον λόγο αυτό και προτιμώ, την γκρέμισαν το 1778 οι Τούρκοι και αυτό ήταν ένα ακόμη μεγάλο πολιτιστικό έγκλημα, από τα πολλά που έχουν κάνει οι βάρβαροι γείτονες και στους οποίους έχουν βαλθεί να μοιάσουν κάμποσοι Νεοέλληνες τα ονόματα των οποίων είναι πολύ γνωστά…

  11. Δεν είναι κακό που επιλέχτηκε η μοντέρνα οδός για την Αθήνα, κακό είναι να συγκρίνουμε τις 2 αυτές διαφορετικές εποχές, το τότε και το σήμερα με τα σημερινά κριτήρια…Έτσι πχ αν πάρουμε την όψη της σημερινής Ρώμης και την συγκρίνουμε με την όψη της σημερινής Αθήνας, θα βγάλουμε τα χειρότερα συμπεράσματα σχετικά με την δική μας πρωτέυουσα…Να μην ξεχνάμε όμως πως η Ρώμη στην οποία αναφέρθηκα νωρίτερα οφέιλει την σημερινή της εικόνα στον Μουσσολίνι, που έδιωξε τους κατοίκους του κέντρου από τα σπίτια τους, τα κατεδάφισε και προχώρησε σε ανασκαφές τεράστιας κλίμακας, ωστε να φέρει αυτά τα ευρήματα στην επιφάνεια και να βάλει παντού ταμπέλες που μνημονέυουν τα κατορθώματά του ως προστάτη και αναβιωτή της Ρωμαϊκής αίγλης…
    Την ισοπέδωση όλων θέλουμε ή την σοβαρή χρήση της γης και την ανάδειξη των μημείων;
    Να αγοραστέι επιτέλους το χαμόσπιτο που βρίσκεται πάνω από τον ναό, να γίνουν οι ανασκαφές, να αναστηλωθεί ό,τι υπάρχει και μπορεί και να γίνει η ανάδειξη…
    Αλλά υπάρχει πολύ βρωμιά γενικώς και παντού, για να βγουν τέτοιες αποφάσεις…Ακόμα και να ήταν δυνατόν, δεν θα τις επέτρεπαν…Στον Βόλο λεμε, πως ευτυχως που πήδηξε ο Ζαχόπουλος από το μπαλκόνι, και σώθηκαν οι αρχαιότητές μας…

  12. @Artanis

    @zalmoxis

    @νατασσΆκι

    @Swell

    @vloutis

    φίλοι μου αγαπημένοι – που έλεγε ποιός ; ο αλκης στέας; – μήπως πρέπει να ετοιμάσουμε κανένα μπανεράκι, ή να το κάνουμε λινκ για να περάσει κάποιο μήνυμα , στοιχειώδες;

  13. Ρίτσα..χαίρομαι ειλικρινά που επέλεξες να θίξεις το συγκεκριμένο θέμα…
    Οι νεοέλληνες έχουμε την κακή συνήθεια να καταπατάμε την ιστορία μας, να προσβάλλουμε καθημερινά τον πολιτισμό μας..τόσο από την υποβάθμιση των μνημείων μας και της ιστορίας μας, όσο και από την ‘απολίτιστη’ καθημερινή μας συμπεριφορά..
    Τις τελευταίες μέρες, μου έχει κολλήσει στο μυαλό το συγκεκριμένο θέμα, τόσο που σκεφτόμουν να ξαναναφερθώ στο blog.. Ίσως επειδή τυχαίνει να περνώ αρκετά συχνά επί της Αρδηττού, και πάντα στρέφω το βλέμμα προς το κτήμα..και πραγματικά αισθάνομαι ντροπή..

    Είναι τεράστια τα συμφέροντα που υπάρχουν.. Είναι χρέος μας να το προστατεύσουμε..Δεν πρέπει να αφήσουμε να τσιμεντοποιηθεί και αυτό το κομμάτι της πόλης..
    Το οφείλουμε στους προγόνους, στους απογόνους μας, …στους ίδιους τους εαυτούς μας..

  14. Ολη η Ελλαδα ειναι γεματη ομορφα αρχαια,θαμμενα ακομη.Αρχαια για τα οποια αλλες χωρες θα θυσιαζαν τα υπουργικα τους συμβουλια συν προεδρο δημοκρατιας για να τα αποκτησουν.Και παρομοιες σκηνες απειρου καλους εξελισονται καθημερηνα στην επικρατεια.Το χρημα που λεγαμε αγαπητη Ριτσμας,το χρημα.

  15. @@ vinumbonum
    καλώς όρισες και σε μας… Ναι, όλη η Ελλαδα είναι γεμάτη αρχαία και καταλαβαίνω ότι η οικοδομή δεν σταματάει… Γι αυτό υπάρχουν τα αρμόδια όργανα για να αποφασίζουν προτεραιότητες , επιλογές… κλπ… Και το ΚΑΣ είχε αποφανθεί υποτίθεται τελεσίδικα…

  16. Μπορεί νάναι και καλύτερα ν’ αγγίζομε τα «μικρά» , έτσι κι αλλιώς τα…μεγάλα προ καιρού μας διέφυγαν!
    Δεν είμαι κάτοικος περιοχής, δεν γνωρίζω το θέμα, καμμιά σημασία όμως, είναι μια γενική κατάσταση με επιμέρους προβλήματα που καλά θα κάμναμε να επισημαίνουμε και όσο μπορούμε να φωνάζουμε!
    καλή βδομάδα!
    -μ’ αρέσει να ξεκινάμε έτσι!-

  17. @@anepidoti….
    οσο μπορούμε,λοιπον,να φωνάζουμε, γιατί έχει σημασία το νιάξιμο για την πολη που μας φιλοξενεί…

    καλή εβδομάδα
    ριτς

  18. Δυστυχώς το πρόβλημα υπάρχει και αφορά τους πάντες, από τους πολιτικούς μέχρι την κοινωνία. Σε αυτή τη χώρα βλέπουμε το δένδρο και χάνουμε το δάσος. Αυτό προφανώς ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση. Κάποιοι βάζουν το ατομικό συμφέρον πάνω από το κοινωνικό και (σχεδόν) όλοι οι υπόλοιποι απλώς αδιαφορούμε. Υπάρχει βέβαια και η θετική πλευρά του ζητήματος: Κάποιοι ασχολούνται, αντιδρούν, προσπαθούν, ακριβώς επειδή η ιστορική κληρονομιά έχει μεγαλύτερη αξία από το κτίσμιμο μιας ακόμα πολυκατοικίας.

    Καλή εβδομάδα!

  19. Πραγματικά πολύ ωραία ανάρτηση, ιδιαίτερα το πληροφοριακό της τμήμα σχετικάμε την Αρτέμιδα…

    Θίγει όμως ένα εξαιρετικά κρισιμο (στο διηνεκές) θέμα… το δικαίωμα μιάς πόλης να ζει και να εξελίσσεται… και τους τρόπους με τους οποίους η εξέλιξη ενσωματώνει την παράδοση και την ιστορία.

    Κάθε σημείο της Αθήνας, οπουδήποτε, κρύβει από κάτω του ένα ιστορικό σημείο της αρχαίας Αθήνας… και όπου η ανασκαφή ή η πιθανότητες επιτυχούς κατάληξης μιάς ανασκαφής -σε συνδυασμό με την ιστορική σημασία του αναζητουμένου- είναι μεγάλες, τότε, πράγματι, η δέσμευση του χώρου είναι απαραίτητη.

    Αλλά… πού σταματά η δέσμευση των χώρων… ή που περιορίζεται η έκταση των ανασκαφών? Αν κατεδαφιστεί το κέντρο της Αθήνας, είναι βέβαιο ότι η ανασκαφή θα δώσει μνημεία απίστευτης σπουδαιότητας… αλλά είναι αυτό εφικτό?… ή και επιθυμητό?

    Η δράση των ανθρώπων σε κάθε πόλη δημιουργεί μνημεία, σημεία ενδιαφέροντος, αρχιτεκτονήματα σπουδαιότητας που μόνο ο χρόνος τα αξιολογεί. Αν αυτά κατεδαφιστούν… αν οι πολυκατοικίες του 30 που κάποτε δεν είχαν αξία αλλά σήμερα αναγνωρίζονται ως μνημεία, είχαν κατεδαφισεί χάριν μιάς ανασκαφής, δεν θα είχαμε ζημιώσει την πολιτιστική ιστορία της Αθήνας?

    Αν κάποιος έχει τη διάθεση να δει την ανάπτυξη της Ρώμης, θα διακρίνει μέσα στον ιστό της πόλης, οριζόντια και -μερικές φορές- και κατακόρυφα, την ιστορία της πόλης, θα δεί να συνυπάρχουν αρμονικά όλοι οι ρυθμοί, θα δει μοντέρνα κτίρια δίπλα σε αναγεννησιακά, επεκτάσεις σύγχρονες πάνω σε νεοκλασσικά, αγάλματα της αναγέννησης σε πλατείες με φόντο γυάλινα κτίρια του μοντέρνου κινήματαο… ακόμη και τα κτίσματα του φασισμού…

    Εμείς γκρεμίσαμε τα νεοκλασσικά γιά τις πολυκατοικίες, γκρεμίσαμε την παράδοση της Αθήνας γιά χάρη της ανάπτυξης και της στέγασης των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων του εμφύλιου… καλό είναι να μην φθάσουμε στο άλλο άκρο, και να …διτηρούμε σημεία όπου τίποτα πιά δεν υπάρχει από την αρχαία κληρονομιά…

    Με λίγα λόγια … μέτρον άριστον…

  20. @ δ.τζ
    μα ολοι εχουμε το νου μας στην πολυκατοικία -οικοδομή, σταθερή ελληνική αξία….μιας και δεν έχουμε βιομηχανίες κλπ/

    @Koptoraptou… Καλή εβδομάδα φιλενάδα μου…

    @sxoliastis
    σωστα τοποθετείσαι. Υπάρχει και αυτή η άποψη, αλλά ξέρεις κάτι, το να προσπαθείς να κρατήσεις έστω και τωρα και κατω από αυτές τις συνθήκες ένα κομματι φορτισμένο με ιστορική μνήμη ειναι σπουδαίο από μόνο του, άσχετα με τα υπέρ ή τα κατά. χαιρετώ και ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου..

  21. Καθημερινές ιστορίες νεοελληνικής θλίψης.

    όταν έρθεις στη Θεσσαλονίκη, θα σού δείξω την Αρχαία Αγορά της πόλης, το μοναδικό (!) αρχαίο χώρο που σώζεται – παρά τρίχα τη γλύτωσε και δεν έγινε τεράστια Δικαστήρια (ακόμα και τώρα πολλοί ονομάζουν το τετράγωνο ‘Πλατεία Διακστηρίων’). Κι αυτό χάρη στο πείσμα, στον αγώνα , και στο φιλότιμο ΕΝΟΣ (!!!!) και μόνο ανθρώπου. Ξεχνώ τ’ όνομά του, αςσ είναι καλά όπου κι αν είναι.

    Φιλιά!

    Σ;-)))

  22. @@Μαυρος Γάτος….
    καλησπέρα φιλε μου.Μονον ενας τρελος εμπλεος ουτοπικής σκέψης μπορεί να πετύχει το ακατόρθωτο.
    εισαι καλα ελπίζω //..

  23. Προχτές έβλεπα την Αθήνα απο τον8 όροφο ενός ξενοδοχείου. Απελπησία…μακάρι σημείο σημείο,να ομορφήνει λίγο , να αποκτήσει μια ταυτότητα, γιατί πολλοί θέλουν να μας την αφανήσουν. Θα σου πω άλλη φορά τι εννοώ.
    καλημέρα

  24. @@@ Po
    Καλημερίζω και χαίρομαι με τη σειρά μου που άρεσε το θέμα. Ας δώσει ο καθένας αυτό που μπορεί. Στειλτε το λινκ να το περάσω, αν θέλετε

  25. Αχ, περνάω αποκεί καθημερινά, πρωί και μεσημέρι ή απόγευμα και νύχτα, πάντα το σκέφτομαι αυτό το μάλλον άγνωστο ιερό και είχα διαβάσει σ΄εφημερίδα πριν κάμποσο καιρό ότι έφευγαν νύχτα φορτηγά με μπάζα

  26. Η Άρτεμις «κλαίει μπροστά στις κρήνες της το σιωπηλό της έρωτα που κινδυνεύει κάθε στιγμή».
    Τώρα να κλαίει και για το Ναό της; Diana ,Diana ,τι δεν ευθύνεις τα τόξα σου;

  27. @@ Εκτωρ….
    αχ Εκτορα, υπέροχα και στο ύψος μιας τέτοιας θεάς. Πανέμορφης, πανέξυπνης, δραστήριας και αυστηρής. Πώς να μην κλαίει για το κακό που της κανουν ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s