ΙΜΙΑ: από τον Αθανάσιο Ελλις και τον Μιχάλη Ιγνατίου. Παρουσίαση του βιβλίου των δύο δημοσιογράφων στις 12 Οκτωβρίου στο Μετρόπολις.


ς.TEYXOS296-IMIA_EXOFYLLO_TELIKO_731021185

ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΤΙΣ 12 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη το βιβλίο των δημοσιογράφων Μιχάλη Ιγνατίου (Mega, Έθνος) και Αθανασίου Έλλις (Anntena, Καθημερινή) για την κρίση των Ιμίων. Σχεδόν 14 χρόνια μετά, αποκαλύπτεται τι πραγματικά συνέβη, πώς χειρίστηκαν την κρίση οι ηγέτες της Ελλάδας και της Τουρκίας, και ποιος ήταν ο ρόλος της Αμερικής.

Οι δύο καταξιωμένοι δημοσιογράφοι φέρνουν στο φως απόρρητα τηλεγραφήματα των αμερικανικών υπηρεσιών μέσα από τα οποία προκύπτουν οι προθέσεις των πρωταγωνιστών, τα λάθη που έγιναν, και αποκαλύπτουν παράλληλα όλες τις λεπτομέρειες των λεπτών διαπραγματεύσεων που οδήγησαν στην αποτροπή της κλιμάκωσης της κρίσης και, ενδεχομένως, του πολέμου. Καταγράφονται επίσης οι διαφορές στο εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης μέσα από τα αμερικανικά τηλεγραφήματα αλλά και τις μακρές συζητήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών με τους συγγραφείς.

Το βιβλίο επρόκειτο αρχικά να εκδοθεί τον περασμένο Μάιο, αλλά για να μην εμπλακεί η έκδοση ενός πολιτικού συγγράμματος τέτοιας ιστορικής βαρύτητας στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση κατά την προεκλογική περίοδο των Ευρωεκλογών, αποφασίστηκε η ολιγόμηνη αναβολή της έκδοσης. Τον Ιούλιο ο Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη ανακοίνωσε ότι η έκδοση επρόκειτο να γίνει το φθινόπωρο –είχε αποφασιστεί να πραγματοποιηθεί στο τέλος Σεπτεμβρίου- αλλά η προκήρυξη πρόωρων εκλογών μάς ανάγκασε να προχωρήσουμε και σε δεύτερη αναβολή, και πάλι για να αποφευχθεί εμπλοκή στην προεκλογική περίοδο.

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009, στις 12 μ.μ. στο Μετρόπολις από τους δημοσιογράφους Αλέξη Παπαχελά, διευθυντή της εφημερίδας Καθημερινή, και Γιώργο Χαρβαλιά, διευθυντή της εφημερίδας Έθνος, όπως φυσικά και τους συγγραφείς.

Advertisements

7 thoughts on “ΙΜΙΑ: από τον Αθανάσιο Ελλις και τον Μιχάλη Ιγνατίου. Παρουσίαση του βιβλίου των δύο δημοσιογράφων στις 12 Οκτωβρίου στο Μετρόπολις.

  1. Παράκληση για την προώθηση του Έργου μου «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ» : ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του Αιώνα που θα πραγματοποιηθεί η ειρηνική και η ομαλή μετάβαση του Αναληθούς Κόσμου των 20 Αιώνων Χριστιανισμού, στον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, προκειμένου: α. Να αποκατασταθεί η ταπείνωση που υπέστη το Ανθρώπινο Γένος, β. Να ολοκληρωθεί η Επανάσταση του Ελληνικού Λαού, ειρηνικά πλέον και όχι ένοπλα και γ. Να εγκαθιδρυθεί μια ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ (Ο.ΠΑ.Δ.Ο.), από το 12ο έτος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, (την ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ του Λονδίνου). ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΟΥ: Οι Αρχαίοι Έλληνες , είναι γνωστό, ότι περισσότερο από κάθε άλλον Λαό της εποχής των, επιδίδονταν στη Καλλιέργεια των Νέων, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, προκειμένου να είναι πάντοτε ασφαλείς, για την συνέχιση του Πνευματικού των έργου, όπως είναι μεταξύ των άλλων, το έργο του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη, όπου με τη Φιλοσοφική διείσδυση και την αξιολόγηση του Εγώ και του Σύμπαντος, αλλά και με τις αποκαλύψεις του απολύτου κάλλους, είχαν καταστήσει τον Άνθρωπο, ως το ανώτατο πνευματικό ΟΝ πάνω στον Πλανήτη Γη, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να προέλθει η τελειότητα, η λαμπρότητα και το μεγαλείο, αλλά και η αιώνια αξία του Ανθρώπινου Γένους. Στη συνέχεια, βλέποντας ότι ο Βίος των, γίνεται Παγκόσμιος βίος, το Πνεύμα να έχει φθάσει στα ύψη του, αλλά και οι Ελληνικές Λέξεις, είχαν ήδη αρχίσει να λάμπουν και αυτές, σαν φωτεινές Αψίδες, στο Παγκόσμιο Στερέωμα, άρχισαν να προβληματίζονται, για τους πέριξ αυτών Λαούς και τα Κράτη, που θα αποτελούσαν και το πιθανό αυριανό κίνδυνο, όσον αφορά την ασφαλή συνέχιση του Δημιουργικού και Πνευματικού τους έργου, αλλά και την εξασφάλιση της ειρηνικής των διαβίωσης. Κατόπιν όλων τούτων έκριναν, ότι με την επικράτηση, ενός μόνιμου Παγκόσμιου Θεσμού, που θα εκφράζει την Δύναμη και την Ολότητα, απεφάσισαν να δώσουν την ονομασία ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, θεσμό με τον οποίο θα διεξάγονταν, ανά 4 έτη οι Ολυμπιακοί Αγώνες ΠΝΕΥΜΑ-ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ, Καλλιεργώντας την Νέα Γενιά και τον Άνθρωπο γενικότερα, στο ανώτατο Πνευματικό, Σωματικό και Ψυχικό επίπεδο, έτσι ώστε να είναι αυτάρκεις στην όλη ζωή των και να μην έχουν ανασφάλειες και εξαρτήσεις, από διάφορους αγύρτες, που προβάλουν Θεούς και Δαίμονες, δια μέσου των Θρησκειών. Προς τον σκοπό αυτόν, άρχισαν να έχουν συνεχείς ανταλλαγές επισκέψεων, αλλά και επαφές, με όλους τους γείτονές τους, αλλά και όλον τον τότε γνωστό τους Κόσμο, ώστε να υπάρχουν μόνιμες και Καλλιεργημένες σχέσεις, αλλά και ανταλλαγή επισκέψεων, στην κάθε είδους Πνευματική, Επιστημονική, Πολιτιστική, Περιβαλλοντική, Οικονομική και Πολιτική ζωή και προπάντων στην ύπαρξη μιας Ιδεώδους Ολυμπιακής εκπαίδευσης και Καλλιέργειας της Παιδείας. Επίσης για την κάθε αποφυγή των επιδρομών και καταστολή των πολέμων, οι Έλληνες, καθιέρωσαν και επέβαλλαν τον Θεσμό των Εκεχειριών, δια μέσου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με όλες τις ανωτέρω ενέργειές των, οι Αρχαίοι Έλληνες, κατέβαλαν και την κάθε δυνατή προσπάθεια, για να ενώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, τους Έλληνες και τους πέριξ αυτών Λαούς, αλλά και όλους τους άλλους Λαούς του Κόσμου, γι’ αυτό και τους καλούσαν πάντα να συμμετέχουν στις Εορτές των Ολυμπιακών Αγώνων. Με την όλη αυτή προσπάθεια, προήλθε και επικράτησε στη συνέχεια και αυτή η Ιδέα της Παγκοσμιότητας, ήτοι της Ενότητας όλων των Λαών και Κρατών, αλλά και αυτών των ανθρώπινων πραγμάτων γενικότερα, με αποτέλεσμα την εποχή εκείνη να προέλθει μια Παγκόσμια Πολιτική, εκπολιτίζοντας όλους τους τότε Λαούς, με τα Ιδεώδη του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού. Ιδού γιατί, με την Ολυμπιακή Εκπαίδευση των Νέων, στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, αλλά και την επικράτηση της Ελεύθερης Σκέψης και Διανόησης, προέκυψε και η πλήρη έννοια της έκφρασης του, ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του Όλου και της Δύναμης, αλλά και η πλήρη επικράτησή του, στον Κόσμο ολόκληρο του Πλανήτη ΓΗ, οπότε θα είχε καταστεί και η Υπέρτατη του τότε Κόσμου Δύναμης, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων και προπάντων δεν θα προβάλλονταν από τους διάφορους αγύρτες και εκμεταλλευτές των Λαών, με το πρόσχημα της σωτηρίας των, οι κατασκευασμένες Θρησκείες των και Θεοί των, καθόσον το Θείον, η επιζητούμενη Θεότητα, ήτοι το Μεγαλείο του εντελώς Μεγαλειώδες και η Πνευματική άνοδος στα ύψη του Είναι μας, θα προήρχετο από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, την συνεχή τουτέστιν Καλλιέργεια του Ανθρώπου Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Το μεγαλειώδες όμως αυτό ΄Εργο των Αρχαίων Προγόνων μας, της Ένωσης της Ανθρωπότητας κάτω από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, σταμάτησε, με την κυριαρχία του τότε Κόσμου, από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ιδιαίτερα, με τις διενέξεις της ισχυρής τότε Φυλής των Ιουδαίων, μετά των Αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης, με αποτέλεσμα τα Ιερατεία των Εβραίων και διάφοροι Προφήτες, προκειμένου να απαλλαγούν από αυτούς και προπάντων από τους συχνούς διωγμούς των, άρχισαν να μηχανεύονται διάφορους τρόπους και μεθόδους δράσης, όπως είναι οι διάφορες Προφητείες, με απώτερο σκοπό να καταστούν αυτοί οι Κυρίαρχοι του τότε Κόσμου, με ιδικόν τους Θεό και Αυτοκράτορα, όμως δεν τους βγήκε, καθόσον, άλλοι Προφήτες προφήτευαν, για την έλευση κάποιου άλλου Εβραίου, Υιού Θεού, που τόσο πολύ προετοίμαζαν για Θεό των, με αποτέλεσμα να εκμεταλλευθεί την όλη διαμορφούμενη κατάσταση και να δράσει άμεσα την εποχή εκείνη ένας Ιησούς από την Ιουδαία, ακολουθώντας τα βήματα των Προφητειών εκείνων, με 12 αγράμματους ψαράδες μαθητές, γυρίζοντας στις πόλεις, κάνοντας διάφορα θαύματα, όπως έλεγαν τις πράξεις εκείνες την εποχή εκείνη, μέχρι που υπέστη και τον βασανισμό, διά της σταύρωσης. Στη συνέχεια, μετά από 200-300 χρόνια, προήλθε η Θρησκεία του Χριστού, του Χριστιανισμού, άσχετα, αν οι μέθοδοι που τηρήθηκαν ήταν αναληθείς και προπάντων μέθοδοι, παραπλανητικοί και επιβαλλόμενοι επιτακτικά και εξαναγκαστικά, προς τους Λαούς, από έναν άφρονα και αλαζονικό Βυζαντινό Αυτοκράτορα και φονιά του γιού του, από παλλακίδα γυναίκα , αλλά και Μονοκράτορα, της Βυζαντινής τότε Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, του Μεγάλου και Αγίου και Ισαποστόλου, όπως και της μητέρας του Ελένης, κατά την αυτή Εκκλησία και όλα αυτά, για την επικράτηση και εδραίωση της Εξουσίας, ελέω Θεού και Ανακτόρου, θέτοντας σε εφαρμογή το δίπτυχο της Εξουσίας, Θεού και Βασιλέως ή Αυτοκράτορα, μορφή του Ναού και Ανακτόρου, εκμεταλλευόμενος έτσι στο έπακρον, τόσον τις παροτρύνσεις του Αποστόλου Παύλου, προς τους τότε Λαούς, που τους έλεγε: «Εντολή του Θεού είναι να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία», όσον και τον παλαιό Θεσμό Εξουσίας της Ανατολής: «Θεού και Ανακτόρου». Την πανούργα αυτή μέθοδο και λογική του Αυτοκράτορα της τότε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, όπως θα δούμε στη συνέχεια, ακολούθησαν και οι μετέπειτα Αυτοκράτορες και οι Βασιλείς, σε όλα αυτά τα 2.000 μ.χ. χρόνια, με εξαίρεση τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό, τον Παραβάτη, κατά τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, καθόσον ήταν αντίθετος στο γκρέμισμα του Αληθινού και Ωραίου Κόσμου του Κόσμου του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και την θέση του να πάρει ένας αναληθής, αδιαφανής, αλλά και μυστηριώδης και κυρίως σκοταδιστικός Κόσμος, που στη συνέχεια έφερε τον βάρβαρο Μεσαίωνα και αυτές τις αιμοσταγείς Σταυροφορίες, Πολέμους, σφαγές, βανδαλισμούς, καταστροφές, διχασμούς Ανθρώπων Κρατών και Λαών. Σήμερα είναι γεγονός ότι γκρεμίστηκαν οι Αυτοκρατορίες και οι Βασιλείες, όχι όμως και οι πολλές κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεοί, με τα Ιερατεία των, καθόσον αυτοί ακολουθούν την αρχή όπου εκεί που εξαφανίζονται Θεοί και Θρησκείες, όπως των επί 2000 χρόνων Φαραώ, ενώ έσβησαν και εμφανίστηκαν, άλλοι Θεοί και μάλιστα με την πλαισίωση των ιδίων αυτών αγυρτών, Ιερέων και Ιερατείων ήλθαν και αυτό γεννά το πρόβλημα που μπορεί να δώσει λύση, ώστε και ο ποιο αγράμματος Άνθρωπος της σημερινής εποχής, να καταλάβει, ότι τόσον οι Ναοί και οι Θρησκείες, όσον και οι Θεοί των, είναι κατασκευάσματα των ιδίων Ανθρώπων και Ιερατείων, εκμεταλλευτών Ανθρώπων και Λαών. Στην Αρχαία Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, επικρατούσε πάντοτε η σκέψη της Ελεύθερης Βούλησης των Ανθρώπων, με πρωτεργάτη τον Ηρόδοτο, ο οποίος έθεσε και τα θεμέλια της ελεύθερης διανόησης της Ανθρωπότητας και η οποία παίζει ακόμη και σήμερα σπουδαίο ρόλο, σε όλες τις υποθέσεις του Κόσμου. Στη συνέχεια ακολουθεί και η σκέψη του Επίκουρου, όπου κι’ αυτός προτείνει, να ακολουθήσει η Ανθρωπότητα τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των πολλών Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των και να μη θυσιάζει την ελεύθερη βούλησή της, από τις τόσες πολλές προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε και κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, θα πρέπει να εξετάσουμε και να ελέγξουμε οι ίδιοι τις πηγές και συνέχιζε: « Όταν μένετε έγκλειστοι σε κάτι που ήδη πιστεύετε, θα είστε όπως ο Άνθρωπος που κοιμάται. Ο καθένας όταν κοιμάται ζει σε έναν δικό του Κόσμο και αυτός που ζει στο δικό του Κόσμο κοιμάται, ενώ για τους ξυπνητούς υπάρχει ένας Κόσμος μοναδικός και κοινός, από την άποψη του λόγου που τον διαπερνά και στον οποίον όλοι οι Άνθρωποι συμμετέχουν», Οπότε βλέπουμε, ότι στην Αρχαία Ελλάδα είχε αρχίσει η ελεύθερη σκέψη και η φαντασία των Νέων και τούτο, διότι δεν είχαν ιδρυθεί τότε πολλές Ιερατικές Σχολές, που θα έβαζαν τροχοπέδη στη σκέψη και την διανόηση. Σπουδαίο ρόλο σε αυτό έπαιξε και η φιλική σχέση, αλλά και προσέγγιση, που είχε ο Άνθρωπος στην Αρχαία Ελλάδα με τους Θεούς του και τούτο διότι είχαν προσιτούς δεσμούς και εκπροσωπούσαν το Αγαθό και το Καλό, το Ωραίο και το Ηθικό, αλλά και το Αληθινό. Ακόμη στην Αρχαία Ελλάδα, έχουμε και την παρουσία του γίγαντα της Φιλοσοφίας Πλάτωνα, ο οποίος δυναμικά παρότρυνε τους Νέους, τους Ανθρώπους γενικότερα, να πιστεύουν ότι είναι δυνατοί, αλλά και ικανοί, για να μπορούν να αναδιοργανωθούν, αλλά και να οργανώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής και ότι μπορούν να κάνουν όλα τα πράγματα όπως θέλουν, άρα μπορούν να γίνουν κύριοι της ίδιας της ζωής, διαφοροποιούμενοι, από τις σκέψεις και λογικές των Ιερατείων, των Θεών και Θρησκειών, που υποστήριζαν, ότι δήθεν, από ένα σημείο και πέρα, μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύσεις και να μας λυτρώσει. Επίσης ο Ηράκλειτος, που έζησε στην 69η Ολυμπιάδα, έλεγε: « Οι Άνθρωποι είναι Θεοί θνητοί και οι θεοί Άνθρωποι αθάνατοι», άρα αθάνατοι-θνητοί και θνητοί-αθάνατοι θα είναι όλοι οι Καλλιεργημένοι Άνθρωποι με την επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ακόμη ο ίδιος έδιδε συμβουλές στους Ανθρώπους, να είναι καλοί, ωραίοι, δυνατοί, αληθινοί του ηθικού και του ορθού. Επίσης και ο Νίτσε έλεγε: » Μόνο με τη δυναμική και ηρωϊκή προσπάθεια και με τη θέληση και τη φαντασία, ο κάθε Άνθρωπος θα φύγει από την αθλιότητα και θα δημιουργηθεί ένα ανώτερο ΟΝ, ο υπεράνθρωπος, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ και συνέχιζε, ότι η ζωτική ενέργεια αποτελεί την αρχή κάθε ηθικής, ενώ οι Χριστιανικές ιδέες του ελέους, της ισότητας και της εγκαρτέρησης, είναι ψευδείς αξίες, καθόσον η θέληση της δύναμης και της ισχύος, εκφράζουν την αληθινή αξία». ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που δημιουργούμε τον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο ήδη διανύουμε, δεχόμαστε τον κάθε Άνθρωπο να πιστεύει την ιδική του Θρησκεία και τον ιδικόν του Θεό, να δέχεται όμως και αυτήν την πιθανότητα ότι και ο Θεός τους μπορεί να έδωσε την έμπνευση στον Άνθρωπο να δημιουργήσει τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ως την πλέον ανώτατη Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Υπέρτατη δύναμη του Κόσμου του Πλανήτη ΓΗ, Καλλιεργώντας τον Άνθρωπο ποικιλοτρόπως και στο σημείο εκείνο που θα μπορεί ο ίδιος να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά κάθε παρουσιαζόμενο δύσκολο πρόβλημα στη ζωή του, ώστε να μην επαφίεται στην ευχή και να γίνεται έρμαιο του κάθε επιβουλευόμενου, από οιανδήποτε Θεό και εάν αυτός προέρχεται. Εδώ έρχεται και ο Κορνήλιος Καστοριάδης που λέει: « Έτυχε να διαβάσω στο times Literary Supplement, την παρουσίαση ενός βιβλίου, για το συγκεκριμένο θέμα, τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, που δημιούργησαν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, όπου ο συγγραφέας ομολογούσε ότι δεν καταλάβαινε, πως ένας Λαός που δημιούργησε την Φιλοσοφία, την Γεωμετρία, την Τραγωδία, μπόρεσε να μείνει δέσμιος τέτοιων παράλογων και παιδιάστικων εξωφρενικών πεποιθήσεων, σε όλη αυτή τη ιστορική διαδρομή των. 2000 μ.χ. χρόνων, αποδεχόμενος ακόμη και την άμωμο σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται και το πολύ χυδαίο δόγμα περί της αναστάσεως των σωμάτων, όπου ερωτάτε κανείς: Σε ποιά ηλικία θα μπορεί να αναστηθεί το γεννημένο νεκρό βρέφος, ο γέρο-παραλυμένος, ή ο κάθε ανάπηρος στρατιώτης; Εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο παράλογες.» Ιδού γιατί ο Λόγος που διαμορφώνεται στη Πόλη είναι η πραγματική Αλήθεια, η κοινή Αλήθεια και επίσης η ανάπτυξη της Αλήθειας και όχι η κατοχή μιας άπαξ διά παντός δεδομένης Αλήθειας, όπως συμβαίνει στα 2.000 χρόνια του Χριστιανισμού. Ιδού και η παρέμβαση του Finley, που λέει ότι: «Το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους.» και εγώ συμπληρώνω ότι είναι και προσιτοί και φιλικοί προς τον Άνθρωπο, αλλά και δημιουργήματα των ιδίων των Ανθρώπων, κάθ’ ομοίωση. Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών των, σε αντίθεση των άλλων Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Εβραϊσμού και του Ισλάμ. Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό. Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να δειϊσδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού, στον Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την επικράτηση της μιας και μοναδικής στο Κόσμο, της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, άσχετα αν θα υπάρχει η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προκειμένου να κρατούν τους Λαούς στον σκοταδισμό. Αλήθεια, ποιός είναι σήμερα ο ρόλος της κάθε Πολιτικής Εξουσίας και κυρίως των Ανθρώπων των Γραμμάτων, όταν βλέπουμε και σήμερα ακόμη, να αφήνουν ελεύθερα τα Ιερατεία να αλωνίζουν και να παρεμβαίνουν, σε όλα τα επίπεδα της Πολιτείας μας και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση της Παιδεία μας; Δεν βλέπουν τους Ιεράρχες, τον πλούτο της Πολιτείας να τον σκορπούν κτίζοντας και ανακαινίζοντας χιλιάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς όμως να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη σχολείων και γενικότερα χώρων και εγκαταστάσεων, προκειμένου να τους διαθέτουν, για την Εκπαίδευση και την Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς; Μήπως δεν γνωρίζουν ότι όλα αυτά, περί Θεών και Θρησκειών, αλλά και των άλλων μυστηριακών χώρων των, όπως είναι τα Μοναστήρια και οι Εκκλησίες, είναι χώροι της οικτρής διαιώνισης της πλάνης των Ανθρώπων και Λαών, χώροι του πίστευε και μη ερεύνα και χώροι που επέχουν θέση Θησαυροφυλακίων, δια των διαφόρων τεχνασμάτων των, όπως είναι το προσκύνημα των κατασκευασμένων λειψάνων Αγίων, αλλά και των πολλών δακρυζόντων, χαμένων και δήθεν αναβρισκόμενων εικόνων, αλλά και αυτών τούτων των προτροπών των Αρχιερέων και Ιερατείων, προς τους Ανθρώπους, για την κατάθεση Τάματος, προκειμένου να γίνουν καλά, να γλυτώσουν από τον διάβολο, να πάνε στον παράδεισο, να αγιάσει η ψυχή των κ.λ.π., ενώ ο σκοπός των, είναι ο ιδικός των και μόνο εμπλουτισμός, με προέκταση τον πλήρη έλεγχο της κάθε Πολιτικής Εξουσίας. Προ όλων των ανωτέρω, και προ όλης της σημερινής κατάστασης του Πλανήτη μας, θα πρέπει άμεσα να αφυπνιστούμε και άμεσα να συμβάλλουμε όλοι μαζί, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε, αλλά και παραδεχθούμε την μέχρι σήμερα πλάνη μας, ώστε να παύσουν να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, όπως της εποχής των 2000 χρόνων του Χριστιανισμού, που αφήνει ένα Κόσμο κατακερματισμένο, γεμάτο από μίση, διχασμούς άγριους Πολέμους, τυραννίες Σταυροφορίες και δεσποτείες, αλλά και με πολλές μισητές μεταξύ των Θρησκείες, Θεούς και Αγίους και προπάντων μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής ή Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας και προπάντων στο διάβα των 20 μ.χ. Αιώνων, ουδείς από τους Θεούς και τους Αγίους των, έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών, όπως είναι, το σταμάτημα των Πολέμων, την πρόληψη των αιμοσταγών Εικονομαχιών και Σταυροφοριών, τους Βανδαλισμούς και μάλιστα τη καταστροφή είκοσι φορές της Πόλης του Θεού των, τα Ιεροσόλυμα, αλλά και την ύπαρξη του βάρβαρου Μεσαίωνα, της άλωσης και αυτής της Πόλης Κωνσταντινουπόλεως, των Α’ και Β’ Παγκοσμίων Πολέμων, τους αδελφοκτόνους πολέμους των Λαών, τις σημερινές αιμοσταγείς παρεμβάσεις, με εξαναγκασμούς των μεγάλων Δυνάμεων, κατά μικρών Χωρών και Λαών, αλλά και των Οικονομικών και Περιβαλλοντικών καταστροφών, σεισμών, καταποντισμών κ.λ.π. και μάλιστα χωρίς κάποια προειδοποίηση από οιανδήποτε Θεό, οιασδήποτε Θρησκείας . Άρα περίτρανα διαπιστώνεται, ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Ανατολίτικες Θρησκείες και τόσες άλλες του Κόσμου Θρησκείες, με τους Θεούς των και τα Ιερατεία των, με σύμπραξη πάντοτε των Πολιτικών Εξουσιών, που ήταν και είναι δέσμιες, σαν γαλουχημένες, αλλά και εξαρτημένες, από τις Θρησκείες των, δεν κατόρθωσαν στα 2.000 μ.χ. χρόνια, να θέσουν ορθές βάσεις, Νέες Ιδέες, Αρχές και Δομές, που θα μπορούσαν να οικοδομήσουν έναν νέο και Αληθινό Κόσμο, διαμορφώνοντας και καλλιεργώντας τους Ανθρώπους. Ιδού γιατί ο Αρχαίος Ελληνικός Βίος, σε αντίθεση του βίου των 2.000 μ.χ χρόνων, είχε καταστεί Παγκόσμιος Βίος και το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα είχε φθάσει στο ανώτατο ύψος του, ιδιαίτερα την εποχή, του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη και του γίγαντα της Σοφίας όλων των εποχών, αλλά και του Κόσμου ολοκλήρου, Σωκράτους, που έλεγε: «Δεν είμαι Πολίτης μόνον των Αθηνών και της Ελλάδος, είμαι Πολίτης όλου του Κόσμου». Ιδού γιατί ο αυριανός βίος των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει να γίνει Βίος όλου του Κόσμου, προκειμένου να προέλθει και η αποκατάσταση του μεγάλου Φιλοσόφου όλων των εποχών Σωκράτους, από τον Κόσμο του Α’ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως τον εκφραστή της Παγκοσμιότητας, που προτρέπει, με το φιλοσοφικό του έργο, να αναβαπτιστεί το Ανθρώπινο γένος, σε μία ενιαία Κολυμβήθρα, την κολυμβήθρα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ώστε ομαλά και ειρηνικά να επικρατήσει, στον Πλανήτη ΓΗ, η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και μάλιστα, από τις αρχές του Α’ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου ήδη σήμερα διανύουμε το 09 έτος του. Και ιδού γιατί η Νέα Γενιά, μέσα από τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει να δρομολογήσει και τις μεθοδεύσεις εκείνες που θα μπορούν να βάλλουν τις βάσεις, για την ανεύρεση της Αλήθειας, όσον αφορά την Γένεση του Κόσμου, έτσι ώστε όλοι μαζί και συγκροτημένοι, καλλιεργημένοι και ενωμένοι πλέον, οι άνθρωποι του A’ ΑΙΩΝΑ, του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, να συμβάλλουν για την προσπάθεια αυτή, του Αληθινού Κόσμου και τολμώ να πω την επανίδρυση του Κόσμου, με εξαφάνιση των ήδη υπαρχόντων εισέτι Κοσμοθεωριών, Εθνικισμών και Υπερδυνάμεων, αλλά και των υπαρχόντων Θρησκειών και Θεών, καθότι είναι κατασκευάσματα των Ιερατείων των. Εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, πιστεύουμε ότι μία είναι η Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου ολοκλήρου, αυτή του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μετά από τα Φυσικά φαινόμενα και τούτο θα αποκαλυφθεί σύντομα εντός της πρώτης 25ετίας του Α΄ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Για να εγκαθιδρυθεί η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αλλά και άμεσα να επικρατήσει ομαλά και ειρηνικά, απαιτείται και η αλλαγή του σημερινού Κόσμου των 2.000 μ.χ. χρόνων, αλλά και η κάθε Ανθρώπινη δυνατή προσπάθεια και ιδιαίτερα η προσαρμογή της παλαιάς γενιάς, προκειμένου ενωμένοι και ειρηνικά, να μεταπηδήσουμε, από τον Αναληθή Κόσμο των 2.000 ετών, στον Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με άλλα λόγια, στο Κόσμο της Ελεύθερης Σκέψης και Διανόησης, αλλά και στον Κόσμο, με καθαρό και απελευθερωμένο το Ανθρώπινο Πνεύμα, από τις μυστηριώδεις, αναληθείς, μυστικοπαθείς, αλλά και τις σκοταδιστικές παρεμβάσεις και μάλιστα, με καθεστωτική νοοτροπία, επί των Ανθρώπων και προπάντων της Παιδείας, των Ιερατείων των κατασκευασμένων Θρησκειών και Θεών των. Οπότε θα είμαστε βέβαιοι πλέον, ότι το Ανθρώπινο Πνεύμα αύριο και θα απελευθερωθεί, αλλά και θα φθάσει και πάλι στα ύψη της εποχής εκείνης των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων μας, στα οποία, ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει φθάσει. Ιδού γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, όλοι οι Λαοί της Γής θαύμαζαν και συνεχίζουν να θαυμάζουν, αλλά και να νοσταλγούν την εποχή εκείνη, κατά την οποία, τόσον ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, ως έκφραση του Όλου και της Δύναμης, αλλά και της Ιδεώδους και καθολικής Ολυμπιακής Εκπαίδευσης των Νέων, όσο και ο Αρχαίος Ελληνισμός, με την ελεύθερη Σκέψη και Διανόησή του, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, με αποτέλεσμα στη συνέχεια, να προέλθει το μεγαλείο και το εντελώς μεγαλειώδες, που είχε προέλθει ποτέ στο κόσμο και που έχει να επιδείξει το Ανθρώπινο Γένος, ανά τους αιώνες των αιώνων. Όμως, επήλθε η αλλοίωση και η παύση των Αρχαίων Ελληνικών Αξιών, από άφρονες Μονοκράτορες Αυτοκράτορες Εξουσιαστές και κατακτητές των Λαών, με ανθελληνικές προθέσεις, αλλά και αλλόθρησκες Δοξασίες, της τότε εποχής των, ήτοι Θρησκευτικές Δοξασίες, όπως αυτές της νέας κατασκευασμένης Θρησκείας του Χριστιανισμού, της οποίας τα Ιερατεία, σαν σκοπό και στόχο είχαν, να γκρεμίσουν, αλλά και να ανακόψουν την συνέχιση και εδραίωση του Ωραίου και του Αληθινού, της Ελεύθερης Διανόησης και Σκέψης, ήτοι των Αρχών και Ιδεωδών του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού. Σπουδαίο ρόλο έπαιξε, η άφρονα και αλαζονική συμπεριφορά των Βυζαντινών Αυτοκρατορίας, με αποκορύφωση της Μονοκρατορίας, Αυτοκρατορίας του Κωνσταντίνου του Μέγα, κατά την Χριστιανική Θρησκεία, τον ιδρυτή της Νέας Ρώμης, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, από τον οποίον πήρε και το όνομά της, αφού αυτός έκανε και τα εγκαίνια το 330 μ.χ. Η Χριστιανική Θρησκεία τον ονόμασε και Άγιο και ισαπόστολο, αφού και ο ίδιος θεωρούσε εαυτόν αντιπρόσωπο της Θεότητας επί της Γης και ακόμη αυτός, όπως λέει, είδε το σχήμα ΧP και για άλλους τον σταυρό στον ουρανό, προ της μάχης κατά του Μαξέντιου το 312 μ.χ. οπότε ελέχθη και το γνωστό » Εν τούτο νίκα». Επίσης αυτός με την μητέρα του βοήθησε να γίνει και το Διάταγμα των Μεδιολάνων, όπου ο Χριστιανισμός απέκτησε νομική ύπαρξη και περιουσία. Ο ίδιος εξίσωσε την Θρησκεία του Χριστιανισμού, με την Αρχαία Θρησκεία των Ελλήνων το 325 μ.χ. οπότε έδωσε την δυνατότητα στον Χριστιανισμό να εξαπλωθεί πλήρως και στη συνέχεια, με την προ του θανάτου του, βάπτιση, να γίνει και η αρχή της αναγνώρισης του Χριστιανισμού, με αποτέλεσμα να αποκτήσει πλήρη ελευθερία και έτσι να καθιερωθεί και ως η επίσημη Θρησκεία του Κράτους, βοηθούντες προς τούτο και οι μετέπειτα Αυτοκράτορες του Βυζαντίου, μετά του Στρατού και άλλων Πολιτικών παραγόντων. Δέον να σημειωθεί ότι, οι μετέπειτα του Κωνσταντίνου Αυτοκράτορες έπαιρναν και το όνομά του, πέραν του ιδικού των, αλλά και όλα του τα κακά, όπως είναι οι εμφύλιοι πόλεμοι, που κράτησαν 17 έτη, οι συνομωσίες, οι προδοσίες, οι δολοπλοκίες, αλλά και οι εξαναγκασμοί των Ανθρώπων και των Λαών να υποκύπτουν στις δόλιες μεθοδεύσεις του, για απόλυτη υπακοή και πίστη στον Αυτοκράτορα και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, αλλά και με τον φόβο και τις δολοφονίες, κρατούσε, σε απόλυτο σκοταδισμό τους Λαούς, όπως είναι η δολοφονία του αντιπάλου του Μαξέντιου και αυτή ακόμη του φίλου του Λίκυνου, αλλά και αυτού του υιού του και όλα αυτά, προκειμένου να καταστεί ο μονοκράτορας Αυτοκράτορας και Θεοκράτορας, σε ολόκληρο το τότε Ρωμαϊκό Κράτος. Στο διάβα των μετέπειτα χρόνων, μητέρα Ελένη και αυτή Αγία, αλλά και ισαπόστολος, από την Χριστιανική Θρησκεία, πήγε στους Αγίους Τόπους το 326μ.χ. και ανακάλυψε τον Γολγοθά και τον Τάφο του Ιησού, κατά την Εκκλησία και στη συνέχεια έκτισε και εγκαινίασε τον Ναό της Αναστάσεως, καίτοι στους χώρους αυτούς, από τον Αυτοκράτορα Αδριανό είχαν τοποθετηθεί τα Αγάλματα της Αφροδίτης και του Δία, τα οποία και γκρέμισε. Με την καθολική συμπαράσταση της μητρός του, ο Κωνσταντίνος, πέραν των άλλων, επέβαλε ελέω Θεού και με εξαναγκασμό στον Ελληνισμό, να ασπαστεί την Χριστιανική Θρησκεία, οπότε και αυτή με την σειρά της, τους ανακήρυξε και Αγίους, αλλά και Ισαπόστολους και στο μέσον του τάφου αυτής και του υιού της Κωνσταντίνου, τα Ιερατεία της Νέας Θρησκείας τοποθέτησαν στήλη με το σταυρό που έγραφε: «Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξα Θεού Πατρός». Είναι γεγονός ότι, αυτοί είχαν τους λόγους τους να επιλέξουν αυτή τη Θρησκεία, γιατί ο ένας είχε πολύ την ανάγκη του άλλου, προκειμένου, με τις προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό και την Εξουσία να υποτάσσουν τους Ανθρώπους και τους Λαούς και έτσι να είναι οι μόνοι κυρίαρχοι. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, με προεξάρχοντα τον Θεοδόσιο, ο οποίος ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν επέτρεπε να εκκλησιάζονται στους Αρχαίους Ναούς και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό σφαγίασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Σήμερα όμως, όπου οι Αυτοκράτορες και οι Βασιλείς γκρεμίστηκαν και εγκαταστάθηκαν οι Δημοκρατίες, γιατί συνεχίζεται αυτή η καθεστωτική παρουσία της Θρησκείας και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα της Πολιτείας και ιδιαίτερα της Παιδείας; Μήπως και σήμερα οι Ηγεσίες των Δημοκρατιών, σαν Οικογενειακές Δυναστείες που είναι στην πλειονότητα και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, που έχει και το προβάδισμα, έχουν επηρεαστεί, από το σύνδρομο των Αυτοκρατορικών και Βασιλικών Εξουσιών, αλλά και την επιρροή των Ιερατείων, που είναι ισχυρότερη και αυτής της Εξουσίας, όπως και παλαιότερα; Ιδού γιατί συνεχίζω να στέκομαι στην επίδραση που είχε στον τότε Κόσμο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η επιλογή η εδραίωση, αλλά και η επικράτηση της Χριστιανικής Θρησκείας, αναφέροντας ότι, ο Ιησούς υιός ενός Εβραίου στους πειρασμούς του σατανά, έλεγε: » Κύριον τον Θεό σου προσκυνήσεις και αυτόν μόνον να λατρέψεις», με αποτέλεσμα, μέχρι και σήμερα να συνεχίζουμε να λατρεύουμε, να ασπαζόμαστε και να προσκυνούμε εικόνες, με τις μορφές κατασκευασμένων Θεών, όπως τον ίδιο τον Ιησού τον Εβραίο, καίτοι ήταν καθ’ όλα Άνθρωπος και γύριζε και έκανε θαύματα, κατά τον Ιώσηπο, επίσης την κατασκευασμένη Παναγία, την γυναίκα του ξυλουργού Ιωσήφ, αφού και αυτή σαν απλή γυναίκα μητέρα, προσπάθησε επιτυχώς να φυγαδεύσει μόνον τον υιό της Ιησού, προκειμένου να μη σφαγιαστεί, όπως σφαγιάστηκαν 30.000 βρέφη, αρκεί κατά τους Προφήτες να προχωρούσε η μεθόδευσή των, περί της ελεύσεως του δήθεν Υιού του Θεού. Ιδού το ξεκίνημα της Θρησκείας του Χριστιανισμού, με σφαγές, πολέμους και διωγμούς και στη συνέχεια να προσκυνούμε και να φιλούμε ταριχευμένα λείψανα Αγίων, Αποστόλων και Παπάδων κ.λ.π. Επανερχόμενος στο διωγμό του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού, συνεχίστηκε και από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιουστινιανό, ο οποίος προχώρησε και αυτός, με τη σειρά του, στην κατάργηση της λειτουργίας της Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών το 526 μ.χ. και στη συνέχεια άρχισε να προσηλυτίζει στον Χριστιανισμό, τόσον τους Βαρβάρους, όσον και τους Ειδωλολάτρες και μάλιστα, με εξαναγκασμό, οπότε άρχισε έκτοτε και η πλήρης αποδυνάμωση της Αρχαίας Ελεύθερης Ελληνικής Σκέψης και Διανόησης, παρά την επίμονη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού (361-363) να επαναφέρει την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, του παραβάτη κατά την Θρησκεία του Χριστιανισμού, γιατί έτσι συμπεριφέρονταν τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, σε όποιον δεν ήθελε να απαρνηθεί το Αληθινό, το Ωραίο και αυτό το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, και αυτό δυστυχώς το ανεχόμαστε και σήμερα ακόμη. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν, οι Αυτοκράτορες να προωθήσουν και επιβάλλουν το Πνεύμα της Χριστιανικής Θρησκείας, αντί και αυτού ακόμη, του επικρατούντος την εποχή εκείνη, Ιουδαϊκού Πνεύματος και τούτο επειδή, η τότε Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με τον Ιουδαϊσμό βρίσκονταν πάντα σε σύγκρουση, ενώ με τον Χριστιανισμό ήταν σε ιδιαίτερη προσφιλή σχέση, καθότι ο Απόστολος Παύλος, με την συνεχή και αδιάκοπη προσπάθειά του, παρότρυνε όλους τους Λαούς να φοβούνται και να υποτάσσονται στο Θεό και την Εξουσία, οπότε αυτό ήταν και το ότι καλύτερο, για τις τότε Εξουσίες των Αυτοκρατόρων. Τότε ήταν που επικράτησε και το λεγόμενο, ότι ο Αυτοκράτορας κυβερνά το σώμα, η δε Εκκλησία την ψυχή και ακόμη ότι ο Αυτοκράτορας, καίτοι είναι εκπρόσωπος της θείας βούλησης στη Γη, δεν δύναται όμως να δράσει επωφελώς, χωρίς και την βοήθεια των Ιερατείων. Οπότε ο Χριστιανισμός έδραξε και αυτής της ευκαιρίας και αμέσως επιδόθηκε ελεύθερος πλέον, στο γκρέμισμα του κάθε τι ωραίου, αλλά και λατρευτικού στοιχείου του Ελληνισμού – Ολυμπισμού και πάνω στους Λατρευτικούς Χώρους και Αρχαίους Ναούς των Ελλήνων, έκτιζε τους ιδικούς του Ναούς, με πρωτεργάτη και πάλι τον Απόστολο Παύλο, Επίσης γεγονός είναι, ότι χωρίς την παρεμβολή της Ελένης, μητρός του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και του ιδίου, σήμερα το 1/4 του Κόσμου δεν θα ήταν κάτω από το αναληθές, το εξωπραγματικό και μυστηριακό, αλλά και το αδιαφανές καθεστώς των Ιερατείων του Χριστιανισμού και ο Αρχαίος Ελληνισμός-Ολυμπισμός δεν θα είχε διωχθεί τόσο πολύ βάναυσα και μάλιστα με δόλιες μεθοδεύσεις, αλλά και ο Νεοέλληνας, δεν θα είχε εξαναγκαστεί, με τις τόσες συνεχείς προβαλλόμενες φοβίες, που προερχόταν από την Βυζαντινή Αυτοκρατορική και Θεϊκή Εξουσία, να ξεχάσει στα 2000 μ.χ χρόνια τους Προγόνους του. Είναι γεγονός ότι, χωρίς την παρεμβολή των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και του Χριστιανισμού, δεν θα υπήρχαν Νεοέλληνες και Αρχαίοι Έλληνες, παρά μόνον Έλληνες και προπάντων ο Κόσμος γενικότερα, δεν θα ήταν στο σημερινό χαμηλό Πνευματικό επίπεδο. Επίσης γνωστό είναι ότι, οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος και άλλοι, χωρίς τις παραπλανητικές, τις μυστηριακές, τις δόλιες και σκοταδιστικές, αλλά και αδιαφανείς μεθοδεύσεις των και προπάντων του εξαναγκασμού των Ανθρώπων και των Λαών, με την συμπαράσταση της Μητέρας του Μέγα, κατά την Εκκλησία και άφρονα, Μονοκράτορα, Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου και του ιδίου, δεν θα είχαν ιδρύσει την Χριστιανική Θρησκεία, καθόσον η όλη περιοδεία των, αλλά και η όλη διδασκαλία των Αποστόλων αυτών, θύμιζε τα παλαιά εκείνα πρώτα χρόνια της παρουσίας του Ανθρώπου στον Πλανήτη Γη, όπου τα τότε Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών, εκμεταλλευόταν στο έπακρον τους Ανθρώπους, με διάφορους τρόπους, υποστηρίζοντας, ότι αυτοί και μόνον είναι απεσταλμένοι, από τον Θεό, για να μεσολαβούν μεταξύ του Θεού και των Ανθρώπων και στη συνέχεια να προβάλλουν διάφορες φοβίες, όπως η σωτηρία τους θα προέλθει, από το Θεό και μόνο, όπως και για τον θάνατο, τον σατανά, την κόλαση, τον παράδεισο, με αποτέλεσμα να γίνει το επάγγελμά τους, σκληρή εκμετάλλευση των Ανθρώπων. Ιστορικό γεγονός είναι πάντως ότι, μετά των Θεοκρατικών Αυτοκρατοριών επικράτησαν οι Δημοκρατίες και σιγά-σιγά διείσδυσαν σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού, παρά τις επίμονες αντιρρήσεις των Ιερατείων. Σε αυτή την προσπάθεια της απελευθέρωσης του Πνεύματος, συνετέλεσε και η Αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, από τον Γάλλο Βαρόνο Piere de Couberten το έτος 1896, έστω και αν η Αναβίωση έγινε μόνο κατά την Καλλιέργεια του Σώματος, όμως ήταν αρκετό σαν αρχή, αφού η ανά τον Κόσμο διαδρομή της Δάδας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, το Αληθινό Φως, το εκπορευόμενο, από την ΟΛΥΜΠΙΑ, ενσάρκωνε στο έπακρον την Ιδέα της ενότητας της Ανθρωπότητας. Οπότε και με την αυριανή ολοκλήρωση της Οργάνωσης των Εορτών των Ολυμπιακών Αγώνων, έτσι ώστε να πραγματοποιούνται, όπως ακριβώς και κατά την Αρχαία Ελλάδα, η Νέα Γενιά θα Καλλιεργείται πλέον, σε όλα τα στάδια, μιας ολοκληρωμένης Ολυμπιακής Εκπαίδευσης στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, με αποτέλεσμα να προέλθει και η κορύφωση της εκπαίδευσης των Νέων μας. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, θα αναμένεται και η πλήρης επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως της Υπέρτατης Παγκόσμιας Δύναμης του αυριανού Αληθινού Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΜΠΙΣΜΟΥ, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων, καθόσον ο Άνθρωπος μόνον, μέσα από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ διαμορφώνεται και ολοκληρώνεται, ως Ανθρώπινη οντότητα και καθίσταται έτσι και το Υπέρτατο Κυρίαρχο ΟΝ πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Ιδού γιατί, από τις αρχές του Α’ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η προσπάθεια του κάθε Ανθρώπου, όσον αφορά την Καλλιέργειά του, στο Πνεύμα, την Άρτια Σωματική του διάπλαση, την Απόλυτη Ψυχική του Αρμονία, αλλά και την πλήρη Επιστημονική του κατάρτιση στο σύνολο του Φάσματος των Επιστημών και των Εργασιακών του Δυνατοτήτων, θα πρέπει να είναι συνεχείς και ανελλιπής, όπως και η Υγιεινή Φροντίδα του και η Ολυμπιακή του προσαρμογή και συμπεριφορά, που θα προέλθει, από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της μιας και ενιαίας «ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ» και δια αυτής, η εγκαθίδρυση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αδύναμου και αποτυχημένου Ο.Η.Ε. Προ όλων των ανωτέρω, είναι γεγονός ότι, η Επανάσταση του Ελληνισμού του1821, και οι αντίστοιχες Επαναστάσεις άλλων Λαών του Πλανήτη Γη, δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει το έργο τους, όσον αφορά στην επικράτηση μιας νέας Τάξης πραγμάτων, ώστε να προέλθει μια Δημοκρατική Πολιτική και μια ορθολογική Πολιτική, αλλά και μια Ολυμπιακή συμπεριφορά των Πολιτικών Ανδρών, καθόσον σαν πρότυπα συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέα και Αυτοκράτορα) όπως και των μετέπειτα αυτών Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι ήσαν, αλλά και συνεχίζουν να είναι περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, αυλοκόλακες, εμπαθείς στο πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου, αλλά και συνεχιστές στις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς. Το αποτέλεσμα ήταν να καθιερωθεί και να συνεχίζεται, μέχρι και σήμερα το προσκύνημα των Λαών προς τους Εξουσιαστές και της Δεσποτοκρατίας, όπως είναι το παπαδοχειροφίλημα, το εικονοφίλημα, αλλά και τα λειψανοπροσκυνήματα κ.λ, όπως και αυτής της περιφερόμενης, δήθεν Αγίας ζώνης της Παναγίας από τον Καλόγερο Εφραίμ, αλλά και στη συνέχιση της άφρονας σύμπραξης της Εκκλησίας, με τη Κρατική Εξουσία και κυρίως η Παιδεία γενικότερα να έχει υποστεί διαχρονικά, μια αναληθή αλλοπρόσαλλη και εξωπραγματική Καλογερίστικη μεθόδευση, όπως είναι το ξεκίνημα της ημέρας, με μια εξωπραγματική Προσευχή του Πάτερ Ημών, εν τοις Ουρανοίς. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν να δημιουργηθεί ο Αναληθής Κόσμος των 2000 χρόνων του Χριστιανισμού και το Ανθρώπινο Γένος να έχει ταπεινωθεί στο έπακρον, αλλά και το Πνεύμα να έχει κατασταλεί και να μην έχει φθάσει έκτοτε στα ύψη εκείνα του Αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ – ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Πέραν όλων των ανωτέρω και ιδιαίτερα στη Πολιτική ζωή της Ελλάδας αύριο, θα συνεχίζονται να παρουσιάζονται οι ίδιες παρεμβάσεις, αλλά και άλλοι εκβιασμοί Πρωθυπουργών, από την Εκκλησία, όπως αυτής του Μακαριστού Σεραφείμ προς τον τότε Ανδρέα Παπανδρέου, λέγοντάς του: «Πρόσεχε, γιατί εγώ έχω μεγαλύτερο Μαγαζί και μάλιστα το Μαγαζί μου είναι Γωνιακό», με αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί να υποκύψει, αλλά και να εκδιώξει τον τότε Οραματιστή Υπουργό του, Αντώνη Τρίτση, όπως και την προ ολίγων ετών άφρονα σύναξη, με τα μπαϊράκια του Μακαριστού Χριστόδουλου και των άλλων πέριξ αυτού Ιεραρχών, προκειμένου να επιβάλουν, ελέω Θεού των, την αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες, χωρίς να τους ενδιέφερε ο πιθανός διχασμός που θα προέκυπτε στον Ελληνικό Λαό και μάλιστα να συμπράττει σε αυτό και Αρχηγός Κόμματος, ο σημερινός Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής. Κατά τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, έπονται τα αυριανά δυσκολότερα, με τον διαχωρισμό που θα προέλθει, Κράτους και Εκκλησίας, οπότε στην δύσκολη αυτή στιγμή που θα βρεθεί ο Ελληνισμός θα υπενθυμίσω στον κάθε Έλληνα Πολίτη, αυτό που έλεγε ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου: «» Η κρισιμότης στην οποία έχουν περιέλθει τα πράγματα και οι μεγάλοι κίνδυνοι προς τους οποίους φερόμεθα επιβάλουν, περισσότερο από ποτέ γυμνή, οσοδήποτε ωμή και εάν είναι, την αλήθεια,
  2. GB… μια που τοπες, εξηγησε μου σε τί θα ωφελούσε μια ακομη αναβολή ;

    Π.Κ. μια παρουσιαση κάνουμε, μονο και τίποτ άλλο, αν και εγώ το πηρα από επαγγελματική διαστροφή βεβαιως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s