O Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνηση : Μεταξύ Ομπάμα και Θαπατέρο


NN_27obama2zapatero-2-thumb-small

Οποιαδήποτε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση είναι λογικό να εμφανίζεται με πλατύ χαμόγελο ενώπιον του λαού και να τον διαβεβαιώνει ότι έχει την πολιτική βούληση να κάνει πράξη τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Το αντίθετο θα ήταν παράλογο, όπως θα ήταν εξίσου παράλογο να απλώσει γύρω της ένα δίχτυ φόβου για το αύριο. Μεταξύ όλων των άλλων σοβαρών παραλείψεων που οδήγησαν τη Ν. Δ. σε συντριπτική ήττα, σημαντικό ρόλο έπαιξε η δημιουργία εκ μέρους του Κ. Καραμανλή μιας φοβικής ατμόσφαιρας για την επαύριο, ατμόσφαιρα που έχουν αποφύγει ακόμη και οι πλέον συντηρητικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Και ήταν αυτη η ατμόσφαιρα που μετά την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη έστρεψε τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους και ένα κομμάτι της βάσης της Ν. Δ. προς το ΠΑΣΟΚ.

Από την πολιτική βούληση και τις καλές προθέσεις, όμως, ώς την πράξη, η απόσταση είναι χαοτική. Παρακολουθούμε από χθες στους τηλεοπτικούς δέκτες τους νέους υπουργούς. Φαίνονται προσηνείς, πρόθυμοι να απαντήσουν ακόμη και σε «σκληρές» ερωτήσεις. Στο κάτω κάτω, σ’ αυτήν τη φάση δεν τους στοιχίζει τίποτα. Εχουν το άλλοθι των πρώτων ημερών και ενδεχομένως και την άγνοια της πραγματικής κατάστασης όσων θα παραλάβουν σήμερα και αύριο. Σε γενικές γραμμές όμως είναι συγκρατημένοι, ολιγόλογοι και… ξεκούραστοι. Κρύβουν επιμελώς τις πικρίες τους, ότι δηλαδή από άλλο μετερίζι θα ήθελαν να «υπηρετήσουν» τον λαό και αλλού στάλθηκαν, παράλληλα δε αγωνίζονται να δώσουν την αίσθηση της ομόνοιας, αν και ήδη προαναγγέλλονται τριβές μεταξύ πρωτοκλασάτων υπουργών.

www.reuters.com

Με μια πρώτη ματιά, το επικοινωνιακό στυλ της κυβέρνησης κινείται ανάμεσα σε αυτό του Ομπάμα και εκείνο του Θαπατέρο: ανάπτυξη ως αντίδοτο στην ύφεση, ενδιαφέρον για τον πολίτη και πολλές γυναίκες επί τω έργω. Πρόκειται για συνταγή που έχει συζητηθεί στη σοσιαλιστική διεθνή και που ο πρωθυπουργός εκτιμά ότι μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα… της αναξιοκρατίας, της προχειρότητας και της μίζας. Ας είναι. Οι νέοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι μάς διαβεβαιώνουν ότι δεν έχουν μεθύσει από τη μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ και βρίσκονται εδώ όχι για να νέμονται στο εξής την εξουσία, αλλά για να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων που καθημερινά ματώνουν την Ελλάδα.

Οταν τα φώτα χαμηλώνουν, η πραγματικότητα προβάλλει τρομακτική. Τα ωραία λόγια και οι δεσμεύσεις, αν δεν μετουσιωθούν εγκαίρως σε έργα, μετακινούνται εύκολα στην κονίστρα και τη θέση τους καταλαμβάνει η δυσαρέσκεια. Ας θυμηθούμε την ορμή και τα αξιακά συνθήματα με τα οποία η Ν. Δ. ανέλαβε την εξουσία και ας δούμε πόσο εύκολα διολίσθησε στην απαξία. Στο πανεπιστήμιο μάς έλεγαν ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και τότε απορούσαμε για τον απλουστευτικό αυτό συμβιβαστικό ορισμό. Ομως, με δεδομένο ότι ένα κομμάτι του ελληνικού λαού έχει πλέον χαμηλές προσδοκίες (η στροφή των ψηφοφόρων προς το ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει αναγκαστικά ψήφο εμπιστοσύνης), η πολιτική ως τέχνη του εφικτού μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική. Τουλάχιστον για αρχή.

ριτς

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 8-10-2009

19 thoughts on “O Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνηση : Μεταξύ Ομπάμα και Θαπατέρο

  1. Αν βέβαια λάβει κανείς υπ’ όψη του πως «δεν υπάρχει δεν μπορώ, αλλά μόνο δεν θέλω», ο ορισμός της πολιτικής που αναφέρεις πάει για βρούβες…

  2. Δεν μου πέφτει λόγος τώρα γιατί ουτε ορκωμοσία είδα ουτε υπουργούς ξέρω, να από εδώ και απο εκεί βλέπω τα σχόλια σας. Αλλά και μόνο οι φωτογραφίες φτάνουν για να δει κανείς τις διαφορές😉

  3. @Ο δείμος του Πολιτη…
    χαιρομαι που περίπου τα ιδια λεμε. Πρωτες μερες είναι , ας ειμαστε λίγο λαρζ και μετά, εχουμε τη λουρίδα μας λυμένη ως γνωστόν…

  4. Swell
    τα αντικαταθλιπτικά διδονται με συνταγή και οι γιατροί είναι του συστήματος. Δεν δίνουν ευκολα..Αρα, χαμομηλάκι….

  5. Εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε…
    Όσο πιο γρήγορα προσγειωθούμε πάντως, τόσο το καλύτερο…
    (Μην είμαστε και πολύ ψηλά…)

  6. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ότι ο Ομπάμα παει για νομπελ ειρήνης όταν έγραψα το κειμενάκι. Δεν θέλω συνειρμούς γιατί θα πεθάνω. Εντάξει ;

  7. Διάβασα σχόλιο του κ.Σαραντάκου, ανθρώπου με βαθιά γνώση της ελληνικής γλώσσας , γύρω από μια ελληνικούρα μου, όπως όμορφα περιέγραψε μια έκφραση που χρησιμοποιείται συχνά ακομη και στον προφορικό λόγο. Είναι το γνωστό «επί το έργον» που συνήθως το λέμε «επί τω έργω». Θα συμφωνήσω με την ανάλυση που παραθέτει, αν και προσωπικά με απασχολεί το περιεχόμενο ενός κειμένου και όχι τόσο πολύ η μικρή, αυτής της μορφής, λεπτομέρεια, δεδομένου ότι η γλώσσα μας διαμορφώνεται μέσα στο χρόνο όλο και πιο διαφορετικά. Κι αυτό το ζούμε. Βεβαίως υπάρχει και κάτι ακόμη, αλλά δεν αφορά τους φίλους με τους οποίους εδώ συζητάμε κι έχει να κάνει με το πώς φεύγει ένα κείμενο από τα χέρια κάποιου και πώς καταλήγει. Ευχαριστώ τον κ. Σαραντάκο και να θυμίσω ότι δεν ειναι η πρώτη φορά που ασχολείται μαζί μου, αλλά αυτό δεν μειώνει τη σημασία της επισήμανσης.

  8. Δε διαφωνώ καθόλου. Χρειάζονται το χρόνο τους. Χρειάζονται όμως κι εμάς να τους κρίνουμε. Στήριξα το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν απεμπολώ το δικαίωμά μου να κρίνω -όπως εγώ ορίζω την αμφισβήτηση και την αυστηρότητα. Το μέλλον θα δείξει, αλλά ας είμαστε έτοιμοι για όλα, φοβάμαι τα όμορφα πράγματα :)))

  9. Τολμώ μια ‘φανερή’ πρόβλεψη : Συντομώτατα τα λόγια της νέας κυβέρνησης θα πέσουν ακριβώς στα ίδια σημεία με εκείνα της παλιάς . Σε άλλο ίσως τόνο αλλά εντελώς μέσα στην ίδια ουσία. Όσα λέει η Ρίτσα είναι η απλούστατη σκέψη του λέγοντος . Οι ψηφοφόροι αγόρασαν ελπίδα , όχι λύση . Όσο δε για το Νόμπελ …όταν θα στείλει ο Ομπάμα τους κάπου 45000 επιπρόσθετους στρατιώτες στο Αφγανιστάν για …λόγους ειρήνης εννοείται , απλά θα ξεχάσουμε το Νόμπελ οπότε δεν θα χρειάζονται και οι παραλληλισμοί. Και μια και το λέμε , τοσο στην μεριά Ομπάμα όσο και στην μεριά Θαπατέρο , η ανεργία ζεί και βασιλεύει. Και τα ΜΜΕ ας ‘στολίζουν’ όσο θέλουν την κατάσταση. Κοιτάξτε καλλίτερα πόσο έχουν χάσει και οι δυό στις δημοσκοπήσεις παρά την υπέρογκη υποστήριξη του ίματζ που τους έγινε αρχικά

  10. @Γιάννης Μανσόλας
    Λογικα είναι όσα γράφεις και δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.. Αυτή ειναι η πορεία των κυβερνήσεων. Στις συγχρονες εποχές της υπερπληροφόρησης είναι σχεδόν αδύνατη η διαχειριση των δημοσιων πραγμάτων, ακόμη κι αν εχεις τις καλύτερες των προθέσεων…. Το Νομπελ στον Ομπαμα δόθηκε για λόγους καθαρά ενισχυτικούς της προσπάθειάς του ή μάλλον του αρχικού του οράματος. Γιατί ο Ομπαμα ειχε όνειρο. Τώρα, οσο για το Αφγανιστάν εχουμε γράψει ότι μπορεί να γινει το δικό του Βιετνάμ. Θα δούμε…. Ο Θαπατέρο εκανε τον κυκλο του αρκετά χρόνια. Θα περασει στην αντιπολίτευση με τη συνήθη λογική των πραγματων…
    Καλημερα σου

  11. @Ριτσα

    1) Για Ομπάμα και Νόμπελ

    Να πω ότι ακόμα κι οι άμεσοι συνεργατες του Ομπαμα είπαν ότι οι επιλογές της εξωτερικής πολιτικής του ουδεμία επίδραση μπορούσαν να υποστούν λόγω του Νόμπελ – τους άκουσα προσωπικά στην τηλεόραση εδώ – και άρα ούτε καν σαν ενίσχυση δεν είχε ελπίδα να δουλέψει.Ποιός μπορεί να ξέρει με τί λογική σκέπτονται τα μέλη της Νορβηγικής επιτροπής που αποφασίζει . Να διαπιστώσω δε ότι οι απονομές των Νόμπελ είχαν διαφορετική επίδραση και γόητρο τον παλιό καιρό ενώ σήμερα περνάνε στα ψιλά γράμματα και εξασφαλίζουν και μερικά χάχανα από πάνω – καλή ώρα

    2) Όσο για τις κυβερνήσεις στους καιρούς μας ισχύει μάλλον ότι τα πάντα παίζονται σε επίπεδο ΜΜΕ-εντυπώσεων και μόνο , άρα γιατί να μας ακούν οι κυβερνώντες πως τους κρίνουμε; Στο τέλος θα μας ταίσουν κάποιο story στα ΜΜΕ για να εξασφαλίσουν και τον επόμενο γύρο , κι αν περάσει πέρασε . Αλλά δεν έχω δει καμια προσπάθεια , κανενός να ‘πείσει’ τον κόσμο και να τον βάλει στην διαδικασία της πολιτικής ευθύνης και επιλογής . Προκαλώ τους καιρούς ή τα πρόσωπα να με διαψεύσουν … αλλά δεν ….

    Εκτός αν κάποιοι άλλοι έχουν τραγικά δίκιο : αυτοί που λένε ότι ο λαός που τάχα κρίνει κλπ, απλά αντιδρά και εξοργίζεται μόνο. Ουσιαστικά προτιμάει να μην ασχοληθεί με τα πολιτικά , να μην παίρνει ευθύνες και να μην χρειάζεται άρα να συμμετέχει σε βάθος στην ζωή του τόπου του. Απόδειξη , λένε : Μόνο άμα υπάρχει οικονομική δυσπραγία ο κόσμος τα βάζει με τους πολιτικούς , σε αντίθεση περίπτωση ούτε καν και ασχολείται .

    Τα παραπάνω θα μας τυραννήσουν για πολύ καιρό φοβάμαι στους καιρούς που ακολουθούν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s