Πολιτικοί : Πόσο πιο κάτω πια ;


art-inspiration-alittletired

Αντίλογοι

της Ρίτσας Μασούρα

Οι πολιτικοί εξακολουθούν να με εκπλήσσουν, ενώ δεν θάπρεπε. Σε γενικές γραμμές ο τρόπος που διαχειρίζονται τα πολιτικά πράγματα και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν για να παραμένουν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας –  αξίζουν δεν αξίζουν – είναι γνωστός. Τετριμμένος, ξεπερασμένος και παλαιοκομματικός. Η προσκόλληση στους κομματικούς μηχανισμούς γίνεται έμμονη ιδέα, τρόπος ζωής. Σ’ αυτό συμβάλει βεβαίως η περιρρέουσα αρρωστημένη ατμόσφαιρα που του υπαγορεύει ότι έτσι τον θέλει ο Έλληνας ψηφοφόρος, του χεριού του, διεκπεραιωτή των μικρών του «θέλω», συμβιβαστικό προς την αντιπολίτευση και υποτακτικό προς τις μειοψηφίες. Αρκεί να μην διαταράσσονται οι υπάρχουσες ισορροπίες.

Παρ όλα αυτά εξεπλάγην όταν διάβασα σε ρεπορτάζ των εφημερίδων ότι οι επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να μεταβούν αρχικά στις Βρυξέλλες, να πουν μια θερμή, μεσογειακή καλημέρα στους νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές και στη συνέχεια να κατηφορίσουν στην Ελλάδα, όπου βεβαίως θα επικρατεί προεκλογικός πυρετός. Μου πήρε αρκετή ώρα να πιστέψω το ρεπορτάζ, δεδομένου ότι τόσο η κ.Γιαννάκου, όσο και ο κ. Παπακωνσταντίνου έχουν να επιδείξουν θετικά δείγματα γραφής και συν τοις άλλοις το πολιτικό τους μητρώο είναι καθαρό. Φαντάζομαι ότι θα προβούν σε διευκρινιστικές δηλώσεις, αν δεν το έχουν ήδη πράξει. Θα πουν ότι παρεξηγήθηκαν και ότι θα τιμήσουν την επιλογή των αρχηγών τους, προβάλλοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα ελληνικά συμφέροντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξύλινος λόγος.

Ωστόσο αυτή η «ήξεις αφίξεις» στάση τους , πέραν του ότι καταδεικνύει έλλειψη πολιτικού επαγγελματισμού, λειτουργεί ως τροχοπέδη στις επιλογές των ψηφοφόρων και αυξάνει την τάση αποχής. Με την αμφισημία των δηλώσεών τους, οι δύο πολιτικοί προσδίδουν στίγμα «ελαφρότητας» στο Ευρωκοινοβούλιο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ελάχιστα τους ενδιαφέρει να υπηρετήσουν έναν «απαξιωμένο» θεσμό. Βεβαίως οι συγκεκριμένοι πολιτικοί δεν είναι οι μόνοι που ενδεχομένως σκέπτονται με αυτό τον τρόπο. Έχουμε δείγματα γραφής παντού στην Ευρώπη, όπου για ορισμένους το ευρωκοινοβούλιο θεωρείται απλώς το πέρασμα σε ασφαλέστερους πολιτικούς θώκους ή τόπος πολιτικής εξορίας για κάποιους που έχουν ενοχλήσει την πολιτική αρχή της χώρας τους. Την περασμένη Κυριακή, πληροφορηθήκαμε ότι νέα πρόεδρος της Λιθουανίας εξελέγη η ως χθες παντελώς άγνωστη επίτροπος, αρμόδια για θέματα προϋπολογισμού, Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι η εντυπωσιακή Ρασίντα Ντατί, σύμβολο της πλουραλιστικής Γαλλίας και υπουργός Δικαιοσύνης «εξορίζεται» στην ευρωβουλή, ίσως γιατί υπερέβη τα εσκαμμένα της πολιτικής Σαρκοζί.

Άδικο, πραγματικά άδικο. Σήμερα το 60% των αποφάσεων και αύριο το 90% ( εφόσον εγκριθεί η Συνθήκη της Λισσαβόνας ) αποτελούν προϊόν συναπόφασης ευρωκοινοβουλίου και Συμβουλίου Υπουργών. Και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ως σήμερα αντισταθεί αποτελεσματικά σε άκριτες αποφάσεις του Συμβουλίου Υπουργών, διατηρώντας με εξαιρετικά προσγειωμένο τρόπο το ρόλο του ως υπερασπιστή του κοινωνικού προσώπου της Ευρώπης.

Η πολιτική είναι δέσμευση. Προϋποθέτει διαδοχικές χαλιναγωγήσεις. Γι αυτό και οι πολιτικοί που θα ηγηθούν των ευρωψηφοδελτίων θα πρέπει να παραμείνουν στις θέσεις τους καθ όλη τη διάρκεια της θητείας τους, αποδεικνύοντας στους ψηφοφόρους ότι η δουλειά  τους στο Ευρωκοινοβούλιο είναι σημαντική και μας αφορά άμεσα.

ριτς

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή 21-5-2009

22 thoughts on “Πολιτικοί : Πόσο πιο κάτω πια ;

  1. Τι ρωτάς αγαπημένη; Από τα άκρα δεξιά προς τα άκρα αριστερά και με όλη την ενδιάμεση γκάμα ο πάτος είναι ο ίδιος: άφατος!

    Την καλημέρα μου!

  2. @Koptoraptou….φιλενάς! καλως όρισες και πάντα με το χιούμορ σε πλήρη δράση. Νασαι καλα. Γεμίζεις τις μπαταρίες μας…και χρονια πολλά ε;

  3. Η Πολιτική και οι πολιτικοί ορίζουν το κέντρο βάρους των πολιτών. Όσο οι πολίτες ανακατεύουν τον βυθό με τα βοθρολύματα ψάχνοντας να βρουν λύσεις μόνο για τα μικροσυμφέροντά τους, καθοδηγούμενοι σαν πρόβατα από τα ΜΜΕ, τις δημοσκοπήσεις και το lifestyle, άλλο τόσο και οι πολιτικοί θα πολιτεύονται όπως πολιτεύονται.
    Έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Δυστυχώς,

  4. Θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα.
    Αλλά και να σου πώ κάτι Ρίτσα μου? Εαν δεν έκαναν αυτό οι επικεφαλής, νομίζεις οτι τα ΜΜΕ θα ασχολούνταν με τις πολιτικές θέσεις και τις διαφορές προγραμμάτων και προτάσεων μεταξύ των κομμάτων, σε σχέση με την ΕΥρώπη και δη την ΕΥρωβουλή?
    Θα εβρισκαν κάτι άλλο να αρχίσουν τις κοκορομαχίες και τα ουαί τα αιμοβόρικα…

    Και θα προσθέσω λοιπόν στα λεγόμενα του φίλτατου Μαρξ πως εχουμε και τα ΜΜΕ που μας αξίζουν.

  5. Εγω να προσθεσω πως με κατι τετοια εχουμε την Ευρωπη που μας αξίζει…Η μαλλον, δεν αξίζουν στην ευρωπαϊκή ιδέα τέτοιες πρακτικές.
    Εξαιρετικά τα σχόλια της ανάρτησης.

  6. Η περιρρέουσα αρρωστημένη ατμόσφαιρα, όπως περιγράφεται στην ανάρτηση, είναι αναμφισβήτητα μια πραγματικότητα στο πολιτικό μας σκηνικό (και αλλού, βέβαια, αλλά για τα δικά μας πονάμε περισσότερο). Την ευθύνη για τη διαμόρφωσή της μοιράζονται τόσο οι πολιτικοί όσο και οι πολίτες, ωστόσο το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί σε καθεμιά από τις δυο πλευρές δεν είναι το ίδιο.

    Η πλευρά των πολιτικών μολονότι αριθμητικά μικρή, αποτελείται από άτομα που έχουν τη γνώση (θα τολμήσω να πω και την ικανότητα) να πολιτευτούν κατά τρόπο ωφέλιμο προς τη χώρα και τους πολίτες. Εκείνο που τους λείπει είναι η θέληση να το πράξουν. Επιθυμούν ένα μερίδιο εξουσίας που θα τους επιτρέψει να διαπλακούν επωφελώς (μίζες) και να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα και μεγάλα «θέλω». Όμως για να αποκτήσουν την πολυπόθητη εξουσία έχουν ανάγκη την ψήφο των πολιτών, οι οποίοι (κακώς μεν, εν μέρει δικαιολογημένα δε) την προσφέρουν με αντάλλαγμα τη διεκπεραίωση των μικρών τους «θέλω».

    Κι έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στον οποίο περιδινίζεται η χώρα αενάως. Εκείνοι που θα τη βγάλουν από το φαύλο κύκλο οφείλουν να είναι οι πολιτικοί που γνωρίζουν και που μπορούν. Επειδή οι πολίτες είναι μια πολυπληθής αλλά ανομοιογενής (ως προς τις γνώσεις και τις ικανότητες) ομάδα, ώστε να μην επιλέγει πάντα με τα σωστά κριτήρια εκείνους που θα πάρουν στα χέρια τους την τύχη της χώρας. Κι αυτήν ακριβώς την ανομοιογένεια εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί. Οι πολιτικοί οφείλουν να «διδάξουν» πολιτικό ήθος με το παράδειγμά τους, για να μάθουν και οι πολίτες εκτός από το ατομικό τους συμφέρον να φροντίζουν και για το καλό του τόπου.

    Όμως δυστυχώς το πολιτικό ήθος …δε μένει πια εδώ. Κι οι ελάχιστοι πολιτικοί που το διαθέτουν τοποθετούνται έντεχνα και με περισσή φροντίδα στο περιθώριο.

  7. δηλαδή ποιοί εξαιρούνται απο τον πάτο;
    να ξέρω να χωθώ στην κιβωτό
    αν μήπως το σκάφος είναι τρύπιο
    και δεν προλάβω να σωθώ
    αχ δεν ξέρω τι άλλο να πω
    άραγε τι θα απογίνω
    χωρίς αυτόν τον βάρβαρο φόβο

  8. Θα τιμήσουν την επιλογή των αρχηγών τους;
    Μα οι ίδιοι οι αρχηγοί τους θα τους θέλουν πίσω!

    Αν αυτοί που στέλνουμε είναι «οι άχρηστοι» (δι εμάς), τότε τελικά ποιοί πέρνουν όλες αυτές τις αποφάσεις;
    Διότι ή τις αίρνουν «οι άχρηστοι» (οπότε μάλλον γίνεται οξύμωρο το θέμα), ή όντως η ευρωβουλή υπάρχει για τα μάτια του κόσμου…

    Δεν ξέρω τί να πω…

  9. Σημαντικός ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και γενικότερα όλη νομοθετική παραγωγή της Ένωσης μάς αφορά και μάλιστα άμεσα, αλλά από την άλλη κατά πόσο είμαστε ενήμεροι για όλα αυτά; Τί κάνουν οι κοινωνικά ορισμένοι φορείς για αυτό, π.χ τα ΜΜΕ; Υπάρχει ποτέ «σαλόνι» εφημερίδας, που να γράφει κάτι σημαντικό στα πλαίσια της νομοθετικής διαδικασίας της Ένωσης (και δεν αναφέρομαι σε γεγονότα τύπου αναθεωρήσεις συνθηκών, ή το τί θα γίνει με επιδοτήσεις), αλλά στα πλαίσια της καθημερινότητας; Έχουμε δει ποτέ στις ειδήσεις αποσπάσματα συνεδριάσεων του Ευρωκοινβουλίου; Όχι, εδώ καλά καλά τα ΜΜΕ δεν παρουσιάζουν την πραγματική εργασία των πολιτικών και του Κοινοβουλίου, αλλά αναλώνονται στην «επικοινωνία» και την «σημειολογία», π.χ στην πρόσφταη υπόθεση του κ. Παυλίδη γράφηκαν περιλήψεις διδακτορικών για τον δείκτη του κ. βουλευτή, όπως και στο πώς, γιατί, από ποιά γωνία, κάθισε κοντά στον Πρωθυπουργό και πώς αυτός προσπάθησε να τον αποφύγει.

    Επίσης στην Ελλάδα φαίνεται πως η πολιτική ταυτίζεται μόνο με την εξουσία (νομίζω ότι το είχε γράψει ο κ. Μανδραβέλης αυτό). Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το πολίτευμά μας είναι τυπικά Κοινοβουλευτικό, αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι ισχυρά ελεγχόμενο από την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, η μόνη επιθυμία φαίνεται να είναι να βρεθεί κάποιος σε υπουργική θέση, διότι μόνο τότε μπορεί να ασκήσει πολιτική. Δεν παραιτούνται μόνο ευρωβουλευτές, το βλέπουμε και αλλού, όπως είναι στους δημάρχους και τους συνδικαλιστές, ελπίζοντας να γίνουν βουλευτές με όνειρο την υπουργοποίησή τους.
    Καλησπέρα

  10. Πράγματι, το Ευρωκοινοβούλιο προσιδιάζει σε Περιφερειακό Κοινοβούλιο Αυτοδιοίκησης και όχι Πανευρωπαϊκό.
    Εχει ακούσει κανείς Ευρωβουλευτή να ορίζει τα Ευρωπαϊκά Σύνορα όπως ο κ. Σαρκοζύ;
    Ολοι είναι εξίσου πολιτικοί, η τόλμη καθορίζει την ιεραρχία της πολιτικής των.

  11. Καλησπέρα φίλοι μου. Εξαιρετικά όλα τα σχόλια και φυσικά δεν έχω κάτι να προσθέσω. Κατά καιρούς εκφράζω απορίες, αλλά είναι πλέον προφανές ότι θα μείνω μ αυτές, γιατί το καράβι εχει μπατάρει και οσονούπω θα γίνει sea diamond!
    Φιλια και καλο Σ/Κ…

    θα κατέβω στον Πλάτανο Κυνουρίας στη γιορτή του κερασιού…κρασοκατάνυξη και μεζέδες και φωνές , πολλές φωνές και μουσικές

  12. Ακόμα και στο «Sea Diamond» , έστω και με καθυστέρηση , μάλλον ξεκίνησε η άντληση …

    καλά να περάσετε , καλό σ/κ

  13. Με έβαλες να σου υποσχεθώ πως το επόμενο σχόλιό μου θα είναι γλυκό, μελιστάλακτο και αισιόδοξο…
    Και ανέβασες ποστ για τους έλληνες πολιτικούς!
    Σαν να αφήνεις δηλαδή έναν βουλιμικό μπόμπιρα μέσα στο μουσείο σοκολάτας και να του κάνεις κήρυγμα για φίτνες και υγεινισμό…
    Την καλησπέρα μου!

  14. @zalmoxis… παιδί μου, τεστ αντοχής είναι αυτό!!! Καλημερες, φευγω, παω στις κερασιές της Αρκαδίας!!!

  15. Και η φωνή του δικηγόρου του διαβόλου :

    Να ταν μόνο οι έλληνες πολιτικοί θα ταν καλά . Αλλά όπου κι αν γυρίσουμε στην Ευρώπη θα διαπιστώσουμε πως παραμένουμε και σε αυτόν τον τομέα ‘πάροικοι’ .

    Η επικοινωνία και οι μεταφορές φέρνουν κοντά τους πολιτισμούς σε σημείο που να τους παρακάνουν ίδιους και σε σημείο που να χάνεται το ιδιαίτερον γνώρισμα κάθε λαού. Μέχρι που κάποτε – πριν 30 χρόνια – κατηγορούσαμε την αγγλική κουζίνα σαν απάισια ( και ήταν ) ενώ σήμερα έχει εξαιρετικά αναβαθμιστεί με γαλλικές και …μεσογειακές συνταγές σε σημείο που να μην την αναγνωρίζουμε – οι παλιοί τουλάχιστον σαν κι εμένα . Η Ευρώπη μας έφερε και τα Carrefours και τους Lidl και τρώνε χιλιάδες ευρωπαίοι απ το ίδιο το προϊόν . Πριν 20 χρόνια στη Ρόδο ζήτησα σε μεγάλο τουριστικό ξενοδοχείο να μου σερβίρουν ούζο με μεζέ και μου απάντησαν : Να πάτε στα χωριά να το βρείτε …. Έτσι ακριβώς

    Μοιραίο είναι να επηρεαστεί τελικά και η πολιτική συμπεριφορά. Φαίνεται δεν διαβάζετε αρκετά για τα ‘φρουτα’ που μας σερβίρει το πάνθεον των ‘μοντέρνων’ Ευρωπαίων πολιτικών .

    Αν έχετε λόγους να κατηγορείτε τους έλληνες πολιτικούς – και σας καταλαβαίνω – έχετε άλλους τόσους και περισσότερους να τα ψέλνετε στους ξαδέλφους μας στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ποιός μετάδωσε τα φώτα σε ποιόν παραμένει απλά μια ακαδημαϊκή ερώτηση

  16. Πόσο πιο χαμήλα? Μετά από αυτό που διάβασα πρωι πρωι (ότι ο ΚΑτμαν ναι μη σας ακούγεται περιεργο , ο Κατμαν της Πάνια κατεβαίνει υποψηφιος με τον Βεργή ( τι συνδιασμός θεε μου!) αναρωτιέσαι Ρίτσα μου πόσο πιο χαμηλα?
    Κάτω από τον πάτο!
    Μα , είμαστε σοβαροί?

  17. @@@liakada…
    Πότε πάλι έγινε αυτό ;Εννοείς εκείνο το παραξενο παιδί που πριν απο χρονια ήταν στην Πάνια; Βεργής και Κατμαν, λοιπον…Να τί θα πει Ελλάδα!!!

  18. Απάντηση στον «Ντροπαλό» για τα ΜΜΕ και το Ευρωκοινοβούλιο :

    1. Τα ΜΜΕ είναι ένα άλλο παράκεντρο εξουσίας και ασχολούνται με αυτό που μας πουλάνε – όχι με το τι γίνεται

    2. Οι εντόπιοι πολιτικοί δεν θέλουν να ξέρουμε ότι ουσιαστικά δεν είναι αυτοί που παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις στον τόπο τους . Σε αρκετές αποφάσεις που παίρνονται στο Ευρωκοινοβούλιο ψηφίζουν αντίθετα από τις εντυπώσεις που δημιουργούν στο εσωτερικό

    3. Κάλυψη των ΜΜΕ στην ‘Δυτική’ Ευρώπη γίνεται μεν για το Ευρωκοινοβούλιο αλλά σε θέματα που αφορούν την χώρα τους ειδικά – υπάρχει κι εκεί ένα ‘φίλτρο’ δηλαδή

    4. Ο Ντελόρ είχε πει μια μεγάλη αλήθεια : » Όταν γίνεται κάτι καλό απ την ΕΕ οι ντόπιοι πρωθυπουργοί λένε ‘Να τι κάναμε’ , αλλά αν πρόκειται για κάτι μη δημοφιλές λενε ‘Αυτό το έκανε η ΕΕ’ .
    Προφανώς η διαπίστωσή του δεν στόχευε ειδικά στην Ελλάδα

    Συνεπώς τα ΜΜΕ , των οποίων τα συμφέροντα είναι λίαν τοπικά, έχουν κάθε λόγο να μην αχολούνται με το Ευρωκοινοβούλιο.

    Κάποιοι μάλσιτα λένε ότι αυτή η στάση είναι σε θέση να δυναμητίσει από μόνη της το όλον μέλλον της ΕΕ και όχι τόσο οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών μελών για τον απλό λόγο ότι ο πολίτης δεν καταλαβαίνει άμεσα που η ΕΕ τον αφορά. Στις ερχόμενες ευρωεκλογές , στην πλειονότητα της Ευρώπης φοβούνται ήδη ένα τεράστιο ποσοστό αποχής σαν την αρχή του τέλους.
    Φυσικά στην Ελλάδα είναι απλά θέμα του ντόπιου ντέρμπυ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ουδέν πέρα τούτου.

    Και υπάρχει και κάτι άλλο : έχω ακούσει αρκετούς έλληνες που προτιμούν να ΜΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΝΤΑΙ για την ΕΕ γιατί θέλουν να πιστεύουν ότι η πολιτική θα μπορεί να διεξάγεται πάντα με τα ‘δεδομένα κόλπα’ που γνωρίζουν από χρόνια ότι ισχύουν στην Ελλάδα . Δεν ‘γουστάρουν’ αλλαγές σε αυτό το σημείο . Η έκφραση : ‘Ρε άσε να λένε στην ΕΕ , αυτά δεν περνάνε στην Ελλάδα ‘ , ειναι εξαιρετικά δημοφιλής , ακόμα και σε νόμους που έχει ήδη υπογράψει η Ελλάδα σαν χώρα μέλος της ΕΕ !!! Και δεν κάνω πλάκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s