Ο Ουμπέρτο Εκο, οι Ιταλοί και ο φασισμός


Θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι: Κινδυνεύει, άραγε, η δημοκρατία στην Ιταλία ; Κι αν ναι, οι Ιταλοί κλείνουν τ ‘ αυτιά τους στις σειρήνες ενδεχόμενου φασισμού; Τόσο πολύ πια έχουμε απομακρυνθεί από τα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν του Β’Παγκοσμίου Πολέμου ; Τόσο λίγη είναι η τσίπα που μας απέμεινε;

Το ξέρω. Ο κρίκος εμπιστοσύνης που ένωνε τον κόσμο με τους πολιτικούς έχει προ πολλού γίναι κομμάτια. Ο πολιτικός εξελίχθηκε σε καρικατούρα και πιθανώς σε αποτυχημένο καρατερίστα. Κι ο κόσμος , φορτισμένος πάντα, αλλά και απαυδησμένος, αδιάφορος, αλλά και αναιδώς απαιτητικός ως προς το ατομικό του συμφέρον, μ έναν πρωτόγνωρο υλισμό στο μυαλό του, δεν καρτεράει τίποτα. Αφήνεται στο τυχαίο και στο εύκολο.Αφήνει το μυαλό του να καρκινοβατεί. Αν ο Μπερλουσκόνι του υπόσχεται ότι θα καθαρίσει για πάρτι του, ότι θα μαζέψει τους ξένους, τους περιθωριακούς, τους αναρχικούς, τους αναρχοαυτόνομους και γενικώς οτι ενοχλεί το οπτικό του πεδίο, γιατί να μην τον ακολουθήσει; Αν ο Μπερλουσκόνι με τα καμώματα του ικανοποιεί τους μύχιους πόθους του, γιατί να μην τον κάνει  ίνδαλμα ; Και όπως λέει ο Ουμπέρτο Εκο, δεν είναι ο Μπερλουσκόνι το πρόβλημα. Είναι οι Ιταλοί που τον ψηφίζουν.umberto_eco_23615

Ο Ουμπέρτο Εκο παρεμβαίνει συχνά στα δημόσια πράγματα της χώρας του. Κι ο Ντάριο Φο παλιότερα το ίδιο έκανε. Ο φόβος ενός νεοφασισμού( μεταφασισμού κατα το μεταμοντέρνο) τρομάζει κάποιους και δημιουργεί μικρές νησίδες αντίδρασης.

Γράφει,λοιπόν, ο Εκο στην Espresso.«Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν είναι το πρόβλημα της Ιταλίας. Η ιστορία είναι γεμάτη με τυχοδιώκτες, που δεν στερούνται χαρισμάτων, έχουν μια κακή αίσθηση του κράτους, αλλά μια πολύ ανεπτυγμένη αίσθηση των δικών τους συμφερόντων, οι οποίοι θέλησαν να εγκαθιδρύσουν μια προσωπική εξουσία, παρακάμπτοντας τα κοινοβούλια, τους δικαστές και τους θεσμούς.Όταν η κοινωνία τους το επιτρέπει, γιατί να τα βάζουμε μαζί τους κι όχι με την κοινωνία που τους επέτρεψε να το πράξουν;»

Είναι επομένως ανώφελο να τα βάζουμε με τον Μπερλουσκόνι, ο οποίος κάνει μόνο τη δουλειά που τον συμφέρει. Η πλειοψηφία των Ιταλών είναι αυτή που αποδέχθηκε τη σύγκρουση συμφερόντων για την οποία ευθύνεται ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος έχει στην ιδιοκτησία του την αυτοκρατορία Fininvest, η οποία ελέγχει κυρίως τον τηλεοπτικό όμιλο Mediaset. Ο Eκο καταγγέλει την «άρρωστη κοινωνία» στην Ιταλία και υπερασπίζεται την ελευθερία του Τύπου, η οποία απειλείται από νομοσχέδιο που προβλέπει πολύ βαριά πρόστιμα για τα άρθρα που αναφέρονται σε έρευνες των ανακριτικών αρχών ή σε δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη. «Στις ‘υγιείς’ δημοκρατίες δεν χρειάζεται να υπερασπιστεί κανείς την ελευθερία του Τύπου επειδή κανείς δεν σκέφτεται να την περιορίσει», σημειώνει. Και γιατί να σημάνει κανείς συναγερμό, αν η ιταλική κοινωνία δεν αισθάνεται ότι την αφορά, διερωτάται. «Είναι πολύ απλό. Το 1931 ο φασισμός επέβαλε στους πανεπιστημιακούς καθηγητές -1.200 εκείνη την εποχή- έναν όρκο πίστης στο καθεστώς. Μόνον 12 αρνήθηκαν και έχασαν τη δουλειά τους. Ίσως οι 1.188 που παρέμειναν να είχαν αξιοσέβαστους λόγους. Όμως οι 12 που αρνήθηκαν έσωσαν την τιμή του Πανεπιστημίου και τελικά την τιμή της χώρας.«Να γιατί πρέπει να λέμε όχι μερικές φορές», καταλήγει ο συγγραφέας, ο οποίος δηλώνει «απαισιόδοξος» και πιστεύει ότι η παρέμβασή του αυτή «δεν θα εξυπηρετήσει σε τίποτα».

Advertisements

12 thoughts on “Ο Ουμπέρτο Εκο, οι Ιταλοί και ο φασισμός

  1. Εν γένει έχει απόλυτο δίκιο o EKO.

    Όμως πρέπει να απαντηθεί πρώτα μια άλλη ερώτηση:
    Εφόσον η ψήφος του καθενός μας είναι αιτιοκρατική και όχι αυθόρμητη (δεν πιστεύω να διαφωνεί κανείς), στην αλυσίδα του αίτιου-αιτιατού που οδηγεί στην επιλογή αυτή, τι συνεισφορά έμμεση ή άμεση έχει ο ίδιος (ο εκάστοτε Μπερλουσκόνι) και κατά πόσο εν τέλει αυτή η συνεισφορά γίνεται με θεμιτά και ηθικά ή με ύπουλα και δόλια μέσα…

  2. Mα τι εννοεί αυτός ο Εκο με την λέξη Ιταλοί ή Μπερλουσκόνι;
    Τι εξιδανικεύει, επιτέλους.
    Να το πω απερίφραστα σαν τον Ομηρο.
    Κύκλωπας και Οδυσσέας.
    Νάτος ο ΕΚΟ στον ρόλο του Ποσειδώνα κι’ ας μην το κατανοεί.

    Υ.Γ. Το πρόσφατο γεγονός των ΜΜΕ περί «Συνομιλιών τηλεφωνικών» έχει μία αύρα Μπερλουσκονισμού, οπότε αν λήξει η δικαστική διαμάχη δεν ευθύνεται σε τίποτα η «ένοχη», νάτοι που διαβαίνουν το ποτάμι χωρίς να βραχούν.

  3. Γειά σου φιλενάδα, καιρό εχω να μπω στο δ/δικτυ.

    Ο Εκο δεν είναι η πρώτη φορά που περνάει το Μ. απο γενεές 14.
    Στο «Με το βημα του κάβουρα» αφιερώνει πολλές σελίδες για τον καβαλιέρο.

    Επίσης παίρνει θέση και για την ιδιωτική παιδεία. (κατά).
    Ο Μ. είναι παιδι της εποχής της ελευθερίας του τύπου. Με τα λεφτά του έχει αγοράσει το 90% (? ή το 100% ?) του ιταλικού τύπου!

    περιληπτικά, και όσο θυμαμαι γραφει ο Εκο:

    «Οταν ένας άνθρωπος τυχαίνει να κατέχει όλες τις πηγές ενημέρωσης κι άγιος να ήταν, θα έμπαινε στον πειρασμό να καταστρατηγησει την ελευθερία του τύπου»

    Αντε να κάνεις πολιτική……. με τέτοιες συνθηκες….

    Εδω σε μας, προσπάθησε η μεγαλοκουκλάρα να τον αντιγραψει, αλλά δεν της βγηκε.

  4. Πολύ φοβάμαι ότι η παρεμβάσεις του Έκο δεν θα έχουν το ποθητό αποτέλεσμα ανατροπής αυτής της κατάστασης, όπως και ο ίδιος αντιλαμβάνεται. Ωστόσο είναι σημαντικό να ακούγεται μία διαφορετική φωνή που, αν και δεν δύναται αφεαυτής να ανατρέψει το σύστημα, μπορεί με σαφήνεια και πειστικότητα να το αναλύσει.

  5. @artanis

    @Darthiir the Abban

    @ GB

    @ ange-ta

    @ Eva Stamou
    Να πω πρωτίστως ότι όταν ελέγχεις τόσα πολλά μέσα επηρεάζεις και διαμορφώνεις συνειδήσεις. Πλάθεις πολίτες με τον αλφα ή το βήτα τρόπο. Οπότε όλα πιθανά. Επειτα, στην Ιταλια, η διοικητική μηχανή τσουλάει μόνη της στον αυτόματο πιλότο. Οπότε, εκεί λειτουργούν αλλιώς. Επισης εχουν μειωθεί οι διανοούμενοι που αντέχουν σε παρεμβάσεις, τυπου Εκο.Υπαρχει μια ταση συμβιβασμού γενικότερα και ειναι λογικό από τη στιγμή που έννοιες όπως αυτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εχουν χασει ενα κομματι από την ουσία τους. Η ασφάλεια πάνω απ όλα.Παγίδα σκέτη.

  6. Όμως οι 12 που αρνήθηκαν έσωσαν την τιμή του Πανεπιστημίου και τελικά την τιμή της χώρας.»

    εσωσαν ομως το τομάρι τους;
    σε μια εποχή που κυβερνάν τομάρια αυτό δεν γίνεται εκ των πραγματων το κύριο κριτηριο;

  7. @ Νοσφεράτος.
    Μπα, δεν πιστευω. Εχουμε τη δυνατότητα και το ταλέντο να κάνουμε τους διαχωρισμούς. Αρκεί να το θέλουμε πολύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s