Παράκρουση εν όψει….


Tης Pίτσας Mασούρα11bbb

Τελικά είμαστε ή του ύψους ή του βάθους. Με μοναδική ευκολία εκτινάσσουμε στα ύψη τη δημοτικότητα ενός πολιτικού ηγέτη, πίνοντας δημοσίως νερό στο όνομά του, και με εξίσου μεγάλη ευκολία τον ακυρώνουμε, αφαιρώντας του το στοιχειώδες δικαίωμα να απολογηθεί. Αυτό το φαινόμενο δεν χαρακτηρίζει μόνον τους Ελληνες, όπως θα υπέθετε κανείς. Είναι διεθνές και διαχρονικό. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σκέψης των απανταχού στον κόσμο ψηφοφόρων που ζουν σε δημοκρατικά καθεστώτα κι έχουν βάσιμους λόγους να επικροτούν ή να αποδοκιμάζουν τους εκλεγμένους ηγέτες τους.

Τις τελευταίες ημέρες ζούμε μια τέτοια παράκρουση. Γιατί περί παράκρουσης πρόκειται. Χωρίς να γνωρίζουμε ιδιαίτερα τον τρόπο άσκησης της αμερικανικής πολιτικής, χωρίς να διαθέτουμε τις κατάλληλες ιστορικές γνώσεις, χωρίς καν να έχουμε εικόνα του αμερικανικού τρόπου σκέψης, σπεύδουμε να «καθαιρέσουμε» τον Μπαράκ Ομπάμα. Γιατί; Μα γιατί, αδιαφορώντας για τη γνώμη μας, αποφάσισε να μην παραπέμψει στη Δικαιοσύνη τους βασανιστές των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι, στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, κατέφυγαν σε εξευτελιστικές μεθόδους σε βάρος κρατουμένων. Προφανώς, η απόφαση του Αμερικανού προέδρου δεν ήχησε καλά σε κανενός τ’ αυτιά. Η συντριπτική πλειοψηφία της διεθνούς κοινής γνώμης, η οποία επί μια οκταετία ένιωθε αηδιασμένη με τις φρικαλεότητες της κυβέρνησης Μπους, περίμενε να πάρει το αίμα της πίσω μέσω ενός πολλά υποσχόμενου πολιτικού, του Μπαράκ Ομπάμα.

Ωστόσο, ο νέος πρόεδρος έκλεισε το απεχθές αυτό κεφάλαιο της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας, δημοσιοποιώντας απλώς το σύνολο των σχετικών εκθέσεων και αφήνοντας να εννοηθεί πως ενδεχομένως εν ευθέτω χρόνω να πέσουν και κάποια νομικά κεφάλια. Αν και πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για συμψηφισμούς παρόντος και παρελθόντος, στο όνομα της ενότητας, στην πραγματικότητα ο Ομπάμα φρόντισε να αποφύγει οποιαδήποτε μετωπική σύγκρουση με τη CIA, καθώς η γιαγιά του τού ’χε νωρίς εξηγήσει ότι κάποιες «αξίες» στη ζωή παραμένουν αναλλοίωτες. Και επειδή διαθέτει στοιχειώδη λογική, σκέφτηκε επίσης ότι σε καιρούς απύθμενης οικονομικής δυσπραγίας, οι προτεραιότητες οφείλουν και πρέπει να είναι διαφορετικές.

Αν στον Λευκό Οίκο βρισκόταν οποιοσδήποτε άλλος πρόεδρος, η διεθνής κοινότητα και μαζί της ο Τύπος θα αντιδρούσαν ηπιότερα, σχεδόν με κατανόηση. Οχι όμως στην περίπτωση του Μπαράκ Ομπάμα. Το φωτοστέφανο με το οποίο εισήλθε στον Λευκό Οίκο και η μετέπειτα σαρωτική πορεία του δεν επιτρέπουν παρεκκλίσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι ο αθυρόστομος Σαρκοζί, αναφερόμενος στην «άγια» εικόνα του Ομπάμα, διακωμώδησε λίγο το στυλ του, λέγοντας ότι «όταν θα ’ρθει στη Γαλλία τον Ιούνιο θα του ζητήσω να περπατήσει πάνω στα νερά της Μάγχης και… θα το κάνει»!

Κι είναι αλήθεια πως μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας κοινότητας που έχει επενδύσει ιδεολογικά και πολιτικά στον Αμερικανό πρόεδρο, θέλει να τον φαντάζεται καβαλάρη πάνω σε άλογο ράτσας, θέλει να τον βλέπει να συντρίβει την ιδέα του «Κακού», κι αν χρειαστεί να μοιάσει με τον Ελ Σιντ -που ακόμη και νεκρός ενέπνεε τα στρατεύματά του- θα τον βοηθήσει να γίνει. Αν αυτό δεν είναι παράκρουση, τότε τι είναι;

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή 23-4-2009

23 thoughts on “Παράκρουση εν όψει….

  1. Ρίτσα, πολύ εύστοχες διαπιστώσεις. Νομίζω ότι το κείμενό σου θίγει ένα ευρύτερο ζήτημα: η έλλειψη ρεαλισμού στον τομέα των πολιτικών εξελίξεων μπορεί να αντανακλά την ανάγκη που πολλοί έχουμε να μοιράζουμε απόλυτα τον κόσμο σε εξαιρετικά καλούς και απαράδεκτα κακούς, ώστε να απαλλασσόμαστε οι ίδιοι από την ανάγκη να σκεφτούμε συγκεκριμένα μια περίπλοκη κατάσταση. Επίσης αρκετοί προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν ότι ο Ομπάμα λειτουργεί ως μέρος ενός συστήματος με τις όποιες θετικές και αρνητικές όψεις του.

  2. Χίλια δίκια έχετε, και εσύ και η Εύα.
    Οι άνθρωποι ψοφάνε για παραμύθια, με την καλή έννοια. Και στα παραμύθια όλα είναι ξεκάθαρα.
    Καλημέρα

  3. Αν δεν κάνω λάθος
    αν κάνω να με διορθώσει ο πρώτος
    νομομαθής ή Αριστοτελής
    ο οποίος έχει πει
    το δίκαιο της αδικοπραξίας
    να το ψάχνετε εξω απ’ αυτή.

    Το ίδιο συστήνω και δια το Guadanamo
    δοθέντος τούτου της Κούβας ακτή,
    ποιός είπε πως περνάνε εκεί
    όπου οι φύλακες είν’ υπεύθυνοι
    για πάσαν μίαν πληροφορίαν.

  4. Tέλειο το δυτικό πρόσωπο, μη το ξεχάσω
    στην ανατολίτικη τέχνη βαμένο
    εκεί μακριά μα τόσο κοντά στον Ειρηνικό.

  5. το διαβάζω και λίγο αλλιώς το κείμενο και καταλήγω πως υπήρξαν αρκετά σοφοί όσοι δήλωναν πως η αμερικανική πολιτική δεν έχει να κάνει επί της ουσίας της με το πρόσωπο του προέδρου…
    μάλλον θα συμφωνήσω, αν και με κόπο…κρατιέμαι να μην δηλώσω θαυμάστρια του προέδρου! 😉

  6. Όση ώρα διάβαζα το κείμενο σου, Ρίτσα, αναρωτιόμουν ποιοί εγχώριοι πολιτικοί κατάφεραν να μας φέρουν σε σημείο, «να πίνουμε δημοσίως νερό στο όνομά τους». Από τον καιρό του Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα, δεν έχει εμφανιστεί κανείς, να συμπαρασύρει τα πλήθη σε άκρατο ενθουσιασμό με τα λεγόμενα του. Αυτό το πέτυχε επίσης, ο Αμερικανός πρόεδρος, έστω κι αν η στιγμή τού ύψους, αναπόφευκτα θα ακολουθείτο από μία στιγμή τού βάθους. Κι αυτοί άνθρωποι είναι φυσικά, αλλά είναι θετικό, ότι εμπνέουν τόση αισιοδοξία κι ας ξέρουμε όλοι, ότι σπανίως έχει διάρκεια…

  7. Oλα τα παραπονά σας στο μπλογκ μου, και μου έλεγε η γιαγιά μου ‘μη λες…!’ Δεν ξέρω μήπως η Οprah πρέπει να βάλει το χεράκι της😉
    p.s εχω και το κύριο Ζalmoxis που δεν θα με αφήσει σε χλωρό κλαδί🙄

  8. @@@Penelope…. dearest

    ε, τώρα, ξέρεις πώς είναι το πραγμα στην Ελλαδίτσα μας. Τη ζωστήρα πουλεγε η γιαγιά μου την έχουμε πάντα πρόχειρη.Θα περάσουμε να σας τα πούμε και εσάς ένα χεράκι…

  9. @ Λεμέσια…. και τον Παπανδρέου και τον γέρο Καραμανλή νωρίτερα, και τον Μακάριο πολύ παλιότερα και τον Βενιζέλο ακόμη πιο παλιά και γενικώς έχουμε μια τέτοια τάση να επευφημούμε και μετα να μουτζώνουμε. Αλλά δεν το κάνουμε μόνον εμείς. Το κάνουν κι άλλοι πολλοί. Πχ, οι πολίτες της Ταϋλάνδης……
    Ο πρόεδρος το πέτυχε όχι γιατί δεν το αξίζει, αλλά γιατί ήταν τόσο άθλια η προεδρία Μπους. Τώρα, είναι φυσικό όλοι να πέφτουν πάνω του καθώς το συνεχές συμφιλιωτικό του ύφος δεν βοηθάει πολύ. Τοπε η Κοπτοραπτού : και με τον ένα και με τον άλλο.. Είναι σαν τον Καραμανλή: προσπαθεί να τα βολέψει με όλους. Βρε, ομελέτα γίνεται χωρίς να σπάσουν μπόλικα αυγά, να αφρατέψουν ; Δεν γίνεται….
    φιλιά στην Κύπρο
    ριτς

  10. @anepidoti….
    καλέ μια χαρά κουκλος είναι ο πρόεδρος. Να δηλώσεις και μάλιστα να τον βάλεις και καρφίτσα στο πέτο. Δεν κατάλαβα ; Ελευθερίαν εχομεν ή μήπως δεν έχομεν ; Τα υπολοιπα , αστα σε μας τους …σκληρούς …
    φιλια αγαπημένη φιλη
    ριτς

  11. @@GB
    κρατώ το σχόλιο για την υπέροχη φωτογραφία μου.Την κοιτώ και δεν το πιστεύω ότι είμαι εγώ… Και αυτός ο λαιμός!Τί να σου πω.
    Φιλια, ριτς

  12. @ sofia….
    τόπισασες το παρασύνθημα. Χωρίς παραμύθια κανενας άν θρωπος και κανένα έθνος επί της γης δεν επιβιώνει…να το θυμόμαστε στα δύσκολα αυτό..

  13. @@Εϋα Στάμου….
    σωστά τα λες Εύα μου. Η Αμερική δεν θα πάψει από τη μια στιγμή στην άλλη να είναι η Αμερική. Εκτός αν εμείς έτσι πιστεύουμε, οπότε πρόβλημά μας…..

  14. @@venveremos….
    ευχαριστούμε για τις Καρυστινές ευχές. Πέρασατε καλά; Αντε, να μαζευτούμε για το καλοκαιράκι τώρα. Κανα τζινάκι ανάλαφρο, κανα μαγιουδάκι, κανα σανδαλάκι λίγο κάπως…ε, εντάξει, λιτότητα γαρ…
    φιλια

  15. αυτό με τη γιαγιά…
    ένας αφρικανός ταξιτζής μου έλεγε για τον Ομπάμα…
    και του λέω στη στροφή
    ώπα
    πρόσεχ… τη γιαγιάααα…!

  16. Αγαπημένη μου Ρίτσα,
    Θέλω να κάνω κάποιες παρατηρήσεις:
    1. Ο Μπάρακ κοντεύει να αποκαθηλωθεί στη συενίδησή μας ως Ελλήνων διότι με την επ΄σικεψή του στην Ευρώπη φάνηκε ημιμαθής περι την εξωτερική πολιτική και ιδιαίτερα απικίνδυνος με την κρεσενταρισμένη επίσκεψη στην ισλαμική Τουρκία.
    2.Η δημοσιοποίηση των φακέλων περι βασανισμών δεν έχει ενοχλήσει ημάς τους Ευρωπαίους αλλά τους ακροδεξιούς αμερικανούς
    3. Αυτό που ενοχλεί τους δεξιούς αμερικανούς περισσότερο είναι που θέλει πραγματικά να κρατικοποιήσει τράπεζες και αυτοκινητοβιομηχανίες, αφού τα δισεκατομμύρια των φορολογουμένων μπήκαν για να τους διασώσουν όλους αυτούς τους χρυσούς κλέφτες.
    4. Παρότι ήμουνα στα ωσαννά του Ομπάμα, άρχισα να κρατάω μικρό καλάθι απο την φτωχή του παράσταση στο ταξίδι της Τουρκίας και την ανιστόρητη τοποθέτησή του σε σχέση με την ιστορία.
    5. Ο Χόλμπρουκ και ο Κίσσινγκερ θα τον κάνουν περισσότερο μισητό στόν παλαιό δυτικό πολιτισμό!
    Φιλάκια απο τη μητρόπολη του κόσμου. Νιού Γιόρκ Νιού Γιόρκ!!!

  17. Επίσης, μι ακόμη παρατήτηρηση: Δεν μας πέφτει λόγος αν θα τιμωρήσει τους αριχτέκτοντες των βασανιστρίων αναπαράγοντας μίσος και προβλήματα στη χώρα του! Φαντάζομαι θα κρατάει το χαρτί αυτό συνεχώς και θα το επισείει στα γεράκια για να τον φοβούνται. Γιατί πρέπει να τον φοβούνται για να τον αφήσουν να προχωρήσει!

  18. Συμφωνω απολύτως Ριτσα μου, και μάλιστα σκεφτόμουν, διαβάζοντας τα όσα υποστηρίζει ο Κρούγκμαν στο παρακάτω άρθρο του στους ΝΥΤ, πόσο πολύ μου θυμίζει το ιεραποστολικό ύφος του εκείνους που ο ίδιος αποκήρυττε μετα βδελυγμίας παλαιότερα, δηλαδή τους κινηματικούς συντηρητικούς….

    Αν ηταν τόσο αυστηρός με τους οικονομικούς χειρισμούς της κυβέρνησης Μπους, χωρίς να εχει πρώτα χάσει κάθε επιφαση αμεροληψίας, με κειμενα σαν τον «προοδευτικό», ισως να είχε και ερείσματα να γίνει σεβαστή η γνώμη του… Και τότε, και τώρα.

    http://www.nytimes.com/2009/04/24/opinion/24krugman.html?_r=1

  19. κι εγώ που νόμιζα ότι θα σας απασχολήσει μονον ο λαιμός της κυρίας! Τώρα, τί να σας πω. Αφού όλοι ξέρουμε ότι η πολιτική δεν ειναι μανταλάκια για σκόρπισμα και ο Ομπάμα οφείλει να πληρώσει το τίμημα της εκλογής του. Το πόσο βαριά δεν μπορούμε να το πούμε σήμερα. Μπορεί και να τα καταφέρει. Γιατί θα πρεπει να το αποκλείσουμε ;

  20. Εγώ πάλι πιστεύω πως δεν είν’ ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα, αλλά τα μέσα που δικαιώνουν το σκοπό.
    Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό, ώστε να τον κακοχαρακτηρίσω τώρα γι’ αυτή του την επιλογή, γιατί ξέρω πως είμαι από τους λιγους ανθρώπους που έχουν «κώδικα ζωής», αλλά θα σου θυμίσω πως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγω και εξ αρχής είχα πεί: Ενδιαφέρουσα εξέληξη η εκλογή ομπάμα, αλλά δε θα κόψω και τις φλέβες μου με το παγκόσμιο ντελίριο.

    Ναι, εγώ προσωπικά στη θέση του θα καθάριζα την κόπρο του Αυγεία αν ήταν να εκπληρώσω όλες τις παράτες που ακούστηκαν τότες.

    Απλά εγώ δεν συμμετείχα στο ντελίριο τότες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s