Ενας τρωγλοδύτης εκατομμυριούχος : Ο φετεινός νικητής των Οσκαρ


assets_large_t_420_2363187

Ξέρω ότι δεν σας αρέσουν τα Οσκαρ και οι αμερικανικές τελετές βράβευσης. Ακούγοντας Χολυγουντ βγάζετε σπυριά.Τους λόγους δεν χρειάζεται να τους πούμε δημοσίως. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα , ούτως ή άλλως τους προδίδει. Ομως, όλα έχουν τη σημασία τους…..

Το  Slumdog Millionaire που σάρωσε τα Οσκαρ είναι βρετανική ταινία του 2008, σκηνοθετημένη από τον Ντάνι Μπόιλ και την Λαβλίν Ταντάν (Loveleen Tandan),σε σενάριο του Σάιμον Μποφόι (Simon Beaufoy). Είναι διασκευή του βραβευμένου μυθιστορήματος Q and A, του Ινδού συγγραφέα και διπλωμάτη Vikas Swarup. Διαδραματίζεται και γυρίστηκε στην Ινδία και παρουσιάζει την ιστορία ενός νεαρού αμόρφωτου Ινδού από τις φτωχογειτονιές της Βομβάης, ο οποίος εμφανίζεται στην ινδική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» και ξεπερνά τις προσδοκίες του κοινού, εγείροντας τις υποψίες του τηλεοπτικού οικοδεσπότη και της αστυνομίας.

….Οι εικόνες της Βομβάης υπό καθεστώς τρομοκρατικής πολιορκίας είναι πρόσφατες. Η Ινδία δίνει μάχη για να ανέβει στην κορυφή της παγκόσμιας ανάπτυξης, συναγωνιζόμενη θαρραλέα την Κίνα και φυσικά πρόσφατα η κυβέρνηση Μπους -λίγο πριν αποχωρήσει – υπέγραψε συμφωνία για τα πυρηνικά με το Νέο Δελχί. Το κυνήγι του ονείρου κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες παραμένει ζωντανό και οι Αμερικανοί σε τέτοιες περιόδους χρειάζονται αυτή την ψευδαίσθηση…..με την ανάλογη «τιμωρία».

Τίποτα τυχαίο λοιπόν. Ολα έρχονται και θηλυκώνουν.

Α, και κάτι ακόμη : Νομίζω ότι ο φίλος Zalmoxis εθεάθη στο Χόλυγουντ. Τον πήρε το μάτι μου, τη στιγμή που χαιρετούσε με άψογο στυλ την Πενέλοπε…..Κρουζ.

———————————————————————————————

Κριτική για την ταινία από το  my film.gr

———————-

Είτε σα φόρο τιμής στο Bollywood τη δεις, είτε σα σύγχρονο δράμα, που λειτουργεί σε δύο επίπεδα, το σίγουρο είναι πως η τελευταία ταινία του Ντάνι Μπόιλ, είναι «χαρισματική» και αξιοπρόσεκτη, χωρίς να είναι και η καλύτερή του. Τα μηνύματα είναι πολλά και συμβολικά. Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα , ουδείς! Σε προβληματίζει, για αυτό το ταξικό κυνήγι, αλλά και δικαιολογεί, τον ήρωά του, για τις αποφάσεις και τις ενέργειές του.

Γι΄αυτό και στον «τελικό», εντελώς συμβολικά, του στέκεται ολόκληρος ο κόσμος στο πλευρό του! Ενενήντα εκατομμύρια θεατές, στημένοι στις τηλεοράσεις , ετοιμάζονται να πανηγυρίσουν για το «νέο εκατομμυριούχο» από τις φτωχογειτονιές», το σερβιτόρο τσαγιού, που παίζει στο τηλεπαιχνίδι, την τύχη του… Και τις τύχες των άλλων, μα πάνω απ’ όλα την καρδιά του κοριτσιού του. Χωρίς ψεύτικους μελοδραματισμούς και κιτς κλισέ του bollywood, εκμεταλλεύεται το δυνατό του θέμα και το φτάνει στα άκρα… Ή μάλλον, σχεδόν, μα, γνήσια και χωρίς εκπτώσεις και υποχωρήσεις στον οίστρο και στην γενικότερη αισθητική από το προσωπικό του στυλ που κυριαρχεί στα 120 λεπτά…

Σκηνοθεσία και μοντάζ, είναι υψηλότατου επιπέδου, και απορούμε αν δεν πάρουν βραβεία στις επερχόμενες Χρυσές Σφαίρες και μετέπειτα στα Όσκαρ. Κι όχι μόνο… γιατί επίσης, το σενάριο είναι υποδειγματικά γραμμένο, με εξαιρετική κορύφωση στο τέλος, ενώ και συνολικά το καστ, είναι απόλυτα υποταγμένο στα καλλιτεχνικά οράματα του σκηνοθέτη. Η αρτιότητα είναι εμφανής και άξια αναφοράς… Περισσότερο δε, που εκτός της επιλογής της φόρμας, να παίζει με παράλληλη δράση σε τρεις χρόνους, (παρελθόν και σήμερα χ 2, που στην ουσία είναι αλληλένδετα) πρακτικά είναι και τολμηρό και επικίνδυνο, ώστε να «χαθείς» στις αναφορές και τα πρόσωπα που παίζουν ρόλο στην εξέλιξη. Μια εξέλιξη με πρόσωπο κλειδί την κοπέλα του που γνώρισε από μικρός.

Ο Ντάνι Μπόιλ, είναι καθαρός και σαφής, παρά την αποσπασματική αφήγηση, αφού αυτή, είναι στην ουσία που τον ανυψώνει δημιουργικά στο νιρβάνα ! Με γρήγορο ρυθμό στην ανάπτυξη και την δραματουργική δημιουργικότητα που τον χαρακτηρίζει, «τρέχει» την ιστορία, σχεδόν αυτόματα, με τις απαντήσεις που δίνει ο υποψήφιος μελλοντικός εκατομμυριούχος… Γιατί οι απαντήσεις του δεν είναι προϊόν γνώσης και παιδείας, αλλά είναι απαντήσεις που τις έμαθε μέσα από τη ζωή, στα παιδικά του χρόνια και έπειτα. Όσα συνέβησαν τα προηγουμένα χρόνια στα φλας μπακ, που παρακολουθούμε, είναι τα επιχειρήματά του για να στηρίξει τις «κατηγορίες» περί απάτης στο παιχνίδι. Όμως βλέπουμε, πως τις ερωτήσεις, τις έμαθε εντελώς τυχαία, και στην κατάλληλη στιγμή, η μνήμη του λειτούργησε άψογα…

Ας τα πάρουμε με τη σειρά: Από την αρχή παρακολουθούμε την ιστορία, ουσιαστικά σε τρεις χρόνους. Ενώ ανακρίνεται στη φυλακή, ως ύποπτος για την δήθεν απάτη, εμείς βλέπουμε σε μαγνητοσκοπημένο βίντεο στο γραφείο του αστυνομικού ντεντέκτιβ, το δημοφιλές παιχνίδι του νεαρού στην τηλεόραση, που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη. Είμαστε, δηλαδή χρονικά μια μέρα μετά κι ενώ έχει εξασφαλίσει 10 εκατομμύρια, υπάρχει το ενδεχόμενο να τα διπλασιάσει στα 20, με την επανεμφάνισή του, την επόμενη. Για να αποδείξει λοιπόν, ότι τις απαντήσεις δεν τις ήξερε, από πριν, αρχίζει να διηγείται και εμείς να παρακολουθούμε τα παιδικά του χρόνια και πως κάθε απάντησή του, περιείχε άλλοθι και λογική εξήγηση. Επίσης μαθαίνουμε και τους πραγματικούς λόγους που τον ώθησαν, να παίξει σ’αυτό, ενώ η ενδιαφέρουσα εξέλιξη, επεκτείνεται σε όλο το χρονικό φάσμα.

Θα καταφέρει να παίξει στον τελικό για τα 20 εκατομμύρια; Αν αφεθεί ελεύθερος; Ή θα αποδράσει; Έχουν τόσο μεγάλη σημασία το μυθικό ποσό, ή η καρδιά της αγαπημένης του; Ανατροπές και ίντριγκα υπάρχει αρκετή, για να σας κρατήσει καθηλωμένους. Το θέμα το προσφέρει. Υπάρχει όμως και οπτικοποιημένο μουσικοχορευτικό θέαμα, αφού παρακολουθούμε όμορφες σκηνές «bollywood» στην Βομβάη και στα άλλα σημεία που γυρίστηκε. Παίζουν αποκλειστικά μεγάλα ονόματα του Ινδικού κινηματογράφου, και είναι όλοι άψογοι… Highlight στο 47′ η σκηνή από τη δραματοποιημένη όπερα του Γκλουκ «ΟΡΦΕΑΣ & ΕΥΡΥΔΙΚΗ», όπου ο μικρός Τζαμάλ κάνει ένα ονειρικό πέρασμα!

Συνοπτικά, βγαίνει αβίαστα συγκίνηση, από τη σχέση του νεαρού με την κοπέλα του (ο πραγματικός λόγος συμμετοχής, παρ’ ότι έγινε εντελώς τυχαία και συμπτωματικά) και σ΄αυτό βοηθάει η μουσική επένδυση της ταινίας. Μάλιστα πολλές σκηνές λειτουργούν σαν βιντεο κλιπ μουσικά. Η παράδοση, συναντιέται με το σύγχρονο χιπ, χοπ και την σημερινή ποπ κουλτούρα της Ινδίας. Τα χρώματα της φωτογραφίας είναι επεξεργασμένα να αποδώσουν θερμότητα και ζεστασιά. Σε κάνουν να λατρέψεις την «εικόνα» και να ταυτιστείς με τα πρόσωπά της. Αυτό που έχει σημασία είναι πως παραμένει απολαυστική, ενδιαφέρουσα, συγκινητική και με αναφορές στην παλιά καλή εποχή του Ινδικού σινεμά. Άλλωστε το περιβάλλον της ταινίας μπορεί να σας θυμίσει και το ΟΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, αλλά μόνο στα σκηνικά. Το χορευτικό φινάλε, την ίδια απορία που είχαμε με το τέλος στο ZATOICHI του Κιτάνο, μα τελικά το SLUMDOG MILLIONAIRE, θα παραμείνει στη μνήμη μας για πολύ καιρό. Ίσως λιγότερο, από το «σχετικό» επίσης, ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ του Αρονόφσκι, αλλά πάντως για φέτος δε βλέπω κάποιο σοβαρότερο σινεφίλ αντίπαλό του εκτός του Wrestler. Χρειάζεται να πω, μην το χάσετε ή είναι …πλεονασμός; Και φυσικά ΔΕ θα φύγετε στους τίτλους στο τέλος, γιατί θα χάσετε, την αισιόδοξη πλευρά της ζωής του «Τρωγλοδύτη Εκατομμυριούχου»… Το λυτρωτικό φινάλε… λειτουργεί θετικά.

http://www.slumdogmillionairemovie.co.uk/

21 thoughts on “Ενας τρωγλοδύτης εκατομμυριούχος : Ο φετεινός νικητής των Οσκαρ

  1. χιλιογραμμένα όνειρα.

    Ο πρίγκιπας και ο φτωχός, η σταχτοπούτα,
    και δεκάδες ιστορίες και παραμύθια, που κάποιος φτωχός γίνεται πλούσιος.

    Το όνειρο να γίνει κάποιος πλούσιος είναι απο μόνο του μια χαλασμένη υπόθεση. Γιατι να πλάθουμε τέτοια όνειρα;;
    Πόσα άλλα αληθινά και ωραία όνειρα πάνε χαμένα σ αυτη τη τραγική επιθυμια να γίνουμε πλούσιοι;;;

  2. @ange -ta …
    .ναι είναι μια φοβερή παγίδα στην οποία πέφτουμε βλακωδώς μέσα κι είναι κρίμα, όταν έχουμε τόσα άλλα σπουδαία πράγματα να κάνουμε\
    σε φιλω

  3. @meniek…
    καλησπέρα Μένη, ουτε κι εγώ το είδα. Πρέπει όμως να το κατεβάσω και να το δω για να έχω άποψη…εισαι καλα;
    Εκείνο το μικρό μήπως ξέρεις τί κάνει ;

  4. Μόλις την είδα. Ωραία, παρόλες τις Αμερικανιές της.

    Το χορευτικό των τίτλων ΜΕ θύμισε κατευθείαν το τέλος του Zatoichi του Κιτάνο, που το είδα πρόσφατα, αλλά δίχως το χιούμορ του.

    Αξίζει να την δεί κάποιος ανεξαρτήτως Όσκαρ.

  5. @Artanis…εσύ εκεί κάτω , μπορείς να τη βρεις και να τη δεις. Εχουν βιντεοκλαμπ στη Νιου Ζηλαντ ? Αστειεύομαι….φιλια πολλα και να περνάς υπέροχα

  6. δεν το έχω δει ακόμη, έχω όμως την αμυδρά εντύπωση ότι δεν είναι τυχαίο έργο, ιδιαίτερα για τα δικά μας ευρωπαϊκά μάτια.

  7. Το ‘ινδικο όνειρο’ του πλούσιου είναι τόσο έντονο όπως ήταν και στην Αμερική μόνο που στην Ινδία ήταν και είναι άπιαστο μιας και είναι καλά εδραιωμένη κοινωνία με έντονες ταξικές διαφορές(καστες). Ενα καλό βιβλιο σχετικό για την κοινωνία της Ινδίας είναι ‘White Tiger’ Αravind Adiga που κινείτε πάνω στο ίδιο θέμα και ηταν Booker Prize. Δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά
    Τα υπόλοιπα θα τα αφήσω για τον κ. Zalmoxis που τα ξέρει καλύτερα , να απέναντι ήταν τον είδα😉
    p.s το φιλμ δεν το είδα ακόμα …

  8. @stratos….
    Στράτο μου να τη δεις, μποορείς και να την κατεβασεις και να τη δεις πριβέ που λενε στο χωριό μου.Μια χαρά δηλαδή…φιλια από Αθήνα στον αγαπημένο μας βορρα. Ειδες, ο Μεγαλέξανδρος πρωτεύει στους Μεγαλους Ελληνες του Σκαι…Παιδί μου, το εθνικοπατριωτικοπολεμικό μας είναι τζάμι,,,,,

  9. @penelope..
    dearest ωραιες πληροφοριες μας δίνεις κάθε φορα.Αμ ξέρω εγώ γιατί σε κανω παρέα…. δεν το ξερω το βλιβλίο, θα το δω ομως. Εδώ ο ινδικός κόσμος είναι λίγο κάπως…Πρόσφατα η ΝΕΤ κατι ετοιμασε , καποια σειρά ή κατι τέτοιο με Μπολυγουντ,αλλά εγώ από χωριό ουσα δεν ξεύρω πολλά.
    σε φιλω, την αγαπη μου και στα παιδιά
    ριτς

  10. @ Rits, katapliktiko to post sou! Se efharistw pou me thimithikes kai eftixws gia mena eisai… diakritiki!
    Eimai opos svsta fantastikes apo autous pou to xarikan idiaitera kai gia tin Penelope (ta ksereis ola vlepw…) alla kai gia tin taini tis Tandan.
    To post sou to harika loipon ki as me prolaves! Eixa ypopsi moy na grapsv kati otan gyrisv kai… exe xari pou tin epomeni ton Oscar… remvaza pros Eiriniko!

    @ Athena, epiasan topo oi efhes mou! To Bollywood einai edw!

    @! Penelope, kairios o sysxetismos soy me to amerikaniko oneiro! Exeis piase tin psihologia tvn Indvn blepv!

    Ta leme apo arxes martiou otan epistrepsv stin giraia ipeiro!

  11. Μου αρέσουν οι ενδοεπικοινωνίες σας, τη απουσία μου…. Μιράκολο…. ευχαριστούμε Ντροπαλέ…. ευχαριστούμε Ζαλμόξη… Οχι, η Πενελοπε δεν θέλει πλανητάρχη σιχ…φτάνει πια….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s