Σινεμά Τζενίν και «Gaza-Sderot: Life in spite of everything»


Πρόσωπα

Της Pίτσας Mασούρα

840861371

Ισμαήλ Χατέεμπ ( αριστερά)- Μάρκους Βέτερ( δεξιά)

Ο βραβευμένος Γερμανός ντοκιμαντερίστας Μάρκους Βέτερ, γνωστός λάτρης του κινηματογράφου, έχει τάξει στον εαυτό του να θέσει ξανά σε λειτουργία ένα παλιό σινεμά στη μαρτυρική παλαιστινιακή πόλη Τζενίν. Η Τζενίν έγινε παγκόσμιο σύμβολο της θηριωδίας του ανθρώπου στη δεύτερη ιντιφάντα, όταν ισραηλινά άρματα μάχης ισοπέδωσαν μεγάλο κομμάτι της πόλης, σκοτώνοντας εκατοντάδες Παλαιστινίους και εξαναγκάζοντας πάνω από 15.000 να μετακινηθούν σε άλλες πόλεις της Δυτικής Οχθης. Σε καιρούς χαλεπούς, η κουλτούρα μπορεί να αποδειχθεί λυτρωτική. Ο κινηματογράφος, λέει ο Βέτερ, είναι ο τόπος όπου οι άνθρωποι μπορούν να παρακολουθήσουν «κινούμενες» εικόνες και να διαμορφώσουν ακόμη και την ταυτότητά τους.

090211-cinemajenintemplateidlarge__blob

Το παλιό σινεμά Τζενίν που θα μεταμορφωθεί σύντομα

Οταν αγαπάς κάτι τόσο πολύ, αγγίζεις την υπερβολή. Δικαίως, αν στόχος σου είναι να εμφυσήσεις ένα άλλο είδος ζωής στους κατοίκους μιας πόλης που ξυπνούν και κοιμούνται παρατηρώντας το γκρίζο ισραηλινό τείχος. Στη Γερμανία, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Γκαίτε, το κλαμπ «Σινεμά Τζενίν» είναι πλέον γεγονός. Δεν εντάσσεται απλά σε μια ιδιωτική πρωτοβουλία. Εχει τη στήριξη του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, του Ινστιτούτου Γκαίτε και μελών της γερμανικής κοινότητας κινηματογραφιστών. Στην ομάδα συμμετέχουν Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι εθελοντές που εργάζονται πυρετωδώς για να λειτουργήσει τον Σεπτέμβριο του 2009 ο υπερσύγχρονος κινηματογράφος στην Τζενίν. Οι εμπνευστές του σχεδίου υπολογίζουν ότι ώς το 2010 το σχέδιο «Σινεμά Τζενίν» θα ολοκληρωθεί με την ανέγερση πολιτιστικού κέντρου, όπου νεαροί Παλαιστίνιοι θα μπορούν να διδάσκονται φωτογραφία, κινηματογράφο ή σκηνοθεσία.

Ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον Βέτερ είναι ο Παλαιστίνιος ακτιβιστής Ισμαήλ Χατέεμπ. Για όσους θυμούνται την τραγική ιστορία του, ο Ισμαήλ Χατέεμπ είναι ο πατέρας του πεντάχρονου αγοριού που το Νοέμβριο του 2005 σκοτώθηκε από ισραηλινά πυρά κι εκείνος ξεπέρασε τον εαυτό του δωρίζοντας τα όργανά του σε παιδιά Ισραηλινών. Ο Βέτερ, σε συνεργασία με τον Λίορ Γκέλερ, γύρισε το ντοκιμαντέρ με τον τίτλο5827b23e-c06c-4625-9aee-3c8a49c13f75 «The Heart of Jenin», που πρόσφατα βραβεύθηκε στο Βερολίνο και ανήκει στην κατηγορία του στρατευμένου θεάματος.

gaza-sderot-2Υπάρχουν όμως κι άλλοι που τολμούν. Τηλεοπτικοί παραγωγοί του γαλλογερμανικού τηλεοπτικού καναλιού Arte ταξίδεψαν ώς την ισραηλινή συνοριακή πόλη Σντερότ, το καθημερινό πεδίο βολής των πυραύλων της Χαμάς. Επισκέφθηκαν και την πόλη της Γάζας, καταγράφοντας την καθημερινότητα των ανθρώπων που προφανώς δεν μετριέται με το δικό μας ζύγι. Το αποτέλεσμα της δουλειάς αυτής συνοψίζεται στο ντοκιμαντέρ «Gaza-Sderot: Life in spite of everything». Τα γυρίσματα έγιναν το τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου του 2008 και ολοκληρώθηκαν τέσσερις μέρες πριν το Ισραήλ επιδοθεί σε απηνείς βομβαρδισμούς του λαού της Γάζας.

motherandchildsmall

Σντερότ: εικόνες αγωνίας

Στο ντοκιμαντέρ, η λέξη πόλεμος είναι ανύπαρκτη. Οι άνθρωποι πορεύονται όπως εκείνοι νομίζουν. Ενας νεαρός στην πόλη Σντερότ ξημεροβραδιάζεται στο γυμναστήριο και μια κομψή Ισραηλινή ψωνίζει στην αγορά της πόλης, τη στιγμή που έφηβες Παλαιστίνιες παθιάζονται με το βόλεϊ. Η καθημερινότητα μοιάζει με θεία κοινωνία κι ας σφυρίζουν οι σφαίρες γύρω τους. Οι κάτοικοι της Σντερότ είναι Eβραίοι μετανάστες από βορειοαφρικανικές χώρες και η κουλτούρα τους συνάδει με την κουλτούρα των Παλαιστινίων της Γάζας. Δύσκολα θα διακρίνει κανείς διαφορά σε μαροκινό γαμήλιο πάρτι της Σντερότ και σε αντίστοιχο παλαιστινιακό στη Γάζα: ίδια χρώματα, ίδιες μπαλάντες και μουσικά όργανα, ίδιες φορεσιές, ίδια εδέσματα. Κι όμως, οι πολιτικές ηγεσίες συνεχίζουν να αγνοούν το αυτονόητο.

ΥΓ. Αυτή είναι η νέα  μορφή των Προσωπων στην Καθημερινή. Υπάρχει πάντα μια κεντρική φωτογραφία, ολίγον άσχετη με το θεμα, που στη σημερινή έκδοση ειναι η Σαρλίζ Θερόν, η οποία εμφανίζεται σχεδόν γυμνή για τις ανάγκες της καινούργιας της ταινίας….Ουφ…

φωτο Σερλιζ θερόν71

12 thoughts on “Σινεμά Τζενίν και «Gaza-Sderot: Life in spite of everything»

  1. Το δίλημμα σχεδόν ποτέ δεν είναι ανακαίνιση ή αναπαλαίωση∙ ούτε αφθονία ή λιτότητα. Είναι ποιότητα και αλήθεια ή φρου φρου κι αρώματα. Η δε ποιότητα και η αλήθεια, άπαξ και υπάρχουν, κι αν τις βγάλεις έξω από την πόρτα ξαναμπαίνουν μέσα από το παράθυρο.

    Τα καινούργια Πρόσωπα έχουν πολύ καθάριο μέτωπο!🙂

  2. θεία κοινωνία η καθημερνότητα, σε τόπους άγριουςς κι αφιλόξενους όπως ζώνες ανθρώπων που βιώνουν πόλεμο, όντως θείο δώρο η σπάνια καθημερνότητα!
    πολύ εύστοχα γράφεις ρίτς, πάντα χαίρομαι να σε διαβάζω!

  3. Καλημέρα,
    πολύ ενδιαφέρον. Μακάρι να πάνε όλα καλά στο τέλος. Πόσο πόνο να αντέξει πια αυτός ο τόπος?

  4. @ abttha
    σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Πράγματι, αυτή η καθημερινότητα την οποίαν εμείς υποβαθμίζουμε, αναζητώντας πολλά περισσότερα, για κάποιους είναι θείο δώρο…..

  5. @ΝατασσΑκι…παρηγοριά στον άρρωστο. Ετσι μου ακούγεται αυτό το…ενδιαφέρουσα μορφή… Αισθητικά είναι καλό, δε λέω. Αλλά δεν σου αφήνει χώρο να εκφραστείς και να προλαβεις να συμπεριλάβεις τις δικές σου σκέψεις.Είναι απλώς κάποια γεγονότα. Τίποτ άλλο…

  6. ριτς, καλησπέρα!
    μου ήρθε τώρα στο νου, γιατί είδα την καθημερινή. πιστεύω ότι εσύ στις αναρτήσεις σου έχεις πολύ ωραιότερες φωτο από την κυρία με τα άσπρα
    (η οποία, παρεπιμπτόντως, αλλά ειρήσθω εν παρόδω, δεν πιάνει μία μπροστά μου!)
    …:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s