Ενας διαδικτυακός κόσμος γεμάτος στίχους (από το Διήμερο Ποίησης)


7f91cfe04724025945774

Joep Egmond-2009/ These are all ghosts

Σημείωση :Ολες οι ομιλίες που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια του Διημέρου Ποίησης που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ θα συγκεντρωθούν σε μια ιστοσελίδα και θα γίνουν «μπανεράκι» ώστε ο καθένας να μπορεί να το πάρει αυτούσιο ή να μπορεί να μπεί και να επιλέξει τί θα κρατήσει

ευχαριστώ, Ριτς

Για το Διήμερο Ποίησης

Της Ρίτσας Μασούρα

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ένας παλιός πολιτικός είχε αποκαλέσει τους ποιητές «λαπάδες». Τότε είχαμε λοιδορήσει αυτόν τον χαρακτηρισμό, είχαμε πει, θυμάμαι, «πόσο απρεπές εκ μέρους του να προσβάλει με τέτοιο τρόπο μια συμπαθή ομάδα ανθρώπων που αν μη τι άλλο διαθέτουν ευαισθησίες», αλλά δε νομίζω ότι αυτό το περιστατικό άλλαξε τη στάση μας απέναντι στους ποιητές, δεν μας έκανε να αγοράσουμε περισσότερες ποιητικές συλλογές, ούτε μας παρακίνησε να γράψουμε ποιήματα….

Ως την ημέρα που άνοιξαν οι πύλες του διαδικτύου και από τη μια στιγμή στην άλλη η ποίηση απέκτησε την εικόνα μιας καταπιεσμένης για χρόνια δύναμης που ξαφνικά βρήκε εξόδους διαφυγής. Λες και κάποιος άνοιξε το καπάκι μιας κατσαρόλας  και αυτομάτως οι ατμοί απελευθερώθηκαν. Κι εμείς, οι μη ποιητές, γραφιάδες της επικαιρότητας και της προσωπικής αναφοράς βρεθήκαμε μπροστά στην ποιητική λαίλαπα. Κυριολεκτώ, σας διαβεβαιώνω.

Σε ελάχιστο χρόνο, το χαοτικό διαδίκτυο κατακλύστηκε από στίχους. Η ρίμα της ποιητικής προσδοκίας έγινε must και ο ένας μετά τον άλλον όσοι διαθέτουμε μπλογκ ή περιφερόμαστε στο facebook αρχίσαμε να διαβάζουμε ποίηση. Με έκπληξη στην αρχή, περιέργεια στη συνέχεια, ενδιαφέρον στο τέλος. Και δεν μιλώ μόνο για την οικεία ποίηση. Δηλαδή τις αναρτήσεις ποιημάτων του Καβάφη, του Καρυωτάκη, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Γκάτσου, του Λειβαδίτη , του Βαλαωρίτη, της Δημουλά, του Ρίτσου ( Το 2009 έχει οριστεί ως χρονιά Ρίτσου και έτος Ρίτσου δεκάδες μπλογκ ανέβασαν στην πλαϊνή μπάρα μπανεράκι, τιμώντας τον ποιητή).

Δεν ήταν, λοιπόν, η πεπατημένη της ελληνικής ποίησης. Ήταν και είναι η κατάθεση ψυχής του διπλανού μας μπλόγκερ που πολλές φορές δεν ξέρουμε καν το όνομά του, αφού περιφέρεται στο διαδίκτυο με ψευδώνυμο. Ήταν και είναι ένας πολιτικός μηχανικός που τις ώρες τις δύσκολες, ο στίχος πρώτα γίνεται στιγμιαία λύτρωση κι ύστερα αφομοιώνεται από τον ίδιο, ή από τον περαστικό αναγνώστη. Ήταν και είναι ένας ανήσυχος φοιτητής που έτυχε να διαβάσει βιαστικά Φερνάντο Πεσσόα και μ’ έναν δικό του τρόπο σκιαγραφεί τώρα τον προσωπικό του Γολγοθά, αν όντως είναι Γολγοθάς αυτό που περνάει. Η διαφορά είναι ότι αυτόν τον Γολγοθά δεν τον κρατάει πια στο συρτάρι, δεν αφήνει το μπλοκάκι να σκονίζεται, δεν σηκώνεται τις νύχτες να το διαβάσει. Δημοσιοποιεί διαδικτυακά τις σκέψεις του, εκτίθεται μέσω της ποίησης μπροστά σ’ένα πολυποίκιλο κοινό που είναι συγχρόνως σκληρό, αδιάφορο, αλλά και εξαιρετικά ευαίσθητο.

d77c45e58826014526803Να λοιπόν πώς φτάσαμε ως εδώ. Μαγικά και συγχρόνως απλά. Μέσα από την εξέλιξη της τεχνολογίας, ξεπερνώντας τον ανθρώπινο καθηλωτικό φόβο. Ρισκάροντας οι ποιητές να τους προσβάλουν, αλλά και να τους χειροκροτήσουν. Δίδοντας στον εαυτό τους μια ευκαιρία να γνωριστούν με το κοινό, χωρίς αυτό να γίνει μέσω του βιβλιοπωλείου, αλλά πάντα με την κρυφή ελπίδα ότι κάποιος ατζέντης θ’ αποφασίσει να τους προσεγγίσει….. άρα το βιβλιοπωλείο έπεται….

Δεν είμαι ποιήτρια. Δεν γράφω στίχους. Έχω έναν γιό που γράφει αντί για μένα. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να πηγαίνω σε βραδιές ποίησης, πληροφορούμενη γι αυτές μέσα από το διαδίκτυο και να παρακολουθώ έκπληκτη τον κόσμο να γεμίζει τις αίθουσες. Κατάμεστες αίθουσες! Το ότι δεν είμαι η ίδια ποιήτρια, δεν μου στερεί η χαρά να διαβάζω τα ποιήματα των άλλων και να χαζεύω τη δύναμη του στίχου, τη δομημένη μορφή του, τα μηνύματα που εκπέμπει, εκεί άγνωστος στίχος ανάμεσα σε άγνωστους ανθρώπους. Κι είναι αυτή η ώρα που σκέπτομαι ότι αύριο αυτός ο άγνωστος στίχος μπορεί να γίνει διάσημος, γυρίζοντας από χείλη σε χείλη κι από καρδιά σε καρδιά σαν σβούρα που ψάχνει έναν τρόπο να ακινητοποιηθεί.

Ήδη στο διαδίκτυο έχουν δημιουργηθεί ποιητικές ομάδες, ποιητικοί όμιλοι. www.gr Οι ποιητές οργανώνονται. Απλώνουν το ένα χέρι στο παρελθόν και το άλλο στο μέλλον. Στοιχίζονται και προχωρούν. Οργανώνουν βραδιές ποίησης, τσιγκλάνε τους εκδότες, τους λένε, εδώ είμαστε, διαβάστε μας. Συμμετέχουν σε ο,τι συμβαίνει γύρω μας κι αν χρειαστεί καυτηριάζουν την πραγματικότητα. Ζυγίζουν με τον τρόπο τους τις μεγάλες απώλειες. Να θυμίσω ότι το ζήσαμε με τα ποιήματα που γράφτηκαν αυθόρμητα τις μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Κι αν κάτι βλέπω είναι ανθρώπους νέους που ως χθες δεν ήξεραν πού να ακουμπήσουν την ποιητική τους σκέψη και τώρα βρίσκουν μια γωνιά για να δώσουν τον προσωπικό τους αγώνα, όχι τόσο για το έπαθλο, όσο για την ενδιάμεση διαδρομή ως αυτό.

Κι οι ποιητές τι χρειάζουνται σ έναν μικρόψυχο καιρό, αναρωτήθηκε ο Σεφέρης στο Ημερολόγιο Καταστρώματος Α’. Ως χθες η ποίηση ήταν το αποπαίδι της λογοτεχνίας. Κάποιοι είχαν δημοσίως αναρωτηθεί κατά πόσον η ποίηση πεθαίνει. Η Πολιτεία είναι απούσα ή σχεδόν απούσα. Στα βιβλιοπωλεία οι συλλογές συνωστίζονται στα πίσω ράφια. Για να βρω τον Λειβαδίτη χρειάστηκε να πάρω τη σκαλίτσα στο υπόγειο κάποιου βιβλιοπωλείου και να κινδυνεύω να χάσω την ισορροπία μου, ψάχνοντας. Στα ΜΜΕ ο χώρος που αφιερώνεται είναι ελάχιστος κι όπως λέει ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου στην Ελλάδα ζούμε την εποχή της πεζογραφίας, παρόλο που είμαστε έθνος ποιητών με δύο Νόμπελ στην κατοχή μας.

Το ποίημα θέλει χρόνο, παίδεμα, δόσιμο, αφιέρωση, αλλά έχω την εντύπωση ότι η πολύ προσωπική καταβύθιση στα έγκατα της ψυχής έχει αναδυθεί πια στην επιφάνεια της επικαιρότητας. Η ποίηση έχει επιστρέψει στη ζωή μας και η ανάγκη της γίνεται εντονότερη όσο διαπιστώνουμε ότι οι συνθήκες διαβίωσης σκληραίνουν. Νοιώθω γύρω , έστω και αμυδρά, μια συστράτευση πνευματική, ψυχική, δεν ξέρω, αλλά νομίζω ότι τροφοδοτείται αδιάκοπα. Κι αυτό με εντυπωσιάζει. Δεν υπάρχει βέβαια η παλιά ζύμωση, οι προσεγγίσεις είναι λίγο πιο επιδερμικές, αλλά βλέπω νέους ανθρώπους που δεν έτυχε ως τώρα να έχουν ασχοληθεί με την ποίηση,  να έχουν πλέον τη δυνατότητα με σχετικά εύκολο τρόπο να μάθουν για τους παλιούς μας ποιητές, έλληνες και ξένους και συγχρόνως να δώσουν εμμέσως βήμα στους αναδυόμενους. Το καινούργιο αίμα. Έχω πολλά τέτοια παραδείγματα….

Είναι φορές που σκέφτομαι την ποίηση σαν μια γυναίκα καλυμμένη από την κορφή ως τα νύχια. Και σκέφτομαι συγχρόνως την περιέργεια αλλά και τον ενδεχόμενο πόθο του άλλου που πολύ θα ήθελε να δει πώς διαγράφεται το κορμί της κάτω από ύφασμα, να το αγγίξει ενδεχομένως. Κι αν κάτι θα κινδυνεύσει να χαθεί μέσα από την πολλή συνήθεια του διαδικτύου και τις πολλές τις επαφές είναι αυτό το μυστήριο : τι κρύβεται από κάτω….

Αλλά το διαδίκτυο, παρά τα όσα του καταμαρτυρούν κι είναι πολλά, νομίζω ότι γίνεται μοχλός εκτίναξης .Στην προκειμένη περίπτωση, είναι η ποίηση αυτή που εκτινάσσεται. Ο άνθρωπος έγραφε, γράφει και θα συνεχίσει να γράφει. Κι είναι σπουδαίο να υπάρχει  ένας εύκολος τρόπος να γινόμαστε κοινωνικοί αυτής της γραφής.

Δηλώνω αισιόδοξη και σας ευχαριστώ

79a83fb43a08043940797

Maria Kitano/2009/stormy sea

Θα κλείσω μ ένα ποίημα του διαδικτυακού φίλου Κωνσταντίνου Μπούρα

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

Η αληθινή ελευθερία
Πηγάζει έσωθεν
Όταν υπερβείς τον πόθο
Και την επιθυμία
Για τη  λάσπη,
Όταν είσαι έτοιμος
Να πετάξεις πάνω από
Το ναό του Ποσειδώνα
Στο ιερό της Βραυρωνίας
Αρτέμιδος
Κι από εκεί στην Ελευσίνα
Στην Ακρόπολη
Στην Αφαία
Στην Επίδαυρο,
Για να διανυκτερεύσεις
Στις Μυκήνες,
Όπου θα θαυμάσεις
Τα εφτά ουράνια τόξα
Γύρω από τον ήλιο του
Μεσονυχτίου
Στην κορυφή της κρυστάλλινης
Πυραμίδας
Της ανεστραμμένης,
Της βυθισμένης στο κορμί
Της Γαίας
Τρυφερά,
Όπως ο μαύρος τίγρης
Βουλιάζει τα δόντια του
Ερωτικά
Στο κορμί της φωτιάς
Που αναβλύζει
Από τα έγκατα των ηφαιστείων.


37 thoughts on “Ενας διαδικτυακός κόσμος γεμάτος στίχους (από το Διήμερο Ποίησης)

  1. Καλημέρα!
    ήταν μια ωραία, ζωντανή κι όπως είπες και μόνη σου αισιόδοξη ομιλία! Πώς να σου στο πω? σε άκουγα να να μιλάς και σκεφτόμουν ότι αυτή η ομιλία ταιριάζει στη φατσούλα που βλέπω (συγχώρεσέ με για την οικειότητα, είναι το ελάττωμά μου να την αποκτώ αυθαιρέτως) και εν πάσει περιπτώσει ήταν σε πείσμα της -εκ κακής ερμηνείας της ποίησης ενδεχομένως εκπορευόμενης- γενικής απαισιοδοξίας της δεύτερης ημέρας του συνεδρίου.
    Σε χειροκρότησα πολύ για την αμεσότητα του λόγου σου και το χαμόγελο που άφησες στα πρόσωπα των ακροατών!
    Να ‘σαι καλά ριτσ!!!

  2. @baobab καλημέρα μικρή μου φιλενάδα και πραγματικά σε ευχαριστώ… Ναι, δεν μιζεριάζω εύκολα και αντιστέκομαι πηγαίνοντας αντίθετα στο οικείο πια ρεύμα. Καλά κάνω, άσχημα κάνω; Τί να πω.Ο απολογισμός θα δείξει.

    Σε ευχαριστώ που ήσουν εκεί
    ριτς

  3. Kαλημέρα πάνω απ΄όλα
    Να χαίρεσαι τον γυιό σου και την μάνα του πρώτ’ απ’ όλα, αν δεν παινέψουμε το σπίτι της και την φιλόξενη ιστοσελίδα τι κάνουμε εδώ μέσα.
    Ωστόσο ο πολιτικός μάλλον χάραξε το όριο της ποίησης και τα συμπαρομαρτυρούντα του χλευασμού που τη συνοδεύουν, υπ’ αυτήν την έννοια οφελείται απο το consensus περί λαπάδων ενώ το εννοούσε a contrario.
    H ποίηση δεν χρειάζεται ούτε φλυαρία ούτε αφθονία, μάταια αναζητεί την κριτική όταν σκοντάφτει στην κολακεία.
    Επιπλέον δεν υπάρχει ποιητής αν πριν δεν αρνηθεί τον καθιερωμένο και δεν την κάνει σκόνη. Με είδωλα και ειδωλολατρία ποίηση γιόκ. Διότι όπως όλα η ποίηση ρέει απο το παρελθό στο μέλον και αντίστροφα, μόνον αιώνια δεν είναι όπως την θέλει η συμβατική αντιποιητική κυρίαρχη αντίληψη.

  4. Για όποιον θέλει να ακούσει και να δει την ομιλία (εντελώς ερασιτεχνική η λήψη)

    υπάρχει εδώ🙂

    Η official camera-woman ΝατασσΆκι :p

    (και ξανά μπράβο, Ριτσάκι μας -ήταν εξαιρετική η ομιλία σου, εντελώς «από μέσα» -στ’ αλήθεια, ένιωσα ότι ήσουν η δική μας φωνή εκεί🙂 )

  5. Κι απο δω, να δηλώσω τη χαρά μου που ήμουν εκεί _στην φρέσκια, μεστή και βιωματικά άμεση ομιλία σου.

    Πάντα τέτοια (η ευχή δεν είναι εκ του περισσού, δεν αφορά τα γραπτά σου, όπου η σοβαρότητα _όχι σοβαροφάνεια_η πρωτοτυπία και το μέλημα της αντικειμενικής επικαιρότητας είναι ο κανόνας, αλλά τη συχνότερη _ελπίζουμε_ δημόσια παρουσία σου)!

  6. @@Just me
    με συγκινείς κάθε φορά που σχολιάζεις…. Δεν ξέρω αν μπορώ να εμφανίζομαι συχνότερα, γιατί εχω πάντα τόση δουλειά στο γραφείο, οπότε μάλλον είναι απίθανο. Αλλά εχω σταματήσει να λέω παντού οχι. Λεω και ναι τώρα πια…
    σε φιλω και μη χανόμαστε…Μικρή Πριγκιπισσα..

  7. @@@GB
    Η ποιηση παραμένει εσωτερικη ατομική υπόθεση. Η δημοσιοποιηση της χρειάζεται για να βοηθάει να στήνεται η μαγιά του καινούργιου και για να ανανεώνεται το παλιό. Ενας κυκλος, μια συνέχεια, ας μην το ξεχνάμε.. Λαπάδες υπάρχουν παντού σε όλους τους χώρους, αρκεί να μην σταθούμε εκεί..

  8. Δεν θα μπορούσε κάποιος να τα περιγράψει καλύτερα ριτσάκι.. Μόνο κάποιος που έχει ζησει τα μπλογκς από τόσο κοντά, μέσα και ανάμεσα, μπορεί να αντιληφθεί την δυνατότητα που έχει πλέον κάποιος να γραψει ποίηση… πρώτα για τον εαυτό του, αλλά και την ανάταση που αισθάνεται μετά βλέποντας ότι αυτά περνάνε και σε άλλες ψυχές… Ο λόγος σου ήταν απλά και μοναδικά όμορφος και δίκαιος. Πολλά φιλιά

  9. χάρηκα που το νατασάκι σε ανέβασε στο γιουτούμπ, γιατί δυστυχώς δεν ήμουνα εκεί να σε χαρώ! φιλάκια πολλά!

  10. Μπράβο καλή μου…Μου έστειλαν το δελτίο τύπου, αλλά αλλιώς είναι απλά να τα μαθαίνω κι αλλιώς να έχω και πληροφόρηση εκ των έσω…Πάω τώρα να ψάξω τον σύνδεσμο…
    Καλό σου βράδυ…

  11. @abttha , να με στειλεις σε λεω την ομιλια σου, ντε… ( Ωχ, θα με περασουν για θεσσαλονικιά, ενω είμαι Τεγεάτισα)

  12. abttha, Ελένη μας, λυπάμαι που δεν μπορούσα να δω και να ακούσω κι εσένα -είχα στείλει όμως «εκπρόσωπο». η οποία ενθουσιάστηκε και θέλει να σε γνωρίσει!!!!
    :))

    Ριτσάκι μας, νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει κι εδώ το βιντεάκι:

  13. την ομιλία ΜΟΥ; να στη στείλω; ΑΜ ΔΕ! δεν πρόκειται! μόνο με ανταλλαγή ‘ομιλία κοντρ καπουτσίνο’ θα την πάρεις! τελείωσε! πρέπει να βρεθούμε! άντε, έστω και με τα άλλα πιτσιρίκια, το Νάκι και το μενάκι, τι λές ; και όλοι μαζί βόλτα με το ποδήλατο της κοκός και τον χάρτη θα τον βαστάει το δεντράκι το μπαομπάμπ. θα πάμε μακριά έτσι. στην απλότητα και τη φιλία εννοώ, γιατ την οποία νιώθω όντως ευτυχισμένη ριτσάκι μου…

  14. νατάκι, ναι, έτσι σου είπε; καλέ χρυσή την έκανα κι αυτήνε να ρίξει κανα παλαμάκι στο τέλος, αλλά μου έλεγε: δεν μπορώ, λείπει το νατασάκι, χωρίς το νατασάκι εγώ δε χειροκροτάω! άλλη φορά να έρχεσαι μαζί, ορίστε μας, γκρρρρ γκρρρρρ γκρρρρρ, θα σ’εκδικηθώ!
    σαν τρελό φορτηγό! (γεμάτο μπύρες εννοώ… κλπ κλπ). εκκρεμούνε και κάτι γενέθλια βρε παιδί μου, μού έχουν γίνει άγχος!:)

  15. Ένα μεγάλο μπράβο.

    Διατηρώ ωστόσο την καχυποψία πως σφάλουμε καθοριστικά, γενικεύοντας στις περί ποιήσεως συζητήσεις. Άραγε όλοι οι στιχοπλόκοι είναι ποιητές; Αν ναι, τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τον ποιητή;

    Τους χαιρετισμούς μου, φεισμπουκική μου φίλη🙂

  16. Λοιπόν abthha, να μαζευτούμε να το κανονίσουμε -εγώ θα βάλω την τούρτα πάντως🙂
    (χο χο χο)

    έτσι μου είπε η φίλη μου, και θα στη φέρω να τη γνωρίσεις, να το ξέρεις🙂
    Μουτς🙂

  17. Ήμουν στο συνέδριο της ποίησης, σας άκουσα με προσοχή και θαύμασα την εισήγησή σας κα Μασούρα.
    Θέλω να σας πώ, ότι όλη η παριυσία σας γενικότερα ζωντάνεψε το χώρο!
    Τα συγχαρητήρια μου!
    Καλό βράδι!

  18. σε απολαμβάνουμε ριτσάκι μέσω νατασσακίου!
    μου άρεσε η οπτική σου, ως συνήθως δηλαδή!🙂
    καληνύχτες και φιλί!

  19. Τώρα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας ευχαριστήσω όλους για τα καλά σας λόγια και να πω ότι πολύ χάρηκα που εχω βρεθεί ανάμεσά σας, σας απολαμβάνω και νομίζω ότι για μένα είναι μάθημα ζωής αυτή η ιδιότυπη περιήγηση.
    Λείπει και η Πενελοπε που να πάρει….

    Να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως την άγνωστη κυρία 50fm ( υποθέτω ότι είναι κυρία) που λέει ότι ζωντάνεψε το ακροατήριο με την ομιλία μου και να της πω ότι γενικώς εμείς οι γυναίκες έχουμε τον τρόπο μας.

    Abttha : την ομιλία σου εδω και τώρα!

  20. Εκπληκτική η ανάρτησή σου Ρίτσα μου και τόσο αισιόδοξη! Όλοι λένε ότι η ποίηση έχει πεθάνει και δεν υπάρχουν πλέον ποιητές παρά μόνο στιχουργοί… Δεν εκδίδονται ποιητικές συλλογές, γιατί χαρακτηρίζονται αντιεμπορικές και μόνο αν γίνει κάποιο ποίημα τραγου΄δι το μαθαίνει ο κόσμος… Τα όσα έγραψες εδώ όμως μου έδωσαν μεγάλη χαρά κι ένιωσα λιγότερο…μόνη…
    Σ’ευχαριστώ και σε φιλώ!

  21. @@@ dearest σε ευχαριστούμε και σε περιμενουμε γα δυο τρεις καπουτσίνο και να τσαγάκι μαζί..σε φιλώ…

  22. @Maria Tzirita….σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου…. να μην αισθανεσαι μονη..Ειμαστε εμείς κάτι βράχοι ν’ ακουμπήσεις να!!!!

  23. Ο ποιητής ανοίγεται,
    οι λέξεις ξεδιπλώνουν,
    και μέσα από το ίντερνετ
    τα λόγια δυναμώνουν!

    καληνύχτα Ρίτς!

  24. @ Παράξενος Ελκυστής….
    αστον βρε να χάνει.Ολοι οι ποιητές είναι ευαίσθητοι. Αφού το ξέρεις… Τί είναι την Πέμπτη το απόγευμα; Για κανε μια ενημέρωση….

  25. Είναι η υπογραφή του βιβλίου μου, 5-7 στον newsstand – Ελευθερουδάκης στην Πανεπιστημίου 41, έναντι Ιπποκράτους. Δεν έχω το email σας για να σας στείλω πληροφορίες. Αλλιώς μπορείτε να το δείτε στο μπλογκ μου.

  26. Το συνέδριο πολύ καλό και κάποιες εισηγήσεις σπουδαίες.

    Κορυφαίες ποιητικές στιγμές: η απαγγελία του Μιχάλη Γκανά, η απαγγελία του Γιώργου Πήττα και η απαγγελία του Γιώργου Μαρκόπουλου. 3 κορυφαία ποιήματα αντιστοίχως.

  27. Παράθεμα: Η «Ποίηση σήμερα» και πού να τη βρούμε.. « SOFISTIS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s