Ενα Γέλιο σωτήριο!


christina Barcelona

44.jpgwoody allendscf7121

«Γελάτε γιατί χανόμαστε», μου είπε και μούριξε ένα διερευνητικό βλέμμα, καθώς άρχισε να μου λέει ένα χαζό ανέκδοτο από αυτά που συνήθως έχει πρόχειρα στο τσεπάκι του και που τον κάνουν να νοιώθει λιγότερο μόνος στη μονότονη διαδρομή Ντάπια-Παλιό Λιμάνι Σπετσών. Ο ιδρώτας έσταζε στο πρόσωπό του αμαξά, αλλά εκείνος απτόητος παρίστανε τον καρτερικό ιππηλάτη που την ημέρα αντέχει τους καύσωνες και τις ιδιοτροπίες του πελάτη και τα βράδια στο κονάκι του αντέχει τις φωνές της κυράς του, καθώς σπάνια τα χρήματα που φέρνει φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Δεν γέλασα με το ανέκδοτο. Εφταιγε η μιζέρια της πόλης. Δεν είχα προλάβει να αποτοξινωθώ. Στο κάτω κάτω, τί ήθελα; Μια βόλτα ως το Παλιό Λιμάνι. Γι αυτό και του απάντησα μ’ένα ….αφοπλιστικό χαμόγελο, δίνοντας του να καταλάβει ότι δεν ήμουν σε φόρμα , ούτε και με ενδιέφεραν τα χιλιοειπωμένα ανέκδοτά του. Κι έτσι η μονότονη για κείνον διαδρομή έληξε άδοξα, χωρίς ούτε ένα γειά στο τέλος.


Το βράδυ ωστόσο μ’έπνιξαν οι ενοχές. Τι είχε συμβεί; Ενας μεροκαματιάρης νησιώτης πούχε το πρόσωπο σκαλισμένο από το χρόνο και τον ήλιο με παρότρυνε να γελάσω λίγο. Να διακόψω την κατάδυσή μου στη συσσωρευμένη κατήφεια, να ξεφύγω από την αγέλαστη πολιτεία που ξοδεύεται καθημερινά μέσα σε σύμφυρμα θλιβερών ειδήσεων και σε συμφατικά ρεύματα. Να αναδυθώ στην επιφάνεια. Τόσο απλά.BergsonΘυμήθηκα αίφνης πως το χειμώνα είχα περάσει μερικά βράδυα διαβάζοντας  «Το γέλιο» του Ανρί Μπεργκσόν. Ενα βιβλίο που αναλύει τη σημασία του κωμικού. Ο Γάλλος φιλόσοφος λέει ότι από την εποχή του Αριστοτέλη οι μεγαλύτεροι στοχαστές καταπιάστηκαν με το θέμα του γέλιου που πάντα μας διαφεύγει, πάντα ξεγλιστρά, ξεφεύγει, ξανασηκώνεται όρθιο, αυθάδης πρόκληση στο φιλοσοφικό στοχασμό.Ο Μπεργκσόν λέει ότι δεν υπάρχει κωμικό, άρα αστείο, έξω από το κυριολεκτικά ανθρώπινο. Ενα τοπίο είναι πιθανώς ωραίο, άσχημο ή ασήμαντο. Δεν είναι όμως αστείο. Θα γελάσουμε μ’ ένα ζώο, αλλά επειδή θα το συλλάβουμε σε ανθρώπινη στάση. Θα γελάσουμε μ ένα καπέλο, όχι για την ψάθα ή το ύφασμα του, αλλά γιατί η ανθρώπινη ιδιοτροπία είναι αυτή που το δημιούργησε.


Πριν από τον Μπεργκσόν, δοκίμιο για το γέλιο προσπάθησε να γράψει ο Μποντλέρ, αλλά δεν το ολοκλήρωσε. Ο Ραμπελέ υιοθέτησε το γέλιο ως τρόπο ζωής, ενώ ο Θερβάντες ως αντίδοτο στην πεζότητα της καθημερινότητας. Σήμερα, επιστήμονες, ερευνητές, ψυχολόγοι και ψυχίατροι δίνουν αγώνα για να μας πείσουν ότι το γέλιο σώζει ζωές, κάτι που οι παλιοί γνώριζαν ενστικτωδώς, εξ ου και τα γλέντια, τα πανηγύρια στα χωριά, τα σκωπτικά δημοτικά τραγούδια, αλλά και οι ξεκαρδιστικές ελληνικές ταινίες λαμπροςμε τον Λαμπρούκο , το Λογοθέτη και το Βέγγο. Το γέλιο κρύβει συνενοχή, μια υστερόβουλη συνεννόηση με άλλους ανθρώπους που επίσης γελούν. Κρύβει όμως και τη χαρά της ζωής. Διόλου τυχαία παλιότερα οι πουριτανοί και οι προσκολλημένοι στη θρησκεία άνθρωποι απέφευγαν να γελούν. Ηταν πεπεισμένοι ότι δεν έχουν δικαίωμα στη χαρά της παρούσας ζωής, μιας και όλες οι δυνάμεις τους έπρεπε να κρατηθούν ατόφιες για τις χαρές της μετά θάνατον ζωής.

BildΟ σύγχρονος άνθρωπος φέρνει λίγο στον καταθλιπτικό Σοπενάουερ. Θυμίζει τον Καντ και τους φιλόσοφους που προσμετρούσαν το βίο τους μέσα απ’ την αέναη υπαρξιακή αναζήτηση, ενώ το γέλιο έμοιαζε με ανώφελο ξόδεμα λογικής. Αλλά, ο άνθρωπος σκαρφίζεται τρόπους διαφυγής. Στους Κήπους του Λουξεμβούργου στο Παρίσι, μια φορά την εβδομάδα ομάδες γυναικών ….ξεκαρδίζονται στα γέλια και μάλιστα πληρώνοντας! Η ιστορία είναι γνωστή. Η ιδέα ανήκει στον  Ινδό γιατρό Μαντάν Καταρία, ο οποίος μελετώντας τα οφέλη του γέλιου ίδρυσε σχολή στη Βομβάη. Εκτοτε , η υφήλιος κατακλύστηκε με τέτοιες σχολές και πέραν του ότι αποκτήσαμε Παγκόσμια Ημέρα Γέλιου, είδαμε την ιδέα να διεισδύει και στο μάνατζμεντ.Το γέλιο, λένε, ενώνει την εργασιακή ομάδα και την κάνει να αποδίδει καλύτερα!

Προ ημερών πρόσεξα στο facebook μια διαφήμιση του κλαμπ Γέλιου στην Αίγινα και με έκπληξη διάβασα ότι καταμεσής του Αυγούστου οργανώνονται βραδιές γέλιου σε παραλίες και κλαμπ! Οσοι απαυδησμένοι από τη σοβαροφάνεια της εποχής ας σπεύσουν να πάρουν μια γεύση, αφού όταν γελάμε το σώμα μας απελευθερώνει κοκτέιλ ορμονών και χημικών που βοηθούν στην καταπολέμηση της κατάθλιψης και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Γελάτε, γιατί χανόμαστε….

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 9-6-2009

ριτς

Advertisements

16 thoughts on “Ενα Γέλιο σωτήριο!

  1. καλή σου ημέρα κατ’ αρχήν, φαντάσου

    Τι θάτανε το γέλιο χωρίς το κλάμα
    κλαυσίγελος χωρίς τραγ ωδία,
    τι θάτανε η μνήμη χωρίς την λήθη
    μία αμνηστία χωρίς συγχωροχάρτι.

    Καλά πολύ καλά τα γέλια
    αλλά ισοδυναμούν με εξίσου δάκρυα
    απορίας ανθρώπινα αισθήματα
    μέσα σε συγκοινωνούντα δοχεία.

  2. κΑΛΗ σΟΥ εΒΔΟΜΑΔΑ ρΙΤΣΑ.
    κΑΙΡΟ έΧΟΥΜΕ νΑ τΑ πΟΥΜΕ…

    πΕΡΙΜΕΝΩ κΑΙ ΑΙΤΗΜΑ φΙΛΙΑΣ σΟΥ σΤΟ fACE Kostas Vloutis.

    νΑ πΕΡΝΑΣ όΜΟΡΦΑ.

    κΩΣΤΑΣ
    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  3. Αγαπητή Ρίτσα

    διαβάζα ένα βιβλίο και είδα μια αναφορά στην Ελένη Μασούρα του ΔΣΕ.
    Αν σε ενδιαφέρει είναι αυτοβιογραφία της κ. Μαργαρίτας Λαζαρίδου με τίτλο «Πόλεμος και Αίμα» εκδόσεις «Εταιρεία μελέτης Ελληνικής ιστορίας».

  4. Buona sera principessa la vita e bella οταν βρίσκεις κάτι αστείο σε κάθετι μικρό. Λοιπόν σήμερα γέλασα πολύ και είχα καιρό να το κάνω γιατί ήμουν πολύ μπίζι με το Europetrotting. Ο υπάλληλος στη ρεσεψιόν τα είχε ‘παίξει΄γιατί ένας γιαπωνέζος ζητούσε αλλαγή του δωματίου λόγω υπαρξης φαντάσματος στο δωμάτιο!συνωστισμός βλέπεις.. ‘πάλι καλά που δεν ζήτησε να μοιραστεί το λογαριασμό με το φάντασμα’ παρηγόρησα τον ρεσεψιονίστα. Οι ιταλοί έχουν τον τρόπο τους να σε κάνουν να γελάς 😉

  5. Μου φαίνεται ότι γενικά οι Νότιοι γελάμε πιο εύκολα, Penelope… 😉

    Εγώ πάλι χωρίς γέλιο, είναι γνωστό πια, δεν αντέχω -μου φαίνεται ότι μέχρι και σε πολλά ποστ μου «ακούγονται» τα κακαριστά μου γέλια. Αλλά η αλήθεια είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο λιγότερους ανθρώπους να γελάνε -με την καρδιά τους και αυθόρμητα- συναντάω. Και με όσους φίλους το συζητάω, το ίδιο συμπέρασμα βγάζουμε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά θα συνεχίσω να γελάω σε κάθε ευκαιρία -δυνατά, κι όποιος αντέχει!
    😆 😆 😆 😆 😆

    Φιλιά Ριτσάκι μας!

  6. η γνωστή ιάπων μαιτρ του γέλιου
    Νatassaki
    οργανώνει instand parties
    τώρα και στην χώρα μας
    πληροφορίες και συμμετοχές
    σε spots επιλεγμένης διανόησης
    και συνενοχής

  7. Καλημερα Κόρες μου!!!
    Κάπως έτσι λοιπόν πληροφορείσαι ότι η χαμένη Πενελοπε τριγυρνάει στην Ιταλία, ότι το νατασσΑκιον έχει παρει παραμάσχαλα το γελιο, ότι η Κοπτοραπτού της συνοικίας μας αναρωτιέται με τί ακριβώς γελάμε ( πάντως όχι με τα χάλια μας ) και ότι η μιαου,μιαου ποδηλατού Coco είναι μανούλα στις διοργανώσεις…

    Και πάλι τα σεβη μου

    ριτς

  8. Πολλές φορές αναρωτιέμαι πως θαταν η ζωή μας χωρίς γέλιο ΄-) στερημένη απο χαμόγελα. Το θέμα είναι να μη γελάμε με τα χάλια μας και δεν κάνουμε τίποτα γι αυτά γιατ’ι τότε θα καταντήσουμε για κλάματα!
    Καλη σου μέρα Ριτσα . Καλό Καλοκαίρι που δεν έχουμε πει εμεις οι δυο… Χαθήκαμε από αμέλια…

  9. @Liakada,
    ναι χαθήκαμε.Ετσι γίνεται πάντα και παντού, αλλα να που ξαναμιλάμε…σε φιλω,..

    @Artanis…
    πώς να γελάσω παιδί μου ;δεν μου βγαίνει ευκολα….Εσύ να προσέχεις την υπέροχη χώρα στην οποία βρίσκεσαι Φιλια ριτς

  10. Ο τροχονόμος σταματάει τον Ψαραντώνη που πηγαίνει με τη μηχανή του. -Ψαραντώνη, το κόκκινο δεν το είδες; Και ο Ψαραντώνης: -Το κόκκινο το είδα, εσένα δεν είδα.
    Καλή συνέχεια διακοπών Ρίτσα.

  11. Το γέλιο είναι συνήθως αντιεξουσιαστική έκφραση γι’ αυτό το μισούν οι ασκούντες εξουσία, ακόμη και ο δεκανέας στα κέντρα νεοσυλλέκτων έβγαινε εκτός εαυτού όταν οι νεοσύλλεκτοι αντιμετώπιζαν με γέλιο την κάθε «βλακεία» στην οποία ήταν αναγκασμένοι να υπακούσουν.

  12. Ριτσάκι μου τι κάνεις ; Σε πεθύμησα!!
    Ελπίζω να τα πούμε σύντομα και με το Νατασσάκιον , για να σκάσουμε στα γέλια (καθότι χαρακτηριστικός ο γέλωτας του Νατασσακίου) και να σας δώσω και τις μπομπονιέρες να σας θυμίζουν τη μικρή μου και να γελάτε!!
    εχθες ευχήθηκα και στο μικρό! Να τον χαίρεσαι και να είναι παντα καλά!
    Φιλιά πολλά!

    :)))

  13. @@Μπάμπης Δ.
    ευχαριστούμε πολύ..

    @@Thalassini….
    ε, ξέρεις, τώρα, το κομμάτι αφιερωμένο ειδικά…. κι εγω σε πεθύμησα και σε ευχαριστώ για τον Ντίνο..να μου φιλησεις τη Δημητρα, θα τα πούμε ….

    @@pap
    καλησπέρα , δεν έχω πάει στρατό , αλλά μπορώ να φανταστώ τη σκηνή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s