Για τους μεγαλους ελληνες


(κλικ εδώ, για όσους θέλουν να δουν και εικόνα)

Επειδή η βραδιά της Δευτέρας ήταν εντυπωσιακή και πραγματικά όμορφη, αναρτώ το σχόλιο της φίλης μου Μαριάννας Τζιαντζή, αντί οποιουδήποτε άλλου σχολίου

ριτς

Οι λίστες μιλούν για μας

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Ο όρος «compulsive ranker», που επινοήθηκε από τον Γκρέιλ Μάρκους, τον διάσημο δημοσιογράφο του μουσικού περιοδικού «Rolling Stone», δεν μεταφράζεται εύκολα στα ελληνικά, αλλά περιγράφει εύστοχα ένα παγκόσμιο φαινόμενο: την τάση της σύνταξης καταλόγων με ιεραρχημένες θέσεις. Οι λίστες, τα «top 10» ή τα «top 100», είναι ένα γνώριμο χαρακτηριστικό όχι μόνο της μουσικής βιομηχανίας, αλλά και πολλών δημόσιων συζητήσεων γύρω από τις προσωπικότητες που επηρέασαν την πορεία της ανθρωπότητας. Σε έγκριτες εφημερίδες και περιοδικά συναντάμε καταλόγους με τις «100 καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες» ή τα «100 πιο σημαντικά μυθιστορήματα» όλων των εποχών ή τα «500 ωραιότερα τραγούδια» της παγκόσμιας δισκογραφίας. Οι εμπνευστές αυτών των καταλόγων, για τους οποίους ψηφίζει είτε το αναγνωστικό κοινό είτε ένα σώμα ειδικών, πάντα επισημαίνουν ότι κάθε κατάταξη αποκαλύπτει περισσότερα για την εποχή μας και λιγότερα για τους 10 ή τους 100 πρωτεύσαντες ή τον άγνωστο αριθμό των επιλαχόντων.

Οι «Μεγάλοι Ελληνες» του ΣΚΑΪ δεν είναι απλώς ένας κατάλογος με 100 προσωπικότητες από τις οποίες αναδείχτηκε ο «Ενας», αλλά κυρίως είναι μια τολμηρή πρωτοβουλία που ξεπερνά τα όρια του τηλεοπτικού «ιβέντ». Τολμηρή γιατί συντελείται σε μια εποχή μιντιακής λιτότητας, σε μια εποχή που αρκετά ιδιωτικά κανάλια προχωρούν σε περικοπές στο ελληνικό πρόγραμμά τους, που συρρικνώνουν ή καταργούν τις ενημερωτικές εκπομπές και προτιμούν τη φτηνή και εύκολη «ελληνοποίηση» ποικίλων ξένων ριάλιτι και σόου. Πολύ δύσκολα ένα μη κρατικό κανάλι θα αναλάμβανε το κόστος και το ρίσκο μιας τέτοιας κλίμακας παραγωγής που έχει άμεση σχέση με την Ιστορία, την πρόσφατη και την πιο μακρινή. Αν και η ιδέα αρχικά μπορεί να φαίνεται αντιεμπορική, το αποτέλεσμα δικαιώνει την επιλογή του ΣΚΑΪ, όχι μόνον ως προς τα νούμερα της ΑGB (βλ. σελ. 17), αλλά κυρίως επειδή δόθηκε η αφορμή να διεξαχθεί ένας διάλογος γύρω από τις προσωπικότητες και την Ιστορία – και τμήμα αυτού του διαλόγου ήταν το προχθεσινό «ντιμπέιτ». Ενα άλλο τμήμα του αναπτύχθηκε στο Διαδίκτυο, όπου και εδώ συναντάμε ενδιαφέρουσες απόψεις και ζωηρές διαφωνίες.

Η προχθεσινή βραδιά είχε έξυπνες, συγκινητικές, ουσιώδεις αλλά και κάποιες αμήχανες στιγμές που δεν οφείλονται σε αδεξιότητα των συντελεστών του ντιμπέιτ, αλλά στους κανόνες που θέτει το αρχικό κόνσεπτ του BBC. Π.χ., πώς να μετρήσει κανείς και να συγκρίνει την «ευσπλαχνία» στον Σωκράτη και τον Γ. Παπανικολάου ή την «ευφυΐα» στον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα; Πώς να συγκριθούν ως προς αυτά τα κριτήρια, καθώς και ως προς την «ανδρεία» και την «ηγεσία», άνθρωποι που διαμορφώθηκαν σε διαφορετικά περιβάλλοντα και έδρασαν σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες; Οπως επισημάνθηκε, οι Μεγάλοι της Ιστορίας δεν έχουν ανάγκη την επιβράβευση μέσω της ψήφου μας, όμως ψηφίζοντας ή ιεραρχώντας τους εκφράζουμε τις δικές μας ανάγκες και προσδοκίες, οι οποίες δεν έχουν λιγότερο ενδιαφέρον από τους «Μεγάλους» που επιλέγον

Advertisements

29 thoughts on “Για τους μεγαλους ελληνες

  1. Θα ήταν ωραίο, εκτός από τον ΣΚΑΪ που μιμήθηκε την αντίστοιχη εκπομπή του BBC με τους ‘Μεγάλους Έλληνες’, να μιμούνταν και οι πολιτικοί μας τους Βρετανούς MPs (βουλευτές) και πολιτικούς αρχηγούς που ζητούν συγνώμη αλλά και παραιτούνται (πρόκειται να παραιτηθεί μέχρι και ο Speaker, o ‘Πρόεδρος’ του House of Commons) για μια υπόθεση που στην Ελλάδα των μεγάλων σκανδάλων (και όχι μόνο των ‘Μεγάλων Ελλήνων’) θα πέρναγε στα πολύ ψιλά και χωρίς να σηκωθεί φρύδι…

  2. Το μόνο καλό που θεωρώ ότι έμεινε από αυτή την ιστορία είναι ότι μας δόθηκε μια αφορμή να θυμηθούμε, να μελετήσουμε εκ νέου χωρίς τη γκρίνια των γονιών και των δασκάλων αλλά και να μάθουμε (όσοι δεν ξέραμε) κάποιες σημαντικές πτυχές των προσωπικοτήτων που παρουσιάστηκαν.

    Κατά τ’ άλλα- συγχωρήστε με- δεν μπόρεσα ακόμα να αντιληφθώ γιατί θα πρέπει να ιεραρχήσω τους Μεγάλους μας Έλληνες αντί να τους συμπεριλάβω όλους μαζί στη διαμόρφωση του τόπου και της ταυτότητάς μας. Πόσω μάλλον όταν καλούμαι να συγκρίνω τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Παπανικολάου, τον Πλάτωνα και…τον Λαζόπουλο. Ποιος ο κοινός παρονομαστής που τους θέτει στην ίδια αρένα, πέρα από την κοινή καταγωγή (με ό,τι συνεπάγεται η κοινή καταγωγή);

    Τελικά ποιος είναι καλύτερος, ο Χατζιδάκις ή ο Θεοδωράκης;

    Καλησπέρα σας.

  3. Ποια ιδεα του Γκρειλ Μάρκους και κλπ… τους 300 τους Λεωνίδα που τους πας δηλαδή 😉
    p.s να πέρασα να σου πω ότι μου αρέσει το μπάνερ και το Παρίσι μαζί

  4. α, πολύ ομόρφηνε η σελίδα!
    πολύ ωραία η πρωτοβουλία του σκάι, από τις σπάνιες φορές που είναι ωραίο να βλέπεις ελληνική τηλεόραση!!!

  5. Πώς να συγκριθούν ως προς αυτά τα κριτήρια, καθώς και ως προς την «ανδρεία» και την «ηγεσία», άνθρωποι που διαμορφώθηκαν σε διαφορετικά περιβάλλοντα και έδρασαν σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες;

    Αυτό ακριβώς -κι αυτή ήταν η διαφωνία μου από την αρχή. Ούτε ανάγκη να μάθω ποιος είναι ο Πιο Μεγάλος Έλληνας (μου θυμίζει παιδικούς κι εφηβικούς ανταγωνισμούς -εγώ έχω πιο μεγάλο παιχνίδι, έφαγα πιο μεγάλο παγωτό κλπ), ούτε να συγκρίνω τον Κολοκοτρώνη με το Βενιζέλο, το Σωκράτη με τον Όθωνα και τον Λαζόπουλο με τον Παπανικολάου. Στο δημοτικό έμαθα ότι συγκρίσεις κάνω ανάμεσα σε όμοια: πορτοκάλια με πορτοκάλια, μήλα με μήλα, πατάτες με πατάτες. Πώς ήθελαν να συγκρίνω πατάτες με αχλάδια και ροδάκινα και κεράσια μαζί εδώ, δεν το κατάλαβα. Οι λίστες που αναφέρει η κα Τζιάντζη στην αρχή, οι μουσικές της χρονιάς ας πούμε, έχουν μια ομοιογένεια -εδώ ήταν χάος. Για να μην αναφέρω ξανά την απουσία σημαντικών έτσι κι αλλιώς ανθρώπων.

    Το ευτράπελο δε, που ο κος Σμαραγδής στο τέλος σήκωσε τα χέρια λες και ήταν ο ίδιος ο Αλέξανδρος που κέρδισε, δεν θα το σχολιάσω καν… 🙂
    (ούτε και το γεγονός ότι -όλως τυχαίως μεγαλύτερος έλληνας βγήκε ο Αλέξανδρος ο Μακεδών… )

    Όσο για την ευκαιρία να μάθουμε πράγματα για κάποιους σημαντικούς Έλληνες, θεωρώ ότι ήταν το μοναδικό κέρδος (αν υπάρχει) όσων το παρακολούθησαν, αν και όσες παρουσιάσεις είδα εγώ δεν με ικανοποίησαν, τα θεώρησα πολύ «λίγα» γι’ αυτούς που παρουσίαζαν.

    Δεν κατάφερε να με πείσει η προσπάθεια ότι έγινε για κάτι άλλο εκτός από «διαφημιστικούς λόγους». Ίσως είμαι πολύ αυστηρή, αλλά αυτό μου έμεινε.

    Φιλιά Ριτσάκι μας 🙂
    (και sorry, δεν ήθελα να σε πικράνω, αλλά θα σκάσω αν δεν τα πω, είναι γνωστό αυτό!!! 😛 )
    😆

  6. υγ1. Κι εμένα μ’ αρέσει το καινούριο design!!!
    😀

    υγ2. Και προτιμούσα το Γέρο του Μωριά, ή έστω το Σωκράτη από το Μεγάλο Κατακτητή σαν πρότυπο Έλληνα, πάντως! 😉

  7. Πέρασα για λίγο από την αγκαλιά της Αρκαδίας και νάμαι πίσω… Ασφυκτική η αγκάλη, αλλα μου αρέσει…

    @@ ΝατασσΑκι μου, ναι ξέρω αν δεν τα πεις θα σκάσεις..σε φιλώ, την αγάπη μου…

  8. @Penelope….dearest
    Πότε έρχεσαι εις την πόλιν μας ; Γενέθλια πότε έχουμε καλο μου, για να ξέρω, να πάω κομμωτήριο ντε….

  9. @ Χρήστος Μιχαήλ…. μια χαρά ιδέα ήτο και ξεσκονίσαμε λιγο και την ιστορία. Τα υπόλοιπα τάχουμε αναλύσει στην αρχή της προσπάθειας…Πάντως από το να βλέπουμε Πολυκατοικίες και τα τοιαύτα, καλύτερα αυτα….

  10. @ gerasimos…
    .Πάντα εύστοχος φίλε μου… Ναι, τίποτα δεν θα μείνει όρθιο στη Βουλή των Κοινοτήτων. Άσε που μου θυμίζει εποχές Προφιούμο και Κριστίν Κίλλερ στο ελαφρύτερο.

  11. @ΝατασσΑκι και Πενελοπε….

    τη φωτο πάνω στο Παρίσι την έχω τραβήξει εγώ εν έτει, αν θυμάμαι καλά 1991, καλοκαίρι με διάφορα ωραία. Δεν σας λέω όμως γιατί θα σκάσετε από τη ζηλια σας…

  12. Οι ‘Ελληνες έδειξαν το ποιόν τους με τους 100 «μεγάλους» που ψήφισαν: Ο Παπαδόπουλος (πάνω από τον Γρηγόρη Λαμπράκη στην κατάταξη) ο Μεταξάς (ο εθνικός προδότης στο Ρούπελ το 1916 για όσους έχουν την κακή συνήθεια να διαβάζουν ιστορία πέρα από τα τετριμμένα) ο Ωνάσης (χρηματοδότης του προαναφερθέντος Παπαδόπουλου και επικηρυγμένος οικο-εγκληματίας) αλλά και φιλόσοφοι της αρχαιότητας που ανάθεμα κι αν έχουν διαβάσει 2 στίχους τους αυτοί που τους ψήφισαν. Κι ας μη μιλήσουμε για κάτι βάρβαρους (τύπου Φίλιππος) ή για μη Έλληνες (Όθων)…

  13. Παρακολούθησα κι εγω όσο μπορούσα τη σειρά και είδα κάποια ενδιαφέροντα βιογραφικά από σημαντικούς ανθρώπους.
    Η πρώτη θέση του Μεγαλέξανδρου…δεν ξέρω διαφημισμένη (λόγω Σκοπίων) και υπερβολική μου φάνηκε γιατί εκείνη την εποχή η έννοια Ελληνας ήταν σχετική.
    Μου άρεσε η 2η θέση του Παπανικολάου, το άξιζε σαν από την πιο σύγχρονη γενικά Ελλήνων, κάποιες άλλες θέσεις ειδικά όταν αφορούν πολιτικούς είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσουν αντιδράσεις γιατί για τον καθένα η ιδεολογία του και οι πολιτικές του επιλογές είναι κάτι προσωπικό που τον αφορά…
    Αν θα μπορούσα να δεχτώ την 4η θέση του Καραμανλή δεν μπορώ να αφήσω σε μακρύτερη τον Παπανδρέου ή τον Φλωράκη, που ο καθένας από την πλευρά του βοήθησαν για να στηθεί η πιο καλή και δίκαιη δημοκρατία που είχε ποτέ η χώρα.

    Πάντως όπως σου ξανάπα, το ΣΚΑΪ μπροστά στα σκουπίδια που γυρίζουν τα κανάλια έκανε μια σημαντική προσπάθεια να αναδείξει κάτι το διαφορετικό. Και μέσα από τις αναλύσεις μάθαμε κάτι το παραπάνω.. Ίσως όχι για τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου, αλλά τον Παπανικολάου και τον Κολοκοτρώνη τους ανεβάσαμε μια σκάλα στη συνείδησή μας σαν ¨αξία Ελλήνων¨
    Μακάρι να ακολουθήσοιυν κι άλλα κανάλια κι άλλοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί κάτι παρόμοιο. Συγχαίρω όλο τον όμιλο της Καθημερινής για την πρωτοπορία του.
    Φιλιά ριτσάκι, καλημέρα

  14. @ Zalmoxis….
    Λοιπον, το αποφάσισα. Το επόμενο σχολιο που θα αφήσεις θα είναι μελισταλαχτο, τρυφερό, θετικο, εμπευστικό και αισιόδοξο….. Με ήκουσες αδελφι μου ;

  15. @Vasilis
    ναι, η τελευταία επισήμανση ειναι και η πιο σωστή., Μεσα στο χαος της τηλεόρασης, αυτή η σειρά ήταν αν μη τι άλλο μια ανασα, με τα συν και τα πλην της βεβαιως
    σε φιλω, οπαδέ της ποίησης και της λογοτεχνίας!

  16. Η ιεράρχηση των «Μεγάλων Ελλήνων» δεν προδίδει τις «δικές μας ανάγκες και τις δικές μας προσδοκίες» όπως λέει η σεμνή γραφίδα της Μ. Τζιαντζή, την οποία με εκτίμηση παρακολουθώ.
    Αντιθέτως η ψηφοφορία προδίδει τα νήματα και τα νοήματα με τα οποία η πολιτική κυριαρχεί στους ανθρώπους οι οποίοι ψηφίζουν.
    Αρα το μήνυμα απτην ψηφοφορία αφορά τυχόν επανεξέταση από τις Ηγεσίες, κομματικές και άλλες.
    Οι ψηφοφόροι εξετάστηκαν, τώρα η σειρά των εξεταστών να αξιολογηθούν, μεγάλη συζήτηση αυτή αρκεί να γίνει ανοικτών των θυρών, αλλά φεύ.
    την καλημέρα μου

  17. Να χαίρεσαι τον Κωνσταντίνο σου και να σε χαίρεται κι εκείνος! Χρόνια του πολλά, καλά και χαρούμενα!

    ΥΓ1. «Φυσάει» το ανανεωμένο, μίνιμαλ «ρουχαλάκι»!!!
    ΥΓ2. Με με ξεσυνερίζεσαι που δε λέω τίποτα για τους «Μεγάλους Έλληνες», είμαι λίγο στραβόξυλο εγώ με τα γκάλοπ και τις πανηγυρικές ψηφοφορίες και τους αναγκαστικούς συνψηφισμούς, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι το σύνολο της δουλειάς του ΣΚΑΪ δεν ήταν επαινετέο και ενδιαφέρον.

  18. @just me..ξέρω, ξέρω καλά τί γίνεται. Σε ευχαριστώ που περνάς από εδώ…. Και σε ευχαριστώ για το σχόλιο όσον αφορά βεβαίως το καινούργιο γελεκάκι μου…

  19. «…Το επόμενο σχολιο που θα αφήσεις θα είναι μελισταλαχτο, τρυφερό, θετικο, εμπευστικό και αισιόδοξo…»

    Όκι, ντόκι!
    Ακριβώς σαν εμένα!

    Χρόνια πολλά για τον Ντίνο!

  20. Χρόνια πολλά στο γυιό Κώνστα Ντίνο
    και πάντα Σταθερός του εύχομαι
    και να τον χαίρεσαι σταθερά,
    «μη μασάς».
    (Κώνστα=Consta=Constante=Σταθερός)

  21. Ρίτσα μου σχώρα με αλλά διαφωνώ κατηγορηματικά! Και επειδή είσαι πραγματική δημοκράτισα ξέρω ότι θα δημοσιεύσεις και τον αντίλογο.. Λέει η κα Τζιαντζή ότι σε όλον τον κόσμο προκρίνουν τις «100 καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες» Μα φυσικά. Κινηματογραφικές όμως. Όχι τι από τις κινηματογραφικές ταινίες, τα ποιήματα, τα ποδοσφαιρικά επιτεύγματα, τα αυτοκίνητα, τα πορτοκάλια, είναι το σημαντικότερο όλων των εποχών..(!) Έλεος! Αυτός ο αχταρμάς είναι ισοπέδωση των πάντων μόνο και μόνο γιατί έτσι εξυπηρετείται το «κονσεπτ» του εν λόγω ριάλιτι! Εγώ επ αυτού, έκανα μια κριτική στην κα Διαμαντάκου γιατί και οι κρίνοντες κρίνονται.. Για να μην τα ξαναγράφω σε παραπέμπω να ρίξεις μια ματιά: http://sofistis.wordpress.com/2009/05/21/210509/

  22. Οι Έλληνες βρίζουν τον Bush και βγάζουν μεγαλύτερο Έλληνα τον Μέγα Αλέξανδρο. Διαστροφή ή χιούμορ;

  23. @sofistis….
    μ ‘ έλιωσες με εκείνο το δημοκράτισα..Βρε συ αισθάνομαι σαν κόρη της γαλλικής επανάστασης λίγο πριν τον Ροβεσπίερο… Τέλος πάντων, αν σου πω, είχες πάει στα spam που συνήθως δεν τα ανοιγω , τα πετάω κλπ… απόψε είπα, βε για να δω…και τσουπ, νατος ο σοφιστής.Οπότε επειδή μεφερες στο φιλοτιμο σε ανήρτησα…
    Τώρα εγώ μάρτυς δεν απαντώ επί της ουσίας.

  24. @nashos…
    Νάσο , καλώς όρισες..Οι Ελληνες είναι οι Ελληνες.Απλά πράγματα και πολλές φορές υπέρ το δέον κατανοητά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s