Οι Μπράουν, οι μόδιστροι και οι ελληνικές εκλογές.


schiffer-and-brown-433658712O θυμόσοφος λαός λέει ότι ο έρωτας περνάει απ’ το στομάχι. Και η πολιτική… από τη μόδα, θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε. Φαίνεται ότι το πρωθυπουργικό ζεύγος Μπράουν προλειαίνει το έδαφος για εκλογές. Διόλου τυχαίο ότι την περασμένη εβδομάδα δεξιώθηκε στην Ντάουνινγκ Στριτ μοντέλα και μόδιστρους με αφορμή τα 25 χρόνια της βρετανικής μόδας. Φαντάζεστε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα; Στου Μαξίμου για παράδειγμα να παρελαύνουν μόδιστροι και μοντέλα και ο Κωστέτσος να στρώνει τη γραβάτα του πρωθυπουργού;

Ίσως δεν το ’χουμε συνειδητοποιήσει. Ο χρόνος λειτουργεί σε βάρος μας. Η οικονομική κρίση, παρότι την ξορκίζουμε καθημερινά, δείχνει την πανάκριβη οδοντοστοιχία της και υπομειδιά, αφήνοντας να διαφανούν οι α λα Κρουέλα ντε Βιλ προθέσεις της. Το καλοκαίρι τελείωσε κι είναι αλήθεια ότι δεν τα πήγαμε άσχημα. Το πλήγμα στον τουρισμό ήταν αισθητά μικρότερο του αναμενόμενου και η γκρίνια που συνήθως συνοδεύει τις κουβέντες όσων ασχολούνται με την ελληνική τουριστική βιομηχανία ήταν, θα έλεγα, συγκρατημένη. Από το τίποτα, ε, ας πούμε ότι τη σκαπουλάραμε για φέτος. Του χρόνου; Μα ο Έλληνας δεν είναι άνθρωπος των μεγάλων προγραμματισμών. Μικροί ορίζοντες και να τους διακρίνει. Κι αν τύχει να τον ρωτήσεις τι θα γίνει αύριο, θα σου απαντήσει με μοναδική στωικότητα: τα παρόντα οι άνθρωποι, τα μέλλοντα οι Θεοί… Εκεί η συζήτηση θα έχει «ολοκληρωθεί», όπως διατείνονται οι τηλεπολίτες.

Προ μηνών, ένας αναλυτής, Έλληνας αν θυμάμαι καλά, είχε πει ότι οι επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης θα εμφανιστούν στην Ελλάδα γύρω στο φθινόπωρο. Τότε, δεν τον πολυπίστεψα. Κι αυτό γιατί έβλεπα την εικόνα στον περιβάλλοντα χώρο, μια εικόνα όχι δραματική. Όμως, το λάθος μας είναι ότι θεωρούμε τον μικρόκοσμό μας βάση για την ανάπτυξη θεωριών κομμένων και ραμμένων στα μέτρα μας. Δίπλα μας υπάρχει ένας άλλος  κόσμος που με θάρρος και αξιοπρέπεια παλεύει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Κυρίως, δε, να μην περιθωριοποιηθεί, να μην γκετοποιηθεί κοινωνικά. Ο αναλυτής φοβάμαι ότι αυτή την ώρα δικαιώνεται. Τα πλοκάμια  της κρίσης μαζί με όλα τα παρατράγουδά της διεισδύουν βαθιά στην ελληνική κοινωνία και η ευημερία για την οποία «αμαρτήσαμε», για πολλούς συρρικνώνεται και για άλλους ήδη έχει συρρικνωθεί. Δηλαδή, θα στριμωχτούμε αρκετά, αλλά δεν θα παραδώσουμε το πνεύμα. Οι τηλεοπτικές εικόνες με απολυμένους εργαζόμενους, ο βομβαρδισμός με ειδήσεις που αγγίζουν τον καθημερινό άνθρωπο –θύμα της κρίσης– προκαλούν ερωτήματα και επιτείνουν την ένταση. Η θηλιά σφίγγει και κανείς δεν ξέρει ποια εταιρεία είναι η επόμενη στη λίστα, ποια θα κηρύξει πτώχευση και ποια θα διασωθεί.

Σ’ αυτό το υγρό, τροπικό κλίμα, η χώρα βαδίζει σε εκλογές. Υπό διαφορετικές συνθήκες, οι εκλογές θα γίνονταν ευκαιρία να μιλήσουμε για πολιτική ιδεολογία, για τα στεγανά ή για την ανάγκη να υπάρξουν καινούργιες πολιτικές αξίες. Αντ’ αυτού μετράμε καθημερινά δις. Τόσα δις. Εδώ, τόσα ξοδέψατε εσείς, όχι λάθος κάνετε, τόσα ξοδέψαμε κι άντε παμε πάλι απ’ την αρχή. Δεν διαφωνώ, κύριε πρωθυπουργέ. Δεν διαφωνώ, κύριε αρχηγέ της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η οικονομία, σε τελευταία ανάλυση, είναι πρωταρχικό λειτουργικό στοιχείο μιας κοινωνίας και οι κυβερνήσεις οφείλουν να τη σέβονται. Αλλά η οικονομία χρειάζεται ιδεολογικό στερέωμα για να αποδώσει. Αν αυτό είναι σαθρό, οποιαδήποτε αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων θα υστερεί.

Ας μην πούμε , ωστόσο, το αυτονόητο, παρότι η αξιωματική αντιπολίτευση δηλώνει ότι διαφοροποιείται, προτείνοντας ανάπτυξη αντί για συμμάζεμα. Η πρότασή της δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι  διαχωριστικές γραμμές προ πολλού έχουν καταρρεύσει. Δεξιά και Αριστερά είναι τίτλοι χωρίς αντικείμενο, ίσως γιατί, όπως σημειώνει222702019 ο καθηγητής Φιλοσοφίας στη Σορβόννη Αλαίν Ρενώ , η παγκοσμιοποίηση σκότωσε την πολιτική. Στο βιβλίο του «Τι είναι δίκαιη πολιτική» (εκδ. Πόλις) ο Ρενώ γράφει ότι στη σύγχρονη πολιτική συζήτηση είναι δύσκολο να διακρίνουμε την Αριστερά από τη Δεξιά. Όλοι, πλέον, ή τουλάχιστον όλοι, πιστεύουν στη δημοκρατία,  στις αρχές της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Από ’κει και πέρα  υπάρχουν επιλογές. Γι’ αυτό, αν κάτι χρειάζεται η μετέωρη εποχή είναι να ξαναπιάσουμε το νήμα της συζήτησης για την πολιτική από την αρχή. Όχι πάνω σε αφηρημένες έννοιες και αοριστολογίες, αλλά με στόχο να γίνει η πολιτική σκέψη το περιτύλιγμα του καθημερινού προβλήματος του πολίτη. Πάμε σε εκλογές με το κοινωνικό κλίμα επιβαρυμένο. Το να απαιτούμε από τον πολιτικό κόσμο της χώρας να αναδείξει πολιτικές αξίες είναι μάταιο έως και αφελές. Αλλά από κάπου πρέπει ν’ αρχίσουμε, αν δεν θέλουμε να μοιάζουμε με ισοπεδωμένες αυτιστικές κοινωνίες

Advertisements

33 thoughts on “Οι Μπράουν, οι μόδιστροι και οι ελληνικές εκλογές.

Add yours

  1. Ήταν απόλυτα φυσιολογικό.
    Τα πολυπαραμετρικά συστήματα κινούνται αργά προς τη νέα ισορροπία τους.
    Εξ ου και η «κρίση» σταδιακά θα εμφανιστεί και σταδιακά θα εξαφανιστεί. Αυτό δηλαδή που σήμερα αρέσει στον κόσμο να ονομάζει κρίση, γιατί δεν του αρέσει η παραδοχή ότι είναι απλά η έκφανση των λάθος επιλογών του και θέλει να παραδεχθεί ότι πρέπει να αλλάξει πορεία.

    Η οικονομία είναι όντως πρωταρχικό λειτουργικό στοιχείο. Η χρηματοοικονομία όμως είναι μία μόνο από τις παραμέτρους της οικονομίας. Εκεί και ένα από τα βασικά λάθη μας…

    Και οι «πολιτικοί» μας, επαρμένοι μέσα στο διαχειριστικό, μη-ιδεολογικό, σύστημα του σήμερα, αδυνατούν να ξεφύγουν από τα λάθη μας ως είδος. Άλλωστε μια τέτοια παραδοχή θα κατέστρεφε όλο το οικοδόμημα που τους ανέθρεψε και ανέθρεψαν

  2. Λοιπόν η Σαρα έχει ενεργοποιηθεί πολύ με τα κοινά δικτυώθηκε με το Τwitter(με παρακάλεσε δηλαδή να γίνω follower κλπ 🙂 blog και ολα τα social networking για να βοηθήσει το σύζυγο που έχει πάρει την κατρακύλα.Και τι παράξενο, να δείς που θα βγεί ο τοφφ Cameron δηλαδή οι συντηρητικοί στη Βρετανία και στην Ελλάδα οι ‘σοσιαλιστες’. Και συμπεραίνουμε δεν υπάρχει ιδεολογία αλλά απλώς αλλάζουν τα κόμματα για να ξαποστάσουν λίγο από τη διαφθορά και πάλι από την αρχή 😉 Καλή κυριακή

  3. @Penelope dearest…. Me to twitter το είδα και εγώ, παρ ότι δεν με κάλεσε η Σάρα. Αλλά ειχε πλάκα, γιατί μπηκαν οι μοδιστροι στη Νταουνινγκ και ένα μαυρο μοντέλο τουφτιαχνε τη γραβάτα κι αυτός κορδωνόταν….. Οσο για το άλλο που λες, εχεις απολυτο δικιο. Κοσμος παει κι έρχεται επί σκηνής…φιλια καλο μου και στα παιδια

  4. H Παγκοσμιοποίηση θέτει σε νέα αφετηρία Δεξιά και Αριστερά, δεν καταργεί τις διαφορές τους.
    Η πρώτη πρέπει να βει τρόπους για να διατηρήσει τις βασικές παραμέτρους του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος χωρίς να θέσει τελικά σε κίνδυνο την ελάχιστη κοινωνική συνοχή που επιτρέπει να λειτουργεί το σύστημα με σταθερότητα, η δεύτερη να βρει τρόπους να μετασχηματίσει τις βασικές παραμέτρους τους συστήματος έστι ώστε τα δικαιώματα των πολλών να μη τίθενται σε διακύβευση. Υπάρχει βέβαιας ένας κοινός χώρος όπου μπορεί τακτικά και συγκυριακά να κινηθούν και οι δυο, αλλά η έλξη είναι αντίροπη

  5. @τσουκνιδα

    συμφωνω που επισημναίνεις το ελάχιστη κοινωνική συνοχή. Δυστυχώς εχει πρεπει να ρίξουν οι πάντες το βάρος τους, πάνω εκεί να δουλεψουν, γιατί φοβάμαι ότι και το ελάχιστο θα χαθεί.

  6. @ το ατομο…..
    σ ευχαριστώ πολυ. Για μένα, έτσι οπως έχει γίνει η στήλη, τα πράγματα είναι δύσκολα. Δεν μπορώ να εκφραστω οπως θέλω, να πω αυτά που θελω, να φυγει, οπως παλιά το κείμενο. Δεσμευομαι από τις φωτογραφίες που μου ανακόπτουν τη σκέψη. Δυστυχώς..

  7. Πέρα λοιπόν από δεξιές κι αριστερές, οι άγγλοι γιορτάζουν μια από τις βιομηχανίες τους, τη μόδα. Που παράγει πλούτο, δημόσια έσοδα και απασχολεί και εργαζόμενους.
    «-Αυτονόητο
    -Αλήθεια;»

  8. «Que faire pour les universités?» σε ελεύθερη μετάφραση
    «Τι να κάνουμε με την διανόηση»
    κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την συγγραφική απόπειρα του Αλαίν Τουρέν.
    Ιδιαίτερα χρήσιμη εν όψει του ντέρμπυ των εκλογών με φαβορί και αουτσάϊντερ.
    Ιδιαίτερα ανησυχητικό αν θεωρήσει κανείς ότι εξέλιπεν ο ελληνικός ομφάλιος λώρος μεταξύ διανόησης και πολιτικής. Εφόσον η πολιτική αποτελείται από Ηγεσίες και Λαό και η σύνδεση των γίνεται δια μέσω της Διανόησης, σωστά θέτει το ερώτημα, «Τι γίνεται με την Διανόηση?».
    «Τι γίνεται με τους υπ. Βουλευτές?» οι οποίοι είναι μέρος της Διανόησης των Αιρετών, (όπως των Ακαδημαϊκών ως ισοβίων). Ακόμη και η Σαρρή που διακωμωδεί ο Λαζόπουλος θεωρείται μέρος της Διανόησης ως φορέας πρωτογενούς και άδολης συνείδησης, εφόσον δοκιμάζεται. Το ζήτημα καθίσταται δυσεπίλυτο και ακυρωτικό αφ’ ης στιγμής η συνείδηση ανακρίνεται απτήν τηλεθέαση και η ουσία υποστέλλεται στο τυπικό και την εμφάνιση.
    Άς αποπειραθούν οι Βουλευτές και οι ψηφοφόροι βέβαια, να κατανοήσουν ότι η Βουλή συνδέεται οργανικά με την «Ακαδημία των Αθηνών», των Πανεπιστημίων, των ΜΜΕ και αντιστρόφως.

  9. Αξιότιμη κα Μασούρα,

    Όταν γράφετε «Ας μην πούμε , ωστόσο, το αυτονόητο, παρότι η αξιωματική αντιπολίτευση δηλώνει ότι διαφοροποιείται, προτείνοντας ανάπτυξη αντί για συμμάζεμα. Η πρότασή της δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι διαχωριστικές γραμμές προ πολλού έχουν καταρρεύσει. Δεξιά και Αριστερά είναι τίτλοι χωρίς αντικείμενο,[…]», μας προξενείτε μια κάπως ασεβή επιθυμία να σας απευθύνουμε τις παρακάτω αποτρεπτικές συμβουλές:

    Μην παίρνετε το ΠΑΣΟΚ για Αριστερά. Και μην παίρνετε τις επιθυμίες σας για πραγματικότητα.

    Φιλικά.

  10. @GB
    Καλησπέρα φιλε μου. Πολυ ενδιαφέρουσα η ανάλυσή σου. Κανείς, μα κανείς δεν κάνει τη συνδεση που κανεις εσύ..αναμεσα σε βουλή, ψηφοφορους και τα πανεπιστημια…

  11. @ Ανέστης
    μπορεί η μόδα να παραγει πλούτο, αλλά δεν ειναι και ωραίο να μπερδευεται το πρωθυπουργικό ζευγος….φιλια φιλε μου

  12. LEFTG700
    Προφανώς και δεν έχω επιθυμίες ( πολιτικές εννοώ) και τόχω αποδείξει πολλές φορές. Οσοι παρακολουθούν το μπλογκ μου το γνωρίζουν.. Επιμενω πάντως ότι επί της ουσίας οι διαχωριστικές γραμμές έχουν εκλείψει. Βγαίνουν στην επιφάνεια διαφοροποιήσεις ως προς τον τροπο αντιμετώπισης της κρίσης. Τη λεγομενη ανάπτυξη του Πασοκ την ξεκινησε ο Ομπάμα και καποια κρατη στην Ευρώπη την ακολουθούν. Το συμμάζεμα και το παγωμα και η μειωση του ελλειματος είναι η άποψη της ΝΔ που επίσης εφαρμοζεται από μια ομαδα ευρωπαϊκών χωρών…..Και φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε με μια έννοια λεω ότι Δεξιά και Αριστερά είναι τιτλοι χωρις αντικρισμα.Αν το παρεξηγείτε, ειναι δικαίωμα σας, με ολο το σεβασμό στις θέσεις σας και σε σας προσωπικά..
    Τα σέβη μου.

  13. Αξιότιμη κα Μασούρα,

    Χωρίς καμία διάθεση αντιδικίας, απλώς αντιπαράθεσης:

    Όταν λέτε ότι «επί της ουσίας οι διαχωριστικές γραμμές έχουν εκλείψει», δεν μπορούμε να το καταλάβουμε παρά μόνο υπό μία έννοια: Αυτήν του «Τέλους της Ιστορίας», σύμφωνα με την οποία η οργάνωση της κοινωνικής ζωής δεν μπορεί να συλληφθεί παρά μόνο εντός του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής ως απώτατου και αξεπέραστου ορίου το οποίο, απλώς, επιδέχεται επί μέρους βελτιώσεις και τροποποιητικές ρυθμίσεις. Όπως καταλαβαίνετε, απορρίπτουμε εξ ολοκλήρου μία τέτοια θεώρηση. Όχι τόσο επειδή είμαστε αριστεροί, αλλά, κυρίως, επειδή δεν είμαστε μεταφυσικοί.

    Δεν φιλοδοξούμε να σας πείσουμε. Απλώς θέλαμε να καταγραφεί η άποψή μας, αριστερή βεβαίως, όπως δηλώνει εξ αρχής το όνομά μας. Κατεγράφη. Οπότε δεν έχουμε να προσθέσουμε τίποτε άλλο. Κάποια στιγμή θα γράψουμε κάτι γι’ αυτό το «απέθαντο δίπολο». Θα σας ενημερώσουμε κι αν θέλετε θα μπορέσουμε να συζητήσουμε πιο αναλυτικά.

    Φιλικά και ανταποδίδοντας τον σεβασμό.

  14. αγαπητέ G700, αυτή η ανωνυμία μαζί με την υιοθέτηση του α’ πληθυντικού θυμίζει ένα περιστασιακό μου λάθος. Ο καθένας μπορεί να εκπροσωπεί όσους θέλει όποτε θέλει «as he like it» αλλά δεν ταιριάζει σε μιά ανταλλαγή απόψεων διαβούλευσης, διότι μετά πάντα ακολουθεί η ξακουστή διαπραγμάτευση, πάνω ή κάτω απτό τραπέζι και είναι δύσκολο να μοιράσεις το δίκαιο του ενός σε πολλά κομμάτια ή το δίκαιο των πολλών να το αποδόσεις σε έναν.
    την καλημέρα μου σε όλους
    με την άδεια της οικοδέσποινας

  15. @GB
    Το ξέρεις ότι εδώ δεν υπάρχει κόμπλεξ. Τα πάντα λέγονται και προβάλλονται. Οπότε εξίσου δεκτή και η δική σου άποψη.Καλημέρες…

  16. Φίλε GB,

    Αφού καλημερίσουμε κι εμείς να δώσουμε τις απαραίτητες διευκρινίσεις.

    Ο πληθυντικός που χρησιμοποιούμε δεν είναι ο πληθυντικός της …μεγαλοπρέπειας (ή του ψώνιου!). Οφείλεται στο πολύ απλό και φυσιολογικό για αριστερούς γεγονός ότι το μπλογκ από το οποίο μιλάμε και μέσω του οποίου συζητάμε είναι συλλογικό -μιας μικρής παρέας για να ακριβολογούμε.

    Ελπίζουμε, μετά από αυτή τη διευκρίνιση, να αναθεωρήσεις την άποψή σου ότι πρόκειται περί λάθους. Εκτός κι αν θεωρείς ότι η συλλογικότητα αυτή καθ’ εαυτή είναι λάθος, οπότε δεν τη γλυτώνουμε με τίποτα!

    Τα λέμε.

  17. Η συλλογικότητα; χμ, ναί αν δεν υπήρχανε οι Γενουάτικες φυλακές να συναντηθεί ο δεξιοτέχνης της γραφής με τον Marco Polo δεν θα ήξερε η ιστορία για τον Μέγα Χαν και τα Πανεπιστήμια για Ανθρωπολογία, ούτε ο Φουκουγιάμα θα διενοείτο να γράψει την «Έμπιστοσύνη» και το «Τέλος της Ιστορίας».
    Ωστόσο όσο υπάρχει συλλογικότητα εκ δεξιών υπάρχει και εξ αριστερών, άρα πούντη η διαχωριστική. Επίσης στη καθημερινή ζωή αν βρεθούν τρία άτομα παίζουνε το «κορόϊδο» ή τον «μουτζούρη» ή την «διελκυστίνδα» κοκ.
    Για να μη λέει κανείς ότι δεν υπάρχουνε διαχωριστικές υπάρχουνε αλλά δεν είναι κάθετες.

  18. Φίλε GB,

    Δεν αναγορεύσαμε τη συλλογική δράση σε αριστερό αποκλειστικά προνόμιο. Θα ήταν σαν να αγνούσαμε τον ΣΕΒ ή τη Χρυσή Αυγή! Απλώς, η συλλογική δράση των αριστερών προωθεί την αξία του κοινωνικού συμφέροντος, ενώ των δεξιών, την αξία του ατομικισμού. Εκεί είναι η διαχωριστική γραμμή στο συγκεκριμένο ζήτημα. (Το αναφέρουμε μια και το έθιξες.) Και δεν ξέρουμε αν είναι κάθετη ή οριζόντια, αλλά μας φαίνεται αρκετά σαφής.

    Κατά τα άλλα, δεν μας διευκρίνισες: Εξακολουθεί «αυτή η ανωνυμία μαζί με την υιοθέτηση του α’ πληθυντικού [να] θυμίζει ένα περιστασιακό [σου] λάθος»;

    Τα λέμε.

  19. Eξαιρετική ανάλυση… Οπως πάντα σχεδόν συμφωνώ με την μετριοπαθή σου πολιτική άποψη..Εχω την γνώμη κι εγώ ότι λείπει στην εποχή μας μια ιδελογική εκκίνηση για όλα αυτά της οικονομίας. Μοιάζει να βαδίζουμε χωρίς στόχο. Φιλιά ριτσάκι!

  20. @vasilis….ξέρεις τωρα, εγω τα ζυγίζω από δω τα ζυγίζω απο κει, τα φέρνω στο ίσιο τους…Πάντως έχω πηξει από τη μπακαλιστικη πολιτική. Τόσο το ξύδι, τόσο το πιπέρι…ουφ…. σε φιλω Βασιλη μου..

  21. μόδα και πρωτοπορία
    εκεί λοιπόν που ανέβαινα την ανηφόρα της Σκουφά
    πρωί πρωί με το …ταγιεράκι μου
    πάνω στο ποδήλατο
    με ταχύτητα μηδέν
    παράλληλα σε μια σειρά πολωνούς εργάτες με τις κρεμ φόρμες και τα εργαλεία
    οι οποίοι τραγουδούσαν
    τον τόνο έδινε ένας κοντός μπροστά –
    θυμήθηκα εκείνον τον πίνακα της Γκονσάροβα!
    (πάλι άσχετο βγήκε το σχόλιο..)

  22. Eτε του στρώνουν την γραβάτα τα μοντέλα είτε όχι, κάθε φορά που ένα ακόμα φέρετρο φτάνει στην Αγγλία από το Ιρακ και το Αφγανιστάν για τα περαιτέρω, πάνε περίπατο ακόνα περισσότερες μονάδες για τον Μπράουν…

  23. Φίλε GB,

    Όταν κάποιος, με δική του πρωτοβουλία, ανοίγει διάλογο με κάποιον άλλον, είναι εξαιρετικά αγενές να τον αφήνει ύστερα στα κρύα του λουτρού και με την ερώτησή του αναπάντητη, χωρίς να δίνει καμία εξήγηση. Αυτό ισχύει τόσο για την πραγματική ζωή όσο και την εικονική, του διαδικτύου. Και νομίζουμε ότι αυτή είναι η δική σου περίπτωση σε σχέση με εμάς. (Εκτός κι αν αυτή η «εξαφάνιση» οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας φυσικά). Παρ’ όλα αυτά, no hard feelings!

    Τα λέμε.

  24. Επιμένω να διαφωνώ αριστερά (έχοντας διαβάσει όλα τα σχόλια τα έμπλεα αριστεροσύνης).
    Στην «αλλοδαπή» αυτά έχουν ξεπεραστεί προ πολλού, οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί όχι μόνο δεν έχουν πρόβλημα να τους δεξιώνονται αλλά κάνουν και ταξίδια προκειμένου να κλείσουν εμπορικές συμφωνίες για την οποιαδήποτε βιομηχανία τους που θα εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας και έσοδα.
    Αν αυτό γινόταν απο Έλληνα πρωθυπουργό για να προωθήσει συμβόλαια οποιασδήποτε ελληνικής βιομηχανίας τι θα λέγαμε; Ξέρω-ξέρω…

    Ας είχαμε περισσότερες δουλειές και λιγότερο στόμφο κι ας ήταν και Κωστέτσος ο εργοστασιάρχης. Ας είχαμε μια πραγματιστική αριστερά και λιγότερο «καφενείο».

  25. Νομίζω ότι προσπέρασες το σχ.21 εκτός παιδιάς.
    Επιπλέον εφόσον αναφέρεσαι αντιπαραθετικά στη δυσεπίλυτη σχέση συλλογικότητος και ατομικότητος, δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω ότι αυτή λύθηκε απτόν Δημόκριτο, που ανεκάλυψε το Ατομο ώς βασικό και αόρατο στοιχείο της Υλης. Οπότε η ύλη η μάζα ή η συλλογικότητα ως ιδιότητα των δεν τίθεται κατ’ αντιπαράθεση. Δεν είναι γνωστό το προφίλ σου οπότε δεν γνωρίζω αν αυτά που γράφω ανταποκρίνονται. Εξ άλλου είναι κατάχρηση της φιλοξενίας.

  26. Φίλε GB,

    Νομίζεις λάθος! Επιπλέον, το τελευταίο σχόλιό μας είχε να κάνει με τη δεοντολογία του διαλόγου την οποία σαφώς παρεβίασες. Η δικαιολογία περί «κατάχρησης φιλοξενίας» μας φαίνεται τόσο χλωμή, που δυσκολευόμαστε να τη διακρίνουμε καν! Και εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσε να κατατεθεί πριν, όχι τώρα! Ακόμα να σημειώσουμε, ότι και πάλι δεν παίρνουμε απάντηση στο ερώτημά μας (φυσικά δεν το επαναφέρουμε).

    Τέλος, το προφίλ μας (και όχι «μου») είναι γνωστό από το τίτλο και μόνο του μπλογκ μας.

    Φίλε GB, δεν είμαστε κακά παιδιά, αλλά αυτή τη φορά θα σε αποχαιρετήσουμε with no feelings at all.

    Φίλε GB,

  27. @@@@
    φιλοι μου σας ευχαριστω για τη συμμετοχή σας. Χρησιμες οι καταθέσεις ψυχής και φυσικά ο καθένας κρατάει ο,τι θέλει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: